▪️ฮาร์ดคอร์▪️#MarkBam​

ตอนที่ 7 : ฮาร์ดคอร​์​ ครั้งที่​ 06​ มนุษย์ผัวเสร็งเคร็ง​ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,633 ครั้ง
    19 ส.ค. 61




เกิดมามีเวรมีกรรม มีผัวเป็นเจ้ากรรมนายเวร!






ช่วงสาย…



ผมขมวดคิ้วพลิกตะแคงตัวหนีจมูกโด่งที่ก้มลงมาจูบซับลำคออย่างหงุดหงิด​ วันหยุดทั้งทีแทนที่จะได้นอนพักเอาแรง​ แต่ไอ้ผัวโหดที่รังแกผมจนหมดเรี่ยวหมดแรงก็ยังตามรังควานอย่างเสมอต้นเสมอปลาย​ มือหนาตามมาดึงข้อแขนกระชากให้ผมกลับไปซุกอกกว้างของพี่มันอย่างเอาแต่ใจ​ ผมครางฮึมฮัมอยู่ในลำคออย่างต้องการประท้วงมือข้างที่ลูบคลึงผิวเนื้อเปลือยเปล่าโผล่พ้นผ้าห่มผืนหนาที่ตกร่นอยู่ตรงบั้นเอว​ หลับตาส่ายหน้าหนีริมฝีปากบางเฉียบที่ก้มลงมากระซิบชิดใบหูเสียงแหบต่ำอย่างหนีไปไหนไม่ได้



“กูหิว​ กินข้าวกัน”



ไม่กระซิบเปล่า​ ลิ้นร้อนชื้นยังตามมาตวัดไล้เลียให้ผมขนลุกขนพองอีกด้วย



มันส… เสียวนะโว้ย!!!



“พี่อ้าย…”



“ลุก”เสียงเข้ม​ ๆ​ สั่งผมด้วยความเคยชิน​ พลางจับรวบมือรวบแขนของผมจนดิ้นกระดิกไปไหนไม่ได้​ แรงเยอะฉิบหายเลย…



“ขอลาออกจากการเป็นเมียได้ไหม​”



ผมบอกพี่มันอย่างงัวเงียไม่ยอมลืมตามองใบหน้าหล่อดุที่อยู่ใกล้​จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวที่ลามเลียเสี้ยวหน้าของผม​ ความง่วงทำให้ผมพลั้งปากเผลอพูดความรู้สึกที่แท้จริงออกไป​ ห่วงนอนจนทำให้ลืมความกลัวคนโหดไปชั่วขณะ​ ก่อนที่เสียงดุกดต่ำจนน่ากลัวของพี่มันจะถามขึ้นพร้อมกับแรงบีบกำรอบแขนของผมแน่น



“พูดงี้อยากตาย”



ผมเบ้หน้าด้วยความเจ็บลืมตามองพี่อ้ายอย่างหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง​ ก่อนจะห่อไหล่เสหลบไอ้คนโหดที่จ้องผมเขม็ง​ กลั้นใจตอบพี่มันเสียงอ่อย



“ก็มันลุกไม่ไหวอ่ะ​ พี่ทำเจี๊ยบปวดไปทั้งตัวเลย” บอกให้พี่มันรู้ว่าที่ผมเป็นแบบนี้ก็เพราะความคึกไม่ยอมหลับยอมนอนของพี่มันนั่นแหละ​



หลังจากที่ผมแกล้งหลับทำเป็นไม่ได้ยินเสียงพึมพำคล้ายพูดกับตัวเองของพี่อ้าย​ อย่างไม่สนใจใยดีพี่มันแล้ว​ ไอ้มนุษย์ผัวโหดก็ปล่อยให้ผมนอนพักเอาแรงพอให้หายเหนื่อย​ ก่อนจะถูกพี่มันบุกทลวงตีประตูหลังจนร้าวระบมไปทั้งก้น​ ถูกพี่มันจับรีดน้ำจนเลอะเปื้อนที่นอนไปหมด​ สภาพของผมยับเยินไม่ต่างจากเตียงนอนที่ผ่านสมรภูมิรักมาอย่างหนัก​หน่วง​ จนแทบจะแยกไม่ออกว่าผมกับเตียงนอนอย่างไหนพังมากกว่ากัน



เกิดเป็นเมียไอ้พี่อ้ายช่วงล่างต้องแข็งแรงขนาดไหน​วะ​ ถึงรองรับความกามของพี่มันโดยไม่ตายในหน้าที่ซะก่อน…



เกิดมาใช้เวรใช้กรรมที่แท้ทรูเลยเจี๊ยบเอ้ย!



