os ; BBD chan X baek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 27 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    27

    Overall
    27

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ชยอลคนแรกของแบ้กเลย ㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





os ; BBD chan X baek

by

MUAYLIN-NIM 'ㅅ'

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 16 ก.ย. 59 / 13:40

บันทึกเป็น Favorite


 “ชยอลพรุ่งนี้วันเกิดแบ้ก ชยอลต้องอวยพรวันเกิดแบ้กคนแรกนะเหมือนทุกๆปีนะ  ไม่งั้นแบ้กจะงอนชยอลจนกว่าแบ้กจะเรียนจบปีสี่เลย!! ’

ภายในร้านกาแฟใกล้ๆย่านมหาลัยแห่งหนึ่งวันนี้แบ้กกับชยอลเรียนเสร็จแล้วและตั้งใจว่าจะมานั่งกินลมชมวิวติววิชาคณิตด้วยกันที่ร้านกาแฟแห่งนี้

ชยอลได้ยินที่แบ้กพูดแต่ชยอลเลือกที่จะเงียบไว้และไม่ตอบอะไร แถมร่างสูงของชยอลเบี่ยงประเด็นชวนแบ้กสนทนาในหัวข้ออื่นแทน

“แบ้กเรียนเป็นไงบ้าง เราสั่งเครื่องดื่มดีกว่าเนาะ”

มันทำให้แบ้กอดแปลกใจไม่ได้เลย

“อะ... อื้อ แบ้กเอานมน้ำผึ้งปั่นนะ”

ว่าทำไมชยอลถึงดูแปลกไปในวันนี้

เวลาผ่านไปชยอลกับแบ้กพูดคุยกันตามประสาคนเป็นแฟนกันจะแลกเปลี่ยนเรื่องราวให้กันฟังถึงแม้ว่าชยอลจะเป็นฝ่ายที่ฟังแบ้กพูดซะมากกว่าก็ตาม

แต่ว่านะ แบ้กรู้สึกว่าชยอลไม่เหมือนชยอลคนเดิมเลย

Rr Rr

เสียงริงโทนโทรศัพท์เครื่องหรูของชยอลดังขึ้นและชยอลก็หยิบขึ้นมารับสาย

“อือ... อือ... เดี๋ยวไปเดี๋ยวนี้แหละ อือ... เข้าใจแล้ว แค่นี้นะ”

ชยอลคนเดิมที่รักและใส่ใจแบ้กมากกว่านี้

แบ้กมองหน้าชยอลที่คิ้วขมวดกันจนจะเป็นโบว์ได้อยู่แล้วระหว่างที่คุยโทรศัพท์ ชยอลวางสายโทรศัพท์แล้วหันมามองหน้าแบ้ก

“แบ้กโปรเจคไฟนอลของกลุ่มชยอลมีปัญหาอ่ะ ชยอลต้องไปดูตอนนี้เมื่อกี้ไอ้ฮุนมันโทรมาบอก แบ้กเข้าใจชยอลนะ ไว้วันหลังชยอลจะติวคณิตให้แบ้กใหม่เนาะ”

พูดออกมาเหมือนขอไปที อันที่จริงแบ้กก็เข้าใจชยอลว่าโปรเจคไฟนอลน่ะสำคัญ

แต่มันก็อดน้อยใจชยอลไม่ได้เลย

“อือ แบ้กเข้าใจ ชยอลไปเถอะ เดี๋ยวแบ้กโทรหาดีโอมาติวให้ก่อนก็ได้”

ส่งยิ้มออกไปแบบฝืนๆ ความน้อยใจที่เข้ามาตีแผ่จิตใจแบ้กในตอนนี้ เหมือนกับว่ามีความรู้สึกบางอย่างที่แบ้กรู้สึก

“งั้นชยอลไปก่อนนะครับ ชยอลอาจจะอยู่แก้โปรเจคจนดึกคนนี้ชยอลนอนคอนโดฮุนนะ แบ้กไม่ว่าใช่มั้ย”

ความรู้สึกที่เหมือนกับว่าชยอลอาจะหมดรักกันแล้วในไม่ช้านี้ ...

