[Fic Naruto] The smile in the heart~[Yaoi]

ตอนที่ 11 : ไม่อยากพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 962
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    28 ม.ค. 56

Smile of : 11 

โธ่โว้ย...  คิบะสบถกับตัวเองก่อนจะทรุดกายลงนั่งพิงประตูด้วยความรู้สึกเสียใจอย่างที่สุดกับการกระทำอันเลวร้ายทั้งหมดของตน เพราะเค้าเองที่พลั้งเผลอจนทำร้ายอีกฝ่ายลงไปให้เจ็บปวดจนเกินจะให้อภัยได้ เพราะตัวเค้าเองที่ทำให้ร่างบอบบางนั้นต้องเจ็บช้ำและมีน้ำตา

ขอโทษนะ...นารูโตะ...ชั้นขอโทษ  นายอย่าร้องไห้อีกเลยน่ะ...  ถ้อยคำที่ไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ยออกไปก่อนหน้านี้ มายามนี้กลับเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกทรมานยิ่งนัก คิบะทำได้แค่กล่าวฝากไปกับสายลมที่พัดผ่านมาเท่านั้นเค้าไล่ฝ่ามือไปตามบานประตูช้า ๆ ราวกับว่าถ้าสัมผัสมันแล้วจะสามารถเข้าใกล้ใครบางคนได้มากกว่านี้...

 

...คำขอโทษที่ฝากไปให้รับรู้

ว่าชั้นเองเป็นผู้ที่ผิดพลั้ง

ฝืนทำร้ายกายใจจนชิงชัง

เกลียดตัวเองทุกครั้งที่นึกตรอง

...จะไม่ขอให้เธอยกโทษให้

หวังแค่เพียงใจเธอคลายเศร้าหมอง

ชั้นยอมเป็นเพียงแค่คนเฝ้ามอง

ไม่เรียกร้องสิทธิ์ใดจนเกินเลย...

 

...เช้าวันใหม่มาเยือนด้วยบรรยากาศที่อึมครึมจนไม่น่าไว้ใจ นารูโตะนอนร้องไห้มาตลอดจนถึงตอนนี้ ความเจ็บปวดที่ร่างกายได้รับมันเทียบไม่ได้กับความบอบช้ำทางจิตใจจากน้ำมือของใครบางคน เค้าไม่เคยคิดว่าตัวเองจะสามารถร้องไห้ได้มากมายและยาวนานขนาดนี้ ดวงตาที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างยาวนานบัดนี้กลับบวมช้ำไม่เหลือร่องรอยความสดใสอยู่เลยซักนิด  ร่างกายที่เคยบอบช้ำจากการรุกล้ำที่รุนแรงของใครบางคนก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนอย่างที่เคยเป็นทุกทีเมื่อบาดเจ็บ นั้นก็เพราะจักระพิเศษที่อยู่ในตัวเค้านั่นเอง...

...คิบะนั่งอยู่หน้าประตูห้องของนารูโตะมาตลอดทั้งคืนโดยไม่คิดจะขยับไปใหน นั่นก็เพราะเค้าคิดว่าถ้าอีกฝ่ายออกมาเค้าคงมีโอกาสได้เอ่ยขอโทษกับเรื่องราวทั้งหมด เค้าคอยเงี่ยหูฟังเสียงสะอื้นไห้จากด้านในอยู่ตลอดทั้งคืนจึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายยังไม่หยุดร้องไห้ ดังนั้นความรู้สึกเจ็บปวดและทรมานในใจของเค้ายามนี้มันจึงยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นตามระยะเวลาที่อีกฝ่ายต้องมีน้ำตา  แต่จะให้เค้าอดทนรอต่อไปแบบนี้ก็ทำไม่ได้เช่นกันพอคิดได้แบบนั้นคิบะจึงตัดสินใจกระทำในสิ่งที่คิดว่าเค้าน่าจะทำมากที่สุดในตอนนี้...

