'BOY & BOY' ♥ SF/OS Produce101 Store

ตอนที่ 15 : ► Driving me nuts :: Kang Dongho x Lee Daehwi

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 มิ.ย. 60

Driving me nuts

Kang Dongho x Lee Daehwi

 

 

 

 

Note: ต่อเนื่อง (อีกแล้ว) มาจาก >> Drive me crazy ค่ะ 5555555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          “ที่คุยกันไว้ไม่ใช่แบบนี้นี่”

            เสียงเล็กๆ นั่นดังขึ้นพร้อมกับดวงตากลมโตที่ตวัดมองคนตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ แดฮวีมุ่ยหน้าแล้วใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มของตัวเองอย่างนึกหงุดหงิด เมื่อเขาพบว่าสีหน้าของคู่สนทนาไม่ได้มีความสำนึกผิดใดๆ ปรากฏอยู่เลย

            ถ้าเป็นไปไม่ได้แดฮวีก็อยากจะจับคังดงโฮทุ่มลงกับพื้นแล้วเหมือนกัน

            ถ้า(ที่สอง)ไม่ติดว่าเขาตัวเล็กกว่า แถมแรงน้อยกว่าล่ะก็...อีกฝ่ายไม่มีทางมายืนล้อเลียนสีหน้าที่กำลังหงุดหงิดของเขาในตอนนี้หรอก

            “หึงมากแล้วหน้าแก่ไม่รู้เหรอ” ไม่ว่าเปล่าดงโฮยังชี้หน้าคนตัวเล็กอีก นั่นยิ่งทำให้ปรอทความอดทนของแดฮวีพุ่งขึ้นถึงขีดสูงสุด

            “ไม่ต้องมาเล่นเลย” แดฮวีว่าแล้วปัดมือของอีกฝ่ายทิ้ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นต่อ “ไหนบอกว่าแค่มาถ่ายแบบงานเรียนไง ทำไมต้องถอดเสื้อด้วย ทำไมต้องให้ใครก็ไม่รู้มาลูบด้วย ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วย ทำไมต้องทำสายตาแบบนั้น ทำไม...”

            “ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม ทำไม” แน่นอนว่าดงโฮเองก็ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง ซ้ำทั้งยังล้อเลียนคำพูดของแดฮวีพร้อมกับลอยหน้าลอยตาไปมาด้วย

            “พี่ดงโฮ! ผมซีเรียสนะ!

            “แต่พี่ไม่ซีเรียสอ่ะ”

            “พี่!” คนอายุน้อยกว่าโพล่งขึ้นแล้วกระทบเท้าไปมา ยิ่งกว่าเด็กที่ถูกขัดใจเสียอีก เชื่อเถอะว่าถ้าเป็นคนอื่นคงจะเกิดการทะเลาะกันจนเสียงดังไปแล้ว แต่บังเอิญว่าคนที่ยืนอยู่ตรงนี้คือคัง ดงโฮ เขาถึงทำให้สถานการณ์ในตอนนี้เป็นเหมือนกันเถียงกันของเด็กๆ มากกว่า

            ยิ่งแดฮวีแสดงอาการออกมามากเท่าไหร่ ดงโฮก็ยิ่งทำเป็นไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวมากขึ้นเท่านั้น

            “ไปเลย ไปทำงานเลย ผมไม่สนใจพี่แล้ว จะไปทำอะไรก็ไป” ไม่ว่าเปล่าแดฮวียังชี้นิ้วไปยังกองถ่ายที่กำลังเริ่มทำงานโดยมียงกุกเป็นนายแบบชุดแรกอยู่ ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองไปยังคนอายุมากกว่าคล้ายกับว่ากำลังตัดพ้อ แถมริมฝีปากเล็กๆ นั่นก็เชิ่ดขึ้นจนคนมองรู้สึกอยากจะตีมันสักครั้ง...

            แต่ตีด้วยปากเหมือนกันน่ะนะ

            “ไม่ไป”

            “จะเอายังไง พี่จะเอายังไง ไม่ไปผมไปเองก็ได้!” ท้าวเอวแล้วเอ่ยถามคนตรงหน้าอีกครั้งก่อนจะหันหลังกลับไป

            ตอนนี้แดฮวีเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเขากำลังหัวเสียเรื่องอะไรอยู่แน่

            เรื่องที่ดงโฮบอกเขาเกี่ยวกับงานไม่หมด หรือเรื่องที่โดนกวนประสาทอยู่ตอนนี้ก็ไม่รู้

            “ไปไหนอ่ะ ไม่ให้ไป”

            เมื่อสิ้นเสียงนั่นแดฮวีก็รับรู้ได้ถึงแรงดึงที่คอเสื้อของเขา เด็กหนุ่มหันกลับไปถลึงตาใส่คนด้านหลังในทันที ก่อนจะดึงคอเสื้อด้านหน้าที่เริ่มรั้งคอตามแรงดึงของดงโฮจนเขาหายใจไม่ออก

            แดฮวีไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองอีกฝ่ายด้วยซ้ำ ในตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิด...หงุดหงิดจนแทบบ้า พนันได้เลยว่าเขาสามารถพังกองถ่ายแบบที่อยู่ตรงหน้าได้ในพริบตาเดียวถ้าดงโฮยังทำให้เขาหงุดหงิดไม่หยุดอยู่อย่างนี้

            “อยู่เป็นกำลังใจก่อนสิ เดี๋ยวถ่ายออกมาแล้วไม่สวย โดนเพื่อนด่าอีก”

            เสียงทุ้มนั่นดังขึ้นที่ข้างหูของเขา แดฮวีเหลือบมองใบหน้าของอีกฝ่ายที่อยู่ข้างแก้มของเขาแล้วพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงด้วยความหมั่นไส้

            ทีก่อนหน้านี้ทำเป็นเสียงเข้มกับเขา ทีนี้ล่ะทำมาเป็นเสียงอ่อน

            แดฮวีนึกในใจ ก่อนจะตอบอีกฝ่ายกลับไป

            “เรื่องของพี่สิ”

            “เรื่องของพี่ก็เหมือนเรื่องของเราไง” ว่าแล้วดงโฮก็ปล่อยมือออกจากคอเสื้อของคนตัวเล็กกว่า เขาเลื่อนใบหน้าของตัวเองไปวางแก้มลงบนไหล่ลาดข้างหนึ่ง เอนหน้ามองตัวนากน้อยๆ ที่กำลังไม่พอใจเขาอยู่ในตอนนี้

            “เลิกแล้วเดี๋ยวพาไปกินข้าวเย็น ไปร้านโปรดเราด้วยก็ได้” ดงโฮว่าขึ้นทั้งๆ ที่ยังอยู่ในท่านั้น เขาแอบเห็นมุมปากของแดฮวีกระตุกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะกลับไปทำหน้าถมึงทึงเหมือนโดนใครแย่งกินข้าวมาเหมือนเดิม

“ตลกแล้ว พี่รู้เหรอว่าร้านไหนร้านโปรดผม” ถามกลับไปเสียงห้วน เพราะปกติแล้วต่อให้เขาจะออดอ้อนอีกฝ่ายขนาดไหน ดงโฮก็มักจะปฏิเสธการออกไปกินข้าวเย็นที่ร้านข้างนอก ไม่ใช่เพราะมันเปลืองเงิน แต่เพราะว่าอีกฝ่ายไม่ชอบสถานที่ที่คนเยอะ แถมยังชอบบังคับให้เขากินอาหารที่ตัวเองทำตลอด

เพราะฉะนั้นแดฮวีมั่นใจว่าดงโฮไม่มีทางรู้ว่าที่ไหนคือร้านโปรดของเขา

“ร้านพิซซ่าสีชมพูไง จำชื่อร้านไม่ค่อยได้ ชื่อแม่งยาวแต่รู้แล้วกันว่าร้านอยู่ตรงไหน”

เมื่อได้ยินแบบนั้นแดฮวีก็เงียบไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีก จนดงโฮที่มองใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่ต้องลอบยิ้มออกมา ถึงเขาจะดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจอีกฝ่ายเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะละเลย เขาเห็นหมดนั่นแหละว่าแดฮวีไปทำอะไรที่ไหนกับใครบ้างผ่านการอัปเดทของกลุ่มเพื่อนสนิทและเจ้าตัวเองในแอคเคาน์โซเชียล

ดังนั้นจึงไม่แปลกถ้าแดฮวีจะอึ้งไปเล็กน้อยกับคำพูดของเขาในตอนนี้

            “ผมไมได้เห็นแก่ของกินหรอกนะ แต่จะอยู่ก็ได้ จะอยู่เป็นเพื่อนจินยอง” ว่าจบแล้วก็ใช้มือผลักหน้าของดงโฮออกจากไหล่ของตัวเอง ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินตรงไปยังชิงช้าที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบริเวณนั้นเท่าไหร่

            คนอายุมากกว่ามองแผ่นหลังเล็กๆ ที่รีบเดินออกไปแล้วก็หลุดหัวเราะออกมา เขายืนมองแดฮวีอยู่อย่างนั้น แม้กระทั่งอีกฝ่ายนั่งลงที่ด้านข้างเพื่อนสนิทของเจ้าตัวดงโฮก็ยังไม่หยุดมองแดฮวีเลย จนเมื่อคู่ถ่ายแบบของเขาเดินมาข้างๆ สะกิดลงที่ต้นแขนพร้อมกับทักทายด้วยประโยคที่ดงโฮรู้สึกคิ้วกระตุกแปลกๆ

            “น้องน่ารักว่ะ เสียดายไม่น่ามีแฟนแบบมึงเลย”

            “หน้ามึงก็สวยแต่ทำไมปากมึงเป็นงี้วะจองฮัน”

            เจ้าของชื่อไม่ได้ตอบอะไรกลับไป นอกจากไหวไหล่เล็กน้อย แม้ว่าตัวเองในตอนนี้จะอยู่ในชุดถ่ายแบบที่ก่ำกึ่งระหว่างผู้หญิงกับผู้ชายก็ตาม

            “ก่อนหน้านี้ทะเลาะกันเหรอวะ เห็นคุยกันเสียงดัง”

