[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 27 : ยามต้องห่างไกล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    4 พ.ย. 57

Mission : 27  

...ตั้งแต่กลับมาเมื่อคืนนารูโตะก็นอนไม่หลับอีกเลยเค้าเฝ้าแต่คิดเรื่องของตัวเองกับคาคาชิวนไปเวียนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั้งเวลาสายก็ได้ยินเสียงเคาะประตู ซึ่งเสียงนั้นมันทำให้เค้าดีใจมากเพราะคิดว่าคนที่มาจะต้องเป็นคาคาชิที่ตามมาเอาเรื่องเค้าข้อหาผิดนัดเมื่อวานอย่างแน่นอน จึงรีบลุกไปเปิดประตูให้อย่างรวดเร็ว...ทว่าร่างที่ปรากฏอยู่ที่ประตูกลับไม่ใช่คนที่เค้าหวังว่าจะได้พบ...

“อรุณสวัสดิ์...นารูโตะ...เป็นอะไรหรือเปล่าสีหน้าไม่ดีเลย...”  ซากุระร้องทักมาด้วยรอยยิ้ม เช่นเดียวกับซาอิที่ยืนส่งยิ้มอยู่ข้าง ๆ ด้วยเช่นกัน

“อรุณสวัสดิ์...ไม่เป็นไรหรอกว่าแต่มีอะไรเหรอ มากันแต่เช้า...”  นารูโตะร้องทักไปด้วยสีหน้าผิดหวัง

“มีภารกิจน่ะ...แต่ว่านายเพิ่งกลับจากทำภารกิจมาเราเลยไม่แน่ใจว่านายจะรับทำภารกิจกับเรามั้ย...”  ซากุระรีบบอกถึงสาเหตุที่เธอมาหานารูโตะแต่เช้าแบบนี้ให้อีกฝ่ายฟังทันที

“ก็ไม่เป็นไรนี่ ถ้าพวกนายไปชั้นก็ต้องไปอยู่แล้ว...”

“งั้นเหรอ...ถ้างั้นเราสามคนจะรับภารกิจครั้งนี้นะ และที่สำคัญคือภารกิจครั้งนี้เราอาจได้เบาะแสของซาสึเกะเพิ่มเติมอีกด้วยก็ได้...”  จากประโยคนั้นทำให้นารูโตะต้องเบิกตากว้างด้วยความยินดี

“จริงเหรอ...แล้วเราจะไปกันเมื่อไหร่ล่ะ...”  เสียงใส ๆ ร้องเร่ง

“เราต้องไปวันนี้แต่ต้องเข้าไปฟังรายละเอียดจากท่านซึนาเดะก่อน...”  ซากุระเอ่ยตอบมา

“อืม...เดี๋ยวอีกสิบนาทีเจอกันที่ห้องทำงานป้าซึนาเดะนะ...”  นารูโตะบอกกับสองคนตรงหน้าซึ่งทั้งสองคนก็พยักหน้ารับแล้วรีบจากไปเตรียมตัวเพื่อออกไปทำภารกิจทันที

“เราเองก็ต้องเตรียมตัวเหมือนกัน...คราวนี้ต้องได้เรื่องแน่ ๆ ซาสึเกะรอก่อนเถอะ...”  นารูโตะเตรียมข้าวของสำหรับไปทำภารกิจใหม่ที่เพิ่งได้รับโดยลืมเลือนไปแล้วว่าสิ่งที่ยังคงติดค้างอยู่ในใจของเค้าเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้มันยังไม่ได้รับการสะสาง และมันกำลังจะกลายเป็นปัญหาที่สร้างรอยร้าวให้กับหัวใจของคนสองคนจนยากที่จะแก้ไขให้เหมือนเดิม...

“ภารกิจคราวนี้ไม่ได้ยุ่งยาก  แต่ก็ขอให้ระมัดระวังตัวด้วย รายละเอียดก็อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ ขอให้โชคดีเดินทางปลอดภัยทุกคนนะ...”  ซึนาเดะเอ่ยกับสามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ครับ/ค่ะ...”  ทั้งสามขานรับพร้อมกัน เป็นสัณญานว่าพร้อมจะเริ่มภารกิจนี้กันแล้ว

...หลังจากนั้นทั้งสามคนก็มุ่งหน้าออกจากหมู่บ้านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อมุ่งหน้าไปทำภารกิจที่รอคอยด้วยหวังว่าการไปในครั้งนี้จะได้ข่าวคราวของใครบางคนที่ตนต้องการ  ทั้งสามคนมาหยุดพักที่ชายป่าใกล้ ๆ กับหมู่บ้านแห่งหนึ่งในช่วงบ่าย...

