[Fic Naruto] The smile in the heart~[Yaoi]

ตอนที่ 10 : เพียงพลั้งเผลอ--NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    28 ม.ค. 56

Smile of : 10 

...หลังจากซัดราเมงไปเสียหลายชามนารูโตะก็กลับมารู้สึกสดชื่นกระปรี่กระเปร่าเหมือนเดิม แต่คนที่กำลังห่อเหี่ยวกลับกลายเป็นชิกามารุแทนเพราะเงินจำนวนไม่น้อยได้ลอยออกไปจากกระเป๋าตังค์ของเค้าอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย...

เฮ้อ...อิ่มแล้วใช่มั้ย...  ชิกามารุที่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะหันมาถามคนที่ยิ้มหน้าระรื่นอยู่ข้าง ๆ

อืม...แล้วมีอะไรให้ช่วยอีกมั้ย คราวนี้จะช่วยฟรี ๆ เลยตอบแทนที่นายเลี้ยงชั้นซะอิ่มขนาดนี้...

อยากช่วยงั้นเหรอ...  ชิกามารุร้องถามกลับไปอีกฝ่ายจึงรีบพยักหน้าตอบกลับมา

เอางั้นก็ได้...  ว่าแล้วชิกามารุก็ลุกขึ้นยืนโดยมีนารูโตะรีบลุกตามมาติด ๆ

แล้วจะให้ชั้นช่วยอะไรล่ะ...

ตามมาเถอะน่าเดี๋ยวก็รู้เอง...  เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยตัดบทนารูโตะจึงไม่ได้ถามอะไรต่อทำเพียงแค่เดินตามไปเฉย ๆ โดยที่ทั้งสองคนไม่ได้สังเกตุเลยว่ามีใครอีกคนคอยตามมาห่าง ๆ  แล้วทั้งสองคนก็มาถึงที่หมาย

เรามาที่นี่กันทำไมเหรอ...  นารูโตะเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ  แต่ชิกามารุไม่ได้ตอบกลับเดินเข้าไปข้างในทำให้นารูโตะต้องรีบตามไปเช่นกัน แต่พอเห็นสภาพภายในห้องแล้วนารูโตะก็ต้องรีบร้องถามอีกฝ่ายด้วยความตกใจ

ชิกามารุ !! ไอ้ม้วนเอกสารพวกนี้มันคืออะไรน่ะ...

ก็เรื่องที่จะให้นายช่วยไง...พอดีว่าชั้นกำลังช่วยครูอิรูกะรวบรวมคะแนนกับผลสอบของเด็ก ๆ อยู่น่ะแต่ถึงจะบอกว่าช่วยจริง ๆ แล้วก็โดนท่านซึนาเดะสั่งมาอีกทีนึงนั่นแหละ...

แล้วจะให้ชั้นทำอะไรกับมันเหรอ...

ง่าย ๆ ก็แค่รวมคะแนนภาคทฤษฏีกับภาคปฏิบัติเข้าด้วยกันแล้วก็กรอกมันลงไปในช่องนี้...  ชิกามารุว่าพลางยื่นเอกสารอีกชุดไปให้อีกฝ่าย นารูโตะรับมาดูแล้วก็พยักหน้ารับเป็นเชิงว่าเข้าใจเพราะถ้าแค่ให้บวกเลขง่าย ๆ เค้าก็พอทำได้แต่ถ้าเกิดมันยุ่งยากกว่านี้ก็อาจจะลำบากได้

แล้วต้องทำทั้งหมดนี่เลยเหรอ...  นารูโตะร้องถามถึงจำนวนงานที่ต้องทำ

อืม...งั้นก็ฝากด้วยนะเดี๋ยวชั้นขอไปเอาของที่ฝากครูอิรูกะไว้ก่อน...  พูดจบชิกามารุก็เดินจากไปปล่อยให้คนที่อาสาจะช่วยต้องยืนทำใจก่อนพักใหญ่

เอกสารตั้งเยอะทำคนเดียวสามเดือนก็ไม่เสร็จ...งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน คาถาแยกเงาพันร่าง...  นารูโตะใช้คาถาประจำตัวจนมีร่างแยกยืนกันแน่นห้องไปหมด

ทุกคนช่วยกันให้เสร็จภายในเย็นนี้เลยน้า...  ร่างต้นร้องบอกร่างแยกด้วยทีท่าแข็งขัน

โอ้ว...  ร่างแยกทั้งหลายพร้อมใจกันตอบรับก่อนจะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมา กว่าชิกามารุจะย้อนกลับมางานที่มอบหมายให้นารูโตะช่วยก็เสร็จไปเกือบครึ่งแล้ว

