( SF / OS ) CRUSH — โฮลิน , holin

ตอนที่ 27 : น้องหวาน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    31 มี.ค. 61

B
E
R
L
I
N
?

 

น้องหวาน





           ..ไม่อยากไปเข้าเชียร์..




          ร่างสูงโปร่งของควานลินนอนมองรุ่นพี่ร่างหนาเตียงข้าง ๆ ที่หลับอยู่อย่างเหนื่อยใจ เสียงกรนเล็ก ๆ ทำให้เขารู้ได้ว่ารุ่นพี่ระเบียบปีสามหน้าโหดนามว่าแบคแห่งภาคฟิสิกส์กำลังหลับฝันดีอยู่ วันที่ไม่ได้เรียนก็เอาแต่หมกตัวอยู่หอ หอพักที่ไม่น่าอยู่สักนิดเดียว..เมื่อนึกถึงใบหน้าสุดโหดยามที่อีกฝ่ายตื่นตอนขนก็ลุกชันไปทั้งตัว ร่างบางลุกออกจากเตียงเมื่อนาฬิกาบอกเวลาบ่ายโมง เปิดตู้เสื้อผ้าเบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้ หยิบผ้าเช็ดตัว ของใช้ส่วนตัวที่สำคัญ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป



            ไม่มีเรียน .. แต่มีเข้าเชียร์



            ในห้องเชียร์ก็เลี่ยงไม่ได้ อยู่หอก็เลี่ยงไม่เจอไม่ได้อีก




            ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น..เขาเองก็รู้สึกกระดากอายทุกครั้งที่เจอรุ่นพี่ตรงหน้า เป็นใคร ๆ ก็ต้องคิดว่าพี่มันจะทำอะไรป่ะ บทสนทนาภายในหอพักไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก ต่างคนต่างอยู่เป็นแบบนี้มาร่วมอาทิตย์ มีบ้างที่พูดคุยกัน แต่จะเรียกว่าพูดคุยก็ไม่ถูก เหมือนกับถูกออกคำสั่งเสียมากกว่า




          ปิดไฟให้ที



          ไม่ผิดได้ป่ะ..ครับ




          ทำไม




          เอ่อ .. คือ




          ปิดไฟเดี๋ยวนี้

 



         ครับ




          ทันทีที่ประตูห้องปิดลงร่างหนาบนเตียงนอนสามฟุตครึ่งเด้งตัวออกมาจากผ้าห่มผืนบางทันที เขาตื่นนานแล้ว แต่ที่แกล้งหลับต่อเพราะอยากจะอยู่มองพฤติกรรมของเด็กปีหนึ่งหน้าหวานนามสมมติว่าน้องหวาน




            สถานะของเขาทั้งคู่ยังคงเป็นนักศึกษาคุมระเบียบกับนักศึกษาใหม่ปีหนึ่งเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแม้จะอยู่ห้องเดียวกันมาถึงหนึ่งอาทิตย์แล้วก็ตาม กิจกรรมห้องเชียร์ยังคงถูกดำเนินต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด บทบาทของนักศึกษาคุมระเบียบยังคงต้องรักษาไว้




            แล้วแบบนี้จะพัฒนาความสัมพันธ์ได้ยังไงวะ


            แล้วแบบนี้เมื่อไรน้องหวานจะเลิกกลัวเขา




            ถ้าได้สนใจคนไหนแล้ว เขาก็อยากจะทำอะไรดี ๆ ให้ แต่เนื่องจากสถานะตอนนี้ไม่ได้เอื้ออำนวย จะปล่อยให้น้องหวานหายกลัวเขาไปตามกาลเวลาก็กลัวจะเกรงว่าเขาจะจบปีสี่เสียก่อน ร่างหนาเปิดลิ้นชักข้างเตียงเหมือนเช่นทุกวันหยิบลูกอมรูปหัวใจที่ซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตขึ้นมาพินิจพิจารณาก่อนจะแกะมันโยนเข้าปาก




            รสชาติความหวานของลูกอมคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก มืออีกข้างควานหาลูกอมเม็ดที่สองขึ้นมาถือไว้เหมือนเช่นเคยพร้อมเดินตรงไปยังเตียงของอีกฝ่ายด้วยความเร่งรีบ หากน้องหวานเข้ามาเห็นเขาในตอนนี้บทบาทพี่ระเบียบที่สั่งสมมาทั้งอาทิตย์คงไม่เหลือแน่นอน




