( SF / OS ) CRUSH — โฮลิน , holin

ตอนที่ 9 : Can you feel it ? + Special (status : 0%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    2 พ.ย. 60

B
E
R
L
I
N



          Can you feel it ? 




               Can you feel it , kuanlin ?

 


          โถงห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์กว้างใหญ่ถูกประดับประดาไปด้วยโคมไฟระย้า เฟอร์นิเจอร์ราคาแพงแสนแพงตั้งอยู่ทั่วทุกมุมห้อง ปรากฏร่างเจ้าของบ้านกับเด็กหนุ่มหน้าหวานที่กำลังบรรจงจูบให้กันและกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เสียงน่าอายจากการบดจูบพร้อมเสียงครางเบาๆของทั้งคู่ดังไปทั่วบริเวณ ทำเอาคนรับใช้หูผึ่งกันเป็นแถบ แต่ก็ไม่มีใครกล้ายุ่งสักเท่าไร มือหนาของเจ้าของบ้านสอดเข้าไปตายเชิ้ตสีขาวของเด็กหนุ่ม นวดคลึงฟอนเฟ้นเนื้อนิ่มอย่างคนเอาแต่ใจ



            มากเกินไปแล้วครับ



            “ ไม่เห็นจะมากตรงไหนแม้เด็กน้อยตรงหน้าจะบอกว่าที่ทำอยู่มันมากเกินไป แต่ถึงกระนั้น คัง ดงโฮ ก็ยังคงลากไล้ปากหยักไปตามผิวขาวๆของเด็กหนุ่ม กดย้ำเพื่อประทับรอยให้รู้ว่าเด็กนี่เป็นของเขา จนตอนนี้ผิวกายขาวของควานลินเต็มไปด้วยรอยจูบ



            อื้อ คุณดงโฮ พอก่อนครับเด็กหนุ่มได้สติอีกทีก็ตอนที่แผ่นหลังแนบไปกับโซฟาราคาแพงแล้ว ไม่ทันไรกายหนาก็ทาบทับตามลงมาอย่างรวดเร็ว บดเบียดทุกสัดส่วนเข้าหาร่างบางจนทำให้คนใต้ร่างหายใจขาดช่วง



            ยังไม่พอ


            พรุ่งนี้ผมต้องไปทำ อื้อ



            เมื่อเห็นว่า ไล ควาน ลิน พูดมากเกินไป จูบหนักๆถูกมอบให้กับเรียวปากบางบวมเจ่ออีกครั้ง ดูดดึงกลีบปากนิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า สอดลิ้นเข้าไปชิมความหวานในโพรงปากอุ่นเรียวลิ้นเกี่ยวพันกันไปมาจนคราบใสไหลหยดย้อยตามแรงโน้มถ่วง จากคางลงไปถึงคอขาวน่าฟัด คนแก่กว่าจูบซับทุกหยาดหยดไม่ให้เหลือ สัมผัสวาบหวามทำเอาคนใต้ร่างต้องแหงนหน้าขึ้นเพื่อระบายความรู้สึกที่กำลังเริ่มปะทุขึ้นภายใน



            วันนี้แค่นี้ก่อน เดี๋ยวจะพาไปเที่ยว


            “ อ อือ ครับ



            ควานลินจัดแจงเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยของตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินตามเจ้าของบ้านออกไปยังลานจอดรถ ร่างบางสวนกับป้าแม่บ้านตรงบันไดทางขึ้นรอยยิ้มบางๆของควานลินถูกส่งให้กับหญิงชราที่แก่กว่าตนหลายปีก่อนจะได้รับรอยยิ้มบางๆตอบกลับมาเช่นกัน



            สองเท้ายาวพยายามก้าวให้ทันดงโฮที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหงุดหงิดอะไรก็ไม่รู้ เสียงสัญญาณดังขึ้นเมื่อร่างหนากดเปิดรถ แขนเรียวเอื้อมมือกำลังจะเปิดประตูรถแต่จู่ๆกลับโดนปัดออกไป ตาคู่สวยเงยหน้ามองด้วยความไม่เข้าใจ กำลังจะถามออกไปด้วยความสงสัยแต่อีกฝ่ายกลับเปิดประตูรถพร้อมพยักหน้าเพื่อบอกว่า เข้าไปนั่งได้แล้ว ควานลินเกาหัวตัวเองด้วยความงุนงุง ชั่วครูเดียวประตูฟากคนขับก็ถูกเปิดออก



