ลมหายใจของมังกร (Yaoi Boy Love Lovely+Fanfiction:EXO ChanBaek+mpreg)

ตอนที่ 1 : - 0 -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    6 ก.ค. 63

- 0 -

     หมู่บ้านฮานเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ทางตอนเหนือของประเทศ มีจำนวนชาวบ้านอยู่ร่วมกันไม่มากนัก ด้านหลังสุดของหมู่บ้านเป็นป่าทึบ และภูเขา อากาศค่อนข้างหนาวเย็นตลอดทั้งปี
     ทำให้ง่ายตอนการอยู่อาศัย แต่ยากต่อการทำมาหากิน ชาวบ้านแทบจะหากินกับการเพาะปลูกไม่ได้เลยเนื่องจากสภาพอากาศที่ค่อนข้างหนาวไปทั้งปี อาชีพส่วนใหญ่ของชาวบ้านจึงเป็นพวกเก็บของป่าไปขายในเมือง หรือไม่ก็พวกสมุนไพรต่างๆ ที่มากด้วยคุณสมบัติแต่ยากด้วยการหา หรือไม่ก็มีเฉพาะในเขตป่าลึกๆ ของหมู่บ้านฮานเท่านั้น
     แต่ตอนนี้การหาของพวกนั้นกับยากมากขึ้นไปอีก เนื่องจากอะไรก็ไม่ทราบ แต่ผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านมักพูดว่าเป็นเพราะอาเพศ จากเดิมที่อากาศหนาวมากอยู่แล้วกับหนาวจัดมากยิ่งขึ้น จนชาวบ้านไม่สามารถออกไปหาของป่าได้ ความหนาวเริ่มทำให้คนหมู่บ้านเจ็บป่วยและล้มตาย ต้นหมากรากไม้แต่เดิมที่เคยออกผลดี
     กลับแห้งและล้มตายทีละช้าๆ หมู่บ้านเล็กๆ ที่เคยมีความอบอุ่นลอยอยู่รอบๆ กับเงียบเชียบ เพราะชาวบ้านบางครอบครัวก็ไม่ทนที่จะรอวันตาย แต่เลือกที่จะไปตายเอาดาบหน้า โดยการออกจากหมู่บ้านไป จนตอนนี้คนในหมู่บ้านหายไปกว่าครึ่ง
     ส่วนคนที่ยังอยู่ก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์ หัวหน้าหมู่บ้านอย่าง บยอน นัมจู แล้วว่าเขาควรจะได้รับให้ดำรงตำแหน่งนั้นต่อไปอยู่หรือไม่
     'ขอบใจนะแบคฮยอน'
     คนที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ตกอยู่ในสภาวะเครียดจัด หัวหน้าหมู่บ้านนัมจูกินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายเดือนแล้ว นับตั้งแต่เกิดเหตุในหมู่บ้านขึ้น ตัวเขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าหมู่บ้านจากหมู่บ้านคนที่แล้วด้วยคุณสมบัติที่ใครหลายคนตอนนั้นไม่มีใครกล้าเถียง
     บยอน นัมจู แข็งแกร็งทั้งร่างกาย จิตใจ มีความเป็นผู้นำ แต่ก็โอบล้อมไปด้วยความเอื้ออารี แต่บัดนี้คนที่เพียบพร้อมกับเป็นชายที่ดูคิดไม่ตก และโรยรา จิตใจของเขายังคงแข็งเข้มหากแต่ร่างกายของเขานั้นถูกเขาปล่อยปละละเลย
     '.....'
     'แต่นี่มันขนมปังของลูกไม่ใช่หรือ'
     ผู้นำของหมู่บ้านพูดต่อ ภรรยาของเขาได้เสียชีวิตไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน เหลือเพียงแต่ลูกชายฝาแฝดไว้ ให้ดูต่างหน้า และเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวเขาเอาไว้ ไม่ให้หาทางจบชีวิตเพื่อไปอยู่กับภรรยาผู้เป็นที่รักไปนานแล้วเพราะโลกที่ไม่มีภรรยาที่รักสำหรับเขามันช่าง
     โหดร้ายและอ้างว้างเสียเหลือเกิน 
     แฝดคนพี่ชื่อบยอน บอนซอง แฝดน้องชื่อบยอน แบคฮยอน มองด้วยตาเปล่าเจ้าเด็กแฝดหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ เป็นการผสมผสานระหว่างเขากับภรรยาได้อย่างไม่มีที่ติ 
     เครื่องหน้านัมจูคิดว่าเจ้าพวกเด็กได้เขามาเต็มๆ ดวงตาดำกลมโตเหมือนเขาเองตอนเด็กๆ จมูก ริมฝีปากแดงสดเหมือนกับผลไม้ที่คนในเมืองเรียกกันว่าผลเชอร์รีป่า ส่วนเรื่องผิวพรรณที่สดใสราวกับหิมะแรกของปีคงจะได้มาจากคนแม่ 
     แต่สิ่งที่สามารถแยกเจ้าแฝดออกได้อย่างทันทีนั้นก็คือ
     'หา...ลูกยกให้พ่องันหรือแบคฮยอน'     
     บยอนคนเล็กพยักหน้า และพยามส่งเสียงพูดออกมาให้ได้ยินเหมือนกับทุกครั้ง แต่สิ่งที่ออกมาจากริมฝียักเล็กคือเสียงลม