            ซิปหน้าของกระเป๋าถูกเปิดออกอย่างเร่งรีบ ลูกอมรูปหัวใจถูกนำไปใส่ไว้ในด้านหน้าของกระเป๋าเป้ใบเก่งที่เจ้าตัวมักจะนำไปสะพายประจำทุกวัน และเป็นที่น่าดีใจไปกว่านั้น .. ลูกอมที่เขาเองเป็นคนนำมันไปใส่ไว้หน้ากระเป๋าเป้ก็หายไปทุกวันเช่นกัน




            ซื้อด้วยคำพูดหวาน ๆ ไม่ได้ งั้นซื้อด้วยของกินก็แล้วกัน J

 




            แกร่ก

 




            เสียงประตูห้องถูกเปิดห้องพร้อมร่างสูงในชุดนักศึกษาที่ยังติดกระดุมไม่ครบ เผยให้เห็นผิวขาวสีน้ำนม แบคเผลอละสายตาจากใบหน้าหวานที่เป็นที่มาของฉายานามว่าน้องหวานลงมายังลำหอระหงส์ เลื่อนลงมาอีกนิดยังแผ่นอกขาวที่โผล่พ้นเสื้อซับในตัวบาง




            เชี่ย ! คิดอะไรวะ




            เอ่อ .. ผมไม่คิดว่าพี่ตื่นแล้ว ขอโทษด้วยครับ เด็กหนุ่มที่อายุเด็กกว่าสองปีพูดขอโทษพร้อมพยักหัวล่ก ๆ เหมือนกับว่าตัวเองได้ทำผิดครั้งยิ่งใหญ่



          ใจร้าว เลิกกลัวพี่เถอะน้องหวาน




          ก็ไม่ได้ว่าอะไร อยากจะมองหน้าแทบตายก็กลัวจะเสียฟอร์ม อยากจะเข้าไปพูดด้วยดี ๆ ก็ทำไม่ได้ เกรงว่าจะผิดกฎ ทำไมเป็นนักศึกษาคุมระเบียบมันยุ่งย่างขนาดนี้วะ เลิกเป็นแม่งดีมั้ย จะได้จีบน้องง่าย ๆ




            ห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร ไม่มีแม้แต่ประโยคสนทนา มีแต่ความอึดอัดที่ต่างฝ่ายต่างรู้สึกและรับรู้ได้ ร่างบางนอนกดโทรศัพท์เล่นอยู่บนเตียงพลางเหลือบตามองรุ่นพี่ร่วมคณะเป็นครั้งคราว จนคนถูกมองแทบกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่




            แค่น้องมองก็ปริ่มไปยันชาติหน้า




          กลัวรึไง และเป็นเขาเองที่เริ่มบทสนทนานี้ขึ้นมาก่อน



            ครับ ? ”



            ถามว่ากลัวเหรอ แบคหันไปสบตาน้องหวานตรง ๆ แอบเหตุประกายวูบไหวในดวงตาคู่นั้นครั้งหนึ่งก่อนดวงตากลมโตราวกับลูกกวางขี้กลัวหลบหนีพร้อมหันหน้าไปทางอื่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง และอีกไม่นานมันคงห้อเลือดแน่ถ้าเจ้าตัวยังไม่เลิกเม้มมันเสียที




            ถามไม่ตอบ



            ก็พี่เป็นนักศึกษาคุมระเบียบไม่ใช่เหรอ..ครับ เสียงทุ้มติดหวานของเด็กปีหนึ่งค่อย ๆ แผ่วลงในตอนหลัง แม้จะเบาแสนเบาแต่แบคได้ยินมันชัดทุกคำ




            อยู่ห้องก็ทำตัวปกติไม่ได้ไง ? ” เลิกคิ้วถามอย่างยียวน มุมปากกดยิ้มนานพอที่เด็กตรงหน้าจะเห็นและสังเกตมันได้ชัด ควานลินถึงกับอึ้งไปพักหนึ่งก่อนจะก้มหน้าเม้มปากเป็นครั้งที่สอง




            ก็ในห้องเชียร์..พี่ดุผม L ยอมรับว่าเสียใจที่ถูกดุ กลีบปากบางคลายออกจากกันแต่กลับเปลี่ยนจากขบเม้นมาเป็นเบะปากแทน ครั้งนี้เจ้าเด็กหน้าหวานไม่หลบตาเสียด้วย