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

.............................  มีเพียงความเงียบงันที่คิบะได้รับกลับมาเค้าจึงตัดสินใจกระโกนร้องเรียกคนข้างใน

นารูโตะ !!!...ชั้นขอโทษ...ได้โปรดฟังที่ชั้นพูดก่อนได้มั้ย นารูโตะ...  คิบะร้องบอกไปด้วยจิตใจที่ว้าวุ่น แม้ประตูนั้นมันจะไม่ได้ล็อคแต่เค้าก็ไม่กล้าจะเปิดมันออกเพราะถ้าเค้าทำแบบนั้นอีกฝ่ายก็คงจะยิ่งโกรธเคืองจนอาจกลายเป็นปัญหาที่เค้าไม่มีวันแก้ได้ในที่สุด

.............................  ยังคงมีแต่ความเงียบเช่นเดิม มันยิ่งทำให้คิบะยิ่งไม่สบายใจ แล้วความคิดหนึ่งก็ปรากฏเข้ามาในหัว

หรือว่า...  คิบะบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนจะรีบโดดขึ้นไปบนหลังอากามารุแล้วออกวิ่งไปยังสถานที่ที่เป็นเป้าหมายทันที

ออกไปแล้วเหรอครับ...  คิบะร้องถามกลับไปด้วยความตกใจเมื่อไปที่บ้านของซากุระแล้วได้รับคำตอบมาเช่นนั้นทำให้เค้าต้องรีบมุ่งหน้าไปอีกที่หนึ่งเพื่อพบคนที่ต้องการ

ซากุระอยู่หรือเปล่าครับ...  คิบะพุ่งตรงเข้าไปถามที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของโรงพยาบาลโคโนฮะด้วยความรีบร้อน

ยังไม่มาเลยนะค่ะ...  พยาบาลสาวคนหนึ่งเอ่ยตอบกลับมาด้วยทีท่าตกใจไม่แพ้กันที่จู่ ๆ อีกฝ่ายก็กระโจนพรวดพราดเข้ามา

หือ...ถ้าไม่อยู่บ้าน โรงพยาบาลก็ไม่ได้มาแล้วซากุระหายไปใหนเนี่ย...  คิบะบ่นกับตัวเองเสียงไม่เบานักก่อนจะรีบผล่ะจากไป แต่ขณะที่กำลังจะออกจากโรงพยาบาลคนที่เค้าต้องการพบก็ปรากฏตัวขึ้นมาพอดี

ซากุระ...มาแล้วเหรอหาตัวตั้งนาน...  คิบะร้องทักอย่างยินดีก่อนจะตรงเข้าไปหาอีกฝ่าย

หวัดดีคิบะ...ตามหาชั้นมีอะไรเหรอหรือว่าจะมาชวนไปเดินเล่นอีก...  ซากุระร้องทักทายไปด้วยทีท่าที่ไม่จริงจังเท่าใดนัก

เปล่า...แต่มีเรื่องจะขอร้องเธอหน่อย ตอนนี้มีแต่เธอเท่านั้นที่ชั้นจะขอความช่วยเหลือได้น่ะ...  คิบะเอ่ยด้วยทีท่าร้อนรน ก่อนจะคว้าแขนอีกฝ่ายแล้วรั้งให้ตามมาด้วยกัน

เฮ้...เดี๋ยวคิบะ...มันเรื่องอะไรงั้นเหรอ...  ซากุระที่ถูกอีกฝ่ายลากให้ตามมาร้องถามด้วยความไม่เข้าใจ

ขึ้นมาก่อนแล้วจะบอกระหว่างทาง...  คิบะร้องสั่งเมื่อตนเองขึ้นไปอยู่บนหลังอากามารุแล้วยื่นมือมารั้งร่างอีกฝ่ายให้ขึ้นไปบนนั้นด้วยกันก่อนจะบอกให้อากามารุวิ่งกลับไปที่บ้านนารูโตะอีกครั้ง

มาทางนี้จะไปบ้านนารูโตะใช่มั้ย...  ซากุระร้องถามคนข้างหลังไปเพื่อต้องการประเมินสถานการณ์

อืม...ชั้นอยากให้เธอช่วยดูอาการนารูโตะให้หน่อยน่ะ...  คิบะตอบกลับไปเบา ๆ

นารูโตะเป็นอะไรงั้นเหรอ...  พอได้ยินแบบนั้นซากุระเองก็ร้องถามกลับมาด้วยน้ำเสียงเครียดขึ้นเล็กน้อย  แต่คิบะยังไม่ทันได้ตอบอะไรอากามารุก็พาทั้งสองคนมาหยุดอยู่หน้าบ้านนารูโตะเรียบร้อยแล้ว และทันทีที่อากามารุหยุดวิ่งคิบะกับซากุระก็โดดลงมาจากหลังอากามารุพร้อม ๆ กัน ขณะที่ซากุระกำลังจะเคาะประตูคิบะก็ร้องเรียกไว้เสียก่อน

