▪️ฮาร์ดคอร์▪️#MarkBam​

ตอนที่ 13 : ฮาร์ดคอร์​ ครั้งที่​ 12​ มนุษย์เมีย​ทั้งกลัวทั้งโกรธ​ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,640 ครั้ง
    29 ต.ค. 61






เกิดมามีเวรมีกรรม มีผัวเป็นเจ้ากรรมนายเวร!



12










Aai Talk



ผมหยิบม้วนบุหรี่ยี่ห้อนอกคาบไว้ตรงมุมปาก​ก่อนจะจุด​ไฟ​ อัดรสเฝื่อนขมเข้าเต็มปอดแล้วพ่นควันสีขาวฟุ้งกระจายเป็นวงกว้าง​ ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่​



“เรื่องพ่อกูช่างแมร่งก่อน​ ช่วยกูคิดวิธีง้อเจี๊ยบมันหน่อย”



แมร่ง!



เมียคนเดียวทำเครียดฉิบหาย…



“น้องมึงพามันซวย​ มึงช่วยมันคิดเลยไอ้แรม” ไอ้เสือว่าก่อนจะเอนหลังพิงพนักโซฟานั่งไขว้ขาควงแก้วเหล้าในมือเล่น​ มุมปากยกยิ้มหล่อละลายใจสาวๆ​ ดูดีทุกกระเบียดนิ้ว​ จนบางครั้งผมก็อดหมั่นไส้มาดคุณชายของมันไม่ได้​



“ก็แค่ง้อมันจะยากอะไรวะ” ไอ้แรมโบ้บอกริมฝีปากยิ้มพรายเหมือนคิดอะไรดีๆ​ ออก​ แต่…



...รอยยิ้มของมันแมร่งโคตรไม่น่าไว้ใจเลยเหอะ!



แมร่งเอ้ย​! ถ้าง้อเป็นผมก็ไม่อยากพึ่งพวกเชี่ยนี่หรอก​ เกิดมาผมยังไม่เคยง้อใครเลย​ เจี๊ยบมันเป็นคนแรกเลยนะ​



“ทำไง?​”



“แก้ผ้าคลานเข่าง้อเลยดิ​”



“สัส! กูจริงจังนะเว้ย” ผมว่าอย่างหงุดหงิด​ คนยิ่งเครียดอยู่​ ไอ้เพื่อนเวรแมร่งก็ล้อเล่นอยู่ได้​



“กูก็จริงจัง” ไอ้แรมโบ้แย้ง​ แล้ว​เลิกคิ้วขึ้นถามผม “มึงเคยได้ยินป่ะ คาถาบูชาเมียน่ะ”




คาถาแบบนี้มันมีด้วยหรอวะ?



ผมหรี่ตามองหน้าไอ้แรมโบ้อย่างต้องการจับพิรุธมัน ไม่ค่อยอยากไว้ใจมันสักเท่าไหร่​ แต่ท่าทางมันดูไม่เหมือนล้อเล่นนะ​ ให้ตายเถอะ…คาถาเชี่ยไรวะ​ เพิ่งเคยได้ยิน​นี่แหละ



นี่ผมต้องจุดธูปจุดเทียนขอขมาง้อเมียผมหรือเปล่าวะ?



“น้ำหน้าอย่างไอ้อ้าย​ กูว่าถนัดแต่ซ้อมเมียมากกว่าว่ะ” ไอ้เสือว่า



มันแมร่งโคตรดูถูกผมชะมัด​ ถ้าผมต่อยหน้าหล่อๆ​ ของมันสักหมัดสองหมัด​ ผมต้องรู้สึกผิดไหมวะ!



ถึงผมจะทำตัวเลวระยำมากแค่ไหน แต่ผมไม่เคยเห็นเมียเป็นกระสอบทรายเลยนะ แม้จะเผลอทำรุนแรงกับเจี๊ยบมันไปบ้างเพราะยั้งอารมณ์ตัวเองไม่ค่อยอยู่​ แต่เพราะรักมันมาก​ ทำให้ผมหึงหวงมันจนขาดสติทุกที​ ผมถึงพยายามที่จะไม่โกรธเพราะรู้ว่าตัวเองเป็นพวกอารมณ์ร้าย​



สุดท้ายแมร่ง…



...ทำมันร้องไห้จนได้



เจี๊ยบมันจะเกลียดผมก็ไม่แปลก​หรอก​ เพราะผมยังโคตรเกลียดตัวเองเลยว่ะ!