            น่ารักชิบ .. ใจพี่




            มันเป็นหน้าที่ อยู่ห้องก็ปกติก็ได้ ไม่มีใครมาเห็นสักหน่อย คนโตกว่าบ่นอุบพลางหันไปจ้องหน้าอีกคนอย่างเอาจริงเอาจัง และเป็นที่น่าดีใจเมื่อเขาเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้หลบสายตาอีกต่อไปแต่กลับจ้องเขากลับมาด้วยแววตาเป็นประกาย




            เจอกันในห้องเชียร์ เสียงทุ้มหนาเอ่ยขึ้นก่อนจะเด้งลุกจากเตียงคว้าผ้าเช็ดตัวและของใช้จำเป็นเดินออกจากห้องไปในที่สุด ทิ้งเด็กปีหนึ่งให้นั่งงงอยู่บนเตียงนอน




            บางทีวันนี้อาจจะเป็นฤกษ์งามยามดีก็ได้






            ฤกษ์งามยามดีกะผีน่ะสิ








            ผู้นำเชียร์ส่งสัญญาณมือที่แปลความหมายได้ว่าให้หยุดร้องเพลง เมื่อผู้นำเชียร์หยุดให้สัญญาณปีหนึ่งทั้งหมดพากันหน้าถอดสีทันที หลังจากร้องเพลงเชียร์มาหลายต่อหลายชั่วโมง ผลปรากฏว่าพวกเขาร้องไม่ผ่านกันสักเพลง แม้แต่บูมคณะก็ยังทำได้ไม่พร้อมกัน มิหนำซ้ำเพลงสุดท้ายของวันนี้ก็ยังคงทำได้ไม่ค่อยดีเท่าที่ควร นักศึกษาคุมระเบียบพากันลอบถอนหายใจกันยกใหญ่ เหนื่อยจะดุแต่ในเมื่อกิจกรรมไม่เป็นไปตามที่คาดก็ต้องดุ ร่างสูงใหญ่ของนักศึกษาคุมระเบียบพากันเดินสับเปลี่ยนตำแหน่ง




            และครั้งนี้เป็นคิวของเป็นบุรินทร์ หรือ แบค



            ชิบหาย



            ท่องเอาไว้ว่าหน้าที่




            พวกคุณไม่ได้แสดงออกถึงความเป็นรุ่นน้องให้พวกผมเห็นเลยสักนิด !!! ”



            “ … ”



            ร้องได้พร้อมเพรียงกันแค่นี้เหรอครับ !! ” ไม่ใช่ว่าไม่เห็นว่าน้องไม่พยายาม แต่อะไรที่มากหรือน้อยเกินไปมันก็ไม่ดี



            ...




            ตั้งใจกันหน่-- เสียงทุ้มขาดหายไปทันทีเมื่อสายตาคมดันไปหยุดอยู่ที่เด็กร่างสูงโปร่งหน้าหวานที่นั่งอยู่กลางแถว แม้จะมืด มีแสงไฟสว่างเพียงน้อยนิด ท่ามกลางนักศึกษาปีหนึ่งมากมาย แต่เขากลับเห็นเด็กนั่นแค่คนเดียว วินาทีที่สายตาประสานกัน เขาสังเกตเห็นแววตาสั่นระริกจากอีกฝ่ายที่ส่งมายังเขา สบตากันได้ไม่นานน้องหวานก็เป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีและหันไปสนใจพื้นสนามหญ้ามากกว่าการจ้องหน้าเขา



            น้องหวาน



            ควานลิน ปีหนึ่ง



            อย่ากลัวพี่ ..




            น้องหวา-- เชี่ยย




            เกิดความเงียบไปทั่วลานกิจกรรมเมื่อจู่ ๆ นักศึกษาคุมระเบียบพูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ ปีหนึ่งพากันทำหน้างง ผู้นำเชียร์มองหน้ากันเลิ่กลั่กเพราะไม่รู้ว่าที่เขาพูดออกมานั้นหมายถึงใคร มีแต่กลุ่มพี่ระเบียบเท่านั้นที่รู้ .. และรู้ดีเสียด้วย กลุ่มพี่ระเบียบเห็นถึงความผิดปกติจึงส่งสัญญาณพากันเดินเปลี่ยนตำแหน่งดันเขาออกไปให้มินทร์พูดแทน




