▪️ฮาร์ดคอร์▪️#MarkBam​

ตอนที่ 3 : ฮาร์ดคอร์ ครั้งที่ 02 มนุษย์ผัวกวนตีน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,560 ครั้ง
    21 ก.ย. 62



เกิดมามีเวรมีกรรม มีผัวเป็นเจ้ากรรมนายเวร











Aai Talk


หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมก็เดินสางผมที่เปียกหมาด ๆ ออกมานั่งรอร่างเล็กสวมเสื้อยืดตัวโคร่งยาวคลุมสะโพกกลมเต็มมือสวมกางเกงบ๊อกเซอร์บรีฟสีขาวรัดรูป ยืนหันหลังทำมื้อเช้าให้ผมอยู่ตรงโต๊ะทานข้าว ผมกอดอกมองทรวดทรงของผู้ชายตัวเล็กเอวเอสผิวขาวเนียนละเอียดลื่นมือที่ผมสัมผัสมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เจี๊ยบมันเป็นผู้ชายซ่อนรูปตัวบางอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอมเหมือนหนุ่มดอกไม้ มันเหมือนผู้ชายที่เกิดมามีฮอร์โมนเพศหญิงเยอะกว่าผู้ชาย รูปร่างหน้าตาของมันถึงได้สวยราวกับผู้หญิง หรืออาจจะสวยกว่าผู้หญิงบางคนเสียด้วยซ้ำ


ปกติผมเป็นคนขี้เบื่อ ไม่ชอบอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ แต่มันเป็นคนแรกที่ผม(บังคับให้)คบด้วยนานที่สุด แถมไม่มีทีท่าว่าผมจะเบื่อมันง่าย ๆ อีกด้วย ผมถูกใจมันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันในผับ จำได้ว่ามันถูกเพื่อนมอมเหล้าจนเมาเลื้อยยั่วไปทั่ว ผมเลยรวบหัวรวบหางให้มันตกเป็นของผมโดยที่สติอันน้อยนิดของมันไม่ยินยอม แต่ผมไม่สนใจหรอก ถ้าผมอยากได้มัน...มันก็ต้องเป็นของผม จะเต็มใจหรือไม่เต็ม ผมจะทำให้มันยินยอมเอง


ใคร ๆ ก็บอกว่าผมโหด เถื่อน นิสัยอันธพาลไม่ถูกชะตาใครก็กระทืบไม่เลี้ยง เพราะข่าวลือที่ผมตามเช็คบิลคนที่มันรุมหมาหมูกับเพื่อนของผม ข่าวลือก็แพร่สะพัดออกไปในทางบิดเบือนเกินจริง ประวัติของผมถูกขุดคุ้ยก่อนจะถูกเอามาพูดให้สนุกปาก ยิ่งรู้ว่าผมเป็นลูกชายผู้มีอิทธิพล คนก็ยิ่งใส่สีตีไข่แต่งเรื่องไปต่าง ๆ นานา จริงบ้างเท็จบ้าง ก่อนจะจบด้วยประโยคที่ผมได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน


ก็มันลูกมาเฟีย


เชื้อไม่ทิ้งแถว


มันก็เหมือนพ่อมันนั่นแหละ


อย่ายุ่งกับมัน ถ้าไม่อยากเจ็บตัว


และอีกมากมายที่คนเหล่านั้นพูดลับหลังผม พื้นนิสัยผมเป็นคนไม่ชอบหาเรื่องใครก่อน ถ้าไม่ยุ่งกับผมจนเกินลิมิต ผมก็ไม่เก็บมาใส่ใจด้วยซ้ำ


แต่เจี๊ยบมันเป็นคนแรกอีกแล้วที่ทำให้ผมอยากทำทุกวิถีทางเพื่อครอบครองมัน คล้ายทุกอย่างที่เป็นมันมีแรงดึงดูดบางอย่างให้ผมลุ่มหลง ยิ่งได้อยู่ใกล้มัน เห็นมันทุกเช้าและก่อนนอน มันทำให้ผมรู้สึกอยากกลับมานอนที่ห้อง กลับมาเพื่อที่จะได้เจอมัน แม้ว่ามันจะไม่อยากอยู่กับผมเลยก็ตาม


ทว่า ผมไม่สนใจหรอกว่ามันจะอยากอยู่หรือไป ถ้าผมไม่ปล่อยมันไป มันก็ไม่มีสิทธิ์ไปจากผม เพราะนิสัยเสียอย่างหนึ่งของผมที่ได้อิทธิพลมาจากพ่อไม่มีตกหล่นเลยก็คือ... บังคับ!