ซากุระ...อย่า !!...”  พอถูกห้ามซากุระก็หันมาถามคนข้าง ๆ ด้วยสีหน้างุนงง

ทำไมล่ะ...  คิบะลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะร้องตอบกลับไปด้วยสีหน้าที่คนมองรู้สึกว่ามันดูเศร้าสร้อยเสียเหลือเกิน

นารูโตะเจ็บตัวเพราะชั้น...แต่พอชั้นพยายามเรียกเค้าก็ไม่ตอบแล้วประตูมันก็ไม่ได้ล็อคอยู่ ชั้นไม่กล้าเปิดเข้าไปเพราะกลัวว่านารูโตะจะเกลียดชั้นมากกว่านี้...เพราะฉะนั้นเธอช่วยเข้าไปดูอาการของเค้าให้ทีนะ ชั้นอยากรู้ว่าเค้าเป็นไงบ้าง แล้วก็เอ่อเลิกร้องไห้หรือยัง...  ประโยคท้ายของคิบะมันแผ่วเบาราวกับกระซิบแต่ซากุระก็ยังได้ยินมันอย่างชัดเจน

ร้องไห้ ???...”  ซากุระทวนคำ ๆ หนึ่งขึ้นมาเบา ๆ ซึ่งคิบะก็พยักหน้ารับไปตามตรงโดยไม่ได้เอ่ยอะไร

นายทำอะไรร้ายแรงจนนารูโตะต้องบาดเจ็บเลยงั้นเหรอ แล้วก็ยังเรื่องที่บอกว่านารูโตะร้องไห้อีก...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...  คำถามที่คิบะไม่กล้าตอบและไม่มีวันที่จะตอบมันออกไปเด็ดขาดนั้นทำให้เค้าตัดสินใจใช้ความเงียบมาแทนคำตอบ

ถ้านายไม่พูดให้รู้เรื่องแล้วชั้นจะเข้าใจได้ยังไง...  ซากุระเริ่มคาดคั้น

เรื่องนั้นช่างมันก่อนได้หรือเปล่า...ตอนนี้เธอช่วยเข้าไปดูอาการนารูโตะก่อนได้มั้ย...  คิบะเลี่ยงที่จะตอบแต่กลับเอ่ยเร่งอีกฝ่ายให้เข้าไปข้างในโดยเร็ว แม้ซากุระจะอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่ความเป็นห่วงเพื่อนมันมีมากกว่าจึงหันกลับไปเปิดประตูบานนั้นออกและมันก็เป็นจริงตามที่คิบะบอกคือ ประตูไม่ได้ล็อคเอาไว้ เมื่อซากุระเข้ามาภายในแล้วก็ต้องนิ่วหน้าด้วยความแปลกใจเพราะในห้องนั้นกลับว่างเปล่า...

นารูโตะไม่อยู่...  ซากุระเดินกลับออกมาพร้อมกับร้องบอกคนที่ยังเฝ้ารออยู่ด้านนอก

หือ...เจ็บขนาดนั้นจะไปใหนอีก...  คิบะอุทานออกมาด้วยความตกใจระคนห่วงใย

ไม่รู้เหมือนกัน...แต่ว่าที่ชั้นอยากรู้ตอนนี้ก็คือมันเกิดอะไรขึ้น นายบอกว่านารูโตะเจ็บหนักงั้นเหรอ คนอย่างนารูโตะเนี่ยน่ะเจ็บหนัก...แถมยังบอกว่าร้องไห้ไม่เลิกอีก...

