Stalker แอบ.หลง.รัก [End]

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 16: STALKER ติดกับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,250 ครั้ง
    16 พ.ย. 60







ตอนที่ 16: STALKER ติดกับ



“ไงโต๊ะ ได้ข่าวเมาแล้วชอบจูบสาวเหรอ”  พี่ฝนแซวผมเสียงดังกลางวงข้าว อายสิครับจะเหลือเหรอ ทำอะไรไปไม่มีสติ ดันไปคว้าคอพี่พราวมาจูบซะได้ ผมสาบานว่าแค่คิดในใจเท่านั้น อยากเอาจูบของพี่เหนือคืนมา ไม่คิดว่าตัวเองจะเดินพุ่งเข้าไปทำจริงๆ

ดีว่าเมื่อคืนผมเมาเหล้าหมักจนเป๋ไปหมด เลยใช้เป็นข้ออ้างกลบเกลื่อนความจริงได้อย่างน่าเชื่อถือ ไอ้ส้มแทบไม่เผาผีผม โทษฐานที่ทำให้มันอายไปด้วย ส้มเล่าว่าพี่พราวโวยวายลั่น ด่าผมซะเละ ดีนะที่
ผมไม่รู้เรื่อง 

แต่นอกจากผมแล้วคนอื่นรู้กันเกือบทั้งค่าย (ก็พี่พราวสิครับเอาไปเล่าให้แก๊งค์เบอรี่ฟัง น้องไวไวแกก็ไวสมชื่อ แป๊บเดียวรู้กันทั่ว)

“น้องโต๊ะคราวหน้าตอนดื่มมานั่งใกล้ๆ พี่นะคะ” เสียงแซวจากรุ่นพี่ผู้หญิงตัวบึกบึน ดังข้ามมาจากวงข้างๆ ไม่น่าเชื่อว่าแค่คืนเดียว ผมจะสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองได้มากขนาดนี้ สามารถพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าไม่มีใครไม่รู้จักชื่อผม

“ผู้ชายจูบหรือเปล่า” ฮ่าๆๆ เสียงหัวเราะแบบแทคทีมจากวงสวัสดิการ ขำกันจนต้องตีถ้วยตีชาม

เอาเลยครับเชิญแซวกันให้สนุก ตัวผมผอมๆ อยู่แล้ว ตอนนี้ลีบเหลือไม่ถึงสองนิ้ว

“คิดไรมากวะมึง ไม่ต้องคิดหรอก ไม่เหลืออะไรให้มึงคิดแล้ว” ส้มยังจิกกัดผมไม่เลิก คงจนกว่ามันจะเลิกแค้น

 “สงสารโต๊ะ อย่าไปว่าเพื่อน” นี่สิครับเพื่อนที่ดี ผมรักข้าวเจ้าที่สุด

“เอาปี๊บคลุมหัวไหม เดี๋ยวเจ้าไปหามาให้” เอาคำชมกูคืนมาเลยไอ้เจ้า ไม่มีใครรักผมจริงสักคน


“ดังใหญ่แล้วนะเรา” พี่สกายพูดปนหัวเราะ ในมือถือจานข้าวแหวกวงล้อมลงนั่ง

“ผมเมา” ท่องไว้ครับ พูดมันประโยคเดียววนไป 

“เมาน่าสนใจดี หรือว่ายังไงเหนือ” พี่สกายหันไปถามคนที่ตามลงมานั่งข้างๆ

พี่เหนือไม่ตอบคำถามพี่สกาย เอาแต่จ้องหน้าผม จนผมต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ในจำนวนคนทั้งค่ายมีแค่พี่เหนือที่สมควรโกรธผมมากที่สุด เพราะได้ข่าวว่าเมื่อคืนต้องแบกผมขึ้นไปนอนบนอาคารเรียน แถมผมก็ไม่ได้สลบหรือหลับไป จึงทั้งกอดทั้งรัดจนพี่เหนือเกือบหายใจไม่ออก

ไหนจะต้องโดนพี่พราวเกาะแขนเกาะขาพิรี้พิไรให้พี่เหนือช่วยจัดการหรือรับผิดชอบพี่แก ทั้งที่คนจูบมันผมแท้ๆ ว่าก็ว่าเถอะผมแค่เอาปากไปแตะปากหรอก ทีตัวเองกระโดดจูบพี่เหนือยังทำได้ ไม่เห็นบอกว่าผิดเลย

“พี่สกาย พีทนั่งด้วยคนสิคะ” เจ้าแม่ขาสั้นบุกเดี่ยวมาปรากฏร่าง อวดสรีระเหนือศีรษะของเดซี่

“ที่นั่งไม่พอครับน้องพีท ขอโทษที” 

ความจริงมันก็เห็นๆ กันอยู่ไม่ต้องให้พี่สกายตอบหรอกครับ พี่ต่อ พี่ของขวัญ ยังต้องระเห็จไปนั่งโต๊ะข้างๆ แทน

