(ชุดหนุ่มเจ้าเสน่ห์) กับดักปรารถนา By อัคนี

ตอนที่ 2 : 2. ดับเครื่องชน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 มิ.ย. 56



 

      แสงแดดกำลังทำมุมกับละอองฝอยจากน้ำพุพวยพุ่งหน้าบ้านหลังใหญ่ของภัทรวดีจนเกิดเป็นสายรุ้งพอดิบพอดีในตอนที่หญิงสาวเลี้ยวรถเข้าประตูมา ปกติสายรุ้งเล็ก ๆ เหนือรูปปั้นคิวปิดกลางบ่อน้ำพุเคยสะกดสายตาเจ้าตัวได้เสมอหากวันนี้กลับไม่ใช่ รถคันงามตีวงเลี้ยวไปตามโค้งบ่อน้ำพุเข้าจอดเทียบเทอเรซหน้าบ้านอย่างไม่ไยดี

      “ป๊า”

      ชายที่ยืนเอามือไพล่หลังนิ่งอยู่หน้าเทอเรซเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ เค้าโครงหน้าออกจีนมากกว่าไทยมีหลายส่วนละคล้ายกันกับภัทรวดี

      หญิงสาวชิงส่งเสียงอ้อน ตรงเข้ากอด ป๊า ทันทีที่ลงจากรถก่อนจะถูกดุเอาเรื่องกลับบ้านเอาสว่างแม้ว่าตามสถิติร้อยละเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเธอไม่เคยถูกดุเลยก็ตาม

      เสี่ยไพศาลบิดาเธอนั้นขึ้นชื่อเรื่องดุเข้มงวดมากในการทำงานแต่กับลูกสาวผิดกันเหมือนหน้ามือกับหลังมือ ส่วนหนึ่งที่เป็นเช่นนั้นภัทรวดีรู้ดีว่าเพราะเธอรู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง ตอนไหนผิดก็ยอมรับผิดไม่ก็อ้อนกลบเกลื่อนไว้ก่อนเหมือนตอนนี้

      “บอกจะกลับดึก ๆ ป๊าว่านี่มันเช้านะ” เสี่ยไพศาลตำหนิเสียงขรึม

      “หนูขอโทษค่ะป๊า งานมันเลิกช้าไปนิด”

      “นาฬิกาที่ผับมันคงใกล้เจ๊ง”

      วันนี้คงอยู่ในส่วนร้อยละศูนย์จุดศูนย์หนึ่งเธอจึงถูกดุ ถึงจะไม่มากนักก็พอทำให้ภัทรวดีหน้าม่อยเสียงอ่อย

      “หนูยอมให้ป๊าทำโทษ อะไรก็ได้ ตกลงมั้ยคะ”

      “แน่ลื้อ”

สำเนียงถามแปลก ๆ ของบิดาทำให้ภัทรวดีเริ่มไม่แน่ใจ เธอปล่อยแขนจากเอวเสี่ยไพศาล ระแวงขึ้นมานิดหน่อยว่ากำลังจะตกหลุมพราง

ยังไม่ทันคิดจบสิ่งที่นึกอยู่ก็ปรากฏออกมาเป็นรูปร่างของชายหนุ่มผิวขาวตัวอ้วนตาหยีมองเผิน ๆ ดูคล้ายตือโป๊ยก่าย เขาคนนั้นเดินมาจากทางด้านหลังเสี่ยไพศาลแสดงว่าอยู่ในบ้านนานแล้วก่อนเธอจะมาถึง

“เฮียกวง”

ภัทรวดีมองหน้ากลมแป้นของเฮียกวงกับเสี่ยไพศาลสลับกันเหมือนกับรอให้ใครสักคนเป็นฝ่ายอธิบาย

“เฮียเขามาหาหนูหลายครั้งแล้วแต่ไม่เจอ ยังไงวันนี้ก็อยู่คุยกับพี่เขาหน่อย ออกไปเที่ยวข้างนอกก็ได้ ป๊าอนุญาต” เสี่ยไพศาลบอก

น้ำเสียงกึ่งบังคับนั้นทำให้ภัทรวดีแทบอยากกระโจนเข้าบีบคอสั้นตันของเฮียกวงนัก เขาก็รู้ว่าเธอเกลียดขี้หน้าไม่อยากคุยด้วย แต่ก็ขยันโผล่หน้าอ้วน ๆ มาให้เห็นอยู่ได้ ป๊าหรือก็ใช่ย่อย เธอรู้หรอกว่าป๊าหวังให้เธอดองกับลูกชายเพื่อนรักรายที่สามร้อยแปดสิบหลังจากไม่อาจจับคู่เธอกับลูกชายเพื่อนสามร้อยเจ็ดสิบเก้ารายก่อนหน้านี้

