พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 109 : คนเคยรัก 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ส.ค. 62


ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ



ตั้งแต่วันที่กัญญาขอร้องให้น้ำรินกลับไปดูแลพัฒนะ ราวกับว่าภาระทั้งหมดนั้นน้ำรินมีส่วนต้องร่วมรับผิดชอบ เอื้องฟ้าจึงขอร้องให้เธอหยุดไปเยี่ยมเขาสักระยะ เพราะอาการก็ดีขึ้นมากแล้ว

น้ำรินจึงกลับไปทำงานตามปกติและวุ่นวายอยู่กับงานในกองบรรณาธิการ จนไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องอะไรอีก ผ่านไปร่วมหนึ่งสัปดาห์จึงคิดว่าน่าจะกลับไปเยี่ยมพัฒนะอีกสักครั้ง

“ริน...”

พัฒนะเงยหน้าขึ้นมาเห็นก็ส่งยิ้มมาให้ทันทีด้วยความดีใจ หญิงสาวจึงเดินเข้าไปหา แล้วนั่งลงข้างๆ เตียงคนไข้

“ดีขึ้นมากแล้วใช่ไหมคะ”

“ฮื่อ...หมอให้เริ่มทำกายภาพแล้วละ” พัฒนะบอกด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวัง “นั่งอยู่แต่บนเตียงนานๆ ก็เริ่มเบื่อเหมือนกัน”

“ใจเย็นๆ ค่ะ ค่อยเป็นค่อยไปน่าจะดีกว่า” น้ำรินบอกเป็นการให้กำลังใจ พร้อมทั้งสังเกตเห็นว่าหน้าตาของเขาดูมีสีสันขึ้นจนเกือบเป็นปกติดีแล้ว “รินซื้อผลไม้มาฝากค่ะ จะกินเลยไหมคะ”

“ไม่หรอก ยังไม่หิว”

“อยู่คนเดียวหรือคะวันนี้”

“ใช่...คนอื่นเขาก็มีงานต้องทำนะ เห็นเอื้องบอกว่ารินก็งานยุ่ง กลับมาทำงานแบบนี้ แล้วทางโน้นล่ะ” พัฒนะถามเรื่อยๆ เหมือนชวนคุยเรื่องราวในชีวิตประจำวัน

“ทางโซลเหรอคะ” น้ำรินถามกลับไปเพื่อใช้เวลาคิดหาคำตอบดีๆ “ช่วงนี้รินอยากกลับมาอยู่กับแม่บ้าง ส่วนทางโน้นก็คงต้องกลับไปอยู่แล้วละค่ะ เพราะเพื่อนรินจะแต่งงานช่วงฤดูใบไม้ผลิ”

“แล้วรินล่ะ เมื่อไหร่จะแต่ง”

“พี่นะ...” น้ำรินมองคนถามด้วยความไม่แน่ใจ เธอไม่อยากพูดกับเขาในเรื่องนี้ เพราะไม่อยากให้กระเทือนใจกัน หรือให้เขาต้องเก็บเอาไปคิดกังวลอะไรอีก อย่างน้อยช่วงที่เขาพักฟื้นก็ควรจะอยู่ในภาวะปลอดโปร่งที่สุด

“คุณฮันเป็นคนดีอยู่เหมือนกันนะ” พัฒนะบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย สีหน้าเจือด้วยรอยยิ้มน้อยๆ และค่อนข้างสงบ จนน้ำรินเองก็ยังรู้สึกประหลาดใจ

“พี่นะรู้ได้ยังไงคะ”

“พี่เคยนัดเขาออกไปนั่งดื่มกัน แล้วก็เมาจนแทบไม่รู้สึกตัว แต่เขาก็ยังหาทางพาพี่กลับไปส่งจนถึงโรงแรมจนได้ แถมยังบอกว่าเห็นใจพี่ด้วยนะ”

น้ำรินได้ยินก็เริ่มนึกถึงคนที่ถูกเอ่ยถึงขึ้นมา เขาก็เป็นคนดีสำหรับเธอเช่นกัน แม้บางอารมณ์จะกวนๆ อยู่บ้าง แต่บทจะทำซึ้งขึ้นมาก็เล่นเอาคนใกล้ๆ แทบใจหายใจคว่ำไปหลายหน

โดยเฉพาะหนสุดท้ายที่สนามบินอินชอน ก่อนที่เธอจะเดินผ่านเข้าไปในห้องผู้โดยสารขาออก

“เอื้องบอกพี่แล้วนะ เรื่องที่แม่คุยกับริน”

“พี่นะอย่าคิดมากเลยค่ะ ไม่มีอะไรหรอก” น้ำรินรีบบอกเพื่อไม่ให้เขาต้องมานั่งวิตกอะไรอีก

“พี่ขอโทษแทนแม่ด้วยนะที่พูดไปแบบนั้น แม่คงจะเป็นห่วงพี่มากเกินไป”

“ทุกคนเป็นห่วงพี่นะค่ะ ทั้งรินทั้งพี่เอื้องและคนอื่นๆ”

“รินคิดถูกแล้วละที่ตัดสินใจเลือกคุณฮัน เขาเป็นคนดีและคงจะดูแลรินได้ดีกว่าพี่แน่ๆ” พัฒนะบอกด้วยสีหน้านิ่งๆ เหมือนคนที่ปลงตกแล้วต่อชีวิต

“รินกับคุณฮันคงต้องดูกันไปอีกสักระยะค่ะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ นะคะ”

“พี่ขอโทษนะริน เรื่องที่เคยทำไม่ดีไว้ ตอนไปโซลก็ยังไปก่อเรื่องวุ่นวายให้รินอีกจนได้” พัฒนะบอกพร้อมกับมองมาที่หญิงสาวด้วยสายตาหม่นๆ

“รินลืมไปแล้วค่ะ พี่นะรักษาตัวให้หายไวๆ ดีกว่า”

พัฒนะไม่ได้พูดอะไรอีก ทำเพียงแค่ยื่นมือมาตบศีรษะของหญิงสาวเบาๆ สองสามที เหมือนอย่างที่เขาเคยทำในอดีต




 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

109 ความคิดเห็น