( SF / OS ) CRUSH — โฮลิน , holin

ตอนที่ 32 : น้องหวาน special ending

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    15 ก.ย. 61

  

น้องหวาน





          ร่างบางในชุดนักศึกษาสีขาวที่ตอนนี้ถูกฝ่ามือหนาไล่ปลดกระดุมตั้งแต่เม็ดแรกจนเกือบถึงเม็ดสุดท้าย เผยให้เห็นผิวขาวสว่างใต้ร่มผ้าที่ชาตินี้มีเพียงบุรินทร์เท่านั้นที่ได้เห็นมัน เขาค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อนักศึกษาตัวบางออกไปราวกับแกะกล่องของขวัญ แกะมันด้วยความรัก ด้วยความทะนุถนอม




            อื้ออ.. เสียงเครือครางดังแผ่วอยู่ข้างใบหูเมื่อปากหยักกดแนบลงบริเวณซอกคอ...หนึ่งในจุดอ่อนของควานลิน




            หวานจังเลยหวาน หวานสมชื่อจริง ๆ ไม่พูดเปล่า พลางขบเม้มร่างกายนี้ไปเรื่อย ๆ เพื่อตีตราจองว่าเด็กคนนี้เป็นของเขา




            ปากหยักทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่ม ละเลียดชิมความหวานทีละนิดทีละหน่อย เขาใช้เวลาอยู่กับก้อนเยลลี่สีสดอยู่พักใหญ่ ดูดดึงชิมรสชาติที่ชาตินี้ก็ไม่มีวันพอ เมื่อเห็นร่างบางเริ่มจูบตอบ บุรินทร์ยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่ สอดลิ้นหนาเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กในโพรงปากอุ่น มันหวานยิ่งกว่าน้ำหวานชนิดไหนบนโลกใบนี้ ไม่มีอะไรหวานเท่าน้องหวานอีกแล้ว




            พ..พอแล้ว ฮื่ออ ร่างบางครางฮือเมื่อฝ่ามือหนาที่ป้วนเปี้ยนปลดกระดุมมเสื้อออกจากตัวเอาเมื่อกี้ บัดนี้กลับไล้ลงไปตามร่างกายเขาแล้วเรียบร้อย




            ไวเชียวนะ !




            ยังไม่ได้กินหวานเลย จะพอได้ไง




            ไม่ได้นะ ไม่ให้หรอก ปฏิเสธได้ไม่เต็มปากเต็มคำ เพราะลึก ๆ แล้วเขาเองก็ชอบสัมผัสที่อีกฝ่ายมอบให้




            พี่ว่าหวานพอใจนะครับ หืม ว่าไง




            ฮื่ออออออ อย่าแตะตรงนั้นนะ! ”




            ปากปฏิเสธแต่ร่างกายกลับทำตรงกันข้าม แรงจะผลักไสอีกฝ่ายให้ออกไปหายไปหมด จนสุดท้ายแล้วก็อ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดที่คุ้นเคย




            ทำไมหวานน่ารักขนาดนี้



            ฟอด !



            จมูกโด่งกดลงบนแก้มใสจนเกิดเสียงดัง ทำซ้ำ ๆ ทำย้ำ ๆ จนน้องหวานของเขาเริ่มหยุดดิ้นหนีจากอ้อมกอด แต่ลูกแกะก็คือลูกแกะ บุรินทร์คือหมาป่า



            เสร็จแน่










            อ..อื้อ พี่แบค พี่แบค




            หวาน .. หวาน











            และแล้วลูกแกะก็ถูกคุณหมาป่ากินอย่างสมใจหมาย ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีหยุด เสียงเครือครางดังขึ้นภายในหอพักในที่มีพื้นที่เพียงไม่กี่ตารางเมตร สองมือเรียวยกขึ้นมาปิดปากไว้เพื่อไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไปข้างนอก อายแสนอายหากมีใครรู้เข้า แต่เหมือนว่าคนพี่จะไม่ให้ความร่วมมือกับเขาเลย ยังคงกระหน่ำแทรกกายเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันหนักหน่วงแต่ก็อ่อนหวาน ..




            เขาล่ะรักสัมผัสแบบนี้ที่สุดเลย



             โทษพี่แบคนั่นแหละ ! ฮึ่ยยย พี่แบคคนหื่น !

 




             ไอ้ประเภทที่ว่าตบหัวแล้วลูบหลัง อย่าคิดนะว่าจะให้อภัยง่าย ๆ !





            หวาน เนี่ยพี่ไปต่อคิวรอโจ๊กร้านโปรดมาให้หวานเลยนะ





            บุรินทร์ง้อร่างบางบนเตียงที่ตอนนี้ดึงผ้านวมขึ้นมาปกปิดร่างกายตัวเองไว้จนเหลือแต่ใบหน้า ไม่ยอมให้คนพี่แตะตัวมาตั้งแต่เช้า รอยบนเตียงปรากฏอยู่ทุกตารางนิ้วของผิวขาว แค่คิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนหน้าก็ร้อนฉ่าขึ้นมาอีกแล้ว !





