'BOY & BOY' ♥ SF/OS Produce101 Store

ตอนที่ 59 : [OS แก้บน] Rip Jeans :: Lim Youngmin x Jeong Sewoon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

Rip Jeans

Lim Youngmin x Jeong Sewoon

 

Note: ฟิคเรื่องนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับฟิคแก๊งคนบาป

เป็น OS สั้นๆ ที่เราเอาไว้แก้บนเฉยๆ ค่ะ

 

           

 

 

 

 

อิมยองมินก็คิดว่าตัวเองไม่ใช่คนแก่หัวโบราณอะไรนัก

            แต่เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจแฟชั่นเด็กสมัยนี้สักเท่าไหร่ว่าทำไมต้องใส่กางเกงขาดๆ กันด้วย มันดูเท่รึ? ก็คงงั้น กับรอยขาดเข่ารอยสองรอยเนี่ยไม่เท่าไหร่หรอก แต่ไอ้กางเกงที่มันขาดเยอะๆ เหมือนโดนหนูทั้งกองทัพแทะ แถมยังขาดสูงจนเกือบขอบกางเกงแบบนี้อีก

          มันยังเรียกกางเกงได้อยู่อีกเหรอวะ?

 

            “หูย เครียดไรอ่ะ คิ้วขมวดเชียว”

            ยองมินหันมองต้นเสียงที่เดินผ่านหน้าโทรทัศน์ไปสองสามรอบแล้วเพิ่งจะมาสนใจสีหน้าอาการของเขาที่นั่งอยู่บนโซฟา

            “หนังมันเครียดเหรอ?” เจ้าของเสียงใสนั่นถามตาใส

            “เปล่า”

            “อ้าว แล้วทำไมทำหน้างั้นอ่ะ เราขอคุณล่วงหน้าแล้วนะ จะมาเปลี่ยนใจไม่ให้ไปตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว” เซอุนว่าแล้วมาหยุดยืนที่ตรงหน้าเขา ยกมือขึ้นท้าวเอวบังกลางจอโทรทัศน์ด้วยร่างของตัวเอง นั่นทำให้ยองมินพ่นลมหายใจออกมาแล้วกวักมือเรียกแฟนหนุ่มตัวน้อยที่อายุห่างกันเกือบห้าปีนั่นให้เดินมาในระยะที่แขนทั้งสองเอื้อมไปถึงเจ้าตัว

            เซอุนเบ้ปากออกหนึ่งครั้งถ้วน แต่ก็ยอมเดินเข้าไปหาเจ้าของไหล่กว้างที่พ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของห้องนี้อย่างไม่อิดออด

            “รับปากแล้วว่าจะกลับก่อนเที่ยงคืน เรารู้ลิมิตตัวเองนะคุณ ไม่เมาแล้วเรื้อนแน่ ด้วยเกียรติของจองเซอุนเลย!

            คนแก่กว่ามองภาพตรงหน้าแล้วหลุดยิ้มออกมา พยายามจะดึงหน้าอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่พักหลังมานี่เก๊กขรึมได้ไม่ถึงห้านาที เด็กน้อยตรงหน้าก็หาเรื่องให้เขายิ้มเป็นคนบ้ามาได้ตลอดเวลา

          แฟนเด็กมันดีแบบนี้สินะ

          “ก็ไม่ได้ไปว่าอะไร ออกไปกับเพื่อนบ้าง เบื่อฟังกวังฮยอนมันมาพูดว่าพี่เอาแต่ขังเราไว้ในห้อง”

            “คิดงี้จริงอ่ะ?

            “อื้อ!” ยองมินพยักหน้า แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่เชื่อเท่าไหร่ถึงได้เอียงคอมองเขาอย่างเอาเรื่องอยู่ตรงหน้า

            “แล้วทำไมยังทำหน้างั้นอยู่อ่ะ” ไม่ว่าเปล่าเซอุนยังยกมือขึ้นมาชี้ที่ระหว่างคิ้วทั้งสองของเขา คลึงมันเล็กน้อยเมื่อจับสังเกตได้ว่ากำลังจะผูกกันเป็นโบว์อยู่รอมร่อ

“ก็...มีอะไรให้คิดนิดหน่อย”

