▪️ฮาร์ดคอร์▪️#MarkBam​

ตอนที่ 14 : ฮาร์ดคอร์​ ครั้งที่​ 13​ มนุษย์เมียก็มีศักดิ์ศรี​ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,085 ครั้ง
    27 พ.ย. 61







เกิดมาหล่อหน้าตาดี มีเมียแต่เมีย...ไม่รัก


13





ผมมองพี่อ้ายอย่างท้าทายไม่หายโกรธ​ ไม่ว่ายังไงวันนี้ผมก็จะเลิกกับพี่มันให้ได้​ ถึงจะถูกไอ้โหดมันซ้อมหรือโดนกระทืบปางตาย​ ผมก็จะไม่ยอมทนอยู่เหมือนเมียน้อยคนอื่นอีกแล้ว​ คนอย่างผมก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะเว้ย​ ผู้ชายแมนๆ​ แค่ต้องตกเป็นเมียผู้ชายด้วยกันก็โคตรโดนหยามศักดิ์ศรีลูกผู้ชายเกินพอแล้ว นี่พี่มันยังกล้าทำเหมือนผมเป็นเมียน้อยต้องแอบคบ​ กินน้ำใต้ศอกผู้หญิง​ โคตรเสียศักดิ์ศรีฉิบหายเลยว่ะ



ผมตัดสินใจแล้ว​ ต่อให้ต้องตายผมก็จะจบความสัมพันธ์เฮ็งซวยนี้ซะ​ ผมปล่อยให้เจ้ากรรมนายเวรมันจองล้างจองผลาญชีวิตมานานเกินไปแล้ว​ ถึงเวลาที่ผมต้องทวงชีวิตศักดิ์ศรีลูกผู้ชายคืนกลับมาสักที​



หึ…ตายเป็นตายสิวะ!



“กูจะ...จ...เจี๊ยบจะเลิก” ผมรีบแทนชื่อตัวเองก่อนที่จะถูกพี่มันจูบ​ ไม่ได้กลัวหรอกนะเว้ย​ แค่เหม็นบุหรี่เฉยๆ​ หรอก… ​หึ! สูบเข้าไปจะได้ตายเร็วๆ



“กูไม่เลิก”



“พี่แมร่งโคตรเห็นแก่ตัวเลยว่ะ… พี่จะรั้งเจี๊ยบไว้ทำไมวะ​ ในเมื่ออายที่จะคบเจี๊ยบอ่ะ” ผมระเบิดอารมณ์ออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจ​



มนุษย์เมียอย่างผมก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะเว้ย​ คิดจะย่ำยีผม​ จะอยู่จองเวรจองกรรมกันไปเพื่ออะไร ถ้าชอบผู้หญิงสวยๆ​ มีอกอึ๋มๆ​ มาเอาผมมารั้งผมทำไม​ ไอ้หมาหวงก้าง!



“กูไม่เคยอายที่คบมึง”



“ถ้าไม่อายแล้วทำไมถึงบอกใครไม่ได้ว่าเราคบกัน”



“มึงโกรธ… ” คิ้วเข้มขมวดมุ่นถามคล้ายไม่แน่ใจ​ ดวงตาคู่คมดุหรี่มองผมเหมือนกำลังคิดบางอย่างขณะเอ่ย​ “ที่กูไม่ให้บอกใครว่าเราคบกัน?”



“โกรธเชี่ยไรล่ะ​” ผมตะโกนบอกปฏิเสธพี่มันที่เข้าใจผิดไปเสียงดังเหมือนคนร้อนตัว​ “อย่าหลงตัวเองได้มะ​ ใครแมร่งอยากคบพี่วะ”



แมร่ง!



ทำผมโมโหหัวร้อนหน้าร้อนฉิบหายเลย​ ​อย่ามาสำคัญตัวเองผิดได้ป่ะ​ ทำไมผมต้องอยากบอกคนอื่นว่าคบกับพี่มันวะ​ ​ที่ถามก็เพราะโมโหที่ถูกหยามศักดิ์ศรีลูกผู้ชายหรอกเว้ย​ ฉุดตรูมาเป็นเมียแล้วยังมีหน้าไปคั่วผู้หญิงคนอื่นเย้ยหน้าตรูอีกนะมึง​ แล้วอะไรคือขบกรามจนนูนเป็นสันจนเห็น​เส้นเลือดบริเวณลำคอปูดโปน​ คล้ายกำลังอดทนอดกลั้นความไม่พอใจบางอย่าง​ แต่สายตานี่พร้อมขย้ำตรูมากเลยเหอะ



คิดจะข่มความผัวใส่ผมหรือไงวะ?



