▪️ฮาร์ดคอร์▪️#MarkBam​

ตอนที่ 4 : ฮาร์ดคอร์ ครั้งที 03 มนุษย์ผัวขี้หวง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,475 ครั้ง
    31 พ.ค. 61



เกิดมาหล่อหน้าตาดี มีเมียแต่เมีย...ไม่รัก









ผมเดินกระแทกเท้ากลับเข้าห้องนอนอย่างหัวเสีย ยกมือถูริมฝีปากที่ถูกพี่อ้ายดูดกัดจนบวมช้ำจากการลงโทษที่ผมด่าพี่มัน กระทั่งแน่ใจว่าผมจะไม่กล้าหือใส่พี่มันอีก ไอ้คนโหดจึงยอมปล่อยให้กลับห้องมาเปลี่ยนชุดใหม่ ผมขยี้ปากแรง ๆ ซ้ำไปซ้ำมาจนเป็นรอยแดงเทือก พยายามระงับความไม่พอใจไม่ให้ระเบิดใส่ไอ้มนุษย์ผัวโหดสุดความสามารถ เพราะมันได้ไม่คุ้มเสียเลยสักนิด หากทำสายโหดโมโหขึ้นมา และมาลงที่ผมจนไม่ได้ออกไปหานุ่นกับยักษ์แน่ แต่ถ้าผมไม่ได้ระบายความอัดอั้นตันใจที่สุมอยู่ในอกเพราะความจำทน ผมต้องอกแตกตายแน่ ๆ


ผมกระโดดขึ้นเตียงตะโกนใส่หมอนอย่างกลัวคนหน้าดุไม่เคยยิ้มจะได้ยิน โกรธก็โกรธแต่กลัวมากกว่า อยากจะหนีก็หนีไม่ได้เพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร เลยต้องยอมให้ไอ้คนโหดกดขี่ข่มเหงจนถึงทุกวันนี้


นี่แน่ะ ๆ ไอ้ผัวบ้า เมื่อไหร่จะหมดเวรหมดกรรมกันสักทีผมทั้งร้องทั้งทุบลงไปบนหมอนหนานุ่มที่พี่อ้ายหนุนนอน ทำคนไม่ได้ก็ทำของของพี่มันนี่แหละ คิดซะว่าเป็นหน้าดุ ๆ ของพี่มัน ผมก็ยิ่งระบายความคับแค้นใจจนปลอกหมอนยับยู่ไปตามแรงอารมณ์เคืองโกรธ สักวันจะเลิกให้ได้เลย...คอยดูเถอะ


เลิกอะไร?”


เฮือก! ตายยากจริง ๆ วุ้ย...


ผมหันขวับสับสวิตซ์เปลี่ยนโหมดปรับอารมณ์ฉีกยิ้มให้คนหน้าดุนิสัยโหด ส่ายหน้าปฏิเสธเสียงอ่อยทันทีที่เห็นเจ้ากรรมนายเวรย่างสามขุมมาที่เตียง เปล่า ไม่มีอะไรครับ


อย่าให้รู้เสียงเข้มของพี่มันกำลังขู่ไม่ให้ผมกล้าทำอย่างที่ใจคิด ก่อนที่ข้อเท้าเล็ก ๆ ของผมจะถูกมือหนากระชากไถลเข้าไปใต้ร่างของพี่อ้ายที่ตามมาคร่อมตะครุบไว้ ประกาศแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของรวมไปถึงเจ้าชีวิตของผมอย่างคิดจะจองเวรจองกรรมผมไปตลอดชาติ มึงเป็นของกู ไม่ว่าจะวันนี้ พรุ่งนี้หรือวันข้างหน้า อย่าได้คิดจะหนีไปจากกู...เพราะต่อให้มึงจะมีลมหายใจหรือไม่มี มึงก็เป็นของกูวันยังค่ำ


“…”