นิสัยชอบบังคับบงการให้เป็นไปตามที่ต้องการ ต่อให้ต้องทำเลวแค่ไหน ก็ไม่มีวันหยุดจนกว่าจะได้สิ่งนั้นมาและเจี๊ยบคือสิ่งนั้น ที่ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้มันอยู่ข้างกายผม เจี๊ยบทำให้ผมเสพติดมันจนคลั่งอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน ที่สำคัญ...ผมเป็นของมันแล้ว มันก็ต้องรับผิดชอบสิ


ถ้ามันอยากจะโทษก็โทษคนที่พามันมาให้ได้เจอะเจอคนอย่างผมก็แล้วกัน โชคร้ายเองช่วยไม่ได้...


กลิ่นหอมของไข่คนชีสหอมฟุ้งไปทั่วห้อง ก่อนที่คนตัวเล็กจะตักใส่จานเดินมาเสิร์ฟให้ผมถึงที่ด้วยใบหน้าบึ้งตึงนิด ๆ มันคงโกรธที่ต้องลุกมาทำอาหารเช้าให้ผม ทั้งที่มันควรจะได้นอนพักเอาแรงบนเตียงนุ่ม ๆ วันนี้ไข่คนชีสก็เลยไม่มีแฮมกับขนมปังปิ้งเหมือนกับครั้งก่อน


ขนมปังปิ้งผมทวงก่อนที่เจี๊ยบมันจะสะบัดตูดหนีผมเข้าห้อง


ก ก็พี่ไม่ได้บอก เจี๊ยบก็เลยไม่ได้ทำให้มันบอกเสียงค่อยหน้าจ๋อยงอเป็นลูกแมว มันคงกลัวเสียงดุ ๆ ของผมเหมือนกับทุกทีนั่นแหละ


บอก


บอกตอนไหน ไม่ได้บอกเหอะเสียงเหมือนแมวเถียงแย้ว ๆ ริมฝีปากอิ่มที่ถูกผมดูดจนเจ่อยื่นน้อย ๆ อย่างไม่พอใจ


แมร่ง!!!


...น่ารักชิบหาย


เจี๊ยบมันชอบทำตัวน่ารักโดยไม่รู้ตัวแบบนี้ไง ผมถึงอยากแกล้งให้มันงอแง ชอบมองเวลามันทำตัวดื้อรั้น ดื้อเงียบเวลาเผลอตัว พอเวลาเจอสายตาดุ ๆ ของผมมันก็จะเก็บอาการเป็นลูกแมวเชื่อง ๆ น่าเลี้ยงอย่าบอกใครเชียว


เมื่อกี้...ผมบอกนิ่ง ๆ พลางมองริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันเหมือนกำลังสะกดกั้นความไม่พอใจบางอย่าง ก่อนที่ริมฝีปากน่าจูบให้ได้เลือดจะทำปากขมุบขมิบสบถเสียงค่อยอย่างที่คิดว่าผมไม่ได้ยิน แต่บังเอิญผมอ่านปากมันออกน่ะ...


กวนตีน


ด่าเสร็จก็สะบัดหน้าเดินไปทำขนมปังปิ้งให้ผมอย่างกระฟัดกระเฟียด ท่าทางของมันน่ากำราบให้หายพยศชะมัด เดี๋ยวมันจะโดนไม่ใช่น้อย!


ไม่พอใจ?” ถามออกไปทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ หลังจากคาดโทษมันเงียบ ๆ


ใครจะกล้า... หันมายิ้มตอแหลบอกผมเสร็จก็ตั้งหน้าตั้งตาทำขนมปังปิ้งให้ผมต่อ ไม่ต้องให้เดาผมก็รู้ว่าปากเยลลี่สีแดงน่ากินของมันกำลังด่าผมไม่ออกเสียง เผลอ ๆ มันแช่งชักหักกระดูกให้ผมตายเร็ว ๆ ด้วยซ้ำ ผมรู้ทันมันทุกอย่างนั่นแหละ แต่ไม่อยากถือสาอะไรกับมันมาก

 

 

ปกติผมเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่อยู่กับเจี๊ยบผมพูดเก่งขึ้นมากเลยนะ ทว่าไม่รู้ทำไมมันถึงชอบเข้าใจผมผิดอยู่เรื่อย การกระทำของผมยังไม่ชัดเจนพออีกเหรอ ที่ผมต้องคอยสั่งให้มันทำโน้นทำนี่ให้ก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจ บางครั้งที่ผมต้องดุก็แค่เป็นห่วงมัน ที่ต้องคอยห้ามคอยขู่ให้มันกลัวเพราะกลัวว่ามันจะมองคนอื่น


ผมผิดตรงไหน?