เออ! พี่มันไทป์ผัว​ แล้วยังไง… ก็แค่อดีตผัวป่ะ!



ใครแมร่งจะทนไหววะ​ ผู้ชายอกสามศอกแค่ต้องเสียเชิงชายถูกยัดเยียดไทป์เมียให้ผู้ชายด้วยกันก็เชี่ยเกินพอแล้ว​ นี่ตรูยังต้องมากินน้ำใต้ศอกผู้หญิงทำเหมือนผมเป็นของตาย​ ไอ้ฉิบหาย… ตรูจะไม่ทนแมร่งแล้ว!



“พี่แมร่งโคตรเชี่ยเลยว่ะ”



“มึงว่าไงนะ”



“มึงน่ะมันเชี่ย” ผมระเบิดอารมณ์ใส่ไอ้พี่อ้ายอย่่างไม่สนใจไอ้คนโหดนัยน์ตาดุแข็งกร้าวชนิดที่คนแมนอย่างผมต้องผวา​ พี่มันชะงักอึ้งไปคงไม่คิดว่าผมจะกล้า​ พอๆ​ กับที่ผมก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะโมโหจนด่ากระแทกหน้าพี่มันอย่างไม่กลัวตาย​ แต่…



…ช่างแมร่งดิ ตอนนี้ใครมันจะมีอารมณ์มาสนใจกันวะ



“มีกูอยู่ทั้งคน​ มึงยังกล้าควงผู้หญิงคนอื่นมาหยามกู เอากูซ้ำรอยคนอื่น​ มึงจะข่มเหงกูไปถึงไหนวะ​ กูก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะเว้ย!”



“...”



“ถ้าชอบผู้หญิงแล้วมาเอากูทำไม​ มึงเห็นกูเป็นตัวอะไร​ ถึงนึกอยากจะทำเชี่ยๆ​ ใส่ยังไงก็ได้อ่ะ​ มึง… มึงมัน… มึงแมร่ง!”



“...”



“เกลียดว่ะ”



“...”



ปึก! ปึก! ปึก!



ผมทุบไหล่พี่อ้ายด้วยหมัดเล็กๆ​ ที่กำไว้แน่น​ ผมโมโหมากแต่ก็ด่าไม่ออกทั้งที่ใจมัน​รุ่มร้อนอยากจะเกรี้ยวกราดใส่พี่มันให้มากกว่านี้จนแหลกกันไปข้าง​ แต่ก็ทำได้เพียงกัดปากทุบพี่มันอยู่อย่างนั้น​ ก่อนจะผลักไอ้พี่อ้ายที่ปล่อยให้ผมทุบจนเจ็บมือโดยไม่ปัดป้องหรือหลบกำปั้นของผมที่ทุบเต็มแรงราวกับไม่รู้สึกเจ็บ​ ยันตัวลุกขึ้นนั่งก็ต้องสูดปากเบ้หน้าคิ้วขมวดด้วยความเจ็บช่วงล่าง​ พรุ่งนี้เดินขาถ่างไปเรียนแน่ตรู



ฮึก! เจ็บฉิบหายเลย​ เจ็บจนน้ำตาซึม​แต่ก็ต้องฮึบไว้​ ลูกผู้ชายอกสามศอกใครเขาร้องกันวะ​…



ผมกดปลายเล็บจิกนิ้วลงบนท่อนแขนหนาของไอ้คนโหด​ ระบายความเจ็บลงบนตัวพี่อ้ายที่ยกผมนั่งลงบนตักตัวเอง​ ก่อนจะกอดผมไว้หลวมๆ​ อย่างถือวิสาสะ​ ​ใครอนุญาตวะ​ ผมไม่ใช่เมียพี่มันแล้วนะ​ ตื้ออยู่ได้…



“ใครให้กอด​ ปล่อยนะเว้ย”



