[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 4 : กระวนกระวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    12 ม.ค. 57

Mission : 4  

...ร่างเล็ก ๆ ที่ยืนฝึกควบคุมจักระบนผิวน้ำมาตลอดจนกระทั้งบ่ายคล้อยก็เริ่มรู้สึกว่าภารกิจของเค้ามันจะผิดวัตถุประสงค์อะไรไปหรือเปล่า เพราะแท้จริงแล้วการที่เค้ามาขอให้คาคาชิช่วยฝึกซ้อมให้มันเป็นเพราะเหตุผลอย่างอื่นไม่ใช่ว่าตัวเค้าต้องการจะฝึกฝนอะไรจริงจังแบบนี้ ดังนั้นพอคิดได้แบบนี้แล้วก็เลยพาตัวเองที่อยู่ในสภาพเปียกจนหาที่แห้งไม่ได้แล้วเดินขึ้นมาบนฝั่งแล้วตรงไปหาร่างสูงที่ยืนหลบแดดอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้ ๆ นั้นทันที...

“เอ่อ...ครูครับ ผมคิดว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่ามั้ยครับผมเหนื่อยแล้วก็หิวแล้วด้วย...”  เสียงใส ๆ ร้องถามออกไปด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับขยับเข้าไปยืนอยู่ตรงหน้าอีกฝ่ายโดยไม่ได้นึกเอะใจอะไรเลยซักนิด ฝ่ายคาคาชิเองเพราะว่าสายตาจับจ้องอยู่ที่ร่างบอบบางตลอดพออีกฝ่ายเข้ามาใกล้ก็เกิดอาการลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูก เพราะด้วยระยะที่ห่างกันเพียงเท่านี้มันยิ่งเห็นอะไรต่อมีอะไรชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทว่าเค้าก็ทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับกับคำขอของนารูโตะไปเบา ๆ เท่านั้น มันจึงยิ่งทำให้นารูโตะรู้สึกผิดหวังเล็ก ๆ แต่ก็ยังไม่ละความพยายาม

“งั้นเราไปกินราเมงกันนะครับ...วันนี้เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง...”  นารูโตะร้องบอกพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น ราวกับจะทดสอบความอดทนของใครบางคน

“ไม่ดีกว่า...วันนี้ชั้นมีงานต้องทำต่อ...”  คาคาชิตัดบทง่าย ๆ เหมือนทุกครั้งก่อนจะหมุนกายเดินออกมาจากตรงนั้นส่งผลให้นารูโตะยิ่งรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก แต่พอคาคาชิเดินต่อไปได้ไม่กี่ก้าวก็หยุดฝีเท้าลงแล้วหันกลับมาบอกในสิ่งที่ทำให้คนฟังแก้มร้อนผ่าวขึ้นมาในทันใด

“อืม...ชั้นคิดว่านายควรจะไปใส่เสื้อผ้าให้มันเรียบร้อยก่อนจะดีกว่านะ...รู้หรือเปล่าว่าสภาพตัวเองตอนนี้มันดูไม่ดีเท่าไหร่ขืนนายไปกินราเมงในสภาพแบบนี้มีหวังคงมีคนหัวใจวายตายแน่ ๆ...”  พูดจบคาคาชิก็รีบหมุนกายเดินจากไปทันทีโดยไม่ได้หันกลับมามองเลยว่าคนที่ยืนอยู่ข้างหลังจะมีสีหน้าและท่าทางอย่างไร นารูโตะนั้นพอได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนี้แล้วก็รีบก้มสำรวจตัวเองทันทีแล้วก็เหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าสภาพตัวเองมันไม่น่าดูเอาเสียเลยกางเกงขาสั้นที่เปียกน้ำจนชุ่มจนแนบสนิทไปกับผิวเนื้อมันทำให้เห็นร่างกายในส่วนที่ไม่ควรจะเห็นได้อย่างชัดเจน แล้วนารูโตะก็รีบวิ่งไปที่กองเสื้อผ้าที่ถอดกองไว้จากนั้นก็จัดแจงสวมทุกอย่างลงไปพร้อม ๆ กับที่รู้สึกว่าแก้มสองข้างของตัวเองมันร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้...