            ก็บอกไม่กินไง คนนิสัยไม่ดีไปไกล ๆ เลยนะ





            เคือง เขาเคืองไอ้พี่บุรินทร์หน้าโหดใจโฉดคนนี้ คนที่เป็นสาเหตุทำให้เขาขัดเคืองช่วงล่างตั้งแต่ที่ตื่นมา แต่จะโทษอีกฝ่ายฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ หากเขาไม่ตกลงปลงใจที่จะทำด้วย .. ไม่พูดแล่ว เขิน!




            หวานไม่กินโจ๊กเหรอ งั้นพี่กินเองนะครับ ว่าแล้วก็ตักโจ๊กเข้าปากกินตามปกติ พร้อมยังคิ้วหลิ่วตาให้เด็กบนเตียงด้วยท่าทีกวนโอ๊ย และไม่นานฝ่าเท้าเล็ก ๆ ก็ประทับอยู่บนหน้าอกของเขา



            ถีบกันเลยเหรอหวาน !



            หวานนนนนนนนน ทำไมหวานไม่อ่อนโยนกับพี่ ถ้วยโจ๊กถูกวางลงบนโต๊ะเขียนหนังสือหัวเตียง ดีนะตอนที่น้องถีบโจ๊กไม่หก ไม่งั้นต้องทำความสะอาดกันยกใหญ่แน่



            พี่นั่นแหละไม่อ่อนโยนกับหวาน! ”



            พี่ก็ว่าพี่อ่อนโยนตลอดน้า พาตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียงเดียวกับน้อง โอบกอดร่างบางในผ้านวมอย่างรักใคร่ ถูไถใบหน้าหล่อเหลากับแก้มของน้อง หมดภาพพี่ว้ากประจำคณะวิทยาศาสตร์ไปทันที หากใครมาเห็นเข้าคงจะคิดว่าบุรินทร์แห่งภาคฟิสิกส์หงอเป็นแมวเหมียวแน่นอน



            ปล่อยหวานเลยยย ไม่ยุ่งกับคนพูดไม่รู้เรื่องนะ ใบหน้าหวานยู่ลงเมื่ออีกฝ่ายคลอเคลียไม่ห่าง ผ้านวมผืนหนาเลื่อนตกลงไปกองอยู่ที่หัวไหล่ เผยผิวขาวเนียนน่าสัมผัส และตอนนี้บุรินทร์ก็ฉวยโอกาสกับเขาอีกแล้ว 


!

            สบู่ก็กลิ่นเดียวกัน ทำไมหวานหอมกว่าพี่ล่ะ



            อย่ารุ่มล่ามนะพี่แบค! ”



            ขู่จริง ขู่เป็นแมวเลยเจ้าเด็กดื้อ



            น้องหวานก็คือน้องหวาน ขู่แค่ไหนก็เป็นแค่ลูกแมวน้อยของเขาอยู่ดี ไม่น่ากลัวเลยสักนิด หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับน้องเป็นที่รู้ไปทั่วทั้งคณะ ไอ้พวกเพื่อน ๆ ของเขาชอบแซวอยู่บ่อยครั้ง ไหนจะบอกว่าเขากับน้องหวานกันเกินไปบ้างล่ะ เขาหลงน้องบ้างล่ะ



            ไอ้พวกนี้มันน่าตบกะโหลก

            เอาเรื่องจริงมาพูดทำไม !




            โถ่ ก็กว่าจะได้น้องมาเชยชมเขาต้องอดทนตั้งเท่าไร หนึ่งปีไม่มีใครทนได้อย่างเขาหร๊อกกกกกก ภัยสังคมที่ไหนไม่มี บอกเลยนะว่าน้องยินยอมพร้อมใจไม่ได้ฝืนใจสักนิด เขาไม่ได้ใช้ความเมามาปล้นคำตอบน้องเหมือนครั้งนั้นนะเฟ้ย !




            ออกไปทำงานได้แล้วครับ หวานจะนอนต่อแล้วว



            กินโจ๊กก่อนดีกว่า พี่ซื้อมาให้หวานนะ



            เขามั่นใจว่าเขาเป็นแฟนที่ดีของน้อง และไม่มีใครดีไปกว่าเขาแล้ว ทุกเช้าเขามักจะตื่นมาซื้อโจ๊กให้น้องกิน ก็อาหารมื้อเช้ามันสำคัญนี่นา เด็กกำลังโตจะขาดมื้อเช้าไม่ได้ ตัวเขาเองเป็นคนสม่ำเสมออยู่ตลอด อะไรที่เคยทำก็ยังคงทำอยู่อย่างนั้นไม่เคยขาดตกบกพร่อง อาจจะเป็นเพราะเขารักน้องมาก



            และน้องก็รักเขามากเหมือนกัน

            โว้ยยยยยย มีความสุข




            เดี๋ยวหวานกินเอง พี่ออกไปทำงาน นะๆๆๆๆ เจอลูกอ้อนแบบนี้ก็ไปไหนไม่เป็นเลย ..



            ไม่เอา วันนี้จะพัก จะพาเราไปเดท อยากดูหนังไม่ใช่เหรอครับ หืม



            ใช่ น้องบ่นอยากดูหนังมาตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว แต่ด้วยเห็นเขาไม่ว่าง ยุ่ง ๆ กับงานและวิชาที่ยังต้องลงเรียนอยู่เลยไม่ได้รบเร้าอะไร อารมณ์ถ้าได้ดูก็ดี ไม่ได้ดูก็ไม่เป็นไร ทำนองนั้น ..