ผมชักสีหน้าสั่งไอ้อดีตผัวเสียงขุ่น​ ถือสิทธิ์อะไรมากอดผมวะ​ อยากจะดิ้นหนีพี่มัน​ แต่สังขารก็เสือกไม่เป็นใจ​ ขยับทีสะเทือนยันลำไส้ใหญ่​ พอผมจะร้องโวยวายใบหน้าหล่อดุก็ยื่นเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนผะผ่าวกระทบแก้มผม​ กลายเป็นผมซะเองที่ชะงักงัน​ไปไม่เป็น ลอบกลืนน้ำลงคอมองคนที่เมื่อครู่ยังทำหน้าเหมือนใกล้จะหมดความอดทน​ พร้อมจะระเบิดอารมณ์ใส่และขย้ำผมจนยับคาเตียงเหมือนกับทุกที​อย่างไม่เข้าใจ​ ว่าพี่มันจะมาไม้ไหนกับผมกันแน่



ปกติคนอารมณ์ร้อนพร้อมกระทืบคนตลอดเวลาอย่างพี่อ้ายเคยยอมให้ผมขึ้นเสียงใส่ซะทีไหน​ อย่าว่าแต่เถียงเลย​ ผมยังไม่ทันได้อ้าปากด้วยซ้ำ​ พี่มันก็จูบปากแตกแล้​ว​ โหดสัสรัสเซียเลยมันน่ะ!



“จะทุบอีกไหม”



“ทำไม​ จะทำคืนหรือไง” ผมถามเหมือนคนพาลหาเรื่องเพราะความโมโหยังคั่งค้างอยู่​ พออวดดีใส่พี่มันแล้วก็อดที่จะหวั่นใจกลัวไอ้คนโหดมันจะทุบคืนจริงๆ​ ไม่ได้​ เป็นไงล่ะผม… ปากเก่งแต่ใจกากไหมล่ะ?



“ปากมึงนี่มันวอน…” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยแค่นั้นก็เงียบไปเปลี่ยนใจไม่พูด  เหมือนพี่มันพยายามระงับอารมณ์ไม่เห็นผมเป็นกระสอบทราย​ แต่ถึงพี่อ้ายจะไม่บอกผมก็พอจะรู้ว่าพี่มันจะพูดอะไร​ นิสัยพร้อมกระทืบคนตลอดเวลาก็ดีแต่ใช้กำลังเท่านั้นแหละ



“ทำไม​ จะเอาตีนฟาดปากหรือไง”  



“จะจูบจนน้ำแตก”



“น...น้ำแตกอะไร​ ปล่อยกูนะ” ผมบอกพลางเอนตัวเบี่ยงหน้าหนีไอ้คนโหด​ แต่ก็ถูกมือหนาเลื่อนไล้ฝ่ามือขึ้นมาล็อคต้นคอ​ ผมหลับตาปี๋สองมือขยุ้มเสื้อพี่อ้ายโดยอัตโนมัติ​ รอรับความรุนแรงที่จะกระแทกลงบนกลีบปากบวมช้ำของตัวเองอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้​ด้วยความเคยชิน​



แต่…



“กูอีกคำเดียว… ”



ผมค่อยๆ​ ลืมตามองใบหน้าหล่อดุที่อยู่ใกล้เพียงลมหายใจกั้น​ อย่างรอฟังว่าไอ้พี่อ้ายมันจะขู่อะไรผมอีก



“จูบปากแตกแมร่ง”



เชี่ย!



“ขู่ตรูจังเลยนะ​ เป็นแค่อดีตผัวมีสิทธิ์อะไรมาสั่งวะ”



“พูดให้ดี…ใครอดีต​”



ฉิบหาย!



ม…เมื่อตะกี้ตรูคิดในใจไม่ใช่อ่อ?



ผมรีบยกมือปิดปากด้วยความตกใจ​ นั่งตัวสั่นอยู่บนตักคนโหดนัยน์ตาคมดุ​อย่างคาดคั้นจะเอาคำตอบ​ให้ได้​ ร่างกายของผมมันกลัวพี่อ้ายไปโดยสัญชาตญาณ จนลืมไปชั่วขณะว่าผมต่างหากที่ต้องโกรธพี่มันน่ะ



หื่อ…



สั่นสู้หรอกเว้ย!



“มาเคลียร์กันหน่อยดิ๊” เสียงเข้มว่าคิ้วขมวดขณะเอ่ย​ เหมือนพี่อ้ายมันพยายามจะข่มความโกรธไม่ให้ลงไม้ลงมือกับผมด้วยแหละ​ ยะ…อย่าคิดว่าข่มผมให้กลัวได้​ แล้วผมจะไม่กล้าเลิกกับพี่มึงนะ​ “มึงไม่ได้โกรธที่กูไม่ให้บอกใครว่าเราคบกัน”



“...”



