'BOY & BOY' ♥ SF/OS Produce101 Store

ตอนที่ 39 : ► Don’t get me wrong :: Lim Youngmin x Jung Sewoon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    13 ธ.ค. 60

Don’t get me wrong

Lim Youngmin x Jeong Sewoon

 

 

 

 

 

Note: ตัวละครจากแก๊งคนบาปนะคะ แนะนำให้อ่านตอนของคนบาปมินอุนก่อนนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            น่ารำคาญ...

 

            โคตรจะน่ารำคาญเลย

 

            เซอุนบ่นอุบในใจเป็นรอบที่ร้อยของวันนับตั้งแต่ที่เขาเข้ามานั่งในสตูดิโอถ่ายแบบของเด็กนิเทศ แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องปกติหรอกที่จะเห็นคนแต่งชุดนักศึกษาเต็มยศมาเดินป่วนเปี้ยนอยู่แถวตึกที่มีแต่เด็กใส่ชุดไปรเวทกันเต็มไปหมด

 

            ประเด็นที่ว่าเด็กมนุษย์โรงแรมมาทำอะไรที่ตึกนิเทศก็คงจะไม่พ้นการถูกกล่าวถึง และคงจะเป็นใครไปไม่ได้หรอกนอกจากพี่ชายคนสนิทที่แต่งตัวเต็มยศทั้งเสื้อเชิ้ต กางเกงสแลค และไทด์ยาวนั่นกำลังนั่งจับเข่าคุยกันอย่างสนุกสนานกับกลุ่มเพื่อนของยองมิน ห่างกันแค่ไม่กี่คืบคิดว่าพูดอะไรแล้วเขาจะไม่ได้ยินหรือยังไง

 

            “เออแปลกๆ ป่ะ ปกติไม่เคยเห็นน้องมันเฉียดมาตึกหลังเลย” นั่นเป็นเสียงของดงโฮ เซอุนจำได้ เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไปนอกจากนั่งมองใครก็ไม่รู้กำลังจัดไฟสำหรับถ่ายแบบอยู่ตรงหน้า แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ทั้งๆ ที่ในใจเขาเถียงกลับไปนานแล้วว่าเรื่องของผมป่ะล่ะ

 

            “คนเรามันก็ต้องอัพเกรดกันไง แฟนมาถ่ายแบบทั้งทีก็ต้องมาเฝ้าป่ะวะ ทีตอนไอ้หมาถ่ายกูยังต้องมาเฝ้าเลย” ซองอูป้องปากแล้วพูดเสียงดัง จงใจหันมาทางรุ่นร้องต่างภาค แล้วก็เป็นอย่างที่คาดการไว้เมื่อเซอุนหันหน้ามามองเขาด้วยสายตานิ่งๆ แล้วขยับปากขมุบขมิบที่พอจะจับใจความได้ว่า

 

            เสือกอะไรอ่ะพี่

 

            “เด็กมันร้ายว่ะ” แดเนียลว่าแล้วหัวเราะเพราะมองตามสายตาที่ซองอูมองไปเมื่อครู่นี้ คนดังของการบินไหวไหล่เล็กน้อยก่อนจะแกล้งพูดเสียงดังจนคนแทบทั้งสตูดิโอได้ยินกันหมด

 

            “วันนี้ยองมินมันหล่อว่ะ รูปเซตนี้ออกไปแม่งสาวตรึม เออแหวกเสื้อหน่อยๆ แหวกอีกเลยว้อยแหวกอีก!

 

 

 

 

 

            ได้!

 

          ไอ้พี่ซองอูได้!

 

 

 

 

           

 

 

            “ไม่หนาวเหรอ แอร์ในสตูฯมันเย็นนะ เอาเสื้อพี่ไปใส่ก่อนดิ”

 

            ตัวต้นเหตุที่ทำให้อารมณ์ของเซอุนบูดบึ้งเดินมาหยุดยืนตรงหน้า บดบังการมองของคนที่นั่งรออยู่ตรงโซฟาด้านข้าง เซอุนเงยหน้ามองอีกฝ่ายเล็กน้อยแล้วเบ้ปากใส่

 

            “ใส่ให้ตัวเองก่อนเถอะ ขอให้เป็นหวัดตาย”

 

            เมื่อได้ยินเช่นนั้นยองมินก็หัวเราะน้อยๆ ออกมา พลางก้มลงมองตามสายตาของเซอุน เสื้อเชิ้ตตัวบางที่ถูกปลดกระดุมออกสามถึงสี่เม็ดเลยด้วยซ้ำ อ่า... น้องเป็นห่วงหรือกำลังหวงเขาอยู่กันแน่ อิมยองมินกำลังสับสน

 

            แต่ภายใต้ความสับสนนั้นโคตรรู้สึกดีเลยว่ะแม่ง

 

            “วันนี้เป็นไงบ้าง พี่หล่อป่ะดูดิๆ” ไม่ว่าเปล่ายังแหวกๆ เสื้อตัวเองให้น้องดูอีก ถามออกไปด้วยสีหน้าระรื่นต่างจากคนถูกถามลิบลับ

 

            สายตาจองเซอุนตอนนี้ก็พร้อมฆ่าดีๆ นี่เอง

 

            “อย่ามายืนหลงตัวเองแถวนี้ได้ป่ะ ถอยไปๆ จะดูไอ้พี่ซองอูมันถ่ายบ้าง”

 

            แต่มีหรือที่คนอย่างอิมยองมินจะยอมทำตามคำพูดของอีกฝ่าย นอกจากไม่ถอยไปไหนแล้วยังเดินเข้าไปใกล้แล้วย่อกายลงให้แผ่นอกของตัวเองพอดีกับระดับสายตาเซอุน รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อก่อนที่ริมฝีปากของขยับเอ่ยประโยคถัดมา

 

            “แต่ไดเรคเตอร์บอกว่าอยากได้ผิวที่มันเซ็กซี่ๆ หน่อย เราทำให้พี่หน่อยได้ป่ะ”

 

          แปะ!