     บอนซอง และแบคฮยอนเกิดมาสมบูรณ์ จนกระทั่ง ทั้งคู่ถึงวัยหัดพูดและเดิน ตอนนั้นภรรยาเขายังอยู่ เธอบอกว่าถึงพวกเด็กแฝดจะเกิดมาพร้อมกัน แต่อย่างไรก็ตามพวกเขาก็คือคนละคนกัน อาจจะช้าบ้างเร็วบ้างถือเป็นเรื่องของธรรมชาติที่กำหนดมา
     แต่จวบจนกระทั่งภรรยาเขาจากไปแล้ว แบคฮยอนก็ยังไม่พูดออกมาเป็นคำ .... และสรุปได้ว่าแบคฮยอนมีปัญหาเรื่องการพูดนั้นเอง
     'เข้าใจๆ แล้ว งั้นพ่อจะกินแล้วนะ'    
     คนพ่อว่า แม้ว่าจะเครียดเรื่องหมู่บ้านจนไม่เป็นอันกินกันนอนก็เถอะ แต่ต่อหน้าลูกรัก เขาจำเป็นต้องกินให้ได้ แม้ว่ากินเข้าไปแล้วจะต้องแอบอาเจียนอยู่หลังบ้านก็ตาม
     'อือๆๆๆ'
     เสียงอือๆ คงเป็นเสียงเดียวที่แบคฮยอนปล่อยออกมาได้ เจ้าเด็กแฝดน้องนั่งลงมองเขากินขนมปังด้วยสายตาที่บอกผ่านได้เลยว่า ถ้าเขาไม่กิน แบคฮยอนจะไม่ยอมไปไหนอย่างแน่นอน
     'อือๆๆๆ'
     คนพ่อยิ้มจาง เพราะปัญหาการพูดทำให้แบคฮยอนปิดกันตัวเอง หลังจากที่รู้ว่าตัวเองไม่เหมือนกับพ่อ และพี่ชายแฝด แบคฮยอนจะไม่ค่อยออกจากบ้าน 
     อย่างมากก็แค่เดินเข้าป่าไปคนเดียว เพื่อหาอะไรที่สามารถกลับมาทำอาหารกินได้ สำหรับครอบครัวแต่อย่างไรก็ตามแบคฮยอนก็ยังนำพาซึ่งความสดใสมาให้เขาเสมอ แบคฮยอนเป็นเด็กดี ช่วยเหลืองานเขาทุกอย่างเท่าที่อีกฝ่ายจะทำได้ 
     'พ่ออิ่มแล้วละ ลูกก็กินบ้างสิ'
     คนเป็นพ่อว่าแล้วบิขนมปังที่น่าจะเหลือติดบ้านไม่กี่ก้อนใส่ปากลูกชายคนเล็ก พร้อมประตูบ้านที่ถูกเปิดออกพร้อมกับลูกชายคนโตที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดไม่ต่างกัน
     'กลับมาแล้วเหรอลูก การประชุมเป็นอย่างไรบ้าง'
     คนพ่อถาม แต่ได้คำตอบเป็นการถอนลมหายใจยาวๆ ของลูกชายคนโต
     'ตาเฒ่ากูวอนเริ่มหว่านล้อมคนอื่นๆ ในหมู่บ้าน ให้เห็นเห็นพ้องไปกับเขา'
     'อะไรนะ'
     'ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านเห็นพ้อง ตรงกันว่าวิธีสุดท้ายที่อาจจะช่วยหมู่บ้านได้คือการบูชายัญ'
     ลูกชายคนโตพูดเสียงนิ่ง ตามที่ได้เข้าร่วมประชุมแทนบิดามา เนื่องจากวันสองวันนี้อากาศหนาวจัดขึ้น ร่างกายที่ไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ของนัมจูก็เริ่มอ่อนแอลง
      ตามปกติเขาไม่เคยโดดการประชุมของหมู่บ้านเลยด้วยตำแหน่งด้วย แต่ครั้งนี้เขาจำต้องยอม เนื่องจากเมื่อเช้าเขาไม่สามารถยกหัวขึ้นจากหมอนได้
     'บูชายัญ ตั้งแต่เกิดมา พ่อเข้าร่วมแค่ครั้งเดียวตอนสมัยพ่อยังเด็กๆคนพ่อว่า การบูชายัญคือการเซ่นสรวงเทพเจ้า ด้วยวิธีฆ่าสัตว์เป็นเครื่องบูชา 'เห็นทีคงจะต้องให้ใครไปจับแพะมาสักตัว...'
     'อืออ'
     แบคฮยอนลากเสียงยาว ตัวเขาเป็นคนค่อนข้างอ่อนไหว จึงได้แสดงอาการออกมา
     'ไม่เป็นไรลูก'
     'ครั้งนี้ใช้สัตว์ไม่ได้พ่อ'
     ระหว่างที่บิดากำลังปลอบประโลมลูกชายคนเล็ก ลูกชายคนโตก็พูดขึ้นมาต่อ สีหน้าของบยอน บอนซองแย่ลงไปเรื่อยๆ จนบิดาเองเริ่มไม่สบายใจ
     'หมายความว่ายังไง'
     'กูวอนบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นถือว่าเป็นการเกิดอาเพศใหญ่ เป็นเหตุที่เกิดขึ้นอย่างผิดปกติวิสัย หรือผิดธรรมชาติ ถือว่าเป็นลางไม่ดี...ดูเอาจากอากาศหนาวจัดที่ผิดปกติเป็นระยะยาวนานหลายปีติดกัน....ผู้คนล้มตายจำนวนมาก พืชพันธุ์ธัญญาหารก็แห้งหาย เกรงว่าแค่สัตว์คงจะไม่พอ ต่อการวิงวอนต่อฟ้าดิน....กูวอนบอกว่าอยากให้การบูชายัญครั้งนี้บูชายัญด้วยคน....'




#ลมหายใจของชบ
have a nice day 
b e y o n d .









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #3 สายสืบบยอน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 08:44
    สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มของน้องแบค
    #3
    0