พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 9 : คนร่วมทาง...ฝัน 3 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 ส.ค. 62



ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ



พัฒนะขับรถออกจากลานจอดรถของคอนโดในย่านสุขุมวิท ตั้งใจจะไปนอนค้างที่บ้านของมารดาอย่างที่บอกกับคู่หมั้น แต่เมื่อเลี้ยวรถออกจากที่พักในย่านใจกลางกรุงก็นึกเปลี่ยนใจขึ้นมา เมื่อคิดไปถึงใครคนหนึ่งที่ในระยะหลังๆ ได้หวนคืนมาอยู่ในความคิดของเขาอีกครั้ง

หวัดดีเอื้อง

ว่าไงนะ ปลายสายตอบกลับมาอย่างเป็นกันเอง ในฐานะเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย

แกเป็นไงบ้าง พัฒนะถามด้วยเสียงซังกะตาย

ก็ดี..เรื่อยๆ งานยุ่งนิดหน่อย

เอื้อง...ฉันอยากรบกวนถามแกเกี่ยวกับน้ำริน

ถามทำไม เอื้องฟ้าถามกลับมาในทันที

ฉันก็แค่อยากรู้ว่ารินเป็นยังไงบ้าง แกได้ข่าวบ้างรึเปล่า

มันยังไม่ตายหรอก เอื้องฟ้าตอบแบบกวนๆ รวนๆ เมื่อเริ่มรู้ว่าเขามีจุดประสงค์อะไรถึงได้โทร.หาเพื่อนเก่าที่ในระยะหลังห่างหายกันไปนาน

ตั้งแต่พัฒนะบอกเลิกน้ำริน เอื้องฟ้ากับเขาก็ดูเหมือนจะห่างๆ กันไปด้วย เพราะน้ำรินเป็นน้องที่เพื่อนสาวของเขาทั้งรักและเอ็นดู แถมพอเรียนจบก็ยังดึงตัวไปทำงานด้วยกันอีก

แกถามถึงรินทำไม เอื้องฟ้ายังคงข้องใจ เสียงที่พัฒนะได้ยินจึงฟังดูติดจะมีอารมณ์นิดหน่อย

ไม่มีอะไรหรอก ฉันก็แค่อยากรู้ว่าเขาเป็นไงบ้าง เห็นไปเมืองนอกตั้งนานแล้ว

รินมันกลับมาแล้ว ไม่กี่วันนี้เอง

จริงเหรอ!”

ทำไมแกต้องตื่นเต้นด้วย รินกลับมาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับแกนี่

พัฒนะพูดไม่ออก เมื่อสาวห้าวตอกกลับมาแบบดักคอกลายๆ ฟังจากเสียงแล้วก็พอรู้ว่าตนเองนั้นยังไม่ได้รับการให้อภัยจากเพื่อนเก่าตั้งแต่สมัยมัธยม

ก็บอกแล้วไง แค่อยากรู้ว่ารินเป็นไงบ้าง

แกอย่ามาคิดว่าจะรีเทิร์นหรือคัมแบ๊กเป็นเด็ดขาดนะไอ้นะ ถ้าแกทำแบบนั้น ฉันนี่แหละจะเตะแกขาดสองท่อนด้วยขาอันเรียวงามของฉันเอง

ฉันเปล่า... พัฒนะตอบกลับไปเสียงอ่อยๆ ทำให้ปลายสายถึงกับถอนใจเฮือก

แกมันไอ้ทุเรศ!”

