PROMISE รักหรือเปล่า

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 4 : ขอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,665 ครั้ง
    29 ก.ค. 62








ตอนที่ 4
ขอ




“อาคีย์” วาริชโผเข้ากอดคีตกานต์เมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
   
“ว่าไงเจ้าตัวแสบของอา”
   
“ผมเลิกแสบแล้ว” วาริชเงยหน้าขึ้นจากไหล่ของอาสุดที่รัก ส่งยิ้มให้จนตาหยี
   
คีตกานต์มองเด็กหนุ่มตรงหน้า พูดด้วยน้ำเสียงปนขำ “จริงเหรอ”
   
“จริงสิครับถามพี่ขุนได้”
   
“แล้วพี่ขุนเคยตอบไม่เหมือนเราด้วยเหรอ” ทุกคนในสวนพัดพารัดชาต่างรู้ว่าภูผาตามใจวาริชแค่ไหน
   
“โอ๊ยย เดี๋ยวนี้พี่ขุนไม่เหมือนเดิมแล้วครับอาคีย์ กลายเป็นหนุ่มฮอทไปแล้ว ผมต้องเป็นคนวิ่งตามพี่ขุนแทน” เมื่อได้โอกาสก็ต้องฟ้องกันหน่อย
   
“บ่นอะไรพี่” เสียงทุ้มดังมาจากด้านหลัง วาริชจึงหันไปยิ้มให้
   
“เปล่าครับ ไม่ได้บ่นผมกำลังฟ้อง เอ๊ย! ผมกำลังชมพี่ขุนว่าเดี๋ยวนี้ฮอทใหญ่แล้ว”
   
“อาคีย์อย่าไปฟังเลยครับ” ร่างสูงนั่งลงบนโซฟา ยกมือขึ้นไหว้อาผู้เปรียบเสมือนทั้งพ่อและแม่ของเขา อาคีย์เป็นคนรักของพ่อพนา พ่อที่นำเขามาชุบเลี้ยง  ส่วนบ้านหลังนี้ก็เป็นบ้านของคุณปู่กรชัย พ่อของอาคีย์ ซึ่งรักเขาเหมือนหลานแท้ๆ คนหนึ่ง
   
“เดินทางเป็นยังไงบ้างครับ ผมจะไปรับแต่คุณปู่บอกว่าจะส่งคนขับรถไปแทน”
   
“ดีแล้ว ขุนจะโดดเรียนทำไม”
   
“ก็พี่ขุนเห็นอาคีย์สำคัญกว่าการเรียนไงครับ” วาริชไม่เคยพลาดทำคะแนนให้พี่ชายคนโปรด เป็นเรื่องที่ทำให้คีตกานต์ยิ้มได้เสมอ
   
“ว่าแต่อาคีย์มาไม่เห็นพี่ขุนบอกผมเลยเหรอครับ” จากชมพี่ชายอยู่ดีๆ วาริชก็เปลี่ยนเป็นงอนแทน

“อาเป็นคนบอกให้ปิดเอง อยากเซอร์ไพรส์เรา”

“เซอร์ไพรส์จริงๆ ครับ ดีที่ผมใจง่าย พี่ขุนชวนมาค้างที่บ้านผมก็มาเลย”

“หึๆ อาเชื่อแล้วว่าเดี๋ยวนี้เราตามพี่ขุนจริงๆ”

“จริงสิครับอาคีย์ เดี๋ยวนี้ผมจะตามไม่ทันแล้ว อาคีย์ต้องบอกพี่ขุนเดินช้าๆ หน่อยนะครับ” 

“ว่าไงครับขุนจะหนีน้องเหรอ” คีตกานต์ถามกึ่งแซวลูกชาย

“บางทีก็อยากทำเหมือนกันครับ” ภูผาตอบด้วยสีหน้าติดรอยยิ้ม ดวงตาอ่อนโยน

“เห็นไหมครับอาคีย์” อดีตเด็กชายตัวอ้วนย่นจมูก เวลาอยู่กับครอบครัวเขาจะกลายเป็นเด็กเล็กๆ เสมอ
   
“แล้วทำไมขุนถึงไม่ทำ” 
   
“ผมกลัวอาโปเสียใจ”
   
