▪️ฮาร์ดคอร์▪️#MarkBam​

ตอนที่ 18 : ฮาร์ดคอร์​ ครั้งที่​ 17​ มนุษย์เมียเอาคืน​ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,013 ครั้ง
    26 ก.พ. 62





เกิดมาหล่อหน้าตาดี มีเมีย... เมียรักแล้ว



17











สามวันต่อมา…



ผมเลื่อนช่องทีวีไปเรื่อยๆ​ อย่างรู้สึกเบื่อหน่าย​ ขณะนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงนอนของไอ้นุ่น​ ส่วนไอ้เจ้าของห้องก็ไปมุดหัวอยู่ร้านเกมใกล้หอพักตั้งแต่เลิกเรียน​ ดึกๆ​ มันคงจะกลับเพราะพรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า​ ไอ้ยักษ์ก็พาสาวไปดูหนัง​ ปล่อยให้ผมซังกะตายอยู่ห้องคนเดียว



แต่ก็ดีเหมือนกัน​ เพราะผมยังรู้สึกขัดๆ​ เขินๆ​ ไม่กล้าสู้หน้าพวกมันอยู่เลย​ ถึงพวกมันจะไม่พูดไม่ล้อเลียน​ และไม่บอกใครเรื่องที่ผมชะ… ชอบ​ เออ! ไม่อยากจะยอมรับ​ว่าชอบ แต่ก็ชอบนั่นแหละ​ ทว่าผมก็ยังกระดากอายพวกมันอยู่ดี​ มันกระอักกระอ่วนยังไงก็ไม่รู้เวลามองหน้าพวกมัน​ เพราะเหล้าแท้ๆ​ เลยที่ทำให้ผมไม่มีสติหลุดปากบอกพวกมันไป​ พอนึกถึงคืนนั้นแล้วแมร่ง…



โคตรพลาดฉิบหาย!







‘ไอ้คนที่ทำให้มึงเป็นเอามากคือพี่เสือหรอวะ’ หัวสมองที่อึ้งและสติที่โคตรสลึมสลือบอกผมว่านั่นคือเสียงไอ้ยักษ์ที่ถามหลังจากแบกผมกลับห้องไอ้นุ่น



‘โน้…’



‘แล้วมันเป็นใคร​ กูโคตรอยากรู้เลย’



‘...’ ผมเอียงคอปรือเปลือกตาอันหนักอึ้งมองคนถามนิ่งคิด​ถึงไอ้มนุษย์ผัวโหดที่ทำให้ผมรอเก้อ​ จู่ๆ​ ความน้อยใจที่เก็บสะสมมาตลอดทั้งวันมันก็ทำให้ผมเบะปาก​ ฤทธิ์ของเหล้าดีกรีแรงทั้งที่ดื่มไปไม่กี่แก้ว​ ทำให้คนคออ่อนอย่างผมร้อนรุ่ม​ ขอบตาร้อนผ่าวเหมือนอยากจะร้องไห้ขึ้นมาดื้อๆ​ ‘ฮึก…’



‘เฮ้ย!​ เจี๊ยบมึงร้องทำไมวะ’ ไอ่นุ่นร้องถามอย่างตกใจทำอะไรไม่ถูก



‘มึงเป็นงี้​ พวกกูทำตัวไม่ถูกนะเว้ย’ ไอ้ยักษ์ว่าสีหน้าปั้นยาก



‘ฮึก…ทำไมพี่มันไม่มาง้อกูวะ’



‘พี่...’



‘พี่มึงนะหรอ...’ ผมพยักหน้าให้พวกมันก่อนจะร้องบอกเสียงงอแง



‘ฮือ​ กูเอาแต่คิดถึงพี่มัน​ กูพยายามห้ามตัวเองแล้ว​ แต่ตรงนี้ของกู…ฮึก!’ ผมว่าพลางตบลงบนอกข้างซ้ายของตัวเองพร่ำบอกพวกมัน​ ‘กูไม่รู้กูเป็นเชี่ยไร​ ถึง​เอาแต่คิดถึงพี่มันตลอดเวลา​’



‘แล้วมึงทะเลาะกันเรื่องอะไรวะ’ ไอ้นุ่นถาม



‘ผู้หญิง’ เพราะความเมาทำให้ผมหลุดปากสารภาพออกไปทุกสิ่งทุกอย่าง​ ก่อนที่ไอ้ยักษ์จะถามอย่างไม่แน่ใจ



‘มึงหมายถึง​ พี่มึงแย่งผู้หญิงที่มึงชอบ’



‘ไม่ใช่…ฮึก!’