“แต่โกรธที่กูควงผู้หญิงคนอื่นมาหยามศักดิ์ศรีมึง​ ถูกไหม?”



จ้า… ตรูพูดไปแล้วจ้า!



“...”



“งั้นมึงฟัง…” เจ้ากรรมนายเวรมันว่าพลางจับมือผมที่ยังปิดปากตัวเองอยู่มากุมไว้ สอดประสานนิ้วไม่ยอมให้ผมดึงมือออก​ ผมจึงเงียบมองพี่อ้ายด้วยสีหน้า​ ‘มึงตอแหลมา ตรูฟังอยู่’



“...”



“กูไม่ได้เอามึงซ้ำรอยคนอื่น​ มึงเป็นคนแรกที่กูพามาที่นี่​ ไอ้เล็กซัสมันพูดแบบนั้นเพราะแค่อยากกวนตีนกู​ ส่วนที่กูไม่ให้มึงบอกใครว่าเราคบกัน​ ที่มึงได้ยินหรือเห็นกูควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าหรือแม้กระทั่งรอยแผลต่างๆ​ ที่มึงคิดว่ากูชอบหาเรื่องชกต่อยกับชาวบ้านเขาไปทั่ว​ ทั้งหมดก็เพราะ…”



“...” เพราะเชี่ยไร?



“พ่อกู…”



“...” อ่อ… พ่อพี่มึง!



“พ่อกูรับไม่ได้ที่กูชอบผู้ชาย” ผมเม้มริมฝีปากมองคนพูดน้อยไม่ชอบอธิบายอะไรนิ่ง​ ก่อนจะผินหน้าไปทางอื่น​ เมื่อเสียงทุ้มต่ำของพี่มันเอ่ยถามคล้ายขอคืนดี​ “คราวนี้หายโกรธกูหรือยัง​ หื้ม…”



จำเป็นต้อง​ ‘หื้ม’ เสียงอ้อนเบอร์นี้ด้วยหรอวะ​ ไอ้พี่อ้ายตัวปลอมป่าววะเนี่ย?



“กูไม่เคยง้อใคร​ ไม่รู้วิธีง้อด้วย… แต่มึงเป็นคนแรกเลยนะเจี๊ยบ”



เชี่ยอะไรวะเนี่ย!



ทั้งที่พี่อ้ายมันพูดด้วยสีหน้านิ่งๆ​ ไม่ได้ออดอ้อนอะไรเลย​ แล้วตรูจะหน้าร้อนทำไมวะ…



“พี่ก็ชอบผู้หญิงอย่างที่พ่อพี่ชอบดิ” เปลี่ยนเรื่องแมร่งเลย​ เรื่องอะไรผมต้องอยากเป็นเมียทาสให้พี่มันจองเวรจองกรรมผมด้วยล่ะ



“กูชอบมึง​ ไม่ได้ชอบผู้หญิง”



“ทำไม​ หมด​ passion หรือไง” ผมถามพลางเลิกคิ้วเอียงคอมองพี่มัน



“อืม… ตั้งแต่มีมึง​ กูก็เกลียดคนทั้งโลกแมร่งแล้ว”



อิเชี่ย…



ผมหันหน้าไปทางอื่นแทบจะทันทีที่พี่อ้ายมันพูดจบ​ ความรู้สึกที่อยากจะยิ้มมันคือเชี่ยอะไรเนี่ย​ ห้ามยิ้มนะเว้ยไอ้เจี๊ยบ​ มึงห้ามยิ้ม…



“ดีกันนะ”



หื่อ…



…ไม่รู้แมร่งแล้วโว้ย​ ตรูขอตั้งหลัก(เล่นตัว)ก่อน





70%







Aai Talk



“ดีกันนะ”



ผมขมวดคิ้วมองเสี้ยวหน้าคนบนตักอย่างไม่รู้ว่าเจี๊ยบมันจะเอายังไงกับผมต่อ​ หวังว่าคำง้อขอคืนดีของผมจะทำให้มันหายโกรธลงได้บ้าง​ เพราะผมก็ไม่อยากเป็นมนุษย์ผัวโหดให้เมียมันเกลียดนักหรอก



ทว่า…



“คิดว่าแค่นี้จะทำให้รู้สึกดีหรอ…” ริมฝีปากอิ่มบวมช้ำหันมาบอกผมใบหน้าแดงก่ำ​ นี่มันโกรธผมมากเลยหรอวะ “ไม่เลยสักนิด”



“…” ผมกัดกรามแน่น​ข่มความอารมณ์ตัวเองไม่ให้หงุดหงิดคนบนตัก​ ที่เชิดหน้าปากยื่นนิดๆ​ ท้าทายลิมิตของผม​ พยายามท่องคาถาบูชาเมียของไอ้แรมโบ้ให้ขึ้นใจ​ เพราะผม…



รักเมีย…



“อยากให้เจี๊ยบรู้สึกดีกับพี่ไหมล่ะ”



“อืม…”



ต้องยอมเมีย!



