พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 26 : จากสุวรรณภูมิถึงอินชอน 3 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ส.ค. 62


ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ



หนึ่งสัปดาห์ในโซลผ่านไปอย่างรวดเร็วกับการกินๆ เที่ยวๆ ของน้ำริน โดยมีเจนสุดาเป็นไกด์นำทาง ส่วนแชยอน เพื่อนสาวแดนโสมที่เคยเรียนภาษามาด้วยกันก็เข้ามาร่วมรายการทัวร์บ้างเป็นบางวัน
          เมื่อปีที่แล้ว ตอนยังอยู่ที่นิวเจอร์ซีย์ ทั้งสามคนมักจะหาเวลาว่างออกไปเที่ยวด้วยกัน พอหมดสัญญาต้องแยกย้ายกันกลับบ้าน น้ำรินก็แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีโอกาสได้มาเดินเที่ยวด้วยกันอีกครั้ง...ที่โซล

พอนึกถึงแดนมะกันขึ้นมา น้ำรินก็อดนึกถึงเจ้าลิงทโมนสามตัวนั่นไม่ได้

ชีวิตพี่เลี้ยงเด็กในรัฐนิวเจอร์ซีย์ก็ไม่ได้เลวร้ายกระไรนักและไม่เกินขีดความสามารถของน้ำริน ตอนนั้นคิดแค่ว่ามีโอกาสได้บินข้ามฟ้าไปเรียนภาษาถึงอเมริกาก็เรียกว่าเป็นบุญแล้ว ด้วยฐานะระดับปานกลางของครอบครัวข้าราชการที่พ่อและแม่ไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่โตอะไรนัก

บ้านที่น้ำรินไปพักในฐานะ เบบี้-ซิต หรือพี่เลี้ยงเด็กนั้น จัดได้ว่าเป็นครอบครัวที่มีฐานะปานกลางค่อนข้างดีและค่อนข้างอบอุ่น

ฝรั่งสองสามี-ภรรยาเป็นคนใจดีและค่อนข้างพออกพอใจเด็กจากเมืองไทยที่ทำงานขยันขันแข็ง เพราะพวกเรามักจะถูกสั่งสอนมาแต่อ้อนแต่ออกว่า อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น
          น้ำรินมีหน้าที่ดูแลลูกๆ ให้กับพวกเขา แต่ก็ทำงานบ้านเป็นของแถมไปด้วย เพราะไม่อยากให้ตัวเองมีเวลาว่าง จะได้ไม่ต้องนั่งเหม่อคิดถึงเรื่องเก่าๆ ซึ่งก็ได้ผลดีทีเดียว ตอนนั้นถ้าเจนสุดาไม่มาบอกเรื่องทุนนี้ให้รู้ น้ำรินก็ยังนึกภาพตัวเองไม่ออกเหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไร

ที่คนเขาพูดกันว่า ไปไม่เป็นเลยน้ำรินรู้ซึ้งถึงความหมายของคำๆ นี้ได้แบบไร้ข้อกังขา ก็ตอนที่ถูกผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาแล้วบอกเลิกกันแบบหน้าตาเฉย

เด็กฝรั่งสามคนช่วยให้หายเหงา หายเศร้าเป็นปลิดทิ้ง!

เจ้าสามตัวนั่นซนเป็นลิง แถมเถียงเก่งอย่าบอกใคร พวกฝรั่งนี่เขามีเหตุผลเยอะกันตั้งแต่เด็กๆ และช่างคิดช่างทำไปเสียหมดทุกเรื่องกันเลยทีเดียวเชียว

เด็กสามคนทั้งน่ารักน่าหยิก บางที่ก็น่าซัดให้สักเผี้ยะสองเผี้ยะ มีเรื่องให้ต้องได้รบรากันอยู่ตลอด แต่พอถึงเวลาที่ต้องจากกันก็เป็นน้ำหูน้ำตาร่วงกันทั้งบ้าน

ทุกวันนี้เวลานึกถึงพวกเขา น้ำรินก็ยังอดยิ้มไม่ได้ มันเป็นช่วงเวลาดีๆ ในชีวิตก็ว่าได้ อย่างน้อยๆ โลกสีเทาๆ ที่เคยมองเห็นและเผลอพกติดตัวไปถึงอเมริกาในช่วงแรกๆ ก็ได้จางหายไปโดยแทบไม่รู้ตัว พวกเขาทำให้โลกของน้ำรินกลับคืนมาเป็นสีชมพูสดใสอีกครั้ง และเริ่มมีมุมมองใหม่ๆ อย่างคนที่เข้าใจโลกมากขึ้น

คนเรามีความสุขได้โดยไม่จำเป็นต้องรอคอยความรักจากใครคนใดคนหนึ่ง

ที่สำคัญ การไปอเมริกาครั้งนั้นทำให้น้ำรินได้รู้จักกับคนดีๆ อีกหลายคน ไม่เฉพาะแค่โฮสต์แฟมมิลีที่ไปอาศัยพักพิงเท่านั้น น้ำรินยังได้เพื่อนแท้เพิ่มขึ้นอีกคนคือ คิมแชยอน

เจนสุดาอายุเท่าๆ กับน้ำริน ส่วนคิมแชยอนแก่กว่าสี่หรือห้าปี แต่ทั้งคู่มักจะดูแลน้ำรินเหมือนน้องเล็ก พวกเขาเป็นนักเดินทางตัวยง ทำให้น้ำรินพลอยฟ้าพลอยฝนได้ท่องโลกไปด้วยอีกคน

สุดท้ายพวกเขาก็พาน้ำรินมาจนถึงโซล ในยามที่ใบไม้กำลังเปลี่ยนสี

แต่น้ำรินคิดว่าตนเองคงจะเที่ยวตะลอนไปได้อีกไม่กี่วัน เพราะกลัวว่าเงินดอลลาร์ที่แลกมาจากเมืองไทยจะหมดเสียก่อนตั้งแต่เดือนแรก ค่าครองชีพที่นี่สูงกว่าที่กรุงเทพฯ เอาการทีเดียว

นี่ยังดีที่เจนสุดามาอยู่ก่อนตั้งร่วมเดือน น้ำรินก็เลยแทบไม่ต้องคิดอะไรแค่ทำตามที่เพื่อนแนะเท่านั้น น้ำรินถึงได้พกเงินดอลลาร์สหรัฐมาแทนเงินวอนตามที่ไกด์เจนให้ข้อมูลมาล่วงหน้าว่า ไม่ว่าจะเป็นไกด์หรือใครก็ตามที่เป็นเซียนเกาหลีต่างก็รู้กันดีว่าควรจะแลกเงินดอลลาร์เพื่อพกมาเที่ยวเกาหลี แล้วจึงเอาดอลลาร์ไปแลกเงินวอน วิธีนี้ดีกว่าการแลกเงินวอนมาจากเมืองไทยซึ่งจะเสียส่วนต่างอัตราแลกเปลี่ยนที่สูงกว่า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #97 Camille (@kaykay02) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 03:41
    hahaha the mom worries about grown up daughter..hey mom, your daughter is the one who marries & you got to let go..she is gonna be with you forever, hehehe she is adult and over ages just going along with her..that is funny <---> the mom.
    #97
    0
  2. #75 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 21:15
    เจนเขาแนะนำถูกต้องแล้วนะ
    #75
    0