“พี่เดซี่ไม่ไปนั่งกับพี่ต่อเหรอคะ พีทขอนั่งแทนได้ไหม” โอ้ ของเขาแรงสมคำร่ำลือ 

“ได้สิคะ”   หือ? ผมถึงกับงงรับประทานที่เดซี่ยอมน้องพีท คนอย่างไอ้เดย์เพื่อนผมยอมให้ผู้หญิง

“ป่ะ พวกมึงไปนั่งโต๊ะโน้นกัน” เดซี่หันมาพยักหน้าเรียกพวกผม แววตาเจ้าเล่ห์

“จะย้ายให้ยุ่งยากทำไมแค่ทานข้าวเช้า พีทก็รีบไปทานให้เสร็จจะได้เริ่มทำงาน”

ผมคิดว่าเดซี่คงกะตกพี่สกาย แต่ดันได้พี่เหนือติดอวนมาแทน พี่มันทำหน้าเอือมๆ สงสัยอารมณ์เสียค้างเรื่องผม ตั้งแต่เมื่อคืน ต้องหาโอกาสเคลียร์ตัวเองเสียหน่อย


“เดี๋ยวเย็นนี้อาบน้ำกินข้าวแล้วรวมกลุ่มกันที่ห้องนะ” พี่ต่อเดินมาบอกที่โต๊ะ

“กูมีของดีขโมยมาจากบ้านพ่อ จะเปิดให้ชิม”

“ตามนั้น” พี่สกายตอบรับเพื่อน

“เหนือคืนนี้คุมลูกมึงด้วย อย่าให้ลุกขึ้นมาจูบกู” ไอ้พี่ต่อไม่วายแว้งมากัดผม 

“อืม” พี่มันก็รับหน้าตาเฉยครับ แต่อย่างน้อยผมก็ใจชื้นขึ้น แปลว่าไม่โกรธเท่าไหร่ ไม่อย่างนั้นจะอยากคุมผมเหรอ อะไรปลอบใจตัวเองได้ ผมก็คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน


“พี่เหนือครับ” ผมรีบเรียกพี่เหนือเอาไว้ หลังจากเอาจานข้าวไปวางให้ฝ่ายสวัสดิการแล้ว

“.......”

“......” พี่เหนือเงียบ ผมก็เงียบสิครับไปต่อไม่ถูก

“มีอะไรก็ว่ามา พี่จะไปทำงาน” 

พี่เหนือยังคงรักษาความเรียบของเสียงได้พอๆ กับหน้าตา เดาไม่ถูกว่าโกรธ หงุดหงิด ไม่พอใจหรืออะไร

“ผมอยากขอโทษเรื่องเมื่อคืน”

“..........”

“ที่ผมจูบพี่พราว  ผมเมามากไปหน่อย แล้วก็ขอโทษที่พี่เหนือต้องมาลำบากแบกผมไปนอน” ผมทำหน้าสำนึกผิด พยายามส่งสายตาซื่อๆ ไปให้ ภายใต้กรอบแว่นที่สวมอยู่

“มานี่สิ”

“ครับ” ผมเดินเข้าไปใกล้พี่เหนือ เผลอย่นคอเพราะมั่นใจว่าถูกเขกหัวอีกแน่ๆ 

“อย่าดื้อกับพี่อีกเข้าใจไหม” พี่เหนือยื่นมือมาแต่ไม่ได้ทำร้ายร่างกาย แค่ลูบหัวผมเบาๆ

“เมื่อวานพี่บอกอะไรโต๊ะไม่เชื่อสักอย่าง บอกว่าให้ขึ้นมาอาบน้ำก็ไม่ฟัง บอกว่าอย่าดื่มก็ไม่เชื่อ”

“ขอโทษ” ผมเอามือดึงปลายเสื้อพี่เหนือไว้ เขย่าสองสามที ให้รู้ว่าสำนึกผิดแล้ว

“แล้วจูบนั่นอะไร”

“ก็ผมเมา” วนไปครับ ยืนยันไป พูดจนตัวเองจะเชื่ออยู่แล้ว

พี่เหนือถอนใจยาว ก่อนเขกโป๊กเข้าให้ ทำไมไอ้โต๊ะเดาไม่ผิดเลยวะ โดนจนได้

“ไม่ได้เรื่อง อย่าบอกใครว่าเรียนกับพี่ รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่น”

“หือ?????” มุกนี้ไอ้โต๊ะเก็บไม่ทันครับ ต้องปล่อยให้ร่วงลงไปกับพื้น พร้อมตาที่แปลงสภาพเป็นไข่ห่านไปเรียบร้อย

“ผู้หญิงที่ไหน ไม่ใช่สิ ผู้ชายที่ไหนจะชอบ จูบเด็กอนุบาลชัดๆ”

“ก็ผมเมา” สงสัยผมจะวนคำนี้จนกว่าจะจบทริปค่าย อะไรๆ ก็โทษน้ำเมาไว้ก่อน

“ไม่รู้หรือว่าตอนเมาจะจูบได้ดีกว่าตอนไม่เมา” ทฤษฎีไหนของพี่ครับ แต่คงต้องเชื่อพี่เขา ประสบการณ์เขาเยอะกว่า