กว่าจะหมดเวรหมดกรรมให้ไอ้ผัวโหดมันข่มเหง​ ร่างกายของผมคงสึกหรอและพรุนไปหมดทั้งตัวแน่​ ขืนพี่มันยังดุใส่ผมไม่ยั้งขนาดนี้



          ข้าน้อยอยากจะขอลาตาย​ ณ​ ตรงนี้…ฮรึก!



“วันนี้ไม่ทำอาหารนะ​ ขอสั่งเดลิเวอรี่แทนนะ​ครับ” ผมบอกหางเสียงอ้อนนิดๆ​ ถึงจะไม่ชอบใจ​ แต่ถ้าทำให้ไอ้คนจิตใจแข็งกระด้างใจอ่อนได้ผมก็ยอม​ แม้ว่าศักดิ์ศรีคนแมนของผมจะถูกพี่มันกำราบตั้งแต่บังคับขืนใจตกเป็นเมียทาสในคืนนั้นจะไม่หลงเหลือแล้วก็ตาม



และพี่อ้ายทำให้ผมรู้ซึ้งแล้วว่า​ ‘ศักดิ์ศรีกินไม่ได้และศักดิ์ศรีทำให้ตายได้’



ฮรึก! ไอ้คนโฉด​ กลัวจนหัวหดหมดแล้ว​ โหดน้อยๆ​ บ้างก็ได้ไม่ต้องอัพเลเวลตามเกมที่พี่เมิงเล่นก็ได้โว้ย!!!



“ก็ได้” ผมแทบพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก​ ที่ไม่ต้องเหนื่อยทำอาหารให้พี่มันกระเดือกลงท้อง​ ไม่รู้ติดใจรสมืออะไรผมนักหนาถึงไม่ยอมกินข้าวนอกบ้านเลย​ถ้าไม่จำเป็น…



เฮ้อ! กลุ้มใจฉิบหาย เกิดเป็นเมียทาสไอ้คนเอาแต่ใจเนี่ย​ ผมนี่มันอิเย็น​ 2018​ จริงๆ​



“แต่…”



“...” ผมเลิกคิ้วมองใบหน้าหล่อร้อยหลาของไอ้มนุษย์ผัว​อย่างไม่รู้ว่าพี่มันจะบังคับหรือเอาแต่ใจอะไรใส่ผมอีก​ ก่อนจะถามออกไปอย่างระมัดระวัง​ “แต่อะไรครับ”



“มึงต้องกินกับกู”



บังคับแม้แต่เรื่องกินข้าว…



…ไอ้คนโหดเอาแต่ใจเอ้ย!



“แต่เจี๊ยบยังไม่หิว” ผมแทบจะร้องบอกทันทีที่เสียงเข้มเอ่ยบังคับ​ ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเอียงหน้าซุกหมอนพลิกตัวหนีไอ้คนโหดที่ยอมคลายแรงบีบรัดรอบแขนออก​ ได้แต่ร้องคร่ำครวญในใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่คบพี่มันมา​ผมก็ไม่ได้นับ​ อยากจะเชิญกินเนสส์บุ๊คนั่งทางในบันทึกลงสถิติโลกดูเหมือนกัน​ จะได้รู้ว่าชีวิตน้อยๆ​ ของไอ้ลูกเจี๊ยบมันอัดอั้นตันใจคับโลกแค่ไหน​



ตรูอยากนอน​ ไม่ได้อยากจะกินข้าวโว้ย!!!



