PROMISE รักหรือเปล่า

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 12 : ความจริงข้างใน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,260 ครั้ง
    14 ส.ค. 62








ตอนที่ 12
ความจริงข้างใน





ภูผาชะลอความเร็วรถเพื่อจอดเทียบที่หน้าตึกคณะในเย็นวันศุกร์ เขานัดมารับวาริชไปค้างที่บ้านตามที่เจ้าตัวบอกไว้
   
ร่างเล็กโบกมือทักทายพร้อมกับทำสัญญาณว่าขอเวลาอีกครู่หนึ่ง เขาถึงสังเกตว่าอีกฝ่ายกำลังยืนคุยอยู่กับใครบางคนที่เขาไม่คุ้นหน้า แต่ดูจากท่าทางแล้วน่าจะสนิทกันพอควร 
   
“มาแล้วครับ” ประตูรถถูกเปิดออก ก่อนใบหน้าสดใสจะยื่นเข้ามา
   
“สิงห์ไม่ไปด้วยเหรอ”
   
“ไม่ไปครับ บอกว่าอยากครองห้องคนเดียว จะได้ไม่โดนผมบ่นเวลาเล่นเกมเสียงดัง” ไม่มีทางที่วาริชจะบอกความจริงว่าเขาไม่ได้ชวนและเพื่อนก็เข้าใจดีว่าเขาอยากมีเวลาอยู่ภูผาสองคน
   
“อืม อาโปเพื่อนเรียก” ภูผาเกือบออกรถแล้วแต่สายตาเห็นหญิงสาวคนเมื่อครู่วกกลับมา วาริชกดกระจกหน้าต่างลง
   
“เราลืมเอาขนมให้โป” 
   
“ขนม?”
   
“อื้อ เราได้มาสองกล่องกินไม่หมดหรอกเดี๋ยวอ้วน เลยจะให้โปช่วยกินกล่องหนึ่ง” กล่องขนมถูกยื่นมาให้
   
“ขอบใจมาก เจอกันวันจันทร์”
   
“กลับดีๆ นะ บ๊ายบาย”
   
“บาย” 
   
กระจกถูกปิด ภูผาเห็นว่าทั้งสองคนคุยกันเรียบร้อยแล้วจึงออกรถ
   
“น่าทานเชียวพี่ขุนหิวไหม”
   
“โปทานเถอะ”
   
“ทานด้วยกันเดี๋ยวผมป้อน” 
   
ภูผาเหลือบสายตาไปมอง วาริชกำลังหยิบขนมโมจิญี่ปุ่นออกจากกล่อง
   
“สงสัยต้องซื้ออะไรมาฝากบ้างแล้ว ผมได้ขนมจากแต้วบ่อยมาก” 
   
“อย่างนั้นเหรอ” 
   
“ครับ อยู่คนละกลุ่มแต่ตอนเรียนนั่งข้างกันบ่อยๆ เลยเริ่มสนิทกัน นิสัยดีใช่ได้เลย เมื่อกี้เห็นผมยืนรอพี่ขุนก็มายืนคุยเป็นเพื่อน น่ารักดี”
   
“อืม”
   
ภูผาตอบรับในลำคอ เขารู้สึกสบายใจที่วาริชเข้ากับเพื่อนได้ดี แม้อีกส่วนหนึ่งจะรู้สึกแปลกๆ ก็ตาม
   
• • • • •

“พี่ขุนคืนนี้ผมนอนด้วยคนนะ” หลังเสียงเคาะประตู ใบหน้าอ้อนของวาริชก็โผล่เข้ามา
   
“คืนนี้พี่จะอ่านหนังสือ”
   
“งั้นผมไม่กวนก็ได้ครับ” แม้จะเห็นว่าอีกฝ่ายคอตกแต่เขาก็ต้องทำเป็นไม่เห็นเสีย
   
“ว่าแต่พรุ่งนี้พี่ขุนไปไหนหรือเปล่า ไปดูหนังกันไหมครับ ถือว่าเป็นการพักผ่อนสมอง”
   
“พี่ต้องอ่านเอกสารที่คุณปู่เอามาให้ศึกษา”
   
“อย่างนั้นเหรอครับ” เสียงที่ได้ยินหงอยลงไปอีก ก่อนที่คนพูดจะปรับให้มันกลับมาเป็นปกติ
   
