'BOY & BOY' ♥ SF/OS Produce101 Store

ตอนที่ 9 : ► Sour Grapes I :: Lim Youngmin x Jung Sewoon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    10 ก.ค. 60

Sour Grapes I

Lim Youngmin x Jung Sewoon

 

 

 

 

 

 

 

            คนบางคนเกิดมาเป็นได้แค่อาหารตา

            ต่อให้เป็นเจ้าของหัวใจก็กินไม่ได้อยู่ดี!

 

 

 

 

           

 

 

 

 

          “พี่อบคุกกี้มาให้ เห็นว่าน้องเซอุนชอบ ทานเยอะๆ นะครับ”

            เสียงทุ้มที่ขัดกับใบหน้าของรุ่นพี่คนนึ่งดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มกว้างที่แสนจะเป็นมิตร แต่เจ้าของชื่อนั้นกลับไม่ได้รู้สึกเป็นมิตรตามสักเท่าไหร่นัก ทั้งๆ ที่ใจจริงอยากจะกลอกตาแล้วทำหน้าเบื่อหน่ายตอบกลับไปด้วยซ้ำ แต่เขามีมารยาทมากพอที่จะปฏิเสธความรู้สึกที่ส่งผ่านถุงคุกกี้และรอยยิ้มนั้นไปอย่างนุ่มนวล เซอุนจึงยิ้มแห้งพร้อมกับค้อมศีรษะเล็กน้อยเป็นเชิงขอบคุณรุ่นพี่ใจดี

            “ขอบคุณมากนะครับ แต่คราวหลังไม่ต้องก็ได้ ผมเกรงใจ” เด็กหนุ่มตอบกลับไป แน่นอนว่านั่นทำให้เจ้าของถุงคุกกี้ยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกถึงรูหู       

            ยิ่งได้รับรอยยิ้มแบบนี้ เซอุนก็ยิ่งไม่ชอบใจ

            “ไม่เป็นไรหรอก ไม่ลำบากพี่เลย พี่อยากเห็นน้องเซอุนกินดีอยู่ดะ...”

            ครืด!

            ทว่ายังไม่ทันที่จะสิ้นเสียงประโยคนั้น เสียงของเก้าอี้ที่ถูกถีบเสียดสีกับพื้นจนดังครืดนั่นก็ฉุดความสนใจของทั้งสองคนให้หันไปมอง แต่ดูเหมือนว่าต้นเหตุของเสียงนั้นจะไม่ได้ดูเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเลยสักนิด ซ้ำทั้งยังไหวไหล่ราวกับว่าไม่ได้แยแสเรื่องที่เกิดขึ้น

            “ตีนมันลั่น” คำพูดที่ค่อนข้างขัดกับภาพลักษณ์ดังขึ้นมา นั่นทำให้เซอุนขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย แล้วจึงหันไปหารุ่นพี่เจ้าของถุงคุกกี้อีกครั้ง

            “ขอโทษแทนเขาด้วยนะครับ พอดีแฟนผมเขาเป็นโรคจิต” ว่าจบแล้วก็ชี้ไปยังคนผมแดงที่นั่งอยู่เยื้องไปทางด้านหลังเขา คนถูกหาว่าเป็นโรคจิตไม่ได้โมโหที่อีกฝ่ายพูดแบบนั้น ซ้ำทั้งใบหน้าหล่อติดจะหวานนั่นยังยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่งราวกับผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า

แน่นอนว่าเมื่อได้ยินคำพูดนั้นเจ้าของถุงคุกกี้ก็ยิ้มแห้งๆ เขาโบกมือลารุ่นน้องประจำภาคที่กำลังเป็นที่พูดถึงกันอยู่ในขณะนี้ ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปตามทางที่ตัวเองเดินมาแทบไม่ทัน

ภาพตรงหน้าทำให้ยองมินเบ้ปากออกมา ก่อนจะหัวเราะเสียงดังจนเซอุนต้องหันไปมองให้หยุด แต่มีหรือที่คนอย่างเขาจะหยุด ยิ่งเซอุนถลึงตาใส่เขา เขาก็ยิ่งหัวเราะเสียงดังมากขึ้นกว่าเดิม โชคดีที่เลาจ์ใต้ตึกเรียนในตอนนี้ไม่มีคนมากนัก ไม่อย่างนั้นล่ะก็ยองมินคงจะโดนลากคอออกไปพร้อมกับรุ่นพี่คนนั้นแล้วแน่ๆ

“พี่นิสัยไม่ดีเลย” คนอายุน้อยกว่าเอ่ยขึ้น นั่นทำให้คนที่ถูกเรียกว่าพี่หยุดหัวเราะแล้วมุ่ยหน้าลง

“ก็มันมาจีบเราอ่ะ จะให้พี่อยู่เฉยๆ เหรอ”

“แต่ก็ไม่น่าทำแบบนี้ บอกเขาดีๆ ก็ได้”

“พอดีนิสัยมันไม่ได้ดีตามหน้าตา” ว่าจบแล้วก็เสมองไปทางอื่นด้วยความไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่

ยองมินล่ะไม่ค่อยชอบช่วงนี้สักเท่าไหร่เลย เขาไม่รู้ว่าหนังสั้นที่ตัวเองร่วมทำกับเพื่อนในงานไฟนอลโปรเจ็กต์ถูกฉายไปถึงที่ไหนบ้าง นอกจากที่ตึกเรียนของเขาในเทศกาลหนังประจำปีของคณะ และเพราะเขาไม่รู้นั่นแหละเขาถึงกังวลอยู่ว่าจะมีใครเห็นหน้าของเซอุนที่เข้าไปเป็นนักแสดงในหนังสั้นของเขาหรือเปล่า