มึงไม่รักกูไม่เป็นไร แต่กูรักมึง...เจี๊ยบ


ผมหลับตาปี๋ขยุ้มเสื้อของพี่อ้ายรอรับริมฝีปากที่กระแทกลงมาฝากฝังความรุนแรงบนริมฝีปากสีช้ำของผมเหมือนทุกครั้งอย่างกลัวเจ็บ ร่างกายของผมเหมือนเป็นพื้นที่ระบายอารมณ์ของพี่มันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจ ขอแค่พี่มันพอใจความรู้สึกของผมก็ไม่มีความหมาย เช่นเดียวกันกับคำว่า รักที่พี่มันพูดออกมาเพื่อเหนี่ยวรั้งผมเอาไว้


แต่ความรักของพี่อ้ายไม่มีค่าอะไรสำหรับผมเลย


...ไม่ว่าจะวันนี้ พรุ่งนี้หรือวันข้างหน้า จะมีลมหายใจหรือไม่มีก็ตาม ผมจะไม่มีวันรักผู้ชายสารเลวที่ย่ำยีศักดิ์ศรีลูกผู้ชายของผมเด็ดขาด!


ผมจะไม่มีวันหวั่นไหวให้กับไอ้คนโหด นิสัยดิบเถื่อนชอบใช้ความรุนแรงบีบบังคับผมทุกวิถีทางจนร้องไห้นับครั้งไม่ถ้วน ผมจะไม่...


อ อื้อ...ช...ชอบพี่อ้ายเด็ดขาด จะไม่มีวันรู้สึกดีกับสัมผัสที่พี่มันเล้าโลมปรนเปรอ แม้ร่างกายจะทรยศสนองตอบพี่มันอย่างยากจะห้ามใจ ต...แต่ผมจะไม่ยอมหวั่นไหว อื้ม…”


ผมครางเผยอปากจูบตอบริมฝีปากหยักที่ลิ้มชิมกลีบปากของผม จูบอ่อนนุ่มที่คนแข็งกระด้างไม่เคยมอบให้ กำลังหลอกล่อให้ใจผมสั่นเผลอคล้องลำคอหนารั้งคนด้านบนที่กำลังจะผละริมฝีปากออกกลับมามอบจุมพิตอุ่นละมุนอีกครั้ง ผมชอบสัมผัสแผ่วเบาที่คลอเคลียแปลกใหม่ในตอนนี้ มันเหมือนผมได้รับการทะนุถนอมพะเน้าพะนอเอาใจ ต่างออกไปจากทุกครั้งที่มีแต่ความเรียกร้อง ร้อนแรงเต็มไปด้วยความต้องการและรุนแรงดิบเถื่อน


รสจูบละมุนละไมที่ไม่มีการเรียกร้องหรือไล่ต้อนคุกคามปลุกปั่น กลับทำให้ผมตื่นตัวซุกแผ่นอกบางไร้อาภรณ์ปกปิดบดเบียดแนบสนิทกับอกของพี่อ้ายอย่างไม่รู้ตัว จูบของพี่อ้ายไม่ได้เรียกร้องให้ผมสนองตอบเพราะทานทนความเร่าร้อนที่แผดเผาเรือนร่างไม่ไหวอย่างทุกที แต่จุมพิตนี้มันทำให้ผมร้องขอ ใช่! ร้องขอออดอ้อนให้คนด้านบนมอบรสสัมผัสให้ผมมากกว่านี้ มากกว่านี้...


Rrrr…Rrrr…Rrr…


เสียงโทรศัพท์ทำให้ผมค่อย ๆ ลืมตามองใบหน้าหล่อดุที่อยู่ใกล้เพียงลมหายใจกลั้น ขณะที่ริมฝีปากก็ขยับจูบพี่อ้ายอย่างไม่รู้สึกตัว กระทั่งเสียงเรียกเข้าที่ค่อย ๆ แทรกดังเข้ามาในโสตประสาท มือที่เคยโอบคล้องจึงผลักไสคนตัวสูงด้านบนให้ผละออก จุมพิตที่ทำให้ผมละเมอเผลอไผลไปชั่วขณะ ถูกแทนที่ด้วยรสจูบเอาแต่ใจดูดดึงริมฝีปากของผมซ้ำ ๆ จนรู้สึกเจ็บชาไปทั้งปาก นิ้วเรียวยาวบีบสันกรามบังคับให้ผมเผยอปากจูบตอบอย่างไม่มีทางเลือก ยอมตามใจคนอ่อนโยนไม่เป็นหรือเป็นแต่ไม่คิดจะทำ พี่มันจะได้เลิกขยี้ปากซ้ำรอยแผลที่พี่มันกัดให้ได้เลือดสักที