‘หรือมึงชอบผู้หญิงของพี่มึง’



‘กูไม่ได้ชอบ’ ผมบอกไอ้นุ่น



‘โอ๊ย! กูละปวดเฮด​ ถ้าไม่ใช่แล้วมึงชอบใคร’ ไอ้นุ่นทึ้งหัวตัวเ​องแล้วถามผมอย่างเริ่มจะหงุดหงิด​ ‘ชอบพี่มึงหรือไง’



‘กู…’ ผมอึ้งจนพูดไม่ออกก่อนจะโวยวายบอกมันอย่างไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับหัวใจ​ ที่มันควบคุมอะไรไม่ได้สักอย่างของตัวเอง​ ‘กูไม่รู้​ กูแค่ไม่ชอบที่ผู้หญิงคนอื่นมายุ่งกับพี่มัน​​ กูโกรธ​ กูโมโห​ กู… กูไม่ชอบ​ ฮือ…​ กูเป็นเชี่ยไรวะ​มึง’




‘เชี่ย!’



‘ฉิบหายแล้วมึง’



‘ท...ทำไม’



‘ยังมีหน้ามาถามกูอีก​’ ไอ้ยักษ์ด่าผมก่อนจะบอกตอกย้ำคนโง่อย่างผมให้เข้าใจความรู้สึกบ้าบอ​ ที่ผมพยายามหาข้ออ้างมากลบเกลื่อนความรู้สึกตัวเอง ‘มึงเอาแต่คิดถึงเขา​ มึงน้อยใจที่เขาไม่ง้อ มึงไม่ชอบที่เห็นผู้หญิงคนอื่นมายุ่งกับเขา​ ก็เพราะว่ามึงหึงมึงหวงเขา​ ทั้งหมดที่มึงเป็นอยู่ตอนนี้​ ก็เพราะว่ามึง… หลงรักพี่ตัวเองไงไอ้เจี๊ยบ’




‘มึงว่าไงนะ’ ถามออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง​ ไอ้นุ่นจึงย้ำให้ผมฟังชัดๆ​ อีกที



‘มึง…รัก...พี่ชายตัวเอง’



ผมแทบจะหายเมาเป็นปลิดทิ้ง​ ช็อคซีนีม่าฉิบหาย​ พวกมันพูดบ้าอะไรวะ​​ ผมเนี่ยนะจะรักไอ้ผัวเจ้ากรรมนายเวร​ ไม่จริงหรอกน่า​ พวกมันแมร่งมั่วว่ะ!



ตึ้กตักๆ



ล… แล้วทำไมหัวใจผมต้องเต้นแรงราวกับคนทำผิดแล้วโดนจับได้ด้วยวะ​ ผมคงไม่ได้เผลอไปมีใจให้พี่อ้ายอย่างที่พวกมันบอกจริงๆ​ ใช่ไหม​วะ ผมมองไอ้นุ่นและไอ้ยักษ์อย่างพยายามคิดหาข้ออ้างมาหักล้างกับความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองและคำพูดของพวกมัน



แต่ทว่า…



ไม่มีเลย​ ไม่มีข้ออ้างไหนที่จะสมเหตุสมผลให้ผมหลอกตัวเองได้เลย​ หากนั่นคือการซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง​ ผมก็คงปฏิเสธได้ไม่เต็มปากเต็มคำ​ ว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่อ้าย​ เพราะลึกๆ​ ข้างในใจของผมมัน…เปิดรับให้พี่อ้ายเข้ามาอยู่ในนั้นแล้ว…



ฉิบหายแล้วแม่จ๋า!