หือ...ทำไมแยกออกมาซะเยอะแยะล่ะเนี่ย...  ชิกามารุร้องทักพร้อมกับค่อย ๆ หาทางเบียดกายเข้าไปภายในห้องอย่างยากลำบากนั่นก็เพราะทุกตารางนิ้วในห้องนี้มันมีแต่ร่างของนารูโตะจับจองไปหมดนั่นเอง

มีจักระเยอะ ๆ แบบนายนี่ก็ดีไปอย่างนะ ช่วยงานก็ได้สะดวกสบายจนน่าอิจฉา...  จากคำพูดนั้นทำให้ทุกคนที่ได้ฟังหันมามองหน้าชิกามารุด้วยใบหน้าเศร้า ๆ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรมีเพียงร่างต้นเท่านั้นที่ตอบกลับมาเบา ๆ

มันไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดหรอกนะชิกามารุ...จักระแบบนี้มันไม่ได้มีแต่คุณหรอกแต่โทษของมันก็ร้ายแรงจนคาดไม่ถึงเชียวล่ะ...  น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นมันแฝงไว้ด้วยความนัยบางประการที่ชิกามารุยังไม่เข้าใจ แต่เท่าที่สังเกตุจากสีหน้าและแววตาของอีกฝ่ายแล้วชิกามารุก็รู้สึกว่าคำพูดของตนคงไปกระทบกับส่วนที่อ่อนไหวในจิตใจของอีกฝ่ายเข้าให้แล้ว

ขอโทษนะนารูโตะ ชั้นอาจจะเผลอพูดอะไรที่ทำให้นายไม่สบายใจออกไป ยังไงก็อย่าถือสาเลยนะ...  ชิกามารุเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ ร่างที่พูดคุยกับเค้าโดยเดาว่าร่างนี้น่าจะเป็นร่างต้นเพราะนารูโตะคนอื่น ๆ ไม่มีใครเอ่ยอะไรกับเค้าเลย

ชั้นไม่เป็นไรหรอก...แล้วก็รู้ด้วยว่านายไม่ได้ตั้งใจเพราะงั้นก็ลืมมันไปเถอะ...

แต่นายยังทำหน้าแบบนี้อยู่เลยแล้วใครมันจะไปเชื่อว่าไม่ได้โกรธ...  ชิกามารุว่าพลางใช้นิ้วจิ้มไปที่คิ้วเล็ก ๆ ซึ่งกำลังขมวดเข้าหากัน  และจากการกระทำนั้นทำให้นารูโตะนิ่งคิดไปพักใหญ่ก่อนจะปรับสีหน้าและอารมณ์ให้ดีขึ้นแล้วส่งยิ้มที่ดูอ่อนหวานและสดใสมาให้อีกฝ่ายแทน

ใช่แล้วล่ะ...นารูโตะตัวจริงจะต้องยิ้มแบบนี้แหละ...  ว่าแล้วชิกามารุก็เอื้อมมือไปหยิกแก้มนุ่มนิ่มของอีกฝ่ายเล่นเป็นการหยอกล้อ นารูโตะเองพอถูกทำแบบนั้นก็ถึงกับผง่ะไปชิกามารุเองก็เหมือนจะตกใจเล็กน้อยกับการกระทำของตนเองจนต้องรีบชักมือกลับ แล้วก็หันมาสนใจเอกสารที่อุตส่าห์ไปเอามาโดยไม่ได้พูดอะไร นารูโตะจึงหันไปสนใจกับงานของตัวเองบ้างสุดท้ายทั้งห้องจึงตกอยู่ในความเงียบอย่างน่าประหลาด...จวบจนกระทั้งเย็นนารูโตะที่ทำงานเสร็จลงได้อย่างเหลือเชื่อก็คลายคาถาออกพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เฮ้อ...เสร็จซักทีปวดหัวจะชักอยู่แล้วเนี่ย ตัวเลขวิ่งไปวิ่งมาจนน่าเวียนหัวจริง ๆ...  เสียงใส ๆ ร้องบ่นออกมาด้วยความรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ

เรากลับกันเลยมั้ย...  ชิกามารุเอ่ยชวนพร้อมกับลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูง

ดีเหมือนกัน...ขอกลับไปนอนให้หายปวดหัวซักหน่อย...  นารูโตะยังบ่นต่อไปขณะที่ลุกเดินตามอีกฝ่ายออกมา

หิวหรือยัง...  คำถามที่ชวนให้รู้สึกอารมณ์ดีของชิกามารุทำให้นารูโตะรีบพยักหน้ารับทันที

อย่าบอกนะว่าจะเลี้ยงชั้นอีก...