            ในเมื่อพวกคุณทำได้แค่นี้ ก็กลับหอนอนไปซะ !!! ใครนำรถจักรยานยนต์หรือรถยนต์มาให้มาตั้งแถวอยู่ตรงหน้าผมแยกชายหญิง ส่วนใครที่อยู่หอพักชายที่หนึ่งถึงห้าไปตั้งแถวแยกชายหญิงกับคุณบุรินทร์ รับทราบ !! ”




            ทราบครับ/ค่ะ นักศึกษาปีหนึ่งกลมเกลียวพากันส่งเสียงตอบอย่างแน่วแน่ แม้การร้องเพลงเชียร์นานนับหลายชั่วโมงผลออกมาจะไม่ผ่านเลยสักเพลงก็ตาม แต่เสียงสวรรค์ของกิจกรรมนี้ก็คงไม่พ้นการบอกว่าให้กลับหอไปนอนได้นี่แหละ




            แบค ยืนมองนักศึกษาปีหนึ่งพากันจัดแถวอย่างเงียบ ๆ สติสตางค์กลับมาเหมือนเดิม แม้จะไม่ครบร้อย เด็กปีหนึ่งคนนั้น .. มีอิทธิพลต่อหัวใจเขามากเกินไปแล้ว มากจนทำให้เขาบกพร่องต่อหน้าที่ และคนที่บกพร่องต่อหน้าที่วันนี้คงต้องกลับไปสำนึกผิดที่หอทันทีหลังกิจกรรมจบ        




            พูดง่าย ๆ ก็กลับพร้อมปีหนึ่งมันนั่นแหละ




            หอพักชายที่หนึ่งถึงห้าตามผมมา




            วินาทีที่กำลังจะหันหลังกับเขาแอบเห็นน้องหวาน(ของเขา)ยกมือยกไม้ล่ำลาเพื่อนรวมคณะ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อโซ่ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับน้องหวานที่เขาไม่รู้ รอยยิ้มบางจากริมฝีปากเล็กที่ชวนให้อยากเข้าไปสัมผัสนั้นถูกส่งให้เพื่อนร่วมรุ่นของน้องหวานนามว่าโซ่



            อิจฉา .. ชาตินี้เขาจะได้รับรอยยิ้มแบบนั้นจากน้องหวานบ้างป่ะวะ





           

            แผ่นหลังบางนอนหันหลังให้กับเขาหลังจากที่กลับมาจากกิจกรรมเชียร์ ไม่มีเสียงพูดจากันเหมือนเมื่อตอนบ่าย อยู่ห้องเดียวแท้ ๆ แต่กลับไม่ได้คุยกัน และดูเหมือนน้องหวานก็ไม่ได้อยากจะคุยกับเขาเท่าไรนัก เดินสวนกันน้องยังห่อตัวแทบตาย




            อยากจะเข้าไปกระชากแล้วถามซะเหลือเกินว่า กลัวอะไรพี่หนักหนา




            แต่ก็ทำไม่ได้ .. ได้แต่คิดเท่านั้น





            เสียงโปรแกรมแชทดังขึ้นพาให้เขาต้องละสายตาจากแผ่นหลังบางตรงหน้า เห็นชื่อของอีกฝ่ายที่ทักมาก็ไม่แปลกใจเท่าไรนัก เพราะแชทกลุ่มนักศึกษาคุมระเบียบกำลังเด้งรัวอย่างต่อเนื่อง ประเด็นในกรุ๊ปนั้นก็คงหนีไม่พ้นเขา ... บุรินทร์ นักศึกษาชั้นปีที่สาม ภาควิชาฟิสิกส์



            Mintr : เผลอเรียกน้องหวานกลางวงเด็กปีหนึ่ง ประสาทไปแล้วแบคมึง


            Ing : อย่าไปล้อมัน 5555555 ไม่ตอบไลน์เลย ทำไรอยู่กับน้องหวานป่ะวะ


            Mintr : ชงเก่ง เรียนไม่เห็นเก่งเหมือนชง


            Ing : อย่าด่ากู


            Dindan : คุณบุรินทร์สำนึกผิดยังครับ @Burin

 

                       Burin : น้องกลัวกูแล้วพวกมึงงงงงงงงงงง


            RRON : มึงยังมาอวดอยู่เมื่อเย็นไม่ใช่เหรอวะว่าน้องคุยกับมึงแล้ว


                        Burin : เออดิไอ้สัส ทำไมวันนี้ต้องคิวกูพูดด้วยย นี่น้องนอนหันหลังให้กู หน้ากูน้องยังไม่มองเลย


            Dindan : สงสารมึง


            Ing : มึงชอบน้องมึงก็จีบน้องให้จริงจังดิ๊


                        Burin : จีบเหี้ยไร น้องปีหนึ่ง กูพี่ระเบียบ


            Mintr : มึงจำกฎของนักศึกษาคุมระเบียบได้ป่ะแบค


                        Burin : จำได้ดิ กูท่องทุกวัน


            Mintr : มีข้อไหนห้ามมึงเป็นแฟนกับปีหนึ่งป่ะ


                        Burin : ….


