[Fic Naruto] The wind with endless love~ [Yaoi]

ตอนที่ 23 : ตลอดไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    13 มิ.ย. 55

Chapter 23: 

นายกลับห้องไปได้แล้ว....ชั้นจะนอน  ร่างเล็กเอ่ยไล่ทันที

กลับก็ได้แต่ชั้นมีเรื่องสำคัญอยากจะบอกนายก่อนนะ  คนพูดแอบซ่อนรอยยิ้มไว้ภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึม

มีเรื่องอะไรเหรอ ???...  ร่างเล็กเอียงคอถามอย่างไม่ค่อยไว้ใจ

ชั้นอยากจะบอกกับนายว่า.....

ว่า.......  คนรอฟังนั่งลุ้นคำตอบอย่างตั้งอกตั้งใจ

ชั้นจะบอกว่า.........ถ้าชั้นทำอะไรนายไปตอนนี้ แล้วชุดสวย ๆ ที่นายใส่อยู่จะมีคนมาช่วยใส่ให้อีกมั้ยนะ  พูดแล้วก็คว้าร่างงามตรงหน้าเข้ามาโอบกอดไว้อย่างอารมณ์ดี  แล้วก็ขโมยหอมแก้มคนน่ารักไปอีกหนึ่งฟอดใหญ่

ในหัวนายไม่เคยคิดเรื่องอื่นเลยรึไงนะ  คิดได้แต่เรื่องพวกนี้  ปล่อยซิฟร่ะ...ชุดนี้มันใส่ยากรู้มั้ย  ร่างเล็กโวยวายลั่นเมื่อรู้ตัวว่าถูกแกล้งอีกแล้ว

ชั้นล้อเล่น......ก็แค่อยากอยู่ใกล้ ๆ นายเท่านั้นเอง  คนชอบแกล้งแก้ตัวไปน้ำขุ่น ๆ

ความจริงชั้นมีเรื่องอยากจะถามนายมาตั้งนานแล้ว.......นายจะตอบชั้นตามตรงได้หรือเปล่า  จู่ ๆ คนขี้แกล้งก็จริงจังขึ้นมา แววตาที่เคยอ่อนหวานแปรเปลี่ยนเป็นหวั่นไหวจนคนในอ้อมกอดรับรู้ได้

ถ้าตอบได้ก็จะตอบให้  ร่างเล็กเอ่ยจริงจังเช่นกัน

นาย...คิดยังไงกับหมอนั่น...แล้วตัวชั้นเป็นอะไรสำหรับนายตอบมาตามตรงอย่าโกหกบอกสิ่งที่นายคิดและรู้สึกออกมา....  น้ำเสียงที่ฟังดูจริงจังเอ่ยอ้อนวอนขอ

ก่อนที่ชั้นจะตอบชั้นอยากรู้เรื่องนึงก่อน......ทำไมนายถึงอยากรู้คำตอบนั้น

เพราะชั้นรักนาย......และรู้ว่าหมอนั่นก็รักนายเหมือนกันแต่ที่ชั้นไม่รู้คือนายรู้สึกยังไง  ร่างสูงพูดแล้วก็รั้งร่างงามเข้ามาแนบอกพร้อมกับซบใบหน้าลงบนบ่าเล็ก ๆ ของคนในอ้อมอก  พอได้ฟังคำตอบนั้นแล้วมันทำให้คนฟังยิ่งรู้สึกสะท้อนในใจ หากไม่พูดกันออกไปตรง ๆ คนตรงนี้อาจเข้าใจผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปอีกนาน....แขนเรียวเล็กยกขึ้นโอบกระชับแผ่นหลังกว้างของคนตัวสูงไว้ก่อนจะเอ่ยความในใจออกไป

เค้าสำคัญกับชั้นมากเพราะเป็นสายสัมพันธ์แรกที่ชั้นได้มาและตัวชั้นเองก็ไม่อาจตัดสายสัมพันธ์นั้นทิ้งไปได้ แต่ความสำคัญที่ชั้นหมายถึงนั้นมันเป็นได้แค่เพื่อนคนสำคัญ......เป็นเพื่อนรักเท่านั้นไม่ใช่ความสัมพันธ์อย่างอื่น  พูดแล้วก็ผล่ะออกจากอ้อมกอดของคนตัวสูงมาเผชิญหน้ากันตรง ๆ เหมือนจะถามว่าเข้าใจที่พูดหรือเปล่า