“นี่ตอนไม่เมา”

เฮือกกก ผมหายใจเกือบไม่ทัน เมื่ออยู่ดีๆ ปากอุ่นก็ประกบลงมาแบบไม่ให้สุ่มให้เสียง มือใหญ่รั้งต้นคอไว้ไม่ให้ขยับ บังคับให้เงยหน้าขึ้นรับจูบเร่าร้อนที่บดเบียดลงมาอย่างหนักหน่วง ผมเคลิ้มจนเหมือนตัวจะลอยได้ ดีที่พี่เหนือจับเอาไว้ ไม่อย่างนั้นคงเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น

“จำไว้นะ” พี่เหนือปล่อยมือออกจากต้นคอผม 

“ไปทำงานได้แล้ว อย่าอู้” 

ผมได้แต่ยืนมองตามหลังพี่เหนือ ปากเหมือนมีใครมาเย็บเอาไว้ ไม่สามารถเปิดขึ้นมาพูดจาโต้ตอบ  ยืนบื้อๆ อยู่ตรงนั้นอีกหลายนาที ก่อนจะเดินเป็นซอมบี้ไปหาเดอะแก๊งค์

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“พี่เรดชอบกู” ผมประกาศกร้าวกลางวงโต๊ะเก้าอี้ ที่เหล่าเพื่อนๆ กำลังนั่งทำความสะอาดกันอยู่

“ยังไม่หายเมาเหรอคะคุณมึง มาถึงก็เพ้อ มาทำงานมาจะได้หายบ้า” เดซี่กวักมือเรียกผมให้ไปนั่งข้างๆ 

“กูพูดจริง พี่เรดชอบกู”

“เหี้ยโต๊ะมึงไปเอาความมั่นใจมาจากไหน” ส้มที่ทำเป็นไม่สนใจผมต้องยอมพ่ายแพ้ วางงานในมือหันมาซัก

“พี่เรดจูบกูเป็นครั้งที่สามแล้ว เมื่อกี้เอง” ผมยืดอกเล่าด้วยความภาคภูมิใจ

“เฮ้ย จริงดิวะ” แม้แต่ส้มยังประหลาดใจ 

“มึงไม่เชื่อกู คืนนี้มึงคอยดูพี่เหนือจะจูบกูอีก แต่..”

“แต่อะไรวะ”

“แต่พวกมึงต้องช่วยกู ต้องทำให้พี่เหนือเมาหรืออย่างน้อยต้องกึ่มให้ได้”

“ทำไมต้องทำแบบนั้นล่ะโต๊ะ”

“เพราะพี่มันจูบกูตอนไม่เมาแล้ว เหลือตอนเมายังไม่ได้จูบ”

“หา?!!”  แหมมีแต่คนสงสัย ผมเลยแหวกโต๊ะเก้าอี้ไปนั่งกึ่งกลางวง แล้วสาธยายเล่าแบบละเอียดโดยไม่ปิดบัง

“เหี้ยโต๊ะ กูว่าแล้วฟังตั้งนาน แบบนี้เขาเรียกว่าหาเศษหาเลย ไม่ได้เรียกว่าชอบ กูก็อยากจูบกับผู้ชายหล่อทุกคนไม่เห็นจำเป็นต้องรักกัน” ไอ้ส้มพูดอย่างหัวเสีย เหมือนโดนผมหลอกให้มันตั้งใจฟัง

“มึงว่ากูหล่อเหรอ” ผมหันไปมองหน้าส้ม ร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยชม เคยแต่ด่าเอาๆ

“โอ้ย ไอ้เหี้ยโต๊ะ มึงนี่เกินเยียวยาแล้ว สมองแม่งทำมาจากอะไรวะ” ส้มคว้าเศษไม้ข้างตัวได้ก็ขว้างใส่ผม อะไรวะ ผมก็ถามตามที่มันพูดแท้ๆ

“แต่เจ้าเห็นด้วยกับส้มนะ ถ้าชอบ พี่เรดก็ควรจะพูดอะไรบ้าง ไม่ใช่มาถึงก็คว้าเอาคว้าเอาแบบนี้”  เจ้าดูท่าจะเริ่มไม่ค่อยชอบใจพี่เหนือเท่าไหร่

“ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอเดซี่” ผมหันไปถามคนที่เอาแต่ก้มหน้าไปตั้งแต่ผมเริ่มเล่า ผิดวิสัยเจ้าแห่งความอยากรู้

“กูขี้เกียจพูดให้เสียแรง ทำงานยังได้ประโยชน์กว่า ทำๆ กันเข้าพวกมึง อย่าไปสนใจมัน”

เดซี่หันไปบอกส้มกับเจ้า ซึ่งก็ได้รับการตอบรับที่ดี ทุกคนก้มหน้าทำงานกันหมด เหอะ เดี๋ยวคืนนี้คอยดู แล้วจะมาบอกว่าไอ้โต๊ะพูดถูกทุกอย่าง