            แต่เขา .. บุรินทร์คนนี้อยากทำตัวเป็นแฟนที่ดี(มากกว่านี้)นี่นา พาน้องไปเดทอย่างที่คนทั่วไปเขาทำกันคงไม่ใช่เรื่องลำบากมากนักหรอก น้องไม่เคยงอแงจะเอานู่นนี่มากมายอะไร น่ารัก เข้าใจ น่ารักจนอยากจะจับมาฟัดอีกสักสองสามที หาสดฟสหดสฟาว  ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



            พี่ว่างเหรอ



            สำหรับหนูว่างอยู่แล้วค่ะ



            ฮื่อ หนูอะไร ไอ้บ้า! ”



            เขินพูดงี้นะครับหวาน



            พี่แบค



            หือ



            รักนะครับ พูดพร้อมสัมผัสนุ่มประทับอยู่ข้างแก้มสาก



            ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฟสากวาๆวส

            น้อง บอก รัก เขา !

            น้อง หอม แก้ม เขา !!!!!!!!!!!!

            ตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 



น้องหวาน





            หากใครจะคิดว่าน้องหวานน่ารัก บุรินทร์ไม่เถียง เพราะน้องก็น่ารักจริง ๆ แต่ใครจะรู้ว่าตัวแค่นี้เถียงเก่งเป็นบ้าเลย ดื้อเป็นที่หนึ่ง ถ้าได้เถียงแล้วบอกเลยโอกาสชนะของเขาแทบเป็นศูนย์ แต่ครั้งนี้ยอมไม่ได้ เดี๋ยวเด็กมันจะเหิมเกริม !                   



            หวานจ่ายเอง



            ไม่ได้ พี่เป็นผู้ชายนะ



            พวกเขาทั้งคู่ยืนเถียงกันเรื่อง ใครจะเป็นคนจ่ายเงิน อยู่ประมาณห้านาทีแล้ว ไม่มีใครยอมใคร คนน้องยังคงยืนยันว่าจะจ่ายเอง ส่วนคนพี่ก็อยากป๋าจะเลี้ยงทั้งป็อปคอร์นจะเลี้ยงทั้งตั๋วหนัง เจ้าเด็กแก้มยุ้ยปากนิ่มยังคงต่อล้อต่อเถียงไม่หยุด ปากนิ่มๆเชิดขึ้นเล็กน้อยบ่งบอกว่าตอนนี้กำลังดื้อแค่ไหน ยืนกอดอกมองเขาอย่างเอาเรื่อง



            หวานก็เป็นผู้ชายนะพี่แบค



            แต่หวานเป็นเมี--



            อยากตายเหรอ ! ”



            มือเล็กยื่นไปยิกเนื้ออีกฝ่ายเต็มแรงหวังให้หลุดออกมาได้ก็ยิ่งดี โทษฐานพูดอะไรไม่เข้าหู รู้ว่าอยากป๋า แต่เรื่องแบบนี้ช่วยกันออกก็ได้นี่ ถึงจะเป็นเมียก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ต้องจ่ายเงินเลยนะ !



            เป็นเมีย ? ฮื่อออออออ เขินนน



            หวาน ๆๆ พี่เจ็บครับ พอแล้ววว T ^ T 



            จะหยิกให้ตายเลยไอ้อ้วน ตกลงจะให้จ่ายเองหรือจะให้จ่ายทั้งน้ำตา



            ไม่ยอม พี่จะจ่าย



            งั้นพี่ห้ามมาแตะตัวหวานหนึ่งเดือนเลยดีมั้ย





crushโฮลิน




            เราทั้งสองมานั่งอยู่ในโรงหนังเรียบร้อย ด้วยค่าตั๋วที่น้องหวานเป็นคนจ่าย และป็อปคอร์นที่ซื้อเลี้ยงน้องชุดใหญ่ คงเดาได้ไม่ยากว่าใครเถียงชนะ คำค้านเป็นอันต้องตกไป ก็เล่นเอาเรื่องไม่ให้แตะตัวหนึ่งเดือนมาขู่ ถึงจะกล้าแค่ไหนก็หงอเป็นหมาแล้วครับ หนึ่งเดือนใครจะไปทนไหว ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะเฟ้ย !



            ไฟด้านข้างเปิดสว่างเนื่องจากยังไม่ถึงเวลาที่กำหนด ทั้งโรงไม่มีใครนอกจากเราทั้งคู่ ร่างหนาของบุรินทร์เหลือบมองเด็กหนุ่มข้างกายที่เอนกายลงกับเก้าอี้ หลับตาพริ้ม ริมฝีปากนุ่ม ๆ นั่นยิ้มเบา ๆ เห็นแล้วอยากจะเข้าไปกัดเหลือเกิ๊น



            อย่าหลับนะหวาน



            ฮื่อ พักสายแปบซี่ ปากพูดแต่ตายังไม่ลืม บุรินทร์มองซ้ายมองขวาเห็นทางโล่งจึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จุมพิตลงบนแก้มนุ่มของน้องด้วยความรักใคร่