ผมรู้สึกผิดที่รุนแรงกับมัน​ แต่ถ้าจะให้เลิก​ ผมไม่ยอม… ต่อให้ต้องคลานเข่าง้อมัน​ ผมก็จะทำ…



…ยอมมันคนเดียวเลยนะ!



“เออว่ะ​ คนปากหนักตีนหนักอย่างมึงคงเลี้ยงเมียด้วยลำแข้งเป็นอย่างเดียว​ สมควรแล้วที่น้องมันจะเลิก” ไอ้แรมโบ้ก็เออออห่อหมกไปกับไอ้เสือ​รวมหัวกันรุมผม



ผมดับบุหรี่ในมืออย่างไม่ยินดียินร้ายกับคำพูดของพวกมัน​ ไอ้พวกนี้มันไม่ได้คิดจริงหรอกว่าผมจะเลี้ยงเมียด้วยลำแข้งหรือเปล่า​​ พวกมันแค่กำลังสนุกที่เห็นคนอย่างผมกระวนกระวายใจเพราะเจี๊ยบมันได้มากขนาดนี้​ ถ้าผมทำเป็นไม่สนใจเหมือนกับทุกครั้ง​ เดี๋ยวพวกมันก็เบื่อและหยุดไปเอง



แต่ตอนนี้ผมร้อนใจเกินกว่าจะทำเป็นนิ่งเฉยให้พวกมันเล่นสนุกบนความทุกข์ของผม​ เจี๊ยบมันโกรธผมอยู่นะเว้ย​ ใครมันจะเฉยไหววะ…ไอ้พวกห่านี่!



“พวกมึงเลิกพล่ามแล้วช่วยกูหาวิธีง้อเมียสักที​ เอาดีๆ​ กูเครียดจะตายห่าแล้วสัส” ผมบอกขณะเสยผม​ไปข้างหลัง​ ก่อนจะจุดบุหรี่ขึ้นสูบ​อีกมวนอย่างหงุดหงิดคิดเชี่ยไรไม่ออก​ เซ็งฉิบหายเลยว่ะ!



“ไอ้เชี่ยเสือมึงช่วยกูแหกตาดูดิ​ นั่นใช่ไอ้อ้ายเพื่อนเราไหมมึง” ไอ้แรมโบ้บอกทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อตาตัวเอง​ได้กวนตีนสุดๆ​ และยัง…ยังกวนส้นไม่เลิก​ “มึงเป็นใคร​ เอาเพื่อนกูคืนมา”




มันก็คงแปลกใจเหมือนกันแหละ​ ที่เห็นคนไม่เคยแคร์เชี่ยไรอย่างผม​ แคร์เจี๊ยบมันมากขนาดนี้​ แต่แมร่งเอ้ย​… เล่นเชี่ยไรดูอารมณ์กูด้วยไอ้ห่าแรม!



ถ้าไม่ติดว่าต้องพึ่งพวกมัน​ ผมถีบแมร่งแล้ว…สัส!​



“กูไม่ขำ” กดเสียงต่ำเอ่ยเตือนอย่างเริ่มจะหมดความอดทน



“ใจเย็นน่ามึง​ แค่เมียคนเดียวมึงจะเอาไม่อยู่เลยหรอวะ” ไอ้เสือถามยิ้มๆ​ เหมือนไม่มีอะไร​ แต่ผมโคตรรู้สึกเหมือนโดนมันหยามเลยว่ะ​ “แต่ดูสภาพมึงแล้ว​ คงไม่แหละเนอะ”



ชัดเลย…



“ไอ้…”



“จะง้อเมียมึงน่ะง่ายนิดเดียวเว้ย” มันรีบโพล่งออกมาก่อนที่ผมจะทันด่าจบมองผมอมยิ้มระรื่นชอบใจที่ยั๊วะผม​ได้​



กวนตีนฉิบหายเลยแมร่ง… ตบหัวแล้วเสือกลูบหลัง!



