( SF / OS ) CRUSH — โฮลิน , holin

ตอนที่ 19 : always - Another Year with HOLIN #โฮลินอีกปี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    28 ธ.ค. 60

B
E
R
L
I
N
?

 

ALWAYS

 

DONGHO x KUANLIN




คุยกันก่อนอ่าน : OS ตอนนี้เขียนเล่าผ่านมุมมองของน้องหลิน มีทั้งเรื่องดี ละมุน อบอุ่น ดราม่าก็มีนิดหน่อย 5555 ระหว่างอ่านไปถ้าเจอดราม่าอย่าเพิ่งเลิกอ่านนะคะแง อยากให้ทุกคนเชื่อใจเรา อะไปอ่านกันค่า 






จูบแรกของเราเกิดขึ้นที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในฤดูใบไม้ผลิปีก่อน คุณตราตรึงร่างของผมไว้ด้วยสองมือใหญ่คู่นั้น เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสของคุณทำเอาผมสะท้านไปทั้งร่าง

 




มืออีกข้างเชยคางมนเพื่อประทับจูบลงบนกลีบปากบาง อีกข้างเกี่ยวพันไว้ที่เอวรั้งร่างผมเข้าหาตัวคุณ ขณะเดียวกันก็ดันร่างผมให้แนบชิดไปกับต้นไม้ต้นใหญ่พร้อมบดเบียดร่างของคุณเข้ามาหาผม ริมฝีปากของคุณหยอกล้อกับกลีบปากผมอย่างอ่อนโยน คุณถอนจูบออกไปก่อนที่จะก้มลงมาสัมผัสผมอีกครั้ง

 



อีกครั้ง ... และอีกครั้ง

 



ลิ้นร้อนๆเกี่ยวพันกันไปมา เหมือนผมโดนสูบวิญญาณไปแล้ว ถ้าจะเปรียบอย่างนั้นก็คงไม่ผิด พยายามแล้วที่จะดันคุณออก พยายามที่จะหลีกหนี แต่คุณกลับต้อนผมรับจูบนั้นจนกว่าคุณจะพอใจ จูบที่อ่อนโยนของคุณแต่ก็แฝงไปด้วยความร้อนแรง กลิ่นช็อคโกแลตร้อนจากริมฝีปากของคุณยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นผมอยู่เลย

 



มันทั้งหวาน ทั้งหอม ผสมปนเปไปกับรสจูบของคุณ

 



คุณถอนจูบออกไปเพราะเห็นว่าผมกำลังจะขาดอากาศหายใจ มือหนาคู่นั้นเกลี่ยแก้มนิ่มของผมเล่นราวกับว่ามันเป็นของเล่นชิ้นใหม่ของคุณอย่างไรอย่างนั้น รอยยิ้มของคุณอบอุ่นยิ่งกว่าคุณพระอาทิตย์ในหน้าหนาว รอยยิ้มที่ทำให้ผมมั่นใจว่าผมเลือกที่จะรักคนไม่ผิด

 



คุณบอกใครต่อใครว่าเราคบกัน คุณแสดงความรักกับผมอย่างไม่ปกปิด แม้สายตาหลายๆคนจะมองมาแปลกๆ แต่คุณกลับไม่ใส่ใจ พร้อมบอกผมว่าคุณจะแคร์แค่ผมคนเดียวเท่านั้น คำพูดของคุณ สายตาของคุณ มันทำให้ผมอยากจะร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ

 