            หอม



            ในโรงหนังอย่าเยอะนะพี่แบค



            น้องยิ้มให้เขา



            เป็นรอยยิ้มที่น่ารักโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




            แขนขวาสอดเข้าที่หลังศีรษะของคนเด็กกว่า รั้งหัวทุยให้เอนซบลงที่ไหล่แกร่งพร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่เป็นกลิ่นเฉพาะตัวลอยแตะจมูกทันที เขาล่ะรักกลิ่นของน้องจริง ๆ เลยเหอะให้ตาย คนในอ้อมกอดไม่ได้ขืนตัวหรือปฏิเสธอะไร มีเพียงลมหายใจอุ่น ๆ บนแผงอกที่น้องจงใจเป่าใส่เท่านั้นเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าน้องพอใจกับการกระทำของเขา



            แสงไฟเริ่มมืดลงเมื่อถึงเวลาฉายหนัง เก้าอี้ข้างเราไม่มีใคร โรงหนังแทบจะร้างผู้คน โฆษณาเริ่มเล่นขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงหัวเราะของคนในอ้อมกอดดังขึ้นเป็นระยะเมื่อเจออะไรที่ถูกใจ ส่วนบุรินทร์เอาแต่มองเด็กในอ้อมกอดไม่ได้มองจอเลยสักนิดเดียว



            ดูหนังไปสิพี่แบค มาจ้องอะไรแต่นี่อ่ะ โดนจับได้ซะแล้ว



            อยากจ้อง ขอจ้องหน่อยสิ



            ฮี่ย คนอะไรหน้าตายเป็นบ้า จ้องแบบนี้คนเขาก็เขินเป็นนะเว่ย เขาน่ะรู้ว่าพี่แบคน่ะทั้งรักทั้งหลงเขาแค่ไหน แม้จะเคยทำมากกว่าจ้องหน้ากันมาแล้วก็เถอะ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาเขินพี่แบคน้อยลงสักหน่อย จะให้ทำไงได้ ผ่านไปเป็นปีแล้วพี่แบคยังคงหล่อเหลาเหมือนเดิม แถมขี้เต๊าะหนักขึ้นด้วย เป็นใครก็คงไม่เลิกเขิน



            มันรบกวนสมาธิเค้านะพี่แบค! ”



            “ จ้าๆ



            ผ่านไปสองชั่วโมง หน้าจอเริ่มฉายท้ายเครดิต ไฟโรงหนังเริ่มสว่างขึ้น บุรินทร์มองซ้ายมองขวาแอบเห็นผู้ชายที่นั่งอยู่แถวล่างสุดลุกออกจากโรงไป ร่างบางข้างกายยังคงนั่งบิดขี้เกียจไม่ยอมลุกจากเก้าอี้ ปากนิ่มที่ชอบสัมผัสก็เอาแต่บ่นกระปอดกระแปดดวงตาบวมช้ำที่ผ่านการร้องไห้เนื่องจากฮีโร่ตัวโปรดโดนธานอสฆ่าตาย เขาล่ะอยากฆ่าไอ้มันม่วงนักเชียว กล้าดียังไงมาทำให้ฮีโร่ตัวโปรดของน้องตายฮะ !



            “ โกรธอ่ะ โกรธ ใครเขียนให้จบแบบนี้ โกรธมาก



            ขี้บ่น เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเอ็นดู ประทับจูบลงบนแก้มนิ่มก่อนจะเด้งตัวหนีออกมา เพราะดูจากสายตาเขียวปั้ดของแฟนเด็กแล้ว ถ้าช้ากว่านั้นบุรินทร์อาจจะโดนทุบสักทีหรือสองทีก็เป็นได้



            มันคงเป็นความโชคร้ายในความโชคดีของบุรินทร์ล่ะมั้งตั้งแต่เป็นแฟนกับน้อง น้องน่ารัก นิสัยดี ไม่งอแง ติดอยู่อย่างเดียว เขาน่ะรำคาญแมลงหวี่แมลงวันที่คอยมาตอมน้องต่างหากเล่า ! หึงโว้ย



            ไอ้อู๋นั่น ..          



            พี่อู๋มายังไงอ่ะ



            นั่งรถตู้มอมา แล้วเราล่ะมากับใคร



            บทสนทนาที่บุรินทร์ได้ยินตั้งแต่เท้ายังไม่ก้าวออกจากห้องน้ำ น้ำเสียงเจื้อยแจ้วของคนรักแน่นอนว่าเขาจำได้ดี ส่วนอีกเสียงหนึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร เสียงน้องเรียกชื่อมันดังซะขนาดนั้น น่าหงุดหงิด



            บุรินทร์เช็ดมือทั้งสองข้างกับกางเกงสแลค รีบจ้ำอ้าวออกจากห้องน้ำทันที ปล่อยให้อยู่นานกว่านี้เห็นทีจะไม่ได้เรื่อง ต้องย้ำเตือนให้มันได้รู้สักหน่อยแล้วว่าน้องเป็นของใคร



            มากับกู



            ร่างบางสะดุ้งวาบเมื่อท่อนแขนแข็งแรงเกี่ยวเข้ากับเอวบางพลางดึงเขาให้เขาไปชิดร่างอีกด้วย ควานลินยิ้มแหยให้รุ่นพี่ร่างสูงตรงหน้า คำตอบของคำถามที่พี่อู๋เพิ่งจะถามไป เขาคงไม่จำเป็นต้องตอบแล้วแหละ



            ก็คนที่มาด้วยมายืนทำหน้ายักษ์กอดเอวอยู่นี่ไงเล่า !