เอาจริงๆ แม่งก็ไม่นิดล่ะป่ะ

จะบอกยังไงดีล่ะว่าไอ้เรื่องที่หนักใจน่ะ ไม่ใช่เรื่องที่ปล่อยให้อีกฝ่ายไปสังสรรค์กับเพื่อนในสังคมของตัวเองหรอก แต่เป็นเรื่องการแต่งตัวเนี่ยแหละ ถึงจะไม่ได้ตั้งใจจะออกล่อเสือล่อตะเข้ก็เถอะ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอยากจะจับจองเซอุนยัดใส่เสื้อโค้ทสักสองสามชั้นก่อนค่อยออกจากบ้าน ไม่ใช่ออกไปด้วยสภาพกางเกงขาดๆ กับเสื้อสีขาวตัวเดียวแบบนี้

คิดแล้วเครียด เหมือนเลี้ยงลูก แล้วลูกกำลังโตจากเราไปยังไงก็ไม่รู้

“ไปเปลี่ยนกางเกงเถอะ”

“เราใส่แล้วไม่สวยเหรอคุณ?

“อืม พี่ว่าตัวนี้เราใส่แล้วอ้วนอ่ะ”

สุดท้ายก็อดทนต่อความคิดของตัวเองไม่ไหว ยองมินจับสะโพกของคนตัวเล็กให้ขยับเข้ามาใกล้ แล้วหมุนไปมาเล็กน้อยพอเป็นพิธี ไม่วายปิดท้ายด้วยคำพูดที่ลดทอนความมั่นใจของน้องเข้าไปอีก

“กางเกงพี่ตั้งเยอะไปเอามาใส่ก็ได้ ตัวนี้ใส่แล้วขาตันจริง”

“เดี๋ยวเถอะ!

“เอ้า ก็พูดจริง”

เซอุนไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยกมือขึ้นกอดอกแล้วหรี่ตามองเข้าอย่างไม่ไว้ใจ

มาแล้วสินะ... อาการจองเซอุนแอคแทค

ไอ้ดื้อตาใสประทับร่างแล้ว

“อ้อนเราสิ”

ห๊ะ?

ยองมินขมวดคิ้วเข้าหากันจนแทบจะเป็นปม มือของเขาทำหน้าที่อัตโนมัติคว้าเอวคอดของคนเป็นน้องเข้ามาใกล้ แล้วเอื้อมไปวาดลงแขนโอดรัดให้ร่างเล็กๆ อยู่ภายใต้อ้อมแขนของตัวเอง เงยหน้าขึ้นมองอย่างเอาเรื่อง แน่สิ... ร้อยวันพันปีน้องมันกล้าหือกับเขาหรือ ก็ไม่ แต่คราวนี้นี่มัน...

บอกให้อ้อนนี่แม่งเกินไปแล้ว

“อ้อนอะไร” แกล้งถามเสียงเข้ม แต่ในใจนี่ปาไปเสียงสี่เสียงห้าแล้ว

“อ้อนให้เราเปลี่ยนกางเกงไง เนี่ยๆ ดูดิ ขาดจนเห็นกระเป๋ากางเกงเลย”

ฮึบไว้ ฮึบไว้ก่อนนะมึง ยองมินมึงฮึบบบบบบบ

ร้องเพลงนายานาในใจให้จบท่อนฮุคก็ดูเหมือนว่ายังสงบสติอารมณืไม่ได้ค่อยได้ จะร้องเนกอยาต่อมันก็ยังไงๆ อยู่ เลยใช้ความพยายามทั้งหมดมาดึงสีหน้าไม่ให้อ่อนไหวไม่ตามคำพูดที่ยั่วเย้าของน้องมัน ขอกลับไปถอนคำพูดแล้วกันว่าน้องมันไม่ได้ไปล่อเสือล่อตะเข้ที่ไหน

แหม่...ผมนี่โดนล่อเต็มๆ เลยครับ ไม่อยากจะพูดมาก เจ็บคอ

“ถ้าไม่อ้อนเราก็ไม่เปลี่ยนนะ ออกไปทั้งแบบนี้นั่นแหละ”

ยองมินมองสีหน้าที่เหมือนคนถือไพ่เหนือกว่าของเซอุนแล้วก็อยากจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา กับคนที่มีแค่ไพ่โจ๊กเกอร์อยู่ในมือแต่ทำตัวเหมือนถือไพ่คิงส์อยู่น่ะ เล่นไม่เนียนเอาซะเลย

“อยากใส่ก็ใส่ไปดิ รีบใส่ก่อนจะไม่ได้ใส่แล้วกัน”

“.....”