ใครบอก...ตอนนี้ชั้นต้องประหยัดเงินในกระเป๋าให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว...

อ้าว...แล้วถามทำไมว่าหิวหรือยัง...

ก็จะชวนนายไปกินข้าวที่บ้านชั้นไง...  คำตอบของชิกามารุแม้จะเกินคาดไปหน่อยแต่พอคิดทบทวนดูแล้วก็น่าจะเป็นเรื่องดีที่จะได้กินข้าวฟรีนารูโตะจึงตอบตกลงไปอย่างง่ายดาย

งั้นวันนี้ขอฝากท้องไว้ที่บ้านนายเลยก็แล้วกัน...  นารูโตะเอ่ยอย่างยินดีที่จะได้กินของฟรีแล้วก็มีประโยชน์ จากนั้นทั้งสองคนก็มุ่งหน้าไปยังบ้านของชิกามารุอย่างรวดเร็ว

...แม้จะมีแขกมาที่บ้านแบบไม่ทันรู้ตัวแต่แม่ของชิกามารุก็ต้อนรับนารูโตะดีอย่างไม่รังเกียจ ทำให้นารูโตะรู้สึกอบอุ่นเวลาที่อยู่กับครอบครัวนี้เพราะถึงแม้ชิกาคุที่เป็นพ่อของชิกามารุจะดูขรึม ๆ แต่ก็ให้ความรู้สึกว่าเป็นคุณพ่อที่อบอุ่นมากจริง ๆ...

ขอบใจนะชิกามารุที่เลี้ยงชั้นให้อิ่มทั้งวันเลย...  นารูโตะกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายขณะที่เดินออกมาส่งที่หน้าบ้าน

แค่นี้เล็กน้อยน่า...เพราะว่าชั้นเองก็ไปรบกวนนายไว้ตั้งเยอะนี่น่ะ...

เล็กน้อยเหมือนกัน...  นารูโตะเอ่ยล้อเลียนคำพูดของชิกามารุส่งผลให้อีกฝ่ายเอื้อมมือมาขยี้หัวของนารูโตะเล่นอย่างคุ้นเคย

จะไม่ให้ไปส่งจริง ๆ เหรอ...

ไม่ต้องหรอก ชั้นกลับเองได้แค่เลี้ยงข้าวก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้วถ้าให้เดินไปส่งอีกก็ดูจะเกินไป...

งั้นก็โชคดีแล้วกัน...

อืม...  นารูโตะรับคำก่อนจะหมุนกายจากมาแต่เพราะไม่ทันระวังจึงหกล้มหน้าทิ่มลงไปเต็ม ๆ

โอ๊ย...  เสียงใส ๆ ร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด ชิกามารุเองพอเห็นแบบนั้นก็ยกมือขึ้นกุมขมับด้วยความเหนื่อยใจกับนิสัยของอีกฝ่าย จากนั้นจึงเดินเข้าไปดูคนที่ยังนั่งกุมจมูกตนเองอยู่กับพื้น

เป็นอะไรหรือเปล่า...  ชิกามารุที่เดินมาทรุดกายอยู่เบื้องหน้าอีกฝ่ายร้องถามออกไปพร้อมกับดึงมือเล็ก ๆ ที่กุมจมูกออกแล้วก็พบว่ามันเป็นรอยแดงเพราะเป็นส่วนที่กระแทกลงไปกับพื้น

เหมือนจะไม่เป็นไรมั๊ง...นอกจากเจ็บจมูกเท่านั้น...  นารูโตะร้องตอบขณะสำรวจร่างกายตัวเอง

ก็สมควรจะเจ็บหรอกแดงซะขนาดนี้...  คำพูดนั้นมันไม่ได้มีผลกับนารูโตะเลยแต่อย่างอื่นต่างหากที่กำลังทำให้นารูโตะรู้สึกอึดอัด นั่นก็เพราะใบหน้าคม ๆ ของชิกามารุนั้นอยู่ห่างจากใบหน้าของเค้าเพียงแค่ฝ่ามือกัน ซึ่งมันเป็นระยะที่ทำให้สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน  นารูโตะที่ทนอยู่ในสภาพน่าอึดอัดแบบนี้ไม่ไหวก็ใช้สองแขนผลักไหล่อีกฝ่ายออกห่างเบา ๆ พร้อมกับร้องเรียกอีกฝ่ายออกไปด้วยน้ำเสียงแปลก ๆ