“มึง… พวกมึง”




ผมชี้หน้าพวกมันอย่างฝากเอาไว้ก่อน​ เบือนหน้าหนีพวกแมร่งอย่างหงุดหงิดมากกว่าเดิม​ พลางอัดบุหรี่เข้าปอดหนักๆ​ รอฟังอย่างพยายามใจเย็นให้มากที่สุด​ โมโหก็โมโห​ แต่เรื่องง้อเจี๊ยบของผมต้องมาก่อน…



“ง่ายๆ​ เลยนะเว้ย… มึงก็แค่ทำในสิ่งที่น้องมันชอบ​ อะไรที่น้องมันไม่ชอบก็อย่าเสนอหน้าทำ​ พูดกับน้องมันดีๆ​ เดี๋ยวน้องมันก็ใจอ่อนเอง…เชื่อกู”



ไอ้เสือบอกฟังดูเหมือนจะง่ายนะ​ เพราะเจี๊ยบมันชอบอะไรผมรู้หมดแหละ​ ให้พูดกับมันดีๆ​ ผมก็จะพยายาม



​แต่ปัญหาคือ…



…เจี๊ยบมันไม่ชอบผม!



“อย่าบอกว่าเอากันมาเป็นปี​ แต่มึงไม่รู้ว่าน้องมันชอบอะไร” ไอ้แรมโบ้ถาม​ มันคงเห็นสีหน้าปั้นยากของผม​



“ไม่ใช่เว้ย”



“แล้ว?”



“เจี๊ยบมันไม่ชอบกู…กูควรทำไงวะ” ผมบอกเสียงเครียด​คิ้วขมวดมุ่น​ จะไม่ให้ผมเสนอหน้าไปง้อมัน​งี้หรอ… มันได้ทิ้งผมจริงๆ​ ​น่ะสิ​ โหดกับเจี๊ยบมันไว้เยอะด้วย




“ห่า!​ กูก็ไม่แปลกใจหรอก” ไอ้แรมโบ้ว่ายักไหล่อย่างที่รู้นิสัยผมดี​ พอๆ​ กับที่ผมรู้จักพวกมันหมดไส้หมดพุง​ ​“แต่กูสงสัยฉิบหาย​ น้องมันทนคนอย่างมึงได้ไง​มาเป็นปี​ โคตรนับถือใจเลยว่ะ”



“ก็จริง...สถานะก็ไม่มี​ คบก็ต้องหลบๆ​ ซ่อนๆ​ อย่างกับแอบคบชู้…ถ้าพ่อมึงรู้แมร่งก็ต้องเลิกกันอีก​ กูว่าเลิกกันตอนนี้ไม่ดีกว่าหรอวะ” ไอ้เสือบอกแค่นยิ้ม​ คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้นขณะมองผม​ ก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่ม​ มันไม่สนใจหรอกว่าผมจะเลิกหรือไม่เลิก​



มันก็แค่เตือนผมในฐานะเพื่อน



ผมพ่นควันสีขาวกระจายเป็นวงกว้างแล้วดับบุหรี่มวนล่าสุดจนไฟสีแดงดับลง​ ถอนหายใจแรงๆ​ ก่อนจะกระดกเหล้ากลั้วปาก​ ผมรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น​ หากพ่อรู้เรื่องนี้เข้า​ แต่ถึงจะรู้พ่อก็ไม่ฆ่าผมหรอก​ ไม่ใช่เพราะเห็นผมเป็นลูก​หรอกนะ​ เพราะสำหรับพ่อน่ะ​ ผมมันก็แค่สิ้นค้ามีชีวิตที่รอวันถอนทุนคืนกำไรก็เท่านั้น​