            RRON : เอาแหล่ว ๆๆๆๆๆๆ





            ก็จริงของมัน ไม่มีกฎข้อให้ห้ามพี่ระเบียบเป็นแฟนกับปีหนึ่งเลยสักข้อ

            งั้น ..

            ถ้าจะจีบก็คงไม่ผิดอะไร J





 

            อากาศเช้าวันเสาร์แย่กว่าที่คิด บุรินทร์ตื่นขึ้นมาตอนที่เข็มนาฬิกาบอกเวลาหกโมงเช้าพอดิบพอดี พยากรณ์อากาศเมื่อวานไม่ได้บอกว่าฝนจะตกในเช้าวันนี้ แต่ไหงทำไมวันนี้ตกเสียได้ ฝนที่ตกทำให้อุณหภูมิตอนเช้าลดลงไม่ถึงกับหนาวเท่าไรแต่ก็เย็นเอาเรื่อง มือหนาเอื้อมกดปิดพัดลมปลายเตียง อากาศแบบนี้คงไม่ต้องพึ่งพัดลมถ้าไม่กดปิดมันดีแต่จะทำให้ป่วยเปล่า ๆ ยิ่งเป็นนักศึกษาคุมระเบียบยิ่งต้องใช้เสียง การรักษาสุขภาพถือเป็นเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง อีกอย่างผ้าห่มของเขาหนาพอที่จะกันความหนาวจากอากาศในเช้าวันนี้เสียด้วย แต่เช้าวันนี้อาการเจ็บคอเริ่มมาเยือน..เสียงแทบจะไม่มีอยู่แล้ว




            บุรินทร์กำลังจะล้มตัวลงนอนแต่ก็อดมองเด็กปีหนึ่งที่นอนหันหลังให้เขาอยู่ไม่ได้ พัดลมเบอร์สามยังถูกเปิดอยู่และเจ้าตัวที่นอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มไม่ได้ตื่นมาปิดมัน ผ้าห่มผืนบางที่ถูกคลุมอยู่บนตัวน้องดูแล้วไม่น่าจะกันความหนาวในเช้าวันนี้ได้ บุรินทร์ลุกออกจากเตียงพาตัวเองมายืนอยู่ข้างเตียงน้อง ก่อนจะเอื้อมมือกดปิดพัดลมให้ในที่สุด แอบเหลือบมองใบหน้าเสี้ยวหนึ่งของเด็กที่เขาปลื้มหนักหนายามหลับ อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มนุ่มนิ่มของน้อง




            เย็น .. ตัวน้องเย็นไปหมด





            ผ้าห่มผืนหนา(ของเขาเอง)ถูกคลุมลงบนร่างบางที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง บุรินทร์ไม่ได้ใส่ใจว่าตัวเองนั้นจะหนาวหรือว่าอะไร เอาสนเพียงแต่ว่าน้องหวานตัวเย็น เขาไม่อยากให้น้องป่วย




            บุรินทร์ไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร น้องหวานเป็นคนแรกที่เขาทำแบบนี้ให้ ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาเองก็ขี้หนาวเหมือนกัน ไม่เคยต้องสละผ้าห่มผืนโปรดให้ใคร น้องหวานคือคนนั้น .. คนที่เขาอยากจะสละผ้าห่มผืนโปรดให้ บุรินทร์ยอมหนาวเพื่อให้น้องหวานนอนอุ่นอยู่ใต้ผ้าห่มผืนนั้น




            ท่าจะบ้าไปแล้ว ..




