[Fic Naruto] Mission the secret to love~[Yaoi]

ตอนที่ 16 : ล้มเลิกภารกิจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    8 มี.ค. 57

Mission : 16  

...หลังจากสงครามย่อย ๆ ภายในห้องนารูโตะจบลงด้วยการที่ทั้งสามคนต้องลงมานั่งหอบเพราะเริ่มหมดแรง ซาอิก็ได้แต่นังทำหน้าสำนึกผิดหรือบางทีอาจจะผิดหวังอยู่น้อย ๆ ที่หนังสือที่ตนเองภูมิใจนักหนากลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย ซากุระก็เอาแต่นั่งถอนหายใจเพราะไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี ส่วนนารูโตะก็นอนมองเพดานพร้อมกับเริ่มคิดฟุ้งซ่านอีกครั้งกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นมาจนถึงตอนนี้...

“มาถึงตอนนี้จะโทษซาอิหรือหนังสือของซาอิทั้งหมดก็คงไม่ได้  ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความคิดของชั้นที่แค่อยากรู้ว่าครูมีปัญหาอะไรถึงได้ดูกลุ้มใจแบบนั้น...”  ท่ามกลางความเงียบงันจู่ ๆ นารูโตะก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“นารูโตะ...”  ซากุระร้องเรียงเพื่อนร่วมทีมเบา ๆ

“เอาเป็นว่าภารกิจครั้งนี้จบลงแล้ว โดยที่มีผลคือความล้มเหลวพวกเราไม่รู้อะไรเลยว่าครูเป็นอะไรกันแน่ แต่ว่าชั้นก็ต้องขอบใจทั้งสองคนนะที่ช่วยชั้นมาจนถึงตอนนี้ ถึงแม้ว่ามันจะดูไม่เข้าท่าเลยในแต่ละแผนที่คิดมาก็ตาม...ขอบใจนะ...”  นารูโตะยันกายลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยออกมาจากใจจริงด้วยรอยยิ้มที่ดูจะสดใสขึ้นมาบ้างแล้ว

“ทำไมถึงพูดจาห่างเหินแบบนั้นล่ะ...พวกเราเป็นทีมเดียวกันนะ ที่เราตัดสินใจทำก็เพราะว่าเป็นห่วงครูเหมือนกัน...”  ซากุระเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกจากใจจริง

“ใช่...ถึงชั้นจะเพิ่งเข้ามาในทีมได้ไม่นานแต่ก็ถือว่าเป็นลูกทีมของครูคาคาชิเหมือนกัน เพราะฉะนั้นถ้ามีอะไรที่พอทำได้ชั้นก็ยินดีถึงแม้จะทำให้วุ่นวายมากกว่าจะสำเร็จก็ตาม...”

“ขอโทษนะซาอิ...ที่ชั้นพูดจาแย่ ๆ กับนาย ชั้นรู้ว่านายหวังดีถึงความหวังดีของนายมันจะผิดกาลเทศะมากไปหน่อยก็ตาม...”

“อืม...แต่ว่าชั้นอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับนาย ทำไมนายถึงได้กลับมาอยู่ที่นี่แล้วทางครูคาคาชิล่ะทางนั้นเกิดอะไรขึ้น...”  ซาอิเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเพราะเท่าที่เค้าสังเกตุได้นารูโตะน่าจะยังมีความลับอะไรบางอย่างที่ไม่ได้บอกออกมา

“ขอสงบสติอารมณ์ซักระยะก่อนนะ...แล้วซักวันนึงชั้นจะบอกว่ามันเกิดอะไรขึ้น...”  นารูโตะเอ่ยตอบกลับไปด้วยทีท่าหวั่นใจและหวั่นไหวลึก ๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน

“มันร้ายแรงมากถึงขนาดที่บอกตอนนี้ไม่ได้เลยเชียวเหรอ...นารูโตะ...”  ซากุระเริ่มเอ่ยคาดคั้น

“ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะเรียกว่าร้ายแรงหรือมันเป็นปกติธรรมดา...แต่ชั้นยังไม่พร้อมจะบอกตอนนี้ ขอเวลาอีกหน่อยแล้วกัน...”  นารูโตะเลี่ยงที่จะเอ่ยมันออกมาเพราะทุกอย่างมันเกิดขึ้นและจบลงไปโดยที่เค้าไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย แต่จากสภาพของตนเองในตอนนี้มันคงคิดเป็นอื่นไปไม่ได้ยิ่งได้มาเจอการกระทำของอีกฝ่ายด้วยแล้วคงยากที่จะให้เชื่อว่ามันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเค้ากับใครอีกคน...

