PROMISE รักหรือเปล่า

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 13 : คนสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,943 ครั้ง
    15 ส.ค. 62







ตอนที่ 13 
คนสำคัญ


   

“อาทิตย์นี้พี่ขุนยังยุ่งอยู่อีกเหรอ”
   
“อืม” วาริชพยักหน้า เขาเห็นความสงสัยในสายตาของจีรดาแต่อีกฝ่ายไม่พูดมันออกมา
   
“ไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนแล้ว”
   
“ก็ตั้งแต่ไปค้างที่บ้าน”
   
“งั้นเหรอ”
   
“จีมีอะไรหรือเปล่า” ดวงตาของวาริชหรี่ลง จีรดาเป็นคนเก็บอาการไม่ค่อยเก่ง ความรู้สึกจึงมักจะแสดงออกมาทางสีหน้า
   
“เปล่าไม่มีอะไร” เสียงที่ขึ้นสูงและดวงตามีพิรุธทำให้เขายิ่งมั่นใจมากขึ้น
   
“จี”
   
“ก็บอกไปสิว่าวันก่อนเจอเพื่อนฉันที่เรียนคณะเดียวกับพี่ขุน มันบอกเพิ่งสอบย่อยเสร็จ ไม่เห็นปีสี่ยุ่งอะไร”
   
“สิงห์!” ดวงตาของจีรดาเบิกกว้าง เธอเขม่นตาใส่เพื่อน ก่อนหันกลับมามองวาริชด้วยรอยยิ้มแหย
   
“มันอาจไม่มีอะไรก็ได้”
   
“เราเข้าใจ” เขาบอกเพื่อให้เพื่อนสบายใจขึ้น
   
“โปหมายถึงเข้าใจเราหรือเข้าใจพี่ขุน”
   
“เข้าใจทุกคน” เด็กหนุ่มคลี่ยิ้มบางที่ริมฝีปาก
   
“ไม่กังวลเหรอ”
   
“จะเหลือเหรอ” รอยยิ้มกว้างออกในทันที เขาหัวเราะเบาๆ “กังวลอยู่แล้ว ตอนนี้ในหัวก็คิดไปสารพัดแต่ก็เข้าใจได้ คนหนึ่งไม่ยุ่งก็ใช่ว่าอีกคนจะต้องไม่ยุ่งด้วย”
   
“จริงด้วย” สีหน้าของจีรดาดีขึ้นทันที
   
“ถ้าอยากรู้ก็ไปหาพี่ขุนเลยสิ” สิงหาไม่ชอบอะไรที่ค้างคาใจอยู่แล้วเขาจึงโพล่งออกมา
   
“ไม่ดีมั้ง” เขาสองจิตสองใจ ใจหนึ่งก็อยากรู้ แต่ใจหนึ่งก็บอกว่าไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ
   
“แล้วก็มานั่งหงอยเป็นหมาถูกทิ้งอยู่แบบนี้เหรอ”
   
“เกินไป” วาริชหัวเราะ เขารู้สึกดีขึ้นเพราะขำเพื่อน
   
“เอางี้ นายก็ซื้อขนมไปฝากพี่ขุนสิ ถ้าพี่เขายุ่งจริงก็เหมือนไปให้กำลังใจ”
   
“แบบนี้ก็เข้าท่านะโป” จีรดาเห็นด้วยกับความคิดของสิงหา
   
“ก็ดีเหมือนกัน” 
   

วาริชไปหาภูผาที่คณะพร้อมกับสิงหา เขาไม่ได้ส่งข้อความมาบอกก่อนเพราะอยากไปเซอร์ไพรส์มากกว่า ช่วงนี้ภูผากลับค่ำทุกวันเขามั่นใจว่ายังไงก็ต้องเจอ
   
“อยู่ไหนวะ” สิงหามองไปรอบๆ ช่วยเพื่อนมองหาพี่ชาย 
   
“ไม่มี” 
   
“อาโป” 
   
วาริชหันไปตามเสียงเรียก เห็นรพีกรโบกไม้โบกมือให้ เขาจึงเดินเข้าไปหา
   
“มาหาพี่ขุนเหรอ”
   
“ครับ พี่พีเห็นไหม”
   
“ไม่อยู่ ออกไปกับพี่เทียน พี่ไหมมุก พี่เอวา น่าจะไปห้างมั้ง ได้ยินแว่วๆ ว่าจะไปซื้อของกัน”
   