สถานะคนแมนซังนัมจายืนหนึ่งที่เคยคิดจะมีเมียถูกพี่อ้ายมันสั่นคลอนได้ไงวะไอ้ลูกเจี๊ยบ​ ทำไมมึงแรดใจง่ายอย่างงี้วะ หมดสิ้นแล้วศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย​อกสามศอก​ เป็นชายบริสุทธิ์ผุดผ่องที่ไม่เคยเสียตัวให้ผู้หญิงคนไหน​ แต่ดันตกเป็นเมียผู้ชายสายโหด​ แถมตอนนี้ผมยังชอบผัวตัวเองอีกต่างหาก​ ผมควรจะดีใจหรือเสียใจดีวะ… แมร่ง!



‘นี่คือเหตุผลที่มึงยอมพี่มึงมาตลอดใช่ไหมไอ้เจี๊ยบ’ ไอ้นุ่นถามอย่างไม่ได้ต้องการคำตอบจากผมหรอก​ ‘วันนั้นกูรู้สึกจริงๆ​ นะเว้ย​ เหมือนมึงคุยกับผัวมากกว่าพี่’



‘สัส! กลืนน้ำลายตัวเอ​งนะมึงไอ้คนเท่’ ไอ้ยักษ์ก็ซ้ำผมจัง​ ไอ้พวกเวรนี่… ตกลงพวกมันเพื่อนผมจริงรึเปล่าวะ?



‘พวกมึง… ’ ผมเรียกเสียงค่อยไม่กล้าสบตาพวกมันตรงๆ​ โคตรรู้สึกอับอายขายหน้าพวกมันฉิบหาย​ แต่ผมก็ไม่ได้ตั้งใจไหมวะ​ หัวใจมันทรยศผมนี่หว่า​ ให้ทำไง​ล่ะ​ โมโหกลบเกลื่อนแมร่งเลยดีไหม​ ‘พวกมึงแมร่งมั่ว​ กูไม่ได้ชอบพี่มันสักหน่อย​ ห้ามพูดห้ามล้อกูอีกนะเว้ย​ ไม่งั้นกูโกรธจริงๆ​ ด้วย’



‘หรา…’ ไอ้ยักษ์ทำเสียงยียวนกวนตีนสุดๆ​ ส่วนไอ้นุ่นก็ไม่น้อยหน้าเบะปากมองบนจนน่าถีบเรียงตัว​ พวกมันแมร่ง!



‘กูจริงจังนะเว้ย​’



‘สัส! โมโหกลบเกลื่อน​ กูดูออกกูรู้กูเรียนมา’ ไอ้ยักษ์ว่าอย่างรู้ทัน​ แต่ผมไม่ยอมรับซะอย่าง​ มันจะทำไม?



‘กูว่ามันชอบพี่ตัวเองชัวร์’ ไอ้นุ่นก็ย้ำจังเลยนะ​ เออ… ตรูชอบพี่อ้าย​ แต่มึงห้ามเอาความจริงมาพูด​ มันเขินนะโว้ย…



‘ไอ้เพื่อนเวร​ กูไม่คุยกับพวกมึงแล้ว’



‘เออๆ​ พวกกูไม่ล้อไม่บอกใครหรอก​น่า’



‘ถ้าไม่ลืมตัวนะ ’



‘…’ ไอ้พวกนี้นี่!












Rrr...Rrr...Rrr



ผมปรายตามองโทรศัพท์ข้างตัวที่แผดเสียงดังอย่างเกียจคร้าน​ ก่อนจะสะดุ้งลุกพรวดขึ้นนั่งโดยอัตโนมัติ​ เมื่อสายเรียกเข้าคือคนที่ผมรอให้โทรฯหามาตลอดสามวันอย่างน้อยใจ​ แต่แทนที่ผมจะโกรธ​ ไอ้ก้อนเนื้อเท่ากำปั้นบนอกข้างซ้ายกลับเต้นระรัวขึ้นมาซะงั้น​ ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่มันโทรฯหาสักหน่อย​ ทำไมต้องตื่นเต้นแปลกๆ​ ด้วยวะ​ มึงก็แค่เผลอมีใจให้เขาไหมไอ้ลูกเจี๊ยบ…



โคตรอ่อนเลยว่ะ!



“อะแฮ่ม… ฮัลโหล” ผมกระแอมกระไอซ้อมเสียงโดยยังไม่ได้กดรับสายพี่อ้าย​ “เสียงเล็กเสียงน้อยไปไหมวะ​”



ผมพึมพำกับตัวเองก่อนลองซ้อมใหม่อีกครั้ง​ “ครับ​ พี่อ้าย”



แมร่ง!



