เจ้าสาวสมยอมรัก

ตอนที่ 13 : บทที่ 2 หึงโหด | 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

“โอเค แก้โจทย์สุดท้ายได้แล้วเนอะ เลิกเรียนได้จ้ะ จอมกมลกับวนิดากลับบ้านกับอาจารย์ไหมคะ นี่ก็หกโมงเย็นแล้ว เป็นผู้หญิงขึ้นรถลงเรือคนเดียวมันอันตราย”

“หนูกลับด้วยค่ะ” จอมกมลยิ้มแป้นรับคำชวนของอาจารย์สาวที่พักอยู่คอนโดมิเนียมข้างๆ บ้านของเธอเอง

แต่วนิดากลับทำหน้าปั้นยาก

“ถ้าจะไปส่งหนูต้องข้ามสะพานไปอีกฝั่งเลยค่ะ มันไกลมากเลย อาจารย์กลับกับจ๋อมสองคนดีกว่า ไม่อย่างนั้นกว่าจะย้อนกลับไปถึงบ้านจ๋อมคงดึกแย่เลย”

“อ้าว แล้ววิปจะกลับยังไงล่ะ”

“เดี๋ยวผมไปส่งวิปครีมก็ได้นะ”

อรรถพลพูดแทรกจอมกมลอย่างสุภาพ ก่อนจะเก็บสมุดหนังสือลงกระเป๋าเป้ ในขณะที่วนิดายังนั่งงงๆ อาจารย์วิไลก็ยิ้มกว้างรับอย่างไม่คิดอะไรมากนอกจากคิดว่าอรรถพลเป็นเด็กผู้ชายคงดูแลเพื่อนได้

เธอไม่ทันคิดว่าเด็กๆ พวกนี้อายุสิบแปดปีกันแล้ว เป็นวัยหนุ่มสาวสะพรั่งที่อันตรายยิ่งกว่าวัยใดๆ

“อ้อ! ดีเลยจ้ะ ฝากเพื่อนด้วยนะอรรถพล มาเร็วๆ จอมกมล ตามอาจารย์มาค่ะ อาจารย์ต้องรีบกลับไปให้อาหารแมว เอ้า มาสิ”

“เอ่อ อ่า อาจารย์ คือ”

“ไม่เป็นไรจ๋อม” วนิดาพยักหน้าให้เพื่อนสนิทเมื่ออาจารย์วิไลเดินไปรอหน้าห้องเรียนแล้ว “รีบตามอาจารย์ไปเถอะ เดี๋ยวรับสายนะจะวิดีโอคอลไป”

วนิดายกโทรศัพท์ขึ้นให้เพื่อนเห็น จอมกมลจึงพยักหน้าหงึกหงักวิ่งตามอาจารย์ออกจากห้องเรียนไป

เมื่อเหลือกันแค่สองคนในห้องเรียนยามโพล้เพล้ วนิดาก็ขยับตัวอย่างอึดอัด เธอเก็บสมุดหนังสือใส่กระเป๋าแล้วรูดซิปอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อสะพายแล้วลุกขึ้นยืน เสียงแคว่ก! ก็ดังจากด้านหลังพร้อมกับเสียงสมุดหนังสือตกกระจัดกระจาย!

 

 


eBook เจ้าสาวสมยอมรัก 
วางแผงแล้วที่ MEB HYTEXTS และ FICTIONLOG นะคะ
♥ ในราคา 79 บาทเท่านั้น ♥
สามารถเลือกช้อปกันได้ตามเวปที่ถนัดเลยค่ะ 

หรือคลิกตามรายชื่อเวปด้านล่างได้เลย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น