“ก็ได้ชั้นไม่ซักไซ้ให้มากความแล้วก็ได้...ถ้าอย่างนั้นชั้นกลับก่อนดีกว่าจะได้แวะไปที่โรงพยาบาลต่อด้วยเลย นายเองก็อย่าคิดมากล่ะถ้าตัดใจล้มเลิกภารกิจแล้วก็ต้องทำใจให้ได้...”  ซากุระเอ่ยบอกก่อนจะขยับกายลุกขึ้นเตรียมจะจากไปตามที่บอก

“นั่นสิ...นายอย่าคิดมากนะ ถึงเราจะไม่รู้ว่าครูคาคาชิมีเรื่องกลุ้มใจอะไรแต่อย่างน้อยเราเองก็พยายามทำเต็มที่แล้ว...”  ซาอิเอ่ยปลอบใจอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มที่เหมือนเสแสร้งแต่ความจริงมันเป็นรอยยิ้มที่มาจากใจอย่างแท้จริง

“อืม...”  นารูโตะรับคำง่าย ๆ แต่ในใจก็รู้ดีว่าความคิดของตนมันคงฟุ้งซ่านและหวาดหวั่นแบบนี้ไปอีกนาน

...พอทั้งสองคนจากไปนารูโตะก็ต้องกลับมาจมอยู่กับความคิดของตัวเองตามเดิม แล้วภาพของใครบางคนก็แจ่มชัดอยู่ในมโนสำนึกพร้อมด้วยการกระทำที่มันปลุกเร้าร่างกายของตนให้เร่าร้อนทุกครั้งยามที่นึกถึง...

“โธ่เว้ย...หยุดคิดได้แล้วเจ้าโง่นารูโตะ...อย่าไปนึกถึง ห้ามนึกถึง ห้าม ห้าม ห้าม ห้าม...เข้าใจมั้ย...”  นารูโตะร้องบอกตัวเองด้วยทีท่าขึงขัง เพราะจนถึงตอนนี้ร่างกายก็ยังคงรับรู้ได้ถึงร่องรอยที่ได้รับสัมผัสจากคน ๆ นั้น

“ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ เลยเรา...ถึงได้มานั่งใจสั่นแบบนี้...ใช่แล้วมันก็ต้องจิตตกเป็นธรรมดาที่จู่ ๆ ก็โดนผู้ชายทำอย่างว่า...ใช่แล้วมันก็ต้องรู้สึกไม่เข้าใจอย่างนี้แหละ...เราก็แค่โดนครูทำอะไรต่อมิอะไรโดยที่เราไม่รู้ตัวเท่านั้นเอง...เห้ย...แต่แบบนั้นคนปกติเค้าทำกันรึไงเล่า...โอ้ย..ปวดหัวเฟ้ย...”  เสียงใส ๆ เอ่ยประโยคเหล่านั้นออกมาเหมือนกับจะเตือนตัวเองแต่ดูไปดูมาก็เหมือนคนสติไม่ดีนั่งคุยกับตัวเองเสียมากกว่า...

...ตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมานารูโตะเก็บตัวเงียบอยู่ที่บ้านตัวเองซากุระกับซาอิแวะเวียนมาหาบ้างเป็นครั้งคราวเพื่อบอกว่าตัวเองต้องไปทำภารกิจกับทีมอื่นซึ่งแน่นอนว่ามีเพียงนารูโตะคนเดียวเท่านั้นที่ยังว่างเว้นจากภารกิจมาจนถึงตอนนี้  และใครบางคนก็ไม่เคยโผล่มาให้เห็นหน้ากันเลยนับตั้งแต่เค้าจากมาโดยไม่บอกไม่กล่าว...

“คราวนี้จะไปกันกี่วันล่ะ...”  นารูโตะร้องถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะน้อยใจอยู่ในทีที่ตนเองไม่มีอะไรให้ทำ

“ก็คงซักสองสามอาทิตย์นั่นแหละเพราะต้องไปหลายหมู่บ้าน...”  ซากุระตอบกลับไปด้วยเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายดีว่าตอนนี้กำลังรู้สึกอย่างไร

“แต่ชั้นคงกำหนดระยะเวลาแน่นอนไม่ได้เพราะเป็นงานสะกดรอย...”  ซาอิตอบกลับมาเบา ๆ เพราะจากระยะเวลาที่รู้จักกันมาพอสมควรเค้าเองก็พอจะสังเกตุหรือเข้าใจอีกฝ่ายมากขึ้นแล้วเช่นกัน

“อืม...โชคดีทั้งสองคนก็แล้วกัน...”