            “เสือกไรอ่ะ”

            “เอ้า กูถามดีๆ” ไม่ว่าเปล่ายังยกมือขึ้นมาทำท่าจะโบกฝ่ามือลงกลางศีรษะของเพื่อนสนิทต่างคณะอีกด้วย

            “น้องมันก็หึงกูอ่ะแหละตามประสาเด็ก”

            “แล้วมึงบอกน้องหรือยังว่ากูมีแฟนแล้ว กูไม่อยากไปสร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวใคร”

            ดงโฮส่ายหน้าเบาๆ เป็นคำตอบที่ดีให้กับอีกฝ่าย ก่อนจะหลุดยิ้มออกมาเมื่อเขาเหลือบตาไปมองเด็กน้อยสองคนตรงชิงช้า แล้วพบว่าแดฮวีหันหน้ามาถลึงตาใส่เขา

            “ทะเลาะกันจริงๆ กูไม่เกี่ยวนะ”

            แต่ดูเหมือนว่าดงโฮจะไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของอีกฝ่ายสักเท่าไหร่ เขาหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินโอบไหล่เพื่อนสนิทด้านข้างเข้าไปในกองถ่าย เมื่อรู้สึกว่าเพื่อนของเขามันพูดมากเกินไปแล้ว ยุน จองฮันไม่รู้หรอกว่าความบันเทิงในชีวิตเขากว่าแปดสิบเปอร์เซ็นมาจากอะไร

            ถ้ารู้มันก็คงจะด่าเขาเหมือนกัน...

            .

            .

            .

            เห็นหน้ายุ่งๆ ของแดฮวีแล้ว อารมณ์ดีชะมัดเลย

 

 

 

 

 

           

------------ Driving me nuts ------------

           

 

 

 

 

 

 

            “ไม่อร่อยเหรอ?”

            ดงโฮถามขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาดูไม่ค่อยจะเจริญอาหารเท่าไหร่ ทั้งที่ปกติแล้วแดฮวีเป็นคนกินเก่งยิ่งกว่าอะไรดี ถ้ากินจานได้ก็คงจะกินเข้าไปแล้ว แต่น่าแปลกที่นอกจากเจ้าตัวจะไม่ค่อยสั่งอะไรมาทานแล้ว ยังทำหน้าเหมือนคนพะอืดพะอมอยู่ตลอดเวลาอีกด้วย

            “ผมไม่ค่อยหิว” แล้วคนตัวเล็กก็ตอบกลับไปพลางดันจานตรงหน้าของตัวเองออก เป็นสัญญาณที่บ่งบอกได้ดีว่าเจ้าตัวไม่อยากจะยัดอะไรลงท้องอีกแล้ว

            ภาพตรงหน้านั้นทำให้ดงโฮหรี่ตามองอย่างผิดสังเกต ตั้งแต่ระหว่างทางเดินออกจาสถานีรถไฟใต้ดินแล้วมาแล้ว แดฮวีดูเงียบจนน่าแปลกใจ ทั้งที่ปกติแล้วเจ้าตัวจะหาเรื่องมาคุยตลอดจนเกินสงครามน้ำลายระหว่างพวกเขาอยู่บ่อยๆ

            ทั้งที่ตอนอยู่ในกองถ่ายแบบแดฮวีก็ยังปกติดี สิ่งเดียวที่ดงโฮจับสังเกตได้คือแดฮวีดูซึมลงหลังจากที่นั่งรถไฟใต้ดินมาถึงที่นี่ โทรศัพท์เครื่องเล็กในมืออีกฝ่ายนั้นคือเป้าหมายที่ถูกเพ่งเล็งเป็นอันดับแรกในความคิดของดงโฮ หน่วยตาคมลองด้านหลังของเครื่องมือสื่อสารในมือแดฮวีแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน

            มีอะไรในนั้น...

          น้องเห็นอะไร?

            ถึงจะสงสัยแต่ดงโฮก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป บรรยากาศในตอนนี้มันดูผิดปกติมากเกินไป จนเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง เขาไม่ค่อยชอบเวลาที่อีกฝ่ายเงียบแบบนี้สักเท่าไหร่นัก แล้วมันก็ไม่ได้เป็นบ่อยๆ เสียด้วยสิ

            เพราะอารมณ์ที่ขุ่นมัวทำให้ดงโฮจัดการเช็คบิลค่าอาหารทั้งหมดในวันนี้ทันที เขาเดินออกจากร้านโดยมีแดฮวีเดินตามมาเงียบๆ แม้มือข้างหนึ่งของแดฮวีจะถูกเขากุมเอาไว้ แต่มืออีกข้างก็ไม่ห่างจากโทรศัพท์เลย นั่นยิ่งทำให้ดงโฮนึกสงสัยมากขึ้นไปอีกว่ามีอะไรในนั้น

            อะไรที่ทำให้แดฮวีเป็นได้ขนาดนี้

            สาบานเลยว่าต่อให้เขาชอบใช้กำลังแกล้งขู่เข็ญแกมบังคับแดฮวีขนาดไหน น้องยังไม่เคยแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาให้เขาเห็นเลย