แล้วชั้นล่ะสำคัญกับนายแบบใหน.....  ทั้งที่พอจะเดาคำตอบได้แต่ก็อยากได้ยินจากปากเองมากกว่า

ยังต้องให้พูดอีก.....ไม่รู้จริง ๆเหรอ  ใบหน้าเนียนเริ่มขึ้นสีเลือดด้วยความเขินอาย

รู้แต่อยากฟัง......บอกหน่อยไม่ได้เหรอเผื่อว่าชั้นจะเข้าใจผิด  พูดแล้วก็ส่งยิ้มหวานแบบมีเลศนัยมาให้คนตรงหน้า

บอกก็ได้แต่นายต้องไม่ทำแบบนั้นกับชั้นในช่วงที่เราอยู่ที่นี่ด้วยกัน  ตามที่รับปากครูคาคาชิไว้ตกลงมั้ย  ร่างเล็กเริ่มต่อรองเหมือนต้องการหาหลักประกันให้ตัวเองว่าจะปลอดภัยจนกว่าจะครบกำหนด  ร่างสูงรีบประมวลผลในสมองอันชาญฉลาดอย่างรวดเร็วพลางคิดในใจ

ไม่ทำแบบนั้นก็ได้  แต่ทำอย่างอื่นก็ไม่มีใครว่าใช่มั้ย ยังไงซะคนตรงหน้าเค้าตอนนี้ก็คิดตามเค้าไม่ทันหรอก นี่แหละช่องว่างของกฏล่ะ ฮึ ฮึ ฮึ  เมื่อได้คำตอบในใจแล้วก็ยิ้มกว้างเอ่ยตอบไป

ตกลง.....  ร่างสูงรับคำแล้ว  แต่ทว่าตัวเองกลับเริ่มประหม่าขึ้นมาแทนก่อนจะรวบรวมความกล้าเอ่ยในสิ่งที่อยากจะบอกออกไป

นายสำคัญกับชั้นมากกว่าเพื่อน  มากกว่าชีวิต  เพราะนาย.....เป็นคนที่ชั้นรัก..  ร่างเล็กไม่พูดเปล่ากลับทำในสิ่งที่คนตัวสูงไม่คิดมาก่อน เมื่อแขนเรียวทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมาโอบรอบคอของเค้าก่อนที่ริมฝีปากอิ่มสวยจะมอบจุมพิตที่แสนหวานล้ำให้  จนเมื่อร่างเล็กถอนริมฝีปากออกไปคนถูกรุกก็ยังนิ่งอึ้งทำให้คนเพิ่งหัดรุกหัวเราะชอบใจ

ร้ายนักนะ....นารูโตะ  ว่าแล้วก็ดึงคนตรงหน้ามาหอมซะอีกหนึ่งฟอดใหญ่ก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมา

ที่ชั้นอยากให้นายบอกก็เพราะว่าในคืนวันนั้นก่อนที่ชั้นจะหมดสติไป  เหมือนจะได้ยินนายพูดอะไรกับชั้นบางอย่าง  แล้วในใจก็คิดถึงคำพูดในตอนนั้น  นายจะได้ยินที่ชั้นบอกหรือเปล่าชั้นก็ไม่รู้....แต่ชั้นเองก็อยากจะบอกนายเหมือนกัน.....อยากจะบอกแค่นายเท่านั้น..........ชั้นก็รักนาย....เนจิ  มันเป็นคำพูดที่เค้าเองก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงหรือแค่คิดไปเอง

นายได้ยินด้วยเหรอ ????..”