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“น้องครับ ทานข้าวได้แล้ว” พี่สวัสดิการเข้ามาเรียก ผมหมุนคอไปมาก้มจนเหมื่อยไปหมด ไม่รู้ป่านนี้พี่เหนือเป็นยังไงบ้าง

ผมแอบออกไปดูครั้งหนึ่งเห็นพี่เหนือปีนซ่อมหลังคาอยู่  อาคารที่พวกผมมาซ่อมแซม เป็นอาคารเรียนสองชั้น เห็นแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้

“โต๊ะ นั่งนี่มา” เสียงเรียกไม่คุ้นหูทำให้ต้องหันไปมอง พี่ทัชหรือพี่red devil กำลังส่งยิ้มให้ผม ท่าทางเป็นคนอารมณ์ดี

ผมหันไปหาคนอื่นๆ เป็นเชิงปรึกษา เดซี่กับส้มพยักหน้าให้ผมจนคอจะหัก ชัดเลยครับว่านี่เป้าหมายใหม่มันแน่ๆ ไม่รู้ว่าผมควรจะดีใจกับพี่ต่อหรือสงสารดีที่หลุดพ้นพวกมันมาได้

“ขอนั่งด้วยคนนะครับ” ผมพูดออกไปเพื่อแสดงมารยาทที่ดี ถึงผู้จับจองที่นั่งจะเอ่ยปากอนุญาตแล้วก็ตาม

“เรียนคณะไหนกัน ไม่ใช่คณะพี่ใช่ไหม”

“ไม่ใช่ค่ะ” คนจ้องจะคุยมีครับ ผมเลยไม่ต้องตอบให้เสียเวลา เอาตาไปสอดส่ายหาพี่เหนือดีกว่า ทำไมป่านนี้ยังไม่มาทานข้าวอีก

“พี่ชื่อทัช ชื่ออะไรกันบ้าง พี่รู้จักชื่อโต๊ะเพราะเป็นคนดังของทริป”  ดังไกล ดังนาน ดังทน จริงๆ 

“เดซี่ค่ะ ป้อมๆ นี่เจ้า สาวถึกนี่ส้ม” วิธีแนะนำตัวบ่งบอกถึงความอยากได้ การตัดอนาคตเพื่อนเป็นก้าวแรกของการออกตัว

“ถึกแต่อ่อนแอ บอบบาง ต้องการคนดูแลนะคะพี่ทัช” ท่าชะม้ายชายตาของส้มอาจทำให้พี่ทัชกินข้าวติดคอได้ โชคดีที่พี่มันไม่ได้กินอยู่

“กลุ่มน้องตลกดี พี่ชอบ” 

“อ๊าย อย่าให้ความหวังค่ะพี่ เดซี่กลัวตกหลุมรัก ปีนขึ้นมาไม่ไหว” 

“ฮ่าๆๆ แล้วนี่สนิทกับพวกเหนือเหรอ เห็นรวมกลุ่มกันตลอด”

“อ่า..พี่ทัชต้องไปถามพวกพี่เหนือครับ ผมก็ไม่รู้ว่าพี่เขาคิดว่าสนิทกับผมหรือเปล่า” ผมตอบไปตามตรง ไอ้ผมอยากสนิทด้วยแต่พี่มันสนิทกับผมไหม ตอบแทนไม่ได้เหมือนกัน


“สนิทสิพี่ทัช สนิทมาก” รังสีความร้อนแผ่ออกมาเกินความจำเป็น พร้อมเสียงโหดนิดๆ ตามสไตล์พี่เหนือเวอร์ชั่นออกค่าย ทำให้ผมไม่ต้องหันไปมองให้เสียเวลา

“ใจดำจริงเรา พี่ยังไม่มาไม่คิดจะไปเรียกหรือจองโต๊ะไว้ให้เลยนะ”  พี่เหนือยื่นมือมากดบ่าผมไว้ทั้งสองข้าง

“พี่เหนือนั่งด้วยกันสิครับ” ผมรีบออกตัวเพราะยังมีที่นั่งเหลืออีกสองที่

“อืม” ผมนึกว่าพี่เหนือจะปฏิเสธ เพราะมองเลยไปเห็นพี่ของขวัญได้โต๊ะแล้ว พวกพี่ต่อ พี่ฝน ก็นั่งอยู่

“กูนั่งด้วย” พี่สกายโผล่มาถึงก็นั่งลงทันทีไม่ต้องรอให้ใครชวน

“พวกพี่เต้ไปไหนพี่ ทำไมพี่ทัชถึงมานั่งกับน้องๆ แค่คนเดียว” พี่สกายถามเจ้าของโต๊ะ

“มันไปขนสีที่โทรมาสั่งไว้กัน ทางร้านไม่มีรถมาส่งจนกว่าจะเย็น เลยยืมรถครูขับไปรับกันเอง”

“แล้วหนุ่มฮอตของคณะมานั่งทำไมตรงนี้  ไม่สงสารสาวๆ ที่ชะเง้อคอยกันโน่นเหรอ” พี่ทัชพยักหน้าไปทางกลางห้อง ที่สาวๆ ของทริปนั่งกันอยู่