อย่างมากก็แค่ถูกกระทืบปางตาย​ แล้วจับผมเนรเทศออกนอกประเทศดัดสันดาร​…




แต่ผมเป็นห่วงเจี๊ยบมันต่างหาก​ ผมเป็นคนดึงมันเข้ามาอยู่ในวงจรชีวิตของผม​ เพราะแค่อยากลองดีทำในสิ่งที่พ่อไม่ชอบ บวกกับความถูกใจมันตั้งแต่แรกเจอ​ ผมเลยตัดสินใจรวบหัวรวบหางขืนใจเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ​แอบเข้าผับไปกินเหล้ากับเพื่อนมันซะเลย​



กว่าจะรู้ตัวก็ถลำลึกจนถอนตัวไม่ขึ้​น​ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารักเจี๊ยบมันตั้งแต่เมื่อไหร่​ หรืออาจจะเป็นตอนนั้น​ ตอนที่มันเผลอยิ้มให้ผมอย่างไม่รู้ตัวเป็นครั้งแรก…



...มันโคตรน่ารักฉิบหายเลยว่ะ!



น่ารักจนอยากเก็บมันไว้มองคนเดียวไม่แบ่งให้ใคร​



ผมไม่รู้เหมือนกันว่าจะปิดบังพ่อได้นานแค่ไหน​ แต่ไม่ว่ายังไง…ผมไม่ยอมเลิกกับเจี๊ยบมันเด็ดขาด!



“กูไม่เลิก”



“กูเอาใจช่วยมึงนะ​ ไปให้สุดแล้วหยุดที่ตีนพ่อมึง” ไอ้แรมโบ้บอกยิ้มกวนๆ



ผมตวัดสายตามองมันนิ่งๆ​ ไม่ได้โต้ตอบคำพูดติดตลกของมัน​ ถึงไอ้แรมมันจะพูดแบบนั้น​ แต่เวลาผมโดนพ่อซ้อมทีไร​ ก็มันนี่แหละที่เดินวนเป็นหนูติดจั่นกลัวผมจะตายคาตีนพ่อ​ ถึงบางครั้งพวกมันอาจจะปากหมากวนตีนไปสักหน่อย​ แต่นั่นแหละ​ วิธีแสดงความรักในแบบเพื่อนของพวกมัน​



“ถ้าไม่เลิก​ ก็ทำให้น้องมันรักมึงซะ”



“ไอ้เสือมึงก็พูดไม่คิด​ คนเชี่ยๆ​ อย่างไอ้อ้ายจะทำให้ใครรักเป็น​ ถ้าทำให้เกลียดก็ว่าไปอย่าง” ไอ้แรมโบ้มันด่าผม​



แต่ก็จริงอย่างที่มันพูด​ ผมเลยเลือกที่จะนั่งดื่มเหล้าอย่างอดรู้สึกหงุดหงิดตัวเองไม่ได้​



แมร่งเอ้ย…เถียงมันไม่ออกเลย​สัส!



ผมก็เชี่ยจริงๆ​ อย่างที่ไอ้แรมโบ้มันบอกนั่นแหละ​ ไม่อย่างนั้นเจี๊ยบมันคงรักผมบ้างแล้ว​



“แล้วจะให้กูทำไง” ผมถามอย่างจนปัญญา​ ลำพังแค่ง้อเจี๊ยบของผมยังต้องขอให้พวกมันช่วย​ จะให้ผมทำให้เจี๊ยบมันรักเนี่ย​นะ​



เวรเถอะ… ถ้าผมทำได้​ เจี๊ยบมันคงไม่คิดจะเลิกกับผมตลอดเวลาหรอก



“คาถาบูชาเมีย… เชื่อกู” มันวกกลับมาที่คาถานี้อีกแล้ว​



ผมมองไอ้แรมโบ้้อย่างไม่ค่อยอยากจะไว้ใจมัน​สักเท่าไหร่​ บอกตามตรงผมโคตรจะไม่เชื่อใจมันเลย​ โดยเฉพาะไอ้สีหน้าที่ดูเหมือนไม่มีอะไรแต่ก็เหมือนมีอะไรของมันเนี่ย​ โคตรไม่น่าไว้ใจเลย…สัส!