สาบานได้เลยว่าตอนนั้นยองมินแทบจะกินหัวจินอูเข้าไป ตอนแรกบทนำของเรื่องนี้จะตกเป็นของเซอุนด้วยซ้ำ แต่เขาก็ใช้อำนาจถือความใหญ่ในการควบคุมการถ่ายทำ ชักแม่น้ำทั้งห้าโยนบทนั้นให้ฮังนยอน แล้วปล่อยบทที่เดินไปเดินมา ไม่มีบทพูดมาให้กับเซอุนแทน

นี่ขนาดว่ายังไม่ได้บทนำ ยังมีใครก็ไม่รู้ตามมาหา ตามมาหยอด ตามมาซื้อของมาให้ไม่เว้นว่าง อิม ยองมินอยากจะบ้า เขาแทบจะพ่นไฟใส่ทุกคนที่เดินเข้ามาเฉียดจองเซอุนในระยะหนึ่งเมตร

เพื่อนเขามันไม่น่าคิดผิดถูกใจจนเอาไปเล่นหนังสั้นด้วยเลย

ให้เป็นเด็กปีหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จักยังดีกว่าเยอะ

“ผมต้องไปเรียนแล้วนะ” คนอายุน้อยกว่าว่า ก่อนจะกวาดข้าวของที่อยู่บนโต๊ะใส่กระเป๋าสะพายข้างไปอย่างลวกๆ ทั้งปากกาและกระดาษรายงานที่เพิ่งปั่นเสร็จไปก่อนหน้านี้ไม่นาน  

“ให้รอเลิกเรียนไหมอ่ะ”

 “พี่ว่างเหรอ ทำตัวเหมือนคนไม่มีงานทำเลย” สาบานได้เถอะว่าถึงทำเป็นพูดลอยๆ แต่เซอุนคิดจริง

“ส่งงานแล้วมันก็ว่างอ่ะ แต่อาทิตย์หน้าก็คงไม่ว่าง ต้องถ่ายงานอีกวิชานึง เนี่ยนานๆ จะว่างเลยอยากอยู่กับแฟน” ยองมินตอบกลับไปแล้วท้าวคางมองคนที่กำลังรูดซิปกระเป๋าของตัวเองอยู่

“พี่พูดมาขนาดนี้แล้วไม่ต้องถามผมก็ได้นะ”

            “งั้นพี่รอที่ร้านกาแฟใต้ตึกนะ” ว่าจบแล้วก็หยัดกายลุกขึ้นเดินไปยังร้านกาแฟใต้ตึกที่อยู่ติดกันกับเลาจ์สำหรับนั่งพักผ่อนในทันทีโดยไม่ถามความสมัครใจของเซอุนสักคำ แต่ก่อนจะไปก็ไม่วายส่งมือมาขยี้ผมเขาจนเสียทรงอีก

            จอง เซอุนละอยากจะก่นด่ายองมินสักสี่ห้าคำ แต่ติดว่าคนขายาวเดินลิ่วไปตั้งแต่เขายังไม่ทันอ้าปากแล้ว

            บางครั้งเขาก็รู้สึกว่า...

            เขาคิดผิดที่ตอบตกลงเป็นแฟนกับมนุษย์ประเภทนี้...

            ประเภทแบบอิม ยองมิน

 

 

 

 ----------------- Sour Grapes -----------------

 

 

 

            ยองมินนั่งมองคนที่เดินผ่านไปผ่านมาในร้านกาแฟใต้ตึกเรียนของเซอุนไปเรื่อยๆ ตอนนี้ในหัวของเขาไม่ได้มีอะไรให้คิดมากนัก หลังจากที่ส่งงานไปเรียบร้อยแล้วเขาก็รีเซตตัวเองเพื่อเตรียมรับมือกับงานชิ้นต่อไป ถึงจะเห็นเขาและผองเพื่อนดูเหมือนคนไม่ค่อยเอาการเอางาน แต่ความเป็นจริงแล้วโปรดักชั่นของพวกเขาสร้างผลงานไว้เยอะมากๆ ตั้งแต่ตอนเรียนปีหนึ่ง จนหลายครั้งเซอุนก็ถามเขาอยู่บ่อยๆ ว่าคลิปนี้ หรือหนังสั้นเรื่องนี้เขาเป็นคนทำหรือเปล่า

            แน่นอนว่าทุกครั้งยองมินมักจะยืดอกแล้วตอบกลับไปว่าเป็นฝีมือของเขาและผองเพื่อนเอง

            แต่เซอุนเองก็มักจะตอบกลับมาว่าหน้าอย่างเขาไม่น่าเก่งได้ขนาดนี้

            โอเค...พอดีว่าเขาเป็นคนคิดในแง่บวก เขามักจะคิดว่านั่นเป็นคำชม

            แล้วมันก็เป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ที่เขาเริ่มคบหาดูใจกับรุ่นน้องปีหนึ่งที่เข้ามาใหม่ ยองมินจำอีกฝ่ายได้ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาในมหาวิทยาลัย เพราะเด็กคนนี้แหละเป็นคนเดียวที่กล้าต่อปากต่อคำกับรุ่นพี่ในวันรับน้อง กล้าพูดว่าอะไรที่บกพร่องในงานวันนั้นด้วยเหตุผลทุกอย่าง ในขณะที่เด็กคนอื่นไม่กล้าแม้แต่จะแสดงความคิดเห็นในเชิงบวกเลยด้วยซ้ำ

ความจริงแล้ววันนั้นยองมินเป็นแค่คนที่เดินไปหาเพื่อนที่คณะมนุษย์ฯ แล้วบังเอิญไปเห็นฉากนั้นพอดี จากนั้นก็เดินหน้าตามจีบอีกฝ่ายมาโดยตลอด เริ่มจากเพื่อนของตัวเอง ไปจนถึงชวนน้องมาทำงานด้วยกัน แน่นอนว่าตอนแรกเขาโดนปฏิเสธ ปฏิเสธแบบทุกทางเลยด้วย ยองมินยังจำความชอกช้ำที่น้องบล็อกคาทก บล็อกเบอร์เขา แล้วโดนหาว่าเป็นโรคจิตได้อยู่เลย