“อื้อ ไปเถอะเดี๋ยวฮุนรอนาน ขอให้โปรเจคผ่านนะชยอล”

“ขอบคุณครับ งั้นชยอลไปก่อนนะ”

ร่างสูงของชยอลเก็บสมุดหนังสือบนโต๊ะที่กะว่าวันนี้จะมาติวคณิตให้แบ้กเก็บลงกระเป๋าสะพายของตัวเองก่อนจะลุกเดินออกไปนอกร้าน

บางที...

ชยอลอาจจะลืมวันเกิดแบ้กไปแล้วก็ได้... ก็ชยอลยุ่งขนาดนั้นนี่เนาะ แบ้กตัดพ้อแฟนตัวเองทั้งๆที่ชวนคุยเรื่องหนึ่งแต่อีกคนกลับชวนคุยอีกเรื่องหนึ่ง แถมยังมีรังสีเหินห่างกันแผ่ออกมาจนแบ้กรู้สึกได้อีก

แบบนี้แบ้กจะไม่ให้น้อยใจเลยก็คงทำไม่ได้

-

หลังจากที่เดินออกมาจากร้านกาแฟ และตอนนี้ชยอลก็นั่งอยู่ในรถของตัวเอง

Rr Rr

เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้นมาอีกครั้งจากกระเป๋ากางเกง เป็นฮุนคนเดิมที่โทรมา ชยอลไม่ลังเลที่จะรับสายเลย

“มึงพูดอะไรอ่ะ เมื่อกี้นี่กูงงไปหมดเลยเนี่ย เมื่อกี้กูแค่โทรไปบอกมึงว่าโปรเจคของพวกเราได้คะแนนเต็มแล้วทำไมมึงพูดไรไม่รู้มาในสายวะ”

“มึงแค่เงียบไว้ก็พอฮุน”

ใช่แล้วชยอลไม่ได้ไปแก้โปรเจคหรือทำงานอะไรทั้งนั้น เพราะวันนี้ชยอลต้องไปเตรียมอะไรสักหน่อยให้กับเจ้าของวันเกิดในค่ำคืนนี้ซึ่งเป็นวันใหม่วันเกิดของแฟนเขานั่นเอง

“นี่มึงอย่าบอกนะว่ามึงกำลังเล่นแผนอะไร เพื่อจะเซอร์ไพร์สวันเกิดแบ้กอ่ะ”

“เออ... รู้แล้วก็เงียบ แค่นี้นะต้องไปอีกหลายที่”

เป็นการเซอร์ไพร์สวันเกิดแฟนที่จำเป็นต้องทำให้แฟนรู้สึกว่าเขาไม่รักแบบนี้น่ะหรอ เล่นอะไรของมึงไอ้ชยอล เซฮุนอาจจะคิดแบบนั้น J

ภายในห้างหรูหราใหญ่โตแห่งนี้ชยอลเดินหาร้านเค้กอย่างตั้งใจและก็เจอสักที ชยอลเดินเข้าไปภายในร้านที่ตกแต่งได้น่ารักมากเลยทีเดียว ชานยอลยืนดูตู้หน้าเค้กอยู่นานจนพนักงานขายถามขึ้นมา

“ต้องการเค้กแบบไหนดีคะ”

“ผมขอเค้กผลไม้ครับ” เค้กที่แบ้กชอบชยอลจำได้ดีและทุกปีเขาก็จะให้เค้กผลไม้แบบนี้พร้อมกับจุดเทียนให้แบ้กเป็นคนเป่าและอธิฐานฉลองวันเกิดไปด้วยกันมาหลายปีแล้ว

“นั่งรอที่โต๊ะด้านในสักครู่นะคะ”