“โต๊ะไปตักข้าวให้พี่ที พี่หิว” พี่เหนือไม่ตอบคำถามพี่ทัช แต่ส่งสายตาดุๆ มาให้ผมแทน

“ได้ครับ” ผมรีบลุกไปจัดการให้ทันที พี่เหนือของผมน่าสงสาร ท่าทางจะหิวหนักหน้าไม่ยิ้มสักนิด ไอ้โต๊ะต้องบริการให้เต็มที่ พี่มันจะได้เห็นเสน่ห์แม่บ้านแม่เรือนในตัวผม


“เจ้าเอาอะไรเพิ่ม?” ผมถามไอ้เจ้าที่ลุกมายืนต่อแถวตักกับข้าวกับผมด้วย

“ของคนอื่น”  เสียงตอบสะบัด น้ำเสียงไม่พอใจ คงไม่ใช่ไม่พอใจผมหรอกมั้ง

“คนอื่นน่ะใคร” เสือหลับดันไปแหย่ครับ ไอ้ผมก็ลืมตัวว่าไอ้เจ้ามันดุ

“อยากรู้จริงๆ เหรอ” 

เอื๊อก กูไม่อยากรู้แล้วก็ได้ไอ้เจ้า ถามแค่นี้ทำไมต้องทำอย่างกับจะกินหัวผมด้วยวะ

“พี่สกายชอบกินผักเคียง เมื่อคืนกูเห็นโกยไปเกือบหมดจาน มึงเอาไปด้วยสิ”

“โต๊ะ!!”

เผ่นสิครับ จะรอให้มันกินหัวจริงๆ ทำไม ผมได้ข้าวพี่เหนือแล้วก็โกยแน้บ แหมๆ ทำเป็นทำหน้าไม่พอใจ แต่ก็ยอมลุกมาตักให้เหมือนกันล่ะวะ ผมแค่เล่นตัวน้อยกว่าเท่านั้นเอง ไม่ใช่สิผมไม่เล่นตัวเลยต่างหาก ให้ไอ้เจ้ามันเล่นไปคนเดียวเถอะ เสียเวลา


ผมกลับไปถึงโต๊ะ พี่เหนือนั่งลงข้างพี่ทัชแทนผมเรียบร้อย ผมเลยต้องย้ายไปนั่งฝั่งตรงข้ามแทน

“นี่ครับ” ผมวางจานข้าวที่ตักกับราดเสียพูนจาน เนื้อๆ เน้นๆ ผมควานหามาจนได้ 

“ดูแลดีอย่างนี้ พรุ่งนี้พี่ฝากท้องด้วยคนสิ” พี่ทัชแซวผมยิ้มๆ หน้าพี่แกยิ้มตลอดเวลาไม่รู้เคยทำหน้าบึ้งบ้างไหม

“ได้เลยพี่ พรุ่งนี้นั่งรอไม่ต้องตัก เดี๋ยวผมบริการเอง” รุ่นพี่ขอมาผมก็ไม่ปฏิเสธหรอกครับ โดยเฉพาะรุ่นพี่นิสัยดีเป็นกันเองแบบนี้

เคร้ง!! เสียงช้อนกระทบพื้นเรียกความสนใจของทั้งกลุ่มให้หันไปมอง

“โทษที พี่ทำช้อนตก” พี่เหนือพูดเสียงเรียบ

“เดี๋ยวผมไปเอาให้ใหม่ครับ” ผมพุ่งตัวออกไปอย่างเร็ว ไม่อยากให้พี่มันหิวนาน นี่ก็จะแดกหัวคนทั้งโต๊ะอยู่แล้ว สองคนนี้ไม่สมควรนั่งข้างกันจริงๆ คนหนึ่งก็ยิ้มหน้าไม่ยอมหุบ อีกคนก็หน้าบึ้งตั้งแต่นั่งยังไม่ยอมยิ้ม

“มีใครว่างไปช่วยพี่ขูดสีกำแพงออกบ้าง เดี๋ยวพวกไอ้เต้กลับมาจะได้ทาได้เลย”

“ไปช่วยพี่ทัชกันไหม พวกโต๊ะเก้าอี้ทำพรุ่งนี้ก็ยังทัน” เจ้าออกความคิดเห็น

“นั่นสิ ไปๆ เดซี่ไปช่วยค่ะพี่ทัช” 

“ดีเลย พี่กำลังอยากได้แรงงานเพิ่ม เดี๋ยวทานเสร็จไปด้วยกัน”

“ครับ” 

เฮ้อ ผมอยากให้พี่เหนือชวนผมบ้างจัง


“พี่สกาย พี่เหนือ”  เรียกเฉยๆ ไม่ได้ ต้องเข้ามาลวนลามพี่ผม โกรธครับ น้องพีทขาสั้นกับตุ๊ดเด็กวีวี่

“มีอะไรให้ช่วยไหมคะ พีททำพวกงานฝีมือไม่เก่ง พวกพี่ๆ เขาเลยไล่ให้มาถาม” ใครไล่มา เห็นๆ ว่ามากันเอง ผมล่ะไม่อยากพูด ไม่เนียนนะน้อง

