[Fic Naruto] The smile in the heart~[Yaoi]

ตอนที่ 2 : คิดไม่ออก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    12 ม.ค. 56

Smile of : 2

...คิบะมาส่งนารูโตะถึงหน้าประตูบ้านด้วยเหตุผลที่ว่าตัวเองเป็นคนพานารูโตะไปก็ต้องเป็นคนพานารูโตะกลับมานั่นเอง...

ขอบใจนะคิบะ...ที่อุตส่าห์มาส่ง...  นารูโตะร้องบอกไปขณะที่ถูกอีกฝ่ายประคองให้ลงมาจากหลังอากามารุ

ไม่เป็นไรไม่ต้องคิดมากหรอกน่า...งั้นชั้นไปก่อนนะ...  คิบะเอ่ยลาก่อนจะโดดขึ้นหลังอากามารุแล้วจากไปทันที

อะไรของเค้าล่ะเนี่ย...  นารูโตะบ่นงึมงำก่อนจะเดินเข้าห้องไป และพอกลับมาอยู่คนเดียวตามลำพังก็หวนนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วแก้มนวล ๆ ก็แดงเรื่อขึ้นมาอย่างระงับไม่อยู่

คิดบ้าอะไรเนี่ยเรา...เฮ้อ...  เสียงใส ๆ บ่นให้ตัวเองก่อนจะเลิกคิดไร้สาระแล้วหลับไปในที่สุด

...นารูโตะเผลอหลับยาวไปจนถึงเวลาเย็นจนกระทั้งมารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ท้องเริ่มร้องประท้วงเพราะความหิวนั่นเอง...

เย็นแล้วเหรอเนี่ย...หลับนานขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ แล้วท้องจะร้องทำไมกันนักกันหนาภารกิจก็ไม่มี เซ็งจริง ๆ...  ถึงจะบ่นไปแบบนั้นแต่สุดท้ายนารูโตะก็ทนการประท้วงของท้องไม่ไหวต้องออกมาหาอะไรใส่เข้าไปให้เลิกร้องเสียทีและแน่นอนว่าของที่จับใส่ลงไปก็คงไม่พ้นราเมงของอิจิราคุนั่นเอง

...พอท้องอิ่มจิตใจก็กลับมาเบิกบานอีกครั้ง นารูโตะเดินทอดน่องไปตามถนนเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อนและในขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่นั้นก็พบเข้ากับคนบางคน...

อ้าว...นารูโตะมาทำอะไรแถวนี้เหรอ...  คิบะร้องทักมาอย่างอารมณ์ดีขณะเดินเล่นมากับอากามารุ

ก็เดินเล่นมาเรื่อย ๆ แล้วนายล่ะ...

ก็มาเดินย่อยหลังอาหารเล่นเหมือนกัน...

เหรอ...

เราไปเดินเล่นด้วยกันดีมั้ย...ยังไงเดินด้วยกันสองคนก็น่าจะดีกว่าเดินไปคนเดียว หรือนายว่าไง...  คิบะยื่นข้อเสนอซึ่งนารูโตะก็ไม่ได้ปฏิเสธจึงพยักหน้ารับไปง่าย ๆ แล้วสองคนกับอีกหนึ่งตัวก็เดินร่วมทางไปด้วยกัน  แต่เพราะว่าเย็นมากแล้วทั้งสองจึงไม่ได้เดินไปใหนไกลจึงตัดสินใจเดินไปนั่งเล่นอยู่ริมทางน้ำในหมู่บ้านซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับบ้านของนารูโตะนั่นเอง...

คิบะ...ทำไมนายถึงไม่ได้ไปทำภารกิจกับพวกชิโนะกับฮินาตะล่ะ...  นารูโตะเริ่มชวนคุยด้วยเรื่องธรรมดาขณะนั่งลงไปบนพื้นหญ้าหนานุ่ม

ก็ตอนที่สองคนนั้นต้องไปทำภารกิจตัวชั้นยังติดภารกิจอยู่อีกที่นะสิ  เลยไม่ได้ไปด้วยกัน...  คิบะตอบกลับมาตามตรงพร้อมกับลงนั่งข้าง ๆ นารูโตะโดยมีอากามารุตามมาเป็นหมอนอิงให้ข้าง ๆ

