มือถือ

โทรศัพท์มือถือไม่ใช่อวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายที่จะต้องติดตัวเราตลอดเวลา

เรามักจะหงุดหงิด เมื่อโทรหาใครแล้วเค้าไม่รับสาย โทรเท่าไหร่ก็ติดต่อไม่ได้ซักที
บอกว่าแบตหมดนี่กลายเป็นข้ออ้างไปเลย

ยิ่งถ้ามีเรื่องสำคัญจะคุย เรื่องด่วนจะบอก
แม้ว่าตอนแรกจะอารมณ์ดี ตั้งใจจะโทรบอกข่าวดี
แต่พอรอจนสายตัดปุ๊บอารมณ์เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

จริงๆ แต่ก่อนไม่มีโทรศัพท์มือถือ เราก็อยู่กันได้นะ
แล้วการไม่รับโทรศัพท์ ทำไมต้องทำให้รู้สึกว่าเป็นความผิดยิ่งใหญ่ขนาดนั้น

อะไรทำให้คิดว่า ต้องมีมือถืออยู่กับตัวตลอดเวลา
ปิดเครื่องไม่ได้? คือจริงๆ มันก็มีเวลาที่ควรโทร ไม่ควรโทรนะ
ดึกแล้วคนจะนอน ก็เกรงใจกันบ้าง
พอไม่มีการเกรงใจ เราก็ไม่รู้ว่าสายไหนสำคัญ เป็นตายเท่ากัน กลายเป็นไม่อยากรับไปซะหมด

อาบน้ำต้องเอามือถือเข้าห้องน้ำด้วยมั้ย หรือว่าต้องเปิดเสียงให้ดังกว่าเสียงน้ำ
ฟังเพลงต้องฟังจากมือถือหรอ จะได้รู้เวลามีสายเข้า

คือมันใช่มั้ย
โทรศัพท์มือถือช่วยให้ติดต่อกันได้ง่ายขึ้น
ไม่ได้หมายความว่าตลอดเวลา ทุกที่ทุกเวลา

รับสายช้าก็ต้องเข้าใจ
น่าจะคิดว่าโชคดีแล้วที่เค้ารับสายซะมากกว่า

ติดต่อไม่ได้ก็คือติดต่อไม่ได้
ถ้าไม่ใช่ว่าเราไปทำอะไรให้เค้าไม่อยากคุยด้วย
ก็ไม่มีอะไรให้ต้องคิดมากแล้ว แปลว่า ไม่ใช่เค้าไม่อยากรับ
ก็แค่ มีเหตุให้เค้ารับไม่ได้
อย่าโกรธ อย่าโมโหกันเลย

มือถือ

ความคิดเห็น