[Fic Naruto] The wind with endless love~ [Yaoi]

ตอนที่ 17 : คำสั่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    12 มิ.ย. 55

Chapter : 17

ร่างกายที่ปวดแปลบจนแทบจะแหลกสลาย  เปลือกตาที่หนักอึ้ง ความรู้สึกเหล่านั้นมันลดน้อยลงในความรู้สึกของเค้ามากในเวลานี้  แล้วตอนนี้เค้าอยู่ที่ใหนกัน คิดพลางพยายามลืมตาขึ้นมองดูสภาพของตนตอนนี้.......เพดานสีขาว  สายน้ำเกลือ.....แค่นี้ก็รู้แล้วว่าที่ใหน.....

รู้สึกตัวแล้วเหรอ......อย่าเพิ่งขยับนะเดี๋ยวชั้นไปตามท่านซึนาเดะก่อน....เดี๋ยวมานะ  เสียงร้องทักอย่างดีใจแต่ตอนนี้ระบบประมวลผลในสมองของเค้าก็ไม่แน่ใจว่าเธอคนนั้นเป็นใคร  รู้แต่ว่าเสียงมันคุ้น ๆ.....แล้วเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ความจริงเราควรจะ.....

ฟื้นได้ซะทีนะ.......เตียงที่นี่มันหลับสบายขนาดนั้นเลยรึไง   ซึนาเดะร้องทักคนที่ยังนอนนิ่งบนเตียง  ก็พอดีว่าเธอมาธุระที่โรงพยาบาลแล้วก็เห็นซากุระรีบวิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องนี้ก็เลยเดินมาดูคิดว่าคงในห้องคงจะฟื้นแล้ว....และก็เป็นจริงอย่างที่คิด

ทำไม่ผมถึงมาอยู่ที่นี่ละครับ

ก็ใครใช่ให้นายทำอะไรบ้าระห่ำแบบนั้นกันล่ะ  เกิดนายเป็นอะไรไปชั้นคงถูกคนของตระกูลฮิวงะเข้าชื่อถอดถอนออกจากตำแหน่งแน่นอน 

ขอโทษครับ  คนถูกว่าเอ่ยขอโทษอย่างสำนึกผิด  ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความร้อนรนเมื่อใจนึกไปถึงใครอีกคนที่อยู่กับเค้าในตอนนั้น  เพราะถ้าตัวเค้าอยู่ที่นี่และยังมีชีวิตอยู่ ใครอีกคนก็น่าจะปลอดภัยด้วย.....ใช่มั้ย.....

แล้ว.....นารูโตะละครับ  เอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกอย่างไรนั้นตัวเค้าก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน ดีใจ เสียใจ หรือเป็นอย่างอื่น

“……………….”

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ  คนบนเตียงตั้งท่าจะขยับลุกเพราะคำถามที่ควรจะมีคำตอบกลับไร้ซึ่งคำตอบใด ๆ จากคนตรงหน้า

นายยังไม่ควรขยับตัวมากในเวลานี้.......ลงไปนอนนิ่ง ๆ ซะ ถ้าไม่ยอมนอนดี ๆ ชั้นจะจับเธอมัดให้เอง  น้ำเสียงที่ดูเหมือนจะขู่  แต่ความจริงเธอสามารถทำได้อย่างที่พูดจริง ๆ  ทำให้คนป่วยต้องรีบหยุดการเคลื่อนไหวของตัวเองลงทันที

ผมอยากรู้ว่าเค้าปลอดภัยดีมั้ย  กับสิ่งที่ผมทำไปก็ไม่คิดว่าตัวเองจะรอดหรอกนะครับ  แต่กับนารูโตะมัน....เอ่อ

พักผ่อนซะ.....แล้วพรุ่งนี้จะมาดูให้อีกครั้ง  ซึนาเดะพูดจบก็เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ โดยไม่ได้ให้ความกระจ่างใด ๆ กับคำถามที่ถูกส่งมาให้

เกิดอะไรขึ้นกันแน่  เนจิพึมพำกับตัวเองเบา ๆ แล้วก็ไม่เข้าใจ  ความรู้สึกสุดท้ายที่เค้ารับรู้ได้ก็คืออ้อมกอดของนารูโตะจากนั้นก็เหมือนมีแสงสว่างวาบขึ้นก่อนที่จะดับวูบลงแล้วเค้าก็มารู้สึกตัวอีกครั้งที่นี่......

..........................

