[Fic Naruto] The wind with endless love~ [Yaoi]

ตอนที่ 8 : วุ่นวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    15 พ.ค. 55

Chapter : 8

เพียงไม่นานพวกลูกสมุนของมิซึกิก็กรูกันเข้ามาในห้องที่เหมือนจะเกิดสงครามย่อม ๆ ขึ้น

ท่านมิซึกิอยู่ที่ใหน  ใครบางคนร้องถามขึ้น

ไม่อยู่ที่นี่ครับ  ใครอีกคนร้องบอก

รีบตามหาท่านมิซึกิให้พบโดยเร็ว  แยกย้ายกันไป  เสียงใครในกลุ่มร้องสั่งทุกคน หลังจากนั้นก็กรูกันออกไป พวกของนารูโตะหลบออกมาซ่อนได้อย่างหวุดหวิดอยู่ที่ห้องลับข้างใต้ห้องที่เป็นจุดเกิดเหตุนั้นเอง

ดูจากแผนผังแล้วมันมีสองห้องไม่ใช่เหรอครับ แล้วทำไมเราถึงเจอแค่ห้องเดียวละครับ

อืมมม......มันอาจจะถูกซ้อนไว้ด้วยกลไลหรืออะไรบางอย่างก็ได้  คาคาชิคาดเดา

แล้วเราจะเอายังไงต่อดีค่ะครู พวกนั้นรู้ตัวแล้วด้วย  ซากุระขอความเห็น

เอาอย่างนี้แล้วกัน.....เราจะแบ่งออกเป็นทีมสองคน แยกย้ายกันไปหาข้อมูลถ้าโดนเจอตัวก็ขอให้หลีกเลี่ยงการปะทะ แต่ถ้าสุดวิสัยจริง ๆ ก็ให้ส่งสัญญาณบอกพวกเรา จะได้ไปช่วยได้ทัน

แล้วจะแบ่งยังไงล่ะค่ะ

ซากุระ กับ ซาอิ ไปด้วยกัน นารูโตะ กับ....  ยังไม่ทันที่คาคาชิจะเอ่ยจบ พ่อหนุ่มผมยาวก็แทรกขึ้นมากลางคัน

ผมจะไปกับนารูโตะเอง ให้ ลีไปกับเท็น เท็น ส่วนครูไปคนเดียว ตกลงตามนี้  เนจิเอ่ยรวดเดียวจบ พลางโอบเอวร่างบางเข้ามาใกล้ ๆ บ่งบอกว่าให้รู้ว่าห้ามใครมาแยกพวกเค้าออกจากกัน เจ้าตัวเล็กที่ดูจะเต็มใจ มือน้อย ๆ เกาะแขนพ่อหนุ่มผมยาวไว้แน่นไม่ยอมปล่อยเลยนี่.......สมยอมชัด ๆ

เฮ้อ....เอางั้นก็ได้  คาคาชิจำต้องยอม

อีกสองชั่วโมงเจอกันที่ร้านน้ำชาใกล้ ๆ ที่นี่

ครับ / ค่ะ

งั้นก็ลุยกันเลย  ทุกคนแยกย้ายกันออกไปหมดแล้วเหลือเพียงนารูโตะกับเนจิในห้องนั้นเพียงสองคน  [เหลือสองต่อสองคิดจะทำไรกันเหรอ : ไรท์เตอร์]

แล้วเราจะไปทางใหนล่ะเนจิ

ครูคาคาชิบอกว่าห้องอีกห้องที่เราหาไม่เจอเพราะว่าน่าจะถูกซ่อนด้วยกลไกบางอย่างใช่มั้ย ถ้าเราหามันเจอเราก็อาจจะเจอห้องนั้นก็ได้

แล้วจะหาอีกห้องนั้นไปทำไมล่ะ

บางทีสิ่งที่เรากำลังหาอยู่อาจจะอยู่อาจจะอยู่ในห้องนั้นก็ได้

นายรู้ได้ไง  นารูโตะถามประสาซื่อ

ก็แล้วทำไมสร้างห้องลับแล้วยังจะต้องซ่อนกลไลเพื่อซ่อนอีกห้องไว้ล่ะ  เนจิพยายามอธิบาย