เจ็บฉิบหายเลย...


อ อื้อ...เอ็บ ผมร้องประท้วงในลำคออย่างเริ่มจะทนไม่ไหว พี่อ้ายจึงยอมถอนริมฝีปากมองผมอ้อยอิ่ง นัยน์ตาดุที่ชอบบีบบังคับให้ผมกลัวจนหัวหดบ่งบอกความต้องการอย่างเปิดเผย ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธพัลวันพลางยกมือยันไหล่คนด้านบนที่เตรียมจะงาบผมไม่ให้ออกไปหาเพื่อน ม ไม่เอานะพี่อ้าย...ขอเจี๊ยบออกไปหาเพื่อนนะ


“…”


นะ นะ...นะครับผมขอร้องด้วยความเจ็บใจ ทำไมผมต้องมาทำนิสัยออดอ้อนเหมือนผู้หญิงให้ผู้ชายที่มันขืนใจผมด้วย ชาติที่แล้วผมทำกรรมทำเวรอะไรไว้กับพี่มันนักหนา ชาตินี้ถึงต้องมาชดใช้กรรมยอมให้ไอ้มนุษย์ผัวโหดมันข่มเหงกันมากขนาดนี้ ชีวิตแมร่งโคตรบัดซบเลย!


ค่อยไป


แต่เจี๊ยบเลทแล้วนะครับผมแย้งเสียงอ่อยก่อนที่ริมฝีปากพี่มันจะฉกวูบลงมาปิดปากบวมช้ำของผม ก่อนจะหลบนัยน์ตาดุมองอกแน่น ๆ อย่างน่าอิจฉาของพี่มัน กลัวใจพี่มันที่พร้อมจะขย้ำเหยื่ออย่างผมได้ทุกเมื่อชะมัด ยิ่งเดาใจพี่มันไม่ค่อยออกอยู่ด้วย


เกลียดที่สุดเวลาพี่อ้ายมองด้วยสีหน้านิ่ง ๆ จนผมเดาอารมณ์ไม่ออกนี่แหละ เพราะผมไม่รู้ว่าควรจะรับมือกับพี่มันยังไงดี นอกจากยอมให้พี่มันบังคับเอาแต่ใจเหมือนกับทุกครั้ง


Rrrr…Rrrr…Rrr…


เสียงโทรศัพท์ที่ไอ้นุ่นโทรฯจิกอย่างไม่ยอมแพ้ดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่ผมต้องปล่อยให้สายมันตัดไปเอง ผมช้อนตามองท่าทีของพี่อ้ายอย่างหยั่งเชิงว่าพี่มันจะเอายังไงกับผมกันแน่ คนตัวสูงที่คร่อมทับผมอยู่จึงทิ้งตัวนอนลงข้าง ๆ ปล่อยให้ผมคลานไปรับโทรศัพท์ที่แผดเสียงดังไม่หยุดด้วยความระแวงอย่างไม่กล้าวางใจซะทีเดียว ตราบใดที่ขาผมยังไม่ก้าวออกจากห้อง ร่างกายของผมก็ยังไม่พ้นเขตอันตราย


นุ่นกูยัง...