ชั้นคงบอกอะไรมากกว่านี้ไม่ได้...แต่ถ้าเธอเจอนารูโตะก็ช่วยบอกเค้าทีว่า...ชั้นขอโทษ...  คิบะบ่ายเบี่ยงที่จะเอ่ยถึงเรื่องราวความผิดที่ก่อไว้กับนารูโตะให้คนอื่นฟัง จากนั้นก็รีบผล่ะจากไปพร้อมกับอากามารุปล่อยให้ซากุระยืนงงอยู่ตรงนั้นโดยไม่ได้รับความกระจ่างแต่อย่างใด

...คิบะพยายามตามหานารูโตะไปทั่วหมู่บ้านทุกที่ที่คาดว่านารูโตะจะไป บ้านเพื่อนทุกคนเค้าก็ไม่ถามหามาแล้วแต่ก็ไม่มีใครเห็น ห้องทำงานของโฮคาเงะเค้าก็บากหน้าเข้าไปถามมาแล้วเช่นกันแต่ก็ไม่อยู่ หรือแม้กระทั้งบ้านของชิกามารุที่เค้าได้แต่ภาวนาในใจว่าขออย่าให้เจอร่างบอบบางที่นี่เลยและมันก็เป็นความจริงที่ว่าตั้งแต่นารูโตะกลับไปเมื่อคืนก็ไม่ได้มาที่นี่อีก...

เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ...  ชิกามารุร้องถามคิบะด้วยสีหน้าและแววตาที่ดูเหมือนกับจะค้นหาบางอย่าง

ไม่มีอะไร...ชั้นก็แค่อยากเจอนารูโตะเท่านั้น...  คิบะร้องตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ

ถ้าเจอแล้วจะทำอะไรล่ะ...  คำถามของชิกามารุทำให้คิบะต้องหันกลับไปจ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยแววตาวาววับ

แล้วทำไมชั้นต้องบอกนายด้วยล่ะ...  คิบะตัดบทก่อนจะรีบจากมา ตอนนี้เค้ากำลังโกรธทั้งตัวเองและโกรธทั้งชิกามารุที่เป็นเหมือนชนวนความผิดพลาดของเค้า นั่นก็เพราะเมื่อวานเค้าเฝ้ามองการกระทำของนารูโตะและชิกามารุมาตลอดทั้งวันและท่าทางกับความสัมพันธ์แบบนั้นมันทำให้เค้ารู้สึกหงุดหงิดจนแทบทนไม่ไหว ขณะที่คิดว่าอารมณ์ของตัวเองพอจะสงบลงได้บ้างก็ต้องมาเห็นการกระทำของชิกามารุกับนารูโตะที่เหมือนกับจะจูบกันในตอนนั้น และเพราะเหตุการณ์นั้นเองมันจึงเหมือนกับระเบิดเวลาที่ได้เริ่มนับถอยหลังไปแล้ว สุดท้ายพอตัดสินใจจะไปหานารูโตะก็ต้องมาได้ยินคำพูดของนารูโตะที่เหมือนกับจะไม่ได้มีเยื่อใยอะไรกับเค้าเลยซักนิด ดังนั้นความอดทนของเค้าจึงพังทลายลงไปพร้อมกับสำนึกในทุก ๆ ด้านจนสร้างบาดแผลให้กับอีกฝ่ายได้อย่างเลือดเย็น...

...พอคิบะจากไปแล้วชิกามารุก็ย้อนกลับเข้ามาในบ้านแล้วคว้าเครื่องแบบจูนินมาใส่ก่อนจะออกจากบ้านไปอย่างรีบร้อน เพราะเค้าเริ่มรู้สึกว่ากำลังมีบางอย่างเกิดขึ้นกับคนที่คิบะมาถามหาและมันก็คงเป็นเรื่องที่หนักหนามากสำหรับคน ๆ นั้น แต่ถึงจะคิดและรู้สึกแบบนั้นตัวเค้าเองก็ไม่รู้ว่าจะไปตามหาอีกฝ่ายได้ที่ใหน...