จูบที่สองของเราเกิดขึ้นในห้องครัวตอนที่ผมกำลังทำอาหารเมนูโปรดของเรา คุณสวมกอเจากด้านหลังเกี่ยวสองมือไว้ที่เอว ซุกใบหน้าคมที่แสนจะมีเสน่ห์ไว้ที่ไหล่ลาด ประทับจูบอบอุ่นไว้ที่ต้นคอของผมหนึ่งครั้งจนต้องย่นไหล่หนี ปากซุกซนของคุณยังไม่ยอมหยุดตามไล่กดจูบไปตามร่างกายของผมแทบทุกส่วนที่โผล่พ่นเนื้อผ้าขาวบาง ต้นคอ หน้าอก แอ่งชีพจรต่างๆ คุณครอบครองมันไว้หมดอย่างคนละโมบโลภมาก มันทำผมเคลิบเคลิ้มไปอย่างง่ายดาย เสียงแหบทุ้มของคุณดังผะแผ่วเป็นระยะพร้อมๆกับเสียงของผมราวกับคนที่กำลังพอใจกับอะไรบางอย่าง คุณทำเหมือนผมเป็นขนมชิ้นโปรดที่สุดแสนจะหวงแหนค่อยๆละเมียดละไมชิมมันจนเริ่มจะร้อนวูบวายเสียแล้ว

 




และในวันนั้น เราเกือบทำครัวไหม้ไปแล้ว กลิ่นอาหารไหม้จากกระทะลอยโชยแตะจมูกจนเราต้องหยุดการกระทำนั้นลง แม้ผมจะไม่อยากหยุดมันลงเลยก็ตาม เราหัวเราะให้กันอย่างขำขัน ช่วยกันทำความสะอาดครัวที่ตอนนี้เต็มไปด้วยคราบเขม่าจากควัน ผมถูพื้น คุณล้างกระทะไหม้สีดำ จริงๆเราต้องหงุดหงิดสิที่ครัวเกือบจะไหม้เพราะการกระทำ แต่ทำไมเรากลับมีความสุขมากถึงขนาดนี้

 




จูบนับครั้งไม่ถ้วนของเราเกิดขึ้นหลังจากนั้นอีกมากมาย คุณถนอมผมทุกครั้งที่เราสัมผัสกัน แม้มันจะไม่ใช่ครั้งแรก ไม่ใช่จูบแรกก็ตาม แต่ทุกครั้งที่คุณสัมผัสเบาๆที่ริมฝีปากบางของผม ใจกลับเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ ราวกับว่าตัวเองเป็นเด็กสาวแรกแย้มที่เพิ่งจะหัดรู้จักกับความรัก คุณทำผมเป็นถึงขนาดนี้เลยเชียว

 





“ห หลิน”

“พี่..ครับ”

เสียงกระท่อนกระแท่นดังขึ้นข้างใบหู ยามเมื่อคุณใกล้ถึงขีดสูงสุดของอารมณ์ สัมผัสร้อนแรง หนักหน่วง แต่ผมกลับพอใจในสัมผัสเหล่านั้น เสียงหอบครางดังก้องไปทั่วห้องใหญ่ คุณกอดผมไว้แน่นยามกายเราสอดประสานแนบชิดกัน รั้งร่างผมขึ้นไปกอดไว้แน่นกว่าเดิมสัมผัสเปียกชื้นจากริมฝีปากแตะลงบนแผ่นอก คุณครอบครองผมอยากไม่นึกรังเกียจ หยอกล้อเล่นกับมันจนผมต้องบิดกายเพราะทนไม่ไหว จังหวะเร่งรัดทุกครั้งที่คุณขยับกายเข้ามาทำเอาสุขสมอย่างบอกไม่ถูก อ้อมกอดของคุณไม่เคยหายไปไหน คุณโอบกอดผมไว้จนปลายทางของความต้องการมาถึง เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลงเราต่างปลดปล่อยทุกอย่างเข้าหากันจนความต้องการนั้นท่วมท้นเต็มไปหมด

 




ครั้งแรกระหว่างเราเกิดขึ้นและจบลงในที่สุด

 





เสียงเหนื่อยหอบของคุณดังอยู่ข้างหูผม ผมก็เช่นเดียวกับคุณ ทั้งเหนื่อยทั้งเจ็บแต่กลับมีความสุขยิ่งกว่าอะไรดี คุณยิ้มกว้างดึงผมมาซุกไว้แนบอก



“นอนนะครับ เดี๋ยวจะเช็ดตัวให้”




