PROMISE รักหรือเปล่า

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5 : พี่ชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,007 ครั้ง
    31 ก.ค. 62








ตอนที่ 5
พี่ชาย
   
   




“พี่ขุน” วาริชแตะมือที่ไหล่ของภูผา เขาพยายามเดินย่องเข้ามาเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว 
   
“กะแล้วว่าพี่ขุนต้องยังอยู่”
   
“มายังไงเรา” ภูผาหันไปมองวาริช เขาแปลกใจที่อีกฝ่ายมาหาที่คณะ
   
“สิงห์มาหาเพื่อนผมเลยมาด้วย กะว่าเจอก็ดีไม่เจอก็ไม่เป็นไร” วาริชนั่งลงข้างภูผา ส่งยิ้มให้เทียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก่อนหันกลับมามองพี่ชาย
   
“พี่ขุนน” วาริชลากเสียงยาวยิ้มอ้อนภูผา “เลี้ยงข้าวผมหน่อยสิครับ อยากกินอาหารญี่ปุ่นแต่ตังค์จะไม่เหลือถึงสิ้นเดือนแล้ว”
   
“แล้วทำไมไม่ส่งข้อความมาบอกพี่ก่อน”
   
“ก็อยากกินเมื่อกี้ก็บอกเลยนี่ไง”
   
“ถ้าเราบอกก่อนพี่จะได้ไปด้วย แต่พี่มีนัดแล้วเอาไว้พรุ่งนี้ได้ไหมพี่จะพาไปกิน”
   
“มีนัด?” วาริชหน้าเสียเล็กน้อย อดคิดไม่ได้ว่าหรือจะเป็นเอวา
   
“ใช่ มาพอดี” 
   
เขามองตามือของภูผา ก่อนจมูกจะย่นเข้าหากันเมื่อเห็นว่าเป็นใคร
   
“โห~ เซ็งเลย” นั่นไม่ใช่เสียงของเขาแต่เป็นเสียงของผู้ที่มาใหม่ 
   
“เจ้าก้างขวางคอนี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอพี่ขุน” 
   
“เพิ่งมา” ภูผาตอบด้วยน้ำเสียงปนขำ
   
“สงสัยผมอดไปแน่เลย” เสียงบ่นมาพร้อมกับเสียงถอนหายใจเซ็งๆ
   
“พี่พีชวนพี่ขุนไปไหน” วาริชเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่ยืนค้ำหัวเขาอยู่
   
“ไม่ใช่เรื่องของเด็ก”
   
“แก่กว่าสองปีคุยจัง” เขาแลบลิ้นใส่ลูกพี่ลูกน้อง รพีกรเป็นลูกชายของลุงรสินพี่ชายของพ่อ ลุงรสินเปิดบริษัทส่งออก เป็นตัวแทนจำหน่ายดอกไม้ของสวนพัดพารัดชาไปยังต่างประเทศ หรือพูดง่ายๆ ก็คือพ่อเป็นฝ่ายผลิต ลุงรสินเป็นฝ่ายการตลาดนั่นเอง รพีกรเป็นลูกคนเล็ก เรียนอยู่ปีสามคณะเดียวกับภูผา
   
“ก็ยังดีกว่าเด็กติดพี่ชายอย่างเรา” รพีกรกับวาริชรักใคร่กันดีแต่ก็ชอบแหย่กันแรงๆ ให้ผู้ใหญ่ปวดหัวเล่นเป็นประจำ
   
“แล้วใครมายุ่งกับพี่ชายของคนอื่น”
   
“ช่วยไม่ได้ก็พี่มีแต่พี่สาว”
   
“สองคนนี้ทะเลาะกับแบบนี้ทุกครั้งเหรอ” เทียนหัวเราะเมื่อได้ยินบทสนทนาของสองพี่น้อง  เขาหันไปถามภูผาที่นั่งฟังเงียบๆ ด้วยความเคยชิน
   
“ไม่ทุกครั้ง แค่เกือบทุกครั้ง”
   
“พี่พีเริ่มก่อน”
 
“เราเริ่มก่อน”
   
“ฮ่าๆ” เทียนหัวเราะเสียงดังเมื่อคู่กรณีพูดขึ้นพร้อมกันด้วยประโยคที่เกือบเหมือนกัน เขาเห็นเค้าลางความปวดหัวของภูผาทันที
   