ชิกามารุ...  แต่ชิกามารุที่ไม่ทันคิดว่าการกระทำของตัวเองกำลังทำให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่ดีก็คว้าข้อมือเล็ก ๆ ที่ยันอยู่ที่ไหล่ของตนไว้มั่นแล้วออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

ไปลุกขึ้น...เดี๋ยวชั้นไปส่งที่บ้าน...  ชิกามารุร้องสั่งแล้วออกแรงรั้งร่างบางให้ลุกขึ้นตามมาแล้วเดินนำไปทันทีโดยที่ยังไม่คลายการเกาะกุมจากข้อมือของอีกฝ่าย

เดี๋ยวก่อนชิกามารุ...ไม่ต้องไปส่งหรอก...  นารูโตะพยายามร้องทักท้วงแต่ไม่เป็นผล

ขืนปล่อยให้กลับคนเดียวคงได้ไปล้มหัวทิ่มหัวตำแถวใหนอีกนะสิ...เอาเถอะน่าเดินตามมาเฉย ๆ ก็พอ...  สุดท้ายนารูโตะก็ถูกชิกามารุลากให้ตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้  พอทั้งสองจากไปร่างหนึ่งที่แอบมองอยู่ตั้งแต่แรกก็ปรากฏตัวออกมาจากที่ซ่อน และที่เลวร้ายยิ่งกว่าก็คือจากมุมที่ร่างนั้นยืนอยู่ทำให้มองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้และเข้าใจไปว่าคนสองคนนั้นกำลังจูบกัน...คิบะที่ตามนารูโตะมาห่าง ๆ ตั้งแต่ที่ร้านราเมงมาจนถึงตอนนี้แล้วต้องมาเห็นอะไรที่ชวนให้เข้าใจผิดไปแบบนี้ ความร้อนรุ่มในจิตใจมันจึงยิ่งทวีมากขึ้นจนแปรเปลี่ยนเป็นความกรุ่นโกรธโดยไม่รู้ตัว เค้ายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่นึงก่อนจะตัดสินใจมุ่งหน้าไปที่บ้านของนารูโตะพร้อมกับความรู้สึกที่บอกไม่ได้ว่าเป็นเช่นไร...

ขอบใจนะชิกามารุ...นายรีบกลับเถอะมันมืดแล้ว...  นารูโตะเอ่ยขอบคุณเมื่ออีกฝ่ายพามาส่งถึงบ้านจริง ๆ

รู้แล้ว...นายนั่นแหละเข้าบ้านไปเลย...  ชิกามารุเอ่ยสวนกลับมาทำให้นารูโตะไม่มีทางเลือกจำต้องเปิดประตูเข้าไปข้างในก่อนจะโผล่หน้ากลับมาอีกครั้ง

ราตรีสวัสดิ์นะ...  พูดจบนารูโตะก็ผลุบหายเข้าไปทันที ทำให้ชิกามารุต้องสายหัวไปมาช้า ๆ ก่อนจะหมุนกายเดินจากไป นารูโตะเองพอกลับเข้ามาข้างในแล้วก็ล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้าเพราะวันนี้เค้าต้องใช้จักระในการเปิดประตูห้องพิเศษให้ชิกามารุไปตั้งหลายห้อง แถมยังต้องไปนั่งปวดหัวบวกเลขอีกทำให้ทั้งร่างกาย และสมองเหนื่อยล้าอย่างที่สุด แต่พอคิดว่าจะไปอาบน้ำให้สบายเนื้อสบายตัวก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นด้านนอกทำให้เค้าต้องพักความคิดที่จะไปอาบน้ำเอาไว้แล้วเดินไปดูว่าใครมาเคาะประตูเรียก ทว่าพอประตูถูกเปิดออกดวงตาสีฟ้าสดใสก็เบิกกว้างขึ้นด้วยคนที่มาเคาะเป็นคนที่เค้าคาดไม่ถึง คราแรกที่ลุกมาเปิดเพราะคิดว่าเป็นชิกามารุย้อนกลับมาแต่ว่าความเป็นจริงมันไม่ใช่...

