พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 107 : คนเคยรัก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ส.ค. 62








หลังจากเริ่มรู้สึกตัวได้เพียงหนึ่งวัน อาการของพัฒนะก็ดีขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ก็สามารถลุกขึ้นมานั่งพูดคุยกับคนที่มาเยี่ยมไข้ได้

วันแรกที่เขาเห็นว่าน้ำรินมาเยี่ยม พัฒนะมีสีหน้าดีใจจนทุกคนรู้สึกได้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธอมากนัก ไม่ต่างไปจากคนอื่นๆ ที่ทยอยมาเยี่ยมในแต่ละวัน

น้ำรินไปเยี่ยมเขาเกือบทุกวัน ซึ่งมักจะไปพร้อมกับเอื้องฟ้าโดยออกจากที่ทำงานไปด้วยกัน บางวันก็ไปนั่งอยู่เป็นเพื่อนนานหลายชั่วโมง เพื่อให้เขาไม่รู้สึกว่าโลกนี้ช่างโหดร้ายเสียจริง กัญญาจึงต้องเอ่ยปากขอบคุณทั้งเอื้องฟ้าและน้ำรินที่ไม่ทอดทิ้งพัฒนะในยามลำบาก

สุดท้าย แม่ของพัฒนะก็ตัดสินใจขอคุยกับน้ำรินเป็นการส่วนตัว หญิงสาวจึงต้องเดินเลี่ยงออกจากห้องคนไข้ไปคุยกันที่สวนด้านล่าง

“ป้าต้องขอโทษน้ำรินด้วยกับเรื่องที่ผ่านมา”

“ช่างมันเถอะค่ะ รินไม่ได้คิดอะไรแล้ว” น้ำรินรีบบอกเพื่อให้คนฟังสบายใจขึ้น

“ป้าไม่คิดเลยว่าชีวิตของตานะจะมาถึงจุดนี้ได้ ป้าเองก็มีส่วนทำให้เขาเป็นแบบนี้”

“ทำใจดีกว่านะคะ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว” น้ำรินปลอบใจในขณะที่เดินไปในสวนด้วยกัน “แล้วหมอว่ายังไงบ้างคะ”

“ก็อาการดีขึ้นอย่างที่เห็น แต่ว่า...อาจจะยังเดินไม่ได้เร็วๆ นี้”

“จริงหรือคะ”

“อาจจะเป็นอัมพาตท่อนล่าง แต่หมอจะให้ทำกายภาพบำบัดดูก่อน ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครตอบได้”

“คุณป้าทำใจดีๆ ไว้ก่อนนะคะ อย่างน้อยก็ยังมีหวังอยู่”

“ขอบใจหนูมากนะที่ยังไม่ทิ้งกันไป”

น้ำรินได้ยินแล้วก็เริ่มรู้สึกแปร่งหูนิดๆ แต่ก็ฝืนยิ้มให้กับมารดาของพัฒนะ ในเวลานี้คงไม่มีอะไรมากไปกว่ากำลังใจที่จะเผื่อแผ่ให้กัน

กัญญาคว้ามือของน้ำรินไปไว้ในอุ้งมือทั้งสองข้าง แล้วบีบเบาๆ ด้วยท่าทีซาบซึ้งจนหญิงสาวเริ่มรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นต่อสิ่งที่ได้เห็น เพราะน้ำรินไม่ใช่คนเดียวที่หมั่นมาเยี่ยมพัฒนะ จะว่าไปแล้วเอื้องฟ้าต่างหากที่มานั่งเฝ้าตั้งแต่วันแรกจนกระทั่งวันนี้ ด้วยมิตรภาพเก่าแก่ที่เคยมีร่วมกันมา

“น้ำรินยกโทษให้ป้ากับตานะด้วยนะจ๊ะ ป้าทำผิดต่อหนูจริงๆ”

“ค่ะ” น้ำรินรับคำเพียงสั้นๆ

“ตอนนี้ตานะก็ไม่มีใคร ก็คงจะเหลือแค่ป้ากับน้ำริน”

“คุณป้าคะ” น้ำรินเริ่มเดาได้ว่าสิ่งที่จะได้ยินต่อไปนั้นคืออะไร

“ป้าเองก็แก่แล้ว ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป ป้าฝากตานะด้วยนะน้ำริน”

“คุณป้า!

“ป้ากลัวเหลือเกิน ถ้าตานะเดินไม่ได้อีกแล้ว เขาจะอยู่ยังไง” กัญญาบอกพร้อมด้วยน้ำหูน้ำตาในทันที เล่นเอาคนฟังแทบพูดไม่ออก

“ริน...ก็คงช่วยอะไรไม่ได้มากหรอกค่ะ”

“ช่วยได้สิจ๊ะ ถ้าหนูจะยอมอยู่ดูแลเขา เป็นกำลังใจให้เขาไปตลอด”

น้ำรินดึงมือทั้งสองข้างออกจากการเกาะกุมของหญิงสูงวัย สิ่งที่ได้ยินนั้นเกินกว่าความคาดหมาย น้ำรินไม่คิดว่าแม่ของพัฒนะจะกล้าเอ่ยปากขอร้อง เพราะเธอกับเขาเลิกรากันไปนานร่วมสองปีเต็ม ด้วยเหตุที่เขาเป็นฝ่ายเปลี่ยนใจ และน้ำรินเองก็ไม่เคยคิดจะหวนคืนกลับมาหาเขาอีก

ไม่ใช่เพราะว่าพัฒนะอาจกลายเป็นคนพิการ แต่หญิงสาวตัดสินใจหันหลังให้กับความรักครั้งแรกมานับตั้งแต่วันที่โดนบอกเลิกอย่างไร้เยื่อใย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

109 ความคิดเห็น