แล้วไม่เหงาเหรอที่เพื่อน ๆ ไม่อยู่...  คำถามนั้นแม้จะฟังดูธรรมดาแต่คิบะกลับรู้สึกว่ามันแฝงไว้ด้วยความรู้สึกเศร้าสร้อยอย่างน่าประหลาด  และก็รู้ดีว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้รู้สึกเช่นนั้น

ชั้นไม่เหงาหรอก เพราะถึงสองคนนั้นไม่อยู่แต่ชั้นก็ยังมีอากามารุเป็นเพื่อน และที่สำคัญยังมีพวกชิกามารุและก็นายอยู่เป็นเพื่อนแบบนี้ไง...  คิบะพยายามจะสร้างบรรยากาศเพื่อดึงให้อีกฝ่ายหลุดออกมาจากความรู้สึกเศร้าหมองเช่นนั้น ด้วยน้ำเสียงเริงร่าแต่คนฟังกลับเงียบไม่ยอมตอบอะไร

นารูโตะ...นายยังคิดเรื่องหมอนั่นอยู่อีกเหรอ...  คิบะเอ่ยถามไปตรง ๆ เพราะการทำอะไรอ้อมค้อมมันไม่ใช่นิสัยของเค้านั่นเอง

อืม...  นารูโตะรับคำไปเบา ๆ เพราะว่าในหัวของเค้ายังคงมีเงาของเพื่อนที่จากไปไกลแล้วอยู่เสมอ

ก็คงบอกให้นายเลิกคิดไม่ได้หรอกนะ...แต่ว่านายก็ต้องอยู่กับความจริงตรงหน้าด้วย...  คิบะเอ่ยอย่างเข้าใจตัวเค้าและเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกันรู้ดีว่าการที่ใครคนนั้นออกไปจากหมู่บ้านคนที่เสียใจที่สุดก็คือคนตรงหน้าเค้านี่เอง

เรื่องนั้นชั้นก็รู้แต่ว่า...ยังไงชั้นก็ยังคิดถึงหมอนั่นอยู่ดี แล้วก็คิดถึงมากขึ้นทุกวันด้วย...  คำตอบที่แสนธรรมดาแต่คนรับฟังกลับรู้สึกแปลก ๆ ในใจ

ต่อให้นายคิดถึงเจ้านั่นมากแค่ใหนตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้หรอก...ลองปล่อยใจให้ว่างเปล่าแล้วสัมผัสกับสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบกายดู้บ้างก็ดีนะ...

ยังไง...  นารูโตะหันมาถามคนข้าง ๆ ด้วยสีหน้างุนงง  คิบะเองพอเห็นอีกฝ่ายเริ่มสนใจกับคำพูดของตนก็รู้สึกพอใจที่สามารถดึงอีกฝ่ายออกมาจากความเศร้าหมองได้สำเร็จ จึงรีบอธิบายต่อไป

ก็อย่างเช่น จ้องมองท้องฟ้าสีส้มยามที่อาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าไปมันก็ดูสวยกว่าเวลาปกติใช่มั้ยล่ะ  แล้วก็สายลมเย็น ๆ ที่พัดผ่านมามันให้ความรู้สึกเย็นสบายใช่หรือเปล่า...

พอแล้ว...ไอ้เรื่องที่นายพูดมาเนี่ยชั้นก็รู้อยู่แล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจตรงใหนเลย...  เสียงใส ๆ ร้องขัดขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มพูดอะไรไร้สาระ  แต่คนโดนว่ากลับยิ้มอย่างพอใจเพราะถ้าลองอีกฝ่ายอ้าปากเถียงกลับมาแปลว่าอารมณ์ขุ่นมัวในใจก็เริ่มจางหายไปแล้วเช่นกัน

จะนั่งแสยะยิ้มแบบนี้อีกนานมั้ย...เห็นแล้วขนหัวลุกเลิกยิ้มได้แล้ว...  นารูโตะร้องว่าอีกฝ่ายที่เอาแต่นั่งยิ้มมองมานิ่ง ๆ โดยไม่พูดอะไร

ชั้นก็ยิ้มแบบนี้ทุกที ไม่เห็นมีใครเคยบอกเลยว่าเห็นแล้วขนหัวลุก...มีนายคนเดียวนี่แหละที่รู้สึกแบบนั้น...  คิบะร้องตอบมาด้วยทีท่าอารมณ์ดีต่างจากอีกฝ่าย

