[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 9 : อยากรู้สาเหตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    29 ม.ค. 57

Mission : 9  

...จนแล้วจนรอดวันนี้ทั้งวันนารูโตะก็ไม่สามารถปลีกตัวหลบไปหาซากุระกับซาอิได้เลย เพราะถูกจับจ้องจากอีกฝ่ายชนิดไม่ให้คลาดสายตา หรือจะพูดให้ถูกต้องบอกว่าถูกใครบางคนกักตัวไว้ไม่ยอมปล่อยน่าจะถูกกว่า...

“นั่งทำหน้าทำตาแบบนี้หมายความว่ายังไงเหรอ...มีอะไรก็บอกมาเถอะอย่าเก็บไว้ในใจ เพราะถึงชั้นจะพอมีฝีมือแต่ก็อ่านใจคนไม่ได้หรอกนะ...”  คาคาชิเอ่ยกับคนที่เอาแต่นั่งหน้าหงิกอยู่บนพื้นตรงมุมหนึ่งของห้อง พร้อม ๆ กับอาการถอนหายใจที่เริ่มถี่และดังขึ้นเรื่อย ๆ

“ถ้าผมบอกไปแล้วครูคาคาชิจะยอมช่วยหรือเปล่าละครับ...”  น้ำเสียงอ่อย ๆ ของใครบางเอ่ยตอบมาอย่างพยายามคาดคะเนว่าการที่เค้าเอ่ยต่อรองออกไปแบบนี้มันจะเป็นผลดีหรือผลเสียกับตนกันแน่

“ก็ลองว่ามาสิ...”  คาคาชิเอ่ยตอบพร้อมกับเดินตรงเข้าไปหาอีกฝ่ายก่อนจะทรุดกายลงนั่งตรงหน้า ราวกับจะบอกว่าเค้าพร้อมจะรับฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายบอกแล้วนั่นเอง

“ผมอยากออกไปข้างนอก...หมายถึงไปคนเดียวโดยไม่ต้องมีครูไปด้วยนะครับ...”  สุดท้ายแล้วนารูโตะก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเอ่ยบอกไปตรง ๆ ว่าตัวเองต้องการอะไร

“แล้วเหตุผลที่ไม่อยากให้ชั้นไปด้วยล่ะ...มีหรือเปล่า...”

“งั้นครูมีเหตุผลอะไรที่ต้องให้ผมมาทำตัวติดกับครูแบบนี้ตลอดทั้งวันทั้งคืนละครับ...”  เสียงใส ๆ ร้องถามกลับไปอย่างเริ่มจะเคือง ๆ อีกฝ่ายขึ้นมาหน่อย ๆ อยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่กล้าออกอาการมากนักจึงได้แต่ส่งสายตาไปให้เท่านั้น  ฝ่ายคาคาชิเองพอถูกถามกลับมาตรง ๆ ก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วถอยห่างออกมาจากคนที่ยังนั่งอยู่ที่พื้นอีกสองสามก้าว

“เอาเป็นว่า...ชั้นยอมให้นายออกไปจากที่นี้ตามที่นายต้องการก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่านายต้องกลับมาหาชั้นที่นี่ภายในเวลาที่ชั้นกำหนดซึ่งก็คือสองชั่วโมง...ตกลงมั้ย...”  ถ้อยคำอนุญาตที่ได้รับมามันช่วยเรียกรอยยิ้มกว้าง ๆ จากคนตาใสได้เป็นอย่างดี นารูโตะรีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วก่อนจะตรงเข้าไปเกาะแขนของอีกฝ่ายไว้แน่นแบบลืมตัวด้วยความยินดี

“ตกลงครับ...แล้วผมจะกลับมาที่นี่ภายในสองชั่วโมงตามที่ครูบอกนะ...”  พอพูดจบเจ้าตัวเล็กที่ร่าเริงแจ่มใสขึ้นมาทันตาเห็นก็เลิกสนใจคนตรงหน้าแล้วก็รีบผล่ะจากไปทันที คาคาชิเองก็เกือบจะเผลอรั้งแขนเรียว ๆ ที่เกาะเกี่ยวอยู่ที่แขนของตนเอาไว้แล้วเหมือนกันดีที่ว่าหยุดความคิดของตัวเองไว้ได้ทันจึงยังไม่ได้ทำอย่างที่คิดลงไป