            ไม่ต้องดูแลผมดีขนาดนี้ก็ได้นะ


            “ เป็นอะไรไปอีก


            “ คุณซื้อผมมานี่ครับ คุณมีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้ไม่ใช่เหรอ


            “ แค่ฉันจูบนายยังสั่นเป็นลูกนกเลยควานลิน



            คัง ดงโฮ เจอ ไล ควานลิน ครั้งแรกที่บาร์หรูแห่งหนึ่ง ควานลินทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์ที่บาร์นั่น แต่จู่ๆก็มีเรื่องที่ทำให้ดงโฮต้องไปเกี่ยวพันกับร่างบาง ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่ใช่เรื่องของเขาที่จะเข้าไปยุ่งกับเรื่องแบบนี้ ขณะกำลังออกจากห้องน้ำ ดงโฮเห็นแสงไฟเล็ดลอดออกมาจากห้องเก็บห้องที่ติดกับห้องน้ำชาย เสียงคนพูดคุยกันจับใจความได้ว่าเด็กหนุ่มที่ถูกผู้ชายหน้าโหดสองคนยึดนั้นต้องไปกับใครสักคนคืนนี้



            สกปรก ขายเด็กกันแบบนี้เลยรึไง



            ดงโฮจะเดินออกไปจากบริเวณนั้นแล้ว ชั่ววินาทีที่หันไปเห็นหน้าของเด็กคนนั้น รู้สึกเหมือนต้องมนต์สะกดยังไงยังงั้น ดวงหน้าหวานราวกับผู้หญิง ผิวขาวซีดที่ตอนนี้มีแต่รอยนิ้วมือ ดวงตาคู่สวยเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แก้มใสข้างซ้ายมีรอยนิ้วมือปรากฏอยู่ ถ้าเดาไม่ผิดคงจะโดนตบมาเป็นแน่



            ม ไม่ ผมไม่ไปไหนทั้งนั้น


          ‘ ไหนบอกอยากได้เงินเยอะ ๆ เพื่อนแกขายแกให้ฉันแล้ว แกต้องไป ! ’


          ‘ ฮึก ไม่ ไม่นะ ผมไม่ไป


          ‘ พูดไม่รู้เรื่อง ! ’



            เพียะ



            เสียงฝ่ามือกระทบแก้มใสจนคนที่ถูกยึดไว้หันหน้าไปตามแรงตบอย่างแรง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลผ่านหน้าแก้ม ตัวสั่นเป็นลูกนกน่าสงสาร ดงโฮสัมผัสได้ทันทีว่า เด็กคนนั้นกำลังหวาดกลัว



          คุณมินอา ฮึก ได้โปรด อย่าส่งผมไปเลย


          ‘ ได้


          ‘ ข ขอบคุณครับ ฮือ


          ‘ แต่ต้องมีคนมาไถ่ตัวแก แต่ยังไงซะก็ไม่มีนี่ ยอมๆไปก็จบ


          ‘ ไม่ ไม่เอา ฮึก อย่าทำแบบนี้



            เด็กน้อยน่าสงสารร้องไห้ไม่หยุด ฟังจากบทสนทนายังไงซะคืนนี้ก็คงไม่มีคนมาไถ่ตัวได้ทันและสุดท้ายแล้วเด็กน้อยคนนั้นก็ต้องไปกับใครที่ไหนก็ไม่รู้อยู่ดี อาจเป็นตาแก่พุงพลุ้ยก็ได้ คิดแล้วก็หงุดหงิดถ้าผิวขาวๆของเด็กนั่นต้องเปื้อนมลทิน เมื่อปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล คัง ดงโฮ มักจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดเสมอ



            ผมซื้อต่อเอง จู่ๆก็เปิดประตูพรวดเข้าไป ทุกสายตาในห้องล้วนจับจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว


            เสนอราคามาสิ



          ประตูห้องเก็บของถูกปิดลง เหลือเพียงเขาและเด็กน้อยน่าสงสารที่ตอนนี้นั่งร้องไห้ตัวสั่นอยู่กับพื้น พร้อมจดจ้องมายังดงโฮด้วยความหวาดกลัว ทุกครั้งที่สาวเท้าเข้าไปใกล้เด็กคนนั้นก็ขยับตัวหนีครั้งแล้วครั้งเล่า ถอยหนีจนแผ่นหลังบางติดกับผนังห้อง ในที่สุดก็หมดหนทางหนี ร่างสูงค่อยๆย่อตัวนั่งลงให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับเด็กน้อย