“มี ถ้าพีทกับวีวี่ว่างก็มาช่วยพี่หน่อย” 

“ได้เลยค่ะ” ฟังเสียงดีใจของสองนางที่มาใหม่แล้วผมขึ้นครับ นั่งอยู่ตั้งนานพี่เหนือไม่ชวนผมสักคำ

“พี่ทัชผมหาคนช่วยพี่ได้แล้ว พวกโต๊ะจะได้ทำงานตัวเองให้เสร็จ พีท วีวี่เดี๋ยวไปกับพี่ทัช พี่เขาอยากได้คนช่วยพอดี”

ฮ่าๆๆ เงิบไหมล่ะผมโครตสะใจ แต่แรงเตะใต้โต๊ะทำให้ผมรู้ว่ามีคนไม่พอใจอยู่อีกสองคน เตะรัวๆ เลยครับ ทำไมต้องให้กูออกหน้าด้วยวะ
“ไปกันเยอะๆ ก็ดีครับ เสร็จแล้วค่อยมาซ่อมโต๊ะเก้าอี้ด้วยกัน” 

บุญคุณต้องตอบแทน ก็พวกเพื่อนๆ มันช่วยผมมาเยอะ ตั้งแต่ตอนที่ผมเป็นได้แค่ STALKER คอยตามพี่เหนือ

 “ก็ไปทำกันเองสิคนตั้งเยอะ พีทจะไปช่วยพี่เหนือกับพี่สกาย” 

“วีวี่ด้วยค่ะ”

น่ารำคาญมาก ตามอะไรขนาดนั้น ไม่มีมารยาทในการตาม stalker รุ่นพี่อย่างผมอยากจะสอนใจแทบขาด

“พี่ปีนขึ้นไปซ่อมหลังคา แน่ใจเหรอว่าอยากทำ” พี่สกายถามเหมือนขมขู่คนอยากไปช่วย

“พีทไปให้กำลังใจ คอยส่งน้ำ ส่งผ้าเช็ดเหงื่อให้ก็ได้ค่ะ” 

“มีก็ดีนะสกาย ข้างบนโคตรร้อน แต่ให้ผู้หญิงไปยืนตากแดดคงไม่เหมาะ ถ้าอย่างนั้นผมขอเจ้ากับโต๊ะไปนะพี่ทัช ที่เหลือก็ไปช่วยพี่ให้หมด ใครไม่อยากไปก็ลองหางานอื่นทำดู มาที่นี่ต้องช่วยๆ กัน”

“พีทก็อยากช่วยนะคะ แต่พี่พราวเรียกแล้ว” คนอยากช่วยหายจ้อย พอไม่ได้ตามที่ต้องการก็ไม่สนใจอย่างอื่นอีก และไม่มีการเตะใต้โต๊ะเกิดขึ้น เพราะทุกอย่างลงตัวเป๊ะ

“พี่คิดไปเองหรือเปล่าว่าเหนือหวงน้อง”

ใครจะคิดว่าอยู่ๆ พี่ทัชจะถามขึ้นมาแบบนั้น ผมหันไปมองพี่ทัชที พี่เหนือที ดีว่านั่งอยู่ข้างกันเลยไม่ต้องสะบัดคอมาก

“ผมไม่ใช่คนหวง..น้อง” พี่เหนือพูดเสียงเรียบ สบตากับพี่ทัช

“นั่นสินะพี่น่าจะรู้ ขอโทษที รีบทานรีบไปทำงานกัน”

“ครับ”

จืดสิครับ อุตส่าห์พูดเสียดิบดีว่าพี่เหนือชอบผม เป็นยังไงล่ะ โดนไปเต็มๆ กลืนข้าวแทบไม่ลงคอ จ๋อยแดกพอๆ กับน้องพีทที่เดินหน้าคว่ำกลับไป
แล้วอย่างนี้จูบตอนเมาที่ผมคาดหวัง คืนนี้ผมยังจะได้อยู่ไหม

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪


-North-


“ไม่คิดว่าเหนือจะชอบผู้ชาย” 

“ไม่เคยเห็นไม่ได้แปลว่าผมไม่ชอบ” ผมตอบพี่ทัช เมื่อเงยหน้าขึ้นจากการล้างหน้า และเห็นอีกฝ่ายยืนกอดอกมองอยู่

“ตอบแบบนี้แสดงว่าจริงจัง พี่นึกว่าเหนืออยากลองของ”

“ดูเหมือนพี่ทัชจะสนใจผมเรื่องนี้เป็นพิเศษ “ 

“แค่อยากแน่ใจว่าที่คิดมันถูกต้อง”

“ถูกต้องแล้วยังไงครับ อย่าบอกว่าพี่ทัชกำลังคิดจะยุ่งกับคนของผม” 

“คนของนายเลยเหรอเหนือ ฮ่าๆ เอาน่า พี่ไม่คิดจะลงสนามกับนายหรอก”