“งั้นผมนอนเล่นอยู่บ้านก็ได้ครับ”
   
“โปชวนเพื่อนไปสิ อยู่บ้านจะเหงาเปล่าๆ พี่กลัวเราเบื่อ” 
   
“ไม่มีใครว่างครับ พรุ่งนี้จีจะไปพัทยากับที่บ้าน สิงห์นัดเพื่อนมาเล่นเกมที่ห้อง แต่เดี๋ยวผมไปกับแต้วก็ได้ครับ ตอนเย็นก็มีชวนผมไว้ แต่ผมบอกไปว่าน่าจะไม่ว่าง คิดไปคิดมาไปก็ดีเหมือนกัน พี่ขุนจะได้ไม่ต้องพะวงเป็นห่วงว่าผมจะเบื่อ จะได้ทำงานได้เต็มที่” 
   
“......” 

“ผมไม่กวนพี่ขุนดีกว่า เคยสัญญาแล้วว่าจะเป็นเด็กดี สู้ๆ นะครับคนเก่งของผม”
   
“เดี๋ยวอาโป”
   
“ครับ” วาริชหันกลับมามองเขา
   
“พี่ลืมไปว่ายังไงก็ต้องออกไปซื้อของอยู่ดี ถ้าอย่างนั้นไปก็ได้”
   
“ได้เหรอครับ!” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง 
   
“อืม”
   
“เย้~ พี่ขุนน่ารักที่สุด” แขนของวาริชโอบมารอบลำคอ ริมฝีปากนุ่มแตะลงที่ข้างแก้ม 
   
“งั้นผมไม่กวนแล้วเดี๋ยวพี่ขุนเปลี่ยนใจ กู๊ดไนท์ครับ รีบอ่านรีบนอนนะ”
   
“กู๊ดไนท์”
   
เสียงประตูห้องปิดลง ภูผาทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ ยกมือขึ้นลูบใบหน้า ถอนหายใจออกมาดังๆ สุดท้ายเขาก็แพ้ให้กับความรู้สึกข้างใน
   
ตั้งแต่กลับมาจากสวนพัดพารัดชา เขาพยายามเลี่ยงวาริชเท่าที่จะทำได้ แม้จะคิดถึง แม้จะอยากเจอมากแค่ไหนก็ตาม เพราะเขารู้ความรู้สึกข้างในใจของตัวเองดี ว่ามันเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ใช่เพิ่งเปลี่ยน เพียงแต่ก่อนหน้านี้เขาเคยเชื่อว่าเขาสามารถควบคุมมันได้ จนกระทั่งรู้ว่าเขาเข้าใจผิด เขาจึงต้องถอยห่างออกมา บางอย่างเมื่อรู้ว่าจะจบอย่างไรก็ไม่ควรเริ่มต้น
   
‘คิดได้แต่ทำไม่ได้’ ดูเหมือนเขาจะหนีประโยคนี้ไม่พ้น
   
• • • • •

ศีรษะเล็กที่ตกลงบนไหล่ทำให้ภูผาละสายตาจากจอภาพยนตร์ เดิมทีเขาคิดว่าวาริชเผลอหลับแต่พบว่าดวงตาของอีกฝ่ายยังใสแจ๋ว 
   
ภูผาเลื่อนตัวลงเผื่อให้คนพิงสบายขึ้น วาริชเงยหน้าขึ้นมองเขาก่อนส่งยิ้มให้ สอดมือเข้ามากอดรอบแขน ขยับตัวเล็กน้อยจนได้ตำแหน่งที่พอใจ ขณะที่อีกฝ่ายดูภาพยนตร์อย่างตั้งใจ เขากลับลอบมองใบหน้าที่เห็นมาแล้วนับพันครั้งมากกว่าภาพบนจอ

ภูผาเข้าใจแล้วว่าคนเรามักหาเหตุผลมารองรับสิ่งที่ตัวเองทำจนได้ แม้นาทีนี้จะบอกตัวเองว่าไม่ควร แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าไหนๆ ก็มาแล้วก็ปล่อยไปสักวัน
   
   
“สนุกสมคำล่ำลือเลย” เสียงเจื้อยแจ้วดังขึ้นระหว่างเดินออกจากโรงภาพยนตร์ 

“แต่ถ้าผมเป็นนางเอกนะผมไม่ตัดใจง่ายๆ แบบนั้นหรอก”
   