“หึ...ทำท่าทำทางดีใจขนาดนี้ มันน่าโมโหชะมัดเลยแฮะ...”  เสียงทุ้ม ๆ เอ่ยบ่นให้คนที่ลับร่างไปแล้วด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็ก ๆ

...นารูโตะนั้นหลังจากได้รับอนุญาตให้ออกมาข้างนอกได้ตามลำพังก็รีบตรงไปหาอีกสองคนที่คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเค้าอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลอย่างรวดเร็ว เพราะเค้ามีเวลาจำกัดถึงจะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมคาคาชิจะต้องมาจำกัดอิสระภาพของเค้าขนาดนั้น ส่วนซากุระกับซาอิที่พอเห็นว่านารูโตะอยู่ตามลำพังก็รีบตรงเข้ามาหางเช่นกันเพราะมีหลายอย่างที่อยากรู้และมีหลายอย่างที่ต้องบอกอีกฝ่ายให้รู้เช่นกัน...

“นารูโตะ...ทางนี้...”  ซากุระร้องเรียกเพื่อนด้วยทีท่ายินดีที่มีโอกาสได้พูดคุยกันเสียที หลังจากต้องเฝ้าตามดูอยู่ห่าง ๆ มาทั้งวันด้วยความรู้สึกกระวนกระวาย คนถูกเรียกเองก็รีบสาวท้าวเข้าไปหาสองคนตรงหน้าแบบไม่รีรอเช่นกันเพราะถูกจำกัดด้วยเวลา

“ซากุระ...ซาอิ...ดีใจจังที่ทั้งสองคนอยู่ใกล้ ๆ แถวนี้ไม่งั้นคงเสียเวลาตามหากันน่าดูเลย...”  นารูโตะร้องบอกออกไปด้วยความยินดีปนโล่งใจที่ไม่ต้องไปเสียเวลาตามหาให้เหนื่อยเปล่า

“อืม...ก็คอยตามดูอยู่ห่าง ๆ นั่นแหละ แต่เข้าไปใกล้มากไม่ได้ไม่งั้นครูคาคาชิคงรู้ตัวแน่ ๆ...”

“แต่ชั้นคิดว่าเหมือนครูจะเริ่มรู้ตัวแล้วล่ะ...ถึงได้กักตัวชั้นไว้แบบนั้น...”  คำพูดของนารูโตะทำให้คนทั้งสองที่รับฟังต้องมีสีหน้าหนักใจไม่แพ้คนพูดเลย

“แปลว่าครูคาคาชิรู้ตัวแล้วเหรอว่าพวกเราส่งนายเข้าไปหาครูทำไม...”  ซากุระร้องถามด้วยความอยากรู้  แต่นารูโตะกลับส่ายหน้าน้อย ๆ เป็นการปฏิเสธก่อนจะเอ่ยตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย

“ไม่รู้เหมือนกัน...แต่ครูไม่ยอมให้ชั้นคลาดสายตา แถมพอบอกว่าอยากออกมาข้างนอกคนเดียวก็ถามว่าจะออกมาหาใคร มีธุระอะไรถึงต้องออกมาคนเดียว...ชั้นก็เลยคิดว่าครูน่าจะเริ่มสงสัยหรือไม่ก็รู้ตัวแล้วนะสิ...”

“พวกเราเองก็คิดว่าครูคงเริ่มระแคะระคายแล้วเหมือนกัน...”  ซาอิเอ่ยออกไปอย่างที่ใจคิด

“งั้นพวกเราจะเอาไงต่อล่ะ...จะหยุดภารกิจไว้แค่นี้หรือเปล่า...”  นารูโตะร้องถามความเห็นจากสมาชิกในทีม ซากุระกับซาอิจึงหันมามองหน้ากันแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร แล้วทั้งสามคนก็ปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบคลุมพื้นที่นั้นไว้ชั่วขณะ...นานเท่าไหร่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน สุดท้ายคนที่เอ่ยทำลายความเงียบออกมาก็เป็นนารูโตะนั่นเอง

“ถ้าอย่างนั้นชั้นขอพิสูจน์ให้แน่ใจก่อนได้มั้ยว่าครูรู้ตัวแล้วจริง ๆ เพราะถ้าเป็นทางเราที่คิดไปเองฝ่ายเดียวคงเสียโอกาสที่สร้างมาได้ขนาดนี้แล้ว...”