ช่างชั้นเหอะน่า...  พูดจบนารูโตะก็ยันกายลุกขึ้นแล้วรีบเดินจากมาทันที

อ้าว...จะไปแล้วเหรอ รอด้วยสิ...  แล้วคิบะก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินตามอีกฝ่ายไปติด ๆ นารูโตะเองพอเห็นอีกฝ่ายยังเดินตามมาก็เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น  แต่แล้วคนที่กำลังเดินหนีก็หยุดฝีเท้าลงอย่างกะทันหันแล้วหมุนกายกลับมาหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าคมเข้มของใครบางคนและลมหายใจอุ่น ๆ ที่กำลังเป่ารดอยู่เบื้องหน้าตอนนี้ในระยะประชิด สิ่งเหล่านี้ทำให้ใบหน้านวลสวยที่กำลังบูดบึ้งต้องเปลี่ยนเป็นสีแดงจัดในทันทีเพราะระยะห่างที่มีน้อยเกินไปบวกกับสายตาคม ๆ ที่จ้องมองมานั้นมันเหมือนกับจะสะกดการกระทำของนารูโตะให้ชะงักค้างไปเสียทั้งหมด เนิ่นนานกว่านารูโตะจะหาเสียงของตัวเองเจอก่อนจะกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงไม่มั่นคงเท่าใดนัก...

จะตามกันไปถึงเมื่อไหร่...กลับบ้านตัวเองไปได้แล้ว...

ชั้นไม่ได้ตามนายมาซักหน่อย...แล้วทางนี้มันก็เป็นทางกลับบ้านของชั้นเหมือนกันนะ...  เจอคำตอบยียวนแบบนี้ยิ่งทำให้คนฟังยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น

ก็ได้...งั้นนายเดินนำไปก่อน...  พูดจบก็ขยับกายถอยห่างออกมาจากร่างสูงนั้นเพื่อให้อีกฝ่ายเดินนำไปก่อน  ซึ่งคิบะก็ยอมทำตามอย่างว่าง่ายด้วยการเดินนำหน้าไปก่อนแต่ว่าไม่ได้เดินเฉย ๆ เหมือนตอนเดินตามอีกฝ่ายแต่กลับเดินไปเล่นกับอากามารุไปจนดูเหมือนว่าระยะทางจากจุดนี้ไปจนถึงบ้านของนารูโตะมันไกลเสียเหลือเกิน และเนื่องจากถนนเส้นนี้เป็นเส้นที่ตัดเรียบทางน้ำในหมู่บ้านมันจึงไม่ได้กว้างมากเท่าไหร่ ดังนั้นจึงไม่สามารถให้คนเดินเรียงแถวหน้ากระดานได้เกินสองคน สุดท้ายนารูโตะที่เริ่มจะเหลืออดก็ตะโกนร้องบอกคนข้างหน้าไปอย่างหมดความอดทน

คิบะ...ถ้าจะเล่นกับหมาก็กลับไปเล่นที่บ้านนายโน่น...ชั้นจะรีบกลับบ้านเข้าใจมั้ย...

อ้าวเหรอ...

ยังจะมาอ้าวเหรออีก...นายจะกวนประสาทชั้นไปถึงใหนเนี่ย...

ใจเย็นน่า...เดี๋ยวหลบให้ก็ได้...  ว่าแล้วคิบะก็กระโดดขึ้นไปบนหลังอากามารุทำให้เหลือพื้นที่ให้อีกคนเดินผ่านไปได้ นารูโตะที่เห็นแบบนั้นก็ให้รู้สึกขัดเคืองอีกฝ่ายที่ไม่ยอมทำแบบนี้ตั้งแต่แรกปล่อยให้เค้าค่อย ๆ เดินตามอยู่ได้ตั้งนาน จากนั้นก็เร่งฝีเท้าเดินผ่านพ่อคนอารมณ์ดีไปด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ คิบะเองพอเห็นอีกฝ่ายจ้ำอ้าวหนีไปก็หัวเราะชอบใจก่อนจะเร่งอากามารุให้รีบวิ่งกลับบ้านตนเองทันที

...เช้าวันต่อมานารูโตะก็ถูกใครบางคนมาร้องปลุกแต่เช้า และคนที่มาปลุกก็จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพ่อหนุ่มไฮเปอร์สุดกวนประจำหมู่บ้านนั่นเอง...