“งั้นก็ออกไปสิ…” เจี๊ยบมันไล่ผม



“...”



รักเมีย…



“เจี๊ยบไม่อยากเห็นหน้าพี่”



ต้องยอมเมีย...นั่นเมียเว้ยเมีย...



“...”  ผมกำหมัดมองมันเขม็ง​ คิดว่าผมจะยอมหรือไงวะ?



รักเมีย…



“ทำไม​ ไม่พอใจ…” พูดแบบนี้คืออยากตายหรอวะ​ เห็นผมยอมลงให้หน่อยเอาคืนผมใหญ่เลยนะ​ มันกำลังคิดบัญชีทบต้นทบดอกผมสนุกเลยสิ แมร่ง! เจ้าคิดเจ้าแค้นฉิบหาย​ “ถ้าไม่พอใจก็เลิกสิ”



“...”



ต้อง…ยอม… เมีย!



แมร่งเอ้ย… ไปก็ได้วะ​ ไม่รักไม่ยอมหรอกนะ​ ฝากเอาไว้ก่อนเถอะนะเมีย!



ผมสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่สะกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน​ ยกคนตัวเล็กบอบช้ำลงบนเตียงอย่างพยายามไม่ทำให้เมียตัวดี​ ที่กล้าท้าทายอำนาจมืดผัวตัวเองอย่างไม่รักตัวกลัวตายต้องเจ็บตัว​ ก่อนจะเดินกระแทกเท้าหนักๆ​ ออกจากห้องอย่างไม่สบอารมณ์



‘รักเมียต้องยอมเมีย​ รักเมียต้องยอมเมีย​ รักเมีย… ต้อง… ยอม… แม่มึงสิ!!!’



เชี่ยเอ้ย…



ปึก!



ระบายความหงุดหงิดใส่คนไม่ได้ก็ลงที่กำแพงแมร่ง ความฉิบหายกำลังจะมาเยือนผมเพราะไอ้คาถาบูชาเมียของไอ้ห่าแรมโบ้นั่น​ ผมพ่นลมหายใจออกมาอย่างโมโหพลางชกกำแพงไปอีกสองหมัด​จนมือแตกเลือด​ซิบ ก่อนจะเดินลงบันไดข่มความหงุดหงิดเจ้าอารมณ์ของตัวเองไปหาพวกไอ้เสือไอ้แรมโบ้​ เพราะขืนยังยืนอยู่หน้าห้อง​ ไม่ห้องก็คนได้แหลกคามือผมแน่



ตั้งแต่เล็กจนโตคนสันดานเชี่ยอย่างผมไม่เคยต้องใช้ความอดทนกับอะไร​ แต่เจี๊ยบมันคือข้อยกเว้น​ ที่ทำให้ผมอยากจะยอมมันในหลายๆ​ เรื่อง​ จากคนที่ไม่เคยแคร์ใคร​ ไม่คิดจะสนใจใคร​กลับต้องคอยเก็บทุกการกระทำและคำพูดของมันมาใส่ใจ​ แต่มันไม่เคยรู้หรอก…



เจี๊ยบมันไม่เคยมองเห็นความรู้สึกของผมที่มีต่อมันหรอก​ มันไม่เคยเปิดใจให้ผมเข้าไปในความความรู้สึกของมันเลยสักนิด​ ผมก็น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเว้ย!



