พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 40 : ณ กรุงใบไม้สีทอง 1 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 ส.ค. 62




10


ณ กรุงใบไม้สีทอง

 

 

แม้ว่าสีสันของฤดูใบไม้ร่วงจะสดใสสวยงาม

แต่ยังแฝงอารมณ์หม่นเศร้าเอาไว้

ยามที่ใบไม้บอบบางต้องสายลม...กวัดไกว

เมื่อลมกระโชกเข้าใส่อีกเพียงน้อยนิด

ใบไม้น้อยก็ปลิวคว้าง ร่วงลงทับถมบนผืนดิน...

แด่ทุกวันที่...ความเหงาคืบคลาน

 

ออซอ โอเซโย...

ลูกค้าคนหนึ่งเปิดประตูหน้าร้านเข้ามา น้ำรินจึงส่งเสียงเชื้อเชิญเป็นการต้อนรับตามธรรมเนียมแดนกิมจิ แทนพนักงานที่กำลังง่วนอยู่กับการเช็ดถูและเก็บข้าวของอยู่ตรงเคาน์เตอร์ชงกาแฟ

เมื่อย่างเข้าสู่ช่วงปลายเดือนตุลาคม ต้นจิงโกะได้กลายเป็นสีทองสวยงามทั่วทั้งโซลและคงจะทั่วทั้งเกาหลีใต้แล้วในตอนนี้ อากาศก็เริ่มเย็นลงเรื่อยๆ เพื่อรอต้อนรับลมหนาวและหิมะที่กำลังจะโปรยปราย

น้ำรินก็ยังคงวนเวียนอยู่ที่ร้านมินิมาร์ทกับร้านกาแฟของลีอุนซู แต่วันนี้ตั้งใจว่าช่วงเย็นๆ จะแอบไปเดินเล่นแถวๆ แทฮังโนสตรีท หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ถนนสายศิลปะ

น้ำรินได้ข้อมูลมาจากเด็กนักศึกษาซึ่งเป็นพนักงานในร้านนี้ว่า ถนนเส้นนี้เต็มไปด้วยงานแสดงศิลปะ และเป็นแหล่งชอปปิงอีกแห่งหนึ่งที่น่าสนใจ

บ่ายนี้ น้ำรินยังมานั่งเฝ้าร้านกาแฟเหมือนเดิมพร้อมกับโน้ตบุ๊กคู่ใจ เพราะเจ๊อุนซูใจดีอนุญาตให้นั่งสิงร่างอยู่ในร้านของแกได้ในช่วงบ่าย หลังจากที่แกรู้แล้วว่าน้ำรินต้องเขียนนิยายและบทความส่งกลับไปเมืองไทย ซึ่งเป็นรายได้เพียงอย่างเดียวที่สาวไทยตัวเล็กๆ พอจะหาได้ในช่วงนี้ นอกจากค่าจ้างรายชั่วโมงที่เจ๊แกจ่ายให้ในแต่ละสัปดาห์

อันยอง ฮาเซโย...

น้ำรินกับเด็กในร้านอีกคนส่งเสียงทักทายสวัสดีลูกค้าพร้อมๆ กัน เมื่อร่างสูงในชุดสูทแบบลำลองผลักประตูเข้ามาภายในร้าน

ริน...

คุณฮันดงวอน!

เขาเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับกระเป๋าโน้ตบุ๊กสะพายอยู่บนไหล่ วันนี้ดูหน้าตาของหนุ่มเกาหลีสดใสกว่าที่เคยเจอกันเมื่อคราวแรก

มาแถวๆ นี้ด้วยเหรอคะ น้ำรินลุกจากโต๊ะออกมาต้อนรับตามมารยาท

บ่ายวันนี้หญิงสาวมีหน้าที่เพิ่มต้องมาประจำร้านกาแฟ เพราะเด็กนักศึกษาคนหนึ่งลางานไปทำธุระ น้ำรินจึงออกปากกับเจ้าของร้านว่าจะช่วยทำงานโดยไม่คิดค่าแรงก็ได้ เพราะตนเองก็อาศัยนั่งทำงานที่นี่เป็นประจำมาหลายวัน ช่วยเหลือกันเล็กๆ น้อยๆ คนไทยไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว

เขาพยักหน้าแล้วก็มองหาที่นั่ง น้ำรินเห็นเขามองไปที่โต๊ะตัวที่เธอใช้นั่งทำงาน โน้ตบุ๊กกับแก้วกาแฟก็ยังวางอยู่บนนั้น

ผมนั่งกับคุณได้ไหม

ได้ค่ะ

เขาเดินเข้าไปแล้วจัดการขยับๆ โน้ตบุ๊กของน้ำริน เพื่อวางของตัวเองลงไปตรงที่ว่างที่ยังเหลืออยู่

ถ้าคุณชอบมุมนี้ ฉันย้ายไปนั่งที่อื่นก็ได้นะคะ

เขานั่งลงแล้วยิ้มตอบกลับมา พลางหันมองออกไปยังหน้าร้านซึ่งมีสวนเล็กๆ ตรงหัวมุมร้านพอดี และโต๊ะตัวนี้ก็อยู่ตรงมุมกระจก ทำให้มองเห็นสวนในยามนั่งจิบกาแฟ

ผมไม่มีปัญหาอะไรเลยที่จะนั่งกับคุณ




ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

109 ความคิดเห็น