พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 32 : เทรนดี้ชอปปิงที่เมียงดง 6 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ส.ค. 62


ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ



หลังจากโม่ข้าวยำเกาหลีเสร็จสรรพจนลงไปนอนกองรวมกันอยู่ในกระเพาะ ทั้งสามสาวก็ไปเดินกันต่อเพื่อเป็นการย่อยอาหารไปในตัว

คิมแชยอนให้ข้อมูลว่า ถนนสายแฟชั่นจะเริ่มต้นจากสถานีซินชนไปจนถึงบริเวณหน้ามหาวิทยาลัยสตรีอีฮวา และย่านซินชนก็เป็นบริเวณที่ตั้งของมหาวิทยาลัยชื่อดังสามแห่ง จึงเป็นทั้งย่านการศึกษาและเป็นแหล่งชอปปิงของบรรดาวัยรุ่นอีกด้วย

เท่าที่น้ำรินเดินผ่านและบางครั้งก็แวะดูสินค้าตามร้านต่างๆ รวมถึงที่นำมาวางบนแผงขายริมทางเท้า ถือว่าบรรยากาศโดยรวมของย่านนี้เป็นแหล่งของนักศึกษามหาวิทยาลัย หรือใครก็ตามที่รู้สึกว่าตัวเองยังเป็นคนหนุ่มคนสาว ที่นี่มีร้านค้ามากมาย ไม่ว่าจะเป็นร้านกาแฟ ร้านอาหาร ร้านเสื้อผ้า และห้างสรรพสินค้า อีกทั้งยังมีโรงละครสำหรับการแสดงสด มีคาเฟ่ในหลากหลายรูปแบบ

แต่ที่น่าจะขายดิบขายดีก็คงเป็นรถเข็นขายของกินเล่น ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของเหล่าบรรดาวัยรุ่น รวมถึงน้ำรินที่เกิดอยากชิมขึ้นมาจนต้องร้องบอกเพื่อนสาวทั้งสองให้แวะก่อน

“แกยังจะกินลงอีกเหรอ อิ่มจะแย่อยู่แล้ว” เจนสุดาบ่นอุบ ขณะที่ยืนรออยู่หน้ารถเข็นของอาจุมม่าคนหนึ่งพร้อมกับคิมแชยอนที่ได้แต่อมยิ้ม แล้วส่ายหน้าไปมา

“เดินมาตั้งหลายกิโล ย่อยหมดแล้ว” น้ำรินเถียง “จะเอาด้วยไหม จะได้สั่งเผื่อ”

“ไม่ละ ข้าวยำยังล้นคอหอยฉันอยู่เลย อยากจะบ้า”

“รินคงจะใช้สมองเยอะเวลาเขียนหนังสือ ก็เลยหิวบ่อย” คิมแชยอนช่วยหาข้ออ้างให้กับเพื่อนสาวร่างเล็ก เมื่อได้ยินเจนสุดาบ่นๆ แม้จะฟังไม่ออกก็พอเดาได้ว่ากำลังเม้งที่น้ำรินหาเรื่องกินอีกจนได้

“ใช่ๆ แชยอนเพื่อนร๊าก...ช่างเข้าใจฉันเสียจริงๆ เชียว” น้ำรินหันไปบอกแชยอนเป็นภาษาอังกฤษ แล้วยังไม่วายยิ้มตาหยีเข้าใส่เพื่อนร๊าก...อย่างล้อเลียน แต่โชคดีที่แชยอนไม่ถือสา

“ฉันว่าแกทำงานเหมือนพวกย่องเบา แต่กินยังกะโจรปล้นต่างหาก”

“ช่างฉันเหอะน่า มันเป็นความสุขเวลาเครียดๆ พอได้เคี้ยวอะไรในปากแล้วมันสบายใจโว้ย” น้ำรินหันไปบอกคนขี้บ่น

“เออๆ แต่ว่างๆ ถ่ายพยาธิบ้างก็ดีนะแก”

“เอาไว้กลับไปเมืองไทยก่อนแล้วกัน วันนั้นฉันจะโทร.รายงานตรงจากกรุงเทพฯ มาเลยว่าผลการถ่ายทำเป็นยังไง” น้ำรินว่าแล้วยักคิ้วแผล็บๆ อย่างอารมณ์ดี

เจนสุดาทำหน้าเบ้ แต่คิมแชยอนทำหน้างงๆ เพราะฟังไม่ออกว่าสองคนโต้กันไปถึงไหนแล้ว

จากนั้นทั้งสามคนก็เดินกันต่อไปเรื่อยๆ โดยมีหนึ่งสาวตาโตแต่ร่างเล็กกว่าใครเพื่อนเดินเคี้ยวมันฝรั่งทอดอย่างเอร็ดอร่อย

น้ำรินรู้สึกติดใจมันฝรั่งทั้งลูกที่ใช้เครื่องฝานให้เป็นเกลียวบางๆ ยาวต่อๆ กันไปแล้วเอาลงไปทอดในน้ำมันร้อนๆ พร้อมไม้เสียบสำหรับจับเวลากิน รสชาติเข้าท่าทีเดียว

“แชยอน เธอพอจะช่วยหางานพาร์ตไทม์ให้รินได้รึเปล่า ทำชั่วคราวแค่ช่วงสั้นๆ” เจนสุดาเอ่ยขึ้นตามที่ได้คุยกับน้ำรินเมื่อตอนกลางวัน

“ฉันจะลองถามเพื่อนๆ ให้นะ”

“ขอบใจนะแชยอน ฉันรบกวนเธออีกแล้ว”

“อย่าคิดมากน่า เราเป็นเพื่อนกัน” สาวเกาหลีบอกด้วยสีหน้ายิ้มๆ ตามนิสัยคนพูดน้อย

“แวะร้านนี้ก่อนนะแชยอน สร้อยสวยมาก”

เจนสุดาดึงแขนเพื่อนสาวเอาไว้ก่อนที่จะเดินเลยผ่านไป จากนั้นเจ้าหล่อนก็ตรงรี่ไปที่แผงขายเครื่องประดับริมทางทันที ซึ่งตอนนี้มีนักศึกษาสาวๆ ยืนมุงดูกันอยู่หลายคน

สองคนที่ยืนคอยอยู่ด้านหลังได้แต่เหลือบสบตากันแล้วต่างฝ่ายต่างอมยิ้ม





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

109 ความคิดเห็น