75 METERS HIGH [End]

ตอนที่ 22 : R&J บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,555 ครั้ง
    24 ก.ย. 61




75 METERS HIGH

รามิล&จิน




บทนำ


รามิลเดินขึ้นบันไดไปยังดาดฟ้าของตึกพีพีอาร์บิวดิ้ง เขาจำได้ว่าด้านบนจัดเป็นสวนหย่อมเพื่อให้พนักงานทุกคนในตึกใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ รามิลชอบความคิดนี้ของพีระพัฒน์เพื่อนสนิทของเขา จึงคิดจะทำดาดฟ้าห้างสรรพสินค้าสาขาที่เขาจะเข้าไปบริหารเต็มตัวให้เป็นสวนหย่อมบ้าง เพียงแต่ปรับเปลี่ยนเป็นลูกค้าของห้างขึ้นมาใช้บริการแทน บางทีเขาอาจทำซุ้มจำหน่ายเครื่องดื่มและของกินเล่นให้ร้านค้าขึ้นมาเช่าพื้นที่ นอกจากได้ภาพลักษณ์แล้วยังได้ผลประโยชน์เพิ่มเติมอีกด้วย
   
รามิลสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ข้อดีของตึกสูงคือต่อให้อากาศจะร้อนอบอ้าวไปบ้างแต่ก็ยังมีลมพัดผ่าน เขามองไปรอบๆ สะดุดตาเข้ากับเด็กหนุ่มใส่แว่น นั่งจิบกาแฟชมวิวอยู่ที่เก้าอี้ไม้ริมขอบกั้น ราวกับไม่รับรู้ถึงแสงแดดที่สอดส่องผ่านร่มไม้ลงมา

เสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์สีเข้ม รองเท้าผ้าใบสีขาว และผ้ากันเปื้อนมีโลโก้ปักอยู่ตรงกลาง มองอย่างไรก็ไม่ใช่เสื้อผ้าของพนักงานในตึก แม้ว่าตึกนี้สิบชั้นแรกจะปล่อยให้เช่า และชั้นล่างสุดมีร้านกาแฟตั้งอยู่ แต่รามิลมั่นใจว่าไม่มีชุดพนักงานชุดนี้แน่นอน กฎของการใช้ดาดฟ้าคือใช้ได้เฉพาะพนักงานที่ทำงานอยู่ในตึกนี้เท่านั้น
   
“ไม่ได้ทำงานตึกนี้ใช่ไหม” รามิลเดินเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าเด็กหนุ่ม ใบหน้าที่อยู่ภายใต้แว่นตากลมโต แหงนเงยขึ้นมองเขา
   
“ทำไมถึงคิดว่าไม่ใช่ละครับ จู่ๆ มาถามคนอื่นแบบนี้มันไม่ดีนะครับ” น้ำเสียงคนตอบยังใจเย็น รามิลจึงชี้เสื้อผ้าที่อีกฝ่ายสวมใส่อยู่ “โลโก้นี้ไม่มีร้านอยู่ในตึกแน่”

เด็กหนุ่มกลุ่มลงมองเสื้อตัวเอง ก่อนดวงตาภายใต้แว่นจะเบิกกว้าง หลุดเสียงอุทานออกมาเบาๆ “ฉิบ!”

รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ คลี่ออก ก่อนจะแหงนเงยขึ้นมองเขาด้วยสายตาของคนยอมจำนน

“ผมลืมถอดผ้ากันเปื้อนออก นี่คุณจำได้หมดเลยเหรอครับ ทำอย่างกับเป็นเจ้าของตึก” ประโยคหลังคนพูดเหมือนบ่นกลายๆ กับตัวเองมากกว่าพูดกับเขา

รามิลเดาะลิ้น มองใบหน้าของอีกฝ่าย รอยยิ้มกดลึกที่มุมปาก “ก็ใช่”

เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆ สายตาที่มองเขาไม่เชื่อถือ “อย่ามาอำผมให้ยากเลยครับ ผมไม่ตกใจแน่ เจ้าของตึกจะขึ้นมานั่งเล่นบนดาดฟ้าแดดเปรี้ยงๆ แบบนี้เหรอครับ” 
   
“ผมก็ยืนอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เหรอ เจ้าของตึกที่ขึ้นมานั่งบนดาดฟ้าแดดเปรี้ยงๆ ที่คุณพูดถึง”
   
เสียงถอนใจของเด็กแว่นดังเบาๆ “ผมว่าจะไม่พูดถึงแล้วแต่คุณอำไม่เลิก ผมเคยเห็นหน้าเจ้าของตึกนี้แล้วครับ ไม่ใช่หน้านี้แน่”
   
“คุณคิดว่าบริษัทใหญ่โตแบบนี้จะมีเจ้าของคนเดียวเหรอ”
   