“แต่ว่าถ้าครูจับได้ว่าพวกเรากำลังทำอะไรอยู่นายจะทำยังไงล่ะ...”  ซาอิเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“ก็ไม่ทำยังไงทั้งนั้นแหละ...ชั้นก็คงจะถามครูไปตรง ๆ เท่านั้นแหละว่าครูกลุ้มใจเรื่องอะไร หรือว่ามีปัญหาอะไร ทำไมถึงเป็นแบบนั้นแล้วพวกเราจะช่วยอะไรได้หรือเปล่า อีกอย่างชั้นคิดว่าที่เราทำลงไปก็เพราะว่าเป็นห่วงครู ถึงจะโดนดุหาว่าคิดอะไรเพี้ยน ๆ ทำอะไรแผลง ๆ แต่มันก็คงเท่านั้นยังไงครูก็ไม่ลงโทษอะไรร้ายแรงหรอกมั๊ง...คิดว่านะ...”  ท้ายประโยคนั้นนารูโตะเองก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ เพราะภาพที่ตัวเค้าต้องพบเจอตลอดเวลาที่อยู่ใกล้ชิดกับใครบางคนมันชัดเจนอยู่ในความทรงจำขณะนี้นั่นเอง แล้วใบหน้านวลก็ต้องขึ้นสีน้อย ๆ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เหล่านั้น

“แต่ว่าชั้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้...ถ้าเกิดทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดไว้ล่ะจะทำยังไง...”  ซาอิเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูร้อนรนและกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด

“นั่นสิ...ครูคาคาชิเป็นคนเดียวที่เดาใจไม่เคยออกเลยไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใหน ไม่รู้เลยว่าคิดอะไรอยู่แล้วจะทำอะไรต่อไปทั้งที่อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้แท้ ๆ ...”  ซากุระเอ่ยเสริมขึ้นมาด้วยอีกคน

“ยังไงก็ตามชั้นก็ต้องกลับไปหาครูอยู่ดี...เพราะถ้าไม่กลับไปตามที่รับปากไว้ ชั้นเองก็ยังนึกภาพไม่ออกเหมือนกันว่าจะเจออะไรบ้าง เอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะถ้าแผนแตกชั้นจะยอมรับผิดคนเดียว แล้วก็จะถามครูไปตรง ๆ อย่างที่บอก ส่วนพวกเธอก็แค่ช่วยดูอยู่ห่าง ๆ ก่อน ถ้ามีโอกาสหรือมีอะไรคืบหน้าชั้นจะส่งสัญญาณมา...”  พูดจบนารูโตะก็ทำท่ารีบร้อนจะจากไปทันที

“เดี๋ยวก่อน...นารูโตะ...อย่าทำอะไรเกินตัวนะ ถ้าไม่ไหวก็ถอนตัวออกมาเถอะถึงมันจะเป็นภารกิจที่ดูไม่เสี่ยงอันตรายมากมายนักแต่ชั้นรู้สึกไม่ดีเลยจริง ๆ ...”  ซาอิเอ่ยออกมาด้วยแววตาที่นารูโตะอ่านไม่ออกว่ามันกำลังจะสื่ออะไร ส่วนคนที่เอ่ยออกไปก็คงไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าสายตาของตนมันกำลังสื่อความหมายอะไรบางอย่างให้อีกฝ่ายได้ค้นหา

“ขอบใจที่เป็นห่วงนะ...แต่ชั้นไม่เป็นไรจะอึดอัดก็แค่ต้องทำตัวติดกับครูตลอดเวลาเนี่ยแหละ อย่างอื่นก็คงพอไหวแหละ...”  ถึงจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ในใจกลับสั่นไหวอย่างประหลาดโดยไม่ทราบสาเหตุ ยิ่งเมื่อนึกถึงใบหน้าคมเข้มที่ปราศจากหน้ากากของใครบางคนด้วยแล้วสองข้างแก้มยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างระงับไม่อยู่