ผ้าขนหนูผืนบางถูกลูบไล้ไปตามเนื้อตัวขาวที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยจูบและคราบเหงื่อไคล คุณทำความสะอาดตัวให้ทุกซอกทุกมุมอยากไม่รังเกียจ

 


แล้วจะไม่ให้ผมรักคุณได้ยังไงครับ

 




“ตัวหอมจัง”



ปลายจมูกถูกกดลงบนแก้มยุ้ยๆของผม คลอเคลียกับมันจนผมยิ้มกว้างออกมา



“รุ่มร่ามเกินไปแล้ว”



“รักนะ”



“รักนะครับ”

 




คำบอกรักหวานหูไม่ใช่เพียงลมปาก คุณพิสูจน์ให้เห็นด้วยการกระทำมากมายตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา มีคนดีกว่าผมตั้งเยอะแยะแต่คุณก็ยังเลือกที่จะรักผม

 




ขอบคุณนะครับ

 




หาก ‘ตลอดไป’ มีจริงมันจะดีขนาดไหนนะ


จินตนาการภาพคุณและผมอยู่เคียงข้างกันไปจนสุดทางแค่นี้ก็รู้สึกดีมากแล้ว ถ้าหากตลอดไปมีจริงมันคงจะดีมากๆ แต่ตลอดไปไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้นี่ครับ .. ผมทำได้เพียงแค่ทำทุกวันที่มีอยู่ให้ดีที่สุด

 



และแน่นอน ... ผมก็จะรักคุณที่สุดเท่าที่คนอย่างผมจะทำได้เช่นกัน

 



จูบท่ามกลางฝนดาวตกที่เราพากันออกมานั่งดูนอกระเบียงห้องเกิดขึ้นชั่ววินาที จำได้ว่าคุณเป็นฝ่ายเคลื่อนหน้าเข้ามาหา มันใกล้มาก ใกล้จนได้ยินเสียงหัวใจขอบเราสองคนเต้นแข่งกัน และผมเป็นฝ่ายกดแนบริมฝีปากลงไปหาคุณเสียเอง คุณตอบรับสัมผัสอย่างอ่อนโยนเช่นเคย กลิ่นช็อคโกแลตร้อนเตือนความจำถึงจูบแรกระหว่างเรา คุณถอนจูบออกมาพร้อมกับยิ้มชอบใจ ดึงผมไปกอดไว้อย่างที่เคยทำมาตลอด

 



สายลมเย็น ๆ เสื้อกันหนาวตัวหนา เทียบไม่ได้เลยกับอ้อมกอดของคุณ .. คุณพระอาทิตย์ของผม :)

 




แหวนเรียบไร้ลวดลายแต่กลับสลักชื่อเราสองคนและวันแรกที่เราคบกันไว้บนตัวแหวน .. มันเป็นแหวนที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา คุณคุกเข่าลงกับพื้นราวกับว่าตัวเองเป็นพระเอกในนวนิยายเรื่องโปรดของผม เอื้อนเอ่ยประโยคสำคัญที่ผมไม่คาดว่าจะได้ยินมาก่อน



“มาเป็นคู่ชีวิตกันนะ”


รู้ไหมครับ ผมน่ะยอมตั้งแต่คุณเริ่มก้าวเข้ามาในชีวิตผมแล้ว



“เป็น.. เป็นสิครับ”




คุณค่อยๆสวมแหวนลงบนนิ้วนางข้างซ้าย..ก่อนหน้านี้ผมไม่คิดเลยว่าจะมีสิ่งนี้ประดับอยู่บนเรียวนิ้ว แต่ตอนนี้คุณกลับค่อยๆสวมมันเข้ามา จูบประทับบนแหวนอย่างแผ่วเบา เช่นเดียวกันกับที่ผมสวมแหวนให้กับคุณ

 