“แต่ว่านะนารูโตะ นายจะเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านแบบนี้ไม่ออกไปใหนเลยอย่างงั้นเหรอ ตั้งแต่กลับมาจากบ้านครูคาคาชินายก็ดูแปลก ๆ ไปนะมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกพวกเราอีกใช่มั้ย...”  ซากุระเอ่ยซักไซ้ขึ้นมาด้วยเริ่มรู้สึกว่านารูโตะกำลังมีปัญหาและปกปิดเธอเอาไว้อย่างแน่นอน

“อย่าเพิ่งมาสนใจเรื่องของชั้นตอนนี้เลย...เธอไปทำภารกิจเถอะเอาไว้ถึงเวลาแล้วชั้นจะบอกเองนั่นแหละ...”  นารูโตะตอบบ่ายเบี่ยงไม่อยากเอ่ยถึงเรื่องนั้นอีก  ซากุระเองก็ได้แต่ฮึดฮัดเพราะแม้ปกตินารูโตะจะเป็นคนพูดหรือทำอะไรไม่ค่อยคิดแต่ถ้าตั้งใจอะไรแล้วก็ไม่เปลี่ยนใจง่าย ๆ เหมือนกันดังนั้นถ้าเค้าไม่คิดจะบอกก็คงไม่มีอะไรมาทำให้เค้ายอมบอกออกมาได้เหมือนกัน

“ก็ได้...แต่อย่าให้ชั้นหมดความอดทนก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้นชั้นจะหาคำตอบนั้นให้เจอด้วยตัวเอง...”  ซากุระเอ่ยทิ้งท้ายไว้ก่อนจะจากไปแบบไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ซาอิจึงต้องตามไปอีกคนเพราะทั้งเค้าทั้งซากุระยังมีภารกิจต้องปฏิบัติ  พอต้องกลับมาอยู่คนเดียวนารูโตะก็ต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“เฮ้อ...ลองไปขอป้าทำภารกิจอะไรซักอย่างสองคนก็น่าจะดีนะไม่งั้นได้กลุ้มใจตายก่อนแน่...”  นารูโตะบอกกับตัวเองแบบนั้นก่อนจะมุ่งหน้าไปยังตึกทำงานของโฮคาเงะทันที...สุดท้ายแล้วนารูโตะก็มาหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องที่ดูเหมือนว่าตัวเค้าจะไม่ได้มาที่นี่นานมากเลยทีเดียวก่อนจะเคาะเบา ๆ แล้วเปิดเข้าไปก่อนได้รับอนุญาตเหมือนเช่นทุกที

“อ้าว...นารูโตะเหรอมาได้จังหวะพอดีเลยว่าจะให้ใครไปตามอยู่เหมือนกัน...”  หญิงสาวที่ดูจะสวยไม่สมกับวัยเอ่ยทักทายมาเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาในห้องเวลานี้เป็นใคร

“จะตามผมทำไมเหรอครับ หรือว่ามีภารกิจให้ทำ...”  เสียงใส ๆ ร้องถามขึ้นมาด้วยความสงสัยพร้อมด้วยดวงตาที่เปล่งประกายวาววับอย่างยินดีที่จะมีอะไรให้ทำบ้างหลังจากที่ว่างมาเป็นเดือน

“อืม...พอดีว่าทีมของเธอก็กระจายกันออกไปทำภารกิจตามที่ต่าง ๆ ตอนนี้ก็เหลือแค่พวกเธอสองคนเท่านั้น ดังนั้นก็คงต้องไปกันแค่สองคนนี่แหละ...ได้ยินหรือเปล่า...”  นารูโตะฟังประโยคนั้นแล้วก็ให้นึกสงสัยเพราะคำว่าสองคนที่ซึนาเดะเอ่ยมาแปลว่าภารกิจครั้งนี้ต้องลงมือกันแค่สองคนแล้ว และดูเหมือนว่าใครอีกคนที่จะต้องทำภารกิจกับเค้าก็อยู่ในห้องนี้ด้วยเหมือนกันแต่ตอนเข้ามาเค้าก็ไม่เห็นว่าจะมีใครอื่นอยู่เลยนี่นา

“แล้วใครอีกคนที่ว่าเนี่ย...เป็นใครเหรอครับ...”  นารูโตะร้องถามพร้อมกับสอดส่ายสายตามองหาเพื่อนรวมภารกิจ ซึนาเดะไม่ได้ตอบแต่ใช้สายตากวาดจับออกไปด้านนอกหน้าต่าง ทำให้นารูโตะต้องเลื่อนสายตาตามไปด้วยอีกคนแต่ก็ยังไม่เห็นใครแต่พอขยับตัวจะก้าวเท้าไปมองหาที่นอกหน้าต่างก็ต้องชะงักค้างไว้เพียงเท่านั้นเพราะทันทีที่ร่างสูงของใครบางคนขยับมายืนอยู่ที่ริมหน้าต่างแม้จะเพียงแค่ด้านหลังแต่เค้าก็จำได้ดีว่าเงาร่างของคน ๆ นั้นเป็นใคร แล้วก็เหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไปเสียเดี๋ยวนี้