“เหรอครับ” เสียงที่พูดเบาลง 
   
“โปเป็นอะไรหรือเปล่า” รพีกรหรี่ตาลงเมื่อเห็นหน้าซีดๆ ของน้องชาย
   
“เปล่าๆ” วาริชฝืนยิ้ม “ผมซื้อขนมมาฝากเลยเอามาให้ พี่พีทานสิอร่อยนะ” เด็กหนุ่มส่งขนมสองถุงให้ลูกพี่ลูกน้อง
   
“เดี๋ยวพี่เก็บไว้ให้พี่ขุนเอง น่าจะกลับมากันนะเห็นเอารถไปคันเดียว”
   
“ไม่เป็นไรพี่พีทานเถอะ ผมเอามาสองถุงกะว่าถ้าเจอพี่พีจะให้ถุงหนึ่งอยู่แล้ว”
   
“โป ไม่เป็นไรแน่นะ”
   
“จะเป็นอะไรพี่พี ผมเดินตากแดดมาแดดมันร้อน”
   
“แดดร้อนมันต้องหน้าแดงสิ ไม่ใช่หน้าซีดแบบนี้” 
   
“พี่พีคิดไรเนี่ย ฮ่าๆ ผมไม่เป็นไรจริงๆ ขนมมันต้องทานร้อนๆ ถึงจะอร่อย พี่พีเอาไปแบ่งกับเพื่อนเลย”
   
“ทำไมเราพูดถึงขนม พี่ไม่ได้พูดถึงขนม”
   
รพีกรเห็นคนตรงหน้าเม้มริมฝีปากเข้าหากัน
   
“พี่ขุนบอกโปว่าพักนี้ยุ่งเรื่องเรียนไม่ค่อยว่างไปเจอน่ะพี่พี” สิงหาอดรนทนไม่ไหวจึงพูดออกไป “พอมาเห็นแบบนี้เลยคิดมาก”
   
“อาโป” รพีกรเรียกชื่อน้องชายตัวเอง
   
“คิดมากอะไรกันผมไม่ได้คิด ถึงจะบอกว่ายุ่งมันก็ต้องมีเวลาไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างอยู่แล้ว”
   
“โป” รพีกรลงเสียงหนัก เขาไม่อยากเห็นน้องชายพยายามปิดบังความเศร้า
   
“เราชอบพี่ขุนใช่ไหม”
   
“พี่พี!” ดวงตาของวาริชเบิกกว้าง “พี่พีรู้ได้ยังไง”
   
“ก็ไม่แน่ใจนักหรอก เพิ่งแน่ใจตอนนี้”
   
“ก็ตามนั้นแหละพี่พี” วาริชไม่ได้คิดจะปิดบังอยู่แล้ว เขาแค่ตกใจเท่านั้น
   
“เอาเถอะ เราก็อย่าคิดอะไรมาก แค่ออกไปกับเพื่อนมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย” 
   
“อื้อ” แม้จะพยายามเข้าใจแต่เสียงของเด็กหนุ่มก็ยังเศร้าอยู่ดี
   
“เดี๋ยวพี่บอกพี่ขุนให้ว่าเรามาหา”
   
“ไม่ต้องๆ เอาไว้ผมนัดพี่ขุนใหม่ก็ได้”
   
“เอาอย่างนั้นเหรอ”
   
“ครับ”
   
“ก็ได้”
   
“ผมกลับแล้วนะพี่พี”
   
“อืม” รพีกรวางมือบนศีรษะน้องชาย เขย่าเบาๆ ก่อนปล่อยออก เขามองตามหลังทั้งคู่ด้วยสายตาครุ่นคิด

• • • • •

“พี่ขุน อาโปเอาขนมมาฝาก” ถุงขนมวางลงบนโต๊ะตรงหน้าภูผา รพีกรรอจนอีกฝ่ายกลับมาถึงคณะจึงเดินไปหา
   
“อาโปมาเหรอ”
   
“ใช่แต่กลับไปแล้ว ดูเศร้าๆ ชอบกล ผมไม่เคยเห็นอาโปเป็นแบบนี้เลย” 

“มานานหรือยัง”

“เกือบสองชั่วโมง ป่านนี้น่าจะกลับหอแล้วมั้ง”

รพีกรลอบสังเกตอาการของพี่ชาย ความร้อนรนฉายชัดในดวงตา 

“ผมก็กำลังจะกลับเหมือนกันแต่พี่ขุนมาพอดี ไปล่ะ” 

“ขอบใจมากพี”
   
“ไม่เป็นไรครับ” รพีกรยกยิ้มมุมปาก เขารู้สึกได้ว่ามีม่านบางๆ กางกั้นระหว่างคนทั้งคู่ และเขาคงไม่ใช่คนที่สามารถช่วยได้ แต่ไม่มีปัญหา เขารู้ว่าใครจะจัดการได้ดี

“ขุนจะไปไหน!” เอวารีบเรียกอีกฝ่ายเอาไว้เมื่อร่างสูงลุกพรวดพราดขึ้นยืน
   
“ผมกลับก่อน”
   
“แต่งานยัง..”
   