“พี่ขุน พี่พีชวนไปไหนเหรอครับ” เมื่อหาคำตอบจากศัตรูไม่ได้ วาริชจึงหันไปถามภูผาแทน
   
“ก็บอกว่าไม่ใช่เรื่องของเด็ก”
   
“พูดอย่างนี้” ดวงตาของเขาหรี่ลง “ชวนพี่ขุนไปกินเหล้าแน่เลย”
   
“ใครเรียกไปกินเหล้า เขาเรียกไปกินข้าวเย็นที่ร้านที่มีเหล้าขายพอดี”
   
แค่นี้ก็ได้คำตอบแล้ว
   
“ผมไม่บ่นก็ได้แต่ต้องพาผมไปด้วย” วาริชยื่นข้อเสนอ
   
“ไปทำไม เราดื่มไม่เป็นไม่ใช่เหรอ” รพีกรไม่ยอมน้องชายง่ายๆ
   
“เป็นแล้ว พ่อสอนผมก่อนมา”
   
“อาสารินแค่ให้ลองดื่มไม่ใช่เหรอ อาโปจะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง พี่จำได้ว่าเราดื่มแก้วเดียวก็เมาแล้ว” ภูผาท้วงน้องชาย
   
“ก็เพราะแบบนั้นไงครับผมถึงต้องไปด้วย ดีกว่าไปดื่มกับคนอื่นแล้วเมาไม่รู้เรื่อง จะได้ฝึกกับพี่ขุน พี่เทียนไปในตัว”
   
“แล้วพี่ล่ะ” รพีกรชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง
   
“แน่ใจนะว่าถ้าผมเมาพี่พีจะไม่ทิ้งผมไว้ที่ร้าน”
   
“ฮ่าๆ” รพีกรเงยหน้าขึ้นหัวเราะ ไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ
   
“ให้ผมไปด้วยนะพี่ขุน” วาริชกอดแขนภูผา เงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาอ้อน “รักกันต้องไปด้วยกันสิ”
   
“จบ หมดกัน” รพีกรแกล้งถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อได้ยินประโยคคุ้นหู
   
“อยากไปก็ตามใจ คืนนี้กลับไปนอนที่บ้านพี่ก็แล้วกัน”
   
“ครับผม” วาริชยิ้มกว้างเมื่อภูผาอนุญาตให้เขาไปด้วย เขารู้ดีทีเดียวว่าที่ภูผาไม่อยากให้ไป ไม่ใช่เพราะไม่อยากพาไป แต่เพราะไม่อยากให้เขาเข้าร้านเหล้ามากกว่า 
   
“พี่จะฟ้องพ่อ บ้านญาติไม่ยอมไป ไปแต่บ้านคนอื่น”
   
“ผมก็จะฟ้องปู่กรว่าพี่พีบอกปู่กรเป็นคนอื่น”
   
“...”
   
“เดี๋ยวพี่ให้เรากินสี่แก้วเลย”
   
“ตกลง” วาริชยิ้มกว้าง เขามัวแต่ต่อล้อต่อเถียงกับรพีกรจึงไม่เห็นสายตาอ่อนโยนที่ภูผามองมา มีเพียงเทียนคนเดียวเท่านั้นที่เห็น

• • • • •

“เออพี่ขุน รู้จักน้องนัทหรือเปล่า” รพีกรยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม เขาชวนรุ่นพี่ผู้เป็นเสมือนญาติมานั่งดื่มที่ร้านเหล้าเล็กๆ ไม่ไกลจากมหา’ลัย
   
“นัทไหนวะพี” เทียนเป็นคนถามขึ้นมา
   
“น้องนัทปีหนึ่งไงพี่ ที่ผมยาวๆ หน้าสวยๆ หน่อย หลานรหัสผมเอง”
   
“พี่เคยเห็น” ภูผาพยักหน้า
   
“น้องเขาน่าจะชอบพี่ขุนนะ เห็นฝากอ้วนน้องรหัสผมมาขอไลน์พี่ด้วย แต่อ้วนปฏิเสธไป บอกว่าอยากให้ขอเอง”
   
“อืม”
   
“ไม่สนใจเหรอพี่ขุน ผมว่าน่ารักดีออก ผมยังมองๆ อยู่เลย”
   
“ก็น่ารักดี”
   
วาริชหลุบสายตาลงต่ำ เขามองแก้วเหล้าตรงหน้าก่อนยกขึ้นดื่ม จากที่เคยจิบทีละนิดเปลี่ยนเป็นดื่มเข้าไปทีเดียวเกือบหมดแก้ว 
   