เสียงทุ้มนุ่มทำให้หัวใจของวาริชพองโต 
   
“พอใจหรือยังเจ้าเด็กแสบของอา”
   
“ที่สุดเลยครับ” วาริชส่งสายตาอ้อนคีตกานต์
   
“แล้วนี่อาคีย์ทานข้าวหรือยังครับ”
   
“ยัง อารอขุนกับอาโปก่อน ยังไม่ได้ทานกันมาใช่ไหม”
   
“ยังครับ ถ้าอย่างนั้นไปทานข้าวก่อนดีกว่า ผมไม่อยากให้อาคีย์ปวดท้อง พ่อบอกว่าพักนี้อาคีย์เป็นโรคกระเพาะเพราะทานอาหารไม่ตรงเวลา”
   
“สองพ่อลูกแอบนินทาอาคีย์อีกแล้ว”
   
“ผมกับพ่อเรียกว่ารักครับ เรารักอาคีย์เลยเป็นห่วง”
   
“ตายสิตาย เจอแบบนี้เข้าไปอาจะไปไหนรอด” คียกานต์ลุกขึ้นยืน คล้องแขนเข้ากับแขนของลูกชายเมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้น  วาริชเดินตามหลังทั้งสองคน เขาอมยิ้มเมื่อคิดบางขึ้นอย่างในใจ
 
‘ไม่ใช่แค่อาคีย์หรอกครับที่ไม่รอด ผมก็เหมือนกัน’
   
• • • • •

“อาคีย์นอนหรือยังครับ”
   
เสียงเคาะประตูดังขึ้น คีตกานต์ลดโทรศัพท์ในมือลง ตะโกนออกไปพอให้ได้ยิน
   
“เข้ามาเลย”
   
วาริชเดินเข้าไปหาคีตกานต์ที่นั่งอยู่บนเตียง เขาขึ้นไปนั่งข้างๆ ดึงหมอนที่วางอยู่มากอดไว้ วางคางลงไป
   
“ผมขอคุยกับอาคีย์ได้ไหมครับ”

“ได้อยู่แล้ว”

“ผมอยากคุยมาตั้งนานแล้วแต่ไม่กล้า” 
   
คีตกานต์มองหลานชายด้วยสายตาแปลกใจ เพราะน้ำเสียงและสีหน้าของอีกฝ่ายดูเศร้านิดๆ ไม่เหมือนอาโปที่สดใสร่าเริงอยู่เสมอ
   
“มีอะไรหรือเปล่า” น้ำเสียงที่ถามออกไปจึงเป็นห่วงชัดเจน
   
“แต่อาคีย์ต้องสัญญากับผมก่อนนะครับว่าจะยังไม่บอกใคร อาพนาก็ไม่ได้ โดยเฉพาะพ่อกับอาเพ”
   
“ขออาฟังก่อนแล้วอาจะตัดสินใจอีกที”
   
“ก็ได้ครับ” วาริชพยักหน้า ยอมรับแต่โดยดี เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลังจากคิดกลับไปกลับมาอยู่นาน เขาคิดว่าควรพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกไป เพราะเขาอยากรู้ว่าผู้ใหญ่คิดเห็นเป็นอย่างไร
   
“เล่ามาสิ อาฟังอยู่” น้ำเสียงที่ได้ยินอ่อนโยน มันทำให้เขามีกำลังใจมากขึ้น
   
“คือ...” วาริชกลืนน้ำลายลงคอ  

“ผม...”

“ผมชอบพี่ขุนครับ” ในที่สุดเขาก็โพล่งมันออกไป
   
“ชอบพี่ขุน” ดวงตาของคีตกานต์หรี่ลง จากประสบการณ์เขาเข้าใจได้ทันที

“ไม่ใช่แบบพี่น้องใช่ไหม” 
   
วาริชพยักหน้า “ครับ”
   
“เพราะอาโปไม่ยอมให้บอกใครดังนั้นอาต้องพูดแทนทุกคน ถ้าเป็นอาเพ อาเพคงถามเราว่าแน่ใจแล้วใช่ไหม ไม่ได้เป็นเพราะอาเพกับอาใช่ไหม ไม่ใช่เพราะสิ่งแวดล้อมใช่ไหม”
   