“เทียนฝากด้วยนะ”
   
“อืม ไปเถอะ”
   
ร่างสูงก้าวเดินออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของเธอ
   
“เกิดอะไรขึ้น” เอาวาหันไปมองเทียนเพื่อขอคำตอบ
   
“ทำงานๆ ไหนบอกว่าอยากได้คะแนนพิเศษไม่ใช่เหรอ”
   
“ขุนยังไม่อยู่เลย”
   
“ถึงขุนไม่ได้คะแนนพิเศษก็ติดท๊อปอยู่แล้วอย่าห่วงเลย” เทียนทำเป็นไม่เข้าใจเสีย เขารู้ว่าเอวาคิดอย่างไรกับขุน และรู้ว่าขุนคิดอย่างไร แต่ไม่ใช่เรื่องของเขาที่จะพูดออกไป
   
• • • • •

“พี่ขุน! มาได้ยังไงครับ” 
   
หลังจากเขาส่งข้อความไปหาบอกว่ารออยู่ด้านล่างหอพัก วาริชก็รีบลงมาทันที
   
“มาหาเพื่อนกินขนม” ภูผายกถุงขนมให้ดู มันคือขนมที่เขาคว้าติดมือมาด้วย
   
“โธ่ ผมบอกพี่พีแล้วว่าไม่ต้องบอก”
   
“แล้วทำไมต้องปิดพี่”
   
“ไม่มีอะไรครับ” ใบหน้าคนพูดหงอยไปทันตา ภูผามองด้วยสายตาอ่อนโยน
   
“มีตรงไหนให้พี่นั่งได้บ้าง” 
   
“ตรงโน้นก็ได้ครับ” วาริชชี้มือไปที่ม้านั่งหินอ่อนใต้ต้นไม้
   
“นำไปสิ”
   
“ครับ”

   
“อร่อย” ภูผาเอ่ยชมเมื่อทานขนมที่อีกฝ่ายซื้อไปฝาก
   
“ถ้าทานร้อนๆ จะอร่อยกว่านี้” วาริชรีบอวด
   
“ขอบใจมาก”
   
“ก็ผมอยากให้พี่ขุนทานของอร่อยๆ จะได้หายเหนื่อย..” เหมือนคนพูดจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงเงียบเสียงลง
   
“อาโปรู้ไหมว่าอาทิตย์หน้าจะมีงานวิชาการ ช่วงนี้อาจารย์ถึงไม่เน้นเรื่องเรียนมากเท่าไหร่”
   
“รู้ครับ”
   
“ในฐานะนักศึกษาปีสี่ที่ต้องลุ้นเกรดจบ” ภูผายกยิ้มมุมปาก “เราพยายามจะช่วยงานอาจารย์ให้มากที่สุด เผื่อจะได้คะแนนพิเศษมาช่วยบ้าง”
   
“งั้นที่พี่ขุนบอกว่ายุ่งๆ ก็ยุ่งเรื่องงานนี้เหรอครับ”
   
“ใช่” ภูผาพยักหน้า เขาเห็นดวงตาของวาริชสว่างขึ้น ใบหน้าหงอยๆ สดชื่นขึ้นมาทันตา 
   
“ค่อยยังชั่ว” สีหน้าโล่งอกของคนพูดทำให้หัวใจของเขากระตุก
   
“ผมนึกว่าพี่ขุนจะทิ้งกันซะแล้วครับ”  
   
“ถ้าพี่หายไปเราเสียใจขนาดนั้นเลยเหรอ”
   
“แน่สิครับ พี่ขุนเป็นคนสำคัญสำหรับผมนะ ไม่มีทางทำหายเด็ดขาด”
   
“อาโป”
   
“เชื่อใจผมได้เลย”
   
ภูผาสบสายตากับดวงตาเป็นประกายของอีกฝ่าย เขาเห็นความรัก ความศรัทธาและความมุ่งมั่นอยู่ในนั้น
   
“อาโปก็สำคัญสำหรับพี่ รู้ใช่ไหม”
   
“รู้ครับ น่ารักอย่างผมจะไม่รักได้ยังไง”
   
“หึๆ”
   
“พี่ขุน”
   
“หือ?” 
   
