[ Jack Frost ] Diary In Snow Rain

ตอนที่ 2 : - Page 1 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61


รัฐเพนซิลเวเนีย , กันยายน ปี 2021


การเริ่มต้นชีวิตไฮสคูลสำหรับ 'อลิสซ่า คอนแสตนติน' ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิดและยิ่งเป็นสังคมเดิมๆที่เธอพบเจอมาตลอดไม่เคยเปลี่ยนมาตั้งแต่เด็กด้วยแล้ว


ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเฝ้าอธิษฐานให้การเริ่มต้นครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดี แม้ว่าจะมีโอกาสน้อยก็ตาม


อลิสซ่าคุกเข่าลงตรงหน้าของหน้าต่างบานใหญ่ที่มีแสงจันทร์สีเงินสาดส่องเข้ามาในห้องพร้อมสายลมที่พัดผ้าม่านผืนสีขาวสะอาดปลิวสะบัดไปตามแรงลม


สองมือยกขึ้นประสานกันที่กลางอก ในมือข้างหนึ่งของเธอถือสร้อยไม้กางเขนเงินไว้ ก่อนจะจรดหน้าผากลงบนมือ ดวงตาที่เคยหลับพริ้มเผยให้เห็นสีตาเทากระเดียดฟ้าของเด็กสาวสะท้อนกับแสงจันทร์


ภายนอกอาจมองภาพนี้มันช่างสวยงาม ภาพของเด็กสาวผู้เปี่ยมไปด้วยจิตศรัทธากำลังภาวนาต่อดวงจันทร์อันศักดิ์สิทธิ์ และมันคงจะยิ่งงดงามกว่านี้


ถ้าหากแววตาของเธอไม่ได้เหมือนคนที่จะตายในวันพรุ่งนี้


 ก๊อก ก๊อก


"ได้เวลาเข้านอนแล้วนะ อลิส"เสียงเคาะจากทางหน้าประตูเรียกเด็กสาวให้หลุดจากภวังค์ เธอหันหน้ากลับไปมองชายหนุ่มเจ้าเรือนผมสีปีกอีกาเช่นเดียวกับเธอเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นตามคำพูดอีกฝ่ายแต่โดยดี


"ตั้งแต่พรุ่งนี้พี่จะเป็นคนส่งเธอไปโรงเรียนเอง เพราะทริช่าไม่มีเวลามากพอจะส่งพวกเธอจนครบทุกคนแล้วล่ะ"อลิสซ่าพยักหน้ารับรู้ ขณะที่มือเลื่อนปิดหน้าต่างอยู่ก็หยุดชะงักลง


"ฌอน"น้ำเสียงแผ่วเบาของน้องสาวเรียก 'ฌอน คอนแสตนติน' ที่ก้าวขาออกจากห้องไปแล้ว ต้องวกกลับเข้ามายืนข้างอลิสซ่าอีกครั้ง


ฌอนทอดสายตามองข้างนอกที่มืดสนิทแต่ก็พอมองเห็นแบบเลือนลาง และหยุดที่ต้นไม้สูงที่ตายลงมาหลายสิบปีก่อนเขาเกิดเสียอีก ที่กิ่งไม้แห้งเปราะต้นนั้นมีเงาของนกยักษ์เกาะอยู่ ดวงตาสว่างเรืองรองของมันจับจ้องทุกอย่างภายในบ้านหลังนี้


ในตอนนี้ใบหน้าของอลิสซ่าซีดเผือดยิ่งกว่ากระดาษ ดวงตาเธอสั่นระริกแม้ว่าร่างกายจะนิ่งสงันอยู่ก็ตาม มือเล็กกระชับชายแขนเสื้อยาวของพี่ชายเอาไว้แน่น


" 'เธอ' กลับมาอีกแล้ว"


...และแล้วความหวาดกลัวได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง


ทุกครั้งที่นกยักษ์ได้ปรากฏขึ้นยามค่ำคืน ณ ต้นไม้ที่แห้งเหี่ยวต้นนั้น มันคือสัญญาณที่บอกว่า ใครในบ้านกำลังหายไป


