จากปลายหญ้าถึงก้อนเมฆ

ตอนที่ 1 : บทนำ : ออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,328 ครั้ง
    22 ก.ค. 62








บทนำ
ออกเดินทาง


   

“ไปน่านสิเอ็งน่าจะชอบ ถ้าให้ดีเอ็งขึ้นรถไฟไปลงเด่นชัยแล้วเช่ารถขับไป ได้บรรยากาศกว่าเยอะ”

เพราะคำแนะนำของรุ่นพี่ที่สนิทกัน ทำให้ผมเปลี่ยนเส้นทางจากการนั่งเครื่องบินไปภูเก็ต ย้ายตัวเองมาขึ้นรถไฟสายกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ปลายทางสถานีรถไฟเด่นชัย จังหวัดแพร่ เพื่อเดินทางต่อไปยังจังหวัดน่าน หรือที่หลายคนเรียกว่าเมืองแห่งขุนเขา

ผมชื่อหญ้า ชื่อจริงคือสรัลที่แปลว่าต้นสน ผมเป็นชายหนุ่มในวัยยี่สิบเอ็ดย่างยี่สิบสองปี ที่เพิ่งก้าวออกจากรั้วมหา’ลัยมาหมาดๆ และกำลังจะเริ่มต้นทำงานในเร็ววันนี้ และเพื่อให้สุขภาพใจพร้อมสำหรับก้าวต่อไปของชีวิต ผมจึงตัดสินใจใช้วันว่างสิบห้าวันที่เหลือออกเดินทาง เพื่อใช้ชีวิตเอื่อยเฉื่อยให้มากที่สุด ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงเวลาปากกัดตีนถีบแบบที่เขาว่ากัน

ยี่สิบสองนาฬิกา รถไฟเข้าจอดเทียบที่ชานชาลา ผู้คนส่วนหนึ่งกำลังร่ำลากัน บางคนง่วนอยู่กับการหยิบข้าวของที่วางอยู่ บางคนกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาอย่างรีบเร่ง ส่วนผมขึ้นไปนั่งอยู่บนรถไฟเรียบร้อย เป็นความเคยชินที่ต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อนเวลา ผมเป็นชายหนุ่มที่มีนิสัยแบบนั้น เป็นคนตรงเวลา ทำอะไรจริงจัง อันที่จริงผมมีบุคลิกของเด็กเรียนมาตั้งแต่ชั้นประถม เป็นนักเรียนความประพฤติดี สุภาพ เรียบร้อย ขยันและตั้งใจ แต่เมื่อเข้ามหา’ลัย ผมจึงได้เรียนรู้ว่าบุคลิกของผมสามารถแทนได้ด้วยคำสั้นๆ หนึ่งคำ นั่นคือคำว่า ‘น่าเบื่อ’  

ผมละสายตาจากหน้าต่าง สิ่งแรกที่ทำคือภาวนาขออย่าให้มีใครมานั่งด้วย ถึงจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นก่อนพนักงานจะมาปูเตียงให้ก็เถอะ การได้นั่งคนเดียวย่อมดีกว่า

ผมโล่งอกเมื่อรถไฟเริ่มเคลื่อนตัวออกจากชานชาลา เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าผมจะได้นั่งคนเดียว ผมหยิบตั๋วโดยสารส่งให้พนักงานเมื่ออีกฝ่ายเดินมาตรวจพอดี ผมยิ้มแทนคำขอบคุณก่อนรอยยิ้มจะจางหาย เมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงของใครบางคนที่นั่งอยู่ในรถไฟขบวนเดียวกัน

ผู้ชายมาดเซอร์ ไว้ผมยาวระต้นคอ นั่งหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยดวงตาสงบนิ่ง ท่ามกลางผู้คนที่ยังเดินไปมาในขบวนรถ สายตาของผมกลับถูกดึงดูดด้วยคนเพียงคนเดียว ช่างน่าขำที่ดันเป็นคนเดิมกับสี่ปีที่ผ่านมา
   
ผมอยากละสายตาแต่กลับทำได้ จนกระทั่งใบหน้านั้นหันมา ดวงตายาวเรียวสว่างวาบขึ้น ริมฝีปากยกยิ้มคล้ายกำลังดีใจ ก่อนที่ร่างสูงจะลุกขึ้นยืน และตอนนี้ผมอยากคืนคำที่ภาวนาไปเมื่อครู่ ถ้าจะกรุณาก็ช่วยส่งผู้โดยสารสักคนมานั่งคู่กับผมด้วยเถอะ
   
“หญ้า”
   