...เจี๊ยบมันถึงอยากจะเลิกกับผมนัก!


อยากได้อะไรอีกไหมครับ เชิญบัญชามาได้เลยมันประชดประชัน ขณะวางจานขนมปังปิ้งสองชิ้นลงตรงหน้า ผมจึงหรี่ตามองมันนิ่ง ๆ


ช่วงนี้ผมใจดีมากไปเหรอมันถึงได้ปากเก่งขึ้นเยอะ ไม่ได้โกรธหรือไม่พอใจมันหรอก แต่ผมแค่ไม่ชอบให้ริมฝีปากของมันที่เป็นของผมพูดจาแดกดันตัวผมเอง มันไม่ระรื่นหูเท่าไหร่ ผมชอบฟังเสียงหวานยั่วยวนของมันครางเรียกชื่อผมมากกว่า


เจี๊ยบมันเป็นคนหน้าตาน่ารักจนน่าแกล้ง แต่มันจะโคตรเซ็กซี่เวลาเปลือยตัวอยู่ใต้ร่างผม มันเป็นผู้ชายบุคลิกมีเสน่ห์ดึงดูดใจ ผมไม่รู้หรอกว่าแรงดึงดูดของมันออกมาจากตรงไหน รู้แค่ว่าทั้งหมดที่เป็นมันนั่นแหละที่ดึงดูดผม...


ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน


ประชด?


เปล๊า...เสียงสูงเชียวนะมึงไอ้ลูกเจี๊ยบในกำมือ ก็แค่ถามเฉย ๆ เท่านั้นเอง ถ้าพี่ไม่มีอะไรแล้วเจี๊ยบขอตัว...


นั่ง...ผมสั่งพลางใช้เท้ายันเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม บังคับมันด้วยสายตาจนมันยอมเดินไปนั่งบนเก้าอี้อย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธ มันคงไม่กล้าเสี่ยงทำให้ผมหงุดหงิด เพราะความโหดที่เล่าลือกันปากต่อปากของผมข่มขู่ให้มันมโนกลัวไปเอง ทั้งที่ผมไม่เคยคิดจะซ้อมมันเลย มันเป็นเมียผมนะ...ให้ตายสิ!


ตั้งแต่บังคับให้มันมาอยู่ด้วย ผมไม่เคยลงไม้ลงมือตบตีมันเลยนะ รุนแรงสุดก็แค่จับมันทุ่มลงเตียง เหวี่ยงมันลงโซฟา หรืออาจจะมีผลักมันล้มกระแทกพื้นบ้างเวลามันทำให้ผมโมโหหึง ก่อนจะย้ำเตือนว่ามันเป็นคนของใคร โดยไม่ลืมจัดการคนที่มันกล้ามายุ่งกับลูกเจี๊ยบของผมให้ลอยนวล ทั้งหมดก็เพราะนิสัยดื้อเงียบของมันที่ชอบแอบทำอะไรให้ผมต้องทำมันเจ็บตัวอยู่เรื่อย


จะให้อยู่ทำไมเนี่ย เหนื่อยจะตายชักกลีบปากอิ่มบ่นกระปอดกระแปดเสียงค่อย ก่อนจะก้มหน้างุดหลุบตามองมือตัวเอง หน้ามันหงอยจนน่าสงสารเพราะถูกผมจ้องด้วยสายตานิ่ง ๆ


อยากตาย?ผมขมวดคิ้วถามมันเสียงเข้ม แค่นั่งกับผม มันถึงกับจะตาย...เดี๋ยวมันจะได้ตายคาอกผมนี่แหละ


เปล่ามันบอกเสียงอ่อยไม่ยอมมองหน้าผม


กิน...ผมสั่งพลางเลื่อนจานไข่คนชีสไปให้ เจี๊ยบมันทำหน้าอิดออดเหลือบมองผมอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ไม่รู้มันจะกลัวอะไรผมนักหนา ผมไม่ใช่ยักษ์ใช่มารสักหน่อย เห็นแล้วพาลหงุดหงิดชะมัด!