“กินเสร็จแล้วค่อยมานอน​ ไม่กินอะไรเลยเดี๋ยวปวดท้องร้องไห้ปากเป็ดเหมือนตอนนั้นอีก” พี่มันว่า​ ขณะที่มือก็ตามมาซุกซนไปตามแผ่นหลังเนียนเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มของผม​ ก่อนจะพึมพำอะไรออกมา​เหมือนพูดคนเดียว​ “กูไ​ม่ชอบ… น้ำตามึง”



ผมขดตัวซุกหน้าลงบนหมอนหลับตาหนีแมร่งเลย​ ไม่รู้จะพูดขึ้นมาให้ผมอับอายอีกทำไม​ คนอุส่าห์ลืมไปแล้ว​ว่าครั้งหนึ่งเคยร้องไห้จะเป็นจะตายเพราะโรคกระเพาะต่อหน้าพี่มัน​ นึกแล้วก็อดสมเพชตัวเองไม่ได้… คนแมนๆ​ ที่ไหนเขาจะเบะปากร้องไห้จนตามบวมเหมือนผมบ้าง



หึ! เกลียดนัก… เกลียดตัวเองที่อ่อนแอเวลาอยู่กับพี่มันนี่แหละ!



ผมพยายามขืนตัวต้านพละกำลังที่เหนือกว่าของไอ้คนโหด​ ที่จับพลิกตัวให้นอนหงายมาหาพี่มัน​ แต่หนูตัวเล็กกระจ้อยที่ไม่เคยเอาชนะพี่มันเลยสักครั้ง​ ก็ต้องพ่ายแพ้ต่อราชสีห์เฉกเช่นทุกครั้ง​ ก่อนที่นิ้วเรียวยาวจะบีบสันกรามจนปากของผมยื่นเผยอ​ ใบหน้าหล่อเหลาที่ใครๆ​ ต่างก็อิจฉาเป็นที่หมายปองของสาวๆ​ ก้มต่ำลงมา​ นัยน์ตาคมดุที่มักจะชอบบีีบบังคับให้ผมไม่กล้าหือจ้องมองลงมาที่ผมนิ่ง​ ๆ​ อย่างไม่รู้ว่าพี่มันจะมาไม้ไหนกับผมอีก



“จะกินข้าวกับกูหรือจะให้กูกินมึงแทน…” ขยับปากทีก็บังคับตรูอีกแล้วนะ​ “เลือก!!!”



“ก…กินข้าวก็ได้” ผมตอบออกไปทันทีที่เสียงดุๆ​ ของพี่มันสั่ง



ตอนนี้ความเพลียความง่วงของผมกระเจิดกระเจิงขวัญหนีดีฝ่อจนไม่กล้าอิดออดแม้แต่วินาทีเดียว​ ถลึงตัวลุกนั่งพรวดอย่างกลัวไอ้คนโหดมันจับกินแทนข้าวขึ้นมาจริงๆ​ คนอย่างพี่อ้ายเคยพูดเล่นซะทีไหน​ ขืนถูกพี่มันตีประตูหลังอีกยก​ พรุ่งนี้คงได้เดินขาถ่างไปเรียนแน่​



ต่อให้ในใจผมมันอยากจะตอบโต้มากแค่ไหน​ แต่ผมก็ไม่อาจหาญพอที่จะเสี่ยงดับเครื่องชนกับไอ้ผัวนิสัยอันธพาลหรอก​ เรื่องอะไรที่ผมต้องเอาชีวิตตัวเองเดินเข้าลานประหารที่มีเพชฌฆาตสุดโหดรอบั่นคอด้วยเล่า​ ผมยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลยนะ…



“ต้องให้บังคับ”



“ก็เจี๊ยบไม่หิวนี่” ผมแก้ตัวเสียงอ่อยก่อนจะรีบบอกเอาใจเจ้ากรรมนายเวรที่ขมวดคิ้วกระชากผมจนตัวปลิวไปอยู่บนตักพี่มันอย่างง่ายดาย​ “แต่ตอนนี้หิวแล้ว​ จริงๆ​ นะ”



“หิวหรือไม่หิว​ ก็ต้องกิน…” พี่มันว่า​ “ถ้ามึงอดข้าวจนปวดท้องอีกล่ะก็​ กูเอาตาย”



“รู้แล้วครับ​” บอกเสียงอ่อยพลางลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างกลัวเสียงเข้มดุที่ชอบข่มขู่​ แต่คำขู่ของไอ้พี่อ้้ายอย่าได้เมินเฉยเชียว…



… เพราะเดี๋ยวมึงจะได้ตายจริง!