“ไม่ใช่ครับ”  วาริชส่ายศีรษะไปมาแรงๆ ดวงตาที่มองคีตกานต์มั่นคง 

“ผมรู้ตัวมานานแล้ว ตั้งแต่พี่ขุนมาอยู่กรุงเทพฯ ใหม่ๆ”
   
“ไม่ใช่เพราะอาโปติดพี่ชายใช่ไหม”
   
“ไม่ใช่แน่นอนครับอาคีย์”
   
“ไม่ใช่เพราะหวงพี่ชายใช่ไหม”
   
“หวงครับ แต่ไม่ใช่”
   
“หึๆ” คีตกานต์หัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อได้ยินคำตอบ

“อานึกไม่ออกแล้วสิว่าถ้าเป็นอาเพหรือพ่อของเราจะถามอะไรอีก เพราะถ้าเป็นอา..” ดวงตาของคีตกานต์เป็นประกาย “อาจะบอกว่าลุยเลย”
   
“อาคีย์~” วาริชโผเข้ากอดคีตกานต์แน่น หัวใจของเขาพองโต ความกังวลในใจหายไปสิ้น
   
“แต่ถึงอาจะไม่เหมือนอาเพกับพ่อของเรา แต่อย่างหนึ่งที่อารู้ก็คืออะไรที่เป็นความสุขของอาโปทุกคนย่อมมีความสุขตามไปด้วย”
   
“ขอบคุณครับ”
   
“แต่อาก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกของพี่ขุนเป็นยังไง”
   
“ผมรู้ครับ” เสียงที่พูดอ่อยลงเล็กน้อย
   
“แต่ถ้าอาเป็นอาโป อาจะพุ่งชน ไม่ได้ด้วยเล่ห์เราก็ต้องเอาด้วยกล อย่าไปยอมแพ้ง่ายๆ”
   
วาริชหัวเราะขำผู้เป็นอา เมื่ออีกฝ่ายหลิ่วตาให้เขา 
   
“อาคีย์ไม่โกรธผมใช่ไหมครับ”
   
“โกรธทำไม อาเสียดายมากกว่า”
   
“เสียดาย? อาคีย์เสียดายอะไรเหรอครับ” วาริชแปลกใจเมื่อเห็นสีหน้าเสียดายของคีตกานต์
   
“ก็เสียดายที่เรามาบอกอาว่ามีเรื่องอยากบอก ไม่ใช่มาขอน่ะสิ”
   
“ขอเหรอครับ?”
   
“ใช่” คีตกานต์พยักหน้า“ถ้าอาโปมาขอพี่ขุน อาจะได้รีบจับใส่พานส่งให้เลย”
   
“อาคีย์~” ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เขาอุทานชื่อของอาออกมา ลุงพนาก็คงรู้สึกแบบนี้สินะ 
   
“แต่ผมคงไม่ขอหรอกครับ”
   
“ทำไมล่ะ”
   
“เพราะผมจะไม่บังคับพี่ขุน ผมจะพยายามด้วยตัวเอง จะพยายามทำให้พี่ขุนชอบผมให้ได้”

“น่ารักจริงๆ พยายามเข้านะดูอาเป็นตัวอย่าง ยิ่งกว่าอาโปทำอาก็เคยทำมาแล้ว ไม่อย่างนั้นลุงพนาจะตกหลุมมาเป็นแฟนอาเหรอ”
   
“ผมจะพยายามครับ”
   
“อาเป็นกำลังใจให้”
   
“แล้วอาคีย์ไม่เสียใจเหรอครับ ถ้าพี่ขุนจะไม่มี..เอ่อ..”
   
“ลูกใช่ไหม”
   
“ครับ”
   
“พูดตรงๆ อาก็เคยคิดถึงวันที่จะได้อุ้มหลาน แต่อาก็รักอาโปมากกว่า และถ้าท้ายสุดอาโปทำสำเร็จพี่ขุนก็รักเราเหมือนกัน นั่นย่อมเป็นข่าวดีสำหรับอามากกว่า ที่คนสองคนที่อารักจะมีความสุข” 
   
“ขอบคุณครับอาคีย์” วาริชกราบลงบนตักของคีตกานต์ เขารู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาคลอหน่วย ไม่ใช่เพราะคีตกานต์อนุญาตแต่เพราะได้รู้ว่าคีตกานต์ก็รักเขามากไม่แพ้ที่รักภูผาเลย
   
