พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 24 : จากสุวรรณภูมิถึงอินชอน 1 -RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 563
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ส.ค. 62



6

 

จากสุวรรณภูมิถึงอินชอน

 

 

น้ำรินนั่งเรือบินมาถึงเกาหลีใต้ในช่วงต้นๆ เดือนตุลาคม ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อากาศกำลังดี เมื่อเดินออกจากตัวอาคารของสนามบินนานาชาติอินชอนก็รู้สึกได้ถึงอากาศเย็นสดชื่นในยามเช้า สำหรับคนที่ชอบอากาศเย็นๆ แบบน้ำรินถึงกับยิ้มออกมาในทันที

“ฉันชอบอากาศแบบนี้จังเลย สดชื่นซะไม่มี” คนที่เพิ่งมาถึงบอกกับเพื่อนสาวที่มารอรับด้วยน้ำเสียงสดใส

“แกดูดีกว่าที่ฉันคิดไว้ นึกว่าจะมาแบบหมาเหงาเสียอีก” เจนสุดาบอกแล้วยักคิ้วแผล็บๆ ก่อนจะมองสำรวจน้ำรินอีกรอบ เพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นนั้นไม่ผิดเพี้ยน

“หมาเหงาอะไรเล่า โดนด่าซะเปิดเปิงขนาดนั้นใครจะนั่งเหงาอยู่ได้ หน้าม้านละไม่ว่า” น้ำรินเถียงทันควัน แต่หน้าตายังสดชื่นปนตื่นเต้น ขณะที่มองไปรอบๆ บริเวณหน้าอาคารผู้โดยสารซึ่งเป็นจุดที่ยืนคอยรถแอร์พอร์ตลิมูซีนบัส

“จ้า...แม่นางเอกในนิยาย ปล่อยให้เขามายืนด่าอยู่ได้ เป็นฉันหน่อยไม่ได้ ทั้งไฮโซไฮซ้อกระเจิงแน่ เรื่องอะไรให้มาด่ากันฟรีๆ” เจนสุดาว่าอย่างแค้นๆ แทนเพื่อน

“ถือซะว่าฉันซวยก็แล้วกัน ไม่ก็ชาติที่แล้วเคยไปทำอะไรพวกเขาไว้” น้ำรินมีวิธีคิดที่เป็นตัวของตัวเองและช่วยให้อะไรๆ ดูง่ายขึ้นตามคติชาวพุทธ

“เอาเถอะ มาถึงนี่แล้วก็อย่าไปพูดถึงเรื่องทางโน้นเลย มาวางแผนเที่ยวกันดีกว่า” เจนสุดารีบตัดเรื่องวุ่นๆ ออกไปจากการสนทนาในวันแรกที่ได้พบหน้ากัน

“นั่นสิ ฉันก็อยากจะลืมๆ ให้หมด” น้ำรินว่าพลางสูดอากาศเข้าปอดแบบเต็มๆ อีกครั้ง จึงได้รู้ว่าอากาศที่โซลสดชื่นกว่ากรุงเทพฯ จนรู้สึกได้ โดยไม่ต้องอาศัยเครื่องตรวจมลพิษทางอากาศให้เสียเวลา

ดูท่าทางอุณหภูมิในฤดูใบไม้ร่วงที่เกาหลีจะเย็นพอๆ กับหน้าหนาวที่เชียงราย ในระดับความเย็น ๑๒ – ๒๐ องศาเซลเซียส เรียกว่าเข้าทางอดีตชาวเหนืออย่างน้ำริน ซึ่งเกิดที่เชียงรายและอยู่ที่นั่นจนกระทั่งอายุได้สิบสองปี

พ่อของน้ำรินประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เป็นเหตุให้ชีวิตของลูกสาวต้องพลิกผัน เนื่องจากแม่ของน้ำรินแต่งงานใหม่กับข้าราชการคนหนึ่งหลังจากที่พ่อตายไปได้สองปี แล้วสามีใหม่ของแม่ก็ขอย้ายกลับมาทำงานในกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา

ด้วยเหตุนี้น้ำรินจึงต้องกลายมาเป็นชาวกรุงโดยปริยาย แต่ก็ถือได้ว่าเป็นการเปิดโอกาสดีๆ ให้กับชีวิตทั้งด้านการศึกษาและได้เรียนรู้การใช้ชีวิตอีกหลายด้านที่ไม่มีให้สัมผัสในต่างจังหวัดอันห่างไกล ที่สำคัญพ่อเลี้ยงของน้ำรินก็รักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกแท้ๆ เพราะเขาไม่เคยแต่งงานและไม่เคยมีลูกมาก่อน

แต่หลังจากแต่งงานกันไม่นานนัก แม่ของน้ำรินก็คลอดน้องชายออกมา ซึ่งพ่อเลี้ยงก็ยังคงรักน้ำรินเหมือนเดิมในฐานะลูกสาวคนเดียวของบ้าน

น้ำรินบินมาเกาหลีโดยบอกที่บ้านว่า ไปแค่สามเดือนเพื่อเขียนเรื่องเกี่ยวกับเกาหลีให้กับสำนักพิมพ์ ซึ่งพ่อกับแม่ก็เริ่มชินๆ กันแล้วเรื่องการเดินทางไปต่างประเทศของลูกสาวจึงไม่ได้ถามไถ่อะไรมากนัก เพราะน้ำรินเคยไปอยู่อเมริกานานปีกว่าและกลับมาถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ นั่นก็เป็นเครื่องการันตีว่าลูกสาวคนนี้เอาตัวรอดปลอดภัยได้

ไกด์เจนพาลูกทัวร์กับกระเป๋าใบโตขึ้นรถแอร์พอร์ต ลิมูซีน บัสจากหน้าอาคารผู้โดยสารไปยังที่พักในกรุงโซล สนามบินอินชอนอยู่บนเกาะติดชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกของเมืองอินชอน ห่างจากกรุงโซลราวๆ ห้าสิบ กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งชั่วโมง

ระหว่างทางรถบัสได้วิ่งข้ามฝั่งแม่น้ำฮันซึ่งไหลผ่านกลางกรุงโซล น้ำรินจึงได้ชื่นชมธรรมชาติของแม่น้ำยามเช้า และยังมองเห็นหอคอยกรุงโซลอีกด้วย

น้ำรินตั้งใจว่าจะอยู่ที่นี่ถึงแค่สิ้นปี โดยจะบินกลับเมืองไทยก่อนปีใหม่ แต่ก็ยังไม่แน่หรอกนะ คนที่ทำอะไรจับจดไม่เป็นชิ้นเป็นอันอย่างน้ำรินอาจจะหนียายเจนกลับกรุงเทพฯ ก่อนกำหนดก็ได้




ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #71 bpeng (@bpeng) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 21:54
    อย่าหายไปนานอีกนะคะ ไรท์เตอร์
    #71
    0
  2. #70 Camille (@kaykay02) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 10:45
    I can't believe I miss-red this chapter. I thought you stopped uploading. I picked my own Prag-eg, I love Daniel Henny he is a half Korean/English mixed blood but living in Michigan. He is your pra-eg in this novel hehehe.



    #70
    0
  3. #69 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 22:41
    มาพร้อมกับความหวาน
    #69
    0
  4. #68 muLaTAE (@maxxim69) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 02:03
    ขอบคุณนะคะ
    #68
    0