ผมนั่งนิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อน​ เมื่อรู้สึกถึงไอ้ตัวร้ายที่เล่นงานผมจนน่วมตลอดทั้งคืนเริ่มตื่นตัวเสียดสีสะโพกนุ่มนิ่ม​ สองมือที่วางอยู่บนไหล่กว้างมีรอยเล็บประปรายผลักร่างสูงเป็นเชิงห้าม​ ช้อนมองเจ้าของใบหน้าที่อยู่ใกล้แสนใกล้อย่างขอร้อง​ ตอนนี้ผมไม่มีแรงเหลือพอจะรับมือความต้องการไม่มีที่สิ้นสุดของไอ้ผัวพ่อพันธุ์เกรด​ A​ หรอกนะ



ถ้าวันนี้พี่มันบังคับขืนใจผม​อย่างเอาแต่ใจเหมือนเคย​ ผมจะสาปแช่งให้พี่มันเสื่อมสมรรถภาพทางเพศเลยคอยดู​ เซ็กจัดดีนัก…หึ!



พี่มันขบกรามแน่นก่อนจะพ่นลมหายใจยกผมนั่งลงบนที่นอน​ ตวัดขาลงจากเตียงด้วยเรือนร่างเปล่าเปลือยสมส่วน​ สั่งผมเสียงต่ำขณะเดินจ้ำอ้าวชี้โด่ชี้เด่เข้าห้องน้ำไปช่วยตัวเอง



“มึงอยากกินอะไรก็สั่ง”



“เฮ้อ…นึกว่าจะโดนเสียบตูดซ้าย​ เสียบตูดขวาซะแล้วไอ้เจี๊ยบเอ้ย”



ผมพรูลมหายใจอย่างโล่งอก​ ก่อนจะทิ้งตัวล้มลงนอนแผ่หลาบนที่นอน​ กลิ้งเกลือกบนเตียงอย่างเกียจคร้าน​ ครู่เดียวก็ฝืนดึงตัวเองลุกคลานลงจากเตียงหยิบเสื้อตัวโคร่งที่ถูกถอดโยนทิ้งอยู่ปลายเตียงมาสวม​ ก่อนจะโทรฯสั่งอาหารญี่ปุ่นเป็นมื้อกลางวัน​ แล้วค่อยจัดการกับผ้าปูที่นอนที่เปื้อนคราบน้ำกามทั้งของผมและพี่อ้ายออกมาซักเครื่องและเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด



“เป็นมนุษย์เมียทำไมมันลำบากงี้วะ” ผมบ่นกับตัวเองอย่างอึดอัดใจ​ ขณะที่มือก็เปลี่ยนปลอกหมอนใบใหม่อย่างกระแทกกระทั้น “คอยดูนะ…มีเมียเมื่อไหร่จะรักเมียบูชาเมียกราบเมียทุกวันเลย”



แมร่ง!​ ท้อแท้กับชีวิตฉิบหาย… ​



ผมปาหมอนลงบนที่นอนด้วยความหงุดหงิด​ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนรอไอ้มนุษย์ผัวโหดออกมาจากห้องน้ำ​ ไม่รู้จะทำยังไงให้พี่มันเลิกกับผมสักที​ ไหนคนในมหาลัย’ลือกันว่าพี่มันขี้เบื่อ​ คบใครได้ไม่ได้​ แล้วทำไมเมียทาสอย่างผมถึงยังไม่ถูกเลิกทาสสักที​



ปีกว่าแล้วนะโว้ย!​ ที่ผมต้องก้มหน้าก้มตาใช้เวรใช้กรรมให้เจ้ากรรมนายเวรมันกดขี่ข่มเหงทุกอย่าง​



ฮือ



นาซ่าก็เอาชีวิตคนแมนเท่ห์ๆ​ ของผมกลับมาไม่ได้



ผมนอนตัดพ้อชีวิตตัวเองอยู่สักพัก​ มนุษย์ผัวที่หายเข้าไปรีดพิษอยู่นานสองนานก็ออกมาจากห้องน้ำ​ ผมจึงแกล้งหลับหนีหน้าไอ้คนโหดชอบข่มขู่ทั้งสั่งทั้งบังคับสารพัดทุกอย่าง​ ไม่อยากจะเห็นหน้าพี่มันแม้แต่วินาทีเดียวด้วยซ้ำ​ คนอะไรนิสัยอย่างงี้​ สุดจะทน!!!