ผมเบนสายตาไปที่ไอ้เสือ​ แต่มันกลับไหวไหล่อมยิ้มดูมีลับลมคมในแปลกๆ​ พวกมันแมร่งไม่น่าไว้ใจกันสักคน​ แมร่ง…



“มึงลองพูดมาดิ” ผมบอกเลิกคิ้วขึ้น​พลางใช้ลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มมองไอ้แรมโบ้​ อยากจะรู้เหมือนกันว่าไอ้คาถาบูชาเมียของมันเป็นยังไง​ สายตาพวกมันถึงได้ดูสนุกพอใจกันนัก



“จริงๆ​ คาถานี้มันยาวมากเว้ย แต่คนความอดทนต่ำอย่างมึง…กูจัดหลักสูตรรวบรักให้เลย” ไอ้แรมโบ้ร่ายยืดยาวพลางลุกขึ้นมานั่งข้างๆ​ ผมแล้วตบไหล่เบาๆ​ ก่อนจะยกมือขึ้นชูนิ้วชี้ตรงหน้าผมมุมปากยกยิ้ม​ “แค่ท่อนเดียว ถ้ามึงทำได้นะ​ รับรอง…อยู่ในโอวาท”



“...” รอยยิ้มชั่วๆ​ ของมัน… หมายถึงเจี๊ยบ?



“รักเมียต้องยอมเมีย​ ท่องให้ขึ้นใจเลยนะมึง” มันบอกก่อนจะย้ำอีกครั้ง​​ “รักเมียต้องยอมเมีย​ มึงเชื่อกู…อยู่ในโอวาทชัวร์”




“ไอ้อยู่ในโอวาทของมึงน่ะ…” ผมเอ่ยพลางหรี่ตามองมันอย่างเริ่มจะเห็นเค้าลางบางอย่าง​



มัน…หมายถึงผม!



นี่คือที่มาของรอยยิ้มชั่วๆ​ ไม่น่าไว้ใจของพวกมันถูกไหม?



พวกมันคงอยากจะเห็นคนฮาร์ดคอร์อย่างผมยอมเมียไม่กล้าหือ​ เหมือนไอ้พวกพ่อบ้านใจกล้าอะไรนั่น​ ที่พวกมันชอบแซวเพื่อนในคณะฯที่กลัวเมีย​ ถ้าพวกมันคิดว่าจะได้เห็นคนอย่างผมหงอเป็นลูกไก่ในกำมือเมียแล้วล่ะก็​ หึ!...ผมไม่อ่อนขนาดนั้นหรอกว่ะ



“มึงเชื่อพวกกูเว้ยอ้าย​ กับคนอื่นมึงจะทำตัวเชี่ยยังไงก็ได้เว้ย​ แต่กับเมียมึงต้องหัดยอมลงให้น้องมันบ้าง…” ไอ้เสือพยายามโน้มน้าวผม​ “ถ้ามึงอยากให้น้องมันรัก​ มึงก็อย่าเอานิสัยที่อยู่กับเพื่อนไปใช้กับเมียมึง​”



ไอ้เสือพูดมาก็มีเหตุผล…



ผมถอนลมหายใจพลางสะบัดไหล่ออกจากมือไอ้แรมโบ้​ไม่เอ่ยอะไร​ สายตาพลันเห็นร่างเล็กบอบช้ำสวมเสื้อแขนยาวมีฮู้ดของผมเดินลงบันไดมา​ด้านล่าง​ คนที่ไม่เคยแคร์เชี่ยไรอย่างผม​ พลันลุกขึ้นโดยอัตโนมัติโพล่งถามออกไปทันทีอย่างร้อนใจ



“มึงจะไปไหน”



เสียงของผมทำให้เจี๊ยบมันชะงักไปเล็กน้อย​ ก่อนจะกัดปากกำมือเดินหนีโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองผมอย่างตั้งใจ​ แมวดื้อกำลังจะหนีผม…ทั้งที่กลัวจนตัวสั่นขนาดนั้น



“เฮ้ยๆ​ ใจเย็นเว้ย​มึง ท่องไว้… รักเมียต้องยอมเมียๆ​ นั่นเมียเว้ยมึง” ไอ้แรมโบ้ไม่วายเตือน​ ขณะที่ผมก้าวยาวๆ​ ไปหาเจี๊ยบที่บทจะพยศก็เอาเรื่องฉิบหาย​ ผมกำลังจะโดนเมียทิ้งนะเว้ย​ ใครมันจะมีอารมณ์ไปท่องคาถากลัวเมียกันวะ



แมร่ง!