...บนเนินเขาใกล้ ๆ กับหมู่บ้านร่างบอบบางในชุดลำลองนั่งพิงลำต้นของไม้ใหญ่ แววตาสีฟ้าที่เคยสดใสมายามนี้กลับดูหมองเศร้าขณะที่เหม่อมองทิวทัศน์เบื้องล่างอย่างเลื่อนลอย เมื่อเช้านารูโตะรับรู้ว่าคิบะยังอยู่ที่หน้าห้องของเค้าไม่ได้ขยับกายไปใหนเลยแม้แต่น้อย ถึงอีกฝ่ายจะร้องเรียกแต่เค้าก็ไม่มีความคิดที่จะเปิดเพราะตอนนี้เค้ายังไม่อยากเจอหน้าอีกฝ่ายนั่นก็เพราะทั้งกายและใจมันยังจดจำได้ถึงเรื่องราวเลวร้ายที่ผ่านพ้นไปในค่ำคืนที่ผ่านมา ดังนั้นพออีกฝ่ายจากไปเค้าก็อาศัยจังหวะนั้นหนีออกมา จริงอยู่ว่าถ้าเป็นคนปกติคงไม่สามารถจะลุกมาเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างที่ตัวเค้าทำ แต่เพราะตัวเค้าที่ไม่เหมือนคนอื่นจึงสามารถจะพาตัวเองออกมาให้ไกลจากหมู่บ้านได้มากขนาดนี้...

...นารูโตะนั่งทบทวนมาตลอดว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้นมันมีสาเหตุมาจากอะไร แต่ไม่ว่าเค้าจะพยายามนึกเท่าไหร่สิ่งเดียวที่ค้นพบก็คือ...ความเกลียดชังที่ปรากฏชัดเจนอยู่ในแววตาคู่คม ยามที่จ้องมองเค้าในเวลานั้น...นารูโตะนั่งกอดเข่าพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และในขณะที่กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองเสียงที่คุ้นเคยของใครบางคนก็ดังขึ้นมาด้านหลัง...

มานั่งถอนหายใจให้ต้นไม้มันเฉาเล่นไกลขนาดนี้เลยเหรอ...นารูโตะ...  พอได้ยินแบบนั้นนารูโตะจึงหันกลับไปแล้วก็พบเข้ากับคนที่คาดไม่ถึงว่าจะได้เจอในตอนนี้

ชิโนะ...

ใช่...ชั้นเอง ทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นมันหมายความว่าไง แล้วมีอะไรหนักใจเหรอ...  ชิโนะกล่าวพลางเดินมาทรุดกายลงนั่งข้าง ๆ ร่างที่ยังคงนั่งกอดเข่าอยู่

ก็ไม่มีอะไร...  นารูโตะร้องตอบไปเบา ๆ

รู้หรือเปล่าว่านายโกหกไม่เก่งเลยนะ...มีปัญหาก็ปรึกษาคนอื่นบ้างก็ได้อย่าเก็บเอาไว้ในใจคนเดียวเพราะว่ามันจะคิดไม่ออก และที่สำคัญนายไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกแล้วนะ...  ชิโนะเอ่ยพร้อมกับชำเลืองมองดูคนข้าง ๆ ที่ยังเอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมตอบอะไร เห็นแบบนี้แล้วชิโนะก็ไม่คิดจะฝืนใจให้อีกฝ่ายเอ่ยออกมา เค้าจึงปิดปากเงียบแล้วนั่งอยู่ข้าง ๆ อีกฝ่ายต่อไปแบบนั้นโดยไม่พูดอะไรอีก แล้วระหว่างคนสองคนก็มีเพียงสายลมที่พัดผ่านมาพร้อมกับความเงียบงันเท่านั้น...จนกระทั้งอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้าร่างบางก็ยังคงนิ่งเฉยไม่มีทีท่าว่าจะกลับเข้าหมู่บ้านเลยแม้แต่น้อย...

เย็นมากแล้ว...กลับเข้าหมู่บ้านกันดีกว่าอยู่ในป่านาน ๆ ในสภาพแบบนั้นเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก...  ชิโนะกล่าวด้วยน้ำเสียงห่วงใย เพราะสภาพของอีกฝ่ายมันไม่เหมาะที่จะอยู่ในป่าที่อากาศชื้นแบบนี้นาน ๆ

นายกลับไปก่อนเถอะ...  เสียงที่แผ่วเบานั้นเอ่ยตอบมาอย่างไม่ใส่ใจ แล้วร่างบางก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นร่างอีกฝ่ายมาทรุดกายลงเบื้องหน้าตน