ม ไม่หิว พี่กินเลย


กู...


อยากกินกับมึง!


ก็ได้ กินก็ได้มันชิงพูดขึ้นก่อนที่ผมจะบอกจบ มันเข้าใจเจตนาผมผิดอีกแล้ว เฮ้อ...เซ็งว่ะ!!!


ผมกอดอกนั่งมองมันนิ่ง ริมฝีปากบวมสีช้ำเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรงขณะดึงจานไข่คนชีสไปกินอย่างไม่เต็มใจ อะไรที่ผมสั่งผมบอกมันไม่เคยเต็มใจสักอย่างหรอก เพราะในสายตามันน่ะ...


...ผมไม่เคยดีอยู่แล้ว


THE END.




                หลังจากถูกบังคับให้กินมื้อเช้าที่พี่อ้ายมันสั่งให้ผมหอบสังขารลุกขึ้นไปทำให้อย่างที่พี่มันต้องการ ไอ้ผัวโหดจอมบงการจึงยอมปล่อยให้ผมกลับมานอนเอาแรงบนเตียงนุ่ม ๆ แต่นอนได้ไม่เท่าไหร่เสียงโทรศัพท์กับเสียงแปดหลอดทะลุเพดานของไอ้นุ่นก็โทรฯมาปลุกเพราะกลัวผมจะเบี้ยวนัดเหมือนกับทุกครั้ง ซึ่งต้นเหตุก็มาจากเจ้ากรรมนายเวรที่ตามจองล้างจองผลาญจนผมไม่อยากออกไปไหนนั่นแหละ


ผมหอบร่างพัง ๆ ปวดเมื่อยไปทั้งตัวลุกขึ้นอาบน้ำเพื่อออกไปดูหนังกับนุ่นและยักษ์ สองเพื่อนสนิทที่รู้จักกันวันรับน้อง ร่างกายผมเหนื่อยล้าจนแทบลุกไม่ไหว แต่จะปฏิเสธมันก็ทำไม่ได้ เพราะผมดันตกปากรับคำกับพวกมันเมื่อวานตอนเลิกเรียนไปแล้ว แถมนุ่นมันยังยื่นคำขาดจะตัดเพื่อนกับผมอีก หากครั้งนี้ผมเบี้ยวนัดมัน


เฮ้ออยากจะคราย


                มีแต่คนเอาแต่ใจจริง ๆ โว้ย!


                ผมเลือกเสื้อคอวีแหวกลึกถึงกลางอกตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อมาและยังไม่เคยได้ใส่กับเกงยีนส์รัดรูปสีดำทรงโปรด ฉีดพรมน้ำหอม Gucci Bamboo กลิ่นหอมสดชื่นอ่อนละมุนของดอกไม้ที่ไอ้พี่อ้ายมันชอบและบังคับให้ผมใช้เล็กน้อย ก่อนจะคว้าโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์เดินไปขออนุญาตเจ้ากรรมนายเวรที่นั่งเล่นเกมอยู่ตรงโซฟากลางห้อง ขอตอนที่สมาธิพี่มันกำลังจดจ่ออยู่กับเกมนี่แหละเหมาะเหม็งเลย


                พี่อ้าย วันนี้ขอไปดูหนังกับเพื่อนนะ


                “…” ผมยืนรออยู่สักพักพี่มันก็ยังเงียบราวกับจมอยู่ในโลกของเกม งั้นผมจะถือว่าพี่มันอนุญาตแล้วนะ บ๊ายบาย...


                ผมยิ้มลั้ลลาก่อนจะบอกพี่มันอย่างคนมีสัมมาคารวะ งั้นไปแล้วนะ


                “…” เงียบ!


                ไปจริง ๆ แล้วน้า...