ถึงตอนนี้มันจะผ่านมาเกือบสามเดือนแล้วก็ตาม แต่ยองมินก็ยังโดนหาว่าเป็นโรคจิตอยู่ จนเขาเองก็เริ่มจะคิดแล้วเหมือนกันว่าตัวเองคงจะเป็นโรคจิตจริงๆ เพราะเวลาเซอุนพูดคำนี้ออกมาทีไรแล้วมักจะชอบใจทุกที

หรือบางทีเขาอาจจะเรียนหนักเกินไป

มีใครเคยบอกเขาไหม?

 

คาทก!

Sharkinthecoldpool : ยองมิน มึงอยู่ไหน?

 

แต่ข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์ทำให้ยองมินหลุดออกจากความคิดของตัวเอง เพลงที่กำลังเล่นอยู่สะดุดเล็กน้อยหลังจากที่เสียงแจ้งเตือนดังแทรกขึ้นมา ชายหนุ่มกดเข้าไปอ่านข้อความนั้นในแอปพลิเคชั่นสีเหลืองก่อนจะพิมพ์ข้อความตอบกลับไป

 

Alpaca_Boy : อยู่มหาลัย

 

เมื่อพิมพ์แล้วก็กดออกไปเปลี่ยนเพลง เมื่อเพลงรักหวานๆ ที่เซอุนชอบแอบเอามาใส่ในโทรศัพท์ของเขาดันสุ่มมาเจอพอดี ยองมินจัดการเปลี่ยนมันเป็นเพลงอาร์แอนด์บีที่เจ้าตัวชื่นชอบแล้วกดเข้าไปในกลุ่มแชทอีกครั้ง

 

Sharkinthecoldpool : วันนี้ไม่มีเรียนนี่ เอ๊ะ หรือมีแต่กูลืม?

Daddy : มันไปเฝ้าเมีย

มังกรน้อยของจินยองงี่ : ไอ้นี่มันร้าย

.

.

.

Alpaca_Boy : ว่างเหรอเสือกเรื่องกูจัง

 

ถึงจะพิมพ์ไปแบบนั้นแต่เขาเองก็ไม่ได้จริงจังอะไร เขาสนิทกับพวกนี้จนรู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว ทุกคนต่างก็รู้ดีว่านิสัยใครเป็นยังไง ลองมาพูดเพราะๆ ใส่กันสิ...วันนั้นฟ้าน่าจะผ่า

 

 Sharkinthecoldpool : กูแค่จะถามว่ามึงจะย้ายหอวันไหน จะได้นัดปาร์ตี้ถูก

 

แล้วยองมินก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย ปาร์ตี้?

 

Realbaekho : ปาร์ตี้ต้อนรับเพื่อนกลับจากป่า

 Alpaca_Boy : อ้าว อีกอนมันจะกลับมาแล้วเหรอวะ

Daddy : เยสเซ่อะ!

Sharkinthecoldpool : กูเลยมาถามมึงเนี่ย เดี๋ยววันชนกับวันที่มึงย้ายหอ ถ้าไม่มีหมาในปากมึงมาเพ่นพ่านแล้วงานมันจะกร่อยๆ  

 

 หลังจากอ่านจบยองมินก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ชอบคิดบวก...บวกมันเลยดีไหมวะ

           

Alpaca_Boy : กูย้ายเสร็จแล้วอ่ะ เซอุนช่วยกูย้ายเมื่อวาน

Realbaekho : เหยดดดดดดดดดดดดดดดด

Daddy : สมแล้วที่เป็นปรมาจารย์คนบาปที่กูนับถือ

มังกรน้อยของจินยองงี่ : แล้วมึงจะรู้ว่าการย้ายมาอยู่ห้องเดียวกันกับแฟนแม่งโคตรนรก 

Alpaca_Boy : ทำไมวะ

            .

            .

            .

          “ทำไมหน้าเครียดจัง”

              แต่ยังไม่ทันที่จะได้รับคำตอบ ยองมินก็ละความสนใจออกจากหน้าจอโทรศัพท์ในมือแล้วเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงทักทายนั่น เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไปนอกจากส่ายหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงบอกว่าไม่มีอะไรต้องสนใจ แล้วนั่งมองคนมาใหม่ที่หยิบแก้วอเมริกาโน่ของเขาไปดูด

            “เรียนเป็นไงบ้าง” คนอายุมากกว่าถาม แน่นอนว่าไม่ต้องรอคำตอบยองมินก็พอจะเดาได้จากสีหน้าของคนที่ดูไม่ต่างจากศพในตอนนี้

            “เราจะไม่คุยกันเรื่องนี้”

            “โอเคๆ” ว่ากลั้วหัวเราะ ก่อนจะถามคนตรงหน้าต่อ “แล้วจะไปไหนไหม หรือจะกลับห้องเลย”

            เซอุนวางแก้วกาแฟของยองมินคืนบนโต๊ะ เขาทำหน้าเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ ก่อนจะตอบออกไป

            “เหมือนต้องแวะซื้อของใช้ก่อน เมื่อวานย้ายของพี่เข้ามา แล้วไม่มีอะไรเลยนอกจากเสื้อผ้ากับขยะ”

            “เขาเรียกชีทเรียน” ยองมินแก้คำให้ใหม่

            “นั่นแหละ”

            “งั้นก็ไปดิ นั่งรอให้แม่พี่มาตัดริบบิ้นเหรอ” ว่าแล้วก็หยัดกายลุกขึ้นพร้อมกับถือแก้วกาแฟติดมือไปด้วย เดินนำเซอุนออกจากร้านกาแฟใต้ตึกไป ในตอนนั้นเองข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอของเขาอีกครั้ง ยองมินละความสนใจจากคนข้างๆ ไปชั่วครู่หนึ่ง และทันทีที่อ่านข้อความนั้นจบ เรียวคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันพร้อมกับความสงสัยนับไม่ถ้วนที่เข้ามาในความคิดของเขา  

           

มังกรน้อยของจินยองงี่ : มึงจะกลายเป็นคนบาปที่คิดอยากจะกดน้องตลอดเวลาแบบกูไง!