“ที่ชั้นต้องมาอายแบบนี้ก็เพราะเจ้าบ้าซาอิคนเดียวเลย...คอยดูเถอะภารกิจนี้สำเร็จเมื่อไหร่จะจัดชุดใหญ่ให้เลย...”  นารูโตะบ่นพึมพำขณะที่กำลังจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย

“เป็นไงบ้างนารูโตะ...พอจะสำเร็จบ้างมั้ย...”  เสียงซากุระร้องถามขึ้นมาจากทางด้านหลังด้วยความอยากรู้เพราะว่าตัวเองต้องไปซ่อนอยู่ห่าง ๆ จึงมองไม่ค่อยถนัดนัก

“ก็อย่างที่เห็นครูคาคาชิเปิดไปโน่นแล้ว...”  นารูโตะร้องตอบด้วยน้ำเสียงแสนเซ็ง

“เป็นอันว่าแผนสองของนายก็พลาดอีกแล้วนะซาอิ...”  คราวนี้ซากุระหันไปโวยวายกับคนข้าง ๆ แทน ซึ่งซาอิก็ยังคงยิ้มรับอย่างไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ส่งผลให้คนที่กำลังอายหมั่นไส้จนต้องต่อว่าด้วยอีกคน

“ยังจะมายืนยิ้มหาอะไรล่ะเนี่ย...เห็นมั้ยว่ามันไม่สำเร็จ...”

“แต่ว่าพูดก็พูดเถอะนะทำไมภารกิจนี้มันยากขนาดนี้ล่ะเนี่ย...ตอนแรกนึกว่ามันจะง่าย ๆ ซะอีก ทำไปทำมามันยิ่งกว่าภารกิจระดับเอสอีกนะ...”  ซาอิเองก็เริ่มบ่นออกมาเหมือนจะเหนื่อยใจอยู่เหมือนกัน

“แล้วจะเอาไงต่อดีล่ะ...จะหยุดแค่นี้หรือเปล่า...”  ซากุระร้องขอความเห็นเพราะเธอเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าภารกิจพิเศษครั้งนี้ของพวกตนจะสำเร็จหรือเปล่า

“ห้ามเลิกนะ...ซากุระ ซาอิ...”  เสียงใส ๆ ของนารูโตะร้องห้ามขึ้นมาด้วยอาการไม่เห็นด้วย เพราะจะว่าไปแล้วภารกิจครั้งนี้คนที่เป็นคนเริ่มจริง ๆ ก็คือตัวเค้านั่นเอง

“ก็แค่ถามความเห็นเฉย ๆ ไม่ได้คิดจะเลิกจริง ๆ ซักหน่อย...”  ซากุระรีบร้องตอบกลับมาก่อนที่นารูโตะจะโวยวายไปมากกว่านี้

“เฮ้อ...ขอชั้นกลับไปคิดก่อนได้มั้ยว่าจะใช้แผนสามที่เตรียมไว้หรือจะใช้แผนใหม่ดี...”  ซาอิเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเครียด ๆ เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะแผนใหนคงต้องคิดกันให้ดี ๆ ก่อนจะลงมือ

“ก็ได้...แต่ว่านะขออะไรอย่างได้มั้ย...”  นารูโตะรีบเอ่ยในสิ่งที่ตนกังวลที่สุดออกมา

“อะไรล่ะ...”

“อย่าให้ชั้นทำอะไรแปลก ๆ อีกได้หรือเปล่า...เห็นชั้นบ้า ๆ บอ ๆ แบบนี้ก็อายเป็นเหมือนกันนะเจ้าบ้า...”  เสียงหวาน ๆ ร้องต่อว่าอีกฝ่ายด้วยใบหน้าแดงระเรื่อเมื่อนึกถึงคำพูดของใครบางคนที่ฝากเอาไว้ให้ก่อนจากไป

“เรื่องนั้นขอคิดดูก่อนก็แล้วกัน...”  ซาอิเอ่ยตอบกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

“ว่าไงนะ...เจ้าบ้า ลองมาทำเองดูบ้างมั้ยล่ะ...”  เสียงใส ๆ เริ่มสูงขึ้นด้วยความไม่พอใจ แต่ก่อนที่จะมีการเปิดศึกฟาดปากหรืออะไรก็แล้วแต่ซากุระก็ต้องรีบเข้ามาห้ามทัพเป็นการด่วน

“พอได้แล้วทั้งสองคน...จะมาทะเลาะกันเองทำไมเนี่ย...แยกย้ายกันไปได้แล้ว...”  พอถูกห้ามแบบนั้นนารูโตะจึงสะบัดหน้าเดินหนีไปก่อนคนอื่นด้วยอารมณ์หงุดหงิดเต็มที่ พอเห็นนารูโตะเดินจากไปแล้วซากุระก็หันมาอบรมสั่งสอนคนที่ยังยืนอยู่ข้าง ๆ แทนด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย

“นายก็ช่วยคิดแผนที่มันดูดีกว่านี้หน่อยก็แล้วกันนะ...ไม่อย่างนั้นชั้นจะให้นายเป็นคนไปลงมือเองเหมือนอย่างที่นารูโตะบอกเข้าใจมั้ย...”  พูดจบซากุระก็เดินจากไปอีกคนปล่อยให้ซาอิต้องยืนเกาหัวไปมาอย่างงง ๆ

“ก็ในหนังสือมันบอกแบบนี้นี่นา...เอ แล้วทำไมมันไม่ได้ผลล่ะเนี่ย คงต้องไปหาเล่มใหม่มาอ่านซักหน่อยแล้ว...”  ซาอิบ่นกับตัวเองก่อนจะเดินไปจากตรงนั้นเป็นคนสุดท้าย

...พอแยกจากคนอื่น ๆ มาแล้วนารูโตะก็เดินทอดน่องไปตามทางเดินในหมู่บ้านเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมายสุดท้ายเค้าก็เดินมาหยุดอยู่ที่เก้าอี้ไม้ริมทางเดินซึ่งมักจะมีร่างสูงของใครบางคนมานั่งอ่านหนังสืออยู่เป็นประจำแต่หลายวันมานี้ภาพที่เค้าเห็นจนชินตากลับไม่เคยปรากฏขึ้นอีกเลย นารูโตะทรุดกายลงนั่งที่เก้าอี้ตัวนั้นพร้อมกับปล่อยความคิดให้ย้อนนึกถึงวันนั้นที่เค้าเห็นว่าใครบางคนดูแปลกไปเพราะในความรู้สึกของนารูโตะใครคนนั้นดูเหมือนว่ากำลังมีปัญหาอะไรบางอย่างที่คิดไม่ตกและเหมือนจะเครียดมากอย่างที่ตัวเค้าไม่เคยเห็นมาก่อน รอยยิ้มที่เคยมีอยู่เสมอก็เลือนหายไป หนังสือโปรดของจิไรยะที่เคยชอบอ่านเพราะแม้แต่ในเวลาที่ทำภารกิจก็ยังไม่เคยปล่อยให้ห่างตัวก็กลับไม่สนใจ เอาแต่นั่งหมกมุ่นเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดหนัก ซึ่งตัวนารูโตะเองไม่อยากเห็นภาพแบบนั้น พอลองไปถามซึนาเดะว่าตอนนี้ให้คาคาชิทำภารกิจอะไรทำไมถึงได้ดูตึงเครียดแบบนั้นคำตอบที่ได้ก็คือ...

“ไม่มีนี่นา...ช่วงนี้คาคาชิไม่ได้รับทำภารกิจเลยด้วยซ้ำ แล้วนายถามทำไมเหรอ...”

“ก็เห็นครูเค้าเครียด ๆ ก็เลยสงสัยว่าต้องทำภารกิจอะไรถึงได้เป็นแบบนั้น...”

“นายคิดมากเกินไปหรือเปล่าเค้าอาจจะแค่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเท่านั่นเอง...”

“มันไม่เหมือนปกติเลยซักนิด...ครูคาคาชิต้องมีปัญหาอะไรแน่ ๆ...”

“ถ้าเป็นห่วงขนาดนี้ทำไมไม่ไปถามเจ้าตัวเค้าตรง ๆ เลยล่ะ...”

...พอถูกบอกให้ไปถามกับเจ้าตัวนารูโตะก็ไม่กล้าเพราะถึงจะไปถามจริง ๆ แต่คนอย่างคาคาชิไม่ยอมบอกอะไรง่าย ๆ หรอกถ้าเจ้าตัวไม่ต้องการ และถึงแม้ว่าจะได้รับการยืนยันจากซึนาเดะว่าไม่ได้ให้ภารกิจพิเศษอะไรกับคาคาชิจนมีสาเหตุให้เครียด นารูโตะก็ยังไม่วางใจจนต้องไปปรึกษากับซากุระและซาอิเพื่อนร่วมทีม ซึ่งทั้งสองคนก็สังเกตุเห็นเหมือนกันว่าครูของตนดูผิดปกติไปจึงให้ความร่วมมือในการทำภารกิจพิเศษเฉพาะกิจนี้อย่างเต็มใจ แต่ทว่าทั้งสองครั้งที่ลงมือไปก็ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลยเพราะคาคาชิยังคงเงียบเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ทั้งที่เค้าหวังว่าน่าจะได้เห็นรอยยิ้มหรือคำพูดหยอกล้อเหมือนที่เคยเป็นจากอีกฝ่ายแม้ซักนิดก็ยังดี แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เค้าหวังไว้...