มาเรียกทำไมแต่เช้า...  นารูโตะร้องถามด้วยด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกมาชัดเจนว่าไม่สบอารมณ์ที่ถูกปลุกแต่เช้า

ชิกามารุให้มาตาม...  คิบะตอบกลับไปแบบไม่เดือดเนื้อร้อนใจกับสีหน้ายุ่ง ๆ และน้ำเสียงแข็ง ๆ ของอีกฝ่าย

รู้แล้ว...รอก่อน...  นารูโตะตัดบทก่อนจะปิดประตูใส่หน้าอีกฝ่ายแต่คิบะก็ไวพอจะรั้งประตูนั้นไว้แล้วแทรกตัวผ่านเข้ามาข้างในโดยปล่อยให้อากามารุยืนรออยู่ด้านนอกก่อนที่ประตูจะปิดลง

อะไรอีก...  นารูโตะหันมาตวาดใส่อีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ

ชิกามารุให้มาตาม...  คิบะยังตอบกลับมาด้วยคำตอบเดิม

ก็บอกว่ารอก่อนไง...แล้วนายก็ออกไปรอข้างนอกโน่นเลยไป...  ว่าแล้วนารูโตะก็เดินตรงเข้ามาหาอีกฝ่ายพร้อมกับออกแรงพลักเบา ๆ หวังให้อีกฝ่ายออกไปจากบ้านของตนแต่ดูเหมือนว่าอุบัติเหตุคงเกิดขึ้นได้เสมอเมื่อคิบะที่คิดจะถอยหลังหนีก็เกิดพลาดไปสะดุดขาตัวเองล้ม เลยคว้าเอาร่างบางตรงหน้าล้มลงมาด้วยกันอย่างไม่ตั้งใจ...

โอ๊ย...  เสียงอุทานเบา ๆ จากร่างบางที่รู้สึกได้ว่าศรีษะตัวเองไปกระแทกกับศรีษะของใครอีกคนเข้าอย่างจัง จากนั้นพวงแก้มนวล ๆ ของนารูโตะก็เริ่มขึ้นสีน้อย ๆ ด้วยความรู้สึกขัดเขินจนเกินจะบรรยายได้เพราะเมื่อเห็นสภาพตัวเองที่กำลังนั่งคร่อมร่างอีกฝ่ายไว้ในลักษณะที่ดูล่อแหลมพิกล คิบะเองที่อยู่ในสภาพกึ่งนั่งกึ่งนอนก็โอบรั้งเอวของเค้าไว้อย่างดิบดีอีกด้วย โดยรวมแล้วมันเป็นภาพที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้ระหว่างผู้ชายสองคน...

...ภาพที่แก้มนวล ๆ เปลี่ยนไปเป็นสีแดงจัดอย่างฉับพลันนั้นมันทำให้คิบะรู้สึกพอใจอย่างไรบอกไม่ถูกเวลาที่ได้แลเห็น แล้วยังกิริยาขัดเขินที่ไม่คิดมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะมีก็ทำให้คิบะอดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูไม่ได้  ขณะที่อีกฝ่ายยังนิ่งอึ้งกับสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้คิบะจึงค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นมานั่งตัวตรงโดยที่ยังมีร่างบางนั่งคร่อมตักเค้าไว้แล้วเฝ้ามองปฏิกิริยาจากคนตรงหน้าอย่างชอบอกชอบใจ...

มองอะไรเล่า...  ในที่สุดนารูโตะก็เป็นฝ่ายเปิดหัวข้อสนทนาออกมาก่อนด้วยทีท่าประหม่าน้อย ๆ

มองคนขี้อาย...  คิบะตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มพรายกับแววตาวาวระยับบ่งบอกว่ากำลังถูกใจเป็นอย่างมาก

ไอ้บ้า...ออกไปจากบ้านชั้นได้แล้ว...  นารูโตะร้องด่าอีกฝ่ายแก้เขินไปอย่างนั้นด้วยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีกับแววตาที่กำลังจ้องมองมา มันเหมือนจะมีบางอย่างซ่อนไว้แต่ก็เดาไม่ออกว่ามันเป็นอะไร