เอื้อง...ฉันยังไม่ได้คิดอะไรอย่างที่แกว่ามาเลยนะ

ไม่ได้คิดก็ดีแล้ว ฉันจะแฉแกให้หมดเปลือกเลยรับรองได้ ถ้าแกขืนทำอะไรให้รินเสียใจอีก แกดับจากวงการนี้แน่

ฉันเลวร้ายมากเลยเหรอเอื้อง...ในสายตาของแก พัฒนะถามออกไปด้วยเสียงเหนื่อยๆ

เขากับเอื้องฟ้ารู้จักกันมาสิบกว่าปีและกลายเป็นเพื่อนสนิทกันตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย แต่มาวันนี้เพื่อนสาวตั้งท่าขู่ฟ่อๆ ด้วยความหวาดระแวง ทำให้รู้สึกสะท้อนใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ก็เลวพอท้วมๆ แหละ แต่ถ้ามากกว่านี้ฉันก็คงรับแกไม่ไหวหรอกนะ

ตอนนี้รินเป็นไง พัฒนะต้องกลั้นใจถามออกไปเพราะอยากรู้จริงๆ เขานึกถึงน้ำรินอยู่เรื่อยๆ ในระยะหลังที่เริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่ตนเองเลือกไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้

มนุษย์ทุกผู้ทุกนามมีทั้งข้อดีและข้อด้อย ไม่มีใครสมบูรณ์พร้อมไปเสียทุกอย่าง

ฉันรับรินกลับเข้าทำงานที่กอง บ.ก. ฉันสงสารมัน ก่อนไปมันก็เคว้งๆ แต่ตอนอยู่โน่น รินก็ส่งงานเขียนมาให้ตลอด

ดีแล้วละ ขอบใจนะเอื้อง พัฒนะบอกด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยน้ำรินก็ได้กลับมาทำงานเหมือนเดิม ทำงานหนังสืออย่างที่เด็กสาวคนหนึ่งใฝ่ฝันเอาไว้ตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา

ชีวิตของเธอเซซวนไปพักใหญ่ก็เพราะพัฒนะเป็นต้นเหตุ และนั่นเป็นตราบาปที่เขาคงลบไม่ออกไปจนตลอดชีวิต

แกขอบใจฉันทำไม

ขอบใจที่แกช่วยเหลือ คอยดูแลริน...แทนฉัน

อย่ามาพูดดีเลย เหม็นขี้ฟันว่ะ มีอะไรอีกไหม งานฉันยุ่งโว้ย เอื้องฟ้าทำเสียงเหวี่ยงๆ กลับมา แต่ก็ไม่จริงจังนัก

แกยังไม่เลิกงานอีกเหรอ

ก็เออสิ

ทำไมทำงานจนป่านนี้ นี่มันจะสามทุ่มแล้วนะ

ฉันเร่งปิดต้นฉบับ แทบอ้วกกันอยู่แล้ว นี่เจ้ารินก็เพิ่งจะกลับไป

ไปหาอะไรกินกันหน่อยได้ไหม พัฒนะถามออกไปแบบไม่ค่อยมีความหวังมากนัก แต่ตอนนี้เขายังไม่อยากเข้าบ้าน เพราะรู้ว่าจะต้องถูกแม่ซักว่าเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ

ฉันกำลังเก็บของอยู่ แกก็โทร.เข้ามาพอดี ท่าทางแกเหมือนมีปัญหานะเอื้องฟ้าถามกลับมา แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

แกกินอะไรรึยังล่ะเอื้อง

จะเอาเวลาที่ไหนไปกิน ข้าวกลางวันยังไม่ตกถึงท้องเลย ซัดเบอร์เกอร์ไปก้อนหนึ่ง

ฉันแวะไปหาที่ทำงานก็แล้วกัน แกจะได้ไม่ต้องขับรถกลับ

ก็ได้ รีบๆ มาละ ฉันเก็บของจะเสร็จแล้ว

พัฒนะรีบวางสายแล้วเหยียบคันเร่งเพื่อไปให้ถึงสำนักงานของเพื่อนสาวในทันที






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #29 Camille (@kaykay02) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2555 / 12:53
    umm, I am waiting for nong Nam-rynn to meet Mr. right. I don't believe in life without true love, somedays she will meet mr nice. I can't wait to read that.
    #29
    0