แล้วก็เกิดความเงียบระหว่างพวกเขาทั้งสองคน เซอุนพยายามเก็บสายตาที่มองลงมาอย่างอึ้งๆ นั่น มีแต่เขานั่นแหละที่มองจ้องเข้าไปในนัยน์ตาของเด็กน้อยคู่นั้น

จะต้องให้พูดอีกสักกี่ร้อยครั้งกว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยันค่ำ

“ไม่หวงเหรอ”

“ก็หวง แต่ไม่ห้าม”

“พูดเหมือนโกรธ”

“อะไร? ไม่ได้โกรธ สาบานเลยว่าไม่โกรธ”

ด้วยความสัตย์จริงอิมยองมินไม่ได้โกรธเลย เขาก็แค่กำลังสนุกที่ได้ปั่นคนตัวเล็กกว่าเล่น จะว่าโรคจิตก็ได้ แต่วันไหนไม่ได้เห็นสีหน้าเด็กดื้อตาใสที่โดนเขาต้อนแล้วเขาคงจะนอนไม่หลับ

“อย่าให้เห็นว่าแอบไปโกรธแล้วไปลงกับคนอื่นนะ”

แล้วดูสิ คนอย่างจองเซอุนยังมีหน้ามาคาดโทษเขาอีก ไม่กลัวเลยว่าตัวเองโดนคาดโทษไปแล้วกี่กระทง

สงสัยงานนี้จะได้เคลียร์ความผิดกันยาวแน่ๆ

“ไม่แล้ว ก็สัญญาแล้วว่าจะไม่ทำแบบนั้น”

“ให้มันจริงเถอะ”

“จริงอยู่แล้ว นี่เคลียร์งานไว้รอคิดบัญชีเลยนะ”

“บัญชีอะ...”

แต่ยังไม่ทันที่เซอุนจะได้เอ่ยถามอะไรออกไป เสียงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นเสียก่อน เขาหยิบมันขึ้นมากดรับทั้งที่อยู่ในวงแขนของอีกฝ่าย สงเสียงจิ๊จ๊ะออกมาเล็กน้อยเมื่อมือไม้ของคนอายุมากกว่าเริ่มอยู่ไม่สุข จับนู่นจับนี่ในตัวเขาไปเรื่อย

เซอุนแทบจะจำไม่ได้ว่าคุยอะไรไปบ้าง รู้แค่ว่าให้ลงไปรอที่ด้านล่างเพราะคนปลายสายกำลังจะมาถึงแล้วแค่นั้นแหละ ส่วนเสียงด่าขิงด่าข่าอะไรนั่นเขาไม่ได้สนใจเลย มัวแต่ไล่ตีตามมืออิมยองมินนั่นแหละ

“ไปเที่ยวให้สนุกนะ”

“หืม?”

คนแก่กว่ายืนยิ้มแฉ่งอยู่ที่หน้าประตู มันใช่เรื่องปกติที่ไหนกันล่ะที่อิมยองมินจะออกมาส่งแฟนออกไปเที่ยวคลับแบบนี้ ปกติคือนั่งอยู่หน้าคอมทำงานนั่นแหละ

“ถ้ากลับแล้วเดี๋ยวโทรมานะ”

“อ่าฮะ รีบกลับมานะ”...รอคิดบัญชีอยู่

น่าเสียดายที่ยองมินเผลอลืมพูดประโยคหลังออกไป ไม่อย่างนั้นจองเซอุนคงจะได้ไหวตัวทันอยู่บ้าง

จะมานึกได้ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วล่ะ

 

 

จองเซอุนกลับถึงบ้านเวลาเที่ยงคืนนิดๆ ยองมินจำไม่ได้แล้วว่ามันเลยเวลาที่อีกฝ่ายบอกไว้ไปกี่นาที เพราะสิ่งเดียวที่เขาสนใจคือเด็กดื้อที่นั่งอยู่ปลายเตียงแล้วมองเขาตาเยิ้ม หลังจากที่เข้าเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำเตรียมมาทำโทษอีกฝ่าย

ทำไมไม่รู้ตัวเลยนะจองเซอุน สายตาแบบนั้นน่ะไม่กลัวโดนขย้ำเลยสักนิด ใครมันสอนให้น้องมองเขาแบบนี้กัน