             

 

 

 

 ----------------- Sour Grapes -----------------

 

 

 

 

 โอเค...

ตอนนี้ยองมินเข้าใจอย่างชัดเจนแล้วกับสิ่งที่ยงกุกบอกเขาในวันนั้น

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ ยองมินแค่อยากจะเห็นหน้าจอง เซอุนยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้น ถึงได้แกล้งทำเป็นย้ายของออกจากห้องพักเดิม โดยอ้างว่าถูกรูมเมทตัวดีอย่างคังอีกอนเฉดหัวออกมา ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเขาอยู่ห้องคนเดียวมาทั้งเทอมแถมยังหารครึ่งกันเหมือนเดิมทุกเดือนด้วย เนื่องจากรูมเมทมีภารกิจต้องไปทำงานที่ต่างประเทศทั้งเทอม หลังจากที่ตัดสินใจวางแผนแล้วคุยเรื่องนี้เพื่อตกลงเรื่องการย้ายห้อง โต๊ะพนันก็ได้ถือกำเนิดขึ้นในกรุ๊ปแชทของพวกเขาทันที สาบานได้เลยว่าตอนแรกทุกคนลงพนันกันเลยว่าเซอุนต้องไม่เชื่อเขาแล้วไล่ตะเพิดเขาออกจากห้องจนวิ่งกลับมาแทบไม่ทัน

แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตร เมื่อเซอุนแทบจะไม่ปริปากถามอะไรเลย นอกจากถามแค่ว่าเขาจ่ายค่าเช่าห้องตรงเวลาทุกเดือนหรือเปล่ากับใช้ไฟเปลืองไหม

แน่นอนว่าผู้ชนะพนันครั้งนั้นก็คืออิมยองมินคนนี้แต่เพียงผู้เดียว แถมเซอุนยังใจดีไปช่วยเขาย้ายของออกจากห้องอีก เขาล่ะซาบซึ้งจริงๆ น้ำตาของเขามันจะไหลออกมาจนตาพร่ามัวบางทีก็มองเซอุนเป็นคน บางทีเห็นเป็นนางฟ้า

เชื่อเถอะว่าความซาบซึ้งของยองมินอยู่ได้แค่ไม่กี่วันเท่านั้น เขาก็รับรู้ได้ถึงนรกบนดินที่ยงกุกที่เอ่ยถึงไว้ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยได้สังเกตอะไรมากนักในเวลาที่อยู่ด้วยกันในห้อง แต่เหมือนช่วงนี้ร่างกายของเขามันมักจะมีปฏิกิริยาแปลกๆ อยู่เรื่อย

โอเค...เขายอมรับว่าเขาก็เป็นผู้ชายคนนึง

แต่เขาไม่เคยคิดว่าแค่เห็นจอง เซอุนใส่กางเกงขาสั้นแค่เข่ากับเสื้อยืดตัวย้วยๆ นอนดูหนังซอมบี้อยู่บนเตียงในห้องแล้วมันจะทำให้รู้สึกปั่นป่วนได้ขนาดนี้ ตอนแรกเซอุนก็ถามเขานะว่าเขาจะอยู่ในห้องพักเล็กๆ แบบนี้ได้หรือเปล่า ห้องพักที่เปิดประตูเข้ามาก็มองเห็นเตียงนอนแล้ว โซฟาไม่มี มีแต่โต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็ก แถมโทรทัศน์ก็วางอยู่ปลายเตียงมีแค่พื้นที่แคบๆ ให้เดินผ่านเท่านั้น ยิ่งพื้นที่ว่างสำหรับนั่งสังสรรค์นี่ตัดออกไปได้เลย ด้วยความที่เป็นคนคิดบวกก็คิดว่าไม่เป็นไร ห้องเล็กๆ น่ารักอยู่ด้วยกันจะได้อบอุ่น แต่ไปๆ มาๆ มันเริ่มจะไม่อบอุ่นซะแล้วล่ะ

พักนี้รู้สึกร้อนๆ ยังไงชอบกล  

จากที่เคยสบประมาทคิม ยงกุกไว้ว่าเป็นคนกากและไม่แน่จริง จากที่เคยหมายหัวคัง ดงโฮ คิม ซังกยุน และจู อูจินไว้ว่าเป็นพวกคนบาป ชอบใช้ชีวิตเสี่ยงคุกเสี่ยงตาราง จู่ๆ คำพูดพวกนั้นก็เหมือนย้อนเข้าตัวเขายังไงก็ไม่รู้

ตั้งสติไว้ยองมิน ตั้งสติไว้ก่อนนะ

            เขาเคยได้ยินแต่ยิ่งคนเป็นแฟนกันย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันจะยิ่งทะเลาะกันง่ายขึ้น แต่มันใช้ไม่ได้กับเขาเลยสักนิด ยิ่งอยู่ใกล้แบบนี้ยิ่ง...

            “คิดอะไรอยู่อ่ะ”

            “ห๊ะ?”

            เหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่ากำลังทำความผิดอยู่ ยองมินตาโตแล้วมองไปทางซ้ายทีขวาที มือข้างหนึ่งขึ้นเกาที่ข้างขมับเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป

            “กำลังคิดว่านางเอกนมโตดี...โอ๊ย!” ตอบกลับไปยังไม่ทันจะจบประโยคดี เขาก็โดนตีเข้าไปที่ต้นแขนอย่างแรง

            เป็นมาโซคิสม์ก็ไม่บอกพี่นะเซอุน

            “วันๆ พี่ก็คิดแต่เรื่องแบบนี้” แล้วก็หยิกต้นแขนคนที่นอนอยู่ข้างๆ อีกหนึ่งครั้ง “ถ้ารู้แต่แรกว่าเป็นคนแบบนี้ ผมจะปล่อยให้พี่อกหักไปแล้ว”

            เมื่อได้ยินแบบนั้น คนอายุมากกว่าก็โอดครวญ เขาหยัดกายขึ้นจากเตียงนอนมานั่งขัดสมาธิมองคนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ด้านข้าง แน่นอนว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไรออกไป เซอุนก็หันมามองตาขวางใส่เขาซะก่อน

            เป็นอีกครั้งที่ยองมินรู้สึกพ่ายแพ้

            “ผมถีบพี่ตกเตียงได้นะ” ไม่ว่าเปล่ายังยกเท้าขึ้นมาข้างหนึ่งชูให้เขาดูอีก ดูเหมือนว่าไม่ต้องพูดอะไรออกไปเซอุนก็ดักทางเขาได้หมดเลยจริงๆ นี่ขนาดเขาแค่นั่งมองนะ แค่มองจริงๆ สาบานได้เลย

            แต่ความคิดมันไปไกลกว่าการกระทำแล้ว

            อันนี้ก็ไม่ถือว่าผิดใช่หรือเปล่า?

            “เห็นพี่เป็นคนยังไงกัน หื๊ม?” แกล้งถามออกไป ก่อนจะส่งสายตาอ้อนๆ ให้ กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครได้สายตาแบบนี้จากเขาไป

            “เป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้ เอะอะพี่ก็จับนู่นจับนี่ผมตลอด อย่าคิดว่าผมไม่รู้”

            ยองมินได้แต่ยิ้มแห้ง โอเค...เขายอมรับอีกครั้งว่าก่อนหน้านี้เขาทำแบบนั้นจริง

            ก็เซอุนน่ารักนี่หน่า เห็นตรงไหนก็อยากจับไปหมด

          อยากจับทั้งตัวเลย ฮ่า 

            “แล้วก็ชอบทำหน้าแบบนี้ด้วยอ่ะ เหมือนพวกเฒ่าหัวงูเลย”

            “โอ้โห เกินไป มันเกินไปแล้ว”

            “ก็เลิกทำหน้าหื่นสิ รู้ไหมว่าตัวเองเก็บสีหน้าไม่เก่ง” ว่าจบแล้วก็ย่นจมูกใส่อีกฝ่าย ก่อนจะหันไปสนใจกับฉากผ่าหัวซอมบี้ตรงหน้าต่อ แสร้งทำเป็นไม่สนใจคนตัวสูงกว่าแม้จะรู้สึกร้อนเห่อขึ้นมานิดๆ กับสายตาแบบนั้นก็เถอะ

            คนอย่างอิม ยองมินน่ะ ได้คืบจะเอาศอก ได้ศอกจะเอาวา!

            “จอง เซอุน” คนอายุมากกว่าเรียก แต่เจ้าของชื่อกลับไมได้สนใจนอกจากฉากยิงซอมบี้ นั่นทำให้ยองมินรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะพ่ายแพ้อีกครั้ง

            ร่างสูงโปร่งจึงขยับไปบังทัศนวิสัยตรงหน้าของเซอุน ก่อนจะนั่งคร่อมร่างคนอายุน้อยกว่าที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ตรงหน้า

            “โว๊ะ! คนจะดูหนัง”

            “ไม่ให้ดู” เถียงกลับเป็นเด็กๆ คนเซอุนมุ่ยหน้าด้วยความไม่พอใจ แต่ยองมินกลับยิ้มร่ายิ่งกว่าตอนที่อาจารย์บอกคะแนนสอบวิชาประวัติศาสตร์ฟิล์มซะอีก

            “ออกไป ไม่ออกผมถีบ”

            แน่นอนว่าเซอุนพูดจริง ทำจริง

            “ขอกอดหน่อยไม่ได้เหรอ” แกล้งดัดเสียงอ้อนแล้วช้อนตามองอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลเมื่อเซอุนมองเห็นร่างที่แท้จริงของเขาตั้งแต่เมื่อสองเดือนก่อน

            “จะออกไปดีๆ หรือจะเจ็บตัวก่อน”

            “แค่กอดเอง”

            “ไม่!

            “ใจร้าย”

            “เออ! ใจร้าย”

            เถียงกันไปเถียงกันมาแบบนั้น แล้วยองมินก็กดสายตามองคนอายุน้อยกว่านิ่งๆ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้กับใบหน้าของเซอุนอย่างรวดเร็ว เมื่อล็อคเป้าหมายเป็นริมฝีปากนั่นได้แล้ว

            “โอ๊ะ!

            แต่ดูเหมือนว่าจะช้ากว่าเซอุนไปแค่เสี้ยววิ เมื่อเขาโดนฝ่ามือของอีกฝ่ายแปะลงกลางหน้าผาก พร้อมกับออกแรงดันทั้งที่หน้าและที่ไหล่ จนยองมินเอนตัวไปนอนลงบนที่ว่างด้านข้างเซอุน คนถูกกระทำโอดครวญจนเซอุนต้องเปิดเสียงโทรทัศน์ให้ดังขึ้นเพื่อกลบเสียงของยองมิน

            “อ..อื้อ! อ๊า! ไม่! อื้อ! มัน...”