“ไปอาบน้ำ”



นั่นไง…วุ่นวายกับชีวิตตรูอีกแล้วนะ​



ผมปรายตามองมารผจญอย่างไม่พอใจ​ แต่ก็พูดอะไรไม่ได้​ ก่อนที่ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ที่พี่มันคลุมออกมาจากห้องน้ำจะโยนใส่หน้าของผมขณะที่ลุกขึ้นนั่งพอดิบพอดี



อ...ไอ้ผัวเส็งเคร็ง!



“ตากให้ด้วย” สั่งเสร็จก็เดินตัวเปลือยไปใส่เสื้อผ้าอย่างโนสนโนแคร์​ อยากจะให้สาวๆ​ ที่ตามกรี๊ดอยากได้พี่มันจนตัวสั่นมาเห็นตัวตนที่แท้จริงของพี่มันนัก​ จะได้เลิกเห็นกรงจักรเป็นดอกบัวสักที​ ว่าไอ้พี่อ้ายเนี่ย…มันซังกะบ๊วยแค่ไหน!



หึ! ทำ​เองก็ได้​ แต่อยากใช้ตรูล่ะสิ…



ไอ้ผัวสันหลังยาว!!!



ผมกำผ้าเช็ดตัวของพี่อ้ายเดินไปตากตรงระเบียงห้องอย่างไม่มีทางเลือก​ กล้าขัดใจพี่มันซะทีไหนล่ะ​ กลัวเจ็บตัวเหมือนกันนะเว้ย!










30​ นาทีต่อมา…

ผมรีบแต่งตัวเพื่อออกมากินข้าวให้เสร็จๆ​ จะได้รีบกลับไปนอน​ เจ้ากรรมนายเวรจะได้เลิกบังคับขู่เข็ญผมสักที​ ท้องก็ท้องของผมเองแท้ๆ​ จะปวดหรือไม่ปวดทำไมต้องมาเดือดร้อนด้วย​ ต่อให้ผมจะร้องไห้เป็นเป็ดแล้วมันหนักอวัยวะส่วนไหนของพี่มันไม่ทราบ



หึ! คงคิดว่าผมเป็นภาระมากล่ะสิ​ ถึงขู่อยู่ได้ว่าจะ​ ‘เอาตาย’



ถ้าไม่อยากให้เป็นตัวถ่วงชีวิตก็…



เลิกกันเลยสิ!



ท้าทายพี่มันในใจเหมือนกับทุกครั้ง​ ก่อนจะเดินปั้นหน้านิ่งไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับไอ้มนุษย์ผัวโหดที่แกะกล่องอาหารญี่ปุ่นจัดวางบนโต๊ะอาหาร​ เสียงราบเรียบก็โพล่งออกมาทันทีราวกับรอเวลานี้อยู่ก่อนแล้ว



“กูนึกว่ามึงจะสั่งพิซซ่า”



“...” แล้วหมาที่ไหนบอกให้ตรูสั่งอะไรที่อยากกินวะ​ ผมกรอกตามองบนก่อนจะบอกออกไปตรงข้ามกับที่ใจคิด​ “เจี๊ยบไม่รู้ว่าพี่อยากกิน”



“วันก่อนมึงบ่นอยากกิน” เสียงพึมพำเบาๆ​ ที่ผมพอจับใจความได้บอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยทำเอาผม…



แมร่ง! รู้สึกเป็นคนเลวขึ้นมาทันทีเลยตรู



ผมแค่พูดไปอย่างนั้นเอง​ ตอนที่เห็นโฆษณาในโทรทัศน์​ ไม่คิดว่าพี่มันจะจำขึ้นใจขนาดนี้