เช้าวันรุ่งขึ้นในห้องพักผู้ป่วย

ซากุระ.....ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย  คนเจ็บบนเตียงเอ่ยถามทันทีที่เห็นคนตรงหน้าเดินเข้ามาในห้องเพื่อเช็ครายละเอียดของคนไข้อย่างเค้า

ได้สิ....มีอะไรเหรอ  ซากุระรับคำเสียงใส

นารูโตะเป็นไงบ้าง  แล้วตอนนี้เค้าอยู่ที่ใหน  คำถามยิงตรงจากคนเจ็บบนเตียงทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของซากุระเลือนหายไปทันตา

ขอโทษนะเนจิ..................ร่างกายของนายดีขึ้นจากวันแรกเยอะเลยนะ แต่ยังให้ออกจากโรงพยาบาลไม่ได้  บ่าย ๆ ท่านซึนาเดะจะเข้ามาดูให้อีกครั้งนะ  ซากุระไม่ตอบคำถามซ้ำยังเปลี่ยนเรื่องพูดไปหน้าตาเฉย

มันไม่ใข่คำตอบ......มีอะไรที่ชั้นไม่ควรรู้อย่างนั้นเหรอ  คนบนเตียงเริ่มคาดคั้น

เอ่อ......พอดีว่าวันนี้ชั้นมีภารกิจอ่ะนะ  ขอตัวก่อนแล้วกัน  พูดแล้วก็บ่ายเบี่ยงออกจากห้องไปแต่ก่อนจะปิดประตูก็โผล่หน้าเข้ามาเหมือนจะลืมบอกอะไร

แล้วก็....ทีมของนายจะกลับจากทำภารกิจวันนี้เย็น ๆ ก็คงมาเยี่ยมนายที่นี่ละมั้ง.......แล้วก็อย่าคิดทำอะไรเด็ดขาดเพราะทุกอย่างเป็นคำสั่งของท่านซึนาเดะ  พูดแล้วก็ปิดประตูจากไป  ฟังจากคำพูดปริศนาที่ทิ้งไว้มันหมายถึงอะไร?  คำสั่ง?  มันเกี่ยวกับเรื่องที่เค้าอยากรู้อย่างนั้นเหรอ......พอตกเย็นทุกคนในทีมของเค้าก็มาโผล่ที่โรงพยาบาลตามที่ซากุระร้องบอกไว้จริง ๆ

ไม่เป็นไรแล้วนะเนจิ.......ท่านซึนาเดะรักษานายได้อย่างยอดเยี่ยมจริง ๆ  ไกเอ่ยกับลูกศิษย์ด้วยความยินดี แต่ดูท่าคนรับฟังจะไม่ได้รับเอาคำพูดเหล่านั้นเข้าไปในสมองเลยซักนิด  ก็ดูได้จากคำพูดที่สวนมาประโยคนั้นไง

นารูโตะเป็นไงบ้าง  แล้วตอนนี้เค้าอยู่ที่ใหน  เค้าถามประโยคที่เคยถามกับซากุระไปแล้วเมื่อเช้า และดูเหมือนว่ามันก็จะได้ผลเหมือนกับเมื่อเช้าเช่นกันก็คือ

นายออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ชั้นจะพาไปเลี้ยงเนื้อย่างก็แล้วกันนะเนจิ  ไกเฉไฉทำเป็นพูดเรื่องโน้นเรื่องนี้ไม่ยอมตอบคำถามอีกคน

จริงเหรอครับ  ครูไก  ลีถามด้วยแววตาเป็นประกาย

งั้นหนูไม่เกรงใจนะค่ะ  จะกินให้เต็มที่เลย  เท็น เท็น เห็นชอบด้วยอีกคน

บอกผมมาเถอะครับว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ผมไม่ได้สติ  เนจิเอ่ยด้วยน้ำเสียงหดหู่

ลี  เท็น เท็น  พวกเราควรจะกลับกันได้แล้วนะคนป่วยจะได้พักผ่อน  ไกรีบปิดหัวข้อสนทนาลงอย่างรวดเร็วก่อนจะออกจากห้องไปก็หันมาหาคนบนเตียงพร้อมกับคำพูดทิ้งท้าย

นายควรจะพักรักษาตัวให้หายดีเสียก่อนนะ  อย่าเพิ่งคิด หรือทำอะไร  มันเป็นคำสั่ง  คำพูดแบบนี้อีกแล้ว คำสั่งนั่นมันคืออะไร?.......