            แต่กลับกัน...อะไรที่ทำให้แดฮวีที่เคยสดใสดูเศร้าหมองได้ขึ้นขนาดนี้

            พวกเขาใช้เวลาไม่นานในการนั่งรถไฟใต้ดินกลับมาที่หอพักของตัวเองอีกครั้ง ในระหว่างทางไม่มีประโยคสนทนาที่ยาวเกินกว่าสามประโยคเลย แดฮวีกลายเป็นคนที่ถามคำตอบคำ จนดงโฮแทบจะกลายเป็นบ้าอยู่กลางทาง เพราะสงสัยว่าน้องเป็นอะไรไป ใจจริงเขาอยากจะถามออกไปตั้งแต่หน้าร้านพิซซ่าแล้วด้วยซ้ำแต่กลัวว่ามันจะไม่จบลงเหมือนกันเรื่องเมื่อตอนบ่าย

            ถึงเขาจะเป็นคนขี้แกล้งสักแค่ไหนก็ตาม แต่เขาก็รู้ขอบเขตดีว่าเรื่องไหนที่ควรแกล้งเรื่องไหนควรพูดจากันดีๆ

            กับเรื่องนี้ก็เหมือนกัน...

            มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้ว

            ดงโฮมองตามร่างเล็กๆ นั่นที่โยนกระเป๋าเป้ของตัวเองไว้ข้างเตียงก่อนจะล้มตัวนอนแล้วขดตัวหันหน้าเข้าผนังห้อง คนอายุมากกว่าขมวดคิ้วเข้าหากันจนแทบจะเป็นปมเมื่อเห็นภาพตรงหน้า นั่นทำให้ดงโฮตัดสินใจนั่งลงบนปลายเตียงนอนแล้วเลื่อนมือไปสะกิดที่ต้นขาของอีกฝ่าย

            “นี่แดฮวี”

            “ครับ” เสียงเล็กๆ นั่นตอบกลับมาในทันที แต่นั่นยิ่งทำให้ดงโฮไม่เข้าใจสถานการณ์มากขึ้นกว่าเดิม ปกติแล้วแดฮวีไม่ชอบให้สัมผัสหรือยุ่งกับต้นขาของตัวเองสักเท่าไหร่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะโดนเท้าเล็กๆ นั่นยันเข้าที่กลางท้องแล้ว แต่คราวนี้แดฮวีกลับนอนนิ่งอยู่ท่าเดิมแบบนั้น คนอายุมากกว่าจึงค่อยๆ เลื่อนกายขึ้นไปนั่งพิงกับหัวเตียงแล้วมองคนที่นอนหันหลังให้กับเขาอยู่

            “เป็นอะไรไป?” เสียงทุ้มนั่นเอ่ยถามขึ้นอย่างใจเย็น ดงโฮทิ้งนิสัยส่วนตัวของเขาทิ้งไว้ข้างหลังแล้วเลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยการพูดคุยกันดีๆ

            “ผม...”

            คนอายุมากกว่าเงี่ยหูฟังเสียงเล็กที่แผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยินนั่น ในตอนนี้เขาลุ้นคำพูดที่จะออกมาจากปากของแดฮวียิ่งกว่าลุ้นเกรดตัวสุดท้ายของเทอมซะอีก

            “คือผม...”

            ถึงอีกฝ่ายจะยังอ้ำอึ้งอยู่แต่ดงโฮก็ไม่เร่งเร้าคำพูดนั้น เขาเลื่อนมือไปลูบเส้นผมสีน้ำตาลของคนด้านข้างอย่างอ่อนโยน ไม่บ่อยนักหรอกที่เขาจะแสดงมุมนี้ให้กับอีกฝายได้เห็น ดงโฮคิดว่ามันคงจะตลกไม่น้อยถ้าใครมาเห็นเขาในสภาพนี้

            “ผมเจ็บ”

            เพียงแค่สองคำเท่านั้นที่ดังขึ้นมา นั่นทำให้ฝ่ามือของคนอายุมากกว่าชะงักลงในทันที หน่วยตาคมก้มมองแผ่นหลังเล็กที่เริ่มสะอื้นแล้วนึกอยากจะตีตัวเองสักสิบครั้งหรือร้อยครั้ง ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ว่าความเจ็บที่แดฮวีพูดมันหมายถึงอะไร

            เขายอมรับว่าตัวเองเป็นคนนิสัยไม่ดี ติดจะขี้แกล้งไปบ้าง กวนประสาทหน่อยๆ แถมกับเรื่องวันนี้อีกที่เขาแกล้งทำเป็นสนิทสนมกับเพื่อนสนิทในการถ่ายงานจนเกินควร ก็แค่คิดว่าอยากจะเห็นสีหน้าของแดฮวีในตอนนั้นว่ามันจะน่ารักขนาดไหน บางครั้งดงโฮก็ควบคุมความโรคจิตในเรื่องนี้ของตัวเองไม่ค่อยอยู่