“ไงมึง​” ไอ้เสือที่เห็นผมเดินหน้าบอกบุญไม่รับกลับมาทักขึ้น​ “ง้อไม่สำเร็จหรอวะ”



“อืม…”



“แล้วมึงลงมาทำไม​ ตื้อเขาสิโว้ย” ไอ้แรมโบ้ว่า



“กูโดนไล่มา” ผมบอกอย่างหัวเสีย​ก่อนจะชงเหล้าดื่ม



“แล้วมึงก็ยอมเนี่ยนะไอ้อ้าย​” ไอ้แรมโบ้ว่าสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย​ ก่อนจะหันไปยิ้มขำกันกับไอ้เสือ​จนผมอยากถีบให้หงายหลัง​ แค่เมียไม่ยอมคืนดีไล่ออกจากห้องผมก็หงุดหงิดฉิบหายล่ะ​ ไอ้…



“สัส!” ผมกระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะเสียงดังปึ่ง! ด้วยความโมโห​ ไม่ใช่เพราะพวกมันหรือไงวะ​​ ที่บอกให้ผมท่องคาถาบูชาเมียอะไรนั่น​ “แล้วเชี่ยตัวไหนบอกให้กูท่องให้ขึ้นใจ​ รักเมียต้องยอมเมีย​ รักเมียต้องยอมเมีย… ยอมพ่องมึงสิ!”



“ห่า!​ ใครจะคิดว่าคนอย่างมึงจะยอมน้องมันจริงๆ​ วะ” ไอ้แรมโบ้บอกเสียงกลั้วหัวเราะชอบใจ​ ไอ้เสือจึงถามยิ้มๆ




“แล้วมึงง้อกันยังไงวะ​ น้องมันถึงไม่ยอมคืนดีด้วย”



“นั่นดิ…มึงแน่ใจนะว่าง้อ​ ไม่ใช่ซ้อม”



“ง้อสิวะ”



ไอ้เพื่อนเวรนี่เห็นผมเป็นคนยังไงวะ​ พวกมันไม่รู้หรอกว่าผมต้องข่มใจท่องคาถาบูชาเ​มี​ยที่พวกมันคะยั้นคะยอนักหนา​ ห้ามไม่ให้ตัวเองลงโทษเจ้าของริมฝีปากอิ่มสีช้ำที่คอยแต่จะบอกเลิกขึ้นเสียงกูมึงใส่ผมอย่างไม่น่ารัก​มากแค่ไหน​



นี่ผมยอมถอยให้เจี๊ยบมันอย่างที่ไม่คิดจะยอมให้ใคร​เลยนะ แต่เจี๊ยบมันก็จะเลิกท่าเดียว​ เจี๊ยบแมร่งโคตรใจแข็งฉิบหาย​ ทำไมง้อเมียมันถึงยากเย็นแบบนี้วะ?



แมร่ง! หงุดหงิดว่ะ​ เกิดมาหล่อหน้าตาดี​ มีเมีย… แต่เมียไม่รัก​ กรรมเชี่ยอะไรของคนหล่อวะ…



“ง้อด้วยกำปั้นเหรอวะมึง” ไอ้เสือว่าขณะหลุบตามองมือของผมที่ช้ำแตก​อย่างคนช่างสังเกต



“เชี่ยอ้าย​ ทำลูกเขาช้ำในตายคาบ้านกูไหมมึง”



ผมปรายตามองไอ้เจ้าของบ้านที่แสร้งทำหน้าตื่นตกใจได้น่าถีบอย่างรำคาญ​ สาบานเลยถ้ามันยังกวนตีนไม่เลิก​ ผมได้เห็นมันเป็นจักรยานแน่​ นี่ผมยังไม่ได้ชำระความพวกมันเรื่องคาถาเวรนั่นเลยนะ​



หึ… รักเมียต้องยอมเมีย​ เป็งไงล่ะพวกมึง​ นอนนอกห้องเลยกู​ เซ็งฉิบหายเลยแมร่ง!



“แล้วกูต้องทำไงต่อ” ผมถามพวกมันอย่างจนปัญญาคิดอะไรไม่ออก​ ไม่รู้จะง้อเมียด้วยวิธีไหน​ ไอ้ผมมันก็ถนัดแต่ใช้กำลังอย่างที่เจี๊ยบมันว่าจริงๆ​ นั่นแหละ​ แต่…



ง้อเมียไม่ใช่ง่าย​ๆ​ นะเว้ย​ คิดแล้วเครียดไมเกรนแทบแดกทั้งหัวแล้วแมร่ง!



“ใจเย็นๆ​ ก่อนมึง​ ตอนนี้น้องมันยังโกรธอยู่​ ให้น้องมันใจเย็นกว่านี้ค่อยเริ่มสเต็ปต่อไป​ มึงแค่เตรียมตัวก็พอ”



“เตรียมทำเชี่ยไร?” ผมถามอย่างระมัดระวัง​ ไอ้พวกนี่มันชอบทำให้ผมรู้สึกไม่ไว้ใจรอยยิ้มพวกมันสักเท่าไหร่​ ดูจุดจบคาถาบูชาเมียของพวกมันสิ​



หึ…เมียไล่ออกจากห้องเลยสัส!