คิบะ...มีอะไรเหรอมาซะมืดเลย...  นารูโตะร้องทักออกไปแบบไม่เต็มเสียงนัก

ขอเข้าไปข้างในได้มั้ย...  น้ำเสียงที่ฟังดูราบเรียบและเย็นชานั้นทำให้นารูโตะยิ่งไม่ไว้ใจในท่าทีของอีกฝ่าย

มีอะไรก็ว่ามาสิ...คุยตรงนี้แหละ...  นารูโตะบ่ายเบี่ยงที่จะให้อีกฝ่ายเข้าไปเพราะเค้ารู้ดีว่าตอนนี้จิตใจตัวเองรู้สึกอย่างไรกับอีกฝ่าย ดังนั้นการไม่ต้องอยู่ใกล้ชิดกันมากจนเกินไปคงเป็นการดีกว่า

ขอเข้าไปข้างใน...  คิบะยังยืนยันคำเดิมด้วยทีท่าแข็งกร้าวอย่างที่นารูโตะไม่เคยเห็นมาก่อน และด้วยเหตุนี้นารูโตะจึงยิ่งต่อต้านด้วยการปฏิเสธไม่ให้อีกฝ่ายเข้าไป

ถ้าคุยตรงนี้ไม่ได้ก็เอาไว้คุยกันวันอื่นแล้วกัน...ชั้นเหนื่อยแล้วก็ไม่อยากเสียเวลากับนายด้วยรู้...อ๊ะ...  ประโยคสุดท้ายนารูโตะยังเอ่ยไม่จบก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อร่างสูงขยับเข้ามาใกล้จนตัวเค้าเผลอถอยหลังหนีมันจึงเป็นการเปิดโอกาสให้ฝ่ายนั้นแทรกตัวเข้ามาในห้องได้อย่างรวดเร็ว  และทันทีที่คิบะเข้ามาข้างในได้เค้าก็จัดการล็อคประตูเสียเองก่อนจะย่างสามขุมเข้ามาหาร่างบางด้วยสีหน้าและแววตาที่ดูมุ่งร้ายจนน่าหวั่นใจ

ทำอะไรของนายเนี่ย...นี่มันบ้านชั้นนะไม่ใช่สวนสาธารณะนึกจะเข้าก็เข้ามาตามใจชอบ มีเรื่องอะไรจะคุยก็ว่ามาแล้วก็เลิกมองชั้นด้วยสายตาแบบนั้นได้แล้วเพราะชั้นมั่นใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิดต่อนาย...เข้าใจมั้ย...  นารูโตะร้องบอกอีกฝ่ายออกไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ที่ถูกบุกรุกแบบนี้  แม้นารูโตะจะร่ายยาวด้วยคำพูดมากมายแต่ตอนนี้ในหัวของคิบะมันกลับมีคำเพียงไม่กี่คำที่คอยวนเวียนไปมาทำให้เค้าต้องขบกรามแน่นเพื่อข่มโทสะในใจ

มันเสียเวลามากนักเหรอที่จะคุยกับชั้นนะ...  คำพูดที่ถูกเค้นรอดไรฟันออกมานั้นทำให้นารูโตะรับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติของคนตรงหน้า จนต้องขยับกายถอยหนีไปอีกก้าวหนึ่งก่อนที่มันจะชนเข้ากับขอบเตียงพอดี

เป็นอะไรของนายคิบะ...  นารูโตะร้องถามด้วยความไม่เข้าใจ คิบะไม่ตอบแต่กลับตรงเข้ามากระชากร่างบางอย่างแรงจนร่างนั้นเซถลาเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดที่แข็งแรงของคิบะในทันที ฝ่ายนารูโตะที่ตกใจก็พยายามใช้สองแขนยันอกอีกฝ่ายไว้แต่ก็เหมือนจะไม่ได้ผลซักเท่าไหร่เพราะดูเหมือนว่ากำลังของคิบะจะเหนือกว่าในยามนี้

ทำบ้าอะไรเนี่ย...ปล่อยชั้นนะ...  เสียงใส ๆ ที่ปะปนมากับความหวาดกลัวนั้นกลับถูกอีกฝ่ายตีความไปว่าถูกรังเกียจจนคิบะต้องกระชับอ้อมแขนของตนให้แน่นขึ้นไปอีกเพื่อลดช่องว่างที่มีอยู่น้อยนิดให้มลายหายไป

ชั้นน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ...  คิบะร้องถามอีกฝ่ายกลับไปด้วยน้ำเสียงคาดคั้น

การที่นายทำแบบนี้นั่นแหละที่เรียกว่าน่ารังเกียจ...  นารูโตะเองก็ตอบโต้กลับไปด้วยทีท่าแข็งกร้าวไม่แพ้กันก่อนจะพยายามยันอกอีกฝ่ายออกห่าง แต่แล้วก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อร่างสูงขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะผลักร่างบางให้ล้มนอนลงไปบนเตียงแล้วก็ตามเข้ามาทาบทับไว้อย่างรวดเร็ว

อ๊ะ...