          หยุดร้องได้แล้ว


          “ ฮึก ผมไม่ไปกับคุณหรอก


          “ นายอยากไปกับพวกนั้น ? งั้นฉันไม่ซื้อนายแล้วก็ได้


          “ คุณ อย่า ฮึก ไม่เอานะ



            มือบางรั้งต้นแขนดงโฮไว้ด้วยแรงที่มีน้อยนิด สัมผัสอุ่นที่ต้นแขนทำเอาร่างหนาในวัยยี่สิบปลายๆร้อนวูบวาบขึ้นมาในอกอย่างบอกไม่ถูก



          ให้พากลับบ้านไหม


          ‘ ผ ผมไม่มีบ้านหรอก


            แล้วปกติพักที่ไหน


          ‘ ที่ร้าน..ครับ


          ‘ ไปนอนบ้านฉันก่อนแล้วกัน ไม่ต้องห่วงฉันไม่ทำอะไรหรอก


          ‘ ขอบคุณครับคุณ...


          ‘ คัง ดงโฮ


          ‘ ไล ควานลิน ครับ



            นั่นคือวันแรกที่คนเงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใครอย่างดงโฮเปิดรับเด็กที่ไม่รู้จักเข้ามาอยู่ในบ้าน เพียงเพราะความสงสารหรืออะไรกันแน่เขาเองก็ไม่อาจแน่ใจได้ รู้แค่ว่าอยากจะช่วย ไม่อยากให้ผิวขาวๆนั่นแปดเปื้อนรอยนิ้วมือสกปรกของพวกนั้น เงินที่เสียไปเป็นค่าซื้อตัวควานลินนั่นมันแค่เศษเสี้ยวเท่านั้นแหละ วันเดียวก็หาใหม่ได้แล้ว คัง ดงโฮ จะยอมปล่อย ไล ควานลิน ไปเลยก็ได้ถ้าหากช่วยเพราะความสงสาร แต่เขากลับไม่ทำ กลับรั้งควานลินไว้ให้อยู่ข้างกายต่อไป



            ตื่นได้แล้ว เสียงทุ้มปลุกร่างบางที่หลับใหลให้ตื่นจากฝัน เมื่อตื่นมาก็พบใบหน้าหล่อเหลาของคังดงโฮจ้องหน้าตนอยู่ในระยะประชิด นิ้วเรียวเกลี่ยแก้มใสไปมา ดวงตาคู่สวยเลิ่กลั่กเพราะทำตัวไม่ถูก พฤติกรรมของควานลินทำเอาดงโฮหลุดหัวเราะออกมาจนได้



            เมื่อมองไปรอบ ๆ ตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที สีฟ้าเข้มของน้ำทะเลตัดกับสีฟ้าอ่อนของท้องฟ้า กลิ่นอายของทะเลทำเอาคนเด็กกว่าตื่นเต้นและยิ้มกว้างออกมา



            ขอบคุณนะครับ เสียงทุ้มของคนเด็กกว่าเอ่ยขอบคุณหันมายิ้มโชว์ฟันซี่สวยให้ดูชั่วครู่ก่อนจะผลักประตูรถแล้ววิ่งออกไปยังชายหาด ไม่นานประตูด้านคนขับก็เปิดตามออกมา ดงโฮได้แต่ยืนมองพฤติกรรมของควานลินไปเรื่อย ๆ ยิ้มและหัวเราะตามทุกครั้งที่เด็กนั่นยิ้มออกมา รอยยิ้มของควานลินมีค่าเหลือเกิน จนบางทีเขาเองก็ลืมไปด้วยซ้ำว่าควานลินยังเด็กอยู่



            ใช่ ควานลินยังเด็ก



            ไม่อยากจะเชื่อว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคนตัวเล็กอยู่ด้วยตัวเองมาตลอด ไม่อยากจะคิดว่าก่อนมาเจอกับเขาควานลินต้องลำบากขนาดไหน ยิ่งรู้แบบนี้แล้วยิ่งอยากจะดูแลเด็กนี่ให้ดี