แต่ยองมินก็เลือกที่จะเก็บความสงสัยนั้นกลับลงไปก่อน เขายืนกอดอกกระดิกเท้ามองเด็กที่นั่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวตรงหน้าอย่างใจเย็น อีกฝ่ายคงนึกว่าเขาจะดุเพราะกลับเลยเวลา เอาจริงๆ ต่อให้น้องกลับมาตีหนึ่งก็ไม่โกรธ เพราะเขาไว้ใจว่าน้องจะดูแลตัวเองได้ และไม่ไปเถลไถลที่ไหนหรอก อย่างมากก็เมาแล้วนอนอยู่หน้าร้านก็เท่านั้น

แต่ขอดึงหน้าไว้ก่อน เพราะมีอะไรดีๆ รอเขาอยู่

“ถ้าคุณไม่พูดอะไรเราจะไปอาบน้ำนอนแล้วนะ” ว่าแล้วก็หาววอดออกมา ก่อนจะชะงักเมื่ออีกฝ่ายเข้ามาคว้าข้อมือเล็กๆ นั่นไว้

เซอุนก้มลงมองมือหนาข้างนั้นอย่างุนงง ทั้งที่เตรียมใจมาฟังอีกฝ่ายบ่นจนหูชาเรื่องกลับช้าแล้ว แต่สายตาและการกระทำของคนอายุมากกว่ากลับต่างที่ที่คิดไว้ลิบลับ

“เดี๋ยวค่อยอาบ”

“ทำไมอ่ะ?”

“ถอดเสื้อผ้าก่อนดิ ถึงจะอาบได้”

เซอุนหรี่ตามองคนตรงหน้าด้วยความสงสัย แม้ยองมินจะยังคงตีหน้าขรึมที่เสียงที่ฟังดูอ่อนลงนั่น ทำให้เซอุนรู้สึกขนลุกตั้งแต่ศีรษะยันปลายเท้า ว่าก็ว่าเถอะเขาไม่ค่อยจะไว้ใจอิมยองมินในโหมดนี้สักเท่าไหร่

คนอะไรเอาใจอยากจริง

“ก็ปล่อยดิ จะได้ไปถอด”

“เดี๋ยวถอดให้”

มันเริ่มจะไม่ใช่ล่ะ

เซอุนกำลังรู้สึกแบบนั้น ถึงเรื่องอย่างว่าจะไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับพวกเขาสองคนก็เถอะ แต่มันใช่ปกติที่ไหนที่อยู่ๆ อิมยองมินจะมาพูดจาอะไรแบบนี้ แถมมาช่วยเขาถอดเสื้อผ้าเนี่ย ฝันไปเลยเถอะปกติก็กระชากออกตลอด จนโดนเขาบ่นหูชาไปเพราะเกิดไปกระชากเสื้อตัวแพงของเขาเข้า ดีเท่าไหร่แล้วที่ไม่ขาดยังเอากลับมาใส่ใหม่ได้

เพราะฉะนั้นทำให้เซอุนรู้สึกว่าการกระทำแบบนี้มัน...

ผิดวิสัยสุดๆ

“ทำไมมองแบบนั้น” คนอายุมากกว่าเลิกคิ้วถาม

“ก็คุณแปลก”

“แปลก?”

แล้วเซอุนก็ถอนหายใจออกมา เขาเงยหน้าช้อนสายตามองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าแล้วบิดข้อมือของตัวเองออกมาจากการกอบกุมของอีกฝ่าย

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า? โกรธที่เรากลับช้า? โกรธที่เราออกไปวันนี้? หรือเรื่องอะไร เราทำอะไรผิดหรือเปล่า?”

“อืม...” ยองมินไม่ได้ตอบอะไร นอกจากแสดงสีหน้าที่กำลังครุ่นคิดออกมา นั่นทำให้เซอุนมองใบหน้านั้นอย่างใจเสีย ว่ากันตามตรงเลยเถอะพักหลังมานี่ ไม่สิ... วันนี้เขาเป็นเด็กดีจะตายไป มีเรื่องอะไรให้ยองมินหนักใจอีกหรือ

“จริงๆ พี่จะทำโทษเรา”

“ทำโทษ?”