ถ้าอยากให้ชั้นออกไปนายก็ลุกไปจากตักชั้นก่อนสิ...  พอได้ยินแบบนั้นนารูโตะก็หันกลับมามองตัวเองแล้วใบหน้านวลก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นก็รีบดีดตัวลุกขึ้นมายืนห่าง ๆ ก่อนจะเอ่ยปากเร่งให้อีกฝ่ายออกไป

ออกไปได้แล้ว...  พอโดนไล่บ่อย ๆ เข้าคิบะจึงยันกายลุกขึ้นยืนแต่ไม่ลืมส่งยิ้มกวน ๆ ไปให้อีกฝ่ายแต่แล้วยิ้มนั้นก็ชะงักค้างไว้เพราะสิ่งที่รออยู่ในมือนารูโตะตอนนี้ไม่น่าเสี่ยงด้วยเป็นอย่างยิ่ง

เฮ้ย...อย่านะเว้ย...  คิบะตะโกนออกมาด้วยความตกใจก่อนจะรีบโดดออกมาจากตรงนั้นแล้วเผ่นออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็วเพราะ ตอนนี้อีกฝ่ายเรียกกระสุนกงจักรมาไว้ในมือเรียบร้อยเตรียมอัดใส่หน้าคิบะเต็มที่เลย  เขินรุนแรงขนาดนี้คราวหน้าถ้าจะแกล้งคงต้องระวังตัวดี ๆ หน่อยแล้วเรา...  คิบะบ่นกับตัวเองอย่างนึกขำ แต่ก็อดนึกถึงพวงแก้มนวลเนียนสีแดงเรื่อเรืองของอีกฝ่ายยามเขินอายไม่ได้  ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองจะต้องไปแกล้งอะไรอีกฝ่ายแบบนั้นด้วย ทั้งที่เมื่อก่อนก็ไม่เคยคิดแบบนี้...

ดูท่าจะว่างมากเกินไปสมองเลยถดถอยคิดอะไรไร้สาระ...  และนั่นก็คือคำพูดที่คิบะสรุปให้กับความรู้สึกตัวเองในยามนี้

...แล้วคิบะก็พานารูโตะมาถึงยังจุดนัดหมายได้ในที่สุด และเมื่อทั้งสองคนมาถึงคนอื่น ๆ ก็มารอกันอยู่พร้อมกันหมดแล้ว...

ช้าจังเลยพวกนายสองคนเนี่ย...มัวทำอะไรกันอยู่เหรอ...  อิโนะร้องถามมาด้วยสีหน้าไม่ชอบใจที่ต้องมารอคอยใครนาน ๆ แต่อิโนะคงไม่รู้ว่าคำถามแสนธรรมดากลับทำให้ใครบางคนสะดุ้งสุดตัวแล้วภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็ย้อนกลับเข้ามาในหัวอย่างเลี่ยงไม่ได้

จะทำอะไรก็ช่างเถอะน่า...พูดเรื่องที่เรียกมารวมกันดีกว่า...  คิบะตัดบทเอาดื้อ ๆ เพราะสังเกตุเห็นว่าร่างบางที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ออกอาการสะดุ้งอย่างชัดเจนกับคำถามก่อนหน้านี้

ก็แค่จะแจ้งให้ทราบกำหนดการในวันสอบแล้วก็วิธีการสอบให้พวกนายรู้เท่านั้นเอง...  ชิกามารุเอ่ยขึ้นมาอย่างเป็นงานเป็นการ พร้อมกับยื่นเอกสารที่เป็นหมายกำหนดการที่ทำขึ้นให้ทุกคนได้ดู เนื่องจากเอกสารมีชุดเดียวจึงต้องเวียนกันดูและเมื่อมันมาถึงมือนารูโตะ ขณะที่ใครบางคนกำลังอ่านเอกสารอยู่นั้นใบหน้าของใครอีกคนก็ยื่นเข้ามาใกล้จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่เป่ารดอยู่ข้างแก้มจนต้องขยับกายหนี

นี่...รอให้ชั้นอ่านจบก่อนไม่ได้รึไง...  นารูโตะหันไปโวยวายกับคนชอบแกล้ง แต่ทางนั้นไม่สะทกสะท้านกลับยังก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารในมือนารูโตะต่อไปอย่างตั้งใจ

อืม...อ่านจบแล้วล่ะ...  พูดจบคิบะก็ขยับถอยห่างออกไปเอง เล่นเอานารูโตะถึงกับงงกับการกระทำนั้น จนต้องตั้งคำถามกับตัวเองขึ้นมาว่า...อีกฝ่ายจงใจหรือว่าไม่ได้คิดอะไรกันแน่...