“นารูโตะเป็นอะไรหรือเปล่า...ทำไมหน้าแดง ๆ หรือว่ามีไข้...”  ซากุระที่สังเกตเห็นใบหน้าอีกฝ่ายแดงระเรื่อก็เลยพาลคิดและเข้าใจไปแบบนั้น แต่จากประโยคคำถามนั้นมันทำให้นารูโตะต้องรีบยกมือขึ้นมาจับแก้มทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็วด้วยทีท่าที่ดูเหมือนจะตกใจอยู่ไม่น้อย

“เอ่อ...ชั้นไปก่อนนะ ถ้าเลยเวลาที่ครูกำหนดไว้เดี๋ยวก็ได้เป็นเรื่องยุ่งยากกว่าเดิมอีก...”  พูดจบร่างบางก็หมุนกายจากมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเร่งฝีเท้ากลับไปยังห้องทำงานที่ใครบางคนกำลังรออยู่ เพราะเค้าก็ไม่แน่ใจว่ามันเลยเวลาที่ตกลงกันไว้หรือยัง นารูโตะวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดที่สามารถทำได้พอถึงหน้าประตูก็เอื้อมมือไปหมายจะคว้าลูกปิดเพื่อเปิดออกแต่ทว่าประตูบานนั้นมันกลับเปิดออกก่อนที่เค้าจะทันเอื้อมไปถึงเสียอีกส่งผลให้ร่างที่พุ่งมาอย่างแรงของนารูโตะเซถลาเข้าไปด้านในเต็มที่ นารูโตะรู้สึกว่าหน้าตัวเองกำลังจะทิ่มไปกับพื้นห้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นแบบนั้น

“ปัง...!!!”  เสียงปิดประตูที่ดังตามมาติด ๆ พร้อมกับอ้อมแขนของใครบางคนที่โอบรัดร่างเค้าไว้อย่างมั่นคงกำลังรั้งร่างเค้าให้ตั้งตรง แล้วสิ่งที่นารูโตะสัมผัสได้ในเวลาต่อมาก็คือแผงอกกว้างที่แนบชิดอยู่กับแผ่นหลังของตนจนแทบจะไม่มีช่องว่างเลยแม้แต่น้อย ท่อนแขนแข็งแรงที่ช่วยโอบประคองตัวเค้าไว้ไม่ให้ล้มลงไปบัดนี้มันกลับโอบกระชับอยู่รอบเอวของเค้าอย่างแน่นหนาทั้งสองข้าง ยิ่งไปกว่านั้นลมหายใจอุ่น ๆ ของเจ้าของท่อนแขนนี้ที่กำลังเป่ารดอยู่ข้างแก้มมันยิ่งทำให้ตัวเค้ายืนแข็งทื่อราวกับต้องคาถาพันธนาการร่างกายไว้ก็ไม่ปาน

“นายกลับมาช้า...รู้หรือเปล่า...”  เสียงกระซิบที่เอ่ยอยู่ข้าง ๆ หูอย่างแผ่วเบามันยิ่งทำให้จิตใจหวั่นไหวอย่างหนัก

“ขะ ขอโทษครับ...ผะ ผมก็รีบที่สุดแล้ว...”  เสียงใส ๆ เอ่ยตอบกลับไปแบบตะกุกตะกัก โดยไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวเพราะถ้ายิ่งขยับ ร่างกายของตนก็จะยิ่งเบียดชิดแนบสนิทไปกับร่างสูงด้านหลังมากยิ่งขึ้นนั่นเอง คาคาชิกระชับสองแขนที่โอบอยู่รอบเอวเล็ก ๆ นั้นให้แน่นยิ่งขึ้นพร้อมกับกระซิบบอกอีกฝ่ายไปเบา ๆ ด้วยดวงตาพราวระยับและรอยยิ้มที่แฝงไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอย่างไม่ปิดบัง ซึ่งถ้านารูโตะมองเห็นได้ในเวลานี้เค้าคงจะต้องขวัญเสียเป็นอย่างมากแน่ ๆ