อืมม.....ตอนแรกก็นึกว่าคงคิดไปเองเลยลองถามนายดู  แต่รู้สึกว่ามันจะเป็นเรื่องจริงนะ  ว่าแล้วก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

เนจิ.....ชั้นง่วงแล้วอ่ะ นายกลับไปห้องนายเถอะ  พูดแล้วปิดปากหาวเหมือนเด็ก ๆ ดวงตาคู่สวยหรี่ปรือจวนจะปิดอยู่รอมร่อ  ทำให้คนตัวสูงอดหัวเราะออกมาเบา ๆ ไม่ได้

นอนด้วยกันนี่แหละอุ่นดี  ชั้นไม่ทำอะไรหรอกน่าถ้าไม่จำเป็นอ่ะนะ  พูดพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กที่สิ้นฤทธิ์เพราะความง่วงที่เข้าครอบงำไปนอนบนที่นอนแล้วตัวเค้าเองก็ลงนอนข้าง ๆ จัดแจงดึงผ้ามาห่มให้ทั้งตัวเองและก็เผื่อให้คนข้าง ๆ ด้วย

คืนนี้ขอนอนกอดนายซักคืนคงได้นะ...นารูโตะ

กอดอย่างเดียวก็ได้แต่ห้ามทำอย่างอื่น.....เข้าใจมั้ย  พูดด้วยความงัวเงียพลันเบียดกายซุกไซร้เข้าหาไออุ่นจากคนข้าง ๆ แล้วก็หลับไปในทันทีคนถูกห้ามนึกขำในใจทั้งที่ร้องห้ามไม่ให้ทำอะไร  แต่ตัวเองกลับเบียดกายเข้ามาหาแทนซะเองแบบนี้แล้วมันหมายความว่ายังไงกันล่ะ

ถ้าชั้นทำอะไรลงไปก็ความผิดนายนั่นแหละ  เนจิกระซิบบอกเบา ๆ แล้วจูบหน้าผากมนงามนั้นอีกหนึ่งทีก่อนจะกระชับร่างบางเข้ามาใกล้แล้วเข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน

................................................

เมื่อถึงวันที่ครบกำหนดครูคาคาชิก็พาคนมาช่วยเค้าแต่งตัวพร้อมกับนำเกี้ยวหลังงามมารับตัวนารูโตะที่บ้านพักในตอนเช้ามืดแต่คราวนี้ขบวนเกี้ยวดูงดงามอลังการกว่าตอนมามากนัก  ส่วนเนจิเพิ่งกลับไปก่อนหน้าไม่กี่ชั่วโมงนี่เองความจริงต้องกลับไปตั้งแต่เย็นแต่คุณชายท่านก็ยังเจ้าเล่ห์ทำอิดออดขอนอนด้วยอีกคืน  มันน่านักก็เมื่อคืนก่อนนู้นเค้ายอมให้นอนด้วย....แล้วพอคืนต่อ ๆ มาก็มาเนียน ๆ นอนกับเค้าอีกจนกลายเป็นว่านอนด้วยกันมันทุกคืนเลยนะซิ  แต่จะว่าไปต้องบอกว่าพ่อคุณชายเนจิไม่ยอมห่างจากเค้าเลยดีกว่าตามติดเป็นเงาเลย  ขนาดเพื่อนร่วมทีมแวะมาบอกเรื่องกำหนดการในวันงานยังลากเอาเค้าไปนั่งฟังด้วยเลย

พอขบวนเกี้ยวมาถึงหน้าประตูบ้านใหญ่ของตระกูลฮิวงะ  นารูโตะก็ถูกสองสาวคนเดิมคือฮินาตะกับใครอีกคนที่นารูโตะลืมชื่อไปแล้วเป็นคนประคองเดินเข้าไปภายในตัวบ้าน  วันนี้ดูเหมือนจะมีแขกเหรื่อมากันมากกว่าวันที่เค้าทำพิธีเข้าตระกูลเสียอีก  นารูโตะถูกพามายังห้องเดิมที่เคยทำพิธีคราวก่อนและเมื่อประตูห้องถูกเปิดออกก็พบกับบรรยากาศคล้าย ๆ เดิมแต่จะต่างกันออกไปตรงที่ตอนนี้มีใครอีกคนนั่งรออยู่เบื้องหน้าประธานในพิธีทั้งสอง....เนจิ....ชายหนุ่มสวมชุดแบบพิธีการแต่เป็นสีดำออกเทาดูแปลกตา เดินออกมารับนารูโตะแล้วค่อย ๆ เดินเคียงกันไปตามทางข้างหน้า  ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ……..