            แต่เขาไม่คิดว่าสุดท้ายแล้วมันจะกลายมาเป็นปัญหาบานปลายแบบนี้

            “พี่ขอโทษนะ” คนอายุมากกว่าแล้วขยับกายเลื่อนลงไปนอนข้างๆ กับแดฮวี ก่อนจะรวบตัวอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเอง วางปลายคางเกยไว้บนศีรษะทุยๆ นั่นก่อนจะออกแรงกระชับวงแขนของตัวเองให้แน่นขึ้น

            แต่แดฮวีก็ไม่มีท่าทีว่าจะดีขึ้นเลย คนตัวเล็กในอ้อมกอดของเขาตัวสั่นไม่ต่างจากลูกนกเลยสักนิด นั่นยิ่งทำให้ดงโฮใจไม่ดีมากยิ่งขึ้นไปอีก

            “จะตีพี่ก็ได้นะ จะยอมให้ตีวันนึง วันนี้พี่นิสัยไม่ดีเอง” ไม่ว่าเปล่าดงโฮยังจับมือของแดฮวีขึ้นมาแล้วตีลงที่ข้างแก้มของตัวเอง

            แต่ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ฟาดแรงลงบนใบหน้าของตัวเอง เขาก็รู้สึกได้ถึงอาการขืนตัวของอีกฝ่าย แดฮวีบิดข้อมือของตัวเองออกจากมือของดงโฮ ก่อนจะพลิกตัวหันกลับมามองอีกฝ่ายแล้วเบ้ปากออกคล้ายกับคนที่กำลังจะร้องไห้อยู่รอมร่อ

            เมื่อเห็นใบหน้าแบบนั้นของแดฮวี ดงโฮก็นึกโกรธตัวเองอีกครั้ง

            “พี่ขอโทษ” เสียงทุ้มถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบา พร้อมกับปลายนิ้วที่เลื่อนไปเกลี่ยน้ำตาที่อาบแก้มของคนในอ้อมแขน

            แดฮวีเม้มริมฝีปากของตัวเองจนแทบจะเป็นเส้นตรง เขาส่ายศีรษะรัวราวกับว่ากำลังปฏิเสธคำขอโทษที่ได้ยินเมื่อครู่นี้ ก่อนจะกลืนก้อนสะอื้นนั้นลงคอไปแล้วปัดมือของดงโฮออกจากใบหน้าของตัวเอง

            “จะขอโทษทำไม พี่ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” เสียงเล็กนั่นว่า แต่กลับยิ่งทำให้ดงโฮมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกผิดมากขึ้นเท่าตัว

            “ก็พี่ทำเราร้องไห้”

            ยิ่งได้ยินแบบนั้นแดฮวีก็ยิ่งส่ายศีรษะแรงมากขึ้น ริมฝีปากเล็กยู่เข้าหากัน พร้อมกับดวงตากลมโตที่ช้อนมองใบหน้าของคนอายุมากกว่าด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป แดฮวีสูดลมหายใจเข้าปอดของตัวเอง แม้ว่าตอนนี้เขาจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่ให้ตัวเองต้องหลุดอารมณ์อื่นออกมาก็ตาม

            “ผมไม่ได้ร้องไห้เพราะพี่สักหน่อย” แล้วแดฮวีก็เอ่ยขึ้นมา เขายกมือปาดน้ำตาที่ไหลออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ผมร้องไห้เพราะเนจิตายต่างหาก”

            !!

            สาบานได้เลยว่าเกิดมายี่สิบปีนิดๆ ดงโฮไม่เคยรู้สึกหน้าแตกได้ขนาดนี้มาก่อน เขาอ้าปากค้างพะงาบๆ คล้ายกับปลาทองที่กำลังจะขาดอากาศหายใจ อยากจะพูดอะไรออกไปแต่ก็กลายเป็นคนน้ำท่วมปากที่พูดไม่ออก สมองของดงโฮมันมึนตึบไปหมด กว่าที่เขาจะเรียบเรียงเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ เขาก็มองเห็นคนตัวเล็กในอ้อมแขนส่งยิ้มล้อเลียนมาให้เขาแล้ว และนั่นก็ทำให้ดงโฮรู้สึกอยากจะมุดดินหนีซะให้รู้แล้วรู้รอด

            แสดงว่าเขาเข้าใจผิดมาตลอดเหรอ

            เขาคิดว่าน้องโกรธเขามาตลอด

            นี่ร้องไห้เพราะ.. เพราะตัวการ์ตูนตายเนี่ยนะ

            โอ้พระเจ้า คัง ดงโฮแทบจะเป็นบ้า

            “แล้วพี่เป็นอะไรอ่ะ ทำไมทำตัวใจดีจัง คิดว่าผมโกรธพี่เหรอ” แล้วแดฮวีก็ถามเสียงใส ไม่เหลือเค้าความเสียใจเมื่อครู่นี้เลยสักนิด คนตัวเล็กยิ้มกว้างยกนิ้วชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างล้อเลียน

            สารภาพเลยว่าตอนแรกก็เศร้าอยู่เหมือนกัน แต่พอเห็นหน้าเศร้าๆ ของดงโฮแล้ว ความเศร้าพวกนั้นมันก็จางหายไปหมดเลยเหลือแต่ความบันเทิงล้วนๆ และนั่นทำให้ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา แดฮวีเริ่มปีกกล้าขาแข็ง ได้ทีเขาต้องขี่แพะไล่อย่างที่ยงกุกได้สอนเขาเอาไว้