“มีอะไรเหรอ...นารูโตะทำไมทำหน้าแบบนั้นมีอะไรไม่สะดวกหรือไง...”  ซึนาเดะร้องถามเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเด็กหนุ่มตรงหน้าที่เคยร้องตะโกนด้วยความดีใจจนน่ารำคาญที่ได้ทำภารกิจ ยิ่งถ้าได้ทำกับคนในทีมเดียวกันเจ้าตัวก็จะยิ่งดีใจเป็นพิเศษแต่คราวนี้มันดูต่างออกไปเพราะนารูโตะไม่ได้มีท่าทางลิงโลดเหมือนเช่นทุกที ยิ่งไปกว่านั้นพอรู้ว่าต้องไปทำภารกิจกับใครก็ถึงกับหน้าถอดสีพูดอะไรไม่ออกไปซะเฉย ๆ

“พวกนายมีปัญหาอะไรกันอยู่อย่างนั้นรึไง...ชั้นไม่รับฟังเรื่องส่วนตัวหรอกนะอีกอย่างภารกิจคราวนี้ก็ค่อนข้างเสี่ยงอยู่เหมือนกันถ้าไม่สามัคคีกันไว้คงแย่แน่...ไปเตรียมตัวได้แล้วนารูโตะนายจะต้องไปทำภารกิจวันนี้แล้วก็เดี๋ยวนี้ด้วย...”  ซึนาเดะออกคำสั่งเฉียบขาดแต่นารูโตะก็ได้แต่ยืนมองคนที่นอกหน้าต่างนิ่ง ๆ แล้วหันมาสบตากับซึนาเดะอีกครั้งแล้วก็เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็เงียบไปสุดท้ายก็ได้แต่หมุนกายเดินออกจากห้องไปทำตามที่อีกฝ่ายสั่งแต่โดยดี

“คาคาชิ...ฝากดูแลนารูโตะด้วยนะ ถ้ามีปัญหาอะไรกันก็พูดจากันให้เข้าใจซะจะได้ไม่เป็นปัญหาภายหลัง...”  ร่างสูงด้านนอกหน้าต่างไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธแต่อย่างใดนอกจากพาตัวเองหายวับไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วสมกับเป็นนินจาฝีมือดี...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #702 mickyblingbling (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 06:09
    อยากจะเข้าไปกอดซึนาเดะมากก มีภารกิจมาให้สองคนทำ อ.ก้ใช้โอกาสนี้ง้อโตะน้าา อย่ามัวแต่น้อยใจกัน
    #702
    0
  2. #579 anasia (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 22:15
    คาคาชิเซนเซยยยยยยย์ รีบๆง้อนัตจังเร็วเข้า เดี๋ยวจะเข้าหน้ากันไม่ติดไปตลอดนา



    ว่าแต่ภารกิจที่ว่าคืออะไรหว่า? เสี่ยงซะด้วย แบบนี้เซนเซย์ก็จะได้โชว์ออฟปกป้องนัตจัง คึคึ
    #579
    0
  3. #460 ทะเลสีดำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 16:10
    กำของโตะ =_=
    #460
    0
  4. #448 N.NYOPIA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 22:27
    ทำภารกิจสองคนนน คาคาชิง้อนารูโตะให้ด้ายยย~
    #448
    0
  5. #323 วันวานlove...naruto... (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 23:19
    ทำภารกิจกันสองคนแบบนี้

    โอกาสคืนดีมาแล้วค่า

    คาคาง้อดตะให้ได้นะ

    สนุกมากคะ
    #323
    0
  6. #279 wan - wan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 01:47
    เสร็จแม่ยก =.,=
    #279
    0
  7. #255 ใครง่ะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 01:39
    เหมือนผัวเมียงอลกันเลยอ้ะ XD
    #255
    0
  8. #219 ผู้ส่งมอบความตาย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 20:30
    สนุกมาก
    #219
    0
  9. #195 budza555 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 20:07
    การทำภารกิจคงเงียบเหงาน่าดู

    ไปกันแค่สองคนด้วย

    คนหนึ่งชอบแต่ไม่บอกและยังจะปล่อยเขาไปด้วย

    อีกคนก็ยังไม่รู้ใจตัวเอง
    #195
    0
  10. #178 snowdrom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 10:07
    เอาละสิ ไปกันแค่สองคนซะด้วย *.,* ถึงไม่พร้อมปรับความเข้่าใจแต่ยังไงก็คงต้องปรัลแล้วละ
    #178
    0
  11. #150 pploymonaliz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 22:02
    นั่นเรียกหวั่นไหวนะโตะ ชอบคู่นี้มากๆเลยค่ะ
    #150
    0