“ทำไมดูอ้อนๆ​ ยังไงไม่รู้วะ​”



โอ๊ย… ตรูอยากจะบ้าตาย​ ก็แค่รับสายทำไมต้องคิดมากด้วยวะเนี่ย​ ก็แค่ทำตัวเหมือนปกติดิวะไอ้ลูกเจี๊ยบ​



ผมบ่นตัวเองในใจก่อนจะกลั้นใจรับสายมนุษย์ผัวโหด​ พลางเม้มริมฝีปากเข้าหากันไม่เอ่ยอะไร ผมไม่ได้อะไรเลยนะเว้ย​ แค่อยากฟังว่าพี่มันจะแถอะไรเฉยๆ​ หรอก​ เหอะ!



[เมื่อไหร่จะกลับ…]​ น้ำเสียงเข้มเอ่ยขึ้นทันทีที่ผมรับสาย ถามแบบนี้คืออะไรวะ​ คนที่หายหัวไปตั้งหลายวัน​ มหาลัย’ก็ไม่เข้ามีสิทธิ์พูดแบบนี้ด้วยหรอ​ ลืมไปหรือเปล่าว่าผมโกรธพี่มันอยู่น่ะ​ อย่ามาใช้อำนาจผัวโหดบังคับผมให้กลัวนะเว้ย​ โมโหว่ะ!



“ไม่อยากกลับ” บอกออกไปอย่างแง่งอน​ ถ้าพี่มันไม่รู้ก็ควายแล้วไหม?



พี่อ้ายเงียบไปทันทีที่ผมเอ่ยจบ​ ต่อให้ไม่เห็นหน้าผมก็รู้ว่าไอ้ผัวโหดคงกำลังโกรธที่ถูกขัดใจจนแทบอยากจะปาโทรศัพท์ทิ้ง​ โมโหจนอยากจะกระทืบผมได้เลยมั้ง​ แต่ช่างสิวะ… ไม่ได้อยู่ใกล้มือใกล้ตีนพี่มันสักหน่อย​ เปรี้ยวได้!



ถ...ถึงแม้จะแอบกลัวพี่มันมากก็เถอะ​ แต่ไม่รู้แหละ​ ผมงอน​อยู่พี่มันต้องง้อ​ ไม่อย่างนั้นผมก็ไม่กลับเว้ย​ มาทำให้ผมหวั่นไหว​ พี่อ้ายมันก็ต้องรับผิดชอบหัวใจของผมไหมวะ?



ทว่า…



[งั้นก็กลับมาเก็บเสื้อผ้า…]​



เชี่ยอะไรวะเนี่ย!



นอกจากไม่ง้อ​ พี่มันยังไล่ผมออกจากห้องอีกต่างหาก​ นี่พี่มันกำลังบอกเลิกผมใช่ไหม​ ไอ้ผัวชั่วได้ผมสมใจแล้ว​ พอเบื่อก็คิดจะทิ้งกันหรือไงวะ​ ทีตรูขอเลิกแมร่งเสือกไม่เลิก​ พอตรูรักแล้วพี่มึงเสือกจะเลิกงี้หรอ​ ได้หรอวะ…ไอ้คนเฮงซวย!



“ถ้าของของเจี๊ยบมันเกะกะสายตาพี่มาก​ ก็ทิ้งๆ​ แมร่งเหอะ” บอกจบก็ตัดสายทิ้งแมร่ง! พี่มันทำงี้ผมโกรธนะเว้ย​ โกรธมาก​ โกรธจนมือสั่น​ ถ้าอยากจะเลิกก็เลิกดิวะ​ คิดว่าผมจะแคร์หรือไง



Rrr...Rrr...Rrr



ผมมองโทรศัพท์ในมืออย่างโกรธจัด​จนแทบอยากจะขว้างทิ้ง​ จะโทรฯมาทำไมอีก​ พูดไม่รู้เรื่องหรือไงวะ​ ได้… เดี๋ยวไอ้เจี๊ยบคนนี้จะจัดชุดใหญ่บอกลาความสัมพันธ์เฮงซวยนี่ซะ​ ก่อนที่เราจะไม่รู้จักกันให้หูชาเลยคอยดู!