            “อะไร ไม่ต้องมาพูดเลยนะ” คนอายุมากกว่าว่าแล้วปัดนิ้วเล็กๆ ตรงหน้าทิ้ง “ตอนแรกก็คิดว่าโกรธเรื่องที่ไปถ่ายแบบ เห็นซึมตั้งแต่ขาไปกินพิซซ่าแล้ว รู้แบบนี้ทิ้งไว้ที่ร้านให้กลับบ้านเองก็ดี”

            “ผมรู้ว่าพี่ไม่ทำแบบนั้นหรอก”

            ดงโฮหรี่ตามองคนตัวเล็กที่ยิ้มกว้างออกมาอีกครั้ง เอาจริงๆ ถึงก่อนหน้านี้จะรู้สึกผงะกับความจริงที่ได้ค้นพบจนเสียหลักเซไปเล็กน้อยก็ตาม แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความจริงที่ได้รับรู้มันทำให้เขามีความสุขมากกว่ารู้ว่าน้องหึงเขาซะอีก

            “พี่ไม่รู้หรอกว่าผมต้องกลั้นร้องไห้ขนาดไหน ตอนล่าสุดที่ผมอ่านคือเนจิตายอ่ะ แล้วผมรักเนจิขนาดไหนพี่ก็รู้ พี่จะไม่ให้ผมเศร้าเลยเหรอ ข้าวก็กินไม่ลง พอหายเศร้าก็เสียดายแล้วเนี่ย อยากกลับไปกินจัง” เมื่อย้อนกลับไปพูดถึงสาเหตุที่ทำให้แดฮวีซึมเศร้าได้ขนาดนี้นั้น เจ้าตัวก็เบะปากออกทำหน้าจะร้องไห้อีกครั้ง

            “แต่ก็ควรบอกพี่ก่อนไหมอ่ะ ตั้งใจทำพี่หน้าแตกเหรอ”

            “ก็ตอนนั้นมันคิดอะไรไม่ออกนี่” เถียงกลับไปแล้วย่นจมูกใส่คนตรงหน้า “แล้วผมก็ไม่ได้หึงพี่ด้วย พี่ยงกุกบอกว่าพี่จองฮันมีแฟนแล้ว ไม่ต้องไปหึงให้เสียเวลาชีวิตหรอก”

            เมื่อได้ยินแบบนั้นดงโฮก็รู้สึกว่าหัวคิ้วของเขามันกระตุกขึ้นแปลกๆ ชอบกล ไม่รู้ว่าอยากจะโบกกบาลใครก่อนดีระหว่างคิมยงกุกกับแฟนเด็กของเขา

            “พูดแบบนี้มันน่าจับตีปาก”

            “ตีสิตีเลย” แต่แดฮวีกลับไม่นึกกลัวอีกฝ่ายแถมยังท้าทายอีกฝ่ายด้วยการเชิ่ดริมฝีปากขึ้น โดยไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำแบบนั้นมันยิ่งเข้าทางดงโฮมากแค่ไหน

            “ตีแน่ แต่จะตีด้วยปากเนี่ยแหละ!

            ทันทีที่สิ้นเสียงนั้นแดฮวีก็ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เมื่อริมฝีปากของเขาถูกครอบครองด้วยอวัยวะเดียวกันจากอีกฝ่าย คนตัวเล็กหลับตาปี๋เมื่อรับรู้ได้ถึงสัมผัสที่ล่วงล้ำเข้ามา ฝ่ามือน้อยๆ ที่เคยวางอยู่ก็เลื่อนขึ้นไปกำคอเสื้อของอีกฝ่ายอย่างแรง เมื่อสัมผัสนุ่มนิ่มนั้นค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้น

            แดฮวีรู้สึกหายใจติดขัดหรืออาจเป็นเพราะเขาไม่ได้ช่ำชองเรื่องพวกนี้เหมือนกับอีกฝ่าย คนตัวเล็กปล่อยมือออกจากคอเสื้อนั้นแล้วเปลี่ยนเป็นทุบลงอย่างแรงที่หน้าอกของคนอายุมากกว่า แน่นอนว่ามันได้ผลได้ครั้งแรก เมื่อริมฝีปากถูกผละออกไปคนตัวเล็กก็โกยอากาศเข้าปอดในทันที หากแต่ว่ายังไม่ทันที่จะได้หายใจเต็มปอดดี เขาก็ถูกช่วงชิงอากาศหายใจไปอีกครั้งด้วยริมฝีปากของคนตรงหน้า

            เขาไม่รู้หรอกว่าตัวเองถูกกดจูบอยู่อย่างนั้นไปอีกกี่รอบ แต่ที่แน่ๆ เขามั่นใจว่าดงโฮจะต้องคิดบัญชีกับเขาอย่างสาสมแน่ๆ

           

 

 

            เรื่องในวันนี้สอนให้แดฮวีรู้ว่า...