ผ่านไปอีก 3 วัน เนจิพยายามถามทุกคนที่เข้ามาในห้องตั้งแต่คนทำความสะอาดไปจนถึงโฮคาเงะด้วยประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมาแต่ทุกคนก็ทำเหมือนกันหมดคือไม่มีใครยอมตอบคำถามของเค้า

แผลของนายสมานตัวดีแล้ว  อีกสักสองสามวันก็คงกลับไปพักฟื้นที่บ้านได้นะ  ซากุระที่เข้ามาตรวจอาการของเค้าทุกวันเอ่ยด้วยน้ำเสียงแจ่มใส  ทั้งที่โดนคนบนเตียงถามคำถามเดิม ๆ ทุกวันแต่ก็ไม่ยอมตอบอะไรออกมา จนในที่สุดความอดทนของคนถามก็หมดลงในวันนี้นี่เอง

ชั้นจะออกจากโรงพยาบาลวันนี้  เนจิเอ่ยเสียงเข้ม  เค้าตัดสินใจแล้วถ้าเค้ายังอยู่ในโรงพยาบาลแบบนี้ก็คงไม่มีทางได้รู้ว่าเจ้าตัวเล็กเป็นอย่างไร อยู่ที่ใหน ทำอะไร  เพราะเมื่อเช้าเค้าใช้เนตรสีขาวค้นหาตัวเจ้าตัวเล็กในหมู่บ้านก็ไม่เจอ ทั้งที่บ้าน หรือที่ร้านราเมงของโปรดของเจ้าตัว

ไม่ได้หรอกท่านซึนาเดะยังไม่อนุญาติเลย เธอจะออกวันนี้ไมได้  ซากุระร้องค้านก็ถูกคนป่วยมองด้วยสายตาดุดัน

ชั้นจะไป..ใครก็ห้ามชั้นไม่ได้  เนจิยืนยันความคิดของตน

มันเป็นคำสั่งของท่านซึนาเดะ  นายต้องพักอยู่ที่นี่จนกว่าจะมีคำสั่งเป็นอื่น  ซากุระอ้างคำสั่งของโฮคาเงะ

ชั้นไม่สนใจ

ในเมื่อให้อยู่สงบ ๆ สบาย ๆ ไม่ชอบ........งั้นคงต้องอยู่แบบเจ็บตัวหน่อยแล้วกัน  เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อม ๆ กับเสียงที่เอ่ยแทรกขึ้นมา  ซึนาเดะก้าวเข้าไปหาคนป่วยหัวแข็งบนเตียงพร้อมกับส่งสัญญาณให้หน่วยลับที่พามาด้วยลงมือจัดการทันที

อ๊ะ......โอ๊ย....โป๊ก.....ตุบ.....พรึบ.....อั๊ก.....  เนจิถูกพยาบาลเฉพาะกิจจับมัดไว้กับเตียงด้วยเชือกจักระที่ทั้งเหนียวทั้งทนมันถูกออกแบบมาเพื่อคนบนเตียงโดยเฉพาะ  สภาพเนจิตอนนี้เหมือนกับนักโทษที่รอการบูชายัญก็ไม่ปาน  ทั้งแขนทั้งขา ไม่เว้นแม้แต่ลำตัวถูกพันด้วยด้ายจักระจนแทบจะมองไม่เห็นตัวคนกันเลยที่เดียว ที่ยังว่างอยู่ก็คงจะมีแค่ส่วนหัวเท่านั้นเองที่ยังเป็นอิสระอยู่

นี่มันอะไรกันครับ  เนจิร้องประท้วงพยายามจะดิ้นให้หลุดแต่มันก็ทำได้ยาก

ชั้นรู้อยู่แล้วว่านายจะต้องไม่ยอมฟังคำสั่งของชั้น  แล้วก็คงหาวิธีทำอะไรซักอย่างแน่ ๆ ชั้นก็เลยต้องทำแบบนี้กันเอาไว้ก่อนนะ  โฮคาเงะทรงโตเอ่ยพลางแสยะยิ้ม

ก็แล้วทำไม่ถึงไม่บอกผมละครับว่านารูโตะเป็นยังไงบ้าง  แล้วตอนนี้เค้าอยู่ที่ใหน  เค้าไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านใช่มั้ย  คนถูกมัดพยายามดิ้นรน

งั้นถ้านายออกไปจากโรงพยาบาลได้  นายคิดจะไปตามหาเค้าที่ใหนล่ะ

หมายความว่าตอนนี้นารูโตะไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน........หรือว่าเค้าจะไปหาหมอนั้นแล้ว  เนจิถามด้วยความตกใจ

นายคิดว่าไงล่ะ  ซึนาเดะไม่ได้ตอบแต่กลับย้อนถามแทน

แล้วทำไมถึงไม่ห้ามเค้าไว้ละครับ......ทำไมถึงปล่อยให้เค้าไปง่าย ๆ แบบนั้น  เนจิเริ่มเสียงดังอย่างลืมตัว

นายคิดว่านายนอนไม่ได้สติมากี่วันกันฮึ  ซึนาเดะย้อนถามกลับไป

.......................