                ผมกระหยิ่มยิ้มย่องในใจเดินตัวปลิวไปใส่รองเท้าอย่างเริงร่า ผมโคตรรู้สึกดีชะมัดที่ไม่ต้องตอบคำถามคาดคั้นเหมือนเป็นผู้ร้ายโดนสอบสวนเหมือนกับทุกครั้ง พี่มันชอบห้ามโน้นสั่งนี่จนผมหงุดหงิด พอผมเผลอชักสีหน้าไม่พอใจใส่ไอ้มนุษย์ผัวโหดก็จัดการกักขังผมอยู่บนเตียงจนต้องเทนัดเพื่อน โคตรกักขังหน่วงเหนี่ยวชะมัด หลายครั้งที่ผมอยากจะแจ้งความจับพี่มันเข้าคุกซะให้เข็ด แต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่อ้ายเป็นลูกชายผู้มีอิทธิพลอยู่เหนือกฎหมาย การตัดสินใจทำแบบนั้นก็ไม่ต่างจากเอาชีวิตไปทิ้ง


                เผลอ ๆ ผมอาจจะตายคามือพี่มันก่อนก้าวเท้าเข้าโรงพักเสียด้วยซ้ำ อีกอย่างผมก็เหมือนตัวคนเดียวไม่มีญาติที่ไหน พ่อแม่ก็แยกทางกันไปมีครอบครัวใหม่แล้วทิ้งผมไว้กับเงินในบัญชีที่ส่งให้ใช้ในแต่ละเดือน ก็ยังดีที่ไม่ถูกตัดหางปล่อยวัด ไม่ต้องทำงานตัวเป็นเกลียวให้ลำบากลำบน แต่จะทำอะไรก็ต้องคิดหน้าคิดหลังให้ดี ไม่อยากทำให้คนที่ทิ้งกันไปแล้วมองว่าผมเป็นตัวภาระ หาแต่เรื่องเดือดเนื้อร้อนใจไปให้


                ทว่า ตั้งแต่ถูกบังคับให้เป็นเมียทาสของไอ้มนุษย์ผัวโหด เงินในบัญชีผมแทบไม่เคยแตะ เกือบปีได้แล้วมั้งที่ไอ้ผัวจอมบงการมันเปย์ผมทุกอย่าง อะไรที่ผมอยากได้พี่มันพร้อมรูดแบล็กการ์ดจ่ายเป็นว่าเล่น  ส่วนอะไรที่ผมไม่อยากได้แต่พี่มันชอบ พี่มันก็จะบังคับและยัดเยียดให้ผมจนได้ โดยที่ผมไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเสียด้วยซ้ำ


                มานี่


                กึก!


                มือที่กำลังจับลูกบิดประตูชะงักทันทีที่เสียงเข้มของคนที่นั่งเล่นเกมสั่ง ผมลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะหันไปมองคนที่นั่งกดโทรศัพท์เสียบหูฟังบลูทูธเล่นเกมอยู่ตรงโซฟา แล้วถอนหายใจเฮือกหนึ่งออกมา ก่อนจะสลัดรองเท้าทิ้งอย่างหงุดหงิดเดินไปนั่งโซฟาอีกตัวที่ว่างอยู่ ในใจก็ก่นด่าคนที่ทำตัวเป็นเจ้ากรรมนายเวรเสมอต้นเสมอปลายอย่างไม่มีที่ติ ผมต้องรอพี่มันเล่นจนจบเกม พี่อ้ายถึงจะยอมละสายตาและหยุดมาคุยกับผม


                ในขณะที่ผมก็นั่งลุ้นในใจไปด้วย...


                ตาย ๆ ไปซะ ตายสักที ตาย ๆ ไปสักที


                ผมแช่งให้พี่มันแพ้อย่างแน่วแน่ สายตาจดจ้องโทรศัพท์ในมือของไอ้มนุษย์ผัวโหด ในใจก็ยังคงส่งกระแสจิตสาปส่งฮีโร่ของพี่มันอย่างไม่ลดละ ผมกำมือแน่นลุ้นให้แพ้อยู่ตลอดเวลาจนเผลอส่งเสียงในใจออกไปด้วยความหลุดปาก


                ตายสักทีสิโว้ย!!!”


                เฮือก!!!


                ชิบหายแล้วตรู


                ผมรีบยกมือตะครุบปากด้วยความตกใจ เผลอกลืนน้ำลายเสียงดังเอื๊อก! ด้วยความกลัวเจ้าของสายตาดุดันที่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมามองผม ก่อนที่พี่มันจะกระชากหูฟังบลูทูธและเขวี้ยงโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดทิ้งอย่างไม่สนใจใยดีเต็มแรง ทำเอาผมที่นั่งตัวเกร็งกลัวใจพี่มันอยู่แล้วสะดุ้งโหย่ง ฮื่อ...ตายแน่เลยตรู!


