พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 59 : นิทานเมเปิล 6 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ส.ค. 62


ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ


แม้จะนัดกับฮันดงวอนในตอนสายๆ แต่น้ำรินก็ออกจากอพาร์ตเมนต์ตั้งแต่เช้า เพื่อไปยังพระราชวังเคียงบก เพราะต้องการไปเดินชมบรรยากาศและเก็บรายละเอียดต่างๆ ในการเขียนคอลัมน์ เมื่อฮันดงวอนมาถึงจะได้ไล่เก็บภาพตามจุดต่างๆ ที่เธอได้เดินสำรวจเอาไว้แล้ว

“พี่นะ” น้ำรินเรียกคนที่มายืนคอยอยู่เหมือนเมื่อวานนี้ สีหน้าของหญิงสาวบอกว่าหนักอกขึ้นมาอีก เรื่องพระราชวังที่คิดไว้ในหัวแทบหายไปหมดไม่เหลือ

“พี่มาคอยรินตั้งนานแล้ว”

เขาบอกด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้นึกสงสาร แต่น้ำรินกลับรู้สึกหนักใจเสียมากกว่าที่เขาตามตื๊อไม่เลิก คำแนะนำของเพื่อนสาวเมื่อเช้านี้จึงแวบเข้ามาในสมองอย่างช่วยไม่ได้

“พี่นะอย่าทำแบบนี้เลยค่ะ รินไม่เปลี่ยนใจหรอก พี่เองก็จะเสียเวลาเปล่า”

หญิงสาวตัดสินใจบอกเขาไปตรงๆ โดยไม่คิดจะอ้อมค้อม ในเมื่อเรื่องมันจบไปนานเป็นปี ก็ไม่ควรที่จะให้ใครต้องมาเสียเวลากันอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นน้ำรินหรือแม้แต่พัฒนะ

“พี่แค่อยากให้รินคิดดูดีๆ อีกที”

“รินบอกพี่ตามตรงจากใจทุกอย่าง ถ้าพี่นะไม่เชื่อรินก็ช่วยอะไรไม่ได้”

“วันนี้รินไม่ไปทำงานเหรอ ดูเหมือนจะลงมาสายกว่าเมื่อวาน” พัฒนะเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อให้สถานการณ์ลดความตึงเครียดลง แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังมีความหวัง

“วันนี้ไม่มีเวรที่ร้านกาแฟ แต่จะไปทำงานให้พี่เอื้อง รินขอตัวก่อนนะคะ” น้ำรินบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบพอๆ กับสีหน้า ก่อนจะออกเดินไปที่ป้ายรถเมล์เหมือนเช่นทุกเช้า

พัฒนะเดินตามมาเหมือนเมื่อวานนี้ กระทั่งขึ้นรถเมล์ไปด้วยกันอีกหน อพาร์ตเมนต์อยู่บนถนนเซจองที่ตัดผ่านไปถึงพระราชวังเคียงบก ซึ่งถือว่าเป็นแกรนด์พาเลซของประเทศเกาหลี เนื่องจากเป็นที่ประทับของกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซอนที่เคยปกครองประเทศนี้

น้ำรินลงจากรถที่ป้ายรถเมล์ตรงสุดปลายถนน อันเป็นที่ตั้งของเคียงบกกุง แม้จะนั่งรถผ่านมาถึงแถวๆ นี้อยู่เป็นประจำเพราะร้านกาแฟของลีอุนซูอยู่ในย่านกวงฮวามุนซึ่งไม่ไกลจากพระราชวังแห่งนี้ แต่หญิงสาวก็ยังไม่เคยเข้าไปด้านในเสียที

ระยะหลังตั้งแต่เจนสุดาเริ่มทำงานก็แทบไม่มีโอกาสได้ไปเดินเที่ยวด้วยกันอีก เพราะในช่วงแรกนั้นสาวไทยอย่างเจนสุดาต้องขยันทำงาน เพื่อพิสูจน์ตัวเองให้เจ้านายได้เห็น

เจนสุดาเป็นพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่งที่ส่งสินค้าไปจำหน่ายในเมืองไทย มีสาขาอยู่ที่กรุงเทพฯ และต้องการพนักงานคนไทยเพื่อติดต่อธุรกิจกับทางเมืองไทยโดยตรง เพื่อนสาวคงจะปักหลักอยู่ที่โซลอีกนาน เพราะติดใจในความแปลกใหม่และการใช้ชีวิตที่นี่ โดยบอกกับน้ำรินว่าถ้าเบื่อเมื่อไหร่ถึงจะกลับ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

109 ความคิดเห็น