 

            และแน่นอนว่าทันทีที่ยองมินพูดจบฝ่ามือทั้งมือของเซอุนก็ดันศีรษะของเขาออกโดยไม่สนใจว่าจะอายุมากกว่าหรือน้อยกว่า

 

            “ไปให้ช่างแต่งหน้าทำให้ดิ”

 

            “มันไม่เรียลอ่ะ พี่ว่าถ้ามันมีรอยแดงๆ มันจะเรียลๆ ดี” ว่าไปพลางดันศีรษะสู้แรงบนฝ่ามือของเซอุน จนรู้ว่าสู้ไม่ไหวจึงเปลี่ยนเป็นมาจับมือข้างนั้นออกแล้ววางแหมะบนแผ่นอกของตัวเองแทน

 

            “ทำให้พี่หน่อยดิ”

 

            “อยากตายใช่ป่ะ”

 

            เซอุนสวนหลับไปอย่างทันควัน แน่นอนว่ามันเรียกเสียงหัวเราะจากยองมินได้เป็นอย่างดี ถึงคำพูดคำจาจะฟังดูโหดร้ายไปหน่อย แต่ไอ้สีหน้าและแววตาที่แสดงออกมาในตอนนี้ยังไงก็ปิดไม่มิด

 

          ขี้เขินว่ะ โคตรขี้เขินเลยแม่งๆๆๆ น่ารักๆๆๆๆๆ

 

            ได้แต่แซวน้องในใจไม่กล้าพูดออกไปให้ได้ยินเพราะกลัวจะไม่จบแค่ที่รอยแดงที่ต้องการ อาจจะได้เลือดซิบตามมาอีกด้วย อันนั้นมันก็จะเรียลไป เดี๋ยวจะผิดคอนเซ็ปต์งานไป

 

            “น่านะ ทำให้หน่อยนิดเดียวเอง อยากได้แดงๆ ตรงนี้อ่ะ เวลาไฟส่องมาแล้วมันจะขึ้นสีนิดๆ โอ้โหเซ็กซี่สุดๆ”

 

            “ยัง... ยังไม่เลิก”

 

            “เนี่ยนิดเดียวเอง”

 

            “ไม่ทำอะไรทั้งนั้นแหละ” ว่าแล้วก็บิดข้อมือของตัวเองออกจากการกอบกุมของอีกฝ่ายแล้วจ้องหน้าเขม็งเป็นสัญญาณที่ว่าถ้ามาพูดจาทำหน้าทำตากะล่อนอีกรอบจะออกไปแล้วไม่รอแล้วนะ

 

            “งั้นก็ได้ ไปให้คนอื่นทำให้ก็ได้ เออว่าแต่รอยแดงนี่มันต้องทำยังไงนะ” คนอายุมากกว่าแสร้งทำเป็นพูดกับตัวเองในประโยคหลัง แต่ก็จงใจพูดเสียงดังให้เซอุนได้ยินด้วยเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายก็ยังไม่มีท่าทีของความร้อนรนใดๆ เลยสักนิด

 

            “สงสัยต้องทำคิสมาร์สแล้วมั้งเนี่ย” แสร้งบ่นอุบอีกครั้งแล้วก้มดูแผงอกที่ไร้ร่องรอยใดๆ ของตัวเอง ในตอนนั้นหากยองมินเงยหน้าขึ้นมาสักนิดเขาอาจจะได้เห็นแววตาที่จ้องเขม็งราวกับว่าถ้าในมือถือมีดไว้ก็จะเอาไปจ้วงแทงอิมยองมินไม่ให้พูดจาอะไรแบบนี้ออกมาอีก

 

            แต่สุดท้ายแล้วเขากลับไม่ได้ทำอะไรออกไปนอกจากนั่งมองแฟนตัวเองหันไปหาช่างแต่งหน้าประตูสตูฯ ที่เพิ่งเสร็จจากการเติมหน้าให้กับซองอูเมื่อครู่นี้

 

            “ฮเยจินช่วยทำรอยแดงๆ ตรงอกให้เราหน่อยดิ ไดเรคเตอร์บอกอยากได้ผิวเซ็กซี่ๆ”

 

            “ห๊ะ?” เธอร้องออกมาเสียงหลง คนกะล่อนแต่หวงเนื้อหวงตัวอย่างอิมยองมินน่ะหรือกำลังพูดแบบนี้อยู่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ยังบอกปัดไม่ให้ลงแป้งบนหน้าอกเลย เจ้าตัวร้องจะทำเองด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กลับ...