“โทรฯมาอีกทำ…”



[คิดถึง]​ เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นก่อนที่ผมจะพูดจบ​ ทำเอาผมไปไม่เป็น​ลืมแม้กระทั่งว่าโกรธพี่มันอยู่เลย​ แมร่ง​เอ้ย…



“ห๊ะ!”



[กูคิดถึงมึง​ คิดถึงมึงจะตายห่าอยู่แล้วเจี๊ยบ]​



อิเชี่ย!




ผัวบอกคิดถึงว่ะ​ แล้วทำไมผมต้องรู้สึกอยากบิดเป็นเลขแปด​ ม้วนตีลังกาสามตลบแล้วรีบแจ้นไปหาพี่มันด้วยวะ​



แต่…



ไม่ได้นะเว้ยไอ้เจี๊ยบ​ แค่พี่มันบอกคิดถึงมึงจะใจอ่อนไม่ได้นะ มึงต้องโกรธ​ ต้องสงวนท่าทีดิไอ้ลูกเจี๊ยบ…



“แล้วไง” ผมบอกด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นปกติมากที่สุด​ แม้ภายในใจของผมมันกำลังสั่นระรัวจนแทบบ้า



[กูกลัว… ]​ พี่อ้ายบอกเสียงเครียด​ จนผมต้องกลั้นใจฟังตามไปด้วย



“...”



[กลัวจะห้ามตัวเองให้ไม่ไปฉุดมึงกลับมาไม่ได้]​



ไอ้พี่อ้ายแมร่ง!



เถื่อนไม่เคยเปลี่ยน​ ง้อผมยังฮาร์ดคอร์ได้อีกนะไอ้ผัวโหด​ แล้วทำไมใจผมต้องเต้นแรงอีกแล้ววะ​ ปากบวมๆ​ นี่ก็เหมือนกันจะยิ้มทำไมหนักหนา​ ชอบพี่มันมากนักหรือไง?



โคตรกบฏตัวเองฉิบหาย



เวรเอ้ย!



ผมหุบยิ้มไม่ได้อ่ะ​ ไม่คิดไม่ฝันว่าต้องมาใจสั่น​รู้สึกดีแปลกๆ​ กับผู้ชายด้วยกัน​ ทั้งที่คำพูดพี่มันไม่ได้อ่อนหวานเลยด้วยซ้ำ​ เถื่อนอย่างไรก็เถื่อนอย่างนั้น​ แต่ผมกลับชอบซะงั้น​ บ้าบอฉิบหาย!



ชิ!



คิดว่าพูดแค่นี้ผมจะหายโกรธหรือไง​ ผมไม่ใช่ผู้ชายง่ายๆ​ นะเว้ย…



“ฉุดอะไรเล่า​ พี่เพิ่งไล่เจี๊ยบออกจากห้องเหอะ” ผมบอกอย่างทวนความจำให้ผัวนิสัยโจร



[กูไม่ได้ไล่]​ เสียงเข้มเอ่ยแย้งผม



“พี่บอกให้เจี๊ยบกลับไปเก็บเสื้อผ้า​ ถ้าไม่ไล่แล้วคืออะไร”



[มึงจะได้กลับห้อง]​



“...”



ฉิบหาย!



สรุปผมเข้าใจผิดคิด​ไปเอง​ พี่มันไม่ได้ไล่ไม่ได้จะเลิกกับผม​ แต่อยากให้ผมกลับห้องเพราะคิดถึง​ อย่างงี้ก็ได้หรอวะ​?



[และกูจะไม่ทนแมร่งแล้ว]



“ทนอะไรของพี่” ผมถามคิ้วขมวดมุ่น​​ จู่ๆ​ พี่มันก็พูดขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ยใครจะเข้าใจวะ



[3 นาที]​ พี่มันบอกน้ำเสียงคล้ายออกคำสั่ง​ เหมือนตอนที่ผมขอออกไปเที่ยวกับเพื่อนไม่มีผิด



“...”