[มึงจะมาชาตินี้หรือชาติหน้า...ห๊ะ!] เสียงแปดหลอดตะโกนถามขัดผมดังลั่น จนผมยกโทรศัพท์ออกห่างจากหูแทบไม่ทัน ไอ้นุ่นมันเป็นพวกชอบเสียงดังโวยวายมือหนักเท้าหนัก เอะอะเดี๋ยวทุบเดี๋ยวตี ถ้าไม่อยากน่วมไปทั้งตัวให้อยู่ห่างมันไว้หนึ่งช่วงแขนหรือระยะที่มือมันเอื้อมไม่ถึง เพราะฝ่ามืออรหันต์ของมันน่ะ...ไม่นุ่มเหมือนชื่อหรอกนะ ฟาดทีสะเทือนไปทั้งซี่โครง [ตกลงมึงจะเบี้ยวนัดพวกกูอีกใช่มั้ยไอ้เจี๊ยบ]


ไม่ได้เบี้ยวเว้ย...กูกำลังจะออกผมบอกเสียงค่อยอย่างไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะได้ออกไปหาพวกมันหรือเปล่า เพราะถ้าไอ้มนุษย์ผัวไม่อนุญาต ผู้ชายตัวเล็ก ๆ อย่างผมก็ไม่กล้าขัดใจสายโหดให้โมโหหรอก กลัวพี่มันจะฆ่าเอา ยิ่งโหด ๆ อยู่ด้วย...สู้เก็บชีวิตให้ไอ้นุ่นมันฟาดงวงฟาดงาเล่นยังดีเสียกว่า


[มึงก็พูดแบบนี้ทุกที ถ้าไม่อยากออกมากับพวกกูคราวหลังก็อย่ารับปาก]


ไม่ใช่แบบนั้น คือกู...


[กูงอนมึงจริง ๆ แล้วนะเว้ย] มันตัดพ้อให้ผมรู้สึกผิดและไม่กล้าเบี้ยวนัดมันอีก แต่ผมโคตรจะลำบากใจเลยเว้ย! ผมกัดปากขยี้เส้นผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด นั่นก็เพื่อนนี่ก็ผัว เอาใจใครไม่ถูกแล้วโว้ย


เออ ๆ กูไปแน่ แต่อาจจะถึงช้าหน่อยนะมึงผมรับปากมันอย่างรู้สึกผิดที่เคยเทนัดพวกมันบ่อย ๆ ทั้งหมดก็เพราะไอ้มนุษย์ผัวโหดนี่แหละที่ขโมยเวลาส่วนตัวของผมไปเป็นของตัวเองหมด โคตรเห็นแก่ตัวชะมัด! ผมอยากจะตะโกนใส่หน้าพี่อ้ายดัง ๆ แล้วบอกเลิกให้จบ ๆ ไปซะ!


แต่ผมมันก็ขี้ขลาดดีแต่เก่งลับหลังพี่อ้าย แค่พี่มันมองหน้าด้วยสายตาดุ ๆ ผมก็กลัวจนไม่กล้าสบตาหรือพูดอะไรไม่เข้าหูสายโหดแล้ว ถึงพี่มันจะยังไม่เคยง้างมือใส่ผมเลยสักครั้งก็เถอะ แต่ใครจะกล้าเสี่ยงล่ะ มีแต่คนไม่กลัวตายเท่านั้นแหละ!


ผมสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วหันกลับไปฉีกยิ้มทำใจดีสู้เสือที่กำลังนอนสอดมือทั้งสองรองศีรษะมองผมนิ่ง ๆ แล้วคลานกลับไปหาพี่อ้ายขอร้องพี่มันดี ๆ เผื่อครั้งนี้พี่มันจะยอมตามใจผมบ้าง


เจี๊ยบขอออกไปหาเพื่อนนะครับ


“…” เงียบ! ไม่ตอบ ได้...พี่มึงได้ จะเอาแบบนี้ใช่มั้ย?