 

            “เร็วๆ ดิเดี๋ยวต้องเข้าเซตต่อจากซองอูมันแล้ว”

 

            “เออๆ แป๊ปนึง ตามมาที่ห้องแต่งตัว เดี๋ยวทำให้” เธอว่าแล้วเดินเลยผ่านร่างของชายหนุ่มไป ยองมินพยักหน้ารับก่อนจะหันมาบอกเซอุนที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา

 

            “เดี๋ยวพี่ไปก่อนนะ ถ่ายเซตสุดท้ายแล้ว” ถึงน้ำเสียงนั้นจะฟังดูปกติก็เถอะ แต่เซอุนกลับไมได้รู้สึกปกติด้วยเลยสักนิด ให้ตายเลยจริงๆ

 

            อยากตะปบหน้าพี่มันจริงๆ สิให้ตาย

 

            “ไม่เห็นต้องขมวดคิ้วขนาดนั้นเลย อีกแป๊ปเดียวเดี๋ยวพาไปเลี้ยงหนม” ว่าจบแล้วก็เดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัวที่อยู่ด้านนอกสตูดิโอถ่ายทำ

 

            เซอุนมองตามแผ่นหลังภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวบางนั่นแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างแรง เขายกมือขึ้นเสยผมหน้าม้าที่ปรกลงมาบนหน้าผากแล้วขยี้มันอย่างหัวเสีย ให้ตายเลยจริงๆ เขาไม่ชอบตัวเองที่ต้องเป็นแบบนี้เลย

 

            หวงตัวไม่ใช่หรือไง เป็นคนหวงตัวไม่ใช่เหรออิมยองมิน

 

          พรึ่บ!

 

            แล้วสุดท้ายร่างกายมันก็ไปไวกว่าความคิดเซอุนทิ้งความอยากรู้อยากเห็นว่ารุ่นพี่คนสนิทอย่างซองอูกำลังถูกไดเรคเตอร์ตรงหน้าบ่นอะไรอยู่ทิ้งไป แล้วเดินออกจากสตูฯไปยังห้องแต่งตัวที่อยู่ไม่ไกลกันนัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            เขาเองก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องพาตัวเองมาที่นี่...

 

            เออไม่รู้จริงๆ

 

            “อ้าว ไม่รอพี่อยู่ที่สตูฯเหรอ?” ยองมินหันมาถามหลังจากที่เพิ่งจะเช็คเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จเหมือนว่าอีกฝ่ายเพิ่งจะกลับมาจากเข้าห้องน้ำ และแผงอกที่เปลือยเปล่านั่นก็ไม่มีร่องรอยของรอยแดงที่เจ้าตังอยากจะได้เลยสักนิด

 

“เซอุน?”

 

เพราะเขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป อีกฝ่ายจึงเรียกชื่อแล้วโบกมือตรงหน้าเบาๆ ยองมินโคลงศีรษะไปมาซ้ายทีขวาทีอย่างที่ชอบทำบ่อยๆ แต่คราวนี้เซอุนกลับรู้สึกไม่อยากจะเล่นด้วยเลยสักนิด เขาผลักใบหน้าของคนอายุมากกว่าออกไปจากระยะอันตรายต่อหัวใจ แล้วเบ้ปากออก

 

“จะทำรอยแดงที่อกไม่ใช่หรือไง”

 

ยองมินเลิกคิ้วขึ้น แล้วพยักหน้าเบาๆ

 

“อื้อ แต่ยังไม่ทำเราก็เข้ามาก่อนไง” เอ่ยออกไปอย่างเป็นธรรมชาติทั้งๆ ที่ในใจเขาเต้นเป็นลิงโลดอยากจะคว้าตัวเซอุนมากอดแล้วฟัดด้วยจมูกสักสิบนาทีให้ความน่ารักนี้จางหายไป ให้ตายเลยจริงๆ ไม่รู้ตัวเหรอว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำหน้าตาน่ารักมากแค่ไหน

 

“ก็นี่ไงเดี่ยวทำให้” ถึงริมฝีปากรั้นๆ นั่นจะพูดห้วนๆ แต่ยองมินก็ยิ้มกว้างออกมาอยู่ดี

 

ว่าก็ว่าเถอะ ได้ทีแล้วก็เอาใหญ่หน่อย

 

“แต่เดี๋ยวพี่ให้ฮเยจินทำให้ก็ได้ เซอุนเข้าไปรอข้างในก่อ...”

 

“ก็บอกว่าจะทำให้อยู่นี่ไง อย่ามาพูดมากดิ”

 

เมื่อได้ยินเช่นนั้นความเงียบก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในห้องแต่งตัว ฮเยจินเป็นคนสังเกตการณ์ทุกอย่างตั้งแต่ก่อนหน้าไหวตัวทัน ค่อยๆ ย้ายตัวเองออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ ทิ้งไว้แค่คนสองคนที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่ ไม่สิ... ไม่แค่ยองมินที่จ้องหน้าอีกฝ่ายต่างหาก เซอุนน่ะเอาแต่หลบสายตามองนู่นนี่ไปเรื่อยยกเว้นใบหน้าหล่อๆ ของอิมยองมินเท่านั้นแหละ

 