“นี่นารูโตะ...เป็นอะไรหรือเปล่า...”  เสียงใส ๆ จากสาวน้อยเพียงคนเดียวในกลุ่มเอ่ยทักขึ้นมาเพื่อเห็นว่าเพื่อนรวมทีมที่เคยร่าเริงจนน่าปวดหัวอยู่ตลอดกลับเงียบขรึมลงนับตั้งแต่ออกจากหมู่บ้านมา

“ก็เปล่า...ไม่มีอะไรหรอก...”  นารูโตะตอบปฏิเสธออกไป ทั้งที่ภายในใจกำลังนึกถึงบางเรื่องราวที่รบกวนจิตใจของเข้ามาจนถึงตอนนี้ เค้าเพิ่งรู้ตัวว่าตนได้ละทิ้งปัญหาที่ควรจะสะสางให้เรียบร้อยกับคาคาชิไป ก็คงได้แต่หวังว่าการที่เค้าออกมาทำภารกิจโดยไม่ได้บอกกล่าวแบบนี้คงจะไม่ทำให้อีกฝ่ายโกรธเคืองกันไปมากกว่าที่เป็นอยู่

“ป่านนี้ครูจะทำอะไรอยู่นะ...จะหายโกรธกันหรือยัง จะรู้หรือเปล่าว่าเราออกมาทำภารกิจใหม่แล้ว...”  นารูโตะได้แต่นั่งบ่นกับตัวเองเบา ๆ ด้วยจิตใจที่หนักอึ้งจนบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าเค้าคิดไปเองหรือเปล่า ว่าการที่เค้าออกมาทำภารกิจครั้งนี้มันจะเกิดเรื่องอะไรซักอย่างให้ต้องยุ่งยากใจตามมา

“นารูโตะ...นารูโตะ...นารูโตะ...”  เสียงเรียกดังขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อคนที่ถูกเรียกเอาแต่นั่งเงียบอยู่กับความคิดของตัวเอง จนไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง จนสุดท้ายซาอิที่เป็นคนเรียกต้องเดินมาเขย่าตัวเค้าเบา ๆ นั่นแหละ

“หืม...มีอะไรเหรอ นายว่าไงนะ...”  นารูโตะสะดุ้งน้อย ๆ ก่อนจะหันไปมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเจื่อน ๆ

“ชั้นว่านายดูแปลก ๆ ไปนะ ตั้งแต่กลับจากทำภารกิจกับครูคาคาชิน่ะ...มีอะไรปิดบังพวกเราอยู่งั้นเหรอหรือว่ามีเรื่องไม่สบายใจ...”  คำถามที่เหมือนจะถามออกมาแบบไม่ได้คิดอะไรมากมาย แต่มันกลับไปกระแทกใจคนฟังให้สะดุ้งสะเทือนได้ไม่ได้น้อย ความลับที่บอกใครไม่ได้เพราะแม้แต่ตัวเค้าเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้เลยในเวลานี้

“เปล่า...ไม่มีอะไร ชั้นก็แค่คิดว่าถ้าเราได้เบาะแสของซาสึเกะมาจริง ๆ จะทำยังไงต่อไป...”  นารูโตะยกเรื่องที่คิดว่าสมเหตุสมผลที่สุดขึ้นมาเป็นข้ออ้าง

“อย่าเพิ่งคิดมากเลย รอให้ได้ข้อมูลมาจริง ๆ ก่อนค่อยว่ากัน เอาเป็นว่าตอนนี้เรารีบไปทำภารกิจให้เสร็จกันก่อนดีกว่า...”  ซากุระเอ่ยสรุปด้วยแววตามุ่งมั่น ซึ่งมันส่งผลให้นารูโตะต้องรีบปรับอารมณ์ที่และความกังวลใจที่มีอยู่ออกไปให้หมดในทันที

“งั้นก็ไปต่อกันเถอะ...รีบ ๆ ทำให้เสร็จแล้วก็กลับหมู่บ้านกัน...”  นารูโตะสรุปได้ในที่สุด เค้าตัดสินใจแล้วว่าจะต้องรีบทำภารกิจครั้งนี้ให้เสร็จโดยเร็วแล้วกลับไปเคลียร์ปัญหากับคาคาชิให้รู้เรื่องกันเสียที

“อืม...ไปกันเลย”

