[Fic Naruto] The smile in the heart~[Yaoi]

ตอนที่ 16 : พาเข้าบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    8 ก.พ. 56

Smile of : 16

...หลังจากพานารูโตะไปกินราเมงของโปรดแล้วคิบะก็พานารูโตะไปที่บ้านของตนทันที ซึ่งระหว่างทางนารูโตะก็พยายามถามมาตลอดว่าพาตัวเค้ามาที่นี่ทำไม...

ตกลงจะไม่บอกจริง ๆ เหรอว่าพามาบ้านนายทำไม...  นารูโตะยังซักไซร้ไม่เลิกแต่อีกฝ่ายก็ได้แต่ยิ้มไม่ยอมตอบอะไรจนเค้าเริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาจริง ๆ แล้ว

นี่...ถ้าจะเงียบแบบนี้ชั้นจะกลับแล้วนะ...  เสียงใส ๆ เริ่มขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด ทำให้คิบะต้องหันมาฉีกยิ้มกว้างแล้วตอบอีกฝ่ายกลับไปด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

ก็ชั้นอยากพาแฟนตัวเองเค้าบ้านบ้าง...ไม่ได้เหรอ...  คำตอบตรงไปตรงมาทำเอาคนช่างซักถึงกับหน้าแดงพูดไม่ออกได้แต่เดินตามอีกฝ่ายไปเงียบ ๆ คิบะเองพอเห็นอาการแบบนั้นของอีกฝ่ายก็กระชับมือตัวเองที่มีมือเล็ก ๆ อยู่ข้างในให้แน่นขึ้นโดยไม่พูดอะไรอีกเหมือนกัน

...แล้วคิบะก็พานารูโตะมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านตัวเองขณะที่กำลังจะก้าวเข้าไป จู่ ๆ นารูโตะก็รั้งแขนอีกฝ่ายไว้ด้วยสีหน้าวิตกกังวล...

ทำไมล่ะ...อย่าบอกนะว่าไม่อยากเข้าไปในบ้านชั้น...นายจะลำเอียงเกินไปแล้วนะทีบ้านชิกามารุเห็นแทบจะวิ่งเข้าไปเลย แล้วนี่บ้านแฟนนายนะ...ชั้นเป็นแฟนนายนะทำไมทำหน้าแบบนั้น...  คิบะร้องถามด้วยความไม่เข้าใจ

ไม่ใช่แบบนั้น...แต่นายจะบอกที่บ้านว่าอะไร ??...”  นารูโตะถามออกไปด้วยความกังวลเพราะความสัมพันธ์ของเค้าทั้งสองคนมันออกจะแปลกอยู่ซักหน่อยจะพูดจะบอกกับใครก็ต้องคิดให้มาก ๆ และด้วยนิสัยคิดน้อยของคิบะอาจจะทำอะไรโดยไม่ยั้งคิดอีกก็ได้

ที่นายทำหน้าแบบนี้เพราะกลัวว่าชั้นจะบอกความจริงเรื่องของเราให้ที่บ้านรู้อย่างนั้นเหรอ...  คิบะร้องถามกลับมาด้วยรอยยิ้มพราย ซึ่งนารูโตะก็พยักหน้ารับไปตามตรง

ไม่ต้องห่วงหรอก...ถึงชั้นจะงี่เง่าในหลาย ๆ เรื่องแต่ถ้าเป็นเรื่องนี้ที่มันเกี่ยวข้องกับตัวนายแล้วก็ความรู้สึกของนายชั้นจะไม่ทำอะไรให้มันเป็นปัญหาเด็ดขาด...

คิบะ...