            ทรายติดหน้าหมดแล้ว ”  ปัดเม็ดทรายที่ติดแก้มนุ่มออกอย่างเบามือ ควานลินได้แต่ยืนนิ่งให้คนโตกว่าปัดเม็ดทรายเหล่านั้นออกให้พร้อมสำรวจดงโฮด้วยตาคู่สวยไปพร้อมๆกัน



            ทำไมดูตื่นเต้นจัง


            “ ก็เพิ่งเคยมาครั้งแรกนี่ครับ



            “ จริงเหรอ ไว้จะพามาบ่อยๆ ดงโฮจับไหล่คนตัวบางให้หันหน้าเข้าหาทะเล เอื้อมมือหยิบสร้อยเส้นที่สั่งทำพิเศษให้ควานลิน เขาตั้งใจว่าจะมอบให้ควานลินตั้งนานแล้วแต่ไม่มีโอกาสสักที วันนี้ถือเป็นโอกาสเหมาะที่จะมอบให้จริงๆ ในเมื่อสถานที่ก็ได้ บรรยากาศก็ให้คงไม่ต้องรออะไรอีกแล้ว



            สัมผัสเย็นวาบที่คอทำเอาร่างบางสะดุ้ง สร้อยสั่งทำพิเศษอยู่บนคอควานลินเรียบร้อยแล้ว จี้ทรงพีระมิดสลักชื่อไว้ว่า ‘ dongho’s ’ เห็นแค่นั้นก็ทำเอาเด็กขี้แยอย่างควานลินน้ำตารื้นขึ้นมาทันที



            รู้ไหม สร้อยเส้นนี้มีความหมายนะ


            “ หมายความว่าไงครับ


            “ หมายความว่านายเป็นของฉันคนเดียว แขนแข็งรอดกอดเข้าที่เอวบางประสานมือไว้ด้านหน้าไม่นานมือเล็กๆของควานลินก็กุมมือทั้งสองไว้ ลมทะเลปะทะเข้ากับใบหน้าทั้งคู่ สัมผัสที่แก้มนุ่มเบาๆหนึ่งครั้งและไล้จูบลงไปตามลำคอขาวเนียน ควานลินได้แต่หลับตารับสัมผัสด้วยความเต็มใจ ร้อนรุ่มทุกครั้งที่ริมฝีปากหนักกดจูบลงมา



            รู้สึกอบอุ่นไปหมด ไม่มีวันไหนที่ควานลินรู้สึกว่าตัวเองมีค่าเท่าวันนี้มาก่อน



            “ ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวเป็นหวัด ” เมื่อกลับถึงห้องแล้วเห็นตัวเปียกๆของควานลินก็อดห่วงไม่ได้ หากไม่รีบอาบน้ำคงได้เป็นหวัดแน่ ๆ ดงโฮส่งผ้าเช็ดตัวให้เด็กน้อย ขยี้หัวหนึ่งทีด้วยความเอ็นดู และเดินหันหลังให้กับอีกคนทันที แต่ดงโฮกลับถูกรั้งชายเสื้อไว้ด้วยมือสวยๆคู่นั้น



            ถอดเสื้อให้หน่อยสิครับ


            “ แค่เสื้อเหรอ


            “ ผมหมายถึงทั้งหมด คุณดงโฮ



            มือเรียวเล็กค่อยๆปลดกระดุมออกทีละเม็ด เผยให้เห็นผิวขาวเนียน ความอดทนที่มีมาตั้งแต่ต้นเริ่มจะหมดลงไปทุกที เมื่อเรียวปากบางประทับลงมาที่ปากของเขา ดูดดึงอย่างไม่ประสา จูบเงอะงะจากเด็กบื้อปลุกความต้องการที่มีต่อร่างบางจนล้นอก เส้นความอดทนขาดผึงเพราะปากเล็กๆที่ซุกซนไม่ยอมหยุด มือคู่สวยปัดปายไปมาตามร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยสัก ควานลินถูกดันเข้ากับผนังห้องน้ำ ดงโฮกลับมาเป็นฝ่ายนำจูบแทน ปรับองศาหน้าให้พอดีแล้วมอบจูบหนักหน่วงให้เด็กน้อยในอ้อมกอดครั้งแล้วครั้งเล่าจนริมฝีปากหวานนั่นบวมเจ่อไปหมด