ถ้านายรังเกียจชั้นแล้วใครกันล่ะที่นายไม่รังเกียจ...ชิกามารุงั้นสินะนายคงพอใจมากกว่าถ้าคนที่อยู่ตรงนี้เป็นชิกามารุละสิ...  คิบะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปจนชิดกับใบหน้านวล ๆ ของอีกฝ่ายและจากการกระทำนั้นทำให้นารูโตะต้องรีบเบือนหน้าหนีจนกลายเป็นว่าจมูกโด่ง ๆ ของคิบะกำลังสัมผัสกับผิวแก้มเนียนนุ่มของเค้าอย่างไม่ตั้งใจ

มันไม่เกี่ยวอะไรกับชิกามารุเลยซักนิด...แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์จะไปพูดถึงชิกามารุแบบนั้น...

ก็ได้ถ้านายบอกว่าชั้นไม่มีสิทธ์  งั้นชั้นก็จะแสดงสิทธิ์ของชั้นให้นายดู...  พูดจบคิบะก็ซุกไซร้ไปตามซอกคอนวลเนียนอย่างดุดัน นารูโตะที่ตกใจกับการกระทำนั้นก็ได้แต่ร้องห้าม ทว่ามันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย

อย่านะ...หยุดเดี๋ยวนี้คิบะ...บอกให้หยุด...  ริมฝีปากเรียวสวยของคิบะก็บดเบียดลงไปบนปากอิ่มสวยของนารูโตะอย่างดุดัน แล้วร่างบางก็ต้องสั่นสะท้านมากขึ้นเมื่อลิ้นร้อนแทรกผ่านเข้ามาภายในพร้อมกับสัมผัสจากมือข้างหนึ่งของคิบะที่สอดเข้ามาใต้เสื้อผ้าของเค้า

อื้อ...อือ...  นารูโตะพยายามร้องประท้วงอยู่ในลำคอแต่ว่าคิบะก็ไม่ได้ใส่ใจ ยังคงรุกเร้าร่างบางต่อไป ยิ่งมือข้างนั้นของคิบะเลื่อนต่ำลงไปมากเท่าไหร่ร่างบางก็เหมือนจะสั่นสะท้านมากขึ้นทุกที จนสุดท้ายหยดน้ำใส ๆ ก็ไหลรินลงมาจากดวงตาคู่สวยอย่างไม่อาจหยุดยั้งได้ พอเห็นน้ำตาของอีกฝ่ายคิบะก็หยุดมือของตัวเองแล้วถอนริมฝีปากออกมาแต่ไม่ได้ขยับร่างกายออกมาจากร่างบางที่ตัวเองทาบทับไว้ ดวงตาสองคู่สบประสานกันคู่หนึ่งมีแววตัดพ้ออีกคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความหวั่นไหว

ชั้นจะต้องมีสิทธิ์ในตัวนายมากกว่าใคร...นารูโตะ...สิทธิ์ในตัวนายต้องเป็นของชั้น...ของชั้นคนเดียวเท่านั้น...  คิบะกล่าวก่อนจะประกบริมฝีปากของตนลงไปบนริมฝีปากของนารูโตะอีกครั้งด้วยความดุดันมากขึ้น พร้อมกับจับแขนข้างหนึ่งของอีกฝ่ายกดไว้กับพื้นเตียงหนาหนุ่มแล้วก็ใช้มืออีกข้างหนึ่งสอดเข้าไปใต้เสื้อของอีกฝ่ายเพื่อสัมผัสกับผิวเนียนนุ่ม ส่งผลให้ร่างน้อยสั่นสะท้านยามที่ผิวกายต้องกระทบกับฝ่ามือของอีกฝ่าย

(...NC...นี้เป็นครั้งแรกที่เขียนให้มีฝ่ายหนึ่งปฏิเสธอย่างสุดชีวิต ...มันจะเป็นอย่างไรเนี่ย...)