เพราะงั้นตอนนี้นายก็แค่เดินเข้าไปในบ้านกับชั้นด้วยรอยยิ้มที่แสนจะสดใสในฐานะคนรักของชั้นก็พอแล้ว...  คิบะกล่าวด้วยดวงตาเป็นประกายหวานเชื่อมพร้อมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

เข้าใจแล้ว...  นารูโตะรับคำไปด้วยหัวใจที่พองโต การที่มีใครยอมรับและทำอะไรเพื่อตัวเองแม้มันจะเพียงเล็กน้อยแต่ก็รู้สึกดีเป็นอย่างมาก

กลับมาแล้วครับ...  คิบะร้องทักทายไปตามธรรมเนียม ก่อนจะจูงร่างบอบบางให้เดินตามเข้ามาด้วย

กลับมาแล้วเหรอ...หายไปใหนมาล่ะเนี่ย อ้าวนารูโตะคุงสบายดีเหรอจ๊ะ...  ฮานะพี่สาวของคิบะร้องทักทายนารูโตะด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

สบายดีครับ...  นารูโตะตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนเช่นทุกที

ว่าแต่สองคนนี้หายไปใหนกันมาเหรอ...เมื่อวานคิบะก็ไม่ได้กลับบ้าน แม่เลยบ่นใหญ่เลยรู้หรือเปล่า...

ก็ไปทำธุระอะไรมานิดหน่อยนะ...แล้วแม่อยู่หรือเปล่าพี่...  ประโยคสุดท้ายของคิบะมันเบาลงจนกลายเป็นเพียงเสียงกระซิบ

ออกไปเมื่อกี้น่ะ...แต่ว่านายกลับมาก็ดีแล้ววันนี้อย่าออกไปใหนอีกล่ะ แม่สั่งเอาไว้ว่าให้อยู่รอเจอแม่ด้วย...

หือ...สงสัยจะโดนอะไรซักอย่างแล้วมั๊งเนี่ย...  คิบะบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหันมายิ้มกวน ๆ ให้คนข้าง ๆ

งั้นพี่ไปก่อนนะ...อย่าลืมที่บอกล่ะถ้าแม่กลับมาไม่เจอนายรับรองว่าเรื่องไม่จบง่าย ๆ แน่...  พูดจบฮานะก็เดินออกจากบ้านไปทันที

ชั้นว่าแม่นายคงอยากรู้เรื่องที่กำลังเป็นข่าวอยู่ตอนนี้แน่ ๆ เลย...  นารูโตะเปรยขึ้นมาให้อีกฝ่ายได้ยินเบา ๆ

เฮ้อ...จะอยากรู้ไปทำไมก็ไม่รู้ วุ่นวายจริง ๆ...  คิบะบ่นเบา ๆ ก่อนจะจูงมืออีกฝ่ายให้ตามไปที่ห้องของตัวเอง

ก็แม่นายเคยถามชั้นว่ารู้จักคนที่นายแอบชอบอยู่หรือเปล่า...

ห๊า...อะไรนะ ??  แม่ถามนายตอนใหน ?? นายตอบไปว่าอะไร ??...  คิบะที่พอได้ฟังก็ตกใจจนต้องหันกลับมาซักไซร้คนข้าง ๆ ทันที

ชั้นไม่ได้ตอบอะไร เพราะตอนที่ถูกถามชั้นยังไม่รู้อะไรเลยซักอย่าง...  นารูโตะตอบไปตามตรงพร้อมกับนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้นที่ถูกถาม เค้ายังจำได้ดีว่าตัวเองรู้สึกเจ็บปวดในใจจนบรรยายไม่ถูกเลยทีเดียว

งั้นเหรอ...  คิบะเอ่ยออกมาพร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็เปิดประตูห้องแล้วก็พาร่างบอบบางเดินเข้าไปข้างในโดยมีอากามารุตามเข้าไปด้วยเช่นกัน

แต่ว่าแม่นายดูจริงจังมากเลยนะ...ถึงขนาดคิดว่าถ้าน่ารักเหมือนฮินาตะจะรีบไปขอให้นายทันทีเลย...  น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นมันฟังดูเหมือนกำลังน้อยใจอะไรบางอย่าง  พอได้ยินแบบนั้นคิบะที่ทรุดกายลงไปนั่งกับพื้นและพิงขอบเตียงอยู่ก็ออกแรงรั้งร่างบางให้ลงมานั่งบนตักของตนได้อย่างพอดิบพอดี

พูดเหมือนกำลังน้อยใจอยู่เลยนะ...  คิบะเอ่ยพร้อมกับไล่จมูกโด่ง ๆ ของตนไปตามแก้มนวลเบา ๆ