“ถ้าเป็นเราจะทำยังไง” ภูผาถามด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ขำสีหน้าหงุดหงิดของร่างเล็ก
   
“ผมก็จะสู้ไปพร้อมกับพระเอกให้ถึงที่สุดสิครับ”
   
“พี่คิดว่านางเอกคงคิดทุกอย่างมาดีแล้ว”
   
“มีอะไรให้คิดอีกเหรอครับ มีอะไรที่สำคัญกว่าความรักอีก”
   
ภูผาสบตากับดวงตาที่มองมา 

“ก็ความรักน่ะสิที่สำคัญกว่า”
   
“หือ?” วาริชมองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจ คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบางจึงจุดขึ้นที่มุมปากของภูผา
   
 “อธิบายหน่อยสิครับ มาแบบลอยๆ อย่างนี้มันเข้าใจยาก ผมไม่ฉลาดเท่าพี่ขุนนะ”
   
“เราฉลาด” 
   
เด็กหนุ่มหัวเราะเมื่อดวงตาคู่นั้นมองมาอย่างรู้ทัน
   
“มันก็ไม่ใช่ทุกเรื่องนี่ครับ เขาบอกว่าวัยวุฒิมีผล บางเรื่องพอเป็นเด็กก็คิดได้ไม่มากพอ”
   
ภูผาสบตาคู่นั้นนิ่ง ก่อนเบือนสายตาไปมองข้างหน้า
   
“บางครั้งเพราะรัก เราถึงเลือกที่จะไม่รัก”
   
“อย่างนี้นี่เอง แต่ถ้าเป็นผมนะครับ...” ดวงตาของวาริชเต็มไปความมุ่งมั่น
   
“ถ้าเป็นผม ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามผมจะผ่านมันไปให้ได้ จะไม่ยอมทิ้งความรักของตัวเองเด็ดขาด”
   
“เพราะแบบนั้นเขาถึงบอกว่าวัยวุฒิมีผลไง”
   
“โห~พี่ขุน เอาคำพูดผมมาจัดการผมเองเหรอครับ ใจร้าย” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง
   
“หึๆ”
   
“แต่ยังไงก็ช่างเถอะ ผมรักพี่ขุนนะ” รอยยิ้มที่ส่งมาให้ประจบเอาใจ
   
“เดี๋ยว! เราเข้าเรื่องนี้ได้ยังไง” ภูผาอดขำไมได้ เขาทั้งขำทั้งเอ็นดู
   
“ผมฉลาดไง พี่ขุนบอกเอง”
   
ภูผาหัวเราะเสียงดังแบบที่ไม่เห็นบ่อยนัก ในที่สุดเขาก็โดนเจ้าตัวแสบเอาคืนจนได้ 

   
“จะกลับไปทานข้าวที่บ้านหรือจะหาอะไรทานเลย” ภูผาถามวาริชเมื่อเวลาล่วงเลยไปจนบ่ายคล้อย
   
“ที่ไหนก็ได้พี่ขุนเลือกเลย”
   
“งั้นกลับไปทานที่บ้านก็แล้วกัน จะได้ทานกับคุณปู่ด้วย”
   
“ครับ ว่าแต่...” วาริชหยุดเดินเงยหน้าขึ้นมองเขา “พี่ขุนยังไม่ได้ซื้อของเลย”
   
“....”
   
“พี่ขุนจะมาซื้ออะไรนะครับผมก็ลืมถาม ที่บอกเมื่อคืน”
   
“เทียนซื้อแล้ว”
   
“มิน่า ผมก็นึกว่าพี่ขุนลืม อย่างที่ขุนไม่มีทางลืมเรื่องงานอยู่แล้ว”
   
“...”
   