“แล้วจะทำให้พี่ได้ยัง เดี๋ยวหมดเวลาก่อน งานพี่ไม่เสร็จติดเอฟนี่แม่ด่าเลยนะ” ยังคงพูดชักแม่น้ำตั้งแต่แยงซีเกียงยันบางปะกงออกมาตามประสาอิมยองมิน แต่แววตาที่เซอุนไม่ได้สบในตอนนี้กลับสวนทางกับคำพูดเหล่านั้นจริงๆ

 

ไม่ได้กะล่อนเหมือนเสียงที่ออกจากปาก ไม่ได้ติดจะขี้แกล้งเหมือนสิ่งที่ติดอยู่ในความคิดของเซอุน มีแต่ความเอ็นดูล้วนๆ เลยให้ตายสิ

 

จะน่ารักไปถึงไหนกันนะจองเซอุน

 

สายตาของยองมินในตอนนี้แทบจะขย้ำและกลืนกินคนตรงหน้าไปได้ทั้งตัวแล้ว ถ้ายังไม่รีบทำอะไรเสร็จล่ะก็เชื่อได้เลยว่าคนที่จะถูกทำรอยพวกนั้นน่ะต้องเป็นเซอุนแทนเขาแน่ๆ

 

“เร็วสิ งานไม่เสร็จไฟก็ไม่ได้ไปกินข้าวเย็นกับเรานะ อยากกินข้าวคนเดียวเหรอ” ยังคงไม่หยุด อิมยองมินยังคงชักแม่น้ำเข้ามาอีก เขาคิดว่าถ้าชักอีกนิดจะลงทะเลอันดามันแล้ว

 

“เออหน่า แป๊ปดิ กำลังทำสมาธิอยู่”

 

“ต้องทำด้วยหรือไง ทาลิปสติกนิดๆ หน่อยๆ หลับตาแปะๆ ไปก็ได้แล้ว” ว่าขำๆ แล้วยื่นลิปสติกสีชมพูฮอตพิ้งค์ให้กับอีกฝ่าย

 

เซอุนมองลิปสติกแท่งนั้นแล้วเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายอย่างเคืองๆ เหมือนตัวเองหลวมตัวลงมาในหลุมพรางของอัลปาก้าเจ้าเล่ห์คนนี้ยังไงก็ไม่รู้สิ

 

แต่เฮ้อ... จะปีนขึ้นไปก็ไม่ทันแล้ว

 

“แป๊ป” ว่าจบแล้วก็หยิบลิปสติกแท่งนั้นขึ้นมาปาดๆ บนริมฝีปากของตัวเองอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร เซอุนคิดว่ามันคงจะเหมือนพวกลิปปาล์มก็เลยหลับหูหลับตาทาไป โดยไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำที่แสนน่ารักเหล่านั้นถูกบันทึกไว้ในใจของอิมยองมินหมดแล้ว ชอจั๊งงงงง

 

            “เงยหน้าหลับตาห้ามมอง!” พอทาเสร็จแล้วเซอุนก็หันมาสั่งอีกฝ่ายที่เอาแต่จ้องริมฝีปากเล็กๆ นั่นของเขาไม่หยุด ยองมินแกล้งยิ้มกว้างหนึ่งครั้งก่อนจะยอมทำตามแต่โดยดีไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ถึงแม้ในใจเซอุนจะรู้สึกตะหงิดเล็กน้อยที่อีกฝ่ายว่าง่ายแต่เพราะในหัวของเขาตอนนี้มีแต่เรื่องต้องทำรอยพวกนั้น ความสงสัยในท่าทาเจ้าเล่ห์ของยองมินจึงถูกพับเก็บลงไปก่อน

 

            แต่ในจังหวะที่ลูกกระต่ายน้อยเซอุนกำลังลังเลว่าจะทำรอยจูบตรงส่วนไหนบนแผงอกของยองมินดี คนเจ้าเล่ห์ก็แอบลืมตาขึ้นมาเสียก่อน เขาก้มตามองกลุ่มเส้นผมที่ย้ายที่ไปมาเดี๋ยวซ้ายบ้างขวาบ้าง เพราะเลือกไม่ถูกว่ารอยจูบจากริมฝีปากของตนเองควรจะอยู่จุดไหน

 

            และแน่นอนว่าร่างกายของอิมยองมินมักจะไปไวกว่าความคิดเสมอ ยังไม่ทันที่เซอุนจะได้ทาบรอยจูบของตัวเองลงไป ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งก็ลดลงที่ศีรษะด้านหลังของคนอายุน้อยกว่า ออกแรงกดมันเบาๆ ให้ใบหน้าของเซอุนจมลงบนแผงอกของตัวเอง

 

            ในวินาทีที่ยองมินสัมผัสได้ถึงริมฝีปากของใครอีกคน ในตอนนั้นเขาแทบไม่มีเวลาจะมาคิดเรื่องความฟินใดๆ ทั้งสิ้น ไม่มีความโรแมนติกที่เกิดขึ้น มีเพียงแค่เสียงหัวเราะน้อยๆ ที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูและความสะใจล้วนๆ เท่านั้น

 

            ให้ตายเถอะจุดจบชีวิตของอิมยองมินอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนี้เอง

 

            “เดี๋ยวเถอะ สนุกมากเหรอ” ว่าแล้วคนตัวเล็กกว่าก็ตะปบฝ่าของตัวเองเข้าที่ข้างแก้มของอีกฝ่ายอย่างแรง ไม่เชิงว่าตบเซอุนก็แค่ออกแรงบีบมันเท่านั้น ก่อนจะเลื่อนมือไปด้านหลังลูบไล้ใบหูด้านบนของยองมินแล้วดึงออกอย่างสุดกำลังด้วยความแค้นทั้งหมดที่มีในใจ

 

            ว่าแล้วคนอย่างอิมยองมินไว้ใจได้สักกี่วินาทีกันเชียว!