ใช้เนตรสีขาวของนายมองไม่ได้เหรอ  เจ้าตัวเล็กยังซักต่อไป

ชั้นก็ลองใช้ดูแล้ว แต่รอบ ๆ ห้องนี้มันไม่มีจุดใหนจะบอกได้เลยนะซิว่าคือกลไก

หรือบางที.....มันอาจมีอะไรบางอย่างมาทำให้นายมองไม่เห็น

อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้เพราะรอบห้องนี้มันมีส่วนที่วาง ๆ ที่เป็นสี่เหลี่ยมสีดำ ๆ อยู่แต่ชั้นมองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร  เนจิบอกในสิ่งที่เค้าเห็นให้นารูโตะฟัง

แต่ห้องนี้มันดูไม่น่าจะซ่อนกลไกอะไรไว้ได้เลยนะ  พูดจบก็เอนหลังพิงฝาผนังด้านหนึ่ง แต่ผนังด้านนั้นกลับพลิกหมุนทำให้ตัวเค้าหงายหลังล้มลงในทันที

เหวออออ.......อะไรเนี้ย  ก่อนที่คนตัวเล็กจะกลิ้งลงไปเนจิก็คว้าไว้ได้ทัน

หืม.......บันไดลงงั้นเหรอ  ประตูที่เปิดออกทำให้มองเห็นบันไดทอดยาวลงไปเบื้องล่าง ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะไปสิ้นสุดที่ใด และไกลเพียงใด

จะลงไปมั้ย

อือ....  เนจิหันมามองหน้าคนตัวเล็กเพื่อตัดสินใจ ตัวเค้าไม่อยากเสี่ยงถ้าไม่จำเป็น แต่ถ้าคนที่พวกเค้าตามหาอยู่ ณ ปลายสุดของบันไดนี้ ทุกอย่างก็จะจบลงทันที ตัดสินใจได้แล้วก็กุมมือน้อย ๆ นั้นให้ก้าวตามมา

ไปกันเถอะ นารูโตะ  คนตัวเล็กจึงก้าวตามร่างสูงไปช้า ๆ ทั้งสองเดินลงมาได้ไม่นานทั้งสองก็เห็นแสงสว่างมาจากห้อง ๆ นึงพร้อมกับได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน เนจิจึงพานารูโตะไปหลบอยู่ในมุมมืดด้านนอกห้อง ฟังจากที่พูดคุยกันเหมือนมีการประชุมอะไรซักอย่าง ซึ่งตัวเค้าเองก็ฟังไม่ถนัดเพราะไม่กล้าเข้าไปใกล้มากกว่านี้ กลัวจะถูกพบเข้าซะก่อนจะได้รู้เรื่อง เนตรสีขาวถูกปลุกขึ้นมาเนจิจึงพบว่าจำนวนคนในห้องนั้นมีประมาณยี่สิบคนได้ ทั้งหมดนั้งแบ่งออกเป็นสองฝั่งมีใครบางคนนั่งเป็นประธานอยู่ตรงกลาง เค้าคาดเดาว่าน่าจะเป็นคนที่กำลังตามหาอยู่ตอนนี้ นอกจากนั้นแล้วเค้ายังสัมผัสได้ว่าพวกเค้าทั้งสองยืนอยู่ในม่านพลังซึ่งมันปกคลุมบริเวณห้องนี้โดยรอบ

มีคนกางม่านพลังอ่อน ๆ เอาไว้ ชั้นไม่เคยเห็นวิชาแบบนี้มันมีผลกับเนตรสีขาวของชั้น

เพราะแบบนี้นายถึงใช้เนตรสีขาวมองไม่เห็นห้องนี้ในตอนแรกงั้นเหรอ

ใช่...แล้วตอนนี้คนที่กางม่านพลังนี้มันคงรู้ตัวแล้วว่าเราเข้ามาในนี้ อีกเดี๋ยวคงโผล่หน้ามาให้เห็นหรอก

