อันที่จริง ยังไม่ได้เขียน ภาค 2 เลย....แต่อยากเขียนภาคพิเศษอันนี้ก่อน 555
วันนี้เราได้คุยกับ Ji Hye แล้วล่ะ!!!!
หืม? Ji Hye เป็นใครน่ะหรือ?
มา....เราจะย้อนความให้ฟัง.....
ย้อนกลับไปเมื่อตอนวันแรกของการเรียน English intensive course นั้น
วันนั้นจำได้ว่ามีการแนะนำตัวกันที่หน้าชั้นเรียนทีละคน แต่ละคนก็ต่างแนะนำตัวเองโดยการบอกชื่อ บอกว่ามาจากโรงเรียนอะไร ในอนาคตอยากเป็นอะไรเป็นต้น
แนะนำกันไปเรื่อยๆจนมาถึงคิวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ผิวขาวๆ ผมดำยาวๆ
ความคิดแรกของเราในขณะนั้นเลยคือ....
"หน้าตาท่าทางดูเหมือนดุๆเลยแฮะ"
เค้าก็แนะนำตัวว่าเค้าชื่อ Ji Hye มาจากเกาหลี
นั่นแหละเป็นครั้งแรกที่เราได้รู้จักเค้า (รู้แต่ชื่อกับประเทศ 555)
ตั้งแต่วันแรกเลยเราก็อยากคุยกับเค้านะ เพราะก่อนมาเรียนนี่เราก็ตัดสินใจ(กับตัวเอง)ไว้แล้วว่าจะต้องพยายามคุยกับเพื่อนๆทุกๆคนทุกๆชาติให้ได้มากที่สุด จะต้องพยายามตัดความเงียบเวลาที่เจอคนใหม่ๆออกไปให้ได้ ><"!!
แต่.....ความจริงช่างโหดร้าย....ความกลัว ความกังวลในใจมันก็ยังมีอยู่เหมือนเดิม = =" อย่าว่าแต่ Ji Hye เลย แค่เพื่อนคนไทยด้วยกันเราก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอะไรกับเค้าดี จะชวนคุยอะไรดี แบบว่า อยากคุยแต่เริ่มไม่ถูก = =" แต่ส่วนมากเพื่อนๆก็จะเป็นคนเริ่มชวนเราคุยก่อน+หาเรื่องคุยกันเรื่อยๆ บรรยากาศตึงเครียดในใจเราก็เลยค่อยๆคลายลงทีละติ๊ด
แต่กับ Ji Hye นั้น เราไม่รู้จริงๆว่าจะเริ่มคุยอะไรดี แถมที่นั่งของเรากับเค้าอยู่ห่างกันคนละทิศเลย เค้านั่งแถวริมหน้าต่าง เรานั่งแถวริมประตู เรานั่งด้านหน้า เค้านั่งแถวหลังๆเงี้ย = ="
แต่โอกาสก็มาถึง!! เมื่อในคาบของ Dr. KoKo อาจารย์ให้นั่งเรียงตามเลขที่ ....ทีแรกนั้นเราก็แอบมีหวังนิดๆว่า เอ้อ บางทีเลขที่เราอาจจะใกล้กันก็มีสิทธิ์ที่ที่นั่งจะได้อยู่ใกล้กันขึ้นก็ได้ แล้วพอถึงเวลานั้นจะได้พยายามคุยกับเค้าดู.....แต่พอนั่งตามเลขที่กันเสร็จปุ๊บ...........
พระเจ้าช่วยกล้วยไหม้....คือ....ทีนี้กลายเป็นว่า เราย้ายมานั่งแถวริมหน้าต่าง เค้าย้ายไปนั่งแถวริมประตู =[]="!!!!!!!!!
.....แบบว่า.....ไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย TvT"
มีอยู่วันนึงตอนเลิกเรียนแล้วเราไปเจอเค้าในห้องน้ำ เราก็คิดในใจ....เอ....เอาวะ ไม่รู้จะคุยอะไรก็แค่ทักเค้าแล้วบอกว่าบ๊าบบายก็ยังดี....แต่บังเอิ๊ญญญญญญญญญ บังเอิญว่า....เราใช้เวลาทำใจนานไป(ไม่)หน่อย กว่าจะพร้อม...เค้าก็....เดิน....ออก...ไป....แล้ว.....TvT"
เวลาผ่านไปๆ เราก็ไม่เคยได้คุยกับเค้าเลยจนจบคอร์ส....
ก็คิดมาตลอดว่าคงจะไม่ได้คุยแล้ว เพราะเรียนคนละคณะด้วย โอกาสเจอกันคงยากขึ้น แป่วววววววววววว
แต่....เราก็คิดมาตลอดนะว่า ถ้าเจอเค้าอีกคราวนี้แหละเราจะคุยกับเค้าให้ได้ !! จะต้องเอาชนะความกลัวไม่เป็นเรื่องออกไปให้ได้ * *+!!