 

            “โอ๊ยๆ เจ็บๆ เซอุนพี่เจ็บ เบาก่อนดิ เห็นน่ารักไงเลยอยากแกล้ง โอ๊ย อย่าดึงเดี๋ยวไม่หล่อ อ..โอ๊ย!

 

            เสียงโอดครวญของยองมินไม่ได้เข้าสู่โสตประสาทของเซอุนเลยสักนิด เด็กหนุ่มดูจะมีความสุขเสียเหลือเกินที่ได้เห็นใบหน้าหล่อติดจะเจ้าเล่ห์นั่นหงิกหงอด้วยความเจ็บปวด สมน้ำหน้าอย่ามาแกล้งกดเขาให้จมอกดีนัก มันต้องเจอแบบนี้แหละ!

 

            “นิสัยไม่ดีแบบนี้ระวังได้นอนนอกห้องนะ”

 

            “งั้นไปนอนห้องน้องคนน...โอ๊ย!” ยังไม่ทันจะได้พูดจบประโยคดี แรงดึงหูก็เพิ่มขึ้นจนยองมินต้องปล่อยมือที่รองด้านหลังศีรษะของเซอุนออกแล้วยกขึ้นมากุมใบหูของตัวเองเอาไว้

 

            นั่นเป็นการเปิดโอกาสให้เซอุนใช้มืออีกฝ่ายตะปบเข้าบนแผงอกที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตออกมา แล้วลากนิ้วจนเกิดเป็นรอยแดงจางๆ ด้วยความหมั่นไส้ล้วนๆ ไม่มีความรู้สึกอื่นมาผสมเลย จองเซอุนสาบานได้!

 

            กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่าไม่ได้แสดงความเป็นเจ้าของใดๆ ทั้งนั้นแหละ

 

            อย่าเข้าใจผิดกันไปล่ะ!

 

            “โอ๊ยๆ เบาหน่อย เซอุนข่วนพี่เบาๆ หน่อยครับ เจ็บเน้อ อ..โอ๊ย จ..เจ็บ”

 

            “ฮึ่ย!” เซอุนพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พลางยืนมองผลงานชิ้นเอกตรงหน้าอย่างด้วยรอยยิ้มมุมปาก

 

            เรียกได้ว่าอิมยองมินเหมือนไปฟัดกับหมามาก็ไม่ปาน บนแผงอกนั่นมีรอยลิปสติปจางๆ ที่ถูไม่เป็นรูปไม่เป็นร่าง ก็เกิดจากเจ้าตัวนั่นแหละที่กดศีรษะของเขาลงไปแบบนั้น ไหนจะรอยแดงที่เป็นทางยาวนั่นอีก หัวเหอก็ฟูยุ่งเพราะเขาตั้งใจทำมันอีกนั่นแหละ จะเซตผมไปเพื่ออะไร ต้องหล่อด้วยเหรอกับแค่มาเป็นนายแบบถ่ายงานไฟนอลโปรเจ็กต์ส่งอาจารย์ไม่ได้เอาไปแปะบนป้ายโฆษณาทางด่วนสักหน่อย

 

            เป็นไงล่ะเซ็กซี่หน่อยๆ เรียลสมใจไหมอิมยองมิน

 

            “โอ้โหสภาพมึง” เสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น ซองอูเข้ามาในห้องแต่งตัวพร้อมกับแดเนียลที่ถือชุดตามเข้ามาด้วย เพื่อนรักต่างคณะกระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นต่อ “เซตมึงเซตสุดท้ายแล้ว รีบๆ ถ่ายกูจะไปแดกเนื้อย่าง”

 

            “เออๆ เดี๋ยวไป เรียกฮเยจินมาดูหน่อยดิว่ากูต้องแต่งอะไรเพิ่มหรือเปล่า” ยองมินตอบกลับไป แล้วคว้าเอวของเซอุนที่ตั้งท่าจะเดินออกจากห้องแต่งตัวเองไว้ ส่งสายตาดุๆ ในแบบที่ชอบทำแล้วไม่เคยได้ผลเลยสักครั้ง

 

            แต่น่าแปลกที่คราวนี้เซอุนกลับยืนเฉยๆ ให้เขากอดเอวก็อยู่อย่างนั้น

 

          วู้ววววว จะไม่โดนกลับไปคิดดอกเบี้ยที่ห้องใช่ป่ะวะ

 

            “นี่กูพลาดอะไรดีๆ ไปหรือเปล่าวะ ทำไมสภาพเหมือนพวกมึงเพิ่งฟัดกันเสร็จ” ซองอูว่าในตอนที่เดินผ่านจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับ

 

            “กูว่ายองมินโดนฟัดฝั่งเดียวป่ะวะ น้องเซอุนนี่เรียบกริบหน้าม้าไม่แตกเลยสักนิด”

 

            “ถ้าปากว่างก็ไปหาไรยัดซะนะ” ยองมินตะโกนไล่หลังกลับมา ในขณะที่ฮเยจินเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวแล้วกำลังเช็คเสื้อผ้าหน้าผมของเขาให้เข้าที่โดยที่ข้างๆ ยังมีเซอุนยืนอยู่นิ่งๆ ไม่ไหวติงไปไหน

 

            ไม่ตอบกลับคำพูดกวนเบื้องล่างอะไรทั้งนั้นด้วย

 

            โอ้โห นี่มันจองเซอุนเวอร์ชั่น 4.0 ชัดๆ

 

           

 

 

 

 

 

            “ฮั่ดชิ่ว!