ไม่ได้น้อยใจแต่คิดว่ามันดีจริง ๆ เหรอที่เราจะเป็นแบบนี้น่ะ...  คิบะยิ้มรับกับคำพูดนั้นก่อนจะกระชับอ้อมแขนของตนให้แน่นขึ้น

นายกลายเป็นคนคิดมากแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย...  พอถูกว่าแบบนี้นารูโตะก็ทำท่าจะขยับลุกออกไปจากตักอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกไม่พอใจ แต่ว่าคิบะก็ไวพอที่รั้งร่างคนแสนงอนให้กลับเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของตนอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

ใครเค้าจะไปคิดอะไรมักง่ายเหมือนนายกันล่ะ...  เสียงใส ๆ ตอบกลับมาพร้อมด้วยใบหน้าบูดบึ้ง จากนั้นก็เมินหน้าหนีอีกฝ่ายแต่ติดที่ว่าร่างกายถูกฝ่ายนั้นโอบกอดไว้จึงทำให้แค่หันหลังให้เท่านั้น

ก็นายบอกให้ชั้นรับผิดชอบนายไม่ใช่เหรอ...ตอนนี้ชั้นก็กำลังรับผิดชอบนายอยู่นี่ไงล่ะ แล้วก็จะรับผิดชอบนายไปชั่วชีวิตเลยด้วย... 
คิบะพูดก่อนจะซุกใบหน้าลงไปบนไหล่บาง ๆ ของอีกฝ่ายอย่างนุ่มนวล

แต่ถ้าแม่นายถามเรื่องนั้นขึ้นมาจริง ๆ นายจะตอบว่ายังไง...  นารูโตะเอี้ยวคอหันมาถามคนข้างหลังด้วยความอยากรู้ที่ปะปนกันไปกับความกังวล

ไม่เห็นจะยากก็ตอบไปตามตรงนั่นแหละว่าชั้นมีคนที่ชอบอยู่แล้ว  และที่สำคัญคน ๆ นั้นก็น่ารักกว่าคนที่แม่บอกตั้งหลายร้อยเท่า... 
ว่าแล้วคิบะก็จูบที่แก้มนุ่มนิ่มของคนตรงหน้าไปอีกหนึ่งทีเป็นการยืนยันคำพูดของตน  พอเจอคำพูดกับการกระทำแบบนี้เข้าไปใบหน้านวล ๆ ก็แดงเรื่อขึ้นมาด้วยความขัดเขินจนไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมาอีก นารูโตะทำเพียงแค่ขยับกายให้แผ่นหลังพิงซบแนบสนิทไปกับแผ่นอกกว้างที่แสนอบอุ่นของร่างสูงด้านหลังด้วยจิตใจที่หวั่นไหวไปกับการกระทำของอีกฝ่ายเท่านั้น  คิบะเองพอเห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบไปพร้อมกับกิริยาขัดเขินที่ดูน่ารักจนอดใจไม่ไหว จมูกโด่งคมสันก็ลากไล่ไปตามซอกคอนวลช้า ๆ แล้วก็ค่อย ๆ เริ่มซุกไซร้หนักขึ้นเรื่อย ๆ นารูโตะต้องสะดุ้งน้อย ๆ กับสัมผัสที่รุกเร้าอยู่ตอนนี้...

อ๊ะ...คิบะอย่านะเดี๋ยวแม่นายก็กลับมาเห็นเข้าหรอก...  เสียงหวาน ๆ ร้องห้ามมาขณะพยายามขยับกายหนีแต่ท่อนแขนแข็งแรงก็พันธนาการร่างนี้ไว้ได้อย่างแน่นหนาเสียเหลือเกิน

รู้แล้ว...แต่ว่าพออยู่ใกล้ ๆ นายแบบนี้แล้วมันก็อดใจไม่ได้ซักที...  คิบะตอบกลับมาขณะที่จมูกโด่ง ๆ ยังคงวุ่นวายอยู่กับร่างกายของ
นารูโตะไม่ยอมห่าง นารูโตะเองก็เริ่มร้อน ๆ หนาว ๆ ขึ้นมาแล้วเหมือนกันเพราะมือไม้อีกฝ่ายมันเริ่มรุกเร้าไปมาบนร่างกายของเค้ามากขึ้นทุกที