…แล้วผมต้องตั้งนะโมสามจบก่อนท่องไหมวะ?



THE END.









“อ๊ะ! ปล่อยนะ…ปล่อย”



ผมสั่งไอ้อดีตผัวโหดที่ผมเพิ่งบอกเลิกไปหมาดๆ​ หลังถูกไอ้อดีตผัวเจ้ากรรมนายเวรมันอุ้มเดินกลับขึ้นมาบนห้องนอน​ ห้องที่ถูกพี่มันข่มเหงอย่างป่าเถื่อนจนร่างกายช้ำระบมเจ็บไปทั้งตัว​โดยเฉพาะช่วงล่าง



ผมทั้งทุบทั้งตีคนโหดที่เอาแต่ก้าวฉับๆ​ พาผมมายังเตียงนอนสภาพยับเยินไม่ต่างจากร่างกายผม​ ทั้งที่ใจของผมสั่นระริกกลัวไอ้อดีตผัวโหดอารมณ์ร้ายจะทำรุนแรงกับผมอีก



“กูบอกให้ปล่อยไงวะ… อ๊ะ!​”



ผมขมวดคิ้วเบ้หน้าด้วยความเจ็บทันทีที่ถูกวางลงบนเตียง​ ถึงพี่มันจะไม่ได้โยนโครมเหมือนผมเป็นวัตถุสิ่งของ​ ทำรุนแรงเหมือนกับทุกครั้ง​ แต่ช่วงล่างที่เจ็บระบมจนต้องเดินขาถ่าง​ สั่นระริกทุกอย่างก้าว​ มันบอบช้ำรุนแรงเกินกว่าจะไม่รู้สึกเจ็บ



โคตรเชี่ย…



ผมเจ็บจนอยากจะร้องไห้​ขึ้นมาอีกรอบ​ แต่ก็ต้องกัดฟันข่มเอาไว้​ เพราะไม่อยากเสียน้ำตาลูกผู้ชายให้คนที่มันคิดจะจองล้างจองผลาญกันไม่เลิกอีก​ พลิกตัวจะคลานหนีกลางลำตัวก็เจ็บไปหมด​ จนต้องยอมให้เจ้ากรรมนายเวรมันกักขังด้วยเรือนกายแกร่งอย่างไม่มีทางสู้​ นอกจากทำปากเก่ง​เสียงสั่นสู้ไอ้คนโหด



“ป… ปล่อยกูนะ”



“...”



“กูบอก...อื้อ!”



ริมฝีปากบางประกบปิดกลีบปากสีช้ำของผม​ โดยไม่ได้รุกล้ำสอดแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้ามาตวัดรัดดึงลิ้นของผม​ พี่มันแค่ทาบริมฝีปากอยู่อย่างนั้น​ เพียงครู่ก็ผละออกแล้วบอกเสียงต่ำ



“ไม่พูดกู”



เป็นแค่อดีตผัวมีสิทธิ์อะไรมาสั่ง​วะ!



“กูจะพู…อื้อ”



ผมบอกไม่ทันจบพี่มันก็ก้มลงมาปิดปากด้วยอวัยวะเดียวกันอีกครั้ง​ ไม่ยอมให้ผมเปล่งสรรพนามแทนตัวเองที่พูดออกมาด้วยความโกรธที่ยังหลงเหลืออยู่เต็มอก​ ในเมื่อผมบอกเลิกพี่อ้ายมันแล้ว​ ผมจะแทนตัวเองหรือจะเรียกพี่มันว่าอะไรก็ได้ที่ผมพอใจ​



หึ… ถ้าอยากได้ยินคำพูดไพเราะหวานหู​ ก็ไปสั่งผู้หญิงของตัวเองสิ​วะ​ จะมายุ่งกับผมทำไมอีก​ เลิกกันแล้วนะเว้ย​ เลิกกันแล้ว!