พิธีด้านในห้องดำเนินต่อไปตามธรรมเนียมด้วยความรู้สึกปิติยินดี  ส่วนบรรยากาศภายนอกก็ดูเฮฮา คึกครื้น  เพื่อน ๆ ของพวกเค้าทั้งสองต่างมาจับกลุ่มชุมนุมกันอยู่บริเวณลานกว้างหน้าบ้าน

ทำไมพิธียังไม่เสร็จอีกล่ะ…..เอ๋....หรือว่าเค้าจะส่งตัวกันเลย  คิบะร้องถามออกมาหลังจากผุดลุกผุดนั่งอยู่นาน

คงไม่หรอก....เพราะเพื่อน ๆ อย่างเรายังไม่ได้แสดงความยินดีเลย  ชิโนะท้วงขึ้นมา

ก็แล้วทำไมมันนานนักล่ะ....  คิบะยังไม่วางใจ

ว่าแต่พวกเรามาตกลงกันก่อนดีกว่าว่าใครจะเป็นเพื่อนเจ้าสาว  อิโนะเสนอความเห็นขึ้นมาอย่างนึกสนุก

มันจะเรียกว่าเจ้าสาวได้เหรอในเมื่อสองคนนั้นมันผู้ชายทั้งคู่  ชิโนะพูดให้คิด

เหอะน่า....ยังไงก็จับพวกนั้นแยกกันไม่ได้แล้วล่ะ  แต่ไม่ว่ายังไงเพื่อนเจ้าสาวไม่แท้ก็ต้องเป็นชั้นอยู่แล้ว.....  ซากุระเอ่ยด้วยความมั่นใจ

ให้ผมเป็นด้วยได้มั้ยครับ  ซาอิเองก็อยากมีส่วนร่วมจึงเสนอตัวขึ้นมาอีกคน

ชั้นก็ว่างนะ  เป็นด้วยคนได้มั้ย  พ่อหนุ่มไฮเปอร์คิบะก็เอากับเค้าด้วย

ชั้นไม่ว่างมีเรื่องน่าเบื่อต้องไปสะสาง  ชิกามารุที่เงียบอยู่นานเอ่ยอย่างเซ็ง ๆ

แล้วหุ่นอย่างชั้นเป็นได้หรือเปล่า..  โจจิร้องถามขณะที่ยัดขนมเข้าปาก

ทำไมมีแต่เพื่อนเจ้าสาวแล้วเพื่อนเจ้าบ่าวละครับ  ลีที่มองอยู่นานก็ไม่มีใครบอกจะเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวก็เอ่ยถามออกมา

ก็ให้เธอสองคนช่วยเป็นให้ยังไงล่ะ......ทำได้หรือเปล่า  อิโนะเอ่ยตอบมาทันควัน

ได้อยู่แล้วครับ.....ดีใจสุด ๆ ไปเลย  ลียิ้มด้วยความยินดี

แต่ชั้นว่าพิธีมันนานไปหรือเปล่า.....ป่านนี้แล้วน่าจะเสร็จได้แล้วนะ  เท็น เท็น เอ่ยอย่างร้อนใจ  แต่แล้วก็ยิ้มออกมาได้เมื่อเห็นเงาของคนสองคนเดินออกมาจากห้องโถงที่ใช้ทำพิธี

มากันโน่นแล้ว.......  เมื่อสองคนนั้นเดินมาถึงก็ถูกเพื่อน ๆ รุมแซวกันยกใหญ่

จบเรื่องนี้แล้วนายต้องจ่ายคืนทั้งต้นทั้งดอกเลยนะ....เนจิ  ชิกามารุเอ่ยหลังจากที่ปล่อยให้เพื่อน ๆ รุมแซวกันจนพอใจ

เอาเป็นว่าชั้นจะหาทางให้นายออกไปทำภารกิจที่ซึนะซักสองสามเดือนดีมั้ย....ชิกามารุ  เนจิสวนให้ทันทีเช่นกัน  ชิกามารุที่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กเล็ก ๆ ที่โดนจับได้ว่าทำความผิดก็ทำหน้าเจือน ๆ

อ้าว ๆ....สมนาคุณแค่คนเดียวเองเหรอ  คนอื่น ๆ เค้าก็ช่วยกันทั้งนั้นนะ  คิบะรีบทวงสิทธิ์ของตนทันที