อือ...คิบะ...  นารูโตะเริ่มครางต่ำ ๆ แล้วในที่สุดแขนเรียว ๆ ก็ตวัดไปรั้งใบหน้าของร่างสูงด้านหลังลงมาจูบอย่างหนักหน่วงเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในกายให้เบาบางลง คิบะตอบรับจูบนั้นอย่างเร่าร้อนพร้อมกับเลื่อนมือข้างหนึ่งต่ำลงไปจนถึงกลางลำตัวของอีกฝ่ายแต่ก่อนที่จะมีอะไรเกินเลยเกิดขึ้น มือเล็ก ๆ ก็คว้ามือข้างนั้นของคิบะเอาไว้ก่อนจะถอนริมฝีปากของตนออกมาด้วยเช่นกัน

หยุดแค่นี้ได้หรือเปล่า...คิบะ...  น้ำเสียงที่เอ่ยถามมามีแววเว้าวอน แม้อยากจะปฏิเสธแต่คิบะเองก็รู้ดีว่ามันเป็นเรื่องไม่สมควรที่จะปล่อยให้อะไร ๆ เกิดขึ้นที่นี่ตอนนี้

ขอโทษนะที่ชั้นมักจะเห็นแก่ตัวเสมอ...  คิบะตอบกลับไปพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเรียวสวยของตนเชยคางเล็ก ๆ ของอีกฝ่ายขึ้นมารับจูบที่แสนละมุนและอ่อนหวานจากเค้าไปอีกหนึ่งที เนิ่นนานกว่าคิบะจะตัดใจปล่อยริมฝีปากนุ่ม ๆ นั้นให้เป็นอิสระอย่างแสนเสียดาย

ขอบใจนะ...แล้วจะใช้คืนให้วันหลัง...  นารูโตะกระซิบบอกอีกฝ่ายออกไปด้วยใบหน้าที่แดงจัดแล้วก็รีบเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย  แต่จากคำพูดนั้นทำให้คิบะต้องยิ้มกว้าง ๆ ออกมาด้วยอาการดีใจพร้อมกับโอบกระชับร่างน้อยในอ้อมอกให้แน่นขึ้นไปอีก  นารูโตะปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นนี้ต่อไปอย่างเต็มใจแผ่นหลังเล็ก ๆ ที่สัมผัสอยู่กับแผ่นอกกว้างรับรู้ได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจจากร่างสูง มันเต้นรัวไม่ต่างจากหัวใจของเค้าในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย

นารูโตะ...  เสียงกระซิบแว่วหวานดังอยู่ข้างหูเพียงแผ่วเบา

อะไรเหรอ...

รักนะ...  คำรักที่ลึกซึ้งแม้เอ่ยเพียงเบา ๆ แต่กลับฟังดูหนักแน่นยิ่งนัก

รักให้ตลอดก็แล้วกัน...

คอยดูก็แล้วกัน...  ได้ยินแบบนั้นแล้วนารูโตะก็ไม่ได้เอ่ยอะไรอีกเค้าเบียดกายตนเองเข้าไปหาร่างสูงด้านหลังมากขึ้นก่อนจะเอนพิงศรีษะของตนลงไปกับอกกว้างช้า ๆ ด้วยรอยยิ้มที่สุขใจ

...คิบะกับนารูโตะนอนกอดกันแล้วหลับไปตั้งแต่ตอนใหนก็ไม่มีใครรู้ จนกระทั้งบ่ายเสียงอากามารุก็ดังขึ้นช่วยปลุกคนสองคนที่นอนกอดก่ายกันไว้ให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา...