...ร่างเปลือยเปล่าที่นอนมองมาด้วยแววตาเจ็บช้ำอย่างที่สุด ร่องรอยแดงช้ำบนเรือนร่างนั้นทำให้คิบะรู้สึกเหมือนเลือดในกายกำลังถูกแช่แข็ง ดวงตาคู่สวยที่เคยสดใสบัดนี้กลับดูอ่อนล้าและหม่นหมองจนน่าตกใจ ริมฝีปากที่บวมช้ำและมีบางส่วนมีเลือดไหลซึมออกมา ข้อมือเล็ก ๆ ที่ถูกเค้าบีดไว้จนแน่นยังปรากฏรอยแดงอยู่เลยคิบะรีบคลายมือจากแขนข้างนั้นอย่างตื่นตระหนกราวกับต้องของร้อน  คิบะหันไปมองสบตากับอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในจิตใจจนบอกไม่ถูกพร้อมกับค่อย ๆ เอื้อมมือไปหมายจะเช็ดน้ำตาที่ยังคงไหลรินลงไม่ขาดสายของอีกฝ่ายให้ แต่ฝ่ายนั้นก็เบือนหน้าหนีก่อนจะพลิกกายไปคว้าผ้าห่มขึ้นมาบดบังร่างกายเปลือยเปล่าของตนแล้วรีบหันหลังให้อย่างไม่ใส่ใจ...

นารูโตะ...ชั้น...  คิบะพยายามจะเอ่ยบางอย่างออกไปแต่ก็เหมือนมีก้อนแข็ง ๆ มาจุกอยู่ที่ลำคอทำให้พูดอะไรไม่ออกเลยซักอย่าง

กลับไปได้แล้ว...ถ้านายมาที่นี่เพื่อทำสิ่งนี้นายก็สมใจแล้ว เพราะฉะนั้นกลับไปได้แล้ว...  น้ำเสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยออกมาช้า ๆ เพื่อไม่ให้บางส่วนของถ้อยคำนั้นหล่นหายไปกับเสียงสะอื้นที่พยายามเก็บกักไว้

คือว่าชั้น...

กลับไปซะ...  คิบะยังเอ่ยไม่ทันจบประโยคก็ถูกนารูโตะร้องขัดขึ้นมาเสียก่อน

ชั้นแค่อยากจะบอกว่า...

นายจะเป็นฝ่ายไปหรือจะให้ชั้นไปเอง...  จากคำพูดประโยคนี้ทำให้คิบะไม่มีทางเลือกอื่นอีก เค้าจึงหันมาจัดการตัวเองให้เรียบร้อยขณะเดียวกันสายตาก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างบางที่นอนหันหลังให้เค้าด้วยสำนึกของความเสียใจ วูบหนึ่งคิบะคิดว่าจะเข้าไปคว้าร่างบางเข้ามากอดแล้วอธิบายทุกอย่างให้เข้าใจ แต่พอขยับเข้าไปใกล้ก็เห็นว่าไหล่บาง ๆ นั้นกำลังสั่นสะท้านด้วยแรงสะอื้นของเจ้าของร่าง เวลานี้คิบะไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมมือไปแตะร่างอีกฝ่ายเค้ากลัวว่าจะทำให้ร่างนี้แตกสลายไปมากกว่าที่เป็นอยู่  สุดท้ายจำต้องเดินออกมาจากห้องนั้นทั้งที่ในใจยังติดค้างไว้กับหลายสิ่ง ทันทีที่ได้ยินเสียงปิดประตูนารูโตะก็ปล่อยเสียงสะอื้นที่เก็บกักไว้ออกมาจนหมด  อย่างไม่อายใคร คิบะเองถึงจะออกมาอยู่ด้านนอกแล้วแต่ก็ยังไม่ได้หายไปใหน แต่เค้ายังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูเพื่อรับฟังเสียงสะอื้นที่ฟังดูเจ็บปวดจากภายในห้องด้วยจิตใจที่ร้าวรานไม่ต่างกัน...แล้วภาพร่างบางที่บอบช้ำทั้งกายและใจด้วยฝีมือของเค้าเอง กำลังสั่นสะท้านไปตามแรงสะอื้นจนดูน่าสงสารก็ปรากฏชัดในความคิดตอนนี้...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #647 Moon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 14:50

    ขอ nc ฮะ earn2111934@gmail.com //ไหว้ย่อ

    #647
    0
  2. #645 BM_bbbaimon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 21:30
    ขอnc ด้วยนะคะ
    wetaka12@gmail.com
    #645
    0
  3. #644 chaqqq123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:41
    ทันมั้ยคะเนี่ยย ขอncด้วยนะคะ
    chdawrrnsiriphanth@gmail.com
    #644
    0
  4. #642 เจ้าแม่ดราม่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 12:46