            “ พี่แบค สวัสดีครับ



            รุ่นน้องยกมือไหว้ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ความรู้สึกตึงเครียดแผ่กระจายเป็นวงกว้างจนอู๋เริ่มทนกับความอึดอัดนั้นไม่ได้ แม้จะมีหนุ่มรุ่นน้องที่หมายปองยืนอยู่ด้วยยังไงก็เถอะ



            ยืนอยู่กับแฟน ..



            เออ ดี มึงจะยืนอยู่อีกนานไหมอ่ะ กูจะพาแฟนกูไปเที่ยว



            ไม่ครับพี่ ตามสบายเลย



            หนุ่มรุ่นน้องส่งยิ้มให้กับทั้งคู่ก่อนจะขอตัวไปในที่สุด ท่อนแขนหนาถูกน้องหวานพยายามแกะออกแต่เหมือนอีกฝ่ายก็พยายามจะรั้งไว้



            พี่อู๋ไปแล้วน่า พี่แบคปล่อยดิ



            ปล่อยไว้คนเดียวไม่ได้เลยเราอ่ะ ชอบมีแมลงวันมาตอมตลอด บุรินทร์พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด คิ้วทั้งสองขมวดเข้าหากัน ก่อนที่ฝ่ามือบางจะฟาดลงที่ต้นแขนจนเกิดเสียงดัง



            พี่ว่าหวานเป็นขี้เหรอ!!! ”



            “ เห้ยเปล่านะหวาน ไม่ใช่แบบนั้น



            ปฏิเสธไปก็ไม่มีผลอะไร มือเล็ก ๆ ที่บุรินทร์ชอบหนักหนาตอนนี้หยิกเขาซะเขียวหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหน้าท้อง ต้นแขน แก้ม หรือสะโพก คืนนี้ช้ำแน่ ๆ ไอ้บุรินทร์เอ๋ย





 

            ชายหนุ่มนอนทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยท่าทางที่แสนสบาย ด้วยความอยากเป็นแฟนที่ดีเขาเลยพาน้องไปเที่ยวแทบจะทุกที่ที่พาไปได้ แต่สุดท้าย พอหมดวันปุ๊บ เขาก็มานอนตายบนโซฟาตัวโปรดที่เรามักจะใช้เวลาอยู่ด้วยกัน



            เหนื่อยขนาดนั้นเลยเหรอพี่แบค เสียงหวานของแฟนเด็กดังขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายนอนแผ่บนโซฟาด้วยท่าทางที่ไม่น่าดูนัก




            ปวดขาหมดแล้ว



            หวานบอกแล้วหวานอยู่ห้องก็ได้ พี่ไม่เห็นต้องเหนื่อยเลย



            บุรินทร์รู้สึกได้ว่าโซฟาด้านปลายเท้ายวบลงพร้อมกับปลายเท้าของตนที่ถูกอีกฝ่ายจับพาดไว้บนตัก ฮือออออออออ แฟนใครวะน่ารักจริง



            นวดให้ ฝ่ามือนุ่มบีบลงบนฝ่าเท้า นวดวนไปมามาถึงน่องโป่ง ยอมรับเลยว่ามันโคตรสบาย น้องนวดได้โคตรดี



            กดตรงนั้นหน่อย



            ตรงนี้เหรอ



            นั่นแหละ ๆ มันตึง ๆ



            พี่นี่บ่นเหมือนคนแก่เลยยย ถึงน้องจะพูดแบบนั้นแต่มือก็ยังคงทำหน้าที่ไม่ขาด



            บุรินทร์เลือกที่จะปิดเปลือกตาลงท่ามกลางความเมื่อยล้า ส่วนขาของเขามีคนรักคอยบีบนวดให้ มันเคลิ้มซะจนอยากจะหลับลงซะเดี๋ยวนี้



            แต่เขาคงไม่ได้สังเกตหรอกว่าน้องก็มองตนอยู่เช่นกัน ร่างบางขยับมือไปตามน่องขาพลางมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มจาง ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มกว้างขึ้นเมื่อพี่แบคคนกากของตนทำหน้าเหมือนกำลังจะบอกเขาว่าสบายมาก



            ประทับใจ



            มันเป็นเดทธรรมดาทั่วไป กินข้าว ดูหนัง ไปเล่นเกม ไม่ได้มีอะไรพิเศษไปมากกว่านั้น แต่ควานลินน่ะประทับใจมากเป็นพิเศษ



            รู้ทั้งรู้ว่าเหนื่อย ก็ยังเจียดวันที่ว่างจากงานมาพาเขาไปเที่ยว



            รู้ทั้งรู้ว่าต้องเพลีย ก็ยังพาเขาขับรถซ้อนมอเตอร์ไซค์คันแก่คู่ใจไปเที่ยว



            รู้ว่าเหนื่อย แต่ก็ยังทำเพื่อเขา



            แน่นอนว่าบุรินทร์ไม่ได้เพอร์เฟ็คเลิศเลออะไรเหมือนคนอื่น ๆ ชายหนุ่มในคณะวิทยาศาสตร์มากมายเพอร์เฟ็คว่าบุรินทร์ตั้งเยอะ แต่เขาไม่เลือก



            เขาเลือกคนนี้ ..