“จะดูอะไรอีกไหม”
   
“อืม..” เด็กหนุ่มมองไปรอบๆ “ผมอยากซื้อเสื้อครับ เสื้อเชิ้ตไว้ใส่เล่น”
   
“เอาสิ”
   
ภูผาลอบถอนหายใจเมื่ออีกฝ่ายพุ่งความสนใจไปเรื่องอื่น เขาลืมไปสนิทว่าใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการเปลี่ยนใจมากับอีกฝ่าย เขาห้ามใจตัวเองไม่ทัน

   
“ตัวนี้ดีไหมครับ” เสื้อเชิ้ตลายทางลงสีดำขาวถูกยื่นมาตรงหน้า ภูผามองก่อนพยักหน้าแทนการตอบ
   
“ไหนดูสิ” ตัวเสื้อถูกทาบมาที่อกของเขา
   
“โปจะซื้อใส่เองไม่ใช่เหรอ”
   
“ใช่ไงครับ ผมจะซื้อ” คนพูดยิ้มกว้าง เอียงศีรษะซ้ายขวามองเสื้อที่ทาบอยู่กับตัวของเขา
   
“อืม ผมยังไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เดี๋ยวดูตัวอื่นก่อนดีกว่า”
   
ภูผาเดินตามอีกฝ่ายไปช้าๆ ทุกครั้งที่เจอเสื้อที่ชอบวาริชจะทาบมันเข้ากับตัวของเขา ก่อนถามว่าชอบหรือเปล่า จนได้เสื้อที่ถูกใจ เป็นเสื้อเชิ้ตผ้าลินินคอปกลำลองสีฟ้าอ่อน 
   
“เอาตัวนี้” เด็กหนุ่มยิ้มดีใจเมื่อเจอเสื้อถูกใจ เจ้าตัวไล่นิ้วไปตามราวแขวนเสื้อก่อนหยิบขึ้นมาอีกตัว
   
“นี่ของผม นี่ของพี่ขุน”
   
“ของพี่ไม่ต้อง”
   
“ไม่ได้ครับ มาด้วยกันก็ต้องซื้อด้วยกัน”
   
“ซื้อเหมือนกันเลยเหรอ”
   
“ถ้าไม่เหมือนจะเรียกว่าเสื้อคู่เหรอครับ” ดวงตาที่มองมาฉายแววทะเล้น ริมฝีปากยกยิ้มกว้าง
   
“ผมไปจ่ายตังค์ดีกว่า”
   
ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาคิดจะห้าม จึงรีบออกเดินโดยไม่รอ
   
“คิดเงินครับ” เสื้อถูกวางลงบนเคาน์เตอร์ ก่อนที่พนักงานจะหยิบเงินที่วาริชยื่นไปให้ บัตรเครดิตใบหนึ่งก็ถูกยื่นตัดหน้า
   
“ใช้บัตรนะคะ” พนักงานสาวถามเพื่อความแน่ใจ
   
“ครับ”
   
“ผมจ่ายเอง ผมอยากซื้อให้พี่ขุน”
   
“แล้วให้พี่เลี้ยงข้าวเราทั้งเดือนใช่ไหม”
   
“ว้า~ รู้ทันผมอีก จะได้เจอกันบ่อยๆ ไง” แววตาทะเล้นทำให้ภูผาอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้
   
“เรียบร้อยครับ กลับบ้านได้” วาริชรับถุงกระดาษมาถือก่อนหันมาส่งยิ้มจนตาหยีให้เขา ภูผาคิดว่านี่จะเป็นอีกครั้งที่เขาจะใช้ประโยชน์จากความคิดที่ว่า..ไหนๆ ก็มาแล้วก็ปล่อยไปสักวัน
   
“อยากกินไอศกรีมก่อนกลับไหม”
   
“อยากครับ”
   
“งั้นก็ไปกันเถอะ” มือใหญ่วางลงบนบ่าเล็ก แค่วันนี้วันเดียวที่เขาจะทำตามใจตัวเอง



:::: ♥ TBC ♥::::

สปอย**
.
.
.
ยังยืนยันว่าไม่ม่านะคะ รออีกนิดจะได้รู้ว่าพี่ขุนคิดอะไรอยู่ค่า ^^ คนพี่น่ารักเสมอ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.26K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,680 ความคิดเห็น

  1. #4658 YungYing0711 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 07:20
    พี่ขุนต้องคิดว่าไม่คู่ควรกับน้องแน่เลย ไม่จริงน๊าาาพี่คู่ควรมากกกก
    #4,658
    0
  2. #4622 desbestiny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 00:58
    พี่ขุนตัดทุกอย่างทิ้งไปให้หมดเถอะะะะ ความรักมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะะะะะ
    #4,622
    0
  3. #4599 padprickangkai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:11
    ตะไมไม่กล้าล่ะะะะ
    #4,599
    0
  4. #4582 PrinZ_TamaIS (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 16:52