“เอาไว้อาโปพร้อมเมื่อไหร่ ไปบอกอาเพกับพ่อด้วยกัน อาจะไปเป็นเพื่อน”
   
“ครับอาคีย์”
   
“แต่..” คีตกานต์มองหลานชายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก“แต่ถ้าพี่ขุนไม่ได้คิดเหมือนอาโป จำคำอาไว้นะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตามพี่ขุนก็รักเรา แม้ไม่ใช่แบบที่เราต้องการก็ตาม”
   
“ครับอาคีย์ผมเข้าใจ” วาริชพยักหน้า ก่อนรอยยิ้มจะปรากฏขึ้นที่ริมฝีปาก
   
“ตอนนี้อาคีย์เหมือนอาเพเลย”
   
“รู้อีกว่าอากำลังพยายามเป็นอาเพอยู่” คีตกานต์จับศีรษะหลานโยกเบาๆ
   
“รีบๆ กลับไปบอกที่บ้าน อาจะได้ไม่ต้องเก๊กแบบนี้”
   
“ฮ่าๆ ครับผม” 
   
 “ไปนอนเถอะดึกแล้ว ไม่ต้องคิดมาก นอนหลับให้เต็มอิ่ม เอาแรงไปจีบพี่ชายเราดีกว่า”
   
“ครับอาคีย์ ฝันดีครับ”
   
“ฝันดี”
   
คีตกานต์มองหลานชายเดินออกจากห้อง เขาอดคิดถึงวันเก่าๆ ไม่ได้ เด็กชายตัวกลมในวันนั้นกลายเป็นเด็กหนุ่มที่มีความรักไปเสียแล้ว แม้จะตกใจอยู่บ้างแต่เขาจะไม่มีวันแสดงออกมาให้หลานเห็น เพราะนั่นจะบั่นทอนความรู้สึกของอีกฝ่าย สิ่งที่วาริชทำในวันนี้เขารู้ดีว่าหลานต้องรวบรวมความกล้ามากแค่ไหน การให้กำลังใจคือสิ่งทีดีที่สุด 

• • • • •

เสียงเปิดประตูดึงสายตาของภูผาจากหนังสือที่ถืออยู่ให้หันไปมอง วาริชกอดหมอนหนุนเดินเข้ามาในห้อง ก่อนปีนขึ้นมาบนเตียงของเขา
   
“ผมนอนด้วย” ร่างที่เล็กกว่าล้มตัวลงนอนเอาดื้อๆ ดึงผ้าห่มที่เขาคลุมไว้ที่ตักขึ้นมาห่ม ซุกตัวเข้ามาหา
   
“พี่นึกว่าอาโปหลับไปแล้ว”
   
“ผมไปคุยกับอาคีย์มา”
   
“คิดถึงที่บ้านเหรอ”
   
“ทำไมพี่ขุนรู้ล่ะ”
   
“แล้วทำไมพี่จะไม่รู้” ภูผาวางมือลงบนศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมนุ่ม “หงอยมาแบบนี้ อ้อนแบบนี้ พอคุยกับอาคีย์แล้วคิดถึงอาเพกับอาสารินขึ้นมาแน่ๆ” 
   
“อื้อ”
   
“กลับบ้านกันไหม ขับรถไปกัน”
   
“จริงนะ!” คนพูดลุกพรวด มองเขาด้วยดวงตาเบิกโต
   
“จริงสิ”
   
“พี่ขุนใจดีที่สุดในโลก” วาริชยกแขนขึ้นกอดคอภูผา ยื่นหน้าเข้าไปจรดจมูกที่แก้มของอีกฝ่าย
   
“ทำอะไร” ภูผาหัวเราะเบาๆ
   
“ก็ขอบคุณไง” เด็กดื้อทำตาใสใส่เขา “ตอนเด็กๆ ผมทำออกบ่อย”
   
“เราเคยขอบคุณพี่แบบนี้ที่ไหน”
   
“อ้าววว สงสัยผมจะจำผิด” 
   
ภูผาจับศีรษะเล็กโยกเบาๆ ขำท่าแลบลิ้นของอีกฝ่าย
   
“ใครบอกพี่ว่าพรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า”
   
“อุ๊บ”
   
“นอนได้แล้ว”
   