ของนายชั้นจะช่วยให้ได้ลุ้นกับเธอคนนั้นก็แล้วกันดีมั้ย  เนจิเอ่ยพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ คิบะได้ยินก็ยิ้มรับอย่างยินดี

ส่วนคนอื่น ๆ ถ้าอยากให้ช่วยอะไรก็บอก.....แต่ได้คนละเรื่องและต้องเป็นเรื่องที่ชั้นช่วยได้เท่านั้นนะ

โอ้โฮ.....ออกปากเองแบบนี้แสดงว่าพอใจกับภารกิจพิเศษครั้งนี้ของพวกเราใช่มั้ย  อิโนะยังแซวไม่เลิก

ก็ต้องขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือ......จนทำให้มันจบลงแบบนี้...จริงมั้ยนารูโตะ  พูดแล้วก็หันไปมองคนที่ยืนหน้าแดงอยู่ข้าง ๆ ด้วยร้อยยิ้มอบอุ่นพลางรั้งเอวบางให้เข้ามาใกล้มากขึ้น

จะไปรู้เหรอ.....  คนถูกถามบอกปัดอาย ๆ แต่ก็ยอมให้โอบเอวไว้อย่างนั้น

นายสองคนเนี้ย.......คงได้โดนกองทัพมดมันยกไปเป็นอาหารที่รังของมันเข้าซักวัน  ซากุระร้องขัดเพราะเริ่มหมั่นไส้กับภาพสวีทหวานแหวนตรงหน้า

อิจฉา....ว่างั้นเถอะ  เนจิย้อนแทงใจดำเข้าให้อีกดอก  จนซากุระต้องเงียบไปโดยปริยาย

แล้วจากนี้ไปจะเอาไงต่อล่ะ  ชิกามารุถามเป็นงานเป็นการครั้งแรก

ก็ไม่เอาไงแต่......ชั้นอยากให้นายไปที่ ๆ นึงกับชั้นก่อน นารูโตะ  เนจิเอ่ยกับคนข้างกาย

จะไปใหนเหรอ ????”  ร่างเล็กเอ่ยด้วยความแปลกใจ

เดี๋ยวก็รู้เอง  พูดจบก็รั้งร่างน้อยพาเดินจากไปทันที

เฮ้...ไม่ใช่ว่าแอบไปส่งตัวกันเองโดยไม่บอกพวกเราหรอกนะ  คิบะตะโกนล้อเลียนไล่หลังไป เนจิไม่ได้หันไปตอบโต้แต่กลับมากระซิบกับคนข้าง ๆ เบา ๆ ว่า

ที่เจ้าคิบะพูดมามันก็น่าสนใจนะ...ว่ามั้ย  นารูโตะเลยทุบเข้าที่อกให้ทีนึงด้วยความเขิน แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

..............................................

สถานที่นั้นมีรูปปั้นของชายสองคนยืนประจันหน้ากันตรงกลางมีสายน้ำขนาดใหญ่ที่ทิ้งตัวลงมาสู่พื้นเบื้องล่างเสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ เหมือนดั่งมนต์สะกด  เนจิโอบรั้งร่างบางเดินตรงไปยังริมน้ำ  เบื้องหน้าของพวกเค้านั้นก็คือ.....น้ำตกของผาสิ้นสุด......

มาที่นี่ทำไมเหรอ ??”  ร่างเล็กเอ่ยถามเพราะไม่เข้าใจว่าคนตัวสูงคิดอะไรอยู่ถึงพาเค้ามาที่นี่

เพราะที่นี่มีความสำคัญกับนายมาก  เนจิพูดแล้วโอบกอดร่างเล็กจากด้านหลังอย่างรักใคร่

ก็จริงอย่างที่นายพูดที่นี่มีความทรงจำส่วนสำคัญ  ชั้นเสียเพื่อนคนสำคัญไปจากตรงนี้  ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย พร้อมกับพิงแผ่นหลังของตนกับแผนอกกว้างของคนข้างหลัง

แต่นายก็ได้คนสำคัญอีกคนมาจากตรงนี้เหมือนกันนะ...อย่าลืมซิ  เนจิเอ่ยพลางกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นเพื่อจะถ่ายทอดความรู้สึกให้อีกฝ่ายได้รับรู้