“อ่าฮะ”

ว่าจบแล้วก็ก้มลงนั่งคุกเข่าที่พื้นตรงหน้าคนอายุน้อยกว่า ก่อนจะเลื่อนมือขึ้นไปปลดกระดุมกางเกงยีนส์สีดำที่อยู่บนตัวของน้อง เซอุนมองการกระทำนั้นตาปริบๆ แล้เริ่มตั้งสติได้จึงขยับตัวขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเตียงนอนแทน

ดีเท่าไหร่แล้วที่เมื่อกี้ไม่เผลอถีบอีกฝ่ายด้วยสองเท้านี่ไป

“หนีไม่พ้นหรอกนะ”

นั่นไม่ใช่คำเตือนหรือคำขู่ เป็นเพียงประโยคบอกเล่าที่ย้ำให้เซอุนได้ฉุดคิดขึ้นอีกครั้งว่าอีกฝ่ายพูดจริงทำจริง

แล้วจะมาทำโทษเรื่องอะไรเนี่ย

เซอุนโวยวายในใจไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกไป เมื่อยองมินปีนขึ้นมานั่งบนเตียง แล้วคว้าข้อเท้าของเขาให้ไถลตัวเข้าไปใกล้ จนกลายเป็นว่าในตอนนี้จองเซอุนกำลังนั่งเอาขาทั้งสองข้างสอดใต้วงแขน หากได้ขยับอีกนิดนึงก็คงจะเอาสองขานั้นเกี่ยวรอบเอวอีกฝ่ายได้อย่างพอดี

“เด็กดื้อต้องถูกลงโทษ”

“เฮ้ยเดี๋ยว...”

จะดิ้นก็ดิ้นไม่ได้เมื่อถูกล็อคตัวไว้ด้วยสองแขนของอีกฝ่าย ไม่พอยังถูกปิดปากด้วยอวัยวะเดียวกันอีก แม้จูบครั้งนี้จะไม่ได้ลึกซึ้งถึงขั้นก่อให้ความต้องการถูกจุดติดขึ้นมาได้ แต่มันก็ทำให้เด็กน้อยในอ้อมแขนของอิมยองมินอ่อนระทวยและเงียบลงไปได้สักพัก

นั่นจึงกลายเป็นโอกาสที่ดีที่จะจัดการถอดเสื้อผ้าเด็กคนนี้ ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูกคือถอดแค่กางเกงตัวนี้ออก ยองมินไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเขาโยนกางเกงที่ไม่ต่างจากเศษผ้านั้นไปทางไหนของห้อง เพราะเมื่อร่างเล็กๆ ของคนตรงหน้าอยู่ในสภาพกึ่งเปลือยปลายแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกเลย

“คุณจะทำอะไร”

ยองมินยกยิ้มขึ้นกับคำถามที่ฟังดูประหลาดในความสัมพันธ์ของพวกเขา ว่าก็ว่ากันตามตรงในความคิดแรกของยองมินไม่ได้จะรุนแรงกับน้องถึงขั้นอยากจะกอดน้องแรงๆ แค่จะทำโทษให้พอหอมปากหอมคอตัวเองเท่านั้น

แต่หลังจากนี้น่ะไม่แน่

“ก็บอกว่าจะทำโทษไง”

“คือวันนี้ไม่อยาก...”

“ก็ไม่ได้จะทำแบบนั้น”

ยองมินตอบแล้วใช้มือจับเรียวขาของอีกฝ่ายขึ้นมาพาดบ่าไว้ แล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้กับเจ้าของเรียวขาเล็กนั่น เหมือนเซอุนจะรู้ตัวถึงได้หลับตาปี๋คล้ายกับว่าจะรอรสจูบจากเขา แต่เป้าหมายที่แท้จริงของอิมยองมินไม่ใช่ริมฝีปากได้รูปนั่นหรอก หากแต่เป็นต้นขาขาวๆ ที่ถูกเปิดเผยให้ใครต่อใครได้เห็นในวันนี้ต่างหาก

“อ..อื้อ คุณ...”

“หืม?”