[กูจะรออยู่ข้างล่าง]​



“ห๊ะ​ รออยู่ข้างล่าง” ผมเอ่ยเสียงดังลั่นห้องด้วยความตกใจ​ ก่อนจะกระโดดลงจากเตียงวิ่งปรู๊ดไปยังระเบียงห้อง​ กวาดสายตาลงไปที่ถนนข้างล่างหน้าหอพัก​เลิ่กลั่กไปหมด​ สายตาพลันสะดุดกับรถคันหรูที่มีไม่กี่คันในโลก​ ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยขึ้น



[จะลงมาเองหรือให้กูขึ้นไปรับ…เลือก] บังคับตรูอีกแล้วนะ​ไอ้ผัวเผด็จการ​ เก่งแต่ใช้กำลังกับผมนี่แหละ​



หึ! ชอบสั่งนักใช่ไหม​ คอยดู…ผมจะเอาคืนให้ได้เลย










1ชั่วโมงต่อมา…




ผมเดินตามร่างสูงสมส่วนเข้าห้องด้วยท่าทีปั้นปึ่ง​อย่างต้องการแสดงออกให้พี่อ้ายรู้ว่าผมไม่ได้เต็มใจตามพี่มันกลับมา​ ถึงจะถูกไอ้ผัวเจ้ากรรมนายเวรทำให้ใจสั่นไปบ้าง​ แต่ผมก็ยังไม่ให้อภัยพี่มันง่ายๆ​ หรอกนะ​ กล้าเอาผมไปซ้ำรอยกับผู้หญิงคนอื่น​ มิหนำซ้ำยังปล่อยให้ผมรอเก้ออยู่ตั้งหลายวัน​ คงหายหัวไปมีเรื่องกับใครมาอีกละสิ หน้าตาถึงได้มีรอยฟกช้ำขนาดนั้น​ ทั้งที่เคยรับปากผมไว้แล้วว่าจะบอกกันทุกครั้ง​ ก็อย่าหวังว่าผมจะสนใจเลย​ เชอะ!



ผมเดินหนีคนตัวสูงเข้าห้องนอน​ คลานขึ้นเตียงซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม​ พอเจ้ากรรมนายเวรเดินตามเข้ามาจึงหันหลังนอนตะแคงให้พี่มัน​ ก่อนจะรับรู้ถึงแรงยวบไหวบนที่นอน​ ผมนอนนิ่งแสร้งทำเป็นหลับไม่สนใจคนตัวสูงด้านหลัง​ สักพักท่อนแขนหนาก็พาดเอวของผม



“มึง​ยังโกรธกู” ยังมีหน้ามาถามอีก​ ผมว่าในใจนอนนิ่งไม่ยอมตอบ​ ไอ้ผัวโหดเลยจับผมพลิกกายให้นอนหงายใช้เรือนกายหนาเกยทับ​ มือเรียวยาวบีบปลายคางบังคับไม่ให้ผมหลบหน้า​ “กูต้องทำยังไง​ มึงถึงจะหายโกรธ… หื้ม”



อย่ามาใช้เสียง​ ‘หื้ม’ แบบนั้นนะ​ ไม่ใจอ่อนหรอกนะจะบอกให้​



เมื่อชั่วโมงก่อนยังบังคับตรูอยู่เลย ทีอย่างนี้มาทำเสียงอ่อนเสียงอ้อน​ เอาจริงๆ​ พี่มึงรู้หรือเปล่าเหอะว่าผมโกรธเรื่องอะไร



“...”



“เจี๊ยบ…”



“พี่แคร์ด้วยหรือไง” ผมถามปากยื่นนิดๆ​ ทีเมื่อก่อนไม่เห็นเคยสนใจ​ ดีแต่ใช้กำลังข่มเหงรังแกกัน​ จะมาไม้ไหนกับผมอีกล่ะ



“มึงเมียกู​ กูก็ต้องแคร์อยู่แล้วไหม”



“แคร์แต่ก็ทำเจี๊ยบเจ็บเนี่ยนะ”



“...”