 

            ยองมินจามออกมารอบที่สามรอบที่สี่ติดกันแล้ว ในขณะที่เซอุนกำลังเก็บข้าวของของอีกฝ่ายใส่ลงในกระเป๋าผ้าลดโลกร้อนที่ดำๆ ย้วยๆ เหมือนไม่เคยผ่านการซักมาก่อนนั่น ฝ่ามือเล็กล้วงเข้าไปหยิบกระดาษทิชชูออกมาหนึ่งแผ่นแล้วยื่นมันให้กับคนที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองธรรมดาแล้ว

 

            “ขอบคุณครับ” ยองมินว่าแล้วรับกระดาษทิชชูแผ่นนั่นมาปิดที่จมูกของตัวเอง รู้สึกคันๆ ยิบๆ ที่ปลายจมูกชอบกล รู้สึกเหมือนจะ...

 

            “เป็นหวัดแน่เลยพี่อ่ะ” เซอุนเอ่ยขึ้นหลังจากที่เก็บของเสร็จหมดแล้ว ยองมินพยักหน้าเนือยๆ ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้จะมีแรงทำงานและคึกไปบ้างนิดหน่อย แต่พองานจบเท่านั้นแหละอิมยองมินก็เหมือนถูกเปิดโหมดคนขี้สำออยในทันที

 

            จากหน้ามือเป็นหลังตีนเลยล่ะ เซอุนรู้สึกแบบนั้น

 

            “เนี่ยพูดแล้วปวดหัวจี๊ดเลย เอ๊ะมีไข้ด้วย เซอุนจับสิๆ หน้าผากพี่ร้อนด้วยอ่ะ ไม่มีแรงเลย ขอกอดหน่อยนะครับ พยุงพี่กลับหอด้วย เฮ้อ...ขี่มอไซค์ไม่ไหวแล้ว เซอุนขี่กลับหน่อยนะ พี่หมดแรงแล้วจริงๆ” เซอุนกรอกตาเป็นเลขแปดทันทีที่ฟังถ้อยคำสำออยพวกนั้นของยองมินจบแล้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่ายองมินสำออยทั้งหมด ถึงจะมีบ้างบางส่วนที่เป็นส่วนเยอะก็เถอะ

 

            แต่หน้าตาอีกฝ่ายบ่งบอกได้จริงๆ ว่าเหนื่อยมาก

 

            ก็เล่นถ่ายงานตั้งแต่เช้าจน... อ่า หกโมงเย็นแล้ว

 

            โชคดีที่สตูดิอถ่ายงานในวันนี้อยู่ในมหาวิทยาลัยและหอพักของพวกเขามากนัก หลังจากเรียนเสร็จแล้วเซอุนเลยขี่เวสป้าสีครีมของเจ้าตัวมายังสตูดิโอ และมีแววว่าเขาต้องขี่มันกลับอีก แต่คราวนี้เหมือนจะมีคนซ้อนพ่วงมาด้วย

 

            ก็เจ้าของเวสป้าคันนั้นนั่นแหละ

 

             “อย่าเพิ่งทำตัวเปลี้ย เดินดีๆ ก่อนจะกลับไหมห้องน่ะ” แสร้งทำเป็นเสียงดุ แต่ก็ยังเดินช้าๆ รอคนอายุมากกว่าที่เดินจะล้มแหล่มิล้มแหล่ออกมาจากหน้าตึกคณะนิเทศ

 

            “มึงจะไม่ตายก่อนถึงห้องใช่ป่ะวะ” ดงโฮเอ่ยทักขึ้นหลังจากที่หยุดรถจอดเทียบฟุตบาทข้างทาง เขาลดกระจกมองเพื่อนรักตัวดีด้วยสายตาที่เหยียดไปถึงดาวพลูโต

 

            ดูก็รู้ว่ามันแกล้งสำออย อยากขับรถชนมันด้วยซ้ำจะได้สงเคราะห์ให้มันเป็นคนป่วยจริงๆ เมียจะได้สนใจมากๆ

 

            “กูโอเค” ยองมินว่าแล้วก็ยกมือขึ้นมาทำสัญลักษณ์ว่าโอเคจริงๆ นั่นทำให้เพื่อนที่เหลือของเขามองมาด้วยสายตาแปลกๆ เออก็ไม่แปลกเท่าไหร่ ยองมินชินกับสายตาหยามเหยียดพวกนั้นแล้ว

 

            เออก็แฟนแสดงออกไม่เก่ง ก็ต้องสำออยเลเวลสูงสุดแบบนี้ไงวะ พวกมึงไม่เข้าใจหรอก!

 

            ไอ้พวกมีเมียหัวอ่อน!