                “มานี่เสียงเข้มเชียว กลัวน้า...


                “…” ผมค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินไปหาพี่มัน ในใจก็ท่องบทสวดแผ่เมตตาไปด้วย เผื่อพี่มันจะไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน ผมกลัวพี่มันมากจนฉี่จะราดแล้วเอาจริง ๆ อ๊ะ...


                ผมหลับตาปี๋ขณะที่ถูกมือหนากระชากคอเสื้อแหวกลึกถึงช่วงอกของผม แรงกระชากของพี่มันทำเอาผมถลาล้มลงบนพื้นตรงหน้าพี่อ้ายจนเจ็บเข่าไปหมด แต่ความเจ็บนั้นเทียบกับความกลัวที่จะถูกพี่มันฆ่าไม่ได้เลย วันนี้พี่มันเอาผมตายแน่ ๆ โทษฐานที่ผมทำให้พี่มันแพ้เกม


                “ข ขอโทษ...ไม่ได้ตั้งใจผมบอกอย่างคนสำนึกผิดไม่กล้าแม้แต่จะลืมตามองหน้าโหด ๆ ดุ ๆ ไม่เคยยิ้มของพี่อ้าย


                แหวกลึกขนาดนี้ มึงตั้งใจจะใส่ไปโชว์ใคร


                เอ๋...?


                ผมค่อย ๆ ลืมตามองหน้าพี่มันด้วยความสงสัย ไอ้เสียงเข้ม ๆ ที่ตะคอกใส่หน้าผมเมื่อตะกี้หมายถึง...คอเสื้อ? พอผมทำหน้างง ๆ ไม่ตอบสักที สายโหดก็กระชากคอเสื้อของผมจนหน้าผมแทบจะกระแทกกับสันจมูกโด่ง ๆ ของพี่มัน ฮื่อ...ใจร้อนจริงวุ้ย!


                “ช โชว์ไร...แฟชั่นเหอะ


                “แบรนด์อะไร?


                “จ จะทำไม?” ผมถามอย่างไม่ไว้วางใจพี่มัน


                กูจะซื้อทิ้งให้หมด


                แคว็ก!!!


                “อ๊ะ!”


                ผมตกใจกับการกระทำดิบเถื่อนของพี่อ้ายที่ไม่เคยชินสักที พี่มันฉีกเสื้อผ้าของผมอย่างกระแทกกระทั้นจนเนื้อผ้าบาดผิวของผมทิ้งรอยแดงตามเนื้อตัว โดยที่ผมไม่สามารถขัดขืนการกระทำของพี่มันได้เลย นอกจากมองเสื้อตัวแพงที่ถูกฉีกทึ้งแปรสภาพเป็นผ้าขี้ริ้วไร้ค่าถูกปาทิ้งไปตกอยู่ตรงมุมห้อง ก่อนที่พี่มันจะกระชากผมไปจูบแรง ๆ


                อื้อ...


                ผมร้องอย่างตระหนก เมื่อพี่อ้ายก้มลงมาจูบอย่างรวดเร็วและบีบบังคับให้ผมอ้าปากเพื่อรับเรียวลิ้นที่ฉกเข้ามาในโพรงปากโดยไม่ทันตั้งตัว พี่อ้ายไล่ต้อนจูบผมอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่ยอมให้ผมได้หายใจหายคอ จูบหนักหน่วงเนิ่นนานจนผมแทบสำลัก จุมพิตร้อนแรงที่ไม่มีความอ่อนหวานนุ่มนวลในรสสัมผัสจากคนตัวสูงที่กอดรัดร่างของผมแทบจมหายเข้าไปในอก มันคือการลงโทษที่ผมทำให้พี่มันหงุดหงิด ก่อนที่ฟันคมของไอ้คนโหดจะงับกลีบปากล่างของผมให้ได้เลือด