“อย่าบอกว่าแค่อยากรู้เลยมาถามผมนะครับ” ผมหรี่ตามองรุ่นพี่คณะ พี่ทัชกับผมไม่ได้สนิทกันมากมาย จึงไม่ใช่เรื่องปกติที่จู่ๆ จะเข้ามาถามผมเรื่องนี้

“นายสนใจโต๊ะใช่ไหม” ผมพยักหน้าให้พี่ทัชแทนคำตอบ

“แค่นั้นแหละ มีอะไรให้ช่วยก็บอก” พี่ทัชยังคงส่งยิ้มให้ผม ไม่ยอมบอกจุดประสงค์ที่แท้จริงออกมา

“ถ้าพี่ไม่เข้ามาช่วยจะดีมากครับ” ผมตอบไปตามสิ่งที่ต้องการ ไอ้ตัวดีมันชอบพี่ทัช มันจะดีกว่าถ้าพี่ทัชไม่เข้ามาใกล้

“เฮ้อ ไม่เชื่อใจสินะ เอาเป็นว่าที่มาถามเพราะอยากให้แน่ใจว่าเป้าหมายเราไม่ใช่คนเดียวกัน ในเมื่อไม่ใช่ก็โชคดีของพี่ไป ไม่อยากแข่งกับหนุ่มฮอตของคณะว่ะ”  

“อย่าบอกว่าพี่..”

“ตกใจทำไม ไม่ได้มีแค่นายที่เห็นความน่ารักของน้องๆ แล้วก็ไม่แน่กว่าจะจบทริปค่ายอาจมีมากกว่าพี่ก็ได้”

“นี่เตือนหรือขู่ครับ” ผมถามพี่ทัชยิ้มๆ แค่แซวกลับไม่ได้คิดจะหาเรื่อง

“คนมันหวังดีโว้ย ไปล่ะ เวลายิ่งมีน้อยๆ อยู่อีกไม่กี่วันก็กลับกรุงเทพฯ แล้ว” 

“ไม่ใช่เจ้าใช่ไหมพี่ทัช” 

พี่ทัชยักไหล่แต่ไม่ยอมตอบคำถามผม พอดีกับที่สกายเดินเข้ามา พี่ทัชแค่ตบบ่าทักทายและเดินสวนสกายออกไป

“ไม่ใช่เจ้าคืออะไรวะ” คนมาทันได้ยินประโยคสุดท้ายรีบถาม เมื่อมีชื่อคนที่ตนเองชอบอยู่ในนั้น

“คือมึงกำลังมีคู่แข่ง กูไม่แน่ใจแต่ก็ระวังไว้หน่อย” 

“แม่งเอ๊ย จีบก็ยากอยู่แล้ว ดันมีพี่ทัชเข้ามาอีก”  สกายบ่นอุบเมื่อฟังผมเล่าจนจบ

“คิดในแง่ดีอาจไม่ใช่เจ้าก็ได้”

“ปลอบกูแต่ทำหน้าระรื่น มึงรอดแล้วนี่ คอยดูกูจะยุให้คนอื่นมาจีบน้องมัน มึงจะได้มีคู่แข่งบ้าง”

“อ้าว ไอ้เพื่อนเลวพาลนะมึง”

“เออ แม่งไม่พ้งไม่พักมันแล้ว ไปเฝ้าเด็กกูดีกว่า” 

“ตามสบาย”

งานนี้ไม่ใช่แค่สกายที่กังวลผมเองก็ไม่ต่าง ไม่อยากเชื่อว่าต้องมานั่งคิดหาวิธีมัดไอ้ตัวดีมันไม่ให้ดิ้นหลุด มันจะรักผมหรือยังไม่รักเป็นอีกเรื่อง แค่ต้องให้มั่นใจก่อนว่าจะไม่มีใครเอามันไปจากผมได้

ไอ้เด็กเนิร์ดเอ๊ย หน้าก็แม่งไม่ได้สวยอะไรเลย ทำไมป่วนผมได้ขนาดนี้วะ

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

ผมอาบน้ำขึ้นมาเป็นกลุ่มสุดท้าย เพราะมัวแต่ประชุมวางแผนงานของวันพรุ่งนี้ คนอื่นๆ อาบน้ำทานข้าวกันเสร็จหมดแล้ว ของผมกับกลุ่มที่เหลือเพิ่งตักราดๆ นั่งทานกันระหว่างประชุม ไม่ได้ไปรวมกลุ่มพร้อมกับคนอื่น

“มาช้าว่ะ” ต่อขยับที่ให้ผมนั่ง วงใหญ่กว่าที่ผมคิดเพราะมีแขกคนอื่นเข้ามาเพิ่มด้วย พี่ทัช พี่เต้ พีท วีวี่ และพราว 