ผมทุบอกกว้างเสียงดังตุบ! เต็มแรงอยู่หลายครั้ง​ จนกระทั่งไอ้อดีตผัวมันยอมถอนริมฝีปากออกบอกผม



“ถ้าพูดก็จะจูบอีก”



“มีสิทธิ์อะไรมาสั่ง​ เลิกกันแล้วนะ”



“ไม่เลิก”



“จะเลิก” ผมบอกเสียงแข็ง​เชิดหน้าขึ้นอย่างท้ายทาย​



พี่อ้ายขบกรามแน่นเหมือนกำลัง​สะกดกลั้นความไม่พอใจ​ ผมจึงสะบัดหน้าหนีอย่างไม่อยากจะมองหน้าพี่มันอีก​ ด้วยกลัวไอ้อดีตผัวจะเห็นความกลัวที่มีต่อพี่มัน​



แมร่ง!



กลัวก็กลัว… แต่โกรธที่ถูกพี่มันข่มเหงหยามศักดิ์ศรีมากกว่า​ คำพูดที่เปล่งออกไปอย่างท้าทายอำนาจมืดของอดีตผัวโหด จึงมาจากอารมณ์ล้วนๆ​



“ทำไม​ ไม่พอใจหรือไง… เอาเลยสิ อยากทำอะไรก็ทำเลยสิ​ เก่งแต่ใช้กำลังอยู่แล้วนี่”



ทว่า…



นอกจากพี่มันจะไม่ทำรุนแรงกับผมเหมือนกับทุกครั้ง​ น้ำเสียงของคนโหดโมโหร้ายที่ผมเคยกลัวจนหัวหดก็ยัง…



“เปล่า” เสียงอ่อยเหมือนกับตอนที่ผมเคยตอบ​ ยามถูกเจ้ากรรมนายเวรมันคาดคั้นเสียงดุ



เอ๊ะ!



หรือว่าผมหูฝาดกันแน่วะ? 




#อ้ายเจี๊ยบ


***ไม่มีอะไรจะทอล์คเลย​ นอกจากขอกำลังใจจากชาวเรือฮาร์ดคอร์ที่น่ารักของไรท์​ ตัดจบได้ค้างเนอะ​ แต่ตอนนี้ยาวกว่าตอนที่แล้วมากนะคะ​ ไรท์เลยต้องตัดจบ​ก่อน​ เอาใจช่วยพี่อ้ายง้อเจี๊ยบด้วยน้าาา​ ไม่รู้จะสนุกถูกใจที่รอกันไหม​ ฮื่ออออ​เต็มที่แน้ววววจ้าาาา

1 เม้น​ 1 กำลังใจค่ะ


@remonny11​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.64K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,398 ความคิดเห็น

  1. #7344 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 21:44

    รักเค้าก็ทำกับเค้าดี ๆ หน่อย ทำอะไรให้มันถูกต้องสิ

    #7,344
    0
  2. #7014 wiloir72 (@wiloir72) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:10
    อยากเห็นคนยอมเมีย
    #7,014
    0
  3. #6800 tpnatt (@tpnatt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 06:45
    พี่อ้ายอ่อนโยนกับน้องหน่อยน้าาา
    #6,800
    0
  4. #6682 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 15:37
    ขำพี่มันอ่ะ 5555+ คนเถื่อนๆ โหดๆ จะมาในโหมดอ่อน โหมดง่อววววอ่ะ 55555+ เอ็นดูวุ้ยยยยย
    #6,682
    0
  5. #6405 mbtmi-chuchu (@mbtmi-chuhu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 09:19
    สู้เขาาาาาา
    #6,405
    0
  6. #5740 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 13:07
    บูชาเมียหน่ะถูกแล้ว พี่ต้องทำให้ได้สู้ๆ
    #5,740
    0
  7. #5687 Dorothy Bernard (@Monitha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 16:07