                กำปั้นเล็ก ๆ ของผมไล่ทุบแผ่นหลังกว้างให้ปลดปล่อยผมจากความเจ็บคลุ้งกลิ่นคาวเลือดอย่างไม่ยอมแพ้ แต่ยิ่งผมขัดขืนพี่มันก็ยิ่งขบกัดริมฝีปากของผม ทำให้ผมต้องหยุดทุบแผ่นหลังกว้างแล้วเปลี่ยนเป็นขยุ้มเสื้อยืดตัวนิ่มของพี่อ้ายเพื่อระบายความเจ็บที่ได้รับ กระทั่งพี่มันกัดปากผมจนสาแก่ใจแล้ว เรียวลิ้นแสนช่ำชองที่ทำให้ผมอ่อนระทวยครั้งแล้วครั้งเล่าจึงไล้เลียดูดกลืนเลือดผสมน้ำลายหยาดเยิ้มที่เลอะขอบปากของผมจนเกลี้ยง มนุษย์ผัวโหดจึงยอมผละริมฝีปากแล้วสั่งเสียงเข้มเหมือนกับทุกครั้ง


                อย่าทำให้กูหึง


                “รู้แล้วผมก้มหน้าบอกเสียงอ่อย ไม่รู้ผมมีอะไรให้พี่มันหึงนักหนา นมก็ไม่มีให้หกจะมีใครอยากมองอกแบน ๆ อย่างผม พี่มันน่ะหวงไม่เข้าเรื่อง!


                แล้วยังทำเสียงเข้มขึ้นอีกระดับจนผมต้องรีบส่ายหน้าปฏิเสธ


                “ไม่ทำแล้ว


                “ไปกับใคร?” ทำไมต้องทำเสียงดุด้วย ถามดี ๆ ก็ได้ไหม?


                “นุ่นกับยักษ์


                “กลับกี่โมง


                “…” ผมกัดปากอย่างใช้ความคิด เอาจริง ๆ คือผมก็ไม่อยากกลับเร็ว ๆ เพื่อมาเจอหน้าดุยิ่งกว่าหมาของพี่อ้ายหรอก โคตรเสียสุขภาพจิตชิบหาย!


                “หกโมง?”


                “หนึ่งทุ่ม ผมรีบบอกทันควัน แต่คนชอบบงการชีวิตผมจนเคยตัวกลับเอ่ยเสียงเข้ม


                ห้าโมง เดี๋ยวกูไปรับ


                แต่ว่า...


                “หรือมึงจะไม่ไปเลือกเอา


                ผมสูดลมหายใจลึก ๆ อย่างพยายามข่มความไม่พอใจ จนเผลอพลั้งปากด่าพี่มันออกไป...


                กวนตีนเสียงเบา


                ชิบหายแล้วไง!!!


                “มึงพูดอีกทีสิ” 













TBC.

#อ้ายเจี๊ยบ


***พี่อ้ายเขาชอบน้องเจี๊ยบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอค่ะ แต่พี่เขาเป็นคนแข็งกระด้างแสดงออกไม่เก่งพอ ๆ กับไม่ชอบพูด แต่เจี๊ยบไม่ชอบพี่อ้ายเลยค่ะ เพราะเจี๊ยบเขาเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงแต่ถูกพี่อ้ายขืนใจเลยต้องตกเป็นเมียพี่มันอย่างไม่เต็มใจ จะหนีก็หนีไม่ได้เพราะกลัวพี่อ้ายมากค่ะ 

***ชอบฝั่งไหนก็เลือกทีมได้เลยค่ะ​ #ทีมนุษย์ผัวโหด​ หรือ​ #ทีมเมียทาส​ 

***ถ้าชอบมนุษย์ผัวโหดกับเมียทาสก็ฝากกดเฟบ กดแชร์ ฝากเม้นเล่นแท็กให้ด้วยนะคะ


1 เม้น 1 กำลังใจ


@remonny11










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.56K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,398 ความคิดเห็น

  1. #7370 MTBBminttt (@MTBBminttt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 13:21
    ทั้งสงสารทั้งขำน้องเลย แง
    #7,370
    0
  2. #7326 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 07:44
    โหดเหลือเกินพี่ ให้เมียอยู่เพราะความกลัวเจริญจริงๆ
    #7,326
    0
  3. #7224 cczaza123za (@cczaza123za) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 19:41
    ชอบบบบบ รอพี่อ้ายตอนอ่อนโยนกับน้องบ้างนะ
    #7,224
    0
  4. #6809 Mew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 11:32