เค้กวันเกิดที่ไม่จำเป็นต้องเขียนข้อความลงไปให้พิเศษอะไรแต่ให้ด้วยใจที่พิเศษ

เพียงไม่นานเค้กที่สั่งก็ได้มา ชยอลเดินไปจ่ายเงินและถือเค้กออกมาจากร้าน

“ต่อไปก็เหลืออีกสองอย่างล่ะนะ” พึมพำชูเค้กในมือที่หิ้วมาพูดด้วย ใช่แล้วเหลืออีกสองอย่างที่ชยอลจะต้องจัดการ

ร่างสูงเดินหาร้านลิลัคคุมะอยู่นานและนานจนเจอแล้วในตอนนี้ เขาเดินเข้าไปในฝูงชนลิลัคคุมะ แต่เป้าหมายที่ชยอลต้องการคือคุมะตัวนี้ ตัวที่อยู่ตรงหน้าชยอล ตัวที่ใหญ่ที่สุดในร้านและคาดว่าน่าจะตัวใหญ่พอๆกับแบ้กแฟนที่รักของเขา

และเพราะพนักงานบอกว่าตัวนี้คือตัวสุดท้ายชยอลจึงจำเป็นต้องรีบซื้อก่อนที่จะมีใครมาซื้อตัดหน้าไปก่อน

ร่างสูงที่ตอนนี้หอบทั้งถุงเค้กและลิลัคคุมะตัวใหญ่ไว้ในอ้อมกอด รีบเดินไปที่รถของตัวเอง พอมาถึงที่รถก็จัดการยัดเจ้าลิลัคลุมะตัวใหญ่ไว้ที่เบาะหลังของรถ และเค้กวางไว้เบาะหน้าข้างคนขับ

เพราะแฟนตัวเล็กของเขาชอบลิลัคคุมะมากที่สุด

คนรักต้องการอะไรที่ชยอลสามารถหามาให้ได้ชยอลก็จะหามาให้อย่างเต็มใจที่จะให้

วันนี้เป็นวันที่ชยอลเดินเยอะที่สุดของวันเลยก็ว่าได้เอาเจ้าเค้กกับเจ้าลิลัคคุมะตัวใหญ่มาเก็บไว้ที่รถเสร็จก็ต้องเข้าไปในห้างอีกครั้งเพื่อที่จะซื้อของขวัญชิ้นสำคัญชิ้นสุดท้ายที่เขาตั้งใจจะให้คนตัวเล็กแฟนของเขา

“เอาแหวนคู่ คู่นี้ครับ”

ชี้แหวนที่ตัวเองต้องการให้กับพนักงานสาว ใช่แล้วชยอลมาซื้อแหวนคู่ แหวนคู่ของชยอลกับแบ้กของขวัญวันเกิดที่ชยอลตั้งใจอยากจะให้อีกชิ้นให้กับแบ้ก

“นี่ค่ะ ได้แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ” รับของที่ได้แล้วเดินไปที่รถเหมือนเดิม

พอมาถึงรถแล้วก็ต้องเป็นอันได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกแล้วสิน่า ชยอลลืมคิดไปว่าคอนโดจะต้องว่างสำหรับตกแต่งห้องในคืนนี้ และชยอลต้องมีตัวช่วยให้แบ้กไม่กลับมาคอนโดก่อนเที่ยงคืน

ชยอลต่อไปไปหาดีโอเพื่อนสนิทของแบ้กทันที และไม่นานปลายสายก็รับสายของเขา

“ฮัลโหล”

“ดีโออยู่กับแบ้กอยู่ใช่มั้ยตอนนี้ นายอย่าเพิ่งด่าฉันตอนนี้เพราะแบ้กอาจจะเล่าว่าฉันไม่ค่อยสนใจอะไรแบบนั้น แต่ทั้งหมดฉันซ่อนกล้องแบ้กเองแหละฉันจะทำเซอร์ไพร์สวันเกิดให้แบ้กแต่ฉันกลัวว่าแบ้กจะเข้าไปที่คอนโดก่อนเที่ยงคืนน่ะ ดีโอนายช่วยถ่วงเวลาให้แบ้กกลับดึกหน่อยนะ ขอร้องล่ะและตอนนี้ก็พูดอะไรก็ได้ให้แบ้กไม่สงสัยว่านายกำลังคุยกับฉันที”