เนจิ......  คนในอ้อมกอดเอ่ยออกมาเบา ๆ พร้อมกับเอียงคอมองคนร่างสูงสิ่งที่ปรากฎมันชัดเจนนักในความรู้สึก  คน ๆ นี้ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อตัวเค้า ทุกการกระทำที่ผ่านมามันบอกชัดว่าเจ้าตัวรู้สึกอย่างไร  มอบคำว่ารักให้.....เพราะรักจึงยอมทำได้ทุกอย่าง  ตัวเค้าเองถึงตอนนี้ก็คงปฎิเสธไม่ได้แล้วว่าเค้าเองก็รักคน ๆ นี้มากเช่นกัน..... เหมือนร่างสูงจะเข้าใจความรู้สึกของเค้าตอนนี้เช่นกันจึงเอ่ยออกมาเบา ๆ

ที่นี่มีความหมายสำหรับเราสองคน  ชั้นจึงอยากพานายมาที่นี่ในวันสำคัญของเราวันนี้

ไม่คิดว่านายจะมีความคิดแบบนี้นะ......แต่ก็ขอบใจ

บอกกับชั้นอีกครั้งได้มั้ย.....ที่นี่...เวลานี้....เหมือนกับในวันนั้น  น้ำเสียงอ่อนหวานที่เอ่ยออกมาจากใจมันทำให้คนฟังหัวใจสั่นไหวทุกคราวที่ได้ยิน  นารูโตะจึงหมุนกายหันกลับมาเผชิญหน้ากับเนจิตรง ๆ  สองแขนเรียวตวัดขึ้นโอบรอบคอคนตัวสูงก่อนที่เสียงหวานจะเอ่ยประโยคนั้นซ้ำอีกครั้ง

ชั้น...รัก...นาย....จะรักแค่นายเท่านั้น  ประโยคนั้นเน้นหนักทุกคำ  หัวใจสองดวงต่างรับรู้ความหมายนั้นของกันและกัน  เนจิรั้งร่างน้อยเข้ามาใกล้ก่อนจะมอบจูบที่แสนอ่อนหวานดั่งคำสัญญาที่มอบให้ว่าจะรักไปตลอดนับจากนี้......เนิ่นนานกว่าร่างสูงจะยอมผล่ะออก  แล้วรอยยิ้มอบอุ่นที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้าก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างที่นารูโตะเห็นอยู่บ่อย ๆ เวลายิ้มให้ตน

ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เราก็กลับไปส่งตัวกันได้แล้วซินะ  ไหมล่ะหมอนี่ไม่เคยมีความคิดอย่างอื่นในหัวเลยจริง ๆ ด้วยนอกจากเรื่องอย่างว่า

คิดแบบคนปกติเค้าไม่เป็นเลยใช่มั้ย  นารูโตะร้องถามออกมาด้วยความหมั่นไส้

ก็แค่ตอนที่อยู่กับนายเท่านั้นแหละ  เพราะถ้าอยู่กับคนอื่นชั้นก็คิดได้อย่างคนปกตินั่นแหละ  ร่างสูงย้อนได้น่ารักน่าหยิกเป็นที่สุด

ชิ.....อยากจะทำเหลือเกิน  ถ้าทำแล้วไม่ได้เรื่องล่ะก็น่าดู  คนฟังถึงกับอึ้งเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินประโยคนี้จากเจ้าตัวเล็กในอ้อมกอด จนต้องหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี  แล้วช้อนร่างบางขึ้นอุ้มมุ่งหน้าสู่ที่หมายทันที

งั้นก็ต้องรีบไปพิสูจน์ให้เห็นกับตาว่าจะได้เรื่องหรือเปล่า  คนอุ้มเอ่ยเย้ามา  เป็นผลให้โดนทุบไปเสียหนึ่งทีด้วยความเชินจากคนโดนอุ้ม