นายนอนอยู่ที่นี่มาเกือบเดือนแล้ว  รู้ตัวรึเปล่า  สิ่งที่ได้รับรู้มันทำให้คนถูกมัดแทบกลั้นใจตายไปเสียตรงนั้น เค้านอนอยู่ที่โรงพยาบาลนานขนาดนี้เชียวรึ  เวลาเกือบเดือนที่เค้าเอาแต่นอนนิ่งเจ้าตัวเล็กก็ออกจากหมู่บ้านไป.....ไปหาใครคนนั้น........

เอ่อ....ท่านซึนาเดะค่ะ  แล้วจะปล่อยเนจิไว้แบบนี้เหรอค่ะ  ซากุระที่เห็นเนจินิ่งเงียบไปไม่ตอบอะไรกลับมาอีกหลังจากฟังคำพูดนั้นของซึนาเดะเอ่ยอย่างกังวลนิดหน่อย ก่อนจะเดินตามออกไป

ถ้าเค้าล้มเลิกความคิดที่จะออกจากโรงพยาบาลก่อนได้รับอนุญาติเมื่อไหร่ค่อยแก้มัดให้ก็แล้วกัน  พูดจบก็เดินหันหลังเตรียมจะจากไปแต่ก่อนที่จะก้าวพ้นประตูออกไปคำพูดหนึ่งก็ถูกส่งมาให้คนบนเตียงได้รับรู้

ชั้นจะบอกอะไรไว้อย่างก็แล้วกัน..........นารูโตะเลือกจะไปยังสถานที่ ๆ เค้าจะมีความสุขไปชั่วชีวิต  ได้ฟังแบบนี้แล้วเหมือนถูกแทงเข้าที่หัวใจอีกครั้งเพียงแต่คราวนี้มันเป็นแผลที่เกิดขึ้นภายในมองไม่เห็นแต่สาหัสกว่าคราวก่อนมากจริง ๆ เรี่ยวแรงที่มีกลับมลายหายไป  เนจิค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลงช้า ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้ ทั้ง ๆ ที่เตรียมใจไว้แล้วแต่ทำไมยังเจ็บปวดขนาดนี้  แล้วสายน้ำใส ๆ สายเล็กก็ไหลรินจากหางตาที่ปิดสนิทคู่นั้น.........กล้ำกลืนความเจ็บปวด  จะโทษใครได้ในเมื่อคน ๆ นั้นไม่ใช่เค้า  ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่ใช่..........แล้วห้องพักผู้ป่วยก็เข้าสู่ความเงียบสงัด

พอเดินออกมาไกลจากห้องพักของเนจิมากแล้วซากุระก็เอ่ยถามโฮคาเงะทรงโตในสิ่งที่ค้างคาใจ

ทำแบบนี้จะไม่ยิ่งแย่เหรอค่ะท่านซึนาเดะ

ไม่งั้นจะให้ทำยังไง........เค้าไม่ยอมฟังง่าย ๆ  แล้วที่ชั้นบอกเค้าไปแบบนั้นมันก็เป็นเรื่องจริงหรือเธอว่าไม่ใช่

นู๋ไม่ได้หมายความแบบนั้นค่ะ.........ก็แค่รู้สึกสงสารเค้าก็เท่านั้น

สงสารใคร?.......คนที่ถูกมัดอยู่ในห้อง หรือ คนที่เลือกไปยังที่นั้นด้วยตัวเอง

................  ซากุระเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าเค้าสงสารใคร

เดี๋ยวอีกซักพักก็ดีขึ้นเองนั้นแหละ.........เวลาจะช่วยพวกเค้าทั้งสองคนเอง

แล้วถ้า....สมมุติว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเราคิดกันไว้ล่ะค่ะ........ที่ทุกคนทำมาทั้งหมดมิเสียแรงเปล่าเหรอค่ะ

เธอหมายความว่ายังไง ?”  ซึนาเดะเอ่ยถามด้วยความข้องใจ

ก็ถ้าเกิดเนจิออกจากโรงพยาบาลแล้วคิดจะไปที่นั่นล่ะคะ  ซากุระเอ่ยอย่างที่ใจคิด

คงไม่มั๊ง.....