“อาโป” 
   
“ครับ” มือที่ถือแก้วชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกด้วยความเป็นห่วง
   
“ดื่มช้าๆ เรายังเพิ่งหัด” 
   
“ผมพอดื่มได้” เขาแก้ตัวเสียงอ่อย ในความเป็นจริงแล้วมันทั้งขมทั้งบาดคอ แต่วาริชอยากดับความรู้สึกที่อยู่ในใจจึงดื่มมันเข้าไป
   
“เดี๋ยวก็เมาหรอกเจ้าตัวยุ่ง” รพีกรยื่นมือข้ามโต๊ะมาจับศีรษะของเขาเขย่า วาริชรู้สึกมึนขึ้นมาจริงๆ ก็ตอนนี้
   
“ก็ผมนั่งดื่มเงียบๆ อยู่นี่ไงจะได้ไม่เป็นเจ้าตัวยุ่งของใคร” วาริชยิ้มกว้างจนตาหยี รพีกรกับเทียนหัวเราะขำเขา จึงพออุ่นใจได้ว่าไม่ได้เผลอทำให้ใครหมดสนุก 
   
“พี่เคยห้ามเรายุ่งด้วยเหรอ” 

เสียงพูดแผ่วเบาแต่วาริชได้ยินเต็มสองหู เขาเบือนสายตากลับมามองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างกัน ภูผามองเขาอยู่ก่อนแล้วด้วยสายตาอบอุ่น
   
“ถ้าไม่ยุ่งก็ไม่ใช่อาโปสิ ใช่ไหม”
   
“แบบนั้นมันไม่ใช่คำชมนะครับ”
   
“หึๆ”
   
“เขาไม่ได้เรียกว่ายุ่ง เรียกว่ารักกันก็ต้องสนใจกัน”
   
“งั้นเรารักพี่น้อยๆ ก็ได้นะ พี่เกรงใจ” รพีกรอดแซวน้องชายไม่ได้เมื่อได้ยินที่อีกฝ่ายพูดกับภูผา
   
“ไม่ได้” วาริชส่ายศีรษะแรงๆ
   
“เอาแล้ว สงสัยผมจะแซงหน้าพี่ขุน กลายเป็นพี่ชายนัมเบอร์วันของอาโปแทน”
   
“ใครบอก เพราะผมไม่รักพี่พีสักนิดต่างหากมันเลยน้อยกว่านี้ไม่ได้แล้ว”
   
“หืมม ไอ้ตัวแสบเอ๊ย” รพีกรคว้าถั่วฝักยาวในจานปาใส่น้องชาย
   
วาริชส่งยิ้มหวานไปให้ แค้นวันนี้ก็ต้องชำระวันนี้มันถึงจะดี เหอะมาแนะนำสาวให้ภูผาได้ยังไง
   
“พี่ต้องตีระฆังหมดเวลาให้ไหม พักกันสักนิดน่าจะดี” เทียนพูดปนหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าของสองพี่น้อง น้องก็ทำหน้ายั่วพี่ ส่วนคนพี่ก็ทำหน้าอยากซัดน้องชายสักป๊าบ
   
“อย่าเลย ฉันเคยคิดจะช่วยแยกจนเลิกคิดแล้ว ปล่อยไปเดี๋ยวก็ดีกันเอง” ภูผาตอบเพื่อนสนิท
   
“ใช่ครับ เรารักกันจะตาย” วาริชรีบพยักพเยิดเห็นด้วย
   
“ไหนเมื่อกี้บอกไม่ได้รักพี่” 
   
“ลักไปโยนทิ้งให้พ้นๆ ไง”
   
“ฮ่าๆ” เทียนเริ่มเชื่อภูผาแล้วว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งกับการตีกันของพี่น้องคู่นี้  แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาก็บอกได้ว่าทั้งคู่สนิทและรักกันมาก แม้ว่าจะแสดงออกตรงกันข้ามก็ตาม
   
• • • • •

“อาโป” เสียงเรียกแผ่วเบา วาริชปรือตาขึ้นมอง เขายิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าใบหน้าของใครอยู่ตรงหน้า
   
“ถึงแล้ว”
   
“อื้อ” เขาพยักหน้า ทรงตัวขึ้นนั่งแต่จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนโลกโคลงเคลง
   
“โอ๊ะ!” 
   