“ผมรู้ว่าไม่ใช่ แต่ผมก็มั่นใจว่าไม่ใช่คุณ เลิกอำผมได้แล้วครับ ผมรู้ตัวแล้วว่าผิด ขอโทษที่แอบขึ้นมา” 
   
“ผมไม่ได้ว่าอะไรคุณ ผมแค่พูดเรื่องจริง”
   
“ครับๆ จริงก็จริง ตามใจ” คนพูดถอนใจออกมาเสียงดัง จัดการเก็บกระดาษท่อแซนวิชซุกลงกระเป๋าผ้ากันเปื้อน
   
“ขึ้นมาบ่อยเหรอ”
   
“ครับ” เด็กหนุ่มตอบเขาตามตรง รามิลอดแปลกใจไม่ได้ เพราะถ้าเป็นเขาอาจโกหกว่าเป็นครั้งแรก หรือบอกว่าขึ้นมาเพราะไม่รู้ว่าห้ามขึ้น แต่เด็กคนนี้กลับสารภาพว่าแอบขึ้นมา
   
“ทำงานอยู่แถวนี้เหรอ”
   
“กลางซอยครับ”
   
“ร้านกาแฟ?”
   
“ครับ คุณทำงานที่ตึกนี้ใช่ไหมครับ”
   
“ก็ใช่”
   
“จะบอกรปภ.เรื่องผมไหมครับ”
   
รามิลพิจาณาใบหน้าของคนพูด หน้าเล็กภายใต้แว่นไม่มีความกังวลหรือตื่นกลัว สีหน้าสงบรอฟังคำตอบของเขา
   
“ไม่ล่ะ เรื่องแค่นี้ฉันไม่ยุ่ง”
   
ศีรษะทุยพยักขึ้นลงช้าๆ “งั้นก็ขอบคุณครับ”
   
“จะกลับเลยเหรอ”
   
“ก็ถูกจับได้แล้วนี่ครับ” คนพูดส่งยิ้มอ่อนให้เขา 
   
“ผมจะทำเป็นไม่เห็นคุณก็แล้วกัน ถ้าอยากมาอีกก็ตามใจ”
   
คิ้วคู่นั้นเลิกขึ้นน้อยๆ สายตาที่มองเขาแปลกใจ
   
“มองแบบนี้ ไม่ชอบที่ผมใจดีเหรอ”
   
“ชอบครับ แต่..” คนพูดเอียงศีรษะ ขมวดคิ้วเข้าหากัน
   
“แต่อะไร”
   
“แต่คุณทำงานที่ตึกนี้จริงๆ ใช่ไหมครับ ไม่ใช่ว่าแอบขึ้นมาเหมือนกัน ถึงบอกให้ผมขึ้นมาได้”
   
รามิลหัวเราะเสียงดัง ขำจินตนาการของเด็กหนุ่ม เขาซุกมือลงในกระเป๋ากางเกง มองอีกฝ่ายด้วยดวงตาเป็นประกาย
   
“ผมเป็นเจ้าของตึก”
   
“เฮ้อ~” คนฟังถอนใจยาว “ผมขอถามสักหนึ่งคำถามได้ไหมครับ”
   
“ว่ามาสิ”
   
“ผมทำงานอยู่ที่ร้าน so far so good” เด็กหนุ่มชี้มือไปที่โลโก้บนผ้ากันเปื้อน “ตึกที่เจ้านายผมเช่าทำร้านคุณเป็นเจ้าของหรือเปล่าครับ”
   
“เปล่า” รามิลส่ายศีรษะ ที่ดินทั้งหมดเป็นของครอบครัวพีระพัฒน์ เขามีหุ้นในบริษัทของเพื่อนเท่านั้น ซึ่งรวมถึงตึกนี้เพราะเป็นทรัพย์สินของบริษัท
   
เสียงถอนใจดังให้ได้ยินอีกครั้ง พร้อมกับเสียงพูดเบาๆ ในลำคอ “จะหลอกทั้งทีก็ไม่ศึกษาข้อมูลดีๆ”
   
“คุณพูดว่าอะไรนะ”
   
“เปล่าครับ” ดวงตาคู่นั้นใสซื่อจนเหมือนอีกฝ่ายไม่ตั้งใจ แต่รามิลคิดว่าเด็กหนุ่มตั้งใจพูดให้เขาได้ยิน
   
“ผมกลับดีกว่า” เด็กแว่นลุกขึ้นยืน “อ้อ ถ้าคุณอยากนั่งเล่น ตรงที่ผมนั่งดีที่สุดครับ มองเห็นวิวสวย ต้นไม้บังแดดได้พอดี ไม่ร้อน นี่ที่สุดหวงผมเลยนะครับ ถือว่าเป็นการขอบคุณที่ไม่บอกใคร”
   