            อย่าทำให้เสือหน้าแตกเดี๋ยวเสือจะเป็นบ้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

TALK TALK TALK

            เป็นคนที่ชอบการหักมุม 555555555555555555 รู้สึกชอบใจทุกครั้งที่เขียนดงโฮคาแรคเตอร์นี้ ชอบความกวนประสาทของพี่เขา จริงๆ ก็ไม่ได้โหดสักหน่อยยยยยย พอมาเป็นแบบนี้แล้วน่ารักจะตายยยยย (ไม่นับตอนเป็นร่างเจ้าหญิง) 5555555555 ตอนแรกจะเก็บไว้อัปวันพรุ่งนี้ แต่คิดว่าไหนๆ เขียนจบแล้วก็อัปเลยแล้วกัน พรุ่งนี้จะได้ไปเขียนอีกเรื่อง ชีวิตแลดูว่างมาก ว่างมากจริงๆ ไม่อยากจะโม้ เนี่ยรายการจบแล้วฟิคเค้ายังไม่จบนะ พล็อตอีกล้านแปดยังไม่ได้เขียน เอ็มเน็ตล่มเรือแล้วไงอ่ะ จินตนาการสำคัยกว่าโมเม้น 5555555555 แถมมีพล็อตเรื่องยาวอยู่ในหัวด้วย เดี๋ยวต้องไปหาที่ระบายออกก่อน ส่วนบทความนี้ก็ยังเป็นบทความของแก๊งคนบาปxแก๊งยัย และช็อตฟิคเรื่องอื่นๆ อยู่นะคะ และที่เดิมของเรา #ficBxB101 ยังรออยู่ที่เดิมนะ  

            ปอลิง! ตอนนี้เริ่มมีแพลนรวมเล่มบ้างแล้ว คิดว่าอยากจะทำเก็บไว้เองด้วย ถ้าใครสนใจก็บอกไว้ได้นะจะได้สำรวจยอดคร่าวๆ ก่อน แต่ถ้ายอดไม่ถึงเดี่ยวต้องพับโครงการเก็บไปก่อน 5555555555555555

 

 

 

 

 

           

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,026 ความคิดเห็น

  1. #2525 fahhfahh2 (@FahhFahh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 21:19
    -เราก็คิดว่าน้องมันจะซึมเพราะเรื่องจองฮัน 5555555
    #2,525
    0
  2. #2302 TaoHun DakHyo (@kim_nik) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    รู้สึกพี่เสือโดนเอาคืนเบาเบา
    แดฮวีดื้อจิงๆ
    #2,302
    0
  3. #2271 Nookkikoong (@Nookkikoong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 11:31
    ขี้มโนนะคนเรา 555555
    #2,271
    0
  4. #2232 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:00
    นึกว่าจะม่าสะแล้ว 555 พี่เสือหน้าแตก
    #2,232
    0
  5. #1595 (@aroonratdevil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 19:18
    มาอ่านตอนนี้อีกรอบ ชอบ555555555555555555555555555555 สมหน้าอิพี่ แต่อ่านไปอ่านมานี่ก็อยากเห็นแดฮวีงอนอิพี่จริงๆแล้วอิพี่ต้องง้ออ่ะ โอ้ย เสือทิ้งลายงี้555555555
    #1,595
    0
  6. #1384 N0ii2d (@chayaniid) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 13:49
    เด็กดื้อของจริงเลยแดฮวีเนี่ยยยยยยย 5555555555
    #1,384
    0
  7. #1369 JinJane3639 (@jinjane3639) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 13:43
    เกือบจะร้องไห้แล้วเพราะสงสารน้อง และก็แอบสะใจที่อิพี่เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง แต่พอมารู้ว่าน้องเจ็บเพราะการ์ตูนตายนี่แบบ จูบอีกค่ะพี่ดงโฮ จูบอีก
    #1,369
    0
  8. #1319 GalaxyOnlyYou (@krisnoon1990) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 03:14
    5555จะบอกว่าสมก็เกรงกลัวหน้าพี่แก
    #1,319
    0
  9. #1213 xxnhhzt68 (@xxnhhztt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 01:12
    อยากจะแหม ไงคะพี่ดงโฮ เจอลูกชั้นหน่อยเปงไง !!
    #1,213
    0
  10. #1166 (@aroonratdevil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 23:17
    หวีลูก 55555555555555555555555555555555555555555555555 สงสารพี่เสือเขาเนาะ น้องร้องไห้เพราะเนจิตาย 555555555555555 เหยแต่เราก็เป็น ตอนเนจิตายนี่เราช็อกโลกมาก ใจหายไปเลย แบบเหย ทำไม!!!!!!!! แงงงงง พูดแล้วเศร้าอีกเลย
    #1,166
    0
  11. #1140 mermaid95 (@naricknick) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 14:55
    โว้ยยยย แดฮวีเอ้ยย 5555555555555555 ทำแบบนี้พี่เขาก็ใจบ่ดีนะ น้องก็อินเกิ๊นน 555
    #1,140
    0
  12. #1117 Prangky13 (@Prangky13) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:29
    อ่านตอนเเรกนี่หน่วงตามเลยเพราะยัยหวีร้องเพราะการ์ตูนเท่านั้นแหละ พ่ามมม เสือหน้าเเตกโลยยย555555
    #1,117
    0
  13. #1103 SONO_ (@soy-login150) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 05:20
    เราเข้าใจนุ้งหวี ตอนเนจิตายเราก็ร้องไห้ เรียกได้ว่าเลิกอ่านนารูโตะเลยก็ว่าได้
    ทำใจอ่านต่อไม่ลงจริงๆ เนจิเมนเราแล้วในบรรดารุ่นเดียวกันเขาตายอยู่คนเดียว..
    #1,103
    0
  14. #1097 MoJi_Mitoru (@narumi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 23:47
    เนจิตายแล้วเดี๋ยวหนูจะได้ไปตามนะลูก อย่าได้ทำเสือหน้าแตก5555555 นึกภาพดงโฮออกเลยอ่ะ กำลังอ่อนให้อยู่ดีๆก็เป็นแบบนี้ บันเทิงอ่ะคู่นี้
    #1,097
    0
  15. #1059 magmild (@m-mild) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 12:17
    55555555555555555555555555 หวีนะหวี ตัวเท่านากริอาจสู้เสือหรอลูก แหย่เสือขาวแบบไม่ห่วงชีวิตเลยยย 