“…” เงียบทำไมละทีนี้​ แถมาสิ…



ผมเชิดหน้าเลิกคิ้วรอคนหล่อดุอย่างงอนๆ​ แคร์บ้าบออะไรวะ​ ก้นผมยังเจ็บไม่หายเลย​ อยากจะเถียงพี่มันแต่ก็ไม่กล้าสบนัยน์ตาคมดุของพี่มันตรงๆ​​ ยิ่งพี่มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้เกินความจำเป็น​ ผมก็ยิ่งไม่กล้าสู้สายตาคู่นั้น​ มันไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนเมื่อก่อน​ แต่มันคล้ายกับว่าผมเขินจนไม่กล้ามองหน้าพี่มันตรงๆ​ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเขินทำไม​ รู้แต่ว่าเขินจนต้องเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่น​




ไอ้เจี๊ยบเอ้ย​ ก็แค่ชอบเขาไหม​ มึงจะเขินทำไมเนี่ย​ มากกว่านี้ก็เคยมองมาแล้วไหม​ หัวใจบ้าๆ​ นี่ก็เหมือนกันจะเต้นให้พี่มันได้ยินเลยหรือไง​ ผมอยากจะโกรธอยากโมโห​ แต่ฟิลลิ่งมันไม่ได้ไง…



“กูขอโทษ… ” ไอ้คนโหดบอกชิดริมฝีปากจนผมไม่กล้าขยับปากเอ่ยอะไร​ พี่มันทำเหมือนกำลังหยอกล้อ​ แกล้งปัดป่ายปลายจมูกเฉียดแก้มของผมแล้วกระซิบเสียงเบา​ “ครับ”



‘ครับ’ นี่ผัวตรูหรือผัวใคร​ ร้อยวันพันปีเคยพูดที่ไหน​ ไอ้พี่อ้ายตัวจริงหรือเปล่าเนี่ย



“พี่อยากให้เจี๊ยบหายโกรธหรอ” ผมถาม​ อยากจะรู้เหมือนกันว่าไอ้ผัวโหดจะยอมได้สักแค่ไหน



“อืม…”



“เจี๊ยบไม่สามารถนอนร่วมเตียงกับคนที่เอาเจี๊ยบซ้ำรอยผู้หญิงคนอื่นหรอกนะ” ผมบอกหน้านิ่ง​อย่างเริ่มจะคิดบัญชีเอาคืนผัวตัวเอง



“กูไม่ได้เอา…”



“เจี๊ยบยังไม่อยากฟัง​คำแก้ตัว” ผมรีบตัดบทมนุษย์ผัวก่อนที่พี่มันจะแก้ต่างให้ตัวเ​อง​อย่างคนได้ใจ​ ก่อนจะพยักเพยิดหน้าไปที่พื้นข้างเตียง​ “ถ้าพี่อยากนอนในห้องกับเจี๊ยบ​ ก็นอนที่พื้น”



“...” พี่มันไม่ตอบแต่หน้างี้ดุเชียวนะ



“ทำไม​ ไม่พอใจหรอ” ผมถามท้าทายอำนาจมืดผัวโหด​ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน​ แต่เซ้นผมมันบอกว่าผมกำลังถือไพ่เหนือกว่าพี่อ้าย



“นานแค่ไหน”



“จนกว่าเจี๊ยบจะพอใจ”



“...”



“คุ้นๆ​ เนอะ​ พี่ว่าไหม”








TBC.

#อ้ายเจี๊ยบ


***มาทายกันเล่นๆ​ พี่อ้ายจะยอมนอนพื้นไหมน้าาาาา​ อยากให้อิพี่มันนอนพื้นไหมคะชาวเรืออออเม้นนๆๆๆๆ​ มาบอกกัน​ ในที่สุด.. . 

-น้องเจี๊ยบก็ยอมรับหัวใจตัวเองแล้วเน้อ​ แต่ความเจี๊ยบก็จะกั๊กๆ​ ไม่อยากยอมรับใจตัวเอง​ คือต้องเข้าใจว่าเจี๊ยบไม่เคยคิดว่าะชอบผู้ชายอ่ะ​ น้องก็จะแบบอายๆ​ อ่ะ​ คนเพิ่งมีอาการรักมันก็จะเขินหน่อยๆ

-ส่วนยักษ์กับนุ่นก็คิดว่าเจี๊ยบชอบพี่ชายตัวเองนะ​ แต่ไม่รู้ว่าพี่ชายแอบอ้างนั้นคือพี่อ้าย​ เผื่อใครงง

1  เม้น​ 1 กำลังใจดีๆ​ ที่มีให้กัน


@remonny11​


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.013K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,398 ความคิดเห็น