“ไม่มีอะไรครับ ผมแค่ดีใจที่เห็นพี่ขุนมาเท่านั้นเอง”
   
ดวงตาที่มองมาสุกใส รอยยิ้มที่ส่งมาให้ทำให้ภูผาอดยิ้มตามไม่ได้ เขาเหมือนเห็นภาพเด็กชายอาโปซ้อนทับขึ้นมา เด็กชายที่เป็นแก้วตาดวงใจของเขา
   
“พี่สัญญา”
   
“สัญญาอะไรครับ” คนพูดเอียงคอมอง คิ้วขมวดเข้าหากัน
   
“สัญญาว่าพี่จะทำให้ดีที่สุดเพื่อทุกคน”
   
“ผมเชื่อพี่ขุนครับ”
   
“อืม”
   
“แต่ว่า...” ดวงตาของวาริชฉายแววเจ้าเล่ห์ เจ้าตัวยกยิ้มมุมปาก 
   
“แต่ว่าอะไร” ภูผาอดขำสีหน้าของเด็กแสบไม่ได้
   
“แต่ว่าถ้าจะให้ดี พี่ขุนแค่ทำให้ตัวเองมีความสุขก็พอครับ แค่นั้นก็ดีที่สุดสำหรับทุกคนแล้ว”
   
“อาโป”
   
“ผมมั่นใจครับว่าคุณปู่กร ลุงพนา อาคีย์ ก็คงคิดแบบผม”
   
“ขอบใจมาก”
   
“พี่ขุนจะทำแบบนั้นใช่ไหมครับ”
   
“....”
   
“พี่ขุน?”
   
“อืม”
   
“เห็นไหมครับ” รอยยิ้มของวาริชกว้างขึ้นทันที ดวงตาของเด็กหนุ่มเป็นประกาย
   
“เห็นอะไร”
   
“ก็แค่พี่ขุนตอบรับผมก็มีความสุขมากแล้ว”
   
“หึๆ” ภูผาอดไม่ได้จริงๆ เขาวางมือลงบนศีรษะเล็ก ความอบอุ่นแล่นผ่านฝ่ามือ
   
“พี่เชื่อแล้ว”
   
“แล้วนี่พี่ขุนไม่กลับไปทำงานแล้วใช่ไหมครับ”
   
“ไม่”
   
“งั้นไปหาอะไรกินกัน ผมหิวจะแย่แล้ว”
   
“หือ?” ภูผาขมวดคิ้ว “เย็นป่านนี้แล้วเรายังไม่ได้กินอะไรอีกเหรอ”
   
“โอ๊ะ!” วาริชทำตาโตเมื่อถูกจับได้ ก่อนส่งยิ้มประจบประแจงมาให้
   
“ก็รอพี่ขุนมาเลี้ยงนี่ไง”
   
“หึๆ”
   
“ไปเร็วครับ ตอนนี้ผมหิวจนกินช้างได้ทั้งตัวแล้ว”
   
ภูผาลุกขึ้นยืนตาม เขาหัวเราะคำพูดของอีกฝ่าย “จะกินช้างก็ตามใจแค่ไม่กินพี่ก็พอแล้ว”
   
“ใครว่าล่ะ”
   
“อะไรนะ”
   
“เปล๊า~ อาหารญี่ปุ่นนะครับ” แขนเล็กกว่าสอดเข้ามากอดแขนของเขา ภูผาหลุบสายตาลงมองด้วยรอยยิ้ม บอกตัวเองว่าเขาจะลองหาทางอีกสักครั้งเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน โดยเฉพาะกับหัวใจของเขาเอง


:::: ♥ TBC ♥::::
สปอย**
.
.
.
ตอนหน้ามาฟังเหตุผลของพี่ขุนกันค่ะ ใบ้ว่า...ยังไม่มีใครทายถูกเลย ><







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.943K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,680 ความคิดเห็น