...ที่พักในคืนนี้ทั้งสามคนเลือกที่จะพักในโรงแรมเล็ก ๆ ที่อยู่ตรงชายแดนระหว่างทางเข้าหมู่บ้านที่เป็นเป้าหมาย และแน่นอนว่าทั้งสามเลือกที่จะพักรวมกันในห้องเดียวเพื่อตัดปัญหาและป้องกันเหตุฉุกเฉินที่ไม่คาดฝัน เพราะการทำภารกิจจะต้องระมัดระวังตัวอยู่ทุกฝีก้าว  ตกดึกซากุระ กับซาอินอนหลับไปนานแล้วแต่นารูโตะยังคงนั่งพิงกรอบประตูทอดสายตามองดวงจันทร์บนฟากฟ้าที่ทอแสงสีนวลจับตา พลันจิตใจก็นึกถึงคืนวันที่ตนเองได้พักค้างแรมกับคาคาชิเมื่อตอนไปทำภารกิจคราวก่อน สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นมันทำให้เค้าหวั่นไหวจนกลายเป็นหวาดหวั่นมาจนถึงตอนนี้ ทุกคำพูดและการกระทำของใครบางคนมันทำให้ตัวเค้าไม่อาจทัดทานและขัดขืนได้แม้เพียงเล็กน้อย นารูโตะนั่งกอดเข่าตัวเองด้วยหัวใจที่หวิวไหว...

“ครูกำลังทำอะไรอยู่นะ...จะคิดถึงผมเหมือนที่ผมคิดถึงครูหรือเปล่า...”  นารูโตะเอ่ยออกมาเบา ๆ กับสายลมยามค่ำคืนด้วยหวังว่าความคิดถึงที่เค้ามีมันจะสามารถฝากไปกับสายลมในคืนนี้เพื่อไปให้ถึงใครอีกคนที่เค้าจากมาโดยไม่ได้บอกกล่าว ราวกับเป็นการขอโทษ...ในขณะที่กำลังนั่งเหม่ออยู่นั้นพลันจู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังพุ่มไม้ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก สัญชาติญาณของความเป็นนินจาบอกเค้าให้รีบระวังตัวอย่างรวดเร็ว ขณะที่นารูโตะกำลังคิดอยู่ว่าจะออกไปดูให้แน่ใจดีหรือไม่ เพื่อนร่วมทีมอีกสองคนก็ขยับเข้ามานั่งใกล้ ๆ เพราะพวกเค้าก็รับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวที่บริเวณพุ่มไม้ตรงนั้นเช่นกัน...

“เอาไงดี...”  ซากุระเอ่ยถามความเห็นของเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ

“ชั้นอยากรู้ว่ามันคืออะไร...ปล่อยไว้แบบนี้มันคาใจ นอนไม่หลับหรอก...”  นารูโตะเอ่ยออกมาอย่างที่ใจคิด

“งั้นก็ออกไปดูกันเลยดีกว่า...เพราะชั้นเองก็อยากรู้เหมือนกัน ถ้าเกิดเป็นเป้าหมายที่เคลื่อนไหวเราจะได้จัดการให้มันจบ ๆ ไปซักที...”  นารูโตะกับซากุระพยักหน้ารับพร้อมกันก่อนจะกระโจนออกไปทางพุ่มไม้ตรงหน้าที่มีการเคลื่อนไหวอย่างไม่ลังเล แต่พอทั้งสามคนไปถึงตรงนั้นกลับมีเพียงความว่างเปล่าไร้ซึ่งเงาผู้คน

“ไม่เห็นมีใครเลยนี่นา...”  ซาอิเปรยออกมาเบา ๆ พร้อมกับเดินสำรวจไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย

“นั้นสิ...แต่เมื่อกี้เหมือนมีคนอยู่ตรงนี้จริง ๆ นะ...”  นารูโตะออกมาด้วยความมั่นใจ เพราะถึงเค้าจะไม่ถนัดเรื่องตรวจจับจักระแต่ก็มั่นใจว่าต้องมีคนซุ่มอยู่ตรงนี้อย่างแน่นอน

“ซากุระล่ะ...รู้สึกถึงอะไรบ้างมั้ย...”  สุดท้ายนารูโตะก็หันไปซากุระที่เอาแต่เงียบนับตั้งแต่มาถึงที่นี่ แต่ซากุระก็ได้แต่ส่ายหน้าเบา ๆ เป็นการปฏิเสธ ขณะที่ซาอิวาดรูปหนูจำนวนมากลงบนกระดาษก่อนจะใช้คาถาทำให้หนูพวกนั้นราวกับมีชีวิตแล้วปล่อยให้หายเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว มันเป็นสิ่งที่เค้าถนัดและมักจะทำอยู่บ่อย ๆ ยามต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง มันเป็นสิ่งที่นารูโตะและซากุระเห็นจนชินตาเวลาออกมาทำภารกิจด้วยกัน