            แค่คำเดียว พูดออกมา พูดว่านายอยากเป็นของฉัน


            “ ผมอยากเป็นของคุณ


            คุกก็คุก ช่างปะไร



//



          กายขาวบางไร้อาภรณ์ปกปิดปรากฏแก่สายตาของคังดงโฮ ใช้เวลาเพียงชั่วครู่เจ้าของดวงตาสีเฮเซลก็ใช้สายตานั้นสำรวจร่างบางได้ครบถ้วน หน้าหวานเห่อแดงด้วยควานเขินอาย ริมฝีปากบวมเจ่อที่เกิดจากการบดจูบเมื่อครู่ ควานลินดูสวยจริงๆในเวลานี้ ขาเรียวขาถูกยกขึ้นมาเกี่ยวกับเอวแกร่ง มือหนาค่อยๆลูบไล้ไปตามสัดส่วนของร่างบาง บีบเนินเนื้อนุ่มทั้งสองเพื่อกระตุ้นอารมณ์เด็กน้อยตรงหน้าให้เพิ่มขึ้น ริมฝีปากยังคงทำหน้าได้ที่อย่างดี ไล้กดจูบตามต้นคอและแอ่งชีพจรขบเม้มจนเกิดรอยแดงเต็มไปหมด แต่สำหรับดงโฮแล้วแค่นี้ไม่มีทางพอ เรียวลิ้นหยอกเย้ายอดอกสีสวยไปมาปรนเปรอจนเด็กตรงหน้าอดไม่ได้ที่จะร้องครางออกมาเบา ๆ มืออีกข้างเกี่ยวรั้งเอวบางเข้ามาบดเบียดอีกครั้ง



            ทำไมน่ากินอย่างนี้นะควานลิน



          คุณ อื้อ พอแล้วเสียงหวานกระท่อนกระแท่นเมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่สุขแต่กลับเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆจนสัมผัสกับตัวตนแข็งขืนของควานลิน


            ชอบไหม


            “ ฮึก ผม ..








       ดูนายในกระจกสิ สวยงามมากรู้ตัวไหมไม่พูดเปล่าแต่กลับไล้ตอหนวดเข้ากับต้นคอขาวอย่างจงใจ


            “ ฮื่อ คุณดงโฮ ”  


            “ อีกรอบเถอะนะ


            “ อ๊ะ ฮึกก



            เป็นอีกครั้งที่ร่างหนาสอดแทรกแกนกายร้อนเข้าไปยังช่องทางของควานลินอีกครั้ง ขยับเข้าออกอย่างชอบใจ และครั้งนี้ดูเหมือนว่าควานลินจะชอบมันเสียด้วย ดงโฮสบตากับควานลินผ่านกระจกใส ใบหน้าเห่อแดงแววตาเต็มไปด้วยอารมณ์ เขาเองก็คงไม่ต่างกัน บทรักดำเนินต่อไปเรื่อยๆพร้อมกับเสียงครางหวานของควานลิน คังดงโฮไม่รู้ว่าควานลินจะรู้ตัวหรือไม่ว่าตัวเองน่ารักที่สุดเลย จี้ทรงพีระมิดย้ายที่จากอกสวยไปอยู่ในโพรงปากนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า



                 และคืนนี้คงไม่จบลงง่ายๆแน่ๆ



            สำหรับควานลินเขายินดีที่จะมอบครั้งแรกให้ดงโฮเสมอ ไม่ว่าจะเป็นจูบแรก หรือเซ็กส์ครั้งแรกก็ตาม ทุกอย่างมาจากความเต็มใจของควานลินทั้งนั้น



            ร่างบางถูกอุ้มออกมาจากห้องน้ำด้วยอาการอ่อนเพลียโดยคนโตกว่า ค่อยๆบรรจงวางร่างเปลือยเปล่าที่ถูกทำความสะอาดของควานลินลงบนเตียงดึงผ้าห่มผืนหน้าขึ้นมาคลุมกายขาวแล้วแทรกตัวเองลงไปนอนด้วยอดไม่ได้ที่จะคว้าร่างบางมากอดเพื่อเพิ่มความอบอุ่น ควานลินเหนื่อยเต็มทีแต่ก็ยังฝืนลืมตาอยู่เพราะเขานั้นอยากถามเรื่องสำคัญกับดงโฮสักสองสามเรื่อง



            นอนได้แล้ว


            “ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมเสียงแผ่วเบาของเด็กน้อยเล็ดลอดออกมาจากกลีบปากบาง