ถ้าปัญหาของนายมันหนักหนาขนาดนั้นก็ขอให้ชั้นช่วยแบ่งเบามันบ้างได้มั้ย...หรืออย่างน้อยถ้านายจะร้องไห้ก็ขอให้ชั้นได้ช่วยปลอบโยนซักเล็กน้อยก็ยังดี...  ถ้อยคำที่อบอุ่นถูกเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกห่วงใยอย่างแท้จริง ชิโนะสังเกตุได้จากดวงตาคู่สวยที่บวมช้ำคู่นั้นเหมือนกับผ่านการร้องไห้มาอย่างยาวนาน และในยามนี้เค้าก็คิดว่าอาจเป็นเพราะแสงของอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าหรือเพราะว่าอีกฝ่ายกำลังหวั่นไหวแววตาคู่นั้นมันจึงได้ดูเศร้าหมองขนาดนั้น...สุดท้ายเค้าจึงตัดสินใจทำบางอย่างด้วยหวังจะช่วยลบเลือนแววตาโศกเศร้าคู่นั้นให้จางหายไป...

ชิโนะ !!!...”  นารูโตะอุทานออกมาผะแผ่ว เมื่อถูกอีกฝ่ายรั้งร่างเข้าไปกอดไว้หลวม ๆ

ร้องออกมาเถอะ...ถ้ามันจะทำให้ความทุกข์ในใจของนายลดน้อยลงแม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม ชั้นจะช่วยแบกรับความรู้สึกนั้นของนายเอง...  ชิโนะกล่าวพร้อมกับลูบเรือนผมสีดวงตะวันนั้นเบา ๆ เป็นการปลอบโยน  แม้ในคราแรกนารูโตะจะยังไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายทำแบบนี้เพื่ออะไร แต่จากสัมผัสที่อ่อนโยนของอีกฝ่ายนั้นมันทำให้สิ่งอัดอั้นอยู่ในใจมันกำลังพรั่งพรูออกมาอย่างสุดจะกลั้นไว้ได้อีก  แล้วเสียงสะอื้นจากร่างบางที่สั่นสะท้านอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องยาวนานจนจันทราลอยเด่นกลางหมู่ดาวอยู่บนฟากฟ้า...นารูโตะจึงค่อย ๆ ผล่ะออกมาจากแผ่นอกกว้างของร่างสูงที่เค้าใช้เป็นที่พักพิงมาอย่างยาวนาน และบัดนี้มันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเค้าเอง...

ขอโทษนะ...ชิโนะ...  เสียงที่ยังคงสั่นเครือเอ่ยออกมาเมื่อเห็นว่าเสื้อของอีกฝ่ายชุ่มโชกไปด้วยน้ำตาของเค้า

ไม่เป็นไรหรอก...แค่นี้เอง...  ชิโนะกล่าวพร้อมกับไล่ปลายนิ้วไปช่วยเช็ดน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่บนใบหน้านวลออกให้อย่างเบามือ และการกระทำคราวนี้ของชิโนะก็ช่วยทำให้ใบหน้านวลที่เคยขาวซีดแปรเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อขึ้นอย่างช้า ๆ

พอแล้วล่ะ...  นารูโตะกล่าวพร้อมกับขยับตัวถอยห่างอีกฝ่ายออกมาเล็กน้อย ชิโนะเองก็หยุดมือของตัวเองลงแล้วเช่นกัน

ชั้นจะไม่ถามหรอกนะว่าอะไรเป็นสาเหตุให้นายเป็นแบบนี้...แต่เมื่อไหร่ที่นายต้องการใครซักคนอยู่เคียงข้างยามที่ทุกข์ใจชั้นอยากให้นายนึกถึงชั้นนะ...นารูโตะ...  คำพูดที่แฝงไว้ด้วยความหมายลึกซึ้ง ถ้าเป็นเมื่อก่อนนารูโตะคงจะไม่เข้าใจแต่ตอนนี้มันต่างกัน เค้าเข้าใจดีว่าถ้อยคำนั้นมันสื่อถึงอะไรจึงเอ่ยตอบอีกฝ่ายกลับไปเบา ๆ

ขอบใจนะชิโนะ...  ถ้อยคำขอบคุณที่ส่งมาพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ เท่านั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับชิโนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #643 เจ้าแม่ดราม่า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 12:54