มือหนาคู่เดิมเอื้อมมือมาเกลี่ยน้ำตาออกไปให้ ยิ้มอ่อนโยนพร้อมคำพูดที่แสนอบอุ่น พยายามปลอบผมให้หยุดร้อง แต่มันทำได้ยากเสียเหลือเกิน ความตื้นตันเอ่อล้นเต็มอกไปหมด ผมสวมกอดคุณเสียเต็มรักจนคุณเซเล็กน้อย คุณหัวเราะให้กับการกระทำเหมือนเด็กของผมพร้อมๆกับลูบศรีษะไปมา ผมน่ะโตมากแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมเวลาอยู่กับคุณทีไรผมน่ะเหมือนเด็กทุกทีเลย

 




รักนะครับ


รักมากๆ


ควานลินรักพี่ดงโฮ


รักที่สุดในโลกเลย





 

ผมทำคุณร้องไห้ .. ขอโทษนะครับ

 






สิ่งสุดท้ายที่ผมจำได้ก็คือแรงอัดมหาศาลจากคอนโซลหน้าฝั่งคนขับที่ผมนั่ง เสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ หูอื้อไปชั่วขณะจนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย สิ่งสุดท้ายที่ผมเห็นก็คือเลือด เลือดเต็มไปหมด ผมปิดเปลือกตาลงช้า ๆ เพราะความเจ็บจากบริเวณชายโครงเล่นงานเข้าแล้ว กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปหมด ผมขยับตัวไม่ได้ด้วยซ้ำ โคตรทรมานเลย มีคนใจดีพยายามเข้ามาช่วยผมออกจากรถ ก่อนจะถูกนำตัวขึ้นรถพยาบาลไป

 



เครื่องช่วยชีวิตถูกโยงระยางเข้ากับร่างของผม ผมหายใจเองแทบจะไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เสียงคุณพยาบาลกระซิบบอกผมว่าอย่าหลับ แต่เพราะความเจ็บปวดทางร่างกายที่มากเกินไป ผมไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ก่อนที่จะหมดสติไปผมเห็นใบหน้าคุณลอยมา ภาพวันวานที่เราเคยใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แม้แต่จูบแรก ครั้งแรกของเรา .. เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกกลัวความตายถึงขนาดนี้ กลัวการพลัดพรากจากคุณ

 




กลัว..กลัวไม่ได้อยู่กับคุณ

 




ผมอยู่ที่ไหนสักที่ ทุกอย่างขาวโพลนไปหมด ทุกๆอย่างก้ำกึ่งระหว่างความเป็นจริงกับความฝัน ผมเดินมาเรือยๆจนพาตัวเองมาหยุดยืนอยู่ตรงทางแยกสองทาง แยกที่ผมต้องเลือก อีกทางเป็นทางที่โรยไปด้วยกลีบดอกไม้ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนชวนให้เดินเข้าไป ส่วนอีกทางเป็นทางธรรมดาไม่ได้ถูกประดับไปด้วยดอกไม้ส่งกลิ่นหอม

 



ผมต้องเลือก



และสัญชาตญาณของผมบอกตัวเองได้ว่า หากผมเลือกผิด ผมจะไม่ได้เจอคุณตลอดกาล



และผมก็คงทนไม่ได้


 

ผมต้องเลือกแล้ว ได้โปรดช่วยผมด้วยนะครับ

 



“ฮึก กลับมาหาพี่”

“ควานลิน กลับมาหาพี่”

“ได้โปรด .. พี่ขอร้องล่ะ”

 




กำลังรอผมอยู่ใช่ไหมครับ

หวังว่าผมจะเลือกถูก

แล้วเจอกันนะครับพี่ดงโฮ

 


.

.

.

.




ผมลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความยากลำบาก เสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะ คุณกุมมือผมไว้แนบใบหน้าคม ซุกใบหน้านอนลงบนเตียงเดียวกับผม อดส่งยิ้มให้กับภาพนั้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าผมหลับไปนานเท่าไร หนึ่งวัน สองวัน หรือสามวัน ผมเหมือนคนไร้เรี่ยวแรงพยายามฝืนยกมือขวาทั้งๆที่รู้ว่ายากลำบากขึ้นลูบศรีษะคุณเบาๆ คุณรู้สึกตัวตื่นลืมตามองผมด้วยความตกใจ กดออดเรียกพยาบาลยกใหญ่

 



คุณร้องไห้เมื่อเห็นผมกลับมา

คุณยืนตัวสั่นเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก

 



ผมขอโทษนะ ..