            ตู้เสื้อผ้าไม้เก่า ๆ ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้องอีกคน มือหนาคว้าเสื้อกันหนาวตัวเก่งออกมาสวมใส่ทับเสื้อกล้ามที่ใส่นอน กางเกงขาสั้นถูกผลัดเปลี่ยนเป็นกางเกงขายาวแทน ทั้งหมดนี้เพียงเพื่อป้องกันความหนาวจากอากาศในตอนเช้า




            เจ้าคนเด็กกว่าก็ยังคงหลับไม่รู้เรื่อง ส่วนเขาน่ะเหรอ เวลาล่วงเลยมายันเจ็ดโมงเช้าแล้วก็ยังไม่สามารถข่มตานอนได้สำเร็จ ในหัวมีแต่เรื่องน้องหวานเต็มไปหมด สองอาทิตย์ที่อยู่ด้วยกันมาเขารู้ดีว่าเวลาที่น้องหวานตื่นจะเป็นเวลาเจ็ดโมงกว่า ๆ เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงที่เขาจะได้จ้องหน้าน้อง



            อืมม เสียงครางฮือในลำคอของเด็กปีหนึ่งดังขึ้นเมื่ออีกฝ่ายพลิกตัวหันหน้ามาทางเขา



            แทบหยุดหายใจ น้องน่ารักจนอยากจะบอกรักวันละร้อย ๆ รอบ




            ผมที่ปกปิดใบหน้าถูกปัดออกอย่างตั้งใจ บุรินทร์ได้กลิ่นหอมของแป้งเด็กจากตัวน้อง กลิ่นแชมพูที่ใช้ กลิ่นสบู่ ทุกอย่างหอมไปหมดเมื่อเขาเริ่มขยับเข้าไปใกล้น้องขึ้นทุกที ๆ หอมยิ่งกว่าอะไรที่เคยได้กลิ่นมา ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าน้องได้เป็นแฟนเขา ..



            ไอ้เหี้ยบุรินทร์ มึง!!

            นอนต่อเถอะ ชักทำตัวเป็นภัยสังคมขึ้นทุกวัน




             ฝนยังไม่หยุดตก

 



           ควานลินลืมตาตื่นมาตอนเจ็ดโมงเกือบแปดโมง รู้สึกถึงน้ำหนักของผ้าห่มผืนใหญ่ที่กำลังกดทับตัวอยู่ เมื่อสติสัมปชัญญะครบร้อยก็พลันนึกได้ว่าผ้าห่มผืนนี้เป็นของรุ่นพี่เตียงข้าง ๆ .. รุ่นพี่ที่เป็นรูมเมทแถมยังพ่วงตำแหน่งนักศึกษาคุมระเบียบประจำคณะมาด้วย



            พี่แบคห่มผ้าให้เขาเหรอ




            หัวใจเริ่มเต้นแรงอยู่ในอก มองรุ่นพี่ที่นอนหลับอยู่บนเตียงสลับกับผ้าห่มด้วยความสับสน แก้มใสเห่อร้อนขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ .. หรือจริง ๆ แล้วสาเหตุที่ทำให้เขาเป็นเช่นนี้ก็คงเป็นเพราะรุ่นพี่เตียงข้าง ๆ




            ควานลินค่อย ๆ คลุมผ้าห่มผืนนั้นลงบนตัวรุ่นพี่เบาเท่าที่จะเบาได้ เหตุเพราะกลัวอีกฝ่ายจะตื่นมาโวยวายเสียงดัง แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เคยขึ้นเสียงใส่เขาเลยสักครั้งตอนอยู่ที่หอเลยก็ตาม แต่กันไว้ดีกว่าแก้ เพราะพี่แบคในห้องเชียร์ .. น่ากลัวเกินกว่าที่เขาจะรับไหว




            ทันทีที่ควานลินออกจากห้องไป บุรินทร์รีบเด้งตัวขึ้นจากเตียงเหมือนเช่นเคยทันที เขาไม่ได้หลับ เมื่อกี้เขาแค่แกล้งหลับเพียงเท่านั้น ไม่นึกไม่ฝันว่าน้องหวานจะเอาผ้าห่มผืนเก่งมาคืน แถมยังคืนแบบห่มให้เขาอีกต่างหาก จะว่าบ้าก็ได้ไม่ผิด ตอนนี้บุรินทร์เองก็ไม่ได้ต่างจากคนบ้ามากนัก คนบ้าที่นั่งดมผ้าห่ม(ที่มีกลิ่นตัวของน้องหวานติดอยู่)สลับกันยิ้มให้กับประตูห้อง