มีอะไรเหรอ...อากามารุ...  คิบะหันไปถามสุนัขคู่ใจที่จู่ ๆ ก็ส่งเสียงดังขึ้นมา อากามารุเองก็หันไปมองประตูห้องแล้วก็หันมามองหน้า
คิบะพร้อมกับส่งเสียงดังขึ้นมาอีก เหมือนกับจะบอกอะไรซักอย่างซึ่งถ้าเป็นคนอื่นคงไม่เข้าใจแต่คิบะเข้าใจดีว่าอีกฝ่ายจะบอกอะไรกับตน

แม่กลับมาแล้วล่ะ...นารูโตะ...  คิบะหันไปบอกคนในอ้อมกอดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

งั้นก็ออกไปหาแม่นายกันเถอะ...  พูดแล้วนารูโตะก็ขยับกายถอยห่างออกมาจากอีกฝ่ายเล็กน้อยแต่คิบะก็คว้าเอวเล็ก ๆ นั้นไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้านวล ๆ แล้วมอบจูบที่อ่อนหวานและนุ่มนวลให้โดยไม่รอฟังคำคัดค้านหรือปฏิเสธแต่อย่างใด พอคิบะถอนริมฝีปากออกไปเสียงใส ๆ ก็ต่อว่ามาทันที

ยังจะมาทำอะไรแบบนี้อีก...รีบไปได้แล้ว...

จ้า ๆ...รู้แล้วจ้าที่รัก...  คิบะเอ่ยล้อเลียนแล้วก็หันมาคว้ามือเล็ก ๆ มากุมไว้มั่นจากนั้นก็จูงอีกฝ่ายออกจากห้องไปหาแม่ของตนเองพร้อมกันทันที...และพอออกมาก็เจอคนเป็นแม่นั่งปั้นหน้ายักษ์อยู่ที่โต๊ะกลางห้อง

หืม...อยู่บ้านด้วยเหรอนึกว่ายังไม่กลับมาซะอีก...  คนเป็นแม่ร้องทักมาทันทีที่เห็นหน้าลูกชายตน

แล้วแม่ไปใหนมาเหรอ...  คิบะร้องถามกลับไปพร้อมกับพาร่างบอบบางไปนั่งลงที่โต๊ะกลางห้องด้วยกัน

ไปเดินเล่น...

หืม...อะไรของแม่เนี่ย ปูนนี้แล้วยังจะไปเดินเล่นอีกเหรอ...  ลูกชายตัวดีเอ่ยแซวคนเป็นแม่ไปด้วยสีหน้าล้อเลียน

หน่อยเจ้าลูกบ้า...ว่าแต่ชั้นมีเรื่องจะถามแก่หน่อย...  คนเป็นแม่พูดพร้อมกับหันไปชำเลืองมองคนนอกอีกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น นารูโตะพอเห็นสายตาแบบนั้นแล้วก็เตรียมจะลุกขึ้นแต่ก็ถูกห้ามไว้ก่อน

ไม่ต้องลุกไปหรอก...เพราะว่ามันไม่ได้เป็นความลับอะไร...  แม่ของคิบะเอ่ยตัดบทอย่างรวดเร็วแล้วหันไปจริงจังกับลูกชายตนเองต่อไป นารูโตะจึงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมแล้วรับฟังสิ่งที่สองแม่ลูกคุยกันอย่างตั้งอกตั้งใจ

ตกลงว่าคนที่แกชอบเป็นลูกสาวบ้านใหนกันแน่...  พอได้ยินคำถามแบบนี้เข้าจริง ๆ คิบะก็ได้แต่ยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบผู้เป็นแม่ไปด้วยสีหน้าจริงจัง

ก็บ้านใกล้ ๆ นี่แหละ...แต่ว่าไม่บอกว่าหลังใหน เอาเป็นว่าผมรักเค้าแล้วเค้าก็รักผม...แม่รู้เท่านั้นก็พอแล้วล่ะ...

น่ารักหรือเปล่า...

มาก...

เค้ารักแกจริง ๆ เหรอใหนคราวก่อนบอกว่าแกแอบรักเค้าข้างเดียวไม่ใช่รึไง ทำไมตอนนี้บอกว่ารักกันแล้วล่ะ...  คนเป็นแม่ซักไซร้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ก็ตอนนั้นยังไม่ได้สารภาพรัก เลยไม่รู้ว่าเค้าก็รักผมเหมือนกัน...  คิบะว่าพลางลอบส่งยิ้มไปให้เจ้าของหัวใจตัวจริงด้วยทีท่าทะเล้นอย่างที่เคย นารูโตะจึงแอบหยิกอีกฝ่ายแก้อาการทะเล้นของอีกฝ่ายไปเสียหนึ่งทีทำเอาคิบะที่ไม่ทันระวังตัวถึงกับสะดุ้ง

โอ๊ย !!...เจ็บ!!...