มือใหญ่คว้าที่แขนของเขาก่อนที่หน้าจะคว่ำลงไปโขกกับคอนโซลรถ
   
“ไหนว่าไม่เมา” เสียงถามปนขำ
   
“ผมเปล่าสักหน่อย” วาริชปฎิเสธ แต่แปลกที่เขาหาที่เปิดประตูไม่เจอ
   
“หึ” ภูผามองคนไม่เมาด้วยสายตาเอ็นดู เขาก้าวลงจากรถ เดินอ้อมไปหาอีกฝ่าย เปิดประตูจากภายนอก หันหลังแล้วย่อตัวลง
   
“ขึ้นมา”
   
“พี่ขุน”
   
“เราเดินไม่รอดแน่”
   
“อืม”
   
ใบหน้าของวาริชแดงเรื่อแต่เขาไม่คิดจะซ่อนมันเอาไว้ ต้องยกความดีความชอบให้กับเหล้าที่ดื่มเข้าไป
   
ภูผาลุกขึ้นยืน ใช้มือดันประตูปิด กดรีโมท หย่อนกุญแจใส่ในกระเป๋ากางเกง ก่อนสอดมือเข้าไปใต้ขาทั้งสองของวาริช หมุนตัวเดินตรงไปยังตัวบ้าน
   
“พี่ขุน”
   
“หือ?” ภูผาตอบรับในลำคอ รับรู้ได้ถึงมือที่โอบมากอดรอบคอ และใบหน้าที่ซุกซบลงบนไหล่
   
“พี่ขุนชอบผู้หญิงน่ารักเหรอ” 
   
“นึกยังไงถึงถามพี่”
   
“ก็ผมได้ยิน”
   
“แล้วจะให้พี่บอกว่าเขาหน้าตาน่าเกลียดหรือไง” ภูผาพูดด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ เขาไม่ได้คิดอะไรสักนิดตอนพูด
   
“ก็จริงเนอะ” เสียงพูดเงียบหายไป ก่อนเสียงเรียกชื่อของเขาแผ่วเบาจะดังขึ้น
   
“พี่ขุน”
   
“ครับ”
   
“พี่ขุนอยากมีแฟนไหม”
   
“พี่ยังไม่คิดเรื่องนั้น มีอะไรอีกมากมายที่พี่ต้องทำ พี่ต้องเรียนรู้งานจากคุณปู่ ต้องทำให้ผู้บริหารท่านอื่นยอมรับพี่ให้ได้ มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนที่รู้ภูมิหลังของพี่”
   
“พี่ขุนอยากเป็นผู้บริหารเหรอ”
   
“พี่อยากเป็นผู้บริหารที่ดีแต่พี่ไม่ได้อยากเป็นเจ้าของบริษัทอย่างที่พวกเขาเข้าใจ  พี่แค่เข้าไปช่วยดูแลให้คุณปู่กับอาคีย์ พี่อยากตอบแทนพระคุณเท่าที่จะทำได้ ไม่อยากให้ใครว่าคุณปู่ได้ที่เลือกคนอย่างพี่ขึ้นมา”   
   
“คนอย่างพี่ขุนแล้วยังไง” วาริชไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังโวยวายเสียงดัง “คนอย่างพี่ขุนคือคนที่ดีที่สุดแล้ว”
   
“หึๆ”
   
“ใครว่าพี่ขุนผมจะไปจัดการเอง”
   
“เราเดินให้ตรงก่อนไหม พี่ยังแบกเราอยู่เลย”
   
“ผมไม่ได้เมาสักหน่อย”
   
“ไม่ได้เมาก็ไม่ได้เมา”
   
“พี่ขุน”
   
“หือ?”
   
“อย่าเพิ่งมีแฟนนะ รอผมก่อน”
   
“รอเรา? อยากมีแฟนพร้อมพี่เหรอ” 
   
“เปล่าสักหน่อย”
   
“แล้วอาโปหมายถึงอะไร”
   
“ห้ามถามครับแค่รอผมก็พอ นะครับพี่ขุน” 
   
“หึๆ ได้สิพี่จะรอ”
   
“พี่ขุนน่ารักที่สุดเลย” ริมฝีปากร้อนแตะลงที่แก้มของเขา ภูผาชะงักฝีเท้าก่อนก้าวเดินต่อไป 