 

            “เซอุนขับดีๆ นะ” ยองมินว่าเสียงอ่อนอย่างหมดแรงแล้วขึ้นคร่อมเวสป้าลูกรักของตัวเอง เขาเอนศีรษะซบกับแผ่นหลังของน้องอย่างกล้าๆ กลัวๆ ในใจคิดว่าต้องโดนด่ากลับมาสักชุดแหละวะ 

 

            “กอดเอวผมไว้ดิ เดี๋ยวก็ตกหรอก ยิ่งเปลี้ยๆ อยู่”

 

            เออคำด่าชุดนี้แปลกๆ เนอะ เหมือนแปลได้อีกอย่างว่าเป็นห่วงเลยอ่ะ

 

            เฮ้ย! ไม่ใช่ล่ะ

 

            “เอ้ายังไม่กอดอีก อยากร่วงรถจริงๆ ใช่ไหม?” คนที่กำลังแขวนถุงผ้ากับแฮนด์รถอยู่หันมาถามด้วยเสียงดุๆ ยองมินเผลอยิ้มออกมาอย่างลืมตัวก่อนจะคว้าเอวของน้องมากอดหมับแล้วรัดแน่นจนไม่กลัวเลยว่าเซอุนจะหายใจออกหรือไม่

 

            คนอายุน้อยกว่าที่รับหน้าที่ขี่รถในวันนี้ก็ไม่ได้ว่าอะไร เมื่อเห็นว่ายองมินนั่งนิ่งๆ กอดเอวเขาไว้แล้วก็หันไปกล่าวลารุ่นพี่ในกองถ่ายทำวันนี้แล้วสตาร์ทรถขับออกไป

 

            ถ้าหากว่าเซอุนมีตาหลังล่ะก็ พนันเลยว่าเขาต้องหมั่นไส้อิมยองมินจนอยากจะขี่รถพุ่งเข้าข้างทางเป็นแน่

 

            กู-วิน!

 

            ยองมินหันหลังกลับไปหากลุ่มเพื่อนสนิทที่กำลังแบ่งกันอยู่ว่าจะใครจะขึ้นรถใครกลับหอบ้าง แล้วขยับปากแบบไร้เสียงออกมาพร้อมกับรอยยิ้มประจำตัวที่ชวนให้เพื่อนอยากจะประเคนฝ่าเท้าขึ้นไปประทับฝ่าหน้ามันสักคนละที

 

            สำออยได้โล่!

 

            อิมยองมินนี่มันอิมยองมินจริงๆ เล๊ย!

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

TALK TALK TALK

            เค้ากลับมาแล้วววววววว มีใครคิดถึงเค้าไหมมมมมมมมมมมมมม กลับมาเพราะความว่างและคิดถึงล้วนๆ เลยค่ะ ฮื่ออออ ช่วงเดือนพ.ย.ที่ผ่านมาคือตายซ้ำตายซ้อนตายในตายตายอินเซปชั่นตาย และเค้าฟื้นแล้ววววว ก่อนหน้านี้มีคนบอกอยากให้กลับมาเยอะมาก แต่เค้าต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ไม่มีเวลาเลย ปีสามแห่งความบรรลัยของชีวิต สร้างสถิติใหม่ให้ตัวเองได้แล้ว ด้วยการอดนอนห้าคืน โอ้โห ช่วงท้ายๆ ของพ.ย.คือความบรรลัยแห่งชีวิตที่แท้ อ.ไม่เคยปราณีเราเลย และตอนนี้ปิดเทอมแล้วนะคะ ถึงจะปิดเทอมแค่ไม่กี่วันแต่ก็ได้เวลาว่างกลับคืนมา น้ำตาจะไหลขอแชร์นะคะ และไปสั่งสมประสบการณ์ชีวิตมาอีก ได้พล็อตมาเยอะเลย ด้วยความที่คิดถึงแก๊งคนบาปเค้าเลยตัดสินใจแวบกลับมาเขียน ฮื่ออออ คิดถึงช่วงเวลานั้นเหลือเกิน TT ไม่รับปากนะคะว่าจะเขียนได้ถึงกี่ตอนแต่จะมาเขียนจนกว่าพล็อตในหัวจะหมด เลยเอามาเปิดคนบาปภาคพิสดารด้วยมินอุนก่อนเลยค่ะ เขียนค้างไว้ตั้งแต่ตอนพิยองมินถ่ายแบบอ่ะคิดดู เพิ่งมาจบเอาวันนี้ 5555555 ยังไงก็ยังพูดคุยกันได้ที่เดิมนะคะ #ficBxB101  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,026 ความคิดเห็น