“แต่ว่า...” ภัทรวดีกำลังจะแผลงฤทธิ์ หากความผิดติดตัวที่กลับล่าช้าทำให้ยั้งปากไว้ “ก็ได้ค่ะ แต่ภัทรเพิ่งมาเหนื่อย ๆ เฮียคงไม่อยากคุยกับคนตัวเหม็น ขอภัทรอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนแล้วกันนะคะ”

ประโยคหลังภัทรวดีพูดโดยตรงกับเฮียกวงหวังว่าท่าทีเหวี่ยง ๆ ของตัวเองจะขับไล่อีกฝ่ายได้หากก็ไม่ใช่ วันนี้ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างใจเธอสักอย่างเดียว

“ตามสบายเลยจ้ะน้องภัทร เฮียรอน้องภัทรได้ทั้งวัน” กวงตอบพร้อมกับยิ้มตาหยีใส่

“ค่ะ”

      ถ้าเฮียรอไหวนะคะ

 

 

สองชั่วโมงเต็มสำหรับการอาบน้ำแต่งตัวอย่างช้าที่สุดเท่าที่ภัทรวดีดึงเวลาไว้ได้ หญิงสาวเปลี่ยนชุดใหม่จากเดรสสั้นสีดำที่เปลี่ยนก่อนออกจากร้านติ่มซำเป็นเสื้อยืดกางเกงเลอย่างชอบใส่เวลาอยู่บ้านเรียบร้อยค่อยเดินเรื่อย ๆ ลงมาถึงห้องรับแขก

เธอไม่ได้สนใจหรอกว่าใครรออยู่ แต่ลงมาเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าไล่แขกกลับไปได้สนใจหรือเปล่าก็เท่านั้น

“น้องภัทร”

ภาพเฮียกวงผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้เดี่ยวตัวหนึ่งในห้องรับแขกทำให้สองชั่วโมงที่ผ่านมาไร้ค่าไปทันที

“ภัทรคิดว่าเฮียกลับไปแล้ว” ภัทรวดีพูดถึงความคาดเดาในใจออกไปตรง ๆ อย่างไม่คิดรักษามารยาท

เธอเคยบอกป๊าหลายครั้งแล้วว่าไม่ชอบเฮียกวงลูกเพื่อนรักของป๊าคนนี้เพราะอะไร นอกจากรูปร่างหน้าตาไม่ตรงสเป๊กแล้วเจ้าตัวยังเป็นประเภทอวดร่ำอวดรวยขี้ตื๊อและตัวเหม็นยิ่งกว่าสกั๊งค์ แค่คิดว่าต้องร่วมหอลงโรงกับผู้ชายแบบนี้ขนก็ลุกเกลียวไปทั้งตัว

“เฮียคิดถึงน้องภัทร นานแค่ไหนเฮียก็รอ”

“แต่ภัทรไม่คิดถึงเฮียนี่คะ”

“น้องภัทร” กวงทำเสียงโอดครวญ มองภัทรวดีที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามตาปรอย “เมื่อไหร่จะเลิกรังเกียจเฮียสักที โอ๊ะ ๆ น้องภัทรไม่ต้องตอบเฮียก็ได้ นี่จ้ะ ๆ เฮียมีของมาฝาก”

ตามเคย ภัทรวดีได้รับของกำนัลจากเฮียกวงทุกครั้งที่พบหน้า เธอมองฝ่ายนั้นเลื่อนกล่องของขวัญทรงสี่เหลี่ยมมาตรงหน้าด้วยสายตาเฉยเมย

“แกะดูสิจ๊ะ เฮียเลือกสุดฝีมือเพื่อน้องภัทร”

ไหน ๆ สมองก็ถูกเรื่องบางเรื่องรบกวนจนนอนไม่หลับเธอก็คิดเสียว่าดูเฮียกวงเล่นตลกฆ่าเวลาให้ดูก็แล้วกัน ภัทรวดีหยิบกล่องตรงหน้ามาแกะ ภายในในบรรจุกล่องกำมะหยี่เมื่อเปิดออกจึงเห็นนาฬิกาฝังเพชรยี่ห้อดัง ถ้าจำไม่ผิดรุ่นนี้เป็นรุ่นล่าสุดเสียด้วย