“หวังว่าคงจะได้อะไรบ้างนะ...”  นารูโตะร้องถามขึ้นมาอย่างมีความหวัง  แล้วไม่นานหนูตัวหนึ่งก็วิ่งกลับมาหาซาอิเค้าก้มลงมาหาหนูตัวนั้นราวกับจะเจรจาสื่อสารกันบางอย่างเพียงครู่หนึ่ง จากนั้นหนูตัวนั้นก็กลายสภาพเป็นน้ำหมึกสีดำธรรมดาไป

“ได้เรื่องมั้ยซาอิ...”  ซากุระร้องถามอย่างมีความหวัง

“อืม...เหมือนจะเป็นทางนี้นะ เรารีบไปกันเถอะ...”  ซาอิเอ่ยบอกพร้อมกับเบนสายตาไปตามแนวป่าอีกด้านเป็นการบอกใบ้ว่าพวกเค้าจะต้องมุ่งหน้าไปทางใหนเพื่อให้เจอเป้าหมาย

“งั้นจะรออะไรล่ะ...รีบไปกันได้แล้ว...”  พูดจบร่างบางของคนหน้าสวยก็พุ่งออกไปเป็นคนแรก

“ดูนายรีบร้อนกับภารกิจครั้งนี้มากเลยนะ...นารูโตะ...”  ซาอิเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ใช่ ๆ ...ถึงปกตินายจะใจร้อนทำอะไรไปก่อนจะวางแผนทุกทีก็เหอะ แต่คราวนี้มันดูรีบร้อนจนผิดสังเกตนะ...”  ซากุระเอ่ยเสริมขึ้นมาด้วยอีกคน ซึ่งนารูโตะก็เข้าใจดีถึงความร้อนรนภายในใจของตน แต่จะให้เค้าบอกกล่าวกับอีกสองคนได้อย่างไรกันเล่า ว่าตอนนี้เค้ากำลังกังวลใจเรื่องอะไร มันเป็นสิ่งที่เอ่ยออกมาได้ยากลำบากจริง ๆ

“ถ้าเป็นไปได้ชั้นก็อยากทำภารกิจให้จบเร็ว ๆ แล้วหาเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับซาสึเกะ...จากนั้นก็กลับหมู่บ้านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำให้ เพราะชั้นเองก็มีภารกิจที่ค้างคายังไม่ด้สะสางรออยู่ที่หมู่บ้านเหมือนกัน...” 

นารูโตะเอ่ยออกมาด้วยแววตามุ่งมั่น เค้าตัดสินใจได้แล้วว่าถ้ากลับไปถึงหมู่บ้านเมื่อไหร่จะต้องไปคุยกับคาคาชิให้รู้เรื่องกันไปเสียทีไม่ว่าจะเรื่องใหน ๆ เค้าต้องได้คำตอบที่ชัดเจนทั้งหมดจะไม่ปล่อยให้มันคลุมเครืออีกแล้ว...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #713 mickyblingbling (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 19:47
    หวังว่าภารกิจที่ไปทำคงไม่มีอะไรหรอกนะ โตะจิตใจฟุ้งซ่านเพราะออกจากหมู่บ้านทั้งๆที่ยังไม่เคลียเลย ขอให้กลับมาอย่างปลอดภัยนะทุกคน
    #713
    0
  2. #590 anasia (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 17:23
    อือ กลับไปให้ไวเลยนะ เดี๋ยวเซนเซย์งอนยาวง้อไม่ขึ้นแล้วจะซวยนะเออ
    #590
    0
  3. #493 sara (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 10:21
    กลับไปหาคาคาชิไวไวนะโตะ ก่อนที่เรื่องมันจะไปกันใหญ่
    #493
    0
  4. #429 namecotton (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 15:07
    โตะ รีบทำภารกิจ แล้วกลับไปเคลียร์กะคาคาชิด่วนเลยนะ



    ไฟติ้งๆๆๆๆๆๆ
    #429
    0
  5. #422 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 22:14
    โตะไปทำภารกิจกับพวกซากุระแล้วตามหาเกะอีกแล้ว=_=;;

    (เกะเมื่อไหร่นายจะกลับใจซะที แต่มังงะล่าสุดเกะกลับใจ ดีกันกับโตะแล้ว มุ้งมิ้งกันน่าดูเลย>//
    #422
    0
  6. #407 wan - wan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 21:31
    เราคิดไปเองหรือเปล่าว่า...เรายิ่งอ่าน เนื้อหาในแต่ละตอนยิ่งสั้นลง?
    #407
    0