ก็ท่านซึนาเดะไปพูดแบบนั้นกับเนจิ.....เป็นใครก็ต้องคิดทั้งนั้นแหละค่ะ  ซากุระรีบแย้ง

งั้นต้องรีบหาแผนสำรอง.......ไปเรียกทุกคนมาประชุม  บอกว่าเป็นคำสั่งด่วนพิเศษระดับหนึ่ง  ชั้นจะรอที่ห้องทำงานนะ

ค่ะ  ซากุระรับคำก่อนจะรีบไปทำสิ่งที่ได้รับมอบหมายอย่างเร่งด่วน 

……………………

ท้องฟ้าในคืนนี้มืดสนิทมีเพียงแสงสว่างจากหมู่ดาวเท่านั้น  มันคงเหมือนกับใจของเค้าในตอนนี้  เคยคิดว่าได้พบเจอกับแสงสว่างในชีวิตแล้วแต่ก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าแสงนั้นมันไม่ได้เป็นของเค้า  แสงนั้นมีไว้สำหรับใครบางคน.......คนที่อยู่ไกลแสนไกลแต่แสงสว่างก็ยังคงส่องสว่างไปถึง  เนจิปล่อยความคิดของตนให้ล่องลอยไปตามสายลมหวังว่าความคิดถึงและความรู้สึกของเค้าจะสามารถฝากไปถึงใครบางคนในหัวใจของเค้าได้..........นารูโตะนายกำลังมีความสุขกับใครคนนั้นใช่มั้ย...ชั้นก็แค่.........................คิดถึงนายเท่านั้นเอง.....

............................

..................

.........

อยากจะสั่ง......ให้หัวใจหยุดไขว่คว้า

อยากจะสั่ง......ให้น้ำตาหยุดรินไหล

อยากจะสั่ง......ให้ลบเลือนเธอจากใจ

ทำไม่ได้.....เพราะสุดท้าย.....ก็รักเธอ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #559 anasia (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 09:53
    เอ๋ นัตจังไปไหนน่ะ อย่าบอกนะว่าไปหาซัสจังจริงๆ



    เนจินอนเกือบเดือนเลยเหรอ ดูท่าเตียงนั่นจะนอนสบายจริงๆนั่นแหละ
    #559
    0
  2. #519 songjibong (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 18:59
    โตะไปไหนนนนน
    #519
    0
  3. #471 sara (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 17:11
    โตะไปไหนอ่า ค่ถาคลายรึยังก็ไม่รู้ หรือถ้าไปหาเกะคงกลับมาไม่ได้ง่ายๆแน่
    #471
    0
  4. #373 l3oss_it (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:11
    อย่าบอกนะว่านารูโตะไปกหาซาสึเกะ ไม่ก็.....คงจะไม่ได้ไปตายนะเพราะถ้าแบบบนั้น หนูสงสารเนจจี้มากๆๆไปเลยทำมั้ยต้องเจ็บปวดตลอดเรื่องเลยอ่ะ
    #373
    0
  5. #316 ใครง่ะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 18:48
    โตะหนไปหาซัสจังแล้วหรอ? สงสารเนจิง่ะ TT
    #316
    0
  6. #270 Akihiko Ritsu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:26
    นารุหาย
    #270
    0
  7. #231 E.L.F ♥ SJ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มกราคม 2556 / 18:23
    นารุไปหนายยยยยยยยย

    มาหาเนจิด่วนนนนนนน
    #231
    0
  8. #226 preechompoo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 11:45
    เกิดะไรขึ้น โตะไปไหนอ่า เนจิเสียน้ำตา ม่ายยยย ทุกคนทำไมทำกับเนจิแบบนี้
    #226
    0
  9. #214 preechompoo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 10:33
    เกิดะไรขึ้น โตะไปไหนอ่า เนจิเสียน้ำตา ม่ายยยย ทุกคนทำไมทำกับเนจิแบบนี้
    #214
    0
  10. #144 ferincalobaramos (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กันยายน 2555 / 18:22
    นารุโตะไปหนาย
    #144
    0
  11. #98 NN =] (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 18:41
    TOT เนจิสลบนานมากก ตกลงแล้วนารุโตะไปหา..?
    #98
    0
  12. #63 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2555 / 22:04

    ไรเตอร์มาอัพแล้วววววววววววว

    กลับมาจากเรียนเหนื่อยๆพอเห็นฟิคอัพแล้ว สดชื่นขึ้นทันตาเห็น อิอิ

    หนูโตะหายไปหนายยยยยยย สงสารเนจจี้จัง T^T

    คลิกอ่านตอนต่อไปอย่างด่วน *w*

    #63
    0