ด้วยความเป็นคนชอบนาฬิกา ภัทรวดียอมรับว่าของกำนัลของเฮียกวงชิ้นนี้ถูกใจเธอมาก ทั้งดีไซน์ทั้งคุณภาพเพชรล้อมตัวเรือนและบนสายดูสวยหรูลงตัวอย่างบอกไม่ถูก

“แพงขนาดนี้ภัทรรับไว้ไม่ไหวหรอกค่ะ” ภัทรวดีปฏิเสธของกำนัล อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์เธอกับเพื่อนมัวแต่ช่วยกันครีเอทชุดที่จะใส่ไปงานพรีฮัลโลวีนจึงไม่รู้ข่าวคราวนาฬิการุ่นใหม่ล่าสุดของยี่ห้อนี้ ถึงจะถูกใจมากแค่ไหน ถ้าเลือกได้เธอคิดว่าซื้อเองน่าจะดีกว่า

“ก็เพราะแพงสิเฮียถึงเลือกให้น้องภัทร น้องภัทรก็รู้นี่นาว่าของแค่นี้ไม่สะเทือนกระเป๋าเฮีย”

ธุรกิจขายรถยนต์นำเข้าของครอบครัวเฮียกวงนั้นภัทรวดียอมรับว่ามีผลกำไรอันดับต้น ๆ ของประเทศ แต่ธุรกิจส่วนใหญ่เท่าที่รู้มาเกิดจากการบริหารของผู้เป็นบิดากับพี่ชายอีกสองคนทั้งสิ้น ส่วนเฮียกวงผู้เป็นลูกชายคนเล็กนั้นลอยชายไม่จับงานเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง ถ้าไม่นับมรดกตกทอดก็เท่ากับว่าเฮียกวงคนนี้แทบไม่มีอะไรเลย

ภัทรวดีมองนาฬิกาเรือนสวยอย่างชั่งใจ ประกายแวววาวของมันสะท้อนถึงความเลอค่าสูงราคา ก่อนลงมาเธอก็เพิ่งเห็นของสูงค่าคล้าย ๆ กันนี้อีกหลายชิ้นในลิ้นชัก ทั้งหมดได้มาจากหนุ่ม ๆ ที่หมายจะผูกสมัครกับเธอ เกินครึ่งหนึ่งในจำนวนนั้นถูกเธอพูดตัดรอนตรง ๆ ที่เหลือไม่ตอบรับหากก็ไม่ปฏิเสธ ทว่าทุกรายก็ยังพร้อมจะลุ่มหลงเธออย่างหน้ามืดตามัวต่อไป

วูบหนึ่งภัทรวดีนึกถึงใบหน้าคมสันของใครอีกคนหนึ่งที่เพิ่งได้พบเมื่อเช้านี้ ผู้ชายคนนั้นนอกจากรูปร่างหน้าตาแล้วไม่มีสิ่งใดเทียบกับผู้ชายคนอื่น ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเธอแม้แต่นิดเดียว แต่เขากลับฉีกหน้าเธอด้วยการทำเมินรอยยิ้มของเธอเพื่อสนใจคนอื่นโดยไม่หันกลับมามองเธออีกเลย

ยิ่งคิดภัทรวดียิ่งเจ็บใจ เธอไม่ได้อยากยุ่งกับนายพ่อค้าผักนั่นสักหน่อย เพื่อนของเธอแท้ ๆ ทำให้เกิดเรื่อง แต่ใครจะเป็นต้นเหตุก็ช่าง เธอไม่มีทางลืมเรื่องเมื่อเช้า เธอเกลียดนายชวินพ่อค้าผักนั่น

“งั้นภัทรจะรับไว้ ขอบคุณเฮียมากนะคะ ภัทรง่วงแล้ว ขอตัว”

ภัทรวดีคว้ากล่องนาฬิกา ลุกขึ้นเดินกลับขึ้นห้อง ระหว่างทางเธอคิดไปตลอดว่าจะทำอย่างไรกับพ่อค้าผักนั่นดีระหว่างเลิกสนใจคนบ้า ๆ แบบนั้นกับแกล้งสนใจทำให้ชวินหลงรักเธอหัวปักหัวปำแล้วเฉดทิ้งเพื่อหัวเราะเยาะทีหลัง

 

++++++++++
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่านเน้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #38 Chii_Elda (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 22:44
    เล่นอะไรระวังนะ  ระวังจะถอนตัวไม่ขึ้น
    #38
    0
  3. #37 เศษแก้ว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 10:02
    เล่นเกมอะไร ก็ระวังมันจะย้อนมาโดนตัวเองนะจ๊ะน้องภัทร อิ อิ ^^
    #37
    0