ใจร้ายผมเริ่มเล่นละครตัดพ้อพี่อ้ายอย่างรู้สึกกระดากลิ้นตัวเอง ก็บอกแล้วไงว่าผมมันพวกดีแต่เก่งลับหลังให้ตาต่อตาฟันต่อฟันเหรอ...ชาติหน้าตอนบ่าย ๆ เหอะ! ผมหลุบตามองมือตัวเองก่อนจะบอกเสียงอ่อย ทีพี่ออกไปหาเพื่อน เจี๊ยบยังไม่เคยยุ่งเลย


ไม่ได้หวังให้คนแข็งกระด้างอย่างพี่อ้ายรู้สึกผิดอะไรหรอกนะ แค่จะหลอกด่าพี่มันว่าอย่ามาทำตัวสอเสือใส่เกือกกับชีวิตคนอื่นก็เท่านั้น


ก็ห้ามสิพี่มันบอกหน้าตาย


นี่แกล้งโง่เพื่อกวนตีนใช่มั้ย?


ใครจะกล้าล่ะเสียงผมโคตรแง่งอนจนผมยังรู้สึกได้ จบสิ้นแล้วคนแมน ๆ อย่างผม เพราะไอ้คนโหดที่มันกำราบผมซะอยู่หมัดไม่กล้าหือตรงหน้านี่ไง เจ็บใจชะมัด...หงึ!


ก็ลองห้ามดิ...


“…” คำพูดของพี่มันทำผมแดกจุกไปเลย คือพี่มึงกำลังบอกให้ผมลองห้ามมันดู หรือกำลังขู่ผมให้กลัวกันแน่วะ โว๊ะ! เจี๊ยบงง?


ผมเบะปากเสมองไปทางอื่นพลางนั่งบีบมือตัวเองอย่างยอมแพ้ เหนื่อยจะเถียงกับไอ้คนนิสัยชอบบงการชีวิตคนอื่น จนเกิดเดดแอร์เพราะผมเอาแต่นั่งเงียบปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ มันเป็นความเงียบที่อึดอัดจนผมตัดสินใจลุกหนี แต่จู่ ๆ เสียงทุ้มต่ำของไอ้มนุษย์ผัวโหดก็ดังขึ้นและทำให้ผมยิ้มออกมาในที่สุด


แล้วมึงจะไปยังไง ให้กูไปส่งมั้ย?”


ผมหันกลับมามองพี่อ้ายด้วยความดีใจ พูดงี้แปลว่ายอมให้ผมออกไปหาเพื่อนแล้วดิ


ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวเจี๊ยบไปเองก็ได้


แต่กูอยากไปส่ง


แล้วจะถามตรูเพื่อ...?


ผมอยากจะตะโกนใส่หน้าหล่อ ๆ พร้อมกระทืบคนตลอดเวลาของพี่อ้ายใจแทบขาด ถ้าพี่มันตั้งใจจะไปส่งผมตั้งแต่แรกแล้วจะถามผมหาหอกอะไรวะ?


ไม่พอใจ...คิ้วเข้มเลิกขึ้นถามหน้านิ่ง ไม่ไปก็ได้นะ


ไม่พอใจอะไร...ไม่มี๊ผมรีบยิ้มประจบเอาใจก่อนจะถลาวิ่งลงจากเตียงไปใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ด้วยกลัวมนุษย์ผัวดุจะเปลี่ยนใจยึดอิสรภาพของผมให้อยู่แต่ในห้องกับพี่มัน


เจี๊ยบ...


“…”


จูบเมื่อกี้...ผมเงียบทำเป็นไม่ได้ยินขณะยืนเลือกเสื้อในตู้เสื้อผ้า พอผมไม่ตอบอะไรพี่อ้ายจึงเดินมาซ้อนแผ่นหลัง ผมจึงหยิบเสื้อยืดคอกลมมาสวมอย่างไม่สนใจนัก เหมือนมึงชอบ


ผมก้มหน้าไม่อยากเถียงคนหลงตัวเอง เพราะรู้ว่าจะเป็นยังไงถ้าเถียงออกไป คราวนี้พี่มันคงได้ท้าพิสูจน์จนปากเปียกปากแฉะกันพอดี เพราะแค่นี้ปากผมก็บวมเจ่อเจ็บจนจะกินอะไรไม่ได้อยู่แล้ว