ต… แต่ผมไม่ชอบที่พี่มันเป็นแบบนี้เลย​ เพราะมันทำให้ผมเริ่มรู้สึกผิดไม่ได้​ ถึงผมจะด่าจะเถียงพี่มัน(ในใจ)​เพราะถูกพี่อ้ายข่มเหงรังแกใช้เยี่ยงทาสแค่ไหน​ ในบางครั้ง​ก็ทำให้ผม…



...ไม่ได้ไม่ชอบ



แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร…



ผมนั่งสงบปากสงบคำในใจกินข้าวเซตหน้าปลาแซลมอนเงียบ​ ๆ​ เหลือบมองคนฝั่งตรงข้ามที่กินแต่ซูชิกับเกี๊ยวซ่าโดยไม่ยอมแตะเซตข้าวแซลมอนซื้อ​ 2  แถม​ 1 ที่ทางร้านจัดโปรโมชั่นสักคำ​ พี่มันกินอีกสองสามคำก็เลื่อนเก้าอี้ลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นออกมาดื่ม​ ก่อนจะเดินไปนั่งเอกเขนกบนโซฟาแบบปรับนอนได้กลางห้อ​ง​ ผมอดขมวดคิ้วอย่างสงสัย​กับตัวเองไม่ได้​ ไหนบอกหิวข้าวไง​ กินแค่นั้นอิ่มหรือไง​ โว๊ะ!​ เจี๊ยบงง?



“พี่อิ่มแล้วหรอ”



เชี่ย!​ ถามออกไปทำไมวะ



ผมหลบสายตาคู่ดุที่ตวัดมองมาด้วยการก้มหน้ากินซาชิมิ​ อยากจะตบปากตัวเองแรงๆ​ สักทีสองที​ จะถามพี่มันเพื่อ?



พี่อ้ายเงียบอยู่สักพักก่อนจะตอบ​สั้นๆ​ แต่ได้ใจความ​ “ยัง”



“...”



“มึงอิ่มหรือยัง” ผมเงยหน้ามองคนถามพลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย​ ขณะที่ปากก็เคี้ยวแซลมอนแย็บๆ​ “กูจะได้กินมึงต่อ”



แค็กๆ…



สำลักออกมาแทบจะทันทีที่พี่มันเอ่ยจบ​ ผมมองริมฝีปากบางที่ดื่มเบียร์กระป๋องเหยียดยิ้มก็อยากจะให้ข้าวติดคอตายฉิบหายเลย​ อยู่ดีไม่ว่าดี​ แส่หาเรื่องใส่ตัวจนได้​เรื่องไหมล่ะ



“แต่พี่บอกเจี๊ยบว่าถ้ากินข้าวแล้วให้นอนได้” ผมท้วง



“กูพูดแบบนั้น…” พูดงี้หมายความว่ายังไงอ่ะ​ อย่ามาทำหน้าเหมือนไม่รู้ไม่ชี้นะโว้ย…



“เออ​ มึงพูดแบบนั้นแหละไอ้พี่อ้าย”



เฮือก!!!



ผมตะครุบปากตัวเองด้วยความตกใจ​ ม…เมื่อตะกี้ผมพลั้งปากพูดอะไรออกไป



แกร๊ก! กระป๋องเบียร์ถูกบีบบี้คามือหนาของพี่มัน​ ผมกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกอย่างรู้ชะตากรรมตัวเอง… ตายแน่ตรู!



“มึงเรียกกูว่าอะไรนะ”



เรียกรถพยาบาลให้เจี๊ยบด้วย… 





TBC.