“นายจะต้องถูกทำโทษ...นารูโตะ...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #834 Trainer Bye (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 22:36
    อูยยยยย ผู้บ่าวแก้มแดง555
    #834
    0
  2. #695 mickyblingbling (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 19:50
    แว้กกก อ.คาคาชิเจ้าเล่ห์อ่าา โตะไม่ทันอ.ชัวร์ มีลงโทงลงโทษด้วยย ทั้งฟินทั้งเขินแทนโตะ งื่ออออ
    #695
    0
  3. #635 Aern2545 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:48
    อ้ายยยยลงโทษนัตจังหนักๆนะค่ะ. (โรคจิตละตู555)
    #635
    0
  4. #623 JJ Scorpion (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 21:44
    รุกหนักมาก กรี้ดดดดดด หวั่นไหวแทน โอ้ย ทำไมคาคาชิแลดูเป็นตาแก่เจ้าเล่ห์แบบเน้
    #623
    0
  5. #572 anasia (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 02:39
    เซนเซย์!! ลงโทษเลยค่ะ! ลงโทษเลยยยยย!*//////*

    อร๊ายยยย เซนเซย์รุกแล้วววว
    #572
    0
  6. #558 Towa Erio Meow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 23:53
    ลงโทษด่วนนนนน =.,=
    #558
    0
  7. #442 N.NYOPIA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 21:51
    อื้อออ ทำโทษ อะไร ยังไง เปล่าคิดลึก >\<
    #442
    0
  8. #372 sara (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 11:21
    โตะโดนกินแน่เลย ตัวติดกับ้เสือขนาดนั้น
    #372
    0
  9. #316 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 23:03
    ซาอิชอบโตะแน่ๆ

    แน่ละก็โตะน่ารักนี่^^

    คาคาชิแอบเนียนตลอดแต่ก็ชอบค่า>///<

    หนุกมาก

    ขอตัวไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะคะ
    #316
    0
  10. #272 wan - wan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 01:03
    นู๋โตะจะโดนอะไรอ่าาาา(ในหัวมีแต่จับกด -.,-)
    #272
    0
  11. #248 ใครง่ะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 00:50
    ซาอิชอนโตะแน่ๆ แล้วนั่นครูจะทำไรน้องอ่า อร้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง =.,=
    #248
    0
  12. #212 ผู้ส่งมอบความตาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 19:55
    สนุกมาก
    #212
    0
  13. #189 budza555 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 17:13
    ซาอินายคิดอะไรกับโตะอ่ะป่าว

    แล้วที่โตะจะโดนลงโทษเนี่ยจะเป็นอะไรน๊าาาา

    เป็นการลงโทษบนเตียงป่าวคะ
    #189
    0
  14. #171 snowdrom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 18:52
    นี่มันภารกิจส่งกระต่ายเข้าถ้ำเสือชัด!! =.,=
    #171
    0
  15. #145 pploymonaliz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:33
    อาจารย์ค้าาาาาาา ????? ทำอะไรคะ??? จะทำอะร้าย???
    #145
    0
  16. #126 nookevolution (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 18:48
    แอร้ยยยยยส ทำโทษ ทำอะไร้ อ้ายยยยย ทำเถอะค่ะ 5555
    #126
    0
  17. #107 ยิ้มสิ-ยิ้ม!!!!! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 17:21
    จะทำอะไรโตะน่ะครู น่ารัก ><
    #107
    0
  18. #78 MM_R (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:49
    น่ารักเกินไปแล้วว>_____<
    #78
    0
  19. #73 looky39 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 10:32
    สนุกมากค่ะ

    ซาอิชอบนารูโตะหรือเปล่านะ> #73
    0
  20. #68 namecotton (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 10:05
    อัพแล้ว โคตร ดี ใจ ^•^



    ฟินสุด คาคาชิ จะลงโทษ อะไรนารุจัง
    #68
    0
  21. #65 tityjiu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2557 / 00:15
    ว้าวในที่สุดก็มาหุๆๆมารอทุกวันเลย คาคาชิซังจะทำไรนารุโตะอ่าา รักคู่นี้จังเลยที่รักทีี่สุดก็ไรท์นี่แหละ เลิฟๆๆ
    #65
    0