  1. #4626 mz24 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 12:36
    พี่ขุนมีความสุขก็พอแล้ว
    #4,626
    0
  2. #4603 หมีไหมพรม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 23:10
    อ่านตอนนี้แล้วแอบน้ำตาซึม สงสารน้องเลย แต่ก็เข้าใจพี่ขุนนะ
    #4,603
    0
  3. #4552 IIISKY__ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:22
    ขอทางที่ดีที่สุดนะพี่ขุน ได้ฟังความเห็นกับความรู้สึกของน้องแล้วหวังว่าพี่จะตัดสินใจง่ายขึ้น
    #4,552
    0
  4. #4536 goi_iog (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:28
    ถึงอาโปจะดูเด็ก แต่น้องใจสู้นะพี่ขุน มีอะไรก็บอกน้องเนอะ น้องพร้อมอยู่ข้างๆ พี่อยู่แล้ว
    #4,536
    0
  5. #4492 someone_110 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 22:49
    พี่ขุนสู้ๆๆๆ​ พี่พีต้องมีแผนแน่ๆๆ
    #4,492
    0
  6. #4450 Airzaa1810 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 22:46
    เชียร์พี่ขุนนนนน ปากำลังใจให้พี่ขุนรัววววว
    #4,450
    0
  7. #4409 baekbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 19:49
    น้องพูดขนาดนี้แล้ว ขุนต้องสู้ๆนะ แค่ขุนมีความสุข ทุกคนก็มีความสุขแล้ว
    #4,409
    0
  8. #4371 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 10:48

    ทำตามใจตัวเองบ้างก็ได้นะพี่ขุน

    #4,371
    0
  9. #4312 RealThxnB (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 20:07
    พี่ขุนสู้!!!
    #4,312
    0
  10. #4300 fayfai2302 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 23:12
    พี่ขุนคงกลัวน้องไม่คิดแบบเดียวกัน แล้วถ้าพี่ขุนบอกไปแล้วทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม
    #4,300
    0
  11. #4244 Maylyunho (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 17:15
    เค้าใบ้กันไปมา จนชั้นอ่อนใจ
    #4,244
    0
  12. #3991 Kim-kibom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 21:54
    อืม รักน้อง ก็อย่าทำให้น้องเสียใจนะคะ
    #3,991
    0
  13. #3720 IninNutCham (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 18:29
    อย่าทำน้องเศร้าสิพี่ขุนนนน
    #3,720
    0
  14. #3313 gonjung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 00:37
    ขุนของโปนะ จองแต่เด็กอย่าลืมนะขุน
    #3,313
    0
  15. #3278 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:16
    อย่าทิ้งน้องนะพี่ขุน
    #3,278
    0
  16. #3210 SkmilkSk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 01:52
    เห็นแก่ตัวเกินไปแล้วววว จะทิ้งน้องเพราะรักเนี่ยนะ แล้วอาโปผิดอะไร ห่างกันทำมายยยย5555 ไรท์อ่ะ อยากเห็นโปงอน แต่นางก็ใจง่ายมีเหตุผลซะเหลือเกิน
    #3,210
    0
  17. #3206 KiHaE*129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 23:39

    ถึงจะรู้ว่าน้องนอยด์เพราะคิดมากไปเอง

    แต่ก็ในมุมน้องก็น่าน้อยใจจริงๆ นั่นแหละ

    อย่างที่น้องบอกแหละพี่ขุน แค่พี่ขุนมีความสุข ทุกคนก็มีความสุข

    #3,206
    0
  18. #3199 maybee23 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 17:57
    อาโปรอพี่ขุนหน่อยนะลูก
    #3,199
    0
  19. #3187 ป้าลูกหมู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 13:10

    ป้าละกลัวใจพี่ขุนเจงๆ กับ-ความเป็นคนดี๊ดีกะความเจียมตัวเนี่ย

    #3,187
    0
  20. #3185 AgainstAllOdds (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 12:16
    พี่ขุนนนน ใจอ่อนซักทีเถอะ
    #3,185
    0
  21. #3168 Severus (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 05:46
    น้องหงอยได้น่าสงสารมาก อยากโอ๋ๆๆ ดีที่พี่ขุนรีบมาหาน้อง หาทางออกเร็วๆนะฮะ
    #3,168
    0
  22. #3120 Nimuyk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:38

    หนูอาโปของพี่ จ๋อย แอนด์ หงอย เลยทีเดียว

    ดีนะมีเพื่อน กะ พี่พี คอยช่วยให้กำลังใจ

    สู้ต่อปาย อาโปปปปปปป

    #3,120
    0
  23. #3099 sichul (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 21:54

    เอาใจช่วยทุกคนเลยนะะ อยากให้มีความสุขกัน
    #3,099
    0
  24. #3098 VanessaZhang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 21:53
    เดาไม่ถูกแล้วค่ะไรท์รอไรท์มาอัพแล้วกันลุ้นๆๆ
    #3,098
    0
  25. #3019 LMLM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 20:34
    น้องงงงงง
    #3,019
    0