และพวกเขารู้ดีว่า ในครั้งนี้อาจจะเป็นเขาไม่ก็เธอ หรืออาจเป็นเราทั้งคู่ก็ได้


- Diary In Snow Rain -


ยามค่ำคืนบนเสาไฟฟ้าที่มีสายโยงเชื่อมแต่ละต้นเข้าไว้ด้วยกัน มีเด็กหนุ่มเสื้อฮู้ดสีน้ำเงินเช่นเดียวกับสีตาเดินลากไม้ที่โค้งงอคล้ายกับไม้ต้อนแกะที่ถืออยู่ในมือไล่ไปตามสายไฟอย่างไม่นึกกลัวตาย และทุกย่างก้าวที่เขาได้ผ่านไปมีเกล็ดน้ำแข็งปรากฏขึ้นตลอดทาง


"น่าเบื่อชะมัด"เจ้าตัวว่าก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนยอดเสาไฟ เลิกฮู้ดที่คลุมหัวลงเผยให้เห็นผมสีขาวบริสุทธิ์รวมถึงใบหน้าที่ขาวเนียนราวกับหิมะ เงยหน้ามองท้องฟ้าที่ประดับไปด้วยหมู่ดาว เส้นสายสีทองที่กระจายตัวออกมาจากจุดเดียวกัน


และเจ้าของทรายสีทองนี้เป็นใครไม่ได้นอกจาก...


มนุษย์ทรายร่างจิ๋วผู้สร้างความฝันที่ดีให้กับเด็กๆ 'แซนด์แมน' หรือที่เรียกในหมู่ผู้พิทักษ์ว่า 'แซนดี้' ที่ตอนนี้ทำหน้าที่ของตนอย่างขันแข็ง


'แจ็ค ฟรอสต์' เทพผู้พิทักษ์แห่งฤดูหนาวยกมือขึ้นสัมผัสทรายที่ลอยอยู่เหนือหัวปรากฏให้เห็นภาพในความฝันต่างๆของเจ้าของออกมาโลดแล่นอยู่ข้างนอก เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นยืน เดินกระโดดข้ามหลังคาบ้านเรือน


"ไง พี่จิ๋ว"แจ็คเอ่ยทักเมื่อเห็นแซนดี้ร่อนตัวลงมาบนตึกอย่างช้าๆ เพราะในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าพระอาทิตย์จะโผล่ขึ้นมาเหนือขอบฟ้าเป็นสัญญาณของรุ่งอรุณในวันใหม่ที่จะมาถึง


"แล้วจะกลับไปที่ขั้วโลกเหนือไหม"แซนดี้ส่ายหน้าปฏิเสธ


แจ็ค ฟรอสต์และแซนดี้เป็นเทพผู้พิทักษ์เพียงสององค์ที่ไม่ได้มีที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่งเหมือนคนอื่นด้วยเหตุผลที่แซนดี้ทำงานตลอดทุกคืน และพอตรงนี้ใกล้จะเช้าแล้ว ในขณะอีกซีกโลกหนึ่งก็ใกล้จะถึงเวลากลางคืนเรียกได้ว่า แซนดี้แทบจะทำงานตัวบิดเป็นเกลียวเชียว ส่วนแจ็คจะเดินทางไปทุกที่ที่มีฤดูหนาวอยู่ 


ดังนั้นเวลาว่างทั้งสองคนจึงมักมาอยู่ที่ขั้วโลกเหนือซึ่งเป็นถิ่นฐานของซานต้าซะมากกว่า


"โอเค งั้นข้าขอตัวกลับก่อนละกัน"แจ็คที่กำลังหันไปเรียกสายลมต้องหยุดและหลบออกมาก่อน เมื่อมีฝูงเงาสีดำตัดหน้าไปเมื่อครู่อย่างงงๆ


"เมื่อกี้อะไรน่ะ"เขาขมวดคิ้วถามแซนดี้ที่ตอนนี้ก็มีเครื่องหมายคำถามอยู่บนหัวไม่ต่างกัน และชี้นิ้วขึ้นไปบนข้างบน แจ็ค ฟรอสต์มองตามนิ้วมืออีกฝ่ายไปบนท้องฟ้าที่ตอนนี้มีแสงออโรร่าปรากฏขึ้นมา


"ผ่านมาเกือบ 10 ปีตั้งแต่เหตุการณ์ของพิช ไม่เคยส่งสัญญาณเรียก..."


"แสดงว่าครั้งนี้คงต้องมีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นแน่ๆ"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 PEARpair (@pairpear_19644) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:04
    แงงงง เราชอบมากๆเลย อยากได้แฟนฟิตมานานแบ้วววว แต่งต่อเถอะนะคะ
    #1
    0