เข้าใจกำหนดการกันแล้วใช่มั้ย...  ชิกามารุร้องถามเมื่อเอกสารถูกส่งกลับมาให้เค้าอีกครั้ง ซึ่งทุกคนก็พยักหน้ารับเหมือน ๆ กัน

ส่วนวิธีการสอบของปีนี้ที่ชั้นเสนอไปท่านซึนาเดะอนุมัติมาแล้ว...ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับพวกนายแล้วล่ะยังไงก็ขอความร่วมมือหน่อยแล้วกันนะ...

อืม...แล้วถ้าระหว่างนี้เกิดมีภารกิจเข้ามาจะไม่เป็นปัญหาเหรอ...ชิกามารุ...  โจจิที่นิ่งเงียบมาตั้งแต่แรกร้องถามถึงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้

ยังไงก็คงไม่มีพร้อมกันทั้งหมดหรอก...อาจจะหายไปบ้างแต่ชั้นก็คำนวณคนเผื่อไว้อยู่แล้วล่ะนะ...

งั้นเหรอ...

เอาเป็นว่าชั้นจะอธิบายวิธีการสอบให้ฟังอย่างละเอียดก็แล้วกัน...เริ่มจาก...  แล้วชิกามารุก็เริ่มสาธยายวิธีการสอบให้ทุกคนฟังอย่างรวดเร็ว ซึ่งดูเหมือนทุกคนเองก็จะเข้าใจได้เป็นอย่างดีไม่เว้นแม้แต่นารูโตะ

ถ้าไม่มีคำถามอะไรแล้ว...พวกเราก็แยกย้ายกันได้แล้วล่ะ...  ชิกามารุกล่าวสรุปซึ่งทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

ชิกามารุว่างหรือเปล่า...ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย...  นารูโตะร้องถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อน ๆ เริ่มจะแยกย้ายกันกลับแล้ว

มีอะไรงั้นเหรอ...เดินไปคุยไปได้หรือเปล่า...  ชิกามารุเอ่ยถามกลับมา ซึ่งนารูโตะก็พยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วออกเดินเคียงกันไป โดยไม่ได้สังเกตุเลยว่ามีสายตาของใครจับจ้องอยู่

คิบะ...ไม่กลับเหรอ หรือว่ามีอะไรกับชิกามารุ...  โจจิร้องทักเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเอาแต่จ้องมองคนสองคนที่เดินเคียงคู่กันไปด้วยแววตาที่โจจิไม่เคยเห็นมาก่อนจากคิบะ

ไม่มีอะไรกับใครทั้งนั้นแหละ...ชั้นกลับก่อนนะ แล้วเจอกัน...  พูดจบคิบะก็กระโจนขึ้นไปบนหลังอากามารุอย่างรวดเร็วก่อนจะส่งสัญญาณให้อากามารุออกวิ่งไปในทันที  แม้ภายในใจจะรู้สึกไม่ชอบใจอะไรบางอย่างยามที่เห็นว่าร่างบางเดินเคียงไปกับใครอีกคน แต่ตัวเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้ซักทีว่าไอ้ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร

โอ้ย...หงุดหงิดจริง ๆ เลยเว้ย...หงุด...หงิด...คิดไม่ออก !!!...”  คิบะตะโกนออกมาราวกับคนเสียสติเมื่อปัญหาคาใจยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างถูกต้อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #578 anasia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 13:38
    น่ารักจังน้าคู่นี้ ดูมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งดี><