“ไง” นั่นคือคำเดียวที่ผมคิดได้จริงๆ
   
“ไม่คิดเลยว่าจะเจอนายที่นี่ เป็นไงบ้าง สบายดีไหม”
   
ผมมองร่างสูงนั่งลงที่เบาะตรงข้าม ท่าทางสบายๆ และรอยยิ้มของอีกฝ่าย ทำให้รู้ว่าคนๆ นี้ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
   
เมฆหรือฟ้าครามเป็นเพื่อนร่วมมหา’ลัยกับผม เราเรียนคณะเดียวกันแต่คนละสาขา เมฆเป็นชายหนุ่มที่ได้รับความสนใจเพราะมาดเซอร์ๆ และความเป็นตัวของตัวเอง เมฆไม่เคยเป็นเดือนคณะหรือเดือนมหา’ลัย แต่ก็ยังได้ฉายา ‘เสมอเดือน’ มาครอบครอง ขณะที่ผมเป็นนักศึกษาที่คนจำชื่อได้มากกว่าหน้าตาเพราะผลสอบ เราสองคนไม่สนิทกันแม้จะเป็นเพื่อนร่วมคณะกันก็ตาม
   
“สบายดี เมฆล่ะ”
   
“สบายดี นายมาคนเดียวเหรอ”
   
“อืม”
   
“ไปไหน เชียงใหม่?”
   
“เปล่า ผมลงที่เด่นชัย”
   
“ลงทีเดียวกัน ไปเที่ยวหรือไปทำธุระ”
   
“เที่ยว”
   
“เหมือนกัน สนใจจะไปด้วยกันไหม” 
   
“ขอบใจที่ชวน แต่ผมไม่ได้ไปแพร่ ผมลงเด่นชัยแล้วเช่ารถต่อไปน่าน”
   
ผมโล่งอกที่จุดหมายปลายทางของเราต่างกัน
   
“งั้นเหรอ” คิ้วหนาเลิกขึ้น ก่อนรอยยิ้มกว้างจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า “ถ้างั้นก็ไปด้วยกัน เพราะฉันก็จะไปน่าน ไหนๆ ก็บังเอิญเจอกันแถมยังใจตรงกันขนาดนี้แล้ว”
   
ใจตรงกันงั้นเหรอ ถ้ามันจริงก็ดีสิ
   
“นายจะไปที่ไหนบ้าง”
   
“คือผม...”
   
คิ้วของคนตรงหน้าขมวดเข้าหากัน มองใบหน้าอึดอัดของผมด้วยสายตาครุ่นคิด
   
“ถ้านายอยากเที่ยวคนเดียวก็บอกได้นะ ไม่เป็นไร”
   
“เปล่า ผมกะจะไปนั่งเล่นนอนเล่นน่ะ ไม่ได้ไปเที่ยวแบบจริงจัง คิดว่าคงคนละแนวกับเมฆ” ผมตอบเสียงเรียบ พยายามเลือกคำตอบที่ดีที่สุด 
   
“แบบนั้นก็ได้ ฉันกะมาเที่ยวชิลๆ อยู่แล้ว”
   
ผมไม่รู้ว่าตัวเองแสดงสีหน้าแบบไหนออกไปกับคำตอบที่ได้ยิน ดวงตายาวเรียวถึงหรี่ลง
   
“ฉันไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม เหมือนนายไม่ดีใจที่เจอฉัน”
   
“เปล่า”

"แล้วทำไมสายตานายหงุดหงิดขนาดนั้น ฉันคิดมาตลอดว่าถึงไม่สนิทก็เพื่อนกัน ตกลงนายไม่ชอบขี้หน้าฉันอย่างนั้นเหรอ"

!!!
   
เปรตเอ๊ย! นี่มันสายตาของคนที่เคยหลงรักนาย พยายามห่างนาย แล้วเสือกมาเจอนายโว้ยยยย

ผมไม่แน่ใจว่าผมกำลังโมโหผู้ชายตรงหน้าที่โผล่มาให้พบอีกครั้งหลังจากผมคิดว่าตัวเองตัดใจได้แล้ว หรือผมกำลังโมโหตัวเองที่ไม่เคยตัดใจได้จริงอย่างที่ตั้งใจ สี่ปีในรั้วมหา'ลัย ผมตกหลุมรักเองและตัดใจเอง โดยอีกฝ่ายไม่เคยระแคะระคาย

“เปล่า” ดูเหมือนคืนนี้ผมจะต้องพูดคำนี้ทั้งคืน

 “งั้นก็โล่งอก ถ้าอย่างนั้นก็ไปด้วยกันดีไหม มีเพื่อนเที่ยวจะได้ไม่เหงา”

“.....”