กูจะทำบ่อย ๆ


แล้วแต่พี่ดิผมบอกอย่างสมเพชตัวเอง เพราะผมไม่เคยห้ามอะไรพี่มันได้อยู่แล้ว คนอ่อนแออย่างผมย่อมตกเป็นเหยื่อของคนที่แข็งแกร่งกว่าอย่างพี่อ้ายเสมอ...ผมคงเกิดมาเพื่อเป็นทาสให้พี่มันข่มเหงจริง ๆ นั่นแหละ


พี่มันอยากทำอะไรกับร่างกายผมก็ทำไปเถอะ เหนื่อยจะขัดขืนให้เจ็บตัวแล้ว ทุกวันนี้ผมใช้ชีวิตแค่รอพี่มันเบื่อแล้วปล่อยผมไปก็เหนื่อยจะตายแล้ว!


เอาเสื้อมาใส่หน่อย


นั่นไง...ใช้อีกล่ะ!


ผมละนับถือความเสมอต้นเสมอปลายของพี่อ้ายจริง ๆ แค่เอื้อมมือพี่มันก็ไม่มีปัญญาหยิบเอง แค่ได้ใช้ผมเล็ก ๆ น้อย ๆ พี่มันคงมีความสุขมากสินะ วันไหนไม่ได้ใช้ผมพี่มันคงขาดใจตาย...


ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ข่มความหงุดหงิดไม่พอใจเอาไว้สุดความสามารถ ก่อนจะหยิบเสื้อโอเวอร์ไซส์ที่พี่มันชอบใส่ยื่นให้ส่ง ๆ แต่นอกจากพี่มันจะไม่รับไอ้มนุษย์ผัวน่าตายกลับใช้ผมได้หน้าตาเฉย


ใส่ให้ด้วย...เสียงเข้มสั่ง ขณะที่ที่นัยน์ตาดุ ๆ บังคับเมียทาสอย่างผมให้ต้องยิ้มหน้าชื่นอกตรมทำตามคำสั่งไอ้คนนิสัยเสียชอบกดขี่ข่มเหงผมต่อไปเหมือนกับทุกวันอย่างเลี่ยงไม่ได้


โตจนหมาเลียตูดไม่ถึง ใส่เองไม่ได้หรือไงวะ?






กว่าจะมาถึงห้างสรรพสินค้าที่นัดนุ่นและยักษ์ไว้ก็ใช้เวลาชั่วโมงกว่า ยังดีที่ไม่ต้องวนหาที่จอดรถให้เสียเวลายิ่งกว่าเดิม ผมมองนาฬิกาข้อมือด้วยความร้อนใจก่อนจะปลดเข็มนิรภัยด้วยความรีบร้อน ไอ้นุ่นมันต้องบ่นผมหูชาแน่ ๆ ที่มาสายไปเป็นชั่วโมง ทว่าน้ำเสียงเข้มติดดุพลันเอ่ยขึ้นรั้งผมไว้


เดี๋ยว...


ครับ?” คนยิ่งรีบ ๆ จะเรียกทำไมเนี่ย! ผมได้แต่หงุดหงิดในใจก่อนที่คอเสื้อของผมจะถูกมือหนากระชากอย่างแรงจนตัวผมแทบจะปลิวไปนั่งอยู่บนตักพี่อ้าย


“ห้ามนอกใจ...


...” 


กูเอาตาย


เจี๊ยบไม่กล้านอกใจพี่หรอกน่าผมบอกอย่างตัดรำคาญคนขี้หวง ถึงพี่มันไม่ขู่ผมก็กลัวจนแทบไม่กล้าเข้าใกล้ใครแล้ว


ดุยิ่งกว่าหมาใครจะกล้าวะ...


เดี๋ยวกูโทรฯหา...