    พี่ก้คิดว่าหนูโกรธพี่เสือจนเศร้าซึมกินอะไรไม่ลง อ่อเปล่า ตัวละครตาย 55555555555555555

    แต่ก็เข้าใจหวีในจุดนี้นะคะ คนไม่อินคงไม่เข้าใจ 5555555555 แต่แค่หวีอินผิดเวลาไปนิสสส 

    ชอบๆ พี่เสือมีดหมดยอมน้องนากแล้ว ฮือออนานๆทีจะมี ยัยนากดูสะใจที่ได้เห็นพี่เค้ายอมให้ครั้งนี้มากๆ 5555555



    ขอบคุณที่แต่งฟิคมาให้อ่านนะคะ 
    #1,059
    0
  16. วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 23:16
    โอ้ยยย หยุดขำกับอะไรแบบนี้ไม่ได้ คือเตรียมอานมณ์ตัวเองแล้วนะ สูดหายใจฟืด โอเคเตรียมรับดราม่า หวีแม่งโคตรหักหลังอ่ะ..
    #976
    0
  17. #886 Tongdchr (@Tongdchr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:44
    ยัยหวี! ปีกกล้าขาแข็งจนแกล้งอิพี่ได้แล้วหรอ 555555555 ดีลูกดี แกล้งมัน อยากแกล้งเราก่อน สมหน้า!
    #886
    0
  18. #817 whyyy2702 (@whyyy2702) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:45
    พี่โค่ดกวนน้องเลยค่าาาาาาา ตอนแรกนึกว่าน้องนอยด์ คิดมากเรื่องพี่จริงๆคือการ์ตูนตาย โอ้ยยยน้องงงงเอ็นดูวววว
    นี่เครียดตามพี่ดงโฮไปด้วยเลย หักมุมซะเลี้ยวตามไม่ทันเลยค่ะ ฮืออออ 555555555555555
    #817
    0
  19. #716 pyzear ʕ•ᴥ•ʔ (@tubbypx_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 00:49
    ทำไมรู้สึกว่าสองคนนี้ทะเลาะกันน่ารัก พี่กวนน้องโวยวาย55555555555 แต่ทานโทษนะ น้องงงงงงง พี่ก็นอยด์เป็นเพื่อนพี่ดงโฮตั้งนานที่ไหนได้เฮิร์ทเพราะการ์ตูนตาย เดี๋ยวเถอะ จะให้พี่เขาตีปากด้วยปากบ่อยๆเลย !!! 55555555555555555555555
    #716
    0
  20. #709 PANGYONGGUK (@pangyongguk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 06:04
    ฮื่อออออ พี่ดงโฮไม่ทำอะไรน้องต่อเหรอคะ อยากเห็นวิธีกำราบเด็กดื้อ ;/////;
    #709
    0
  21. #707 เจ้าชายอสูร_B2UTY (@13161212) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 00:34
    ชอบพิดงโฮอิมเมจนี้มากเลย มีความกวนติงน้องนิดๆค่อนไปทางมาก คือ เป็นคู่ที่น่ารักน่าหยิกอ่ะ ไม่ๆด้โรแมนติกมากนะ แต่จะรักไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเงี้ย โอ๊ยยยย ชอบ !!!!
    #707
    0
  22. #701 niny-jeon (@niny-jeon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 22:19
    555 เสือหน้าแตก
    #701
    0
  23. #682 FRENCHU (@lookbuaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 06:14
    ชอบดงโฮแบบนี้แงงงงง อยากมีแฟนแบบนี้ ขี้แกล้งขี้อ้อน
    #682
    0
  24. #678 songjibong (@mintrawan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 01:16
    พีคไปอีก ดราม่าเพราะเนจิตาย โอย วงวารพี่เค้าอ่ะ 55555555
    #678
    0
  25. #669 tsllln (@tsllln) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 23:13
    โถน้องหวี สงสารพี่ดงโฮ หน้าแตกเพล้งมาก 555555555
    #669
    0