    คนมีวัยวุฒิ แต่ก็ห้ามความหึงไม่ได้ หึหึ



    #4,582
    0
  5. #4551 IIISKY__ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:51
    หลายๆวันเลยพี่ขุน วุฒิภาวะกับความคิดอะไรนั่นโยนมันทิ้งไปบ้างก็ได้เด้อ
    #4,551
    0
  6. #4522 zonya1220 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:56
    พี่ขุนมีใจให้น้องเหมือนกัน
    #4,522
    0
  7. #4491 someone_110 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 22:38
    พี่ขุนนนน​ บอกน้องไปเลยยย
    #4,491
    0
  8. #4449 Airzaa1810 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 22:39
    พี่ขุนบอกรักไปเลยพี่ๆๆๆๆๆ
    #4,449
    0
  9. #4408 baekbow (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 19:27
    ว่าละ ว่าพี่มันต้องหลบหน้าน้อง แต่ก็ไม่ผิดที่ขุนจะกังวลนะ เพราะด้วยพื้นเพนิสัยของขุน มันไม่แปลกเลยที่เป็นแบบนี้ แต่เชื่อสิ สุดท้ายแล้วเดี๋ยวขุนก็แพ้ทางน้อง นี่อาโปกำลังจีบพี่ขุนเลยนะ
    #4,408
    0
  10. #4370 Nuthathai Por (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 10:17

    พูดสิ่งที่คิดสิพี่ขุน

    #4,370
    0
  11. #4311 RealThxnB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:39
    พุ่งชนไปเลยพี่!!
    #4,311
    0
  12. #4299 fayfai2302 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 22:55
    พี่ขุนคิดอะไรอยู่คะ หืมมมม คนดี บอกน้องไปเถอะค่ะ
    #4,299
    0
  13. #4269 Pangpp24 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 17:15
    ไหนๆก็ไหนๆแล้วพี่ขุน อย่ากลัวไปก่อนน
    #4,269
    0
  14. #4243 Maylyunho (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 14:27
    พี่ขุนที่อสนดีของพี่
    #4,243
    0
  15. #3789 papillxns (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 14:16
    อยากมีพี่ขุนเป็นของตัวเอง
    #3,789
    0
  16. #3758 zzzPLAzzz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 22:19
    ถ้าเทอยังทำเป็นเล่นตัวฝืนใจตัวเอง นี่จะยุให้โปข่มขืนเทอแล้วนะขุน 55555
    #3,758
    0
  17. #3718 IninNutCham (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 18:19
    พี่ขุนน้องจีบไม่รู้หรอออ ไม่ต้องกลัวทุกคนเซเยสหมดแล้ววววววว
    #3,718
    0
  18. #3596 9494 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:27
    พี่ขุนกลัวอะไร ไม่ต้องกลั๊ววววว ผู้ใหญ่ให้ไฟดขียว ผ่านหมด!
    #3,596
    0
  19. #3310 gonjung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 00:27
    ขุนเป็นของโปยังจำได้ไหม

    ยังไงขุนก็หนีไม่พ้นนนนน55555
    #3,310
    0
  20. #3274 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 22:13
    นี่ว่าคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรไม่เหมาะสมกับน้องแน่ๆเลย
    #3,274
    0
  21. #3216 blackunicorn2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 10:19
    พี่ขุนอย่าไปกลัวค่า เดินหน้าเลยเพราะน้องก็รักพี่ขุนม้ากมากเหมือนกันน้า
    #3,216
    0
  22. #3197 maybee23 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 17:49
    พี่ขุนรู้ใจตัวเองแล้วววววว
    #3,197
    0
  23. #3183 AgainstAllOdds (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 11:38
    โถๆๆๆ พี่ขุน น้องรอนานแล้วนะ อย่าเจียมตัวนักเลยยย
    #3,183
    0
  24. #2934 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 12:57
    พี่ขุนคนดี อย่าทำให้ความรักกลายเป็นเรื่องซับซ้อนเลยค่ะ
    #2,934
    0
  25. #2932 0936249331 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 10:37
    พี่ขุนนนนน อย่าห่างน้องงงง
    #2,932
    0