            เขายังจำวันแรกที่ถูกรุ่นพี่คนนี้ดุได้ดี จำความรู้สึกครั้งแรกที่ตื่นกลัวเพราะถูกกอดโดยอีกฝ่ายได้ เขาตัวสั่นในอ้อมกอดนั้นเพราะกลัวว่าจะโดนทำไม่ดีด้วย เพียงเพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคือรูมเมทของตัวเอง ร่างบางยิ้มขำเมื่อนึกถึงมัน ภายในห้องพักไม่กี่ตารางเมตร แคบแสนแคบ แต่เราต้องอยู่ด้วยกัน ช่วงแรกมันอาจจะเต็มไปด้วยความอึดอัดเพราะเขาน่ะยังกลัว



            แต่ช่วงหลังน่ะไม่ใช่



            มันไม่อึดอัดตั้งแต่เขาเริ่มรู้สึกดีกับบุรินทร์



            ลูกอมหนึ่งเม็ดจะถูกนำมาใส่กระเป๋าหน้าของเขาถูกวัน แรก ๆ เขาคิดว่าของเขาเอง หรือไม่ก็ของเพื่อนที่ชอบเอามาใส่ไว้ แต่มันไม่ใช่ เช้าวันหนึ่งเขาตื่นมาตอนที่บุรินทร์กำลังแกะห่อลูกอมหย่อนลงในกระเป๋าเป้ใบโปรดของเขา



            เขาอยากจะบอกคนรักของเขาเหลือเกิน ว่าเขาน่ะรู้มาตลอด

 


           ความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของอีกคนทำให้สุดท้ายแล้วเขาก็ยอมแพ้ แพ้ในความดีที่ถูกซ่อนภายใต้ใบหน้าแสนขรึมนั่น



            แพ้ .. จนเริ่มชอบ



            ก็เพราะชอบมากนั่นแหละ เขาถึงได้ใจอ่อนและยอมคบกับอีกฝ่าย



            พี่แบค ร่างบางเอ่ยเรียกอีกฝ่าย



            คร้าบบบ แม้จะส่งเสียงตอบกลับมาแต่เขาน่ะรู้ว่าพี่แบคกำลังจะหลับแล้ว ไหนจะโปรเจ็คจบที่คนพี่ทำหามรุ่งหามค่ำจนไม่ได้นอน ไหนจะพาเขาไปเที่ยว ไม่เหนื่อยก็บ้าแล้ว



            หวานมีอะไรจะให้พี่แหละ ฝ่ามือเล็กเริ่มนวดขึ้นมาเรื่อย ๆ จนถึงบริเวณต้นขา บุรินทร์ที่นอนอยู่ถึงกับสะดุ้งเฮือกตื่นเต็มตา



            อ..อะไรเหรอหวาน



            นอนลงไปเหอะน่า สองมือเล็กผลักคนพี่ให้ลงไปนอนราบเหมือนเดิมที่โซฟา บุรินทร์เบิกตาโพลงเมื่อคนรักของเขาเริ่มบีบนวดขึ้นมาเรื่อย ๆ และเรื่อย ๆ



            ฉิบหาย



            น้องหวานผีเข้าป่ะวะ



            ห..หวาน มันใกล้ เอ่อ ..



            พูดมากน่า



            ยัง ยังไม่หยุด



            หวานนนนน อย่าแกล้งพี่แบบนี้



            พี่แบครู้ไหม ว่าหวานชอบอะไรมากที่สุด



            “ …. ” มันเหมือนคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบ



            หวานน่ะ ชอบพี่แบค



            ใกล้ละ อีกนิดเดียว หายใจเข้าไว้บุรินทร์ นิ่งไว้มึง



            ชอบพี่แบคมากที่สุดเลย



            “ …. ”



            “ ชอบมาก



            ใกล้มาก ใกล้มากกกกกกกกกกกกกก



            “ … ”



            “ วันนี้พี่เหนื่อยใช่ไหม



            ม..ไม่เหนื่อยเลยครับที่รัก ไม่เหนื่อยเลย



            เพี้ยะ !



            ฝ่ามือเล็กตีลงบนต้นขาเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่ากำลังตอบคำถามไม่ถูกใจเขาอยู่



            เหนื่อยก็ได้ครับ พี่เหนื่อยมากกกกกกก



            ดีครับ งั้นถ้าพี่แบคเหนื่อย ..