            อะไร


            “ ตอนนั้น ที่คุณซื้อผมมา คุณคิดอะไรอยู่ครับ


            “ แค่ไม่อยากเห็นนายโดนทำร้าย แค่คิดว่านายต้องไปกับลุงแก่ๆพุงพลุ้ยฉันก็ทนไม่ได้แล้ว ผิวขาวๆของนายถ้ามันจะเป็นรอย ก็ต้องเป็นรอยที่ฉันทำเท่านั้น ไม่ใช่ของคนอื่น



            ดงโฮตอบร่างบางไปตามความสัตย์จริงทุกอย่าง พลันย้อนนึกถึงวันแรกที่ได้เจอกับควานลิน ดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนัก รอยแดงๆจากการถูกตบที่แก้ม เขาทั้งสงสารและโมโหในเวลาเดียวกัน ตอนนั้นรู้แต่ว่าต้องพาควานลินออกมาให้ได้ ทุกอย่างคงเป็นเพราะไลควานลินต้องตาเขาตั้งแต่แรกเห็น



            “ ขอบคุณนะครับที่พาผมมา


            “ ไม่ต้องขอบคุณหรอกควานลิน


            “ กอดคุณอุ่นจังครับใบหน้าหวานถูไถเข้ากับอกแกร่งเหมือนลูกแมวน้อยขี้อ้อน เปลือกตาเริ่มปิดทันทีที่ได้รับคำตอบที่ตัวเองต้องการ


            อย่าเพิ่งหลับสิควานลิน ฉันมีอะไรจะถามนาย


            “ ฮื่อ ว่าไงครับ


            “ นายจะรักฉันได้ไหม


            “ รู้อะไรไหมครับคุณดงโฮ เพราะผมรักคุณไง ผมถึงยอมเป็นของคุณ


            “ … ”


            “ ขอบคุณที่พาผมออกมาจากที่นั่นนะครั-เสียงควานลินเบาลงเรื่อยๆจนขาดหายไปในที่สุด และดงโฮก็รู้ได้ว่าคนตัวเล็กในอ้อมกอดหลับไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไรเขาได้คำตอบของคำถามแล้ว แค่นี้ก็สุขใจจะแย่ คำตอบของควานลินทำให้คนที่ไม่ค่อยยิ้มแบบดงโฮยิ้มออกมาได้ง่าย ๆ กดจูบลงบนขมับอย่างแผ่วเบาก่อนจะปิดเปลือกตาตามควานลินไป แต่ก็ไม่ลืมที่จะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น


            ฉันก็รักนายนะเด็กน้อย


จบเถอะ รู้สึกบาป 5555555

Status : เดี๋ยวมี Special ต่อคิคิ

---------------------------

#feelโฮลิน

มาค่ะคุณ มาเดินเข้าคุกไปพร้อม ๆ กัน

โดเนทเงินซื้อกะเพราไก่ กับ ชาเขียวให้เรากินที

จะเอาไปกินในคุกก แค่กกกกกๆๆๆๆๆ

คอมเม้นให้นุ้โหน่ย นุ้แหวกงานมาอัพ 5555


TALK : ครบร้อยแล้วลูกเรือทุกคน แต่งจบนี่ว่าพรุ่งนี้จะไปทำบุญ รู้สึกบาปเหลือเกิน แง้ ; - ;  แหวกโปรเจ็คแหวกสัมมนามาอัพฟิค นิฉัยบ่ดีเล้ย  ใครใจดีเค้าฝากคอมเม้น + กด Fav + #feelโฮลิน ด้วยนะคะ เป็นกำลังใจเล็กๆให้กับคนแต่งฟิคบาป  สำหรับ #แวมไพร์โฮลิน  จะตามมาเร็วๆนี้ เพราะแต่งฟิคบาปจบแล้วววววววววววววว มัน 100 per แล้วแหละ แต่ยังมี Special อีกก เดี๋ยวจะมาต่อเด้อ ปักๆๆๆรอ special ไว้ได้เลย / - \ 

ขอเม้าท์ไม่เกี่ยวกับฟิคเห็นพี่จ๋าไปเดินตลาดกลางคืนที่ไต้หวันก็ได้แต่แหมๆๆๆๆ ลินลินแนะนำมาปะค้าา คนขี้ชิป โมเม้นไม่มีชิปเปอร์อย่างเราก็ต้องชิปเอาแบบนี้แหละค่ะคุณขา จะไม่ลงจากเรือนี้เด็ดขาด ! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,000 ความคิดเห็น