รู้แล้วครับผมรับปากมนุษย์ผัวขี้หวงที่บอกเป็นนัย ๆ เตือนผมเสียงเข้มดุ...ให้ผมรับสายพี่มันด้วย พอได้คำตอบที่พอใจคุณเขาแล้ว พี่อ้ายถึงยอมปล่อยให้ผมลงจากรถไปหาเพื่อน ส่วนตัวพี่มันจะไสหัวไปไหนผมไม่สนใจเลยสักนิด แค่พี่มันไม่อยู่ในรัศมีสายตาให้ผมต้องอึดอัดก็พอ เพราะแค่นี้ผมก็จะอกแตกตายอยู่แล้ว




TBC.

#อ้ายเจี๊ยบ


***คนพี่เริ่มจากรักที่ไม่เก่งเรื่องแสดงออก อ่อนหวานไม่เป็น ส่วนคนน้องไม่เคยรักแต่ผูกพันธ์จากวันเวลาที่อยู่ด้วยกัน ถึงปากจะบอกว่าเกลียด อยากจะเลิกแต่ลึก ๆ ก็ยอมให้พี่มันรังแก น้องไม่รู้ใจตัวเองว่าไม่ได้เกลียดคนพี่อย่างที่เคยคิด


***บอกรักเขาก็ยังไม่อ่อนโยนเลยค่ะคุณพี่อ้าย พี่จะฮาร์ดคอร์ไปไหนคะ ปล.พระเอกเรื่องนี้ไม่ใช่สุภาพบุรุษชวนฝัน จะไม่มีมุมมุ้งมิ้งเหมือนคุณมาเฟียเรื่องโน้นนะคะ แต่เขาก็จะไม่โหดจนจบเรื่องหรอกค่ะ เขาแค่แสดงออกไม่เป็นหรือไม่รู้วิธีแสดงออกนั่นเอง เพราะเขาถูกเลี้ยงดูมาแบบนี้ เดี๋ยวเจอพ่อพี่อ้ายเมื่อไหร่ก็นั่นแหละ รู้เรื่อง...


1เม้น​ 1 กำลังใจดีๆของไรท์ค่ะ


@remonny1​1




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.475K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,398 ความคิดเห็น

  1. #7328 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 17:24
    รักที่เหมือนไม่รัก
    #7,328
    0
  2. #6665 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 20:26
    อิพี่ก็นะ อ่อนโยนกับน้องมันหน่อย 555+ กลัวมันช้ำในตายก่อน 555+
    #6,665
    0
  3. #6491 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 18:54
    อ่านแล้วก็รู้สึกเจ็บลึกๆสงสารพี่มันอยู่นะ
    #6,491
    0
  4. #6392 9397♡ (@amimikuma) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 16:33
    สงสารทั้งคู่เลยอ่ะ
    #6,392
    0
  5. #6335 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:56
    พอถึงวันนั้นจริงๆก็เลิกไม่ได้หรอกดูทรง เหมือนเพื่อนเราเด๊ะๆ
    #6,335
    0
  6. #5726 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 11:16
    พี่ก็อ่อนโยนกับน้องหน่อยซี่ น้องชอบนะ
    #5,726
    0
  7. #4717 dejawooo (@dejawooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 00:24
    พี่ก็รู้แล้วน้าว่าน้องชอบแบบไหน อยากให้ใส่ใจน้องนิดนึง สงสารน้องเน้อ น้องจะได้ไม่อยากเลิกกับพี่แบบนี้
    #4,717
    0
  8. #4455 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:33

    มีครส.ว่าถ้าน้องใช้ไม้แข็งขึ้นมาพี่อ้ายอาจจะกลายเป็นคนกลัวเมียก็ได้ 5555

    #4,455
    0
  9. #4452 Dorothy Bernard (@Monitha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:36

    อ่อนโยนกับน้องบ้างก็ได้พี่

    #4,452
    0
  10. #4237 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:58

    อ่อนโยนกับน้องบ่อยๆก็ดีคับ น้องจะได้ใจอ่อนแล้วแช่งพี่น้อยลง5555

    #4,237
    0
  11. #3910 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:12
    พี่ก็ปากเเข็ง น้องก็หัวเเข็ง
    #3,910
    0
  12. #3907 Somsom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:02

    นี่คนหรือหมาวะ ดุฉิบหาย ????????????????????