เขารับคำในลำคอ แต่ก็ยังไม่เลิกคลอเคลียอยู่บนต้นขาของอีกฝ่าย ราวกับว่ากำลังสนุกอยู่กับการแกล้งเด็กน้อยตรงหน้าเล่น ยองมินทาบจูบลงเบาๆ ที่ต้นขาด้านใน แกล้งเป่าลมหายใจอุ่นร้อนนั่นผ่านชั้นในสีขาวตรงหน้า เชื่อเถอะว่าเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการหักหามใจไม่ให้กระชากปราการชิ้นสุดท้ายตรงหน้าออก

เพราะเขาตั้งใจแล้วว่าวันนี้จะแกล้งแค่นี้

ถ้ามีล็อตหลังจากนี้จะได้เรียกว่ากำไรก็ได้ แต่ตอนนี้ต้องจัดการภารกิจนี้ให้สำเร็จซะก่อนที่เซอุนจะไหวตัวทัน

“คุณอย่าแกล้งเราดิ อย่า...”

ไม่รู้ว่าเสียงเล็กๆ ที่ดังขึ้นอยากจะห้ามเขาจริงหรือเปล่า เพราะยองมินรับรู้ได้ถึงฝ่ามือของอีกฝ่ายที่ขยำกลุ่มเส้นผมของเขาบริเวณท้ายทอยนั่นอย่างแรง

ไม่รีรอให้เสียเวลายองมินจัดการทำโทษเด็กน้อยตรงหน้าในทันที เขาเปลี่ยนจากการลากริมฝีปากผ่านผิวเนื้อเนียนเป็นการขบเม้มอย่างแรงที่ต้นขาด้านหน้า จงใจทำให้เกิดรอยจูบหลายๆ รอยเป็นบริเวณกว้าง จูบซับและดูดเม้มซ้ำอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะพอใจ

            เสียงครางกระเส่าเริ่มดังขึ้นที่ข้างหูของเขา แต่ยองมินก็แสร้งทำเป็นไม่สนใจ เขายังคงฝากรอยจูบของตัวเองไว้บนร่างกายของอีกฝ่ายอย่างนึกสนุก จากต้นขาขวาถูกย้ายมาเป็นต้นขาซ้าย เขาทำแบบเดิมอย่างที่เคยทำ ก่อนจะผละออกมามองผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเองอย่างนึกอารมณ์ดี

            ปลายลิ้นแลบออกมาเลียริมฝีปากพลางมองคนตัวเล็กกว่าที่นอนมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม โอเค... เขาโอเค และพอใจกับผลงานในครั้งนี้มาก

            “รู้หรือเปล่าว่าพี่ทำโทษเราเพราะอะไร”

            เซอุนยู่ริมฝีปากเขาหากันราวกับเด็กน้อยที่ถูกขัดใจ แล้วตอบกลับไป

            “เพราะกางเกงตัวนั้นใช่มั้ยล่ะ”

            “ถูก” ยองมินยิ้มรับ

            แล้วเขาก็มองคนตัวเล็กที่หันหน้าหนีเขาไปอีกทาง ดูเหมือนว่าตอนนี้จองเซอุนจะไม่สบอารมณ์ขึ้นมาแล้วจริงๆ เขาจึงโน้มตัวลงไปใกล้กับอีกฝ่ายแล้วใช้แขนค้ำกับพื้นเตียงไว้ แกล้งเป่าลมหายใจของตัวเองรดน้อง จนเซอุนรู้สึกรำคาญนั่นแหละถึงยอมหันหน้ามาหาเขา

            “เอาหน้าออกไปเลย”

            “จูบก่อนสิ”

            “คุณได้กำไรไปเยอะแล้วอ่ะ เนี่ยคุณถ้าเราค้างขึ้นมาคุณก็ไม่รับผิดชอบอีก”

            “ใครบอกว่าจะไม่รับผิดชอบ?” เขาเลิกคิ้วขึ้นถามด้วยสีหน้าที่เซอุนนึกหมั่นไส้ อยากจะกัดไหล่ของคนตรงหน้าแรงๆ ให้จมเขี้ยวซะจริง

            “ทำโทษก่อนไง เนี่ยบอกแล้วว่าให้ไปเปลี่ยนก็ไม่เชื่อ”

            “ก็เราว่ามันสวย”

            “พี่จะไม่เอาไปทิ้งหรอกนะ อยากใส่อีกก็ใส่ แต่ถ้าพี่เห็นเราใส่อีกจะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ อืม... หรือจะไปเอามาใส่พรุ่งนี้ก็ได้นะ โชว์รอบพวกนี้ก็ดี... อั่ก!