โคตรสมเพชตัวเองชะมัด…



“จะเตรียมอะไรล่ะ​ นอกจากเตรียมเสียตังค์ไงไอ้เสี่ยอ้าย” เสียงยียวนกวนโอ๊ยของไอ้แรมโบ้บอก​ ก่อนจะแกล้งดัดเสียงเล็กเสียงน้อยจนผมขนลุกปวดขี้​ “พี่เสี่ยอ้ายจะเปย์เท่าไหร่เพื่อนุ้งเจี๊ยบวะคะ”



“เชี่ยแรม! ​”



“ว่าไงเคอะพี่เสี่ยอ้าย…”



“สัส!​ เสนียดหูกู” ผมด่ายกนิ้วกลางให้มัน​ แต่นอกจากมันจะไม่สะดุ้งสะเทือน​ มันยังดูชอบอกชอบใจที่ถูกด่าอีกด้วย ใครเอากัญชาให้มันแดกหรือไงวะ? มันถึงได้ทำตัววอนโดนตีนฉิบหาย



“อะไรนะ​ คันหู?” ถามเสียงออดเสียงอ้อน…อ้อนตีนน่ะ!



“คันตีน” คราวนี้มึงจะหยุดได้หรือยัง?



ผมบอกมันนิ่งๆ​ แต่อวัยวะเบื้องล่างผมไม่นิ่งนะบอกเลย​ ถ้าเป็นเวลาปกติผมไม่อะไรกับนิสัยกวนส้นของมันหรอก​ แต่ตอนนี้ผมไม่ตลกเว้ย!



“เชี่ย! อย่าเพิ่งขึ้น นี่กูเองแรมโบ้เพื่อนมึง”



“มึงก็วอนโดนตีนจริงๆ​ นั่นแหละไอ้แรม​ เล่นอะไรเกรงใจริ้วรอยบนหน้ามันด้วย​ เครียดจนตีนกาขึ้นแล้วนั่น” ยั๊วะกันเข้าไป​ ไอ้พวกห่านี่!



“...”



“ใช่​ เครียดไปน้องเขาก็ไม่หายโกรธมึงหรอกเว้ย”



“กูถึงให้พวกมึงช่วยกูคิดอยู่นี่ไง” ผมบอกอย่างไม่สบอารมณ์​ ก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปากมองพวกมัน



“จากประสบการณ์ตรงโดยกูเองนะเว้ย​ สิ่งที่มึงต้องรู้ไว้เวลามนุษย์เมียโกรธเลยนะไอ้อ้าย…”



“...”



“ยอมแพ้… รับผิด… เซอร์ไพรส์… ให้ของขวัญ”



“...”



“ยิ่งเป็นของที่น้องมันอยากได้มานานแล้ว​ยิ่งดี​ มันจะยิ่งรู้สึกพิเศษเว้ย”



“ของที่อยากได้หรอวะ?” ผมพึมพำกับตัวเ​องพลางคิดตามคำพูดของไอ้แรมโบ้



เจี๊ยบมันจะอยากได้อะไรวะ​ ถึงอยากได้อะไรมันก็ไม่เคยบอกผมหรอก​ บอกตอนจ่ายตังค์ทีเดียวนั่นแหละ



แมร่ง! เครียดกว่าเดิมเลยกู






TBC.

#อ้ายเจี๊ยบ


***มาแล้วววว​ 100% สักที​ กว่าจะจบตอนได้​ ยังรอกันอยู่ใช่ไหมคะ​ หวังว่าจะชอบกันน้าาาา​ มาเอาใจช่วยพี่อ้ายกันค่ะ​ ว่าจะซื้ออะไรง้อเมีย


***ฝากเป็นกำลังใจให้พี่อ้ายและเจี๊ยบน้อยด้วยนะคะ ขอบคุณทุกคนที่รอและชอบฟิคเรื่องนี้นะคะ​​ ฝากเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์​ ด้วยน้าาา​ หรือจะเข้าไปเล่น​ #อ้ายเจี๊ยบ​ เป็นฟีดแบคให้ด้วยก็ได้ค่าไรท์รออ่านทุกเม้นเลยน้าาา​ เม้นเยอะก็กำลังใจเยอะเน้อออออ​