“ฝันดีครับ” วาริชส่งยิ้มจนตาหยีให้เขาก่อนล้มตัวลงนอน 
   
“ฝันดี”
   
“ผมรักพี่ขุนที่สุดเลย” เสียงพูดอู้อี้เพราะใบหน้าซุกหมอน ภูผามองเด็กหนุ่มด้วยสายตาอ่อนโยน
   
พี่ก็รักเรา ภูผาพูดคำนั้นอยู่ในใจ 














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.665K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,680 ความคิดเห็น

  1. #4672 Mareemintty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:30
    แงงงงง มันฟิลกู๊ดสุดๆไปเลย
    #4,672
    0
  2. #4667 mingdaya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2564 / 17:02
    ไม่ม่า โอมมมมม ไม่ม่าอ
    #4,667
    0
  3. #4646 jjinqx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 13:22
    อาคีย์โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
    #4,646
    0
  4. #4615 desbestiny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:54
    พี่ขุนพูดออกมาเลยค่ะ น้องรักพี่ขุนมากขนาดนี้แล้ววว
    #4,615
    0
  5. #4595 padprickangkai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 05:50
    ใจตรงกันใช่มั้ยยยย
    #4,595
    0
  6. #4570 chanbelle (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 17:21
    พี่ขุนอย่าแพ้น้องสิ
    #4,570
    0
  7. #4568 HaeMay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 20:59
    พี่ขุนรักน้องเหมือนกันใช่มั๊ยๆๆๆ
    #4,568
    0
  8. #4562 White_Chocolate_Milk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:39
    แงงงงงงงง มันอบอุ่นจัง
    #4,562
    0
  9. #4543 IIISKY__ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:35
    รักแบบไหนหลอพี่ขุน อย่าแพ้น้องที
    #4,543
    0
  10. #4530 goi_iog (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:44
    ลุยเลยอาโป อย่าปล่อยให้พี่ขุนรอดไปได้
    #4,530
    0
  11. #4507 Kun Kuna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:23
    ลึกๆคนพี่ก็คงรอน้องอยู่แน่ๆ
    #4,507
    0
  12. #4483 someone_110 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 20:48
    อาคีย์น่ารักจัง​ อาโปทำคะแนนเร็ววว
    #4,483
    0
  13. #4462 Ne4w (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 21:48
    รุกเลย! อาโปจัดไปเลยลูกกกก
    #4,462
    0
  14. #4441 Airzaa1810 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 17:05
    ละมุนมากเลยค่ะ งื้ออออออ
    #4,441
    0
  15. #4431 Sorry_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 21:03
    เอ๊ะ!ๆยังไงๆอยู่น๊าาาาา
    #4,431
    0
  16. #4400 baekbow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 13:28
    กรี๊ดดดดดดดดด ขุนรักน้องแบบไหนนะ ใช่แบบเดียวกับที่อาโปรักขุนหรือป่าว // มีความน้ำตาซึมเบาๆกับฉากที่อาหลานคุยกัน น่ารักมากกกกกกกกกกก
    #4,400
    0
  17. #4397 fomeriam690 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:49
    หืดหาดมากกก
    #4,397
    0
  18. #4362 Nuthathai Por (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 06:59

    พูดออกไปเลยพี่ขุน

    #4,362
    0
  19. #4339 Septile97 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 05:42
    เด็กแสบก็ยังแสบเหมือนตอนเด็กไม่มีผิดเพี้ยนเลยเจ้าอาโป
    #4,339
    0
  20. #4329 nnriya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:30
    พี่ภูผาพูดออกมาค่ะพูดออกมาแง
    #4,329
    0
  21. #4317 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 15:04
    เห้ยแกร เค้าใจตรงกันใช่ป้ะๆๆ
    #4,317
    0
  22. #4291 fayfai2302 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 11:31
    เชื่อว่าใจตรงกันแน่นอน ใช่มั้ยพี่ขุน
    #4,291
    0
  23. #4261 Pangpp24 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 16:07
    เค้าใจตรงกันต่าาา หกงฟหกเ้สวงงฃฃ
    #4,261
    0
  24. #4234 Maylyunho (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 08:43
    บอกออกมาดังๆค่ะพี่ขุน
    #4,234
    0
  25. #4216 pp_wert (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 17:58
    งือออออ น่ารักกก
    #4,216
    0