เป็นอะไรของแก...

ก็...เอ่อเปล่า ยุงกัด...

ท่าจะบ้ายุงกัดแค่นี้ร้องเหมือนถูกเชือด...แล้วจะพามาให้แม่เห็นหน้าเมื่อไหร่ล่ะ...

อยากเจอเหรอฮ่ะ ??...  คิบะร้องถามออกไปด้วยรอยยิ้มกวน ๆ

เออสิ...พรุ่งนี้ไปพามาเลยนะ ถ้าไม่พามาแกเจ็บตัวแน่...  พูดจบคนเป็นแม่ก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าไปด้านในทันที

เป็นเรื่องแล้วไง...  นารูโตะบ่นออกมาเพราะรู้ว่าตนเองไม่อาจไปปรากฏตัวต่อหน้าแม่ของคิบะได้อย่างแน่นอน

ช่างเหอะ...อย่าไปสนใจเลยอย่างมากชั้นก็แค่โดนบ่นนิด ๆ หน่อย ๆ แต่เดี๋ยวแม่ก็ลืมถึงจะปากร้ายแต่ใจดีนะ…”

วันนี้ชั้นกลับก่อนดีกว่า...  ร่างบางเอ่ยพร้อมกับลุกขึ้นยืน ทำให้คิบะต้องรีบลุกตามขึ้นมาด้วย

ชั้นไปส่งที่บ้านนะ...

ไม่ต้องหรอก...เมื่อคืนนายก็ไม่ได้กลับบ้านแล้ววันนี้ยังจะออกไปอีกแม่นายต้องโมโหแน่ ๆ...

แต่ชั้นไม่อยากปล่อยให้นายกลับไปคนเดียวนี่นา...

คิบะ...นายกำลังเป็นห่วงเกินเหตุ...  เสียงใส ๆ ดุมาเบา ๆ เมื่อคิบะเหมือนจะห่วงและหวงตัวเค้าจนเกินพอดี

ก็ไม่ปฏิเสธหรอกว่ามันเป็นแบบนั้น...เพราะงั้นให้ชั้นไปส่งนะ...  พูดจบโดยไม่รอคำทักท้วงใด ๆ คิบะก็รั้งร่างบางให้ตามมาแล้วอุ้มขึ้นไปบนหลังอากามารุจากนั้นตัวเองก็ตามติดขึ้นไปทันทีพร้อมกับส่งสัญญาณให้อากามารุออกวิ่งอย่างรวดเร็ว...เพียงไม่นานสองคนกับอีกหนึ่งตัวก็มาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย คิบะประคองร่างบางลงมาจากหลังอากามารุพร้อมกับตัวเองอย่างนุ่มนวล...

ขอบใจนะที่มาส่ง...นายกลับไปได้แล้วล่ะ...  เสียงหวาน ๆ เอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายด้วยร้อยยิ้ม

เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้หรือเปล่า...  คิบะเริ่มออดอ้อนอีกครั้งจนนารูโตะชักไม่ไว้ใจ

ไม่ได้...

ใจร้าย...แต่ถึงนายจะปฏิเสธชั้นก็ไม่รับฟังหรอกนะ...  พอขาดคำร่างบางก็ถูกร่างสูงรั้งเข้าไปกอดไว้อย่างรวดเร็วพร้อม ๆ กับที่ริมฝีปากเรียวสวยทาบทับลงมาบนกลีบปากเนียนนุ่มอย่างอ่อนหวานและนุ่มนวล สุดท้ายร่างบางก็เป็นฝ่ายเผลอไผลเบียดกายเข้าไปใกล้ร่างสูงมากขึ้นโดยไม่รู้ตัวพร้อมกับตวัดสองแขนขึ้นไปโอบรัดอยู่รอบคออีกฝ่ายเป็นสัญญาณว่าจูบนี้มันจะต้องดำเนินต่อไปอีกยาวนาน
อากามารุเองก็ล้มตัวลงนอนรอเจ้านายอยู่ที่หน้าประตูอย่างรู้หน้าที่เรียบร้อยแล้วเช่นกัน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #592 anasia (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 01:44
    หวานเกิ๊นนนน