และแล้ว....วันนี้.....วันที่ 18 พ.ค. 2549...........
เราต้องไปที่มหาลัยแบบว่าคล้ายๆปฐมนิเทศน์ ตอนก่อนจะกลับบ้านเจอเพื่อนที่เรียนคอร์สอิงค์คอร์สเดียวกันชื่อแม็กซ์ ก็เลยถามแม็กซ์เรื่องที่จะให้ทุกคนที่เรียนอิงค์ด้วยกันไปถ่ายรูปกัน แม็กซ์ก็บอกว่ายังไม่แน่ใจว่าจะเป็นวันไหนแต่ถ้าแน่ใจแล้วจะเมลล์บอกทุกๆคนอีกทีนึง แล้วเราก็ถามแม็กซ์ไปว่าแล้วชวน Ji Hye ไปด้วยหรือเปล่า เพระว่าในเมลล์ที่ส่งมาชวนไปถ่ายรูปนั้นเราเห็นว่ามันมีแต่ภาษาไทย แม็กซ์ก็บอกว่าพึ่งชวนไปเหมือนกันแต่ไม่แน่ใจว่าเค้าจะไปหรือเปล่าเพราะเหมือนกับว่าช่วงนี้เค้ายุ่งๆอยู่
เราก็ อืมๆ แล้วก็แยกย้ายกันจะกลับบ้าน แต่ไม่รู้ทำไม เพราะอะไรเราถึงยังไม่เดินไปขึ้นรถที่จะกลับซะที แบบว่ามัวแต่ยืนอยู่เฉยๆตรงที่ที่เค้ารอรถโค้ชที่จะไปหัวหมากกัน (ปกติเราจะไปขึ้นรถตู้ที่จะไปสี่พระยา) ในหัวก็คิดว่าถ้า Ji Hye เค้าไปถ่ายรูปกับพวกเราด้วย เราจะชวนเค้าคุยจริงๆล่ะนะ.....ทันใดนั้นเอง!!!!!!!!!!!!
มีคนสะกิดหลังเรา.....พอหันกลับไป ก็พบว่าคนที่สะกิดหลังเราคือ...............
Ji Hye!!!!!!!!!!!!!!!
จ๊อดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!! นี่มันเหมือนหนังการ์ตูนชัดๆเลยนะ อะไรเนี่ยเรากำลังนึกเรื่องเค้าอยู่แล้วอยู่ดีๆเค้าก็มาสะกิดหลังเราทั้งๆที่มีคนเป็นร้อยเป็นพันอยู่แถวนั้น =[]=!!!!!!!!!???????
คือ....ตอนนั้นเราทั้ง งง ทั้งช็อค พูดไม่ออก ในใจคิดแต่ เอ้ย!! อะไรเนี่ย เป็นไปไม่ได้ เฮ้ยๆๆๆๆๆ เฮ้ยยยยยยยยยย!!!!!???
คือว่า เค้ามาถามเราว่าถ้าจะขึ้นรถโค้ชที่จะไปหัวหมากนี่ต้องรอที่ตรงนี้ใช่มั้ย?
คือ....เราก็รู้ตั้งแต่แรกว่าเค้าถามว่าอะไร แต่.....มันยังไงดี แบบว่ามันอึ้งจนสับสน ทำให้เกิดความไม่แน่ใจว่าเค้าถามว่าอะไร แล้วหน้าเราตอนนั้นมันคงออกอาการ งงมากกกกกกกกก เค้ากับเพื่อนเค้าที่น่าจะเป้นคนเกาหลีเหมือนกันเลยพยายามอธิบายให้ฟังว่าเค้าหมายถึงรถคันใหญ่ๆนะไม่ใช่รถราง บลาๆๆๆ ประมาณนั้น เราเลยเริ่มตั้งสติให้มั่นแล้วก็บอกเค้าไปว่าต้องรอตรงนี้อ่ะถูกแล้ว
เค้าก็ขอบคุณ ถ้าเป็นปกติเราคงยิ้มแล้วก็เดินจากไป แต่ทีนี้เราตัดสินใจแล้วว่าจะสลัดความกลัวเกินเหตุในการพบปะผู้คนของเราทิ้งไป จึง....ลองถามเค้าดูว่า.....เค้าจำเราได้มั้ย เราเรียน อิงค์อินเทนซีฟห้องเดียวกับเค้านะ...
ทีแรกเค้าก็ทำหน้า งงๆ ถามว่าเอ๊ะ จริงหรอ??? แล้วเค้าก็จ้องหน้าเราซักพัก แล้วเค้าก็ร้อง....