จะสู้เหรอ......แล้วพวกในห้องละถ้าพวกนั้นแห่เข้ามาคงได้วุ่นวายกันน่าดู

ถ้าเป็นแบบนั้น.....นายจะไหวหรือเปล่า

สบายมาก....ไม่ต้องห่วง

ก่อนที่พวกนั้นจะแห่กันออกมา นายพอหาวิธีดี ๆ เข้าไปดูหน้าเจ้าพวกนั้นทีซิว่าใช้คนที่เรากำลังตามหาอยู่หรือเปล่า

วิธีดี ๆ นะไม่มีหรอก แต่แค่เข้าไปดูละก็......ไม่ยาก  พูดจบก็แปลงเป็นสาวน้อยนารุคนเดิม

เอาเป็นว่าชั้นจะเข้าไปดูพวกมันในห้อง ส่วนนายถ้ามีใครโผล่มาก็จัดการไปก่อนนะ

ได้  แต่ทำไมต้องเป็นร่างนี้ด้วยล่ะ

ก็ถ้าให้ผู้ชายเข้าไปหาเรื่องพวกมันตรง ๆ ก็อาจจะเกิดเรื่องวุ่นวายได้ เพราะฉะนั้นใช้ร่างนี้ไปดูลาดเลาก่อนไง.....ลุยละนะค่ะ

จู่ ๆ ประตูก็ถูกกระชากออกโดยแรงก่อนที่จะปรากฏร่างของสาวน้อยน่ารักคนหนึ่งยืนยิ้มน้อย ๆ อยู่หน้าประตู ร่างบางกวาดสายตามองทุกคนในห้องอย่างรวดเร็วก่อนจะมาหยุดอยู่ที่คนตรงกลาง แล้วรอยยิ้มพึงพอใจก็ปรากฏบนใบหน้าเนียนใส ใช่คนที่พวกเราตามหาจริง ๆ นั่นแหละแถมน่าจะเป็นตัวจริงซะด้วยเพราะดูจากท่าทางตกใจของเค้าที่เห็นแขกที่เห็นสาวน้อยกระชากประตูเข้ามาแบบไม่ได้รับเชิญ

ขอประทานโทษทุกท่านด้วยนะค่ะ พอดีว่ากำลังรีบ ๆ อยู่นะค่ะ เลยต้องจู่โจมเข้ามาแบบนี้นะค่ะ  นารูโตะกล่าวขอโทษเสียงใส แต่แววตาไม่ได้สำนึกผิดเลยซักนิดออกจะดีใจด้วยซ้ำที่เจอเป้าหมาย

รบกวนท่านมิซึกิช่วยไปกับชั้นหน่อยได้มั้ยค่ะ พอดีว่ามีเรื่องต้องขอให้ท่านช่วยนิดหน่อย  ระหว่างที่นารูโตะเอ่ยเชิญชวนเป้าหมาย การต่อสู้ด้านหลังเค้าก็เริ่มต้นขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน

เธอเป็นใคร แล้วเข้ามาที่นี่ได้ยังไง แล้วทำไมชั้นต้องไปกับเธอด้วย.....ถ้าคำตอบของเธอไม่ถูกใจชั้นละก็ เราคงมีปัญหากันแน่  มิซึกิเอ่ยเสียงเครียด

ปัญหาทั้งหมดก็เป็นเพราะนายนั่นแหละ....ไอ้บ้า....ชวนให้ไปดี ๆ แล้วยังไม่ยอมงั้นขอใช้กำลังก็แล้วกัน  นารูโตะเลิกแอ๊บแบ๊ว ตั้งท่าจะใช้กำลังตามที่พูด ก็พอดีถูกเนจิรั้งไว้เสียก่อน

พอแค่นี้ก่อนนารูโตะ เราต้องไปแล้ว  เนจิร้องบอกพลางคว้าข้อมือร่างบางให้วิ่งตามไป แล้วมีดสั้นถูกปามาดักหน้าทั้งสองไว้ ทั้งสองจึงหันกลับไปอีกทางแต่ก็ถูกพวกนั้นดักทางไว้เหมือนกัน

นี่ เนจิถ่วงเวลาให้เดี๋ยวซิ ชั้นจะจัดการผนังด้านนี้ให้  เจ้าตัวเล็กกระซิบบอกให้ได้ยินแค่สองคน

พร้อมก็บอกแล้วกัน

ใครส่งพวกนายมา  ใครบางคนร้องถามมา

.............