            โอ๊ย ใจพี่



            แม้จะกลัวรูมเมทของตัวเองมากแค่ไหนก็ตามแต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้สังเกตพฤติกรรมหรือสุขภาพของอีกฝ่ายเลย รูมเมทของเขาเสียงแหบแห้งลงกว่าอาทิตย์ก่อน ๆ ก่อนนอนเขามักได้ยินเสียงไอของอีกฝ่ายพร้อมเสียงบ่นว่าเจ็บคอหนักหนา ในเมื่ออีกฝ่ายมีน้ำใจกับเขา การแสดงน้ำใจต่ออีกฝ่ายคงเป็นเรื่องที่สมควรทำเช่นเดียวกัน



            แค่อยากตอบแทน .. ไม่ได้คิดอะไร

            แล้วที่หน้าแดงใจเต้นนี่มันเป็นอะไรวะ





            ป้าครับ น้ำมะนาวคั้นแก้วนึงครับ ผมจะเอาไปให้คนป่วย



            เอาแค่นี้เหรอลูก ป้าคนขายถามอย่างประหลาดใจเนื่องจากเมนูที่ควานลินสั่งผิดไปจากเดิม



            ผมเอาชาร้อนเหมือนเดิมครับ



 

            น้ำมะนาวคั้นกับชาร้อนโง่ ๆ ในวันฝนตก



 





            พี่แบคครับ ซื้อน้ำมะนาวมาให้นะครับ



            ให้พี่ ? ”



            ห..เห็นพี่เจ็บคอ ก็เลย .. เด็กตัวสูงยืนเกาแก้มเก้อ ๆ ไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหน จะทำอะไรก็เกะกะไปเสียหมด




            บุรินทร์ลุกขึ้นมารับน้ำมะนาวคั้นในมือเด็กรุ่นน้อง พยายามกลั้นยิ้มแทบตายแต่ก็ทำไม่ได้ แก้มแดง ๆ ของอีกฝ่ายดูน่ารักน่ากัดเหลือเกิน




            ขอบคุณนะ  เสียงแหบกระซิบข้างใบหูขาวของน้องหวานอย่างตั้งใจ ก่อนจะละใบหน้าออกมาพร้อมกระดกน้ำมะนาวคั้นต่อหน้าต่อตาพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มไม่เหมือนพี่แบคที่เขาเคยเห็นในห้องเชียร์เลยสักนิด



            แล้วจะหน้าแดงทำไม หน้าแดงเพื่ออะไร

            ไหนโซ่บอกว่าพี่แบคสุดยอด ไหนบอกว่าพี่แบคเท่

            ดูเจ้าเล่ห์มากกว่า ไม่เท่สักนิด





           

            บุรินทร์พาตัวเองมานั่งกินน้ำมะนาวที่น้องหวานซื้อมาฝากอยู่บนเตียงนอนดังเดิม ส่วนน้องหวานกลับไปนอนซุกผ้าห่มเหมือนกับว่าต้องการจะซ่อนแก้มแดง ๆ ไม่ให้เขาเห็น แต่มีหรือที่บุรินทร์คนนี้จะไม่เห็น