“แล้วผมต้องทำยังไงละครับ ครูถึงจะกลับมาเป็นครูคาคาชิคนเดิมซักที...”  นารูโตะบอกกับตัวเองในขณะที่สายตาก็จับจ้องอยู่ที่ท้องฟ้าที่ดูสดใสต่างจากความรู้สึกในใจของเค้าตอนนี้อย่างมาก...ความรู้สึกร้อนรุ่มกระวนกระวายใจแบบนี้มันคืออะไรกัน...

...ฝ่ายคาคาชิพอแยกจากนารูโตะมาแล้วก็มายืนสงบจิตใจอยู่เงียบ ๆ คนเดียวพร้อม ๆ กับพยายามรวบรวมสมาธิของตนให้กลับคืนมาโดยเร็วซึ่งสาเหตุก็มาจากภาพสุดท้ายที่เค้าเห็นว่าใบหน้านวล ๆ ของเจ้าตัวเล็กเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายจากคำพูดของเค้า แม้จะไม่เคยคิดว่าอีกฝ่ายน่าเกลียดแต่ก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่ายามที่ได้มองใบหน้านั่นแสดงอารมณ์ความรู้สึกเอียงอายออกมาแบบนี้แล้วมันจะทำให้หัวใจของเค้าเต้นแรงมากมายถึงเพียงนี้...

“ฮาตาเกะ  คาคาชิ...นายเป็นครูไม่ใช่เหรอ แล้วนั่นมันก็ลูกศิษย์ของนายไม่ใช่เหรอไง...คิดอะไรของนายอยู่กันฟร่ะเนี่ย...”  เสียงเข้ม ๆ พยายามร้องเตือนสติตัวเองเหมือนกับจะสั่งสอนแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่เพราะในสมองยังคงมีภาพของใครบางคนฝั่งแน่นอยู่ในหัวไม่เลือนหายไปง่าย ๆ

“เฮ้อ...หวังว่าพรุ่งนี้เจ้านั่นคงจะไม่มาชวนเราไปทำนั่นทำนี่อีกหรอกนะ...”  และเมื่อเวลาผ่านไปใครบางคนก็เริ่มสงบสติอารมณ์ได้บ้างจึงเอ่ยปลอบใจตัวเองขึ้นมาเบา ๆ แต่ทว่าสิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ภายในใจมันเป็นความรู้สึกบางอย่างที่ยังไม่อาจสลัดให้หลุดออกไปได้...ความอบอุ่นที่บางครั้งก็ทำให้จิตใจร้อนรุ่มนี้มันคืออะไร...คาคาชิเองก็ยังไม่อาจตอบตัวเองได้ว่าแท้จริงแล้วมันคืออะไร หรือบางทีในใจลึก ๆ ตัวเค้าเองอาจจะรู้คำตอบนั้นแล้วก็ได้เพียงแต่ยังไม่อยากยอมรับความจริงที่เพิ่งได้รู้ก็เท่านั้น...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #832 Trainer Bye (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 19:28
    ภารกิจ คือ ทำให้อาจารย์หายเศร้าๆซึมๆ เหรอ?
    #832
    0
  2. #826 Desire2903 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 12:15
    อ๋ออ อย่างนี้นี่เอง
    #826
    0
  3. #690 mickyblingbling (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 18:28
    อ.คาคาชิเป็นอะไรก้บอกนารุโตะไปเลยค่ะ โตะเค้าเป็นห่วงอ.มากเลยนะ
    แผนคราวนี้ก้ไม่สำเร็จอีก คือแผนซาอิแต่ละแผนก้ทำให้โตะชั้นเปลืองตัวตลอด บอกมานะซาอินายเป็นแม่ยกคู่นี้ใช่มะ ชักอยากจะรู้แล้วสิว่าซาอิ อ่านหนังสืออะไรกันแน่
    ยังไงก้สู้ๆนะคะ เป็นกลจ.ให้ไรท์ค่ะ ฟิคน่าติดตามมากเลย
    #690
    1
    • #690-1 promise-of-book(จากตอนที่ 4)
      18 มกราคม 2562 / 21:16
      ซาอิน่าจะอ่านอะจึ๋ยสวรรค์รำไรนะเนี่ย
      #690-1
  4. #678 Mariyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 23:32
    ออ อย่างนี้นี้เอง ตกหลุมรักเข้าเต็มๆ  เลยเครียดจัด
    เก่าๆ เล่นเอาอ่านนี้ลุ้นจนเลือดจะไหลหมดตัวแร้ว
    ฟินอ่าาาาาาา
    #678
    0
  5. #677 Mariyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 23:31
    ออ อย่างนี้นี้เอง ตกหลุมรักเข้าเต็มๆ  เลยเครียดจัด
    เก่าๆ เล่นเอาอ่านนี้ลุ้นจนเลือดจะไหลหมดตัวแร้ว
    ฟินอ่าาาาาาา
    #677
    0
  6. #567 anasia (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 01:10
    อ๋อออออ ที่แท้ก็เครียดเรื่องอารมณ์ความรู้สึกตัวเองนี่เองเซนเซย์...อืมๆ เราก็นึกว่าอกหักซะอีก เห็นอาการคล้ายคนอกหัก หุหุ