ร่ายยาวไปในสายเพราะกลัวว่าดีโอจะก่นด่าเขาเพราะแบ้กชอบเล่าเรื่องที่ไม่สบายใจให้ดีโออยู่แล้วและแน่นอนใครที่ไหนก็ดูออกว่าตอนนี้แบ้กกำลังไม่สบายใจเรื่องเขาอยู่ และดีโอก็รักเพื่อนแบ้กของเขามากซะด้วยสิ

“อ๋อ อือๆ แค่นี้นะ”

ดีโอพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะตัดสายไป

-

“ใครโทรมาหรอดีโอ” แบ้กถามเพื่อนรักอย่างสงสัย เพราะแบ้กจับใจความที่เพื่อนคุยโทรศัพท์ไม่ได้เลยแถมยังพูดกุกกักแปลกด้วยแบ้กก็แค่เป็นห่วงดีโอก็เท่านั้น

“อ๋อไม่มีไร คือเพื่อนในคณะโทรมาบอกว่าได้ท็อปภาษาอังกฤษน่ะอย่าไปสนใจเลย” แบ้กอยู่กับดีโอตั้งแต่ชยอลออกไปจากร้านได้สักพักจนถึงตอนนี้เวลาเกือบสามทุ่ม ดีโอพาแบ้กมากินข้าวและเดินห้างย่อยอาหารเล่น แบ้กเข้าใจว่าดีโออาจจะไม่อยากให้แบ้กเครียดเรื่องชยอลก็เป็นได้หลังจากที่เล่าเรื่องชยอลในวันนี้ให้ดีโอฟัง

“เดี๋ยววันนี้ไปนั่งเล่นคอนโดดีโอก่อนนะแบ้ก เดี๋ยวใกล้ๆเที่ยงคืนดีโอค่อยไปส่งแบ้กที่คอนโด ไม่อยากให้แบ้กเหงาน่ะ ก็ชยอลบอกแบ้กไม่ใช่หรอว่าวันนี้นอนคอนโดฮุน”

จริงๆก็ไม่อยากจะตอกย้ำแต่เพราะกลัวว่าแบ้กจะปฎิเสธแล้วจะทำให้แผนของชยอลพัง ดีโอเลยพูดแบบนั้นออกไป

“อ๋อ อื้อ... ได้สิ อยู่กับดีโอก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่เหงาเนาะ”

-

“ไอ้ฮุนมึงช่วยจัดลูกโป่งให้มันลอยดีๆได้ไหม ขืนแบ้กมาเห็นเข้าหมดความโรแมนติกพอดี” ชยอลที่นั่งเขียนโพสอิทอยู่ที่โต๊ะโซฟาในห้องโถงพูดขึ้นตำหนิฮุนเพื่อนของเขา ก็เล่นจัดซะบางมุมลูกโป่งนี่เต็มไปหมด จนมอไม่เห็นทางส่วนบางมุมก็แทบไม่มีลูกโป่งเลยซะอย่างนั้นหาความสมดุลไม่เจอเลยสักนิด

“มึงอย่าพูดมากนี่กูก็กำลังจัดป่ะ ให้คนอื่นมาช่วยแล้วยังจะมาด่าเขาอีกนะ ขอบคงขอบคุณนี่ไม่เคยจะมี”

“เออๆ ติดไปใกล้จะเที่ยงคืนแล้วเนี่ยเดี๋ยวแบ้กมาก่อนทำไม่เสร็จพังหมด”

พูดไปพรางติดโพสอิทไปที่หัวเจ้าหมีลิลัคคุมะไป

ตอนนี้ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยและตอนนี้ก็ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว และเซฮุนก็ขอตัวกลับคอนโดของตัวเองไปแล้ว

ก็แหงล่ะใครอยากจะอยู่เป็นก้างกันล่ะ J

ติ๊ง!