            เจ็บคอทุกวันก็คงดี

            จะได้กินน้ำมะนาวคั้นจากน้องหวานทุกวัน

            J



-----------------------------------------------------------------------

#crushโฮลิน



ฝากน้องหวานไว้ในอ้อมอกอ้อมใจพิ ๆ หน่อยนะคะ 

ให้กำลังใจ หรือ ด่า (โทษฐานอัพฟิคช้า) ได้ที่ #crushโฮลิน

หรือไม่ก็เม้นด่าในเด็กดีเล้ย 555555 อย่ารุนแรงน้องกัว

รักนะคะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,000 ความคิดเห็น

  1. #955 Gicestar (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:01
    น้องหวานนนนนน น่ารักจังเลยค้าบ
    #955
    0
  2. #772 Elllsaaaa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 21:49
    อาการหนักแล้ววพีรแบคเอ้ยยย
    ละน้องเขินอะไรลูกก น่ารัก
    #772
    0
  3. #540 n'm (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 23:48
    พี่แบคทำไมกากแบบนี้555555 การแสดงออกภายนอกคือมีความแข็งแรง(?)น่ากลัวเวลาว้าก แต่ข้างในใจคืออ่อนและยอมน้องไปแร้วววว น้องหลินอย่างเพิ่งตกหลุมพี่แบคออกมาก่อน ให้อิพี่มันทรมาณใจนานๆหน่อย5555//ทำไมโรคจิต ถถ แต่น้องหวานซื้อน้ำมะนาวมาให้แล้วพี่แบคไม่เอาไม่เม้าท์3วัน8วันเลยเหรอ5555
    #540
    0
  4. #503 imhymnz (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 19:46
    น้องหวานลู้กกกกกกกกก น่ารักกกก ;; --- ;; พี่แบคคืออาการหนักแล้วค่ะ5555 น้องหวานไม่ปลอดภัยอีกต่อปัยยย
    #503
    0
  5. #499 palloy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:16
    น้องหวา..... ไม่มีสัญญานตอบรับจากเลขหมาที่ท่านเรียก555555ขำพี่หลุดเรียกชื่อน้อง
    #499
    0
  6. #491 featjang (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 10:50
    น้องหวานนนนนนนนนน น่ารักมากลูกกกกกก
    #491
    0
  7. #478 แฟนพิแบค (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 15:45

    ฮืออ น้องหวานน่ารักจังเลยลูกกก

    #478
    0
  8. #456 speohpupny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 23:15
    โง้ยยยยยน้องหวานน่ารักม้ากกกกก
    #456
    0
  9. #455 speohpupny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 23:14
    โง้ยยยยยน้องหวานน่ารักม้ากกกกก
    #455
    0
  10. #454 bbestdream (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 01:20
    นังพี่แบคอบอุ่นเกินไปแล้วนะ เดี๋ยวน้องเราก็เขินตายก่อนพอดี //จะทำอะไรก็รีบๆทำ ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยแล้ว!
    #454
    0
  11. #453 lovelyyeolly (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 20:06
    โง้นยยยยยยยยยย น่ารักน่ารักน่ารักน่ารักมากๆเลยค่าา
    #453
    0
  12. #452 Traveller_0301 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 15:38
    โอยยยย น้องหวานน่ารักจังค่ะะ อยากเป็นพี่แบคเลยย
    #452
    0
  13. #450 PBPME (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:16
    ฮื่อ เขินแทนน้องหวาน
    #450
    0
  14. #449 Babikonman (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 17:04
    เอ็นดูคนเขินน้อง555555
    #449
    0
  15. #447 lerr (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 10:12
    ฮรืออออ ใจบาง
    #447
    0
  16. #445 FRENCHU (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 04:57
    อ้ากกกกก น่ารักกกกกกก รอตอนต่อไปนะคะ
    #445
    0
  17. #443 E.L.F*JW (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 04:18
    ฮืออน้อนนยยๆยๆยๆ
    #443
    0
  18. #441 ohhoimim1215 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 02:17
    อุกี้ดดดดดดดดดดด มือจีบปัยหมดแน้ววววววววว เขินไปหมด อ่านแล้วยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้วจ้าาาา
    #441
    0
  19. #439 pinkkuma (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 01:21
    น่ารักๆๆๆ น้องหวานอย่ากลัวพี่เค้าเลยลูกกกก
    #439
    0
  20. #438 1719mx (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 01:09
    น่ารักกกกก ฮืออออ พี่แบคภัยสังคมมม แอบดมน้อง5555555555 แต่น้องน่ารักมากค่ะ เริ่มชอบพี่เค้าแล้วใช่ม้า ><
    #438
    0
  21. #437 ptrp. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 00:49
    ถึงกับหลุดเรียกน้องหวานนนน พี่แบคค้า 555 ฮือ น่ารักจัง รีบจีบน้องเลยยน
    #437
    0
  22. #436 Poonyisajeany (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 00:01
    น่าย้ากกก;_;
    #436
    0
  23. #435 พิ้งค์โพลาร์ร์ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 23:43
    ฮือออออน่ารักมากกกกกกก สงสารพี่แบคที่ต้องทานั่งกลั้นยิ้มนั่งอดทน แถมน้องยังกลัวอีกกกก สงส่รรรร แต่ก็อย่างที่พี่มินว่า ๆม่มีกฎข้อไหนห้ามเป็นแฟนปีหนึ่งนะคะ เอาเลย เอาหนักๆ ไหนๆน้องหวานก็เริ่งหน้าแดงละ มัาต้องมีใจสิหว่า
    #435
    0
  24. #434 YoonTally (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 23:31
    น่าร๊ากกกกกก
    #434
    0
  25. #433 Nnvout (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 23:23
    แงงง เขินน ฮื่ออ
    #433
    0