  1. #2838 teyrixxi (@aquesah) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 20:20
    โอ้ยยยยยเขินนนนน
    #2,838
    0
  2. #2827 E.L.F.THAI (@sorry-sorry-suju) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 01:55
    หมั่นไส้พี่ยองมินมาก จนอยากมะเหงกซักที สองที
    เซอุน หนูจะโคตรซึนไปไหนลูก หึง หวงพี่ยองมินก็บอกพี่เค้าดีๆซิลูก
    #2,827
    0
  3. #2613 caramel cream (@kimkibum_key) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 09:45
    สำออยจนได้เรื่อง แต่ตะอุนคนซึน อย่าไปยอมอิพี่บ่อยๆนะ >> อ่านไปยิ้มไป พี่ยองมินตอนแกล้งน้องให้จูบที่อกคือน่ารักน่าหยิกมากเด้อ ☺️☺️
    #2,613
    0
  4. #2602 Chinana oma (@meaonchi) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 16:31
    กลับมาด้วยคนบาปยองมินเลย <3 เซอุนขี้หึงเหมือนกันนะคนเรา เด็กอะไรชอบดึงหน้า มาดเยอะสุด แต่พี่ยองมินก็รัก 55555 
    #2,602
    0
  5. #2596 ασɱ♡ (@aommoa-cny-16) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:33
    ไรต์ค้าาาาา คิดถึงไรต์มากๆเลยยย ขอกอดสักทีนะคะ ฮื่อออ
    พี่หยองยังคงคอนเซปต์คนเกียมัวเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเลเวลความแอ๊ะแอ๋ใส่น้องเซอุน น่ารักมากๆเลยค่ะ ฮื่ออ
    #2,596
    0
  6. #2588 MoJi_Mitoru (@narumi) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 00:02
    คิดถึงไรรรรรรรรรรรรท์ แฮ่~ ขอบคุณที่มาเจียนต่อนะคะ ชอบมากๆและยังชอบอยู่
    #2,588
    0
  7. #2586 andpoon (@andpoon) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 23:36
    เราคิดถึงงงง
    #2,586
    0
  8. #2580 Chaner (@pzcher) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:45
    แงงงงงงงโคตรคิดถึงเลยยยยย
    #2,580
    0
  9. #2566 ทาสฟันหน้า (@iamelfsa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 02:06
    คิดถึงงงงงงงงงง
    #2,566
    0
  10. #2565 qqxtg (@siwanguy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 01:30
    หมั่นไส้พี่ยองมินนนน
    #2,565
    0
  11. #2564 penguin is happy (@octopuzz) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 01:05
    คิดถึงงงงงง พี่บ่าวขี้สำออยอะหมั่นไส้555555
    #2,564
    0
  12. #2563 yayimacool (@kjungstal) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:49
    คถชาวแก้งงงงงงงฮืออออออ
    #2,563
    0
  13. #2562 nnetx (@netnnnetnn) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 22:39
    ฮื่อออออ คืดถึงงงงง
    #2,562
    1
  14. #2561 M[o]O (@gonzar) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 22:18
    คิดถึงงงงงงงงงงงงงงง หมันไส้คุณอิม ฝากน้องอุนฟัดที
    #2,561
    0
  15. #2560 rapperline (@ruruki) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 22:03
    คิดถึงไรต์มากกกกกกกก ไม่คิดว่าจะได้อ่านเรื่องนี้ละ 555555 ดีใจที่กลับมาละเป็นคู่นี้พอดี แต่ตินนี้พี่ยองมินได้รับเซอวิสดีจังเลยน้าสทา 55555
    #2,560
    0
  16. #2559 Doublet0108 (@zazaji) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 21:25
    กรี้ดไรท์กลับมาแล้วววววววววววว สารภาพว่าเกือบลืมเนื้อเรื่อง555555 แต่พี่เซอุนยังใจแข็งเหมือนเดิมเป๊ะ5555555
    #2,559
    0
  17. #2558 _poneee_ (@PoNe239) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 21:16
    ฮือ คิดถึงไรท์มากๆๆๆเลย ตอนเห็นแจ้งเตือนอัพฟิคน้ำตาแทบจะไหล
    #2,558
    0
  18. #2557 Phoenix '4 (@fang4869) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 21:05
    ความสำออยนี้555555
    #2,557
    0
  19. #2556 เดอะเก๋า (@_Kly_) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 20:48
    กรี๊ดดดดดดดดดด ก่อนเปิดคือขยี้ตาสามรอบว่าไม่ผิดชื่อเรื่อง
    คือเราคิดถึงแก๊งคนยาปมากกกกกกมากมากมกามากมกามกากกกกกกกก
    ขอบคุณที่กลับมาแต่งต่อนะ แง รักกกก

    พี่ยองมินก็ยังกะล่อนเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือยัยน้องอัพเกรดแล้ว กรี๊ดดดดดดด
    น่ารักมากมากมากเช่นเดิมเลย~~
    #2,556
    0
  20. #2555 #AAZ (@aemza302) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 20:37
    พี่บ่าวเอ้ยยยย
    #2,555
    0
  21. #2554 Khunoh (@khunoh94) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 20:07
    กรี๊ดดดดดดด คิดถึงไรท์มากกกก!!!! คัมแบคแล้ว
    #2,554
    0
  22. วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 18:59
    เย้ คิดถึงค่ะ อย่าลืมรวมเล่มภาคสองนี้อีกน้าาา ติดใจจากเล่มแรกมาก แง
    #2,553
    0
  23. #2552 97ivy (@palmmus) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 18:24
    กลับมาแล้วววว คิดถึฃมากเบยยย สู้ๆนะคะไรท์ เลาเข้าใจชีวิต555555555555
    #2,552
    0
  24. #2551 phyy♡ (@byunying) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 18:24
    ไรท์กลับมาแล้วววว พิยองมินขยันทำให้หึงจริงๆ55555555
    #2,551
    0
  25. #2550 RabbitMoon95 (@rabbit_tai1995) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 17:45
    คุณอิมร้ายนะคะ
    #2,550
    0