ขอดูหน่อยแล้วกันว่าฝีมือจะดีแค่ใหน  ร่างเล็กรู้ดีว่าถึงจะปฏิเสธไปก็ไม่มีประโยขน์ เพราะสุดท้ายชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีมุขแสนเจ้าเล่ห์คนนี้ก็ต้องหาวิธีทำให้เค้ายอมอยู่ดีนั่นแหละ  มาถึงขั้นนี้แล้วจะห้ามก็คงไม่ฟังก็เลยต้องยอม ๆ กันไป

ตอนนี้ยอมให้ดูถูกไปก่อน  แต่ถ้าลองแล้วรับรองว่าติดใจแน่นอน  เนจิไม่ชอบให้ใครมาท้าทายโดยเฉพาะคนในอ้อมแขน  เจ้าตัวเล็กคงยังไม่รู้ว่าตัวเองสามารถทำให้ความสงบเยือกเย็นในกายของเค้าเปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นมาได้ทุกครั้งเพียงแค่สบตา......

ไอ้บ้า.....จะหื่นเกินไปแล้ว  ร่างเล็กแกล้งว่าพลางกระชับสองแขนที่โอบรอบคออีกฝ่ายไว้ให้แน่นขึ้นแล้วซุกซบใบหน้านวลลงบนแผ่นอกกว้างอย่างเต็มใจ  นั้นก็เพราะคน ๆ นี้เป็นคนที่เค้าพูดได้เต็มปากว่า...รัก...หมดหัวใจ….ทั้งที่ไม่แน่ใจว่าระหว่างพวกเค้ามันเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไหร่  พอมารู้สึกตัวอีกครั้งก็มีใครคนนี้อยู่เต็มหัวใจเสียแล้ว...

 

ปลายทางของความรู้สึกนั้นจะสิ้นสุดลงเมื่อใดไม่มีใครตอบแทนได้นอกจากหัวใจทั้งสองดวง  เมื่อเลือกจะก้าวไปด้วยกันไม่ว่าความรู้สึกนั้นจะบิดเบี้ยว  แปรเปลี่ยนไปอย่างไร  แต่สุดท้ายสิ่งนั้นก็ยังคงเรียกได้ว่า......ความรัก.....อยู่ดี.....เมื่อใจสองดวงที่ปรารณาจะอยู่เคียงคู่กันนับจากนี้ตลอดไป...........

................................

........................

...............

ตลอดไป......นับจากนี้มีเพียงหนึ่ง

ตลอดไป......นับจากนี้คงสุขสันต์

ตลอดไป......นับจากนี้ชั่วนิรันดร์

ก็จะมี...เธอกับชั้น...เคียงคู่กันตลอดไป...

.

.

.

……END……
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #565 anasia (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 10:49
    โฮกกก (อ่าน)จบไปอีกเรื่อง กับเนจินารุ มาดคุณชายไม่โผล่จริงๆสินะ นี่เราหวังอะไรอยู่?



    โถๆๆคุณชายเนจิของหม่อม หื่นเหลือเกิน



    นัตจังก็น่ารักวันยันค่ำ



    ป้าซึนาเดะก็เจ้าแผนการเหลือเกิน เล่นเอาเนจิชอกช้ำระกำทรวง



    เทมาริถึงไม่มีบทแต่ความสำคัญยังมากไม่เปลี่ยน น่ายินดีแทนจริงๆ คงต้องขอบคุณชิก้า
    #565
    0
  2. #525 songjibong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 20:00
    โอ้ย เขินนนนนนน T//////T พอเข้าใจกันก็หวานจนมดขึ้นเลยนะพวกนายย
    #525
    0
  3. #476 sara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 20:20
    เห็นดเวยกีับ คห.70 ค่ะ แต่งได้เยี่ยมมากไม่ห่วยิอย่างืที่บอกหรอกค่ะ ภาษาก็สวยงามเข้าใจง่าย เรื่องไม่ยืดเยื้อเกินไป สนุกมากๆเลยค่ะ คู่ต่อไป GaaNaru ชอบที่สุดเลยค่ะ ที่สำคัญแต่งเร๋วไม่ค้างคาด้วยค่ะ
    #476
    0
  4. #382 Yee-MikiSani (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2556 / 11:11
    อ่านกี่ครั้งก้อชอบบบบบบ
    #382
    0
  5. #379 l3oss_it (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:57
    แอบกรีีดแทบลั่นดีนะที่เก็บอาการไว้ได้ทันไม่งั้นได้บ้าแน่ๆๆไปเลยอ่ะ
    #379
    0
  6. #354 rennaiyou (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 00:53
    แล้วโตะจะรู้สึกน่าาาาา
    #354
    0
  7. #322 ใครง่ะ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 19:34
    น้องโตะท้าทายเหลือเกินนะ 5555
    #322
    0
  8. #276 Akihiko Ritsu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:47
    แรงกันจริง แหมๆๆๆๆ
    #276
    0
  9. #220 preechompoo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 11:36
    นารุ แรงจริง 5555 เนจิจัดเต็มเลยน้า 555
    #220
    0
  10. #169 คนในเงามืด888 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 14:39
    GaaNaru ว้ายยย > < ขอคู่นี้ ด้วยคนค่ะ
    #169
    0
  11. #150 ferincalobaramos (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กันยายน 2555 / 19:15
    แต่งสนุกมากอ่ะ
    #150
    0
  12. #104 NN =] (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 21:08
    เห็นด้วยกับคห.70 เลยค่ะ ไรท์ฯแต่งสนุกมาก น่าติดตามสุดๆ