“หึ”
   
รามิลมองตามร่างเล็ก เขาหัวเราะออกมาเบาๆ นี่ราศีไม่จับเขาขนาดนั้นเลยเหรอ สีหน้าของเด็กหนุ่มถึงไม่เชื่อถือเลยสักนิด เป็นเรื่องตลกที่สุดของวันนี้ เขาอยากรู้จริงๆ ว่าเด็กหนุ่มคิดว่าเขาทำงานอะไร 
   
• • • • • • • •

“วันนี้เจอคนแปลกๆ ด้วยศีล” จินบ่นเบาๆ เมื่อกลับมาถึงร้าน
   
“แปลกยังไง”
   
“จู่ๆ ก็เข้ามาทัก แถมบอกว่าตัวเองเป็นเจ้าของตึกด้วย”
   
“เจ้าของตึก!” ศีลตาโต “จินเจออาของคุณภีมเหรอ”
   
“เราว่าไม่ใช่หรอก อายุน่าจะพอๆ กับคุณภีมมั้ง หรืออาจจะเด็กกว่าด้วยซ้ำ ท่าทางเจ้าชู้ ดูแพรวพราวบอกไม่ถูก”
   
“มาจีบจินเหรอ”
   
“จะบ้าเหรอ! เราหมายถึงบุคลิก บรรยายให้ฟังเฉยๆ”
   
“อ๋อ” ศีลพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นจะโกหกจินทำไม เพื่ออะไร”
   
“นั่นสิ พิลึกคน”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.555K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,673 ความคิดเห็น

  1. #3595 Nuthathai Por (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 11:59
    น้องจินเป็นคนซื่ออ่ะเนอะ
    #3,595
    0
  2. #3478 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:03
    เป็นคนไฉฉื่อ5555555
    #3,478
    0
  3. #3436 gonjung (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 11:27
    น้องก็ซื่ออ้าก็เลยไม่เชื่อ55555
    #3,436
    0
  4. #3265 maybee23 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 14:10
    น้องจินนนนนนน ทำไมไม่เชื่อคุณเขาละ5555555
    #3,265
    0
  5. #3063 baekbow (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 13:25
    แหม ดองไว้แปปเดียวกลับมาอีกที จบซะแล้ว แต่ก็ดีนะ อ่านยาวไปเลย 555
    #3,063
    0
  6. #2991 Maylyunho (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 17:59
    เนี่ยคุณรามิล งุบงิบๆไม่ให้ร้องเข้าใจผิดได้ไง 555
    #2,991
    0
  7. #2357 Xialyu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 17:32
    แค่เริ่มต้น
    #2,357
    0
  8. #1930 feelsmiley (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 19:23
    รามิลกับน้องจินมาแล้วววว อิอิ ^ ^
    #1,930
    0
  9. #1736 unloveable_m (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 09:55
    รามิลดูกรุ้มกริ่ม แสดงว่าถูกใจดิ
    #1,736
    0
  10. #1734 Piglet_88 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 09:46
    ________
    #1,734
    0
  11. #1733 Piglet_88 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 09:46
    นี่แค่เริ่มต้น
    #1,733
    0
  12. #1707 FonFonTP (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 20:53
    แค่เริ่มก็น่ารักก
    #1,707
    0
  13. #1706 Felinonajang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 20:43
    หนูจินเข้าใจผิดไปเอง คิดไปเองทั้งนั้น ฮ่าๆ
    #1,706
    0
  14. #1695 neovenesia (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 18:17
    ก้อนะ คงไม่เชื่อจิงๆสินะ
    #1,695
    0
  15. #1694 wan_p (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:47
    555น้องจินน้อยน่ารัก
    #1,694
    0
  16. #1693 siriwanja (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:36
    น่ารักไปอีก

    จินนนน
    #1,693
    0
  17. #1692 minminii (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:25
    จินนนนน 55555
    #1,692
    0
  18. #1691 Tzabuzabu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:17
    น้องงงงงง555555
    #1,691
    0
  19. #1690 YooShiro (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:04

    รอค่าาาาา
    #1,690
    0
  20. #1688 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:01

    เค้าพูดจริงน่ะจิน

    #1,688
    0
  21. #1687 MyOxygen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 17:00
    ตามคู่รามิลกับจินต่อเลยค่ะ
    #1,687
    0
  22. #1686 น.ส.แม่มด ใจดี (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 16:53
    รออค่าาา
    #1,686
    0
  23. #1680 0968501365 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 15:43
    รอๆๆๆๆๆคะ
    #1,680
    0
  24. #1678 Black Burn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 15:20
    จินนี่แอบดื้อเงียบเหมือนกันนะ55555
    #1,678
    0
  25. #1676 yayeff (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 15:09
    ถึงตาจินแล้ว สู้นะ ๆ
    #1,676
    0