พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 51 : ในวันที่สายลมหนาวมาเยือน 3 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 เม.ย. 61





เกาะนามิ...สวยงามและสงบเงียบ

แม้ว่าจะมีนักท่องเที่ยวเดินทางแวะเวียนมาชื่นชมใบไม้เปลี่ยนสีกันอย่างไม่ขาดระยะ แต่เกาะแห่งนี้ก็ยังดูสงบและงดงาม นั่นทำให้น้ำรินต้องนึกถึง วลีที่ว่า...

‘The land of morning calm’

ดินแดนแห่งความสงบยามเช้าเป็นถ้อยวลีที่เคยมีคนเอ่ยไว้เพื่อให้ฉายาแก่ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งไม่ได้เกินความเป็นจริงเลยแม้แต่น้อย

น้ำรินไม่รู้สึกผิดหวังเลยสักนิดที่ตัดสินใจตามเจนสุดามาที่นี่ แม้จะเป็นการมาแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่ทุกๆ สิ่งในประเทศนี้กลับทำให้จิตใจสุขสงบลงได้อย่างน่าประหลาด

เหตุเพราะความต้องการของฮันดงวอน ทำให้ทุกคนได้ปั่นจักรยานกันอย่างพร้อมเพรียง เขาบอกกับน้ำรินว่า สมัยเด็กๆ ตอนที่ยังอยู่ซูวอน เขามักจะนำจักรยานออกมาปั่นเล่นกับเพื่อนๆ ในตอนเย็นหลังเลิกเรียน

เมื่อนึกไปถึงถนนในกรุงโซล หญิงสาวก็พอจะเข้าใจว่า ทำไมเขาถึงอยากจะปั่นจักรยานบนเกาะแห่งนี้เหลือเกิน

ฮันดงวอนให้คิมยูจินซ้อนท้ายรถจักรยานของเขา เพราะว่าแม่สาวน้อยชาวกรุงขี่จักรยานไม่เป็น ซึ่งน้ำรินก็เคยได้ยินมาว่าเด็กๆ ในกทม.หลายคนก็ไม่เคยปั่นจักรยานเหมือนกัน ส่วนเด็กตจว.อย่างน้ำรินนั้นปั่นจักรยานกันมาตั้งแต่อายุยังไม่ถึงสิบขวบ พอเลยสิบขวบมาหน่อยๆ ก็ขี่มอเตอร์ไซค์เป็นกันแล้ว

ดูท่าทางว่ายูจินจะอารมณ์ดีขึ้นมานิดหน่อย ที่ได้นั่งซ้อนท้ายเกาะสะเอวหนุ่มที่ตัวเองหมายปองไปตลอดทาง น้ำรินรู้สึกว่าทั้งคู่ดูเหมาะกันดี ผู้หญิงก็หน้าตาจุ๋มจิ๋มน่ารักแบบหมวยเกาหลี ส่วนผู้ชายก็ดูขรึมๆ มึนๆ ตามแบบหนุ่มเกาหลีอีกนั่นแหละ

เราหยุดจักรยานกันตรงบริเวณทิวต้นจิงโกะหรือต้นแปะก๊วย ใบสีเหลืองทองต้องลมหนาวทยอยปลิดปลิวลงมาจากต้นแทบไม่ขาดระยะ จนพื้นดินบริเวณนั้นกลายเป็นสีเหลืองทองอร่ามยามต้องแสงแดดอ่อนๆ

ช่างเป็นภาพที่สวยงาม แต่...เศร้า

ริน...

ว่าไงคะ

มาถ่ายรูปกันหน่อยไหม

ฮันดงวอนเดินเข้ามาหา โดยมียูจินเดินตามมาติดๆ แล้วสาวเกาหลีก็ส่งเสียงร้องเรียกชายหนุ่มซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของว่าที่พี่เขยของตนเอง

“โอป้า...โอป้า...

น้ำรินอยู่มาเดือนกว่าแล้วจึงพอจะรู้คำศัพท์พื้นๆ เหล่านี้อยู่บ้าง

โอป้าแปลว่า พี่ชาย ใช้สำหรับน้องสาวเรียกพี่ชายเท่านั้น แต่ถ้าน้องชายเรียกพี่ชายก็ต้องเรียกว่า ฮยอง

ทั้งสองคนส่งภาษาเกาหลีกันอีกแล้ว จากนั้นน้ำรินก็เห็นฝ่ายชายทำหน้ายุ่งๆ ก่อนจะหันมาวานให้สาวไทยช่วยถ่ายรูปให้ ส่วนสาวน้อยยูจินยิ้มแก้มปริ มองกล้องตาแป๋ว ในขณะที่โอป้าทำหน้านิ่งๆ

ขออีกรูปยูจินตะโกนบอกตากล้องด้วยท่าทีร่าเริง ผิดกับเมื่อตอนมาถึงลิบลับ ก่อนจะคว้าแขนฮันดงวอนไว้ข้างหนึ่งอย่างสนิทสนม

เป็นการโพสต์ท่าระหว่างพี่ชายและน้องสาวได้น่ารักอย่าบอกใคร

ฉันว่า...แกเจอศึกหนักแล้วว่ะรินเจนสุดาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้ายิ้มๆ ขำๆ ดูท่ายายยูจินสู้ไม่ถอย แกจะเอาไงล่ะทีนี้

ฉันไม่เอาอะไรทั้งนั้นแหละ ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่เกี่ยว อย่ามาโยงหน่อยเลย

จริงอะ

เออ...แกก็ดูเอาเองสิ สองคนเขาเหมาะกันจะตาย โอป้ากับยอดงแซง

ทั้งสองคนมองไปที่พี่ชายและน้องสาวคู่นั้นพร้อมๆ กัน ก็เห็นว่ากำลังยืนอยู่ด้วยกันข้างๆ จักรยานใต้ต้นแปะก๊วยที่กำลังโปรยปรายลงมาเพราะแรงลม

น้ำรินและเจนสุดาต้องยอมรับจากใจจริงว่า...เขาเหมาะกันดีแล้ว

ขืนเข้าไปยุ่ง ฉันก็เป็นตัวมารน่ะสิเจน

ริน...เจนสุดาเรียกเพื่อนสาวเสียงละห้อย

น้ำรินได้ยินแล้วต้องรีบปรับสีหน้า คิดว่าตนเองอาจจะเผลอทำเสียงเศร้าๆ ออกไปแน่ๆ เพราะภาพของฮันดงวอนและคิมยูจินในตอนนี้ ทำให้อดคิดถึงเรื่องของตัวเองขึ้นมาไม่ได้

ครั้งหนึ่ง...น้ำรินก็เคยเป็นเหมือนยูจิน ที่คอยวิ่งตามและร้องเรียกหา โอป้า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

109 ความคิดเห็น