    เอ้าๆ คิบะ หึงแล้วยังไม่รู้ตัวอีกแน่ะ-3- จะบื้อไปถึงไหนน้า

    รีบๆรู้ตัวเข้าล่ะ เดี๋ยวจะโดนคนอื่น(ใครอ่ะ?)งาบไปซะก่อน



    นัตจังไม่ต้องไปคิดถึงซัสจังหรอก รายนั้นออก(มาแค่ชื่อ)ทุกเรื่องและ ปล่อยๆไปเหอะ



    ซัสจังก็นะ ขนาดตัวไม่อยู่ยังมีชื่อไว้คอยรังควานคนอื่นเค้าได้ เก่งจริง- -//ตบมือ

    ค่าตัวแพงหรือยังไง ถึงได้โผล่มาแค่ชื่อ แต่ตัวไม่ออกมาให้เห็น
    #578
    0
  2. #535 sara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 22:01
    หึงแล้วยังไม่รู้ตัวอีกแหนะ
    #535
    0
  3. #480 MM_R (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 19:55
    หอมแก้มโตะแล้วอย่าบ่นว่าเหม็นสิย่ะคิบะ 55 เขินแทนโตะ -///-
    #480
    0
  4. #479 MM_R (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 19:45
    อร๊ายยย น่ารักกกกก>_______<
    #479
    0
  5. #452 l3oss_it (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 22:47
    อาการออกซะขนาดนี้คิบะคุงยังนึกไม่ออกอีกว่าเป็นอาการของอะไร
    อร๊าย ตอนนี้ขอฟินสองต่อ ชิกก้ากับโตะ(โผล่มานิดเดียวก่อนจบฟินได้ไว้เนี่ยะเรา) คิบะกับโตะน่ารักทั้งคู่
    #452
    0
  6. #427 PrinceOfBlueRose (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 03:02
    นั่นแน่ะ คิบะมีแอบเคืองด้วย
    #427
    0
  7. #414 ใครซักคน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2556 / 21:36
    ฮั่นแน่ คิบะหึงเหรอ
    #414
    0
  8. #389 ใครง่ะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 02:53
    นั่น หมาหวงของ 55555
    #389
    0
  9. #365 การคิด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 20:33
    ชอบเค้าแล้วอดิหมาน้อยกะจิงจอกลูกออกมาเป็นไรน่า ฮ่าๆๆ
    #365
    0
  10. #328 This my angel (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 21:31
    หุหุหุ หึงเข้าไปๆ คนขี้หึง ลีดช๊อบชอบ
    #328
    0
  11. #300 diamus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 21:10
    นารุโตะเขินรุนแรงมาก
    #300
    0
  12. #277 zd-knight (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 19:48
    เขินน่ารักอ่ะโตะ แต่ถึงกับกระสุนวงจักรนี่ โหดไปนะเนี่ย
    #277
    0
  13. #248 สายลมแห่งรัตติกาล18 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 03:39
    หึงอ่ะเด้ 555

    #248
    0
  14. #240 annchan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 20:20
    หงุดหงิดอะราย หึงล่ะสิไม่ว่า
    #240
    0
  15. #232 p.p. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 17:47


    โอ้โห อย่างนี้เขาเรียกว่า หึง นะคิบะ



    สนุกเหมือนเดิมค้าา



    อย่าลืมมาอัพนะค่ะ
    #232
    0
  16. #191 ferincalobaramos (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:30
    หึงล่ะสิคิบะ
    #191
    0
  17. #124 I_am_Hana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:25
    น่ารักมากๆๆๆ^^
    #124
    0
  18. #123 I_am_Hana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:14
    สนุกสุดๆเลยค่ะ^^
    #123
    0
  19. #97 y-tauli (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:09
    คิบะ กิ้วๆๆๆ >//////< 
    #97
    0
  20. #82 วันวานlove..naruto.... (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 22:29
    กรี๊ดดดดดดด

    คู่นี้น่ารักมาก นารุน่าร้ากกกก

    คิบะแอบหึง ฮิๆๆ

    ตามต่อ
    #82
    0
  21. #74 naruto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 23:36
    นารุโตะ นายเขินได้โหดมากกก



    #74
    0
  22. #52 Lady-INCANUS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 22:47
    กระสุนวงจักรเลยเรอะ โตะโหดแท้ คิบะหึงโตะอะเดด๊น่าร้ากกก

    #52
    0
  23. #18 fesarina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 21:09
    คิกๆ ชอบให้คิบะแกล้งนารุจัง จังเลย
    #18
    0
  24. #15 ✿*゚’゚・✿Queen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 17:12
    น่ารักอ่าา ว่าเเร้วคู่นี้มันต้องน่ารัก เเร้วก็น่ารักจริง 
    #15
    0
  25. #12 ✘H Y U K 'J A E✘ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 20:46
    น่ารักฝุดๆอ่า ^________^
    #12
    0