หลังจากเหตุการณ์คืนนั้น พราวไม่เข้าใกล้โต๊ะไปพักใหญ่ ถึงแม้ไอ้ตัวดีจะเดินไปขอโทษมาแล้ว เพิ่งมีวันนี้ที่กลับมาร่วมวง ผมหันไปมองหน้าของขวัญ ที่แอบส่ายหัวเบาๆ ทำหน้าเบื่อๆ คล้ายกับจะบอกว่าไม่รู้จะห้ามยังไง ผมส่งยิ้มให้เพื่อนเพื่อบอกว่าไม่เป็นไร มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับผม ผมถือว่าผมแสดงออกชัดเจนพอแล้ว

“โต๊ะขยับหน่อย พี่นั่งด้วย” ผมเลือกที่จะสะกิดบอกคนที่นั่งติดอยู่กับพี่เต้ ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือแต่โดยดี

“บลูเลยเหรอมึง ใจป้ำนะ” ผมรับแก้วจากพี่เต้ที่ส่งมาให้ ก่อนหันไปแซวเจ้าภาพ

“จริงปลอมไม่รู้ว่ะ กูขโมยพ่อมาอีกที” 

“ไม่เป็นไรค่ะพี่ต่อ แค่นี้ก็เอาไปคุยได้แล้ว ชอบจริงๆ ของแพงไม่เสียตังค์” แต่ละคนคงซัดกันไปคนละหลายแก้วแล้วก่อนผมขึ้นมา 

“พี่เหนือชนกับผมหน่อย” โต๊ะยื่นแก้วมาตรงหน้า ผมยกแก้วขึ้นกระทบเบาๆ ก่อนส่งน้ำสีชาเข้าปาก

“อย่าชนกับโต๊ะมันบ่อยนะเหนือ ไม่อย่างนั้นนั่งอยู่ดีๆ มึงอาจโดนจูบไม่รู้ตัว” ฝนแซวโต๊ะเรื่องคืนนั้น

“โห พี่ฝนพูดอย่างนี้ผมเสียหมาหมด พี่พราวก็นั่งอยู่” 

“ไม่เป็นไรหรอก พราวเข้าใจใช่ไหม?” ฝนหันไปจ้องหน้าพราว ซึ่งอีกฝ่ายก็ยอมพยักหน้า

“เหนือไม่โกรธพราวใช่ไหมคะ”  พราวหันมาถามผม ซึ่งถือว่าเป็นคำถามที่ล่อแหลมชวนให้คนอื่นเข้าใจสถานภาพระหว่างผมกับพราวผิด

“จะโกรธทำไมครับ ไม่เกี่ยวกับผม” ผมไม่ได้อยากหักหน้าผู้หญิง แต่จำเป็นต้องป้องกันตัวเองเพื่อไม่ให้ใครบางคนเข้าใจผิด

“ถ้าจะโกรธผมโกรธไอ้เด็กเอ๋อนี่มากกว่า ปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนั้นได้ยังไง พูดอะไรไม่เคยฟัง” ผมยกมือขึ้นลูบหัวคนที่กำลังพูดถึงอยู่ รู้สึกได้ว่าสายตาเกือบทุกคู่มองมา ซึ่งก็ดีแล้ว

“นี่ถ้าพีทเมาแล้วจูบพี่สกายบ้าง จะโกรธไหมคะ” คนพูดขยับขาเหยียดออก ราวกับต้องการโชว์ให้คนอื่นเห็น

“ต้องถามข้าวเจ้าดูนะ เจ้าไม่โกรธพี่ก็ไม่โกรธ” สกายพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส จีบข้าวเจ้าหน้าตาเฉย

ผมหันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ อยากรู้ว่าจะมีปฏิกิริยายังไง แต่พอเห็นสายตาไอ้ตัวดี ความหงุดหงิดก็ก่อตัวขึ้นมาทันที

“จะมองอะไรนักหนา” ผมเอนตัวลงไปกระซิบชิดหู

“หา? ครับ? ก็มันขาว เอ้ย ก็ขาน้องสวย” โต๊ะตอบเสียงอ้อมแอ้ม  เห็นสายตาไอ้ตัวดี แล้วผมอยากยุบวงไล่กลับห้องใครห้องมันเสียให้จบๆ นอกจากมันซื่อดูผมไม่ออกแล้ว มันยังเจ้าชู้ด้วยใช่ไหม

“เฮ้ย แบบนี้เมื่อไหร่จะหมด มาๆ เล่นเกมแล้วดื่มกัน” เจ้าของเหล้าคงไม่อยากแบกขวดกลับด้วย จึงเริ่มหาเกมมาลงโทษคนแพ้ จากเหล้าที่ค่อยๆ พร่องเปลี่ยนเป็นลดลงอย่างรวดเร็ว ไม่ถึงเที่ยงคืนก็เริ่มมีคนร่วงลงไปทีละคนสองคน 

“เหนือ พราวไม่เข้าใจ ทำไมถึงเป็นพราวไม่ได้” 

“เพราะเหนือมันชอบคนอื่นไง มันไม่ได้ชอบพราว” ของขวัญที่เมาพอๆ กับคนถามประกาศกลางวง

“น้องพราวพี่เต้ยังว่างนะครับ”

“เสือก”

ผมว่ามันชักไปกันใหญ่ เลยหันไปพยักหน้าให้สกายที่ตอนนี้