 



คุณพยาบาลออกไปแล้ว เหลือเพียงแค่คุณกับผมในห้องสีขาวห้องใหญ่ คุณคว้าผมเข้าไปกอดแนบแน่น ผมร้องไห้ คุณร้องไห้ เราต่างร้องไห้ ผมรู้ครับ ผมรู้ แม้แต่ผมเองผมยังกลัวเลย ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ

 


“คนใจร้าย รู้ตัวไหมว่าใจร้ายที่สุด”



“ฮึก ผมขอโทษ”



“เราหยุดหายใจไปตั้งกี่รอบรู้บ้างไหม พี่กลัว กลัวหลินไม่กลับมา”



“ผมกลับมาแล้ว ไม่ร้องนะครับ”



“พี่ไม่ให้เราไปไหนอีกแล้ว ไม่ให้แล้ว”



“ขอโทษ ฮึก ผมขอโทษ”



“รักมากๆ รักจะบ้าอยู่แล้ว รักที่สุดเลย”



“ผมรู้ รักนะ รักเหมือนกัน”



 

กว่าเราจะหยุดร้องไห้เวลาผ่านไปนานมากเหลือเกิน คุณตาบวมช้ำ ผมก็เช่นกัน ผมรักคุณมากๆ ชีวิตนี้ผมมีแค่คุณ

 




ขอบคุณที่รอผมกลับมา ขอบคุณที่ดีใจกับการกลับมาของผม

ได้โปรดรักผมไปอีกนานๆนะครับ เพราะผมรักคุณมากๆเลยล่ะ

 


ในอนาคตผมจะรักคุณให้มากกว่านี้ จะดูแลคุณให้เหมือนที่คุณดูแลผม จะเป็นคู่ชีวิตที่ดีของคุณ ภาพในอนาคตของเราสองคนที่ผมหวังไว้ก็คือการได้เดินเคียงข้างคุณไปจนสุดทาง ไม่ว่าทุกข์หรือสุขผมพร้อมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ

 



จะไม่ทิ้งไปไหนอีกแล้วครับ

 



พลุปีใหม่ถูกจุดขึ้นทำให้เราจำต้องละริมฝีปากที่เชื่อมระหว่างกันออกมาอย่างเสียดาย สีของพลุตัดกับสีท้องฟ้าดำขลับ ครั้งแล้วครั้งเล่าที่พลุถูกจุดขึ้นไปเราต่างยืมชมมันด้วยความตื่นเต้น คุณส่งยิ้มให้ผมสลับกับมองพลุสวยงาม คุณรั้งเอวผมเข้าไปหาตัวก่อนเราจะจูบกันอีกครั้ง อีกครั้ง ... และอีกครั้ง

 



“สวัสดีปีใหม่นะครับที่รักของพี่”

“สวัสดีปีใหม่นะครับที่รักของหลิน”

 




เราเป็นของกันและกันนับครั้งไม่ถ้วน สัมผัสอ่อนโยนของคุณทำผมแทบบ้า ผมรักคุณ รักทุกอย่างของคุณ คำบอกรักหวานหูถูกกระซิบข้างหูผมซ้ำไปมาด้วยเสียงเหนื่อยหอบสุดแสนจะเซ็กซี่ แรงขยับกายที่ถูกส่งมาทำเอากายสั่นคลอนไปทั้งร่าง ผมจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ ผมจะบอกรักคุณ จะบอกรักไปจนกว่าผมจะหมดแรงพูดเลย

 




“รักนะครับ หลินรักพี่มากๆ”

“รักที่สุดเลย”

 



เราจะอยู่ด้วยกันเสมอ นั่นคือคำสัญญาของคุณในวันแต่งงานของเรา ผมจำมันได้ดี เรื่องราวหลายร้อยพันที่เรามาเผชิญมาด้วยกันเป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าคุณทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับผม

 