    ขอ ncด้วยนะคะ

    nuengmina@gmail.com

    #642
    0
  5. #639 YThamdee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:33
    ขอ nc ด้วยนะคะ

    yongyeethamdy123@gmail.com
    #639
    0
  6. #638 Mookmookloo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 20:32

    ขอ NC ด้วยคะ asdf134444@gmail.com

    #638
    0
  7. #636 sawatd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 13:33

    ขอด้วยค่ะ ทันไหมม khemthxngchlnicha35@gmail.com

    #636
    0
  8. #633 titatata (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 03:01
    ขอNCทุดตอนเลยค่ะ;-;

    nongtita2548@gmail.com
    #633
    0
  9. #629 phengphet77 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:48
    ขอNCด้วยคนค่ะ😊
    #629
    0
  10. #627 MintNichapa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 20:13
    ขอ nc ด้วยนะครับบบพี่ ไม่รู้ขอตอนนี้จะได้ไหม ขอทุกตอนเลยนะครับบ พรีสสส
    อยากอ่านมากๆเลย
    mintmint81820@gmail.com
    #627
    0
  11. #623 pimpant (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 02:41
    ขอ nc นะคะ pimpant-love@hotmail.com
    #623
    0
  12. วันที่ 1 เมษายน 2560 / 19:31
    เรามาช้าไปรึเปล่าว? เรื่องนี้ไรท์แต่งได้สนุกมาก เขินตัวบิดเลย55 สละเรือsasanaruเรียบร้อยขึ้นเรือkibanaruแทน555

    ตามธรรมเนียม ขอncค่ะ mydear.pp@gmail.com
    #620
    0
  13. #619 ooo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:07
    ขอ nc. ทุกตอนเลยค่ะ fuji_o@hotmail.co.thไม่รุว่ามาช้าไปไหม แต่สนุกมากค่ะ
    #619
    0
  14. #618 jioy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 06:51
    ขอncทุกตอนเลยค่ะ
    jjoy2189@gmail.com
    #618
    0
  15. #616 hatakekanaka (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 20:12
    ขอด้วยๆ hatakekanaka@gmail.com
    #616
    0
  16. #612 Kukkikzza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 16:02
    คิบะหึงจนขาดสติสิน่ะ NC. nongbellkij@gmail.com
    #612
    0
  17. #610 Shiroyuki Daifuku (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 15:02
    ตอนนี้สนุกมากเลยค่ะ~ ♥ คิบะรุนแรงอ่าาา..

    ขอ nc ตอนนี้ด้วยนะคะ ^^ อยากอ่านมากเลยอ่ะ

    puri.fuku@gmail.com
    #610
    0
  18. #608 Pinkkky_1 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 00:23
    ขอ NC ด้วยนะ
    kooopq001@gmail.com
    #608
    0
  19. #607 jela2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 13:27
    janeblackcat7777@gmail.com
    #607
    0
  20. #602 เจ้านีโม้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 22:53
    คิบะนี่หึงโหดอ่ะ เบาเบานะ อิอิ
    pk-pla@hotmail.com 

    #602
    0
  21. #586 anasia (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 20:50
    โฮ้ย! คิบะ หึงรุนแรงไปนะ นัตจังช้ำหมดแล้วมั้งนั่น



    ชิก้าก็ยังคงทำให้ใครต่อใครเข้าใจผิดได้ตลอดๆ (แต่ก็ยังชอบชิก้าอยู่ดี -3-)



    ขอNCด้วยเจ้าค่ะ//โค้ง// jrjaidah@gmail.com
    #586
    1
    • #586-1 anasia (จากตอนที่ 10)
      26 พฤศจิกายน 2558 / 21:22
      ลืมบอกไป ขอทุกตอนเลยนะคะไรท์เตอร์ ><
      #586-1
  22. #576 fest02 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 22:08
    ขอncค่ะ nutty350@gmail.com
    #576
    0
  23. #574 nami (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 07:03
    ขอncทุกตอนด้วยคะ

    Natapapapa@hotmail.co.th
    #574
    0
  24. #573 ยายุ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 05:57
    ขอ ncคะ

    Natapapapa@hotmail.co.th
    #573
    0
  25. #572 naruka (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 21:11
    ขอ NC เจ้าคะ

    narulove245@gmail.com

    ขอทุกตอนเลยนะคะ
    #572
    0