  1. #554 PEAX01 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 20:55
    ฮือ เรื่องนี้คือดีมาก อ่านแล้วเหมือนจะเปงบ้า แงงงงง
    #554
    0
  2. #422 justmarkbam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 19:56
    เนี่ยยยยยยด้อนแคร์คุกเด้อ
    #422
    0
  3. #368 bellnylinny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:11
    คุกก็ช่างปะไร อย่าได้แคร์สิคะ เรือบาปกำลังแล่นในลาวา ฮรุกกกกก
    #368
    0
  4. #363 baekhoismysmile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:45
    คุกก็ช่างปะไร มาค่ะ เราจะพายเรือบาปนี่ไปด้วยกัน กี้สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส คือแบบว่าเขินไปหมดเลยว้อย เอ็นดูน้อง อย่าทำน้องเจ็บมากสิคะ กี้สสสสสสสสสส เขิน
    #363
    0
  5. #362 baekhoismysmile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:45
    คุกก็ช่างปะไร มาค่ะ เราจะพายเรือบาปนี่ไปด้วยกัน กี้สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส คือแบบว่าเขินไปหมดเลยว้อย เอ็นดูน้อง อย่าทำน้องเจ็บมากสิคะ กี้สสสสสสสสสส เขิน
    #362
    0
  6. #229 ffahcram (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 00:38
    ใจบาปค่อดๆ555555
    #229
    0
  7. #220 ansine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:22
    ฟีลกู้ดมากโลยยย เราจะบาปไปพร้อมๆกันค่ะไรท์55555
    #220
    0
  8. #219 lerr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 20:26
    กรี๊ดดดดดดดด
    #219
    0
  9. #218 Fhunter (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 10:54
    เลือดพุ่งเต็มหน้าจอเลย น้องงงน่ากินเอ๊ย น่าทะนุถนอมมากๆ แซ่บลืม แบบน้องเป็นของพี่จ๋าาาาแล้วคือดี รอสเปอยู่ในคุกๆๆๆนะคะ
    #218
    0
  10. #217 Elllsaaaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 10:35
    ขอเลขบ/ชด้วยค่ะ พร้อมโดเนทค่ากะเพรากับชาเขียว 555
    รอสเปฯนะคะ
    #217
    0
  11. #216 Cchaz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 08:33
    รู้สึกได้ถึงความคุกกก ชอบบบ -//-
    #216
    0
  12. #215 Cchaz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 08:32
    รู้สึกได้ถึงความคุกกก ชอบบบ -//-
    #215
    0
  13. #214 หมีป่าอินดาเฮ้าส์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 07:25
    อ่านไปไอไป คุกๆๆๆ 555
    #214
    0
  14. #213 luntimarr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 06:50
    ที่แท้ก็จะเก็บไว้กินเองสินะคะ พิเสือออออ
    #213
    0
  15. #212 Mickey (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 06:20
    ขอบคุณพี่ดงโฮจริงๆ ที่ตัดสินใจช่วยน้องออกมา ไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยค่ะ นอกจากคุก คุก คุก 555555
    #212
    0
  16. #211 Kwa_Kwa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 07:12
    ก็แค่คุกเองค่ะ ชิลๆ อย่าไปกลัวค่ะพี่!!
    #211
    0
  17. #210 แจมินลูกแม่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 01:19
    มันก็แค่คุกค่ะ ไปค่ะพี่ดงโฮต้องสู้นะคะ
    #210
    0
  18. #209 Fruit-Tea (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 20:56
    คุกก็คุกค่ะ พี่ดงโฮต้องสู้!!!!!
    #209
    0
  19. #208 Elllsaaaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 11:20
    ยัยน้องงง คุกก็คุกค่ะ เราพร้อมมม
    #208
    0
  20. #207 jsmt2804 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 06:26
    ชั่งมันแค่คุก อะโถ่วส
    #207
    0
  21. #206 luntimarr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 03:34
    น้องแบ่บสุดๆไปเรย
    #206
    0
  22. #205 Monkeynoon (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 01:19
    มันต้องอย่างงี้ค่ะพี่!!! ช่างคุกกันเลยทีเดียว555555555
    #205
    0
  23. #204 Cchaz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:59
    รอต่อไม่ไหวแล้ววว -//-
    #204
    0
  24. #203 lerr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 00:48
    น่ารักน่ารักน่ารัก
    #203
    0