            “......”

            “......”

            เสียงจากโทรทัศน์ตรงหน้าที่ดังขึ้นกว่าปกติโดยฝีมือของเซอุนนั่น ทำให้ทั้งสองคนเงียบลงแล้วหันหน้ามองกันสักครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าว่าตอนนี้อากาศในห้องมันร้อนแปลกๆ จนอยากจะเดินไปเปิดเครื่องปรับอากาศซะตอนนี้เลย เซอุนยกมือขึ้นมาเกาปลายจมูกของตัวเองเบาๆ ก่อนจะลดเสียงลงสักเล็กน้อย ความจริงแล้วฉากที่กำลังฉายอยู่นั้นเป็นฉากที่เพื่อนของนางเอกถูกซอมบี้รุมขย้ำอยู่ถึงได้มีเสียงแบบนั้นออกมา

            มันก็แค่คล้ายเสียงบ..แบบนั้น มันไม่ได้มีอะไรเลยนะเซอุน ไม่มีอะไร

            คิดในใจแล้วตั้งหน้าตั้งหน้าจดจ่อกับฉากตรงหน้าเป็นพิเศษพยายามไม่สนใจสายตาของคนข้างๆ ที่มองมา

            “ทำไมหูแดงอ่ะ” คนอายุมากกว่าแกล้งถามแล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างล้อเลียน เขาเองก็รู้อยู่แก่ใจแล้วว่าทำไมเซอุนถึงได้เป็นแบบนั้น แต่เขาก็ไม่อยากจะปล่อยโอกาสได้ล้อเลียนเด็กน้อยที่ทำเหมือนจะเก่งแต่ความจริงไม่ประสาเรื่องแบบนี้สักหน่อย

             “ยุ่งหน่า” แกล้งบอกปัดแล้วหันไปถลึงตาใส่ แน่นอนว่ายองมินยิ่งหลุดหัวเราะออกมา

            “อยากร้องบ้างป่ะล่ะเดี๋ยวพี่ทำให้”

            “ไม่ต้อง! ไปเลย ออกไปเลย ออกไปนอนนอกห้องเลย” ไม่ว่าเปล่าเซอุนยังชี้นิ้วออกไปทางประตูเพื่อไล่อีกฝ่ายกลายๆ

            “พอดีหน้าด้าน ไล่ให้ตายพี่ก็จะอยู่” ว่าจบแล้วก็ยักคิ้วข้างนึง “พี่จะอยู่”

            “พี่นี่มัน...” แล้วเซอุนก็หมดคำจะสรรหามาบรรยายความอิมยองมินในตอนนี้ ตอนนี้เขารู้แล้วล่ะว่าตัวเองพลาดจริงๆ ที่ไปตกหลุมพรางของรุ่นพี่ที่ดูท่าทางจะใจดีในวันนั้น

            ความจริงแล้วน่ะอิม ยองมินก็แค่คนใจบาปในคราบเทพบุตรเท่านั้นแหละ

            มันไม่มีจริงหรอกรุ่นพี่ที่เดินยิ้มอย่างเป็นมิตรกับทุกอย่างบนโลก มีแต่คนเจ้าเล่ห์ที่พูดเรื่องแบบนั้นออกมาได้หน้าตาเฉยต่างหาก ทำไมเขาไม่เอะใจเลยนะว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเป็นเพื่อนกับรุ่นพี่ซองอูในคณะของเขาได้ ตอนนี้เซอุนเข้าใจอย่างชัดเจนเลยล่ะ

            “ทำไมเซอุนชอบด่าพี่ในใจอ่ะ ด่าออกมาก็ได้นะพี่ไม่ถือ” ยองมินว่าแล้วท้าวคางมองคนตัวตรงหน้าตีหน้ายักษ์ใส่เขาอยู่

            อ่า...ขนาดหน้ายักษ์ยังน่ารักเลย

          ให้ตายสิ

            เจ้าของชื่อเหลือบตามองแล้วคว่ำปาก ก่อนจะตอบกลับอีกฝ่าย

            “ไม่กล้าด่าหรอก กลัวพี่สำนึกไม่ทัน” ว่าจบแล้วก็หยัดกายลุกขึ้นจากเตียง ตอนนี้หนังที่ฉายอยู่ตรงหน้าจะเป็นยังไงเซอุนไม่ได้สนใจมันอีกต่อไปแล้วล่ะ เขาต้องหาวิธีจัดการกับคนข้างๆ นี่ก่อน

            “ปากคอเราะร้ายน่ะเรา มาให้พี่จูบทีสิ เผื่อจะหายปากร้ายบ้าง”

            “อยากนอนนอกห้องใช่ไหม?” เซอุนชี้นิ้วคาดโทษอีกฝ่ายแล้วย่นจมูกใส่ ก่อนจะเดินเลยปลายเตียงไปยังตู้เสื้อผ้าที่อยู่เยื้องกัน กระโดดตัวโหยงๆ ขึ้นไปหยิบหมอนข้างที่วางอยู่ด้านบนของตู้เสื้อผ้า

            ยองมินมองการกระทำของอีกฝ่ายอย่างุนงง แต่เขาก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป นอกจากนั่งเล่นอยู่บนเตียงรอเซอุนเดินกลับมาที่เดิม

            “อ่ะ...” แล้วคนอายุน้อยกว่าก็ปาหมอนข้างในมือลงบนเตียงพอดิบพอดีกับหน้าของยองมินอย่างกับเล็งมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าจะปาใส่หน้าเขาแบบนี้

            “อะไรอ่ะ”

            “หมอนข้างไง”

            “พี่หมายความว่าเอามันมาทำไม” ยองมินแล้วชี้ลงที่หมอนข้างอันนั้น เขารู้สึกได้ถึงลางไม่ดีในชะตาของตัวเอง เหมือนตาขวามันกระตุกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้

            เหมือนแต้มบุญจะหมด สงสัยคิดบาปเยอะไปหน่อย

            “เอามากั้นไว้ ผมนอนฝั่งติดผนัง พี่นอนฝั่งข้างนอก”

            “เฮ้ยมันเกินไป...”