#อ้ายเจี๊ยบ


***ความเป็นห่วงแบบมนุษย์ผัวฮาร์ดคอร์​ ห่วงเขาก็ห่วงแต่แสดงออกดีๆไม่เป็น​ แล้วอะไรคือจำเรื่องที่น้องพูดได้ขึ้นใจขนาดนั้นคะพี่อ้าย​ ส่วนน้องเจี๊ยบอย่ากลัวพี่มันค่ะ​ พี่อ้ายมันดีแต่ขู่แต่ไม่กล้าซ้อมหนูหรอก​ ไม่ต้องกลัว^^เอาใจช่วยเขาทั้งคู่ด้วยค่ะ​ คุณรีดเดอร์อยากอยู่ทีมใครก็เลือกเลยค่ะ​  มีแรงใจปั่นฟิคเพราะคอมเม้นที่คิดถึงและรอกันทั้งนั้นเลย​น้า​ ถ้าชอบพี่อ้ายน้องเจี๊ยบก็ฝากเม้นเล่นแท็กกดเฟบกดแชร์ให้ไรท์ด้วยน้าาาา​ จะขยันๆมาลงให้บ่อยๆนะ

***สุดท้ายขอบคุณทุกคนที่สละเวลาเม้นให้ไรท์นะ​ ดีใจที่ยังรอและคิดถึงกันค่ะ​ไรท์ก็คิดถึงมากกกกๆ​ (เห็นมีถามว่าจะทำเล่มไหม​ ถ้ามีคนสนใจเยอะก็รวมเล่มแน่นอนค่ะ​ แต่ยังไม่ใช่เร็วๆนี้ค่ะ​ ขอบคุณทุกคนที่ชอบนะคะ​​)​




***ก่อนอื่นต้องขอโทษที่ไม่ได้มาอัพฟิคเลยนะคะ​ เนื่องจากโน้ตบุ๊คไรท์พังค่ะ​ ตอนนี้ก็ยังซ่อมไม่ได้นะคะ​ แต่ไรท์คิดถึงอยากเขียนฟิคมากเลยพยายามปั่นฟิคในมือถือแทน​ ซึ่งมันไม่ถนัดเหมือนในโน้ตบุ๊คเลย​ แต่จะพยายามนะคะ... ถ้าตัวหนังสือมันผิดเพี้ยนอ่านยากก็เข้าใจไรท์ด้วยน้าาาา​ จะพยายามจัดบรรทัดให้อ่านง่ายๆนะคะ​

***ฝากเม้นฟีดแบคเล่นแท็คกดแชร์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า​ เดี๋ยวจะมาให้ไวเท่าที่สามารถจะทำได้


1 เม้น​ 1  กำลังใจ

@remonny11​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.633K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,398 ความคิดเห็น

  1. #7373 MTBBminttt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 14:28
    พี่เอาแต่ใจหรอ น้องจะนอนนนน
    #7,373
    0
  2. #7338 Nuthathai Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:03

    เป็นห่วงแต่ไม่แสดงออกเป็นใครเค้าก็ไม่รู้หรอกนะพี่อ้าย

    #7,338
    0
  3. #7293 RayApichaya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:29
    ทีมพี่อ้ายจ้ามม ฮาร์ดคอร์ทับใจแม่สุดๆไปเลย
    #7,293
    0
  4. #6689 นานะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 17:51

    โอ๊ยยน้องงงงง 555

    #6,689
    0
  5. #6668 FrontHyuk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 21:44
    โถถถถถลูกแม่ จะเก่งในใจซะหน่อยดันหลุดปากกกก 5555+ ตลกอ่ะ สงสารก็สงสารนะ แต่มันขำมากกว่าอ่ะ ลูกเอ้ยยยยย แม่เรียกรถพยาบาทให้แล้วนะ 55555+ สู่ขิต
    #6,668
    0
  6. #6338 Callmeyou (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:38
    ปากหนอปาก555
    #6,338
    0
  7. #5732 dada0627 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 11:45
    พี่จำได้หมดอ่ะ แต่พี่ก็ชอบเอาแต่ใจไง น้องเลยไม่เปิดใจ
    #5,732
    0
  8. #5694 KanoonPanpanich (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 23:02
    พูดให้พี่มันรู้ไปเลยลูกว่าหนูเหนื่อยแล้ว😂
    #5,694
    0
  9. #5228 Dorothy Bernard (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 01:35