    ขอสักเรื่องให้ชิโนะเป็นพระเอกเถอะนะคะคนอะไรอบอุ่นยิ่งกว่าไมโคเวฟ

    #643
    2
    • #643-1 NagatoMahusband(จากตอนที่ 11)
      11 พฤษภาคม 2563 / 14:04
      จริงค่ะ แง นี่คือแบบ พระเอกเถอะ 555
      #643-1
    • #643-2 BM_bbbaimon(จากตอนที่ 11)
      11 มิถุนายน 2563 / 21:42
      จริงค่ะ ชิโนะผู้เป็นได้แค่พระรอง แงงงงงง
      #643-2
  2. #613 Kukkikzza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 16:09
    ชิโนะพระรองที่น่ารัก  รอหน่อยเดะหนุกะได้เปนพระเอกแลเวนะ
    #613
    0
  3. #587 anasia (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 19:56
    ช ชิ ชิ ชิโน๊! พระรองตลอดกาล เซียรู้นะว่าชิโนะไม่ได้เป็นพระเอกของไรท์สักเรื่องน่ะ-^-+(เพราะดูมาหมดแล้ว ก็เข้ามาอ่านทีหลังนี่เนอะ)

    แต่นายอบอุ่นมาก อ่อนโย๊นอ่อนโยน แบ่งใจให้หนึ่งในพันล้าน(?)นะแจ๊ะ ฮุฮิ



    คิบะะะะะ! ตื๊อลูก ตื๊อ! เคยได้ยินมั้ยว่า ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก! เดี๋ยวจะคอยซัพพอร์ตให้เองนะจ๊ะ (อย่างแกจะทำไรได้- -) ตามตื้อนัตจังซ้าาาา



    นัตจังงงง คิบะเค้ารักหนูน้า อย่าคิดว่าเค้าเกลียดซี่ ยอมๆฟังเค้ามั่งเหอะ เชื่อปรมาจารย์(?)สิ!
    #587
    0
  4. #545 sara (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 13:21
    ชิโนะนายกีมากเลย อยากเปลี่ยนพระเอกเลยทนายอ่อนโยนมาก คิบะมัวแต่กลัวอยู่นั่นแหละ กล้าๆแบบตอนทำหน่อยสิ
    #545
    0
  5. #511 น้ำ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 12:21
    นารุจังเสน่ห์แรงไปไหมมีแต่คนมารุมชอบคิดแล้วอิจฉา
    #511
    0
  6. #498 Imixtateii Cnz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:13
    โตะโกรธจ้ะ 5555555555555
    #498
    0
  7. #461 l3oss_it (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 00:40
    ชิโนะคุงนายเป็นพระรองที่น่าสงสารมากๆๆไปเลยอ่ะเป็นตัวละครที่ถูกโยนหน้าที่มาให้ปลอบใจโตะ
    และแล้วเขาก็จากเจ้าไปหาคนอื่น TT^TT ชีวิตคู่กับโตะช่างดราม่า
    คิบะหึง หวงโตะจนพาลใส่ชิกก้ามันไม่ดีเลยน้า
    #461
    0
  8. #432 PrinceOfBlueRose (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2556 / 20:35
    คิบะยังจะไปโทษคนอื่นเขาอีก เดี๋ยวเชียร์ชิโนะนารุเลยนี่ (อยากอ่านชิโนะนารุเหมือนกันนะT^T)
    #432
    0
  9. #399 ใครง่ะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2556 / 00:18
    เดี๋ยวโดนเขี่ยนะจ๊ะคิบะจ๋า
    #399
    0
  10. #375 การคิด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 00:12
    คิบะไปขอนารุแต่งงานสิจะได้หายโกรธฮ่าๆๆ๐
    #375
    0
  11. #337 This my angel (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 22:32
    คิบะชักช้าเห็นไหม มีแมลงมาตอมเลย
    #337
    0
  12. #309 diamus (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 23:00
    สมน้ำหน้าเจ้าลูกหมา 55555
    ตอนนี้ชิโนะพระเอกมากกกกกกก
    #309
    0
  13. #295 preechompoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 03:10
    อ้ายยย ชิโนะอ้ะ ไรท์แต่งชิโนะนารุนะพลีส ชิโนะ หล่อเวอร์ เชียร์ชิโนะขาดใจ 55 ถึงยังไงคิบะจะเป็นพระเอกก็เต๊อะ
    #295
    0
  14. #287 preechompoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 02:11
    อ้ายยย ชิโนะอ้ะ ไรท์แต่งชิโนะนารุนะพลีส ชิโนะ หล่อเวอร์ เชียร์ชิโนะขาดใจ 55 ถึงยังไงคิบะจะเป็นพระเอกก็เต๊อะ
    #287
    0
  15. #261 p.p. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 20:01