            “มันไม่เกินไป” เซอุนว่าแล้วตีหน้ายักษ์อีกครั้ง แต่คราวนี้ยองมินรู้ว่าอีกฝ่ายคิดจริงทำจริง แล้วถ้าเขาฝ่าฝืนล่ะก็คงจะได้นอนนอกห้องจริงๆ นั่นแหละ

            “ผมจะไปอาบน้ำแล้ว ไม่ดงไม่ดูมันละ ถ้าออกมาแล้วผมเห็นว่าโยนหมอนข้างทิ้งลงระเบียงนะน่าดู”

            สาบานได้เลยว่าเซอุนไม่ได้ขู่ แต่พูดจริงทำจริง

            “โอเคๆ” รับคำอย่างจำยอม ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้างสำหรับสองคนแต่ตอนนี้ถูกกั้นกลางด้วยหมอนข้างอันนี้แล้ว ให้ตายเถอะเขาเพิ่งจะตีเนียนแกล้งละเมอไปนอนกอดน้องเมื่อไม่กี่วันก่อนเองนะ เซอุนคิดจะใช้ไม้จูแข็งกับเขาแบบนี้แล้วเหรอ

            “เฮ้อ...” แล้วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อได้ยินเสียงล็อคประตูห้องน้ำดังขึ้นมา ดูเหมือนว่าเซอุนจะหัวแข็งกว่าที่เขาคิดไว้ ตอดนิดตอดหน่อยไม่ได้เหมือนแฟนของเพื่อนเขาเลย หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะว่าน้องเริ่มเข้าสู่วัยเดียวกันกับเขาแล้ว พอจะรู้อะไรๆ เหมือนกันกับเขา ก็เลยกลายเป็นว่ารู้ทันเขาไปหมด แถมไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ ซะด้วย

            ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ยองมินก็คิดว่าถ้าแกล้งละเมอลุกขึ้นมาปล้ำน้องมันสักคืนก็คงไม่เป็นปัญหาอะไร ไหนๆ น้องก็ผ่านพ้นวัยเสี่ยงคุกมาแล้ว ยอมลงทุนดูครั้งนึงก็ไม่น่าจะเสียหาย

            .

            .

            .

            .

            แต่เชื่อเถอะว่าสุดท้ายแล้วอิม ยองมินก็ทำได้แค่คิดอยู่ดี

 

 

 

 

 

            จอง เซอุนมีไว้แค่มองเท่านั้นแหละ

            ต่อให้เป็นแฟนอย่างเขาอย่างมากยังได้แค่จับมือเลย

            ให้ตายเถอะ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

TALK TALK TALK

            ไม่อนุญาตให้ปาหม้อไหกะละมังอะไรก็แล้วแต่มาค่ะ ไม่อนุญาต 55555555555 จริงๆ ช่างใจอยู่นานมมากว่าจะเขียนดีไหม แต่ก็คิดว่าไหนๆ ก็เขียนมาขนาดนี้ละ จะมาคิดอะไรตอนนี้ 55555555 สุดท้ายแล้วมันก็เลยออกมาเป็นแบบนี้อย่างที่เห็นนั่นแหละค่ะ เหมือนมาเป็นช็อตฟิคเปิดตัวคู่นี้เฉยๆ เลย เนี่ยแอบวางคาแรคเตอร์มานานแล้ว เราชอบความปากร้ายของพี่เขา แถมในอีพีล่าสุดเอ็มเน็ตก็มาเฉลยให้เรารู้แล้วว่าจอง เซอุนไม่ใช่คนนิ่ง น้องแค่หน้าง่วงนอนตลอดเวลาเฉยๆ ฮื่อออออ แถมได้โมเม้นจนรายการจบมาอีก เป็นคู่ที่โมเม้น 144p มากๆ เนี่ยชอบจัง อะไรที่อยู่ตามซอกหลืบจะชอบมากๆ มันกร๊าวใจ ต้องคอยมองหาตลอด 555555555555 จริงๆ ปูเรื่องเข้าสมาชิกคนสุดท้ายด้วย นี่เขียนไปเขียนมาเหมือนมันไม่ใช่sfแล้วอ่ะ มันเหมือนจะเขียนฟิคยาวเลย // ทึ้งหัวตัวเอง //

            จริงๆ ตอนนี้ค่อนข้างกดดันเล็กน้อยถึงปานกลางเพราะโดนทวงบ่อยๆ มือมันเลยฝืดๆ บางทีก็แอบกลัวว่าจะไม่ถูกใจหรือเปล่า ผิดกับเรื่องอื่นที่อยากเขียนอะไรก็เขียนเลย ฮื่ออออออ ไม่ชอบฟิลนี้เลย TT แต่แค่ไม่หลุดจาพล็อตที่วางไว้ตอนแรกก็ดีใจแล้ว หวังว่าจะเอ็นดูพิยองมินในคาแรคเตอร์นี้กันนะคะ ;---;

            ตอนนี้ทอล์คยาวอีกแล้วอย่าเพิ่งเบื่อกันนะ ;-;  สุดท้ายนี้เจอกันที่เดิมที่ #ficBxB101 นะคะ  

           

 

 

 

 

 

 

                       

           

           

           

 

 

           

             

 

           

 

 

 

 