" Ah~~! yes yes....." (เอ่อ....อันนี้เราไม่แน่ใจนะว่าในใจเค้าจะคิดว่า อ้า~~จำได้แล้ว หรือว่า อ้า~~ใครวะ? 55555555)
แล้วเราก็เริ่มถามเค้าว่าเค้าจะไปถ่ายรูปกลุ่มกับพวกเรามั้ย? เค้าก็ถามเราว่าอันนี้คือบังคับว่าจะต้องไปมั้ย เราก็บอกเค้าไปว่าแล้วแต่เค้าว่าจะไปหรือไม่ไปก็ได้ เค้าก็อ้อๆๆ แล้วก็ถามว่าไปกันเมื่อไหร่ เราก็บอกไปว่าอันนี้ยังไม่แน่ใจ แต่ถ้าตกลงกันแน่นอนแล้วเดี๋ยวจะมีเพื่อนๆส่งเมลล์ไปหา เค้าก็โอเค
ก่อนจะแยกย้ายกันไป เราก็ตัดสินใจ....เอาวะ ภาษาเกาหลี....หัดๆๆๆ แต่...เอ๊ะ........จะลากันนี่มัน...อัน นยอง....อะไร เฮๆ ฮีๆ เซๆ ฟะ???? จำได้แต่ทักทาย....อัน นยอง ฮาเซโย......ก็เลยตัดสินใจ....เอาตามในหนัง(ดงบังอีกเช่นเคย)ก็ได้ฟะ!
"อัน นยอง!" แล้วก็โบกมือบ๊าย บาย Ji Hye เค้าก็ อัน นยองตอบแล้วก็บ๊ายบายให้......ในใจเราก็คิดว่า...เออ....ใช้ลาได้จริงๆด้วยวุ้ย (จำไม่ได้ว่าดูจากเรื่องอะไร แต่เห็นตอนลาก็ใช้อัน นยองเหมือนกันก็เลยลักมาลองใช้ดู จะผิดจะถูกก็ไม่รู้ล่ะแต่พูดไปแล้ว 5555)
จากนั้นเราก็เดินไปที่ลานจอดรถตู้อย่างร่าเริง รองท้งรองเท้ากัดแสบแทบตายแต่ในความรู้สึกเราตอนนั้นมันไม่เจ็บเลย แบบว่าเหมือนกับ.....I feel I can fly ทำนองนั้น (ถ้าบินได้ ไม่แน่อาจบินไปจริงๆแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้? 5555)
ทุกๆคนคงอาจจะคิดว่า ไรฟะ แค่เรื่องทักเรื่องคุยกับคนอื่นแค่นี้มันไม่เห็นจะยากลำบากอะไรตรงไหนเลย แต่สำหรับเรามันยาก ยากมากๆเลย = ="
เพื่อนๆเราจะรู้ดี ตอนแรกๆที่เจอกับเราเราจะเงียบ....มาก.....อะไรยังไงก็ได้ ไม่รู้จะคุยอะไรกับใคร ถ้าเพื่อนๆไม่หาเรื่องมาเริ่มคุยก่อนเราก็จะเงียบ....มาก = ="
แต่หลังๆนี้เราพยายามปรับปรุงตัวแล้วน้า~~!! พยายามชวนคนนั่งข้างๆคุยด้วย ><!!! (แต่ขอสารภาพว่ายังแอบกลัวอยู่นิดๆ เหอๆๆ)
ก็นั่นแหละ เรื่องที่อยากเล่าให้ฟัง คงไม่ไร้สาระไปใช่มั้ย ^^"??
แต่เราดีใจจริงๆนะที่ได้ตัดสินใจทัก คุยกับเค้าไป มันเหมือนกับ.....ชนะใจตัวเองได้ด้วยมั้ง โอย....ยังตื่นเต้นไม่หาย
ต่อจากนี้ไปก็จะพยายามคุยกับทุกๆคนให้มากขึ้นนะ ><!!!
เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะจ๊ะ....แจจุง.......(อ้าว มาจากไหนเนี่ย 55555555555)
http://www.youtube.com/watch?v=zrAFpW1EBYo
อ่า....ส่วนอันนี้เป็น MV เพลง My Destiny ของหนุ่มๆ ดงบังชินกิอีกเช่นเคย 55555
เราชอบเพลงนี้มากๆเลยนะ กำลังหัดร้องอยู่ด้วย ก๊ากกกกก (แต่ขอเตือนว่า....อย่ามาแอบฟังที่เราร้อง เพราะคุณอาจจะไม่ชอบเพลงนี้ขึ้นมาทันทีก็เป็นได้ 55555)
ไม่แน่นะ มันอาจจะเป็น my destiny ก็ได้ ที่กำหนดให้เราได้คุยกับ Ji hye ในวันนี้...555555555 ไม่เกี่ยวและแบบนี้ เหอๆๆๆ
credit : www.youtube.com ( posted by lovevivi )
ความคิดเห็น