    โอ้โห allnaruto เลยนะเนี้ย ใช่ได้เลยล่ะนารูโตะคุงจ้าาา



    ชิโนะ นายเท่มากกขอบอก แต่ก็ได้แห้วไปเหมือนเดิมนะ



    น่าสงสารจริงๆ(ประชดหรือไงฮะ//ชิโนะ)



    นารูโตะก็น่าสงสารนะ
    #261
    0
  16. #200 ferincalobaramos (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:34
    แงนารุจังน่าสงสารที่สุดเลย
    #200
    0
  17. #162 I_am_Hana (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:08
    เรื่องนี้มีแต่คนชอบนารุนะคะ^^
    #162
    0
  18. #149 tityjiu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:41
    สงสารโตะ คิบะนายทำเกินไปแล้ว เราเริ่มจะหมั่นไส้นายเหมือนกะเกะแร้วนะ (เริ่มเพ้อ) ชิโนะเราเชียร์นาย(เรื่องนี้มันคิบะนะ) ฮ่าๆๆ ขอบคุนสำหรับ NC นะค้าไรเตอร์ทันใจมั่กๆ เคยพูดแล้วแต่ขอพูดอีก คุนแต่งฟิคเก่งมากกกก เราปลื้มคุนมากมายค้าไรเตอร์ >_<
    #149
    0
  19. #91 วันวานlove..naruto.... (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 22:55
    อ่านตอนนี้แอบสงสารชิโนะ

    ไรเตอร์ขา ชิโนะเล่นบทรองมาหลายเรื่องแล้ว

    เมื่อไหร่จะให้พ่อหนุ่มผู้ใช้แมลงแสนดีคนนี้ขึ้นแท่นพระเอกซะทีละค้า

    อยากอ่านคู่ชิโนะนารุแล้วอ่า

    เริ่มหมั่นไส้คิบะมากกว่าซาสึเกะซะแล้วซิ

    #91
    0
  20. #79 namecotton (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 01:09
    ชิโนะ นายเท่มาก แต่ก้อกินแห้วไปตามระเบียบ ...
    #79
    0
  21. #67 looky39 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 16:58
    สนุกมากค่ะ

    ชิโนะชอบนารูโตะสินะคะ
    #67
    0
  22. #60 ✿*゚’゚・✿Queen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มกราคม 2556 / 20:13
    ชิโนะ คุงงงงงงงงง ~~~~~~~

    เรื่องนี้ไม่ใช่ของนายอีกเเร้วล่ะ ถึงตอนนี้จะยังไม่ก็เถอ เเต่เหนเเววรำไรว่านายจะเเห้ว 55+ 

    ต้องมีสักวันที่เป็นของนาย 55+ สู้ต่อไปนะ ชิโนะคุงง 
    #60
    0
  23. #55 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มกราคม 2556 / 16:19
    ชั้นไม่สงสารนายหรอกนะคิบะบ้า!!!!! ทำหนูโตะเสียใจแบบนั้น ก้มหน้ารับกรรมที่ก่อไว้ซธเถอะ เชอะ!!!

    ตอนนี้แอบสครีม(ในใจ)หน้าจอค่ะ พี่ริโกะแอบอวยชิโนะนารุด้วยใช่ไหมค้า~~~~~~~

    แต่เรื่องนี้ชิโนะคุงก็คงเป็นได้แค่พระรองที่แสนดีสินะคะ ตั้งแต่เรื่อง Stupid แล้ว =w="

    ชิโนะคุงต้องได้เป็นพระเอกสักเรื่องแหละน่า~ อดทนรออีกหน่อยนะจ๊ะชิโนะคุง ต้องรอแล้วแต่พี่ริโกะว่าจะแต่งเมื่อไหร่ (ฮา)
    #55
    0