            ยังไม่ทันจะได้พูดจบประโยคดี เขาก็เขี้ยวคม ๆ ของคนใต้ร่างนี่กัดเข้าที่หัวไหล่จนรู้สึกเหมือนจะจมเขี้ยวอยู่แล้ว ให้ตายสิ โมโหแล้วรุนแรงชะมัด

            “เดี๋ยวพรุ่งนี้เราใส่กางเกงขาสั้นเลย!

            “เอาสิ ถ้าอยากได้รอยไปโชว์เพื่อนทั้งขา”

            “คุณจะเผด็จการเกินไปแล้วนะ!

            “เหรอ? พี่เผด็จการเหรอ?” แสร้งสีหน้าซื่อกลับไป เมื่อเห็นว่าเรียวคิ้วของน้องค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน สีหน้าจองเซอุนตอนนี้น่ะ...

            โคตรจะน่ารักเลย

            “ช..ใช่”

แถมเสียงที่อ่อนลงแล้วตอนเขาแสร้งตีหน้านิ่งนี่ก็...

โคตรจะน่ารังแกเลย

“แล้วนี่ทำโทษเสร็จยัง เสร็จแล้วก็ลุก เราจะไปอาบน้ำแล้ว” สุดท้ายเมื่อสู้อะไรอีกฝ่ายไม่ได้ จองเซอุนก็จัดการเปลี่ยนเรื่องสนทนาแทน เขาผลักอกอีกฝ่ายออก แต่ดูเหมือนว่าแรงที่มีอยู่น้อยนิดจะทำอิมยองมินไม่ได้เลย

“ก็เดี๋ยวพาไปอาบ”

“จะอาบเอง”

“ไม่เอาอย่าเล่นตัวดิ”

“ไม่ได้เล่นตัว”

“งั้นก็อยู่นิ่งๆ”

แล้วเซอุนก็ทำตามที่อีกฝ่ายอย่าแต่โดยดี เขายอมนอนนิ่งๆ ให้ยองมินอุ้มขึ้นแนบอกในสภาพกึ่งเปลือยแบบนั้น

“แล้วทำไมไม่เดินไปห้องน้ำ”

“ก็เพิ่งคิดอะไรได้”

“คิดเรื่อง?”

ยองมินยิ้มกริ่ม สาบานได้เลยว่านั่นเป็นรอยยิ้มที่จองเซอุนเกลียดมันที่สุดบนโลกนี้แล้ว เขาแทบจะร้องไห้ออกมาอีกครั้งเมื่อยองมินบอกความคิดนั้นกับเขาแล้วคิดว่าคืนนี้คงจะอีกยาวไกล

ได้โปรดสวดมนต์ภาวนาให้จองเซอุนด้วย

“พี่เพิ่งเห็นว่าคอเสื้อเรามันกว้าง”

“....”

“ทำโทษอันนี้อีกอักแล้วกันเนอะ”

 

เนอะอะไร ไม่เอาแล้วว้อยยยยยยยยย

 

แล้วคนอย่างจองเซอุนเลือกอะไรได้เหรอ

ต่อไปจะไม่ใส่ชุดแบบแล้วแม่ง

 

เอามันไปเผา!

 

 

 

 

 

END(?)

 

 

 

 

 

มาแก้บนแล้วค่ากัปตันนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,026 ความคิดเห็น

  1. #3024 Muan (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 22:59

    อ่านจบแล้วอยากมีแฟนเด็กค่ะ ฮือออ น้องงงงง อยากเป็นอิมยองมินบ้าง พอจะมีทางช่วยมั้ยคะ ฮือๆๆๆๆๆ

    เราชอบความดื้อตาใสของน้องมากค่ะ น่ารักดี แล้วก็ชอบอิมยองมินที่เป็นผู้ใหญ่ด้วย แบบว่า ฮึ่ม มันร้ายๆ พี่คะ แค่ยีนส์ขาดเอง! อย่าแกล้งน้อง! แต่มีแฟนเด็กก็แบบนี้ล่ะเนอะ ฮือๆๆๆ ดี๊ดี

    รู้สึกว่าเราพิมพ์ไปไม่รู้เรื่องเลย แต่ขอบคุณที่เขียนนะคะ ชอบเรื่องนี้จัง น่ารัก 555555