            ไม่ใกล้แล้ว อันนี้คือโดนเลย



            นอนเฉย ๆ นะครับ



            หือ



            หวานมีอะไรจะให้พี่แบคแหละ J



            เสียงหวานพูดพร้อมกับเสียงเข็มขัดที่ร่วงกระทบพื้นกระเบื้อง ร่างเล็กที่เคยนั่งอยู่ปลายเท้า ขยับมาคร่อมร่างหนาไว้จนบุรินทร์รับรู้ได้ถึงลมหายใจที่ปะทะกัน



            อะไรเหรอหวาน ทำใจดีสู้เสือไปแบบนั้นแหละ ทั้ง ๆ ที่ในใจเขารู้อยู่แล้วว่าน้องจะให้อะไร



            ฟาสดาฟวาวสๆๆๆ สวรรค์มาโปรด ครั้งนี้ไม่ต้องทำเองแล้ว



            จุ๊บ ! ”



            สัมผัสนุ่มหยุ่นบนริมฝีปากหยักเกิดขึ้นชั่ววินาที และคนกระทำก็ผละออกไปอย่างรวดเร็ว



            ...



            หวานรักพี่แบค



            ค...แค่นี้เหรอ



            แค่นี้เหรอหวาน เสียงทุ้มถามคนรักด้วยความงงงวย เพราะเขาหวังไว้มาก มากกว่านั้น



            ก็แค่นี้แหละ พี่แบคคิดอะไรเนี่ยยยยยยยยย



            ก็เข็มขัด .. หวานปลด .. มัน ..



            ก็กลัวพี่ไม่สบายตัวไง คิดอะไรอ่ะ ไอ้หื่น ! ”



            นี่คิดมากไปเองเหรอวะบุรินทร์



            อยากจะร้องไห้ T – T



            “ หวาน มากกว่านี้ไม่ได้เหรอ ;___; ”



            “ ได้คืบจะเอาศอก ! ”



            “ ไม่เอาศอกครับ จะเอาหวา- โอ๊ย พี่เจ็บนะ อย่าหยิกพี่



            คนแบบพี่มันต้องหยิกให้ตายไปเลย อย่าหนีหวานนะ มาให้หยิกเดี๋ยวนี้



            บุรินทร์ลุกวิ่งหนีคนรักเพราะสองมือเล็กนั้นคอยหยิกเนื้อตัวเขาไปแทบทุกที น้องวิ่งตามมาจะมาตีแต่สุดท้ายก็ถูกรวบอยู่ในอ้อมกอดกว้าง ร่างบางดิ้นอยู่ไม่นานก็เลิกดิ้นไปเอง



            บุรินทร์สูดดมกลิ่นกายหอมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเจ้าตัวที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วบนโลกใบนี้ ชายหนุ่มซุกใบหน้าลงกับต้นคอขาว ซุกไซร้ไปมาจนร่างบางร้องฮือ



            หนวดทิ่มอีกแล้วว



            โกนให้พี่สิ



            โกนอย่างเดียวนะ ไม่ทำอย่างอื่น



            อย่างอื่นก็ไม่ได้เหรอครับ



            ไหนบอกว่าเหนื่อย



            ตอนนี้ไม่เหนื่อยแล้ว



            คนเจ้าเล่ห์ ปากอิ่มเริ่มเบะลงอีกครั้งเหมือนคนโดนขัดใจ 



            น้องน่ารักมาก น่ารักจริง ๆ



            “ นะ โกนหนวดให้หน่อย



            ก็ได้ ๆๆๆ พอใจยังอ่า



            หวานของพี่น่ารักที่สุดเลย



            พี่แบคของหวานก็..



            ก็อะไรครับ หืม



            ก็น่ารักที่สุดเหมือนกัน



            บุรินทร์ทนความน่ารักของน้องไม่ไหว จนต้องช่วงชิงก้อนเนื้อนิ่มที่ขยับอยู่ตรงหน้ามาเป็นของตนเอง บดเบียดริมฝีปากหยักซึมซับความหวานจากปากอิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีเบื่อ แม้ผ่านมานานนับปีเขาก็ไม่รู้สึกเบื่อ



            ควานลินเองก็จูบตอบอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจ เปิดปากให้อีกฝ่ายสอดลิ้นร้อนเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานในโพรงปากอุ่น



            เราจูบกันทั้ง ๆ ที่เราต่างก็ยังยิ้ม ..



            พี่รักหวาน



            หวานก็รักพี่



            สิ้นเสียงหวาน บุรินทร์ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้เปิดปากพูดอีกเลย ชายหนุ่มเสาะหาความหวานจนทุกซอกทุกมุม มือหนาปาดคราบใสที่ไหลย้อยลงมาตามคางสวยออกไป ก่อนจะจูบซับความหวานที่หัวแม่มือ ควานลินมองภาพนั้นด้วยใบหน้าแดงยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศ



            อีกครั้ง ..



            เป็นอีกครั้งที่บุรินทร์ก้มลงไปชิมความหวานจากปากอิ่ม



            น้องหวานเป็นของเขาแล้ว



            และจะเป็นตลอดไป




HAPPY ENDING

-------------------------------------

#crushโฮลิน


ครบ 100 แล้วววววว 5555 กว่าจะมาอัพพพพพพ

ยังรอน้องหวานกันอยู่มั้ยคะ ฮือออออออออ 

ไปบอกรักน้องหวาน สาปแช่งพี่บุรินทร์ได้ที่ได้ที่คอมเม้น หรือ #crushโฮลิน ค้าบ

โมเม้นก็ไม่มีสักที เครียดแล้วนะ ! 