  1. #7382 MTBBminttt (@MTBBminttt) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 07:46
    ยอมน้องสุด 5555
    #7,382
    0
  2. #7349 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 07:25
    เจี๊ยบปราณีผัวหน่อย อย่าเอาคืนนานนักพี่เค้าแก่แล้วเดี๋ยวปวดหลัง
    #7,349
    0
  3. #5751 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 14:25
    555​เจี๊ยบสู้นะ
    #5,751
    0
  4. #5589 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 11:24
    เอาแล้วว555
    #5,589
    0
  5. #5234 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:13
    5555ลูก
    #5,234
    0
  6. #5014 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 13:00
    ถึงเวลาเป็นมนุษย์ผัวกลัวเมียยย
    #5,014
    0
  7. #4986 ฟัคทองเมกัน (@abc_swn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 11:04
    ได้ทีเอาใหญ่เลยน้าา
    #4,986
    0
  8. #4597 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:36
    ได้เวลาเจี๊ยบเอาคืนแล้วลูกเอ้ย แต่ระวังตัวไว้นะลูก พี่น่าจะทบต้นทบดอก ถถถถถถ
    #4,597
    0
  9. #4507 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 11:04
    สงสารพี่อ้ายอ่าาาา
    #4,507
    0
  10. #4422 De-nee (@De-nee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 08:11
    เจี๊ยบบบบพี่อ้ายโดนคุณพ่อซ้อมมานะลูก~T_T และพี่เขาก็รักหนูมากๆด้วยนะ
    #4,422
    0
  11. #4252 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:27
    โหหหห โดนซ้อมมาขนาดนั้นยังต้องมานอนพื้นอีกนะ แต่เจี๊ยบไม่ใจร้ายขนาดนั้นเลารู้ รักพี่อ้ายแล้ว ดูออก
    #4,252
    0
  12. #4126 สะใภ้โซล (@10004306) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 13:37
    พี่อ้ายต้องขนหมอนขนผ้าห่มไปนอนกับน้องแน่
    #4,126
    0
  13. #4125 Bub-Ble-B (@Bub-Ble-B) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 11:22

    จัดหนักไปเลยเจ้าเจี๊ยบ

    #4,125
    0
  14. #4124 Tomato aiai (@creamnawa1234567) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 08:38
    เอาแล้วๆๆๆๆๆ
    #4,124
    0
  15. #4121 Chamod29 (@Chamod29) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:38
    กรี้ดดดดดดดลุกแม่มันต้องอย่นี้เส้ๆ อย่าให้ผัวมาอยู่เหนือเลา! เอาให้อยู่มัดเลยรู้กกก
    #4,121
    0
  16. #4120 แอล (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:52

    555มันคือช่วงเวลาเอาคืน จัดหนักๆเลยลูกเจี๊ยบ

    #4,120
    0
  17. #4119 Dolly-girl (@Dolly-girl) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:52
    เจี๊ยบลูกระวังอีพี่มันตลบหลังเอาคืนนะลูก
    #4,119
    0
  18. #4118 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:51
    น้องฟังพี่เขาก่อนน
    #4,118
    0
  19. #4117 VloveMTBB (@VloveMTBB) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:02
    หายไปนานเลยคิดถึงง้อน้องให้ได้นะพี่อ้าย
    #4,117
    0
  20. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:25
    มาจ้าา เจี๊ยบสู้ๆๆ555
    #4,116
    0
  21. #4115 Pimtcnct (@18102545) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:42
    โหดจี๊งงงง ตัวก็แค่เนี้ยอ่ะเจี๊ยบ หมั่นเขี้ยวๆๆๆๆ
    #4,115
    0
  22. #4113 สะใภ้มกโพ. (@bamsuayyyyyyy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:25

    เอาให้คุ้มไปเลยจ้ะ
    #4,113
    0
  23. #4112 patpich (@patpich) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:00
    ทนไว้พี่ ค่อยคิดบัญชีทีหลัง คิ้กค้ากกกก
    #4,112
    0
  24. #4111 nnbutter (@nnbutter) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:37
    ชอบเจี๊ยบพูด คุ้นๆเนอะ พี่ว่าไหม 5555555555555
    #4,111
    0
  25. #4110 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:37
    รักเมียต้องบูชาเมียนะพ่อ
    #4,110
    0