    ชิบหายละเจี๊ยบ

    #5,228
    0
  10. #4991 bb1a1n (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 12:00
    อย่างนึงที่ก็น่าสงสารแต่ไม่รู้จะทำไรได้คือ คิดในใจไม่เก่งเผลอพลั้งปากอยู่เรื่อยเลยเจี๊ยบเอ้ย~ - -"
    #4,991
    0
  11. #4664 por0621027867 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 15:01
    ชอบอะ55555 อ่านไปแอบเกรงแทนเจี๊ยบ
    #4,664
    0
  12. #4586 N_udaen_G (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 16:46
    เจี๊ยบลูกกกก หลุดบ่อยเหลือเกิน ถถถถถถถ เดี๋ยวก็ไม่ได้ออกไปไหนอีก ถถถถถ
    #4,586
    0
  13. #4240 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 22:14

    พี่อ้ายรักน้องมากจริงๆอ่ะ ต้องหัดหวานๆใส่น้องบ้าง พูดสิ่งที่ตัวเองรู้สึกบ้าง อย่าให้น้องหลุดมือนะะะ มัดใจน้องให้ได้ /เชีนร์ๆ

    #4,240
    0
  14. #4114 Tuynuy23 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:32

    555555555555555555+

    #4,114
    0
  15. #3916 Spices_smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:37
    อย่าทำน้องงงงง55555
    #3,916
    0
  16. #3475 oiLL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 05:25
    โอ๊ยยยยยเจี้ยบ เป็นไงล่ะลุ้นมาหลายตอนกลัวเหลื๊อเกินหนูจะพลั้งปากพูด ทำไงล่ะทีนี้สงสารก็สงสาร ขำก็ขำ หนูลู๊กกกกกก
    #3,475
    0
  17. #3342 PuiPui--r (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 07:09
    ที่ด่าๆบังคับๆคือห่วงเมียล้วนๆ แต่ถามคำเดียวเมียเข้าใจมั้ย 5555555
    #3,342
    0
  18. #3000 Rii#93 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 10:50
    น้องงงง ลำไยอิพี่จรีงๆ
    #3,000
    0
  19. #2998 KJL19 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:38
    อยากให้น้องกินข้าว เพราะกลัวน้องปวดท้องใช่มั้ยล่ะ ? อิอิ ใส่ใจเก่ง เป็นห่วงเก่งนะ พี่อ้ายคนซึน
    #2,998
    0
  20. #2988 KanyaJantason (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 21:08
    5555เจี๊ยบเอ้ยน่าสงสารแต่ก้อชอบ
    #2,988
    0
  21. #2787 quanb3434 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 15:28

    เจี้ยบมาหาพี่มาลูกกก


    #2,787
    0
  22. #2371 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:10
    โอ่ยยย5555 น่าเอ็นดู 55555

    พี่อ้ายถ้าลดความโหดลงคือดีเลยอะ ใส่ใจ จำคำพูดได้แม้จะพูดลอยๆ งื้อ แฟนที่ดี
    #2,371
    0
  23. #2370 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:10
    โอ่ยยย5555 น่าเอ็นดู 55555

    พี่อ้ายถ้าลดความโหดลงคือดีเลยอะ ใส่ใจ จำคำพูดได้แม้จะพูดลอยๆ งื้อ แฟนที่ดี
    #2,370
    0
  24. #2369 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:10
    โอ่ยยย5555 น่าเอ็นดู 55555

    พี่อ้ายถ้าลดความโหดลงคือดีเลยอะ ใส่ใจ จำคำพูดได้แม้จะพูดลอยๆ งื้อ แฟนที่ดี
    #2,369
    0
  25. #2368 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:09
    โอ่ยยย5555 น่าเอ็นดู 55555

    พี่อ้ายถ้าลดความโหดลงคือดีเลยอะ ใส่ใจ จำคำพูดได้แม้จะพูดลอยๆ งื้อ แฟนที่ดี
    #2,368
    0
  26. #1956 Khunkawaeii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:17
    อยากให้เจี๊ยบสู้บ้างอ่ะ พูดออกมาเลยลูก อย่ายอมพี่มันมาก
    #1,956
    1
    • #1956-1 `Gyeommdefs.(จากตอนที่ 7)
      30 ตุลาคม 2561 / 15:37
      ตลกน้องง5555555
      #1956-1