“ผมง่วงจัง” เสียงของวาริชเริ่มง่วงงุนจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป ภูผากระชับมือเพื่อให้แน่ใจว่าคนบนหลังจะปลอดภัย เพียงครู่เดียวเขาก็รับรู้ถึงน้ำหนักที่มากขึ้นบนบ่า ดูเหมือนจอมซนของเขาจะหมดฤทธิ์ลงแล้ว

ให้พี่รอเราอย่างนั้นเหรอ ทำไมพี่จะรอไม่ได้ เพราะพี่ไม่เคยมองใครอยู่แล้ว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.007K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,680 ความคิดเห็น

  1. #4660 Zephyr9397 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2563 / 22:23
    อ้ากกกกกกก ชุ้นเขินแบบเก็บอาการไม่อยู่ ไม่ไหวแล๊ววววว
    #4,660
    0
  2. #4647 jjinqx (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 15:25
    โอ้ยยยยย รักเดียวใจเดียว
    #4,647
    0
  3. #4631 nooya-mb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 22:05
    พี่ขุน แงงงง กรี๊ดดดดดด
    #4,631
    0
  4. #4625 mz24 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 11:33
    มันฮรุกเข้าตรงกลางใจ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด พี่ขุนคะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
    #4,625
    0
  5. #4616 desbestiny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:58
    กรี๊ดดดด ชัดเจน พี่ขุนรักน้องเหมือนที่น้องรักพี่ขุนแน่ๆ แต่พี่ขุนต้องเข้าใจไปว่าน้องรักตัวเองแค่พี่ชายแน่เลย โอ้ยยยย
    #4,616
    0
  6. #4606 nuttynova (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 12:00
    เอาแล้วไง
    #4,606
    0
  7. #4605 n_u_r_2307 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 07:23
    เอร้ยยยย
    #4,605
    0
  8. #4596 padprickangkai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 05:59
    เอาเเล่ววว
    #4,596
    0
  9. #4576 PrinZ_TamaIS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 15:14

    พี่ขุนนนน ความอบอุ่น อ่อนโยนนี้พี่ได้แต่ใดมา


    อ่อ พ่อพนา

    #4,576
    0
  10. #4569 HaeMay (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 21:04
    เฮ้ยยยยยยยยย
    #4,569
    0
  11. #4563 White_Chocolate_Milk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:44
    โอ้ยยยย ขอเลย!!
    #4,563
    0
  12. #4544 IIISKY__ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:57
    ไม่ต้องรอก็ได้พี่ขุน จีบเองไปเลย คึๆๆๆๆ
    #4,544
    0
  13. #4531 goi_iog (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:56
    พี่ขุน....รอน้องเนอะๆๆ
    #4,531
    0
  14. #4519 zonya1220 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:57
    พี่ขุนคนดีที่หนึ่งเลย
    #4,519
    0
  15. #4508 Kun Kuna (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:31
    พี่ขุนน่าร้าก
    #4,508
    0
  16. #4503 papri28 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 06:32
    พี่ขุนน่ารัก
    #4,503
    0
  17. #4484 someone_110 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 21:09
    พี่ขุนน่าร๊ากกกก
    #4,484
    0
  18. #4470 Toey_Cassiopeia (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 04:40
    บอกน้องสิขุนนน บอกน้องงงงงงง
    #4,470
    0
  19. #4463 Ne4w (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 21:57
    บอกน้องสิบอกน๊องงงง
    #4,463
    0
  20. #4442 Airzaa1810 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 17:13
    พี่ขุนรักน้องแหละ นี่ดูออกกกกกก
    #4,442
    0
  21. #4401 baekbow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 16:35

    กรี๊ดดดดดดดดด รอฟินเลยค่าาา ที่แท้พี่มันไม่ได้ซึนนะ แค่ไม่ได้แสดงออกให้น้องเห็นชัดๆแค่นั้นเอง
    #4,401
    0
  22. #4387 Lady Omega (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 15:28
    ใจตรงกัน แงงงงง
    #4,387
    0
  23. #4381 Kanyawisaengma (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 12:42

    หนูจะตายแล้วค่ะไรท์
    #4,381
    0
  24. #4363 Nuthathai Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 07:11

    จริงนะพี่ขุนต้องรอให้น้องจีบก่อนนะอย่างงี้ป่ะ

    #4,363
    0
  25. #4340 Septile97 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 05:52
    พี่ขุนนนนนนน แง
    #4,340
    0