1 เม้น​ 1  กำลังใจจ้า


@remonny11​



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.085K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,398 ความคิดเห็น

  1. #7379 MTBBminttt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 01:18
    มันได้ผลแล้ว แต่พี่ต้องรออีกนิดนะ 55555
    #7,379
    0
  2. #7345 Nuthathai Por (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:12

    สู้เว้ยพี่อ้าย รักเค้าก็ต้องพยายามทำทุกทางเพื่อเค้าสิ

    #7,345
    0
  3. #7220 ` dnmbdef (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:18
    พี่อ้ายสู้เขาาาาา ยัยน้องมันรักแหละแต่มีความปากดีปากแข็งนิสนุง5555555555 นี่ก็ไม่รู้ว่าถ้าเลิกกันจริงใครจะเหมียนหมากว่ากัน ฮือ
    #7,220
    0
  4. #6683 FrontHyuk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 15:54
    ตลกพี่มัน 555+ อดทนเข้าไว้ ท่องไว้ ท่องไว้นะ รักเมีย ต้องยอมเมียอ่ะ 5555+ สู้ๆ พี่เมิงงง สู้ๆเว้ยยย
    #6,683
    0
  5. #6266 WoonsenNawanan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:37
    คำว่าแมร่งมันแปลกมาก5555
    #6,266
    0
  6. #5741 dada0627 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 13:17
    สู้ๆนะพี่555
    #5,741
    0
  7. #5207 AunkorWink (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 14:04

    สู้ๆนะ มนุษย์ผัวสุดโหดดดด
    #5,207
    0
  8. #5000 bb1a1n (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:40
    สู้ๆจ้าาาาาาา
    #5,000
    0
  9. #4593 N_udaen_G (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:09
    ง้อวนไปจ้าาาาา ถถถถถถ พี่อ้ายสู้ๆ นะ 55555
    #4,593
    0
  10. #4248 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 00:53
    อีกนิดนึงพี่อ้าย พยายามเข้าเว้ยยย
    #4,248
    0
  11. #4231 Diarism (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 16:53
    คอลเลคชั่นล่าสุดต้องมาค่ะ!
    #4,231
    0
  12. #3979 bbambamb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:13
    555 สงสารอ้ายย
    #3,979
    0
  13. #3926 Spices_smile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:13
    เห้ออออออ
    #3,926
    0
  14. #3479 oiLL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 09:31
    สงสารพี่เค้านะคะ. 5555
    #3,479
    0
  15. #3456 saran1999s (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 09:50
    เอามาทุกดราม่า ตามกระแสดีจริงไรท์ 55555
    #3,456
    0
  16. #3350 PuiPui--r (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 08:35
    อิพี่มันก็พยายามอยู่นะเท่าที่มนุษย์หินทื่อมะลื่อจะทำได้
    #3,350
    0
  17. #3327 blxwee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 00:53
    รักเมียบูชาเมียนะจ๊ะ
    #3,327
    0
  18. #3312 monokoto1122 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 16:13

    สมหน้าอิพี่อ้ายได้ไหมเนี่ย 55555555 ทำเขาไว้เยอะก็งี้แหละ มาทำน้อยอกน้อยใจตอนนี้ก็ไม่สงสารหรอกเฟ้ยย เจี๊ยบต้องมั่นใจเข้าไว้นะอิพี่มันไม่กล้าทำไรเราหรอก 55https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-02.png

    #3,312
    0
  19. #3298 toto (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 03:57

    เพื่อนพี่โหดนี่ก็ฮาดีนะ

    #3,298
    0
  20. #2987 cadUTa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 20:24
    55555 สมน้ำหน้า ไม่ยอมใส่ใจ ให้เจี๊ยบงอนให้เข็ด
    #2,987
    0
  21. #2931 nfernt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:11
    คาถาก็ช่วยพี่ไม่ได้ วงวารรร5555555
    #2,931
    0
  22. #2897 Ploymark93 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 22:36

    น่าสงสารพี่อ้ายเขานะคะ ท่องคาถาบูชาเมียเเต่ก็โดนนอนนอกห้อง 55555555555555

    #2,897
    0
  23. #2896 ยัยเเมววัด (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 21:40

    น่าสงสารพี่เขาเนอะ

    #2,896
    0
  24. #2895 ppunch_K (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    เปิดตัวไงพี่อ้าน
    #2,895
    0
  25. #2894 _pitti06 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:14
    โถพี่อ้าย555555
    #2,894
    0