    คิบะ ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ><
    #592
    0
  2. #550 sara (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 01:14
    น่ารีักมากๆเลย หวานกันแล้ว >///< อากามารุ รู้หน้าที่มากฮ่าๆ
    #550
    0
  3. #520 zeerits (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 20:54
    อากามารุ แกรูงานว่ะ 5555 นอนรอ.
    #520
    0
  4. #501 Imixtateii Cnz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:53
    ฟินนนนนนนนค้าาาาาาาา
    #501
    0
  5. #466 l3oss_it (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 01:29
    หวานๆๆๆๆๆๆ คิบะคุงกับโตะเนี่ยะ พ่อแหง่แม่งอนที่สุดไปเลยอ่ะ
    #466
    0
  6. #437 PrinceOfBlueRose (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2556 / 03:33
    หวานมากกกกกก~ ว่าแต่ว่า แอบสงสารอากามารุเล็กๆ หวานกันจนลืมไปละนะ -0-
    #437
    0
  7. #422 ใครซักคน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 14:40
    น่ารักมั้ย ? มาก เขินแทนโตะอ่ะ ><
    #422
    0
  8. #404 ใครง่ะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 01:37
    ลูกสาวบ้านไหนหรอจ๊ะคุณแม่? กรั๊กๆๆๆๆๆๆๆ >
    #404
    0
  9. #378 การคิด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 20:12
    อากามารุรู้ดีจัง
    #378
    0
  10. #342 This my angel (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 22:59
    อากามารุรู้หน้าที่หุหุหุ
    #342
    0
  11. #314 diamus (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 10:07
    พามาแนะนำตัวกับแม่แล้ว ฮิ้ววววว
    หวานเกินไปล่ะ
    #314
    0
  12. #268 p.p. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 23:31


    หวานเหลือเกิน คู่นี้



    มดเต็มไปหมดแล้วเนี้ย
    #268
    0
  13. #205 ferincalobaramos (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:13
    mama ซัง คุณแฟก้อนั่งอยู่ข้างๆนั่นแหละ
    #205
    0
  14. #185 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:34
    พาแฟนเข้าบ้าน!!!! อร๊ายยยยยยย อ่านแล้วเขินแทนค่า >//////<

    อยากเห็นหน้าแม่คิบะตอนเห็นหน้าว่าที่ลูกสะใภ้(?)จังเลย XD

    คิบะนี่หื่นมาก หาโอกาสได้ตลอด - -"
    #185
    0
  15. #178 y-tauli (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:53
    แต่งนิยายได้เร็วจัง ชอบอ่ะ   คิบะ นายนี้มัน >/////<   
    #178
    0
  16. #172 Chinanra (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:14
    รับตังเสร็จรีบมาอ่านฟิค โอ๊ยยยยย!!!อะไรมับจะฟินขนาดนี้!!!!>///
    #172
    0
  17. #167 I_am_Hana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:32
    มดขึ้นคีย์บอร์ดหมดแย้วววววววววววว>///////////<
    #167
    0
  18. #161 looky39 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:59
    สนุกมากค่ะ

    พี่ริโกะทำให้ตาล"รัก"คู่นี้ขึ้นทุกครั้งที่ได้อ่านเลยนะคะ

    ขอบคุณพี่สาวมากนะคะที่มาอัพให้
    #161
    0
  19. #151 วันวานlove..naruto.... (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:54
    อ้ายยยยยยยย>//<

    หวานกันเกินไปแล้วน้าคู่นี้

    เขินแทนฮิๆๆ
    #151
    0
  20. #142 namecotton (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:54
    มดขึ้นจอหมดแล้ว หวานกันเกิน ^•*
    #142
    0
  21. #135 ✿*゚’゚・✿Queen (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 19:50
    ต๊ายยย หวานเกิ๊นนน อร๊างงงง หุหุ ทำไมไม่บอกไปเรยล่ะคิบะ ไม่หว๋ายๆๆ 555555+
    #135
    0