    แหม๊ นัตจังงงง เป็นห่วงเซนเซย์สุดหล่อซะด้วย หึหึ ห่วงเพราะอะไรจ๊ะ เพราะรักรึเปล่า ฮุฮิ><(ปล่อยมันมโนไป อย่าสน- -)
    #567
    0
  7. #553 Towa Erio Meow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 23:23
    ชอบคู่นี้อ่าาาา>.,<
    #553
    0
  8. #367 sara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 00:55
    ว่าแล้ว แผนซาอิมาจากหนังสือจริงๆด้วยถึงได้ให้ทำอะไรแปลก แต่มันก็ได้ผลเหมือนกันนะ
    #367
    0
  9. #311 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 22:52
    น่ารักกันจัง>////<

    ฟินๆๆๆ

    ขอตัวไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะคะ
    #311
    0
  10. #267 wan - wan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 23:56
    เรื่องนี้ซาอิคงเป็นบอสใหญ่จัดแผนนู่นนี่ให้หมด =_=
    #267
    0
  11. #243 ใครง่ะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 00:10
    คุณคูรหวั่นไหวซะแล้วหล่ะ 5555
    #243
    0
  12. #207 ผู้ส่งมอบความตาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 19:25
    สนุกมาก
    #207
    0
  13. #185 budza555 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 04:22
    อืมๆ เข้าใจภารกิจครั้งนี้แล้วหละ

    นึกว่าภารกิจพิชิตใจอะไรประมาณนี้ซะอีก

    เอ๋!!แต่เด๋วคงพิชิตใจเองแหละนะ

    เพราะคาคาหวั่นไหวซะแล้ว
    #185
    0
  14. #169 finland~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2557 / 21:41
    ที่ครูกังวลนี่เรื่องนี้อ๊ะป่าวอ่ะ =..=? ว่าแต่...ซาอิมันไปอ่านหนังสือเล่มไหนละเนี่ยยยยยย 5555
    #169
    0
  15. #143 pploymonaliz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:23
    ใจเย็นค่ะครู ลูกศิษย์เค้าไม่หยุดกันง่ายๆแน่ >\<
    #143
    0
  16. #124 nookevolution (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 18:24
    เขินนนน น่ารักกันจังเลยค่ะ
    #124
    0
  17. #112 น้ำ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 17:33
    ซาอิมันเอาหนังสืออะไรมาวางแผนหว่า
    #112
    0
  18. #104 ยิ้มสิ-ยิ้ม!!!!! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 16:15
    เขินแทน > <, ละมุนมากค่าาาาา กรี๊ด
    #104
    0
  19. #58 MM_R (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 00:15
    คาคาชิ ท่าจะอาการหนักนะ จินตนาการซะ >..<
    #58
    0
  20. #57 MM_R (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 00:06
    หนึ่งในคนที่หัวใจจะวายก็คือคาคาชิ
    #57
    0
  21. #34 preechompoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 16:53
    มาอัพต่อด้วยนะไรท์ รออยู่ค่าาา
    #34
    0
  22. #33 preechompoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 16:51
    หลงรักโตะนี่เอง คาคาชิเซนเซย์
    #33
    0
  23. #30 namecotton (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 19:26
    คาคาชิยอมรับความรู้สึกนั้นซะ โตะไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ ครูก้อเห็นนิค่ะ>\\\<

    โตะก้อ ยั่ว เฮ้ย!! ไม่ใช่ คิดแผน ต่อไปลูก ห่วงครูก้อบอกไปตรงๆเลย

    ซาอิ นายอ่านหนังสืออะไรมาห๊าาาา เอามาให้อ่านหน่อยสิ



    ปล สนุกมากกกกค่ะ อัพๆๆๆ

    #30
    0
  24. #25 YeeSani (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 21:29
    อัพต่อเร็วๆนะ ไรต์จัง
    เขารออ่านอยู่ ^^
    #25
    0
  25. #20 looky39 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 13:18
    มาอัพต่อเร็วๆ นะคะ>_ #20
    0