แล้วต้องการตัวท่านมิซึกิไปทำไม

.............  เนจิยังคงเงียบไม่ตอบอะไร

ถ้าพวกแกไม่ตอบก็คงปล่อยให้มีชีวิตรอดไปไม่ได้

งั้นก็เสียใจด้วย เพราะเราจะไม่ตอบและก็ยังมีชีวิตต่อไป  พูดจบนารูโตะก็อัดกระสุนวงจักรใส่กำแพงด้านหลังจนเป็นรูแล้วก็กระโจนออกไปทันที

บ้าชิบ.....ตามมันไป

ทั้งสองวิ่งหลบออกมาจากชั้นใต้ดินสำเร็จแต่ปัญหาตอนนี้ก็คือพวกเค้าอยู่ตรงส่วนใหนของโรงแรมกันละเนี้ย เสียงฝีเท้าของคนกลุ่มใหญ่วิ่งตามทั้งสองมา เนจิดึงนารูโตะเข้ามาหลบยังห้อง ๆ หนึ่ง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นห้องอะไร และเป็นห้องของใครเสียงฝีเท้าของกลุ่มคนที่วิ่งตามมาได้วิ่งเลยไปแล้ว แต่เพื่อความแน่ใจทั้งสองจึงยังไม่รีบร้อนออกจากห้องไปในทันที ขณะที่ทั้งสองกำลังชั่งใจอยู่ว่าจะทำอย่างไรต่อไป ก็มีเสียงชายหญิงคู่หนึ่งเดินคุยกันมายังห้องนี้ ทั้งสองคนจึงต้องรีบหาที่ซ้อน แล้วในห้องนี้มันจะมีทีให้ซ่อนหรือเปล่าก็ไม่รู้  เนจิใช้เนตรสีขาวสำรวจด้านในของห้องที่มืดมิดแล้วก็คว้าร่างบางให้ตามมาด้วย ทันทีที่ทั้งสองคนหลบเข้าไปในที่ซ่อนชายหญิงคู่นั้นก็เข้ามาในห้องพอดีพร้อมกับแสงสว่างรำไรก็เริ่มเข้าขับไล่ความมืดมิดภายในห้องทำให้สามารถมองภาพต่าง ๆ ได้ชัดเจนขึ้น ที่ซ่อนที่ทั้งสองหลบอยู่เป็นด้านหลังของฉากกั้น ซึ่งตั้งอยู่มุมหนึ่งของห้องและดูเหมือนมันจะตั้งอยู่ชิดผนังมากเกินไปทำให้ทั้งสองคนต้องนั่งซ้อนกัน จะพูดให้ถูกก็คือ ร่างของเนจิทาบทับร่างของนารูโตะอยู่ในตอนนี้ด้วยพื้นที่ที่มีจำกัดสภาพก็เลยกลายเป็นแบบนี้  [อื้อฮือให้นารุจังอยู่บนบ้างไม่ได้เหรอฮ่ะอยู่ล่างตลอด: ไรท์เตอร์]

แต่ตอนนี้นารูโตะรู้สึกว่ามีบางอย่างที่แย่ยิ่งกว่าก็คือ ชายหญิงคู่นั้นกำลังเริ่มทำกิจอย่างว่ากันเนี้ยซิ ฟังจากเสียงไม่ต้องเห็นภาพก็รู้ว่ากำลังเร้าร้อนขนาดใหนยิ่งต้องมาอยู่ในสภาพนี้กับเนจิด้วยยิ่งแล้วใหญ่ ใบหน้าเนียนใสเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อ ๆ และแดงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อบทรักนอกฉากยิ่งทวีความร้อนแรงมากขึ้น เนจิเองก็รู้สึกไม่ต่างกันก็ใบหน้าเนียนใสของเจ้าตัวเล็กมาลอยอยู่ตรงหน้าเค้าเองก็ควบคุมตัวเองได้ยากอยู่เหมือนกันยิ่งได้บทรักร้อนแรงของชายหญิงด้านนอกเป็นตัวกระตุ้น มันก็ยิ่งทำใจลำบาก เนจิจ้องมองดวงตาคู่สวยตรงหน้า ร่างเล็ก ๆ ที่เค้าโอบกอดอยู่นี้มันใกล้ชิดกันมาก มากเกินไปแล้ว เจ้าตัวเล็กเองก็กลัวใจคนตัวสูงอยู่คร้ามครันจึงเอ่ยห้าม