    #3,024
    0
  2. #3021 ασɱ♡ (@aommoa-cny-16) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 11:48
    พี่ยองมินคะ ทำโทษน้องเสร็จแล้ว ทำบุญให้คนอ่านด้วยนะคะ เหมือนจะตายเลยค่ะ ฮรือ
    #3,021
    0
  3. #3020 mr-j (@mr-j) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 02:01
    น่าร้ากก
    #3,020
    0
  4. #3017 piepiesQ7_ (@got7ismy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 02:02
    พี่ยองมินใจเย็นๆ... อย่าแทะน้องจนพรุนนะคะพี่555555555555 รู้สึกไม่ค่อยชินกับพี่ยองมินเวอร์ชั่นแต๊ะอั๋งน้องได้>< โหยยยยยยยยรอยเต็มตัวแน่ๆ! เอาชุดไปเผา!!!
    #3,017
    0
  5. #3016 chocopap (@Jadeaha) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 00:34
    พะ พะ พี่ยองมิน โห แซ่บ ได้ๆชอบๆ
    #3,016
    0
  6. #3015 toffy34 (@toffy34) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 20:15
    เอ็นดูยัยหนูดื้อมากเด้อ แต่ไม่เป็นไรพี่ยองมินเขาปราบได้ 5555
    #3,015
    0
  7. #3014 chyntx (@jbbyn61) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 19:58
    อ่านแล้วอยากตียัยน้องทุกบรรทัดเลยค่ะ เด็กดื้อเอ้ย พี่ยองมินสู้ๆๆ5555555555
    คิดถึงไรท์ แล้วก็ฟิคของไรท์มากกกกกก ฮือ ว่างๆแล้วมาแต่งอีกนะคะ❤️
    #3,014
    0
  8. #3013 RK CYP (@rewko_cyp) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:48

    ศศีลเสมอกันดีค่ะทั้งสองคน ???? คนนึงดื้อตาใสอักคนนึงแสนจะเจ้าเล่ห์ อย่าลืมเอาไปเผานะหนู5555

    ปล.คิดถึงพี่ไรท์มากๆนะคะ ♥️♥️♥️♥️

    #3,013
    0
  9. #3012 piple (@piple) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 14:45
    คุณเค้าเจ้าเล่ห์จังเลยค่ะ เด็กคนนั้นก็ดื้อตาใสเหลือเกิน ทำโทษเด็กดื้ออีกเลยค่ะ ต้องโดนๆ 55555555 คิดถึงไรท์เสมอรออ่านฟิคของไรท์อยู่ตลอดเลย สู้ๆนะคะ💛 แล้วก็ยินดีด้วยนะคะที่ได้โพราลอยด์ เย้
    #3,012
    0
  10. #3011 zephyrus.e (@thitawee) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 13:29
    น้องงงงง ดื้ออ่ะะะะะ ทำไมไม่เปลี่ยนล่ะลูก โอ้ยพี่ก้คือหวงเว่อแต่ความเจ้าเล่ห์มีมากกว่าเป็นไหนๆ คิดบทลงโทษเสร็จสรรพ ฮืออออ
    #3,011
    0
  11. #3010 CharlieBrown (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 13:00

    น้องงงงงง น้องน่ารัก แง้ เด็กดื้ออ่ะ โดนทำโทษเลย เค้าก็หวงของเค้าอ่ะเนอะ สงวัยต่อจากนี้น้องใส่แต่ขายาวเสื้อคอเต่าแน่เลย 55555

    #3,010
    0
  12. #3009 sumaxx (@sugarinest) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 12:45
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชอบการทำโทษของพี่เขาจังเลยค่ะ กรั่กๆๆๆ อุเหม่ หลอกให้เหยื่อตายใจแล้วก็ขย้ำไม่เหลือ อิมยองมินเธอมันคนเจ้าเล่ห์ !!! น้องเขาช้ำหมดดด งึ้ย บ้าบอ !!!
    #3,009
    0
  13. #3008 ba beam (@ba-beam) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 12:43
    กรี้ดดดดด พยมไม่อ่อนโยนเลยยย ;—-; อิจฉาไรท์มากๆได้ภาพที่พยมเอียงหัวมาด้วย ฮืออออ อีพี่ไม่กากแล้วววว แต่คิดถึงความกากของอีพี่ในฟิคคนบาปนะคะ ไรท์มาต่อเร็วๆๆๆๆ คิดถึงมาก
    #3,008
    0
  14. #3007 DowhateverIwant (@npice) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 12:33
    กี๊ดดดดดดด การทำโทษของเขานี่มันๆๆ ฮื่อออ
    #3,007
    0