    เป็นใครก็กลัวมั้ยพี่ ยิ้มให้เมียบ้างก็ได้นะ

    #6,809
    0
  5. #6659 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 15:42
    โถถถถ ลูก จะได้ไปดูไหมหนังเนี่ย 555+ พี่ก็โหดดดดเกิ๊น น้องเกร็งไปหมดแล้ว 5555+
    #6,659
    0
  6. #6334 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:46
    ก็บังคับอ่ะเนอะ มันจะรักดันไหวมั้ยเนี้ยยย
    #6,334
    0
  7. #5967 sophitkongkaew (@sophitkongkaew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 17:23
    เก็บกดแทนอ่ะคิดเยอะเกินไปแล้ว
    #5,967
    0
  8. #5720 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 10:59
    บางทีก็ขำความคิดเยอะของน้อง พี่เค้าเเค่แสดงออกไม่เก่งเอง
    #5,720
    0
  9. #4716 dejawooo (@dejawooo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 00:12
    ถ้าอ้ายแสดงออกทางคำพูดอีกสักนิด อ่อนโยนอีกสักหน่อย น้องคงจะมองพี่ในแง่ดีกว่านี้นะคะ ฮือ รู้ว่ารักแต่แสดงออกไม่เป็น แต่ว่าอย่าทำให้น้องรู้สึกแย่กับพี่ไปมากกว่านี้เลยนะ
    #4,716
    0
  10. #4585 eiffelmb (@eiffelmb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:38
    แอบสงสารพี่อ้าย แง
    #4,585
    0
  11. #4581 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 10:38
    พี่อ้ายก็โหดกับน้องเหลือเกินนนน น้องก็ดื้ออะ แต่ได้แค่เงียบๆ
    #4,581
    0
  12. #4454 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 14:53

    สงสารอิพี่นะ สกิลการแสดงความรู้สึกติดลบมาก น้องเกลียดแล้วเนี่ย 55555

    #4,454
    0
  13. #4451 Dorothy Bernard (@Monitha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:02

    อยากให้น้องรักก็อย่าดุน้องสิพี่

    #4,451
    0
  14. #4450 Dorothy Bernard (@Monitha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:02

    อยากให้น้องรักก็อย่าดุน้องสิพี่

    #4,450
    0
  15. #4406 0898074076 (@0898074076) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:39
    สนุกมากกก
    #4,406
    0
  16. #4235 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 12:44

    เห็นอ้ายบ่นๆว่าน้องไม่รักแล้วก็หน่วๆในใจเนอะ ก็ตัวเองน่ากลัวอ่าาา น้องก็กลัวอ่ะดิ

    #4,235
    0
  17. #3995 igot7_MTBB (@igot7_MTBB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:40
    พี่ชอบดุน้องงงงง
    #3,995
    0
  18. #3994 igot7_MTBB (@igot7_MTBB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:39
    พี่ชอบดุน้องงงงง
    #3,994
    0
  19. #3973 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:20
    ไม่รุ้จะสงสารใครดี พี่อ้ายก้รักน้องมากแต่แสดงออกได้แค่นี้ ส่วนเจี้ยบนิก้ไม่ได้รุ้เลยว่าพี่เค้ารักงัยถึงโหดกะน้อง วงวาร 5555555555
    #3,973
    0
  20. #3908 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
    พี่อ้ายก็ชอบดุน้องงง น้องก็ชอบพี่อ้ายใช่มั้ยหล่ะ ถ้าไม่ชอบไม่ทนมานานชนาดนี้หรอก
    #3,908
    1
    • #3908-1 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 3)
      24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
      **ขนาด สิเอ้ยยย
      #3908-1
  21. #3718 YouareDna (@YouareDna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:48
    ฮื้อน่ารักเกิ๊นไม่ไหวๆ ใจข้าไปหมดล้าววววว
    #3,718
    0
  22. #3338 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:16
    ประสาทเสียแทนทั้งสองคน คุยคนละเรื่องเดียวกันตลอด 555
    #3,338
    0
  23. #3012 sirinthipYY (@sirinthipYY) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 15:59
    เบาๆกับน้องซี่ แล้วแบบนี้น้องจะรักเมื่อไหร่ละพี่เอ้ย
    #3,012
    0
  24. #3006 phung25 (@0946438674) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 14:24
    มีความเถียงผัว (ในใจ) 555
    #3,006
    0
  25. #2992 KJL19 (@KJL19) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:30
    พออ่านตอนนี้จบ คืออยากให้มีตอนพิเศษ ที่พี่อ้ายเจอกับน้องเจี๊ยบครั้งแรกเลยค่ะ
    #2,992
    0