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,026 ความคิดเห็น

  1. #2937 มะพีช (@ningthesehun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 22:51
    ให้คำปรึกษาเพื่อนในเรื่องอย่างเชี่ยวชาญ แต่พี่กลับอ่อนด๋อยเรื่องตัวเอง5555555
    #2,937
    0
  2. #2457 KHING_NICO (@KHING_NICO) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:18
    ชอบมากกว่าฟิคก็ทอร์คของไรท์นี่แหละค่ะ5555555
    #2,457
    0
  3. #2291 TaoHun DakHyo (@kim_nik) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:56
    โอ๊ยสงสารพี่ยองมินจัง
    #2,291
    0
  4. #2093 Mamimilky (@Mamimilky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 18:26
    วงวารพิยองมิน55555555 อุนลูกใจแข็งกับพี่เขามากเลยยยยยย 555555555
    #2,093
    0
  5. #2067 Scarlettsand (@Scarlettsand) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 02:09
    วงวารพี่ยองมิน5555
    #2,067
    0
  6. #1943 jung_sanv.2 (@poochaya_nit) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 19:18
    หน้าตาพี่ไม่น่าหื่นขนาดนี้อ่ะพี่ยองมิน55555555555555
    #1,943
    0
  7. #1935 AnyJinie (@minny-kyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 13:32
    วงวารพี่เขา555555 นี่พี่หื่นเกินไปหรือว่าน้องเขาหัวแข็งคะ สายบวกจริงๆ ชอบ555
    #1,935
    0
  8. #1510 TanyaratKwjy (@TanyaratKwjy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 14:08
    เฒ่าหัวงู จี๊ดเลยมั้ยล่ะพี่ยองมิน
    #1,510
    0
  9. #1434 Fujo X Kamill (@fujo-kamill) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 17:46
    โห พี่ยองมินคนกากที่แท้ทรู สงสาร 55555
    #1,434
    0
  10. #1392 Minpaca (@Minpaca) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 22:46
    เซอุนทำดีแล้วววววววว55555
    #1,392
    0
  11. #1363 พี่สาวน้องมาร์ค (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 11:19
    สงสารพี่เขานะคะ กากสุดในกลุ่มเพื่อนแล้วล่ะคะ ดันมีแฟนโหด 5555
    #1,363
    0
  12. #1359 far0h (@far0h) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 10:57
    ทำไมนุ้งใจแข็งขนาดนี้คะ เอาซะพี่ยองมินไม่กล้าแหยมเลยทีเดียว แอบสงสารพี่เบาๆ
    #1,359
    0
  13. #1347 c h e r . (@cherry_shawol) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 19:06
    นุ้งเซอุนน่ารัก 5555555 ชอบความใจแข็งความรู้ทันนี้
    #1,347
    0
  14. #1294 PXXsDq (@noeyzazahaha555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 23:32
    เกลียดอีพี่อ่ะ5555555โคตรกวนตีน ปากคอเราะร้ายละเกิน ตอนนั้นไม่น่าเลยเซอุน ไม่น่าไปตกหลุมพรางกับรอยยิ้มใจดีอันนั้นเลย5555555
    #1,294
    0
  15. #1223 GalaxyOnlyYou (@krisnoon1990) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:32
    พิยองมินคะ
    #1,223
    0
  16. #1208 ภภภภ (@pch27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 22:39
    อ่านเพลินมากค่ะ วางคาร์ได้เหมาะกับสองคนนี้ดี แบบคนอื่นเห็นว่าเป็นงี้แต่ไม่ใช่ ยองมินนี่เราก็มองว่าเขาน่ารัก ใจดี แต่ต้องมีอะไรสักอย่าง ในเรื่องนี้ก็จร.อยู่นิดหน่อย 5555555 อยากเอาหมอนปาใส่บ้างค่ะ น้องดุขนาดนี้ยังไม่ยอม ก็นะ เซอุนน่ารักนี่นา ต่อให้เอาโต๊ะทุ่มก็ต้องขอเสี่ยงใช่ปะยองมิน 
    #1,208
    0
  17. #1192 ropxvi (@wiruncha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 09:40
    วงวารพี่ยองมิน55555555555555
    #1,192
    0
  18. #1118 Tinkerbell (@ninasrin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 01:47
    โอย สงสาร
    #1,118
    0
  19. #1116 MayNieZz_smile (@may-min) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:10
    โถ่ววววว พ่อคนบาปหนาาา ซงซานเค้านะคะ คนน้องก็พูดจริงทำจริงซะด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,116
    0
  20. #1087 MoJi_Mitoru (@narumi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 14:54
    คนบาปหนาก็เป็นฃี้แหละพี่ยองมิน เขาไม่ให้ไปนอนข้างล่างก็ดีเท่าไรแล้วอ่ะ เอาหมอนข้างกั้นก็ดีแล้ว5555555555
    #1,087
    0
  21. #1073 Exo12Jula (@Exo12Jula) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 17:14
    สงสารพี่ยองมินมากมาย55555555
    #1,073
    0
  22. #990 aledic-t (@em_oh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 00:55
    โอ้ยย สงสารพี่เค้านะคะ???????? ก็ยอมน้องเองนี่นะะะ
    #990
    0
  23. #978 Winter Foggy (@winter-wind12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 23:25
    โอ๋เอ๋นะพี่ยองมิน มันจะต้องมีวันของเราสิ น้องเชื่อและน้องตั้งตารอเช่นกัน ..
    #978
    0
  24. #951 mamamind (@mamamind) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 19:23
    คนนก2017นะคะพี๊55555555555555555 ฮือออเซอุนหยวนๆหน่อยลูกกแตะนิดแตะหน่อย แกล้งๆยอมให้พี่เขายิ่งอยาก /เดี๋ยว5555555555555
    #951
    0
  25. วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 18:22
    คำว่าพี่จะอยู่นี่ หน้าพี่ช่าเวอยองมินลอยมาเลยค่ะ
    #944
    0