ผมก็จะอยู่กับคุณเสมอเช่นกันครับ .. พี่ดงโฮ

คุณพระอาทิตย์ของผม :)


#crushโฮลิน

------------------------------------

 TALK : จ๊ะเอ๋ เจอกันอีกแล้ว ตั้งใจเขียน #โฮลินอีกปี สัก 3-4 เรื่อง ไม่รู้จะทำสำเร็จไหม แต่จะพยายาม หวังว่าจะสนุกและมีความสุขกับฟิคนะคะ หวังว่าจะเป็นฟิคที่ทุกคนไว้อ่านช่วงสิ้นปีได้ค่ะ 55555 สายผลิต(ฝึกหัด)จะทำให้ดีที่สู๊ด ดีใจที่ได้ลงเรือลำเดียวกับทุกคนจริง ๆ นะ รักมากเลย อยู่ชิปโฮลินด้วยกันไปอีกนาน ๆ นะคะ เลิ้บ 

ฝากกดติดตาม + คอมเม้น หรือ #crushโฮลิน ด้วยค่า เจอกันใหม่เมื่อเราขยัน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,000 ความคิดเห็น

  1. #507 Khunmedsai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 15:28
    ละมุนมาก ไม่ไหวแล้ววว
    #507
    0
  2. #342 เดช อุดม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 02:59
    น้ำตาไหลไม่ไหวแล้วแง
    #342
    0
  3. #341 หมีคริสลี่ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 23:48
    ดีมากกกกก ฟีลกู๊ดมากๆ อ่านแล้วดีต่อใจมากฮือออออ แต่ตอนน้องอยู่โรงพยาบาลคือใจแป้วเลย แงงง
    #341
    0
  4. #340 baekhoismysmile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 23:15
    โอ้ยยยยยย ชอบมากเลยค่ะ แงงง
    #340
    0
  5. #339 baekhoismysmile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 23:15
    โอ้ยยยยยย ชอบมากเลยค่ะ แงงง
    #339
    0
  6. #338 baekhoismysmile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 23:15
    โอ้ยยยยยย ชอบมากเลยค่ะ แงงง
    #338
    0
  7. #337 ptrp. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 13:25
    ฮือ ตอนหลินกลับมาเราน้ำตาคลอเลยค่ะ อบอุ่นมากๆๆๆๆๆๆ
    #337
    0
  8. #336 Fruit-Tea (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 07:23
    ตกใจจจจ นึกว่าน้องจะตาย แงงงง
    #336
    0
  9. #335 Fruit-Tea (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 07:22
    ตกใจจจจ นึกว่าน้องจะตาย แงงงง
    #335
    0
  10. #334 ansine (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 00:01
    ใจหายใจคว่ำตอนที่น้องโดนชน... T-T ขอบคุณที่ไม่เเต่งจบเเบบเเบดเอนดิ้งนะคะ
    #334
    0
  11. #333 Fhunter (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 23:47
    โอ๊ยยยยย ชอบบบบ ตอนแรกนึกว่าจะตัดจบที่ขอแต่งงาน สักพักมาเป็นอุบัติเหตุ ใจหล่นตุ๊บ ไม่อ้าววววหักมุมแบบนี้ย์ แล้วพอน้องฟื้นแบบกรี๊ดดดดดกดก คู่ชีวิตที่แท้ทรู อยู่ด้วยกันจนถึงสุดปลายทางเลยนะทั้งสองคน ฮืออออ ชอบมากค่ะ
    #333
    0
  12. #332 Meawmeowww (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 23:14
    ลุ้นมาก แงง จบดี แฮปปี้
    #332
    0
  13. #331 Prang_Prang_jang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 22:59
    ละมุนดีต่อใจจจ เกือบไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
    #331
    0
  14. #330 z_Tamapure_z (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 22:25
    แอบลุ้นตอนจบมาก นึกว่าน้องจะไปจริงๆ
    อบอุ่นน่ารักมากค่ะ ชอบบ
    #330
    0
  15. #329 lerr (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 20:38
    ไรท์สู้สู้ๆๆๆ
    #329
    0