“ตกลง” ในที่สุดผมก็ยอมแพ้ เริ่มสงสัยว่าช่วงเวลาของการฝืนตัดใจที่ผ่านมาอาจต้องสูญเปล่า และผมกำลังจะวนกลับไปอยู่ในวังวนของความรู้สึกเดิมอีกครั้งก็เป็นได้ 

แต่..ใครจะปฏิเสธรอยยิ้มตรงหน้าลง

“จะปูเตียงเลยไหมคะ”

“ครับ”

ผมตอบตกลงเมื่อพนักงานเดินเข้ามาถาม เมฆลุกขึ้นชี้ไปที่นั่งของตัวเองก่อนเดินแยกไป ผมลอบถอนใจออกมาเบาๆ


ผมเคยอ่านประโยคหนึ่ง เขียนว่า “gravity is not the reason why people fall in love” ผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งว่าแรงดึงดูดไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้คนตกหลุมรัก และแรงดึงดูดก็ไม่ควรเล่นตลกกับใครแบบนี้!!









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.328K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,504 ความคิดเห็น

  1. #2499 trp1021 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 00:24
    กรี้ดดดด ดราม่าต้องมีแล้งยสทียี้
    #2,499
    0
  2. #2429 Nuthathai Por (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 05:14
    นี่มันโลกกรมหรือว่าพรหมลิขิต
    #2,429
    0
  3. #2424 MinaMon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:49
    น้องหญ้าาาาา555555
    #2,424
    0
  4. #2396 hunninim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 02:30
    เอ็นดูได้ไหมมม
    #2,396
    0
  5. #2367 Airzaa1810 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 17:49
    5555 น้องหญ้าลูกกกกก
    #2,367
    0
  6. #2324 Siri2626 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 18:59
    น่ารักกกก
    #2,324
    0
  7. #2323 AnnSariya (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 18:10
    ทำไมรู้สึกเหมือนเป็นแผนของใครบางคน
    #2,323
    0
  8. #2287 maybee23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 07:21
    หญ้าหนีไม่รอดแล้วมั้งบังเอิญขนาดนี้แล้ว555555
    #2,287
    0
  9. #2235 Pangpp24 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 17:29
    ทีคนวางแผนไว้รึป่าวน้ออออัไรจะใจตรงกันขนาดนั้น
    #2,235
    0
  10. #2049 gonjung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 12:24
    บังเอิญเหรอออออไม่มั้งงงงง555555
    #2,049
    0
  11. #2014 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 08:54

    น่านเป็นจังหวัดที่ใครได้ไปแล้วต้องอยากไปอีกจริง ๆ นะ เราก็คนนึงละ 555555

    #2,014
    0
  12. #2006 HaeMay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 22:09
    ยังดีล่ะหญ้า

    ยังชอบเมฆอยู่แน่ๆ
    #2,006
    0
  13. #1925 Miki_milky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 05:36
    พรหมลิขิตชัดๆ
    #1,925
    0
  14. #1693 filmfilm12123 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 16:30
    น่าสงสาร
    #1,693
    0
  15. #1643 salmonism (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 20:34
    ไม่รอดเเล้วหญ้า 55555
    #1,643
    0
  16. #1614 Maylyunho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 11:56
    เรียกว่า ตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำอีก
    #1,614
    0
  17. #1610 -xebyam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 09:47
    กลับไปตกหลุมรักครั้งที่ล้านนน แงง
    #1,610
    0
  18. #1385 eudhidudhzisihe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 06:49
    แน่ะๆ เมฆ
    #1,385
    0
  19. #1323 Franchesta (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 14:39
    บังเอิญหรือนี่

    ไรท์ มาเที่ยวน่าน ไม เดี๋ยวพาทัว 555
    #1,323
    0
  20. #1210 LMLM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 20:50
    จ้องน่ารักแน่ๆๆๆ
    #1,210
    0
  21. #1058 FangiiLy_GC (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 18:10
    บังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต ???? โชคดีตลอดทริปนะหญ้า
    #1,058
    0
  22. #551 [เสพศิลป์] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 22:37
    สงสารพระเอกเลย
    #551
    0
  23. #414 ลายหมึก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 17:13
    เอาใจช่วยน้อง
    #414
    0
  24. #242 KNfanfan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:08
    ตกหลุมรักเอง ตัดใจเอง โอยยยย เอ็นดูน้องงงงง
    #242
    0
  25. #184 Jao (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 15:48

    ชีวิตดี้ดี๊555

    #184
    0