    รักเมีย บูชาเมีย 555555 สู้ๆจ้าพี่จ๋า

    #5,687
    0
  8. #5425 mmu01 (@_mook) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 14:40
    สนุกมากค่ะ แต่ขัดใจ๊ขัดใจคำว่า แมร่ง ความจริงมันควรเป็นคำว่า แม่ง มากกว่า แมร่ง นะ
    หวังว่าจะอ่านเม้นเรานะคะ
    #5,425
    1
    • #5425-1 remonny (@remonny) (จากตอนที่ 13)
      1 มิถุนายน 2562 / 17:24
      เราติดพิมพ์ว่าแมร่งงงเลยชินนิ้วค่าาา​ แต่เดียวจะแก้ไขให้ถูกต้องนะคะ​ ขอบคุณที่ชอบฟิคนะคะ
      #5425-1
  9. #4999 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:29
    สู้ๆ ลองทำตามเพื่อนแนะนำ5555
    #4,999
    0
  10. #4592 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:03
    น้องโกรธอยู่ก็ต้องยอมน้องนะ พูดดีๆ กับน้องบ้าง!
    #4,592
    0
  11. #4419 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 07:25
    เอ้อ ให้มันได้เเบบนี้สิ
    อ่อนโยนกับน้องหน่อย
    #4,419
    0
  12. #4247 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 00:44
    อ้ะะะะ เพื่อนพี่นี่ก็ไม่เลวนี่หว่าาา

    ง้อๆๆๆๆ สู้ๆพี่อ้าย
    #4,247
    0
  13. #3989 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:57
    พี่อ้ายน่ารักอ่าาาาา เจี๊ยบสงสารพี่เค้าเถอะ นะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,989
    0
  14. #3978 bbambamb (@bbambamb) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:00
    เขิลอ่ะ หึ้ยยยย
    #3,978
    0
  15. #3925 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:07
    นว้องงงงงงงงง
    #3,925
    0
  16. #3575 Fangfangarfang (@Fangfangarfang) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 14:55
    แค่คำว่า ‘เปล่า’ ทำไมเรารู้สึกเขิน -///////-
    #3,575
    0
  17. #3478 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 06:29
    เจี้ยบอย่าเพิ่งไว้ใจพี่มันนะ. ค่อยๆดู เอ้ยยยยพี่อ้ายจะหวานแล้วเว้ยยย? 555 สงสารน้อง
    #3,478
    0
  18. #3349 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 08:21
    หัดพูดจาดีเลิกใช้กำลังกับน้องสักที เมียตัวเล็กแค่นั้นไม่สงสารเหรอ
    #3,349
    0
  19. #2865 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 03:38
    พูดเพราะๆกับน้องบ้างสิ
    #2,865
    0
  20. #2726 I'mPui (@tarnteeta_wh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:25
    เจี๊ยบ ใจเย็นลูก ถามพี่มันเลยอย่าคิดไปเอง พูดให้ชัดๆเคลียร์ๆ อิพี่นี่ก็เงียบ ไม่พูด ไม่อธิบายอะไรเลย ทั้งๆที่ก็รักขนาดนี้ แล้วใครจะไปเข้าใจวะ!!
    #2,726
    0
  21. #2723 toto (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 04:41

    เจี้ยบเอ้ย เอาแต่พอดีนะ เดี๋ยวพี่มันอดทนต่อไม่ไหว เจี้ยบยับแน่

    #2,723
    0
  22. #2420 Aduckky (@Aduckky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 02:15
    สู้ๆนะไรท์ บ่องตงขึ้นเรือลำนี้เเล้วไม่ผิดหวังแน่นวล5555
    #2,420
    0
  23. #2419 Sweet_mb (@mukky_kiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:39
    รอจร้า
    #2,419
    0
  24. #2417 cadUTa (@caduta) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 19:54
    พี่มาร์คอ่อนลงให้น้องบ้างซิ
    #2,417
    0
  25. #2415 Ptttttch (@Ptttttch) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:54
    ง้อเมียด่วนนนน
    #2,415
    0