เป็นเสียงข้อความในโทรศัพท์เครื่องชานยอลเอง

DO

ส่งแบ้กแล้วนะตอนนี้แบ้กกำลังขึ้นไปห้องหวังว่านายน่าจะเตรียมอะไรเสร็จแล้ว โชคดี 11:55PM

Cyeol

ขอบคุณมากนะ 11:56PM

ตอบกลับข้อความไปเพียงเท่านั้นและชยอลก็เดินเข้าไปในห้องนอนพร้อมเค้กที่เขาไปซื้อมาเมื่อตอนกลางวันและไฟเช็กที่เตรียมจุด

แบ้กเดินมาถึงห้องแล้วด้วยสภาพไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่ก็แค่เพียงคิดว่าคืนนี้จะได้นอนคนเดียวมันก็รู้สึกหดหู่แปลกๆ แถมวันใหม่ก็เป็นวันเกิดตัวเองซะด้วยช่างเป็นวันเกิดที่แสนจะไม่มีอะไรเลย

แค่คิดแบ้กก็ไม่อยากมีวันเกิดเป็นวันพรุ่งนี้แล้ว

แบ้กเปิดประตูเข้าไปในห้อง ภายในห้องที่มืดสนิทเพราะไร้คนอยู่สำหรับความคิดแบ้กน่ะนะ แบ้กเดินไปที่สวิตซ์ไฟเพื่อที่จะเปิดไฟภายในห้องโถง

และพอได้กดปุ่มสวิตซ์ไฟเท่านั้น ภายในห้องที่แสงสว่างขึ้นมาก็เต็มไปด้วยลูกโป่งอัดแก๊สล่องลอยอยุ่เต็มห้องโถง

นี่มันอะไรกัน...

เจ้าลิลัคคุมะที่นั่งอยู่ที่โซฟาตรงนี้อีก มันคืออะไร...

ร่างเล็กเดินไปหาเจ้าลิลัคคุมะตัวโตก่อนจะเห็นที่หัวของเจ้าลิลัคคุมะว่ามันมีโพสอิทติดอยู่

และลายมือที่เขาจำได้ขึ้นใจก็ปรากฏอยู่ในโพสอิทสีเหลืองนั่น

แบ้กน่าจะเข้ามาในห้องนอนหน่อยนะ ตอนนี้เลยครับ J

เพียงแค่อ่านตัวหนังสือของคนที่รักก็ทำให้จุดยิ้มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ทำไมเมื่อตอนกลางวันกลับทำให้น้อยใจ

แล้วทำไมตอนนี้

กลับทำให้ใจตื่นเต้นไปได้นะ ชยอลคนบ้า

แบ้กเปิดประตูห้องนอนและพาร่างเล้กของตัวเองเข้ามาภายในห้อง และเดินได้เพียงแค่สองสามก้าวก่อนที่ไฟตัวเองจะได้เอื้อมมือไปเปิดสวิตซ์ไฟในห้องอีกครั้ง กลับมีมือใหญ่มาเอื้อมมือของเขาไว้

มือของชานยอลอีกข้างหนึ่งที่ถือเค้กพร้อมเทียนที่มีแสงสว่างปักอยู่ที่เค้กยื่นมาหาแบ้ก และ

Happy brith day to you Happy birth day to you Happy birth day Happy birth day Happy birth day to you~~

ชยอลร้องเพลงวันเกิดให้แบ้กทั้งๆที่อีกมือหนึ่งที่เอื้อมไปจับมือแบ้กเมื่อกี้ก็ยังคงจับอยู่ต่อไปไม่มีปล่อย

 “ที่ทำเป็นไม่สนใจกันเมื่อตอนกลางวันอย่าเก็บไปคิดมากเลยนะครับ เจ้าบื้อ ชยอลแค่อยากซ่อนกล้องแล้งแบ้กเอง”