เนจิ...อย่าแม้แต่จะคิด...ถ้านายทำละก็....ชั้นฆ่านายจริง ๆ ด้วย  เจ้าตัวเล็กขู่เสียงใส

ก็กำลังพยายามทำใจอยู่นี่ไงล่ะ.....ชั้นมันก็ผู้ชายธรรมดาทนสิ่งยั่วยุได้ไม่นานนักหรอกนะ  เนจิตอบกลับ

ชั้นก็ผู้ชายเหมือนกัน.....ถึงตอนนี้จะอยู่ในร่างผู้หญิงก็เถอะ  ร่างเล็กตอบกลับด้วยใบหน้าแดงจัดเช่นกัน

.................................

........................

.................

หากวุ่นวาย......ทำเธอโกรธโดยไม่คิด

หากวุ่นวาย......เผลอทำผิดโดยไม่รู้

หากวุ่นวาย......มากไปใคร่ครวญดู

เธอจะรู้....สิ่งที่เป็น.....เห็นความนัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #550 anasia (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 01:14
    อุ้ยตาย ท่าล่อแหลม ทนไว้เนจิ!
    #550
    0
  2. #510 songjibong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 02:21
    ทนได้ทนไปนะคะ -...-
    #510
    0
  3. #462 sara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 13:25
    จะทนได้แค้่ไหนกัน ฮ่าๆ
    #462
    0
  4. #364 l3oss_it (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 22:14
    จะทนได้จนรอดตลอดรอดฝั่งมั้ยค่ะนั้น
    #364
    0
  5. #335 tl16 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 11:26
    ทนได้ทนไป
    #335
    0
  6. #306 ใครง่ะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 17:37
    นิสัยไม่เหมือนในการ์ตูนเลยนะเนจิ
    #306
    0
  7. #261 Akihiko Ritsu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:55
    ตลกเนจิอะ
    #261
    0
  8. #204 looky39 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 12:23
    สนุกมากค่ะ

    เริ่มจะหวานขึ้นเรื่อยๆ นะคะเนี่ย^^
    #204
    0
  9. #200 Say จัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2555 / 01:18
    ตอนนี้ทรมานเนจิเป็นอย่างยิ่ง
    #200
    0
  10. #183 MoNkEy - PrInCe (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 19:00
    น่าร๊ากกก
    #183
    0
  11. #91 NN =] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 17:55
    เนจิ..ไม่ต้องทนก็ได้นะ อ๊ากก เราพูดอะไรออกไป 55555
    #91
    0
  12. #46 ferincalobaramos (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 23:35
    เนจิทนไหวแน่หรอ555 สนุกมากเลยค่ะชอบอ่ะ
    #46
    0
  13. #43 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 23:00

    สนุกมากค่ะ ไรเตอร์ >o<

    ว้ายยยยยยย เนจจี้ยังดีที่ทนได้นะเนี่ย ถ้าทนไม่ได้ขึ้นมา หุหุ เป็นเรื่อง

    รออัพค่า ไรเตอร์สู้ๆนะคะ

    #43
    0
  14. #39 -nutsume- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 19:42
     สุดยอดเลย ไม่ว่าสถานการณ์ก็ยังสวีตกันได้
    สนุกออกไรเตอร์ ชอบมากเลยค่ะขอบคุณนะคะ
    #39
    0
  15. #36 rikosama (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 18:39
    เขียนไปแก้เครียดอีกตอนละกัน มันอาจไม่สนุกอย่างที่คิดนะ
    #36
    0