    แอบอยากอ่าน gaanaru เหมือนกันนะค่ะ >//
    #104
    0
  13. #70 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 01:56

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด จบแล้วหรอคะ???

    ยังไม่มี NC เลย (/โดนเหวี่ยงออกนอกโลก)

    อ่านไปแล้วยิ้มไม่หุบเลยค่ะ น่ารักมาก

    อยากจะบอกพ่อคุณเนจิเหลือเกิน ว่าทำไมพ่อคุณหื่นขนาดนี้ (ไม่ใช่ไม่ชอบนะคะ ชอบมาก อิอิ)

    ชอบกลอนที่ไรเตอร์ต่อท้ายบททุกกลอนเลยค่ะ

    แอบเห็นว่าไรเตอร์จะมีตอนพิเศษ จะรออ่านนะคะ

    ขอ NC แบบจัดเต็มไม่ได้หรอคะ? แล้วแบบส่งทางเมล์อะไรแบบเนี้ยอะค่ะ

    ถ้ารบกวนมากไปก็ไม่เป็นไรค่า ไรเตอร์แต่งมาแบบไหนเราก็อ่านอยู่แล้ว

    เห็นไรเตอร์เคยเขียนไว้ว่าจะมี GaaNaru รีบเอามาลงนะคะ รอติดตามค่ะ

    (แต่ถัดจากเรื่องนี้ไปเราคงอาจมาเม้นท์ช้านะคะ เริ่มเรียนเยอะแล้ว T^T)

    แอบอยากให้ไรเตอร์แต่ง ชิกะนารุ บ้างจัง ชอบคู่นี้นะคะ แต่หาคนแต่งยากเหลือเกิน TvT

    แต่ที่ไม่เคยเจอเลย คือ ชิโนะนารุ 555 (เราก็ยังอุตส่าห์จิ้นคู่นี้ ^^")

    สุดท้ายไม่ท้ายสุด(เพราะต้องมาเม้นท์ของตอนพิเศษอีก หุหุ)

    ไรเตอร์ไม่ได้แต่งฟิคห่วยอย่างที่ไรเตอร์บอกเลยนะคะ

    ไรเตอร์แต่งได้ดีมากค่ะ เรื่องการบรรยาย ภาษาที่ใช้ คำผิดแทบไม่มีเลย

    เนื้อเรื่องกระชับแต่ไม่สั้น เนื้อเรื่องไม่ยืดเยื้อ ถึงจะไม่ใช่เรื่องยาวมากแต่จบได้สมบูรณ์เลยค่ะ

    ส่วนเรื่องคนเม้นท์น้อย เราว่าอาจเป็นเพราะช่วงนี้เปิดเทอมแล้วมั้งคะ บางคนก็คงถูกห้ามไม่ให้เล่นคอมพ์

    (เราก็เคยโดนค่ะ แถมตอนนี้เปิดเทอมแล้วก็ลัลล้ามากไม่ได้ เศร้า T-T)

    อย่าท้อนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะ

    /ปูฟูกรอตอนพิเศษ กับ ฟิค Gaanaru

    #70
    0