สารภาพกับแฟนตัวเล็กออกไปกับว่าความจริงมันเป็นแบบไหน

“ใจแบ้กเกือบพังไปหมดแล้ว! เพราะชยอลเลยรับผิดชอบด้วย!ฮือออออ” พูดไปพร้อมทั้งโผลกอดร่างสูงของชยอล

แบ้กอยากขอบคุณที่ความคิดที่ว่าชยอลกำลังจะหมดรักนั้นไม่ใช่เรื่องจริงเลยสักนิด

“ไม่เล่นแล้วครับชยอลผิดไปแล้ว อธิษฐานแล้วเป่าเทียนซะตัวเล็กของชยอล”

เป่าเค้กเสร็จชยอลก็วางเค้กลงไว้ที่เตียงและหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาพิมยุกยิกจนแบ้กต้องสงสัย

แต่ก็ไม่นาน...

แบ้กชอบ

ชอบที่ชยอลเป็นคนแบบนี้

ติ๊ง!

 My Cyeol

แบ้กแบ้กแบ้กแบ้กฮุยอน

สุขสันต์วันเกิดนะ 12:00AM

My Baek

คับ 12:00AM

My Cyeol

ชยอลคือคนแรกใช่มั้ย??

ใช่หรือเปล่า 12:00AM

My Baek

ขอบคุณนะ!!!>< ㅋㅋㅋ12:00AM

My Cyeol

ถ้าไม่ใช่ก็ช่างมันเถอะ

ㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋ 12:00AM

My Baek

ชยอลคนแรกของแบ้กเลย ㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋ 12:00AM

My Cyeol

อัดซ่าㅋㅋㅋㅋㅋㅋ12:00AM

 

ชานยอลเก็บโทรศัพท์ลงใส่กระเป๋ากางเกง ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันแล้วทำไมต้องพิมพ์ไลน์หากันด้วย เขินจะบ้าอยู่แล้ว

“แบ้กเมื่อเช้าชยอลเห็นมีอะไรไม่รู้อยู่ในลิ้นชักข้างเตียงอ่ะ แบ้กลองเปิดดูให้หน่อยได้มั้ยว่ามันคืออะไร”

แบ้กพยักหน้ารับก่อนจะเปิดลิ้นชักข้างเตียงดูของตามที่ชยอลบอก

แบ้กรู้... รู้ว่าชยอลต้องมีอะไรเซอร์ไพร์ส... แต่แค่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแค่นั้นเอง...

แบ้กเปิดลิ้นชัดออกมาและเจอเข้ากับกล่องกำมะหยี่สีแดงแบ้กหยิบขึ้นมามองหน้าคนตัวสูงที่ยืนยิ้มให้อยู่ข้างหน้าเขา

“สุขสันวันเกิดอีกรอบนะ”

ชานยอลจับมือแบ้กอีกข้างขึ้นมาและบังคับมือที่จับนั้นเปิดกล่องกำมะหยี่สีแดงไปพร้อมๆกัน

แบ้กรู้สึก

                “แหวนคู่...”

                รู้สึกว่า...

“จองไว้ก่อนเดี๋ยวเรียนจบแล้วจะให้แม่ไปขอนะครับ J

คนที่ทำให้รู้ว่าคนที่รักแบ้กจริงๆก็คงจะเป็นชยอลจริงๆนั่นแหละ

อยากให้เราสองคนชยอลกับแบ้กมีกันแบบนี้ตลอดไป

จริงๆนะ...

รัก...

ทุกการกระทำ...

จะจดจำไว้ในความทรงจำ...

 

 

 

-END-

muaylin-nim.

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ muaylin-nim / หมวยหลิน-นิม จากทั้งหมด 2 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • แฟนฟิคเกาหลี

    เรื่องสั้น

    25/25

    0

    0%

    16 ก.ย. 59

  • อื่น ๆ

    เรื่องสั้น

    29/60

    0

    0%

    16 ก.ย. 59

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น