    #3,907
    0
  13. #3719 YouareDna (@YouareDna) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:04
    ไว้พี่จะทำแบบนั้นกับน้องบ่อยๆนะ (หมายถึงอ่อนโยนนนนนนน!)
    #3,719
    0
  14. #3339 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:26
    น้องจะไม่ช้ำมือตายใช้มั้ยพี่อ้าย
    #3,339
    0
  15. #3008 phung25 (@0946438674) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 14:33
    พี่อ้ายน้องชอบความอ่อนโยน ... หยวนๆให้น้องบ้างกะด้าย
    #3,008
    0
  16. #2995 KJL19 (@KJL19) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:48
    พี่อ้ายก็อ่อนโยนกับน้องหน่อยนะ น้องรักน้องหลงแน่ ๆ ค่า
    #2,995
    0
  17. #2994 KJL19 (@KJL19) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:45
    ทุกครั้งที่น้องเจี๊ยบด่าพี่อ้ายในใจ แม่ละเกร็งแทน กลัวหนูหลุดปากออกไปจริง ๆ 555
    #2,994
    0
  18. #2492 Ratchayapan (@Ratchayapan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 15:36
    เหมือนอ่านจำเลยรัก เวอร์ชั่นโหดคูณสอง 55555
    #2,492
    0
  19. #2362 `Gyeommdefs. (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 12:32
    อิพี่ก้คือแข็งไปถ้ายอมอ่อนให้น้องกว่านี้ น้องรักตายเลยยย
    #2,362
    0
  20. #2182 Alnem (@nem1616) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:22
    สงสารทั้ง2คนเลยอ่ะ

    ทั้งพี่อ้ายทั้งน้องเจี๊ยบ
    #2,182
    0
  21. #1968 ggjdtgf (@ggjdtgf) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 03:24
    พี่-.....เป็นกู กูทนไม่ได้หรอกน่ะ
    จะให้มานั่งถูกโดนบังคับเนี่ยมันไม่
    ใช่เรื่องหวะ หัดอ่อนโยนและใจเย็นกว่านี้หน่อย
    ทำแบบนี้น้องมันคงจะรักอยุ่หรอก
    ก็เข้าใจน่ะว่าเป็นพวกซึนโหด
    (เดี๋ยวๆนี่กูเป็นแม่เค้าเหรอ ถึงมาสอนเค้าเนี่ย)
    #รุ้มั้ยพี่-เหมือนกุตอนนี้เลย
    คอยให้แม่มาประเคนทำกับข้าวให้แดก ให้แม่รีดผ้าให้ นี่มันตัวกุชัดๆเลย
    ขอโทษทีพิมพ์คำหยาบ
    #1,968
    0
  22. #1954 Khunkawaeii (@Khunkawaii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:18
    จริงพี่มันรักนะแต่ไม่อ่อนโยน เจี๊ยบก็คิดว่าเหมือนไม่ได้รักจริงเป็นการบังคับที่บอกรักแต่คือรั้งให้อยู่ ส่วนเจี๊ยบคงสุดทนจริงปากบอกเกลียดแต่ยอมไงด้วยค.ผูกพันธ์แหละถึงอยู่กับพี่มันมาได้ จริงก็รู้สึกให้ใจกับพี่อ้าย ไม่งั้นหนีไปนานแล้ว
    #1,954
    0
  23. #1949 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 01:11
    ขอเวอร์ชั่นเสียงอ่อนโยนได้มั้ย แบบเมื่อกี้น้องคล้อยตามเลยนะ
    #1,949
    0
  24. #1776 JKEve_ (@29333) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 22:05
    พี่ต้องอ่อนลงอีกนิดนะ
    น้องงงง อย่าพึ่งเลิกกก
    #1,776
    0
  25. #1728 callushappiness (@callushappiness) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 02:02
    อ่อนโยนสักนิดนะคุณพี่ น้องจะได้รัก
    #1,728
    0