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,000 ความคิดเห็น

  1. #851 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 02:44
    เพิ่งได้มาอ่านอีก50%ที่เหลือ กรี้ดดดกกกกกดก พี่แบคจะดีเกินไปแล้วอิจฉาน้องหวานมากแล้ว
    ตกใจมากตอนที่น้องหวานบอกมีอะไรจะให้พี่แบค อิฉันเองก็แอบ ฟกดเ้่ากเด่้าาๆๆๆๆๆ ตามพี่แบคอยู่มิน้อย รู้เรยนะคะเป็นครยังไง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น น้องหวาน!!! แสนน่ารักหัวใจล้านดวง รักเทอ!
    #851
    0
  2. #776 Elllsaaaa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 22:21
    จร้าาา หวานต๋าสมชื่อเรื่องมากกก พี่แบคคงคอนเซปภัยสังคมทั้งเรื่อง 555
    #776
    0
  3. #751 maielf13 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:24
    หวานสมชื่อไปหมดดดดดดดโอ้ยยยยอิจฉาคนพี่ไปหมดแล้ว
    #751
    0
  4. #749 PEARUMA (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 18:57
    น่ารักมากๆเลยยยย อิจฉาคนทั้งคู่
    #749
    0
  5. #748 ace.v (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 17:51
    หวานมากกกกกกกก หวานสมชื่ออออ ฮื่อออออออออออออออ พี่แบคหาแต่จะฉวยโอกาสน้อง เอะอะกอด เอะอะโอบ ส่วนน้องก้ตีพี่ หยิกพี่ตลอด 555555 น่ารักมากๆเลย น้องหวานของพี่แบคคคคค
    #748
    0
  6. #746 ptrp. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 01:20
    แงงง เขินนนน พี่บุรินทร์คะได้ทีเอาใหญ่นะค้าาา แอบลุ้นน้องหวานนึกว่าจะเผชด้วยยย อ่ะถ้อววว 555555
    #746
    0
  7. #745 Khunmedsai (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 00:57
    ฮืออออ ร้องไห้แล้ววว น่ารักเกินไป อยากมีพี่แบค อยากหอมหัวน้องหวาน ดีมากๆค่ะ
    #745
    0
  8. #744 Tatar'elf (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 19:25
    ฮือออออออ น่ารักกกกกก นี่พึ่งไปดูคลิปตอนงานปลายปีที่เขากอดกัน คิดถึงคู่นี้มากๆเลยย
    #744
    0
  9. #743 lleen (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 17:48
    แง้ เขินนนน
    และนี่ก็คิดแบบเดียวกะพี่แบคอะค่ะ55555 นึกว่ายัยน้องจะทำอะ ฮือ เผลอวี้ดไปแน้วแง้
    #743
    0
  10. #742 นางสาว แก้มป่อง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 16:38
    ฮื้ออออออ เขินนนนนนนนนนนนน
    #742
    0
  11. #741 lovebieber110 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 16:37
    งื้อออ ทำไมพี่แบคน่ารัก อบอุ่น หุ่นหมีแบบนี้. อิจฉาน้องหวานนนนนน
    #741
    0
  12. #740 Pinky Poppy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 16:16
    อย่าว่าแต่บุรินทร์คิดไปไกลเลยค่ะ เราก็คิด 55555 แต่น้องหวานพังความคิดนั้นซะราบคาบเลย
    #740
    0
  13. #641 Kimmy1421 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 14:01

    พี่แบคเกลียมัว แง้งงงน่ารักกก555555

    #641
    0
  14. #576 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 02:27
    กรี้ดดดดดด น้องหวานนน ฮืออ น่าร๊ากกกกก ถ้าไม่ได้แตะน้องหวาน1เดือนพี่บุรินทร์ภัยสังคมแห้งตายแน่เรย 55555555
    #576
    0
  15. #552 MJBY (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 00:01
    น่ารักกจัง ชอบบ งื้อออ
    #552
    0
  16. #549 gatuey (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 16:25
    กรี๊ดดดด น้องหวานนนนน มาแล้ววววววววงงงงง ชอบมากกที่น้องแทนตัวเองว่าหวานนนน น่ารักกกกกก
    #549
    0
  17. #548 lovebieber110 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 15:46
    งุ้ยๆๆๆ น่ารัก คิดถึงพี่บุรินทร์ การเขียนการแต่งบรรยายดีมากๆ เลยค่ะ
    #548
    0
  18. #547 Tatar'elf (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 11:08
    โง้ย คิดถึงน้องหวาน พี่แบคยอมๆน้องบ้างก็ได้565555
    #547
    0
  19. #546 배고파 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 07:34
    ให้หวานจ่ายเหอะพี่ 1เดือนเลยนะพี่แบค ขาดทุนไปเดือน5555555
    #546
    0
  20. #545 Fruit-Tea (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 07:10
    พี่ยอมๆมใฟ้น้องเค้าจ่ายไปเถอะค่า 55555
    #545
    0
  21. #544 cherish_foryou (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 04:10

    ตั้งหนึ่งเดือนนะพี่ ยอมเหรอ!!!!!

    #544
    0
  22. #543 Fhunter (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 22:47
    ไม่ดี!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! น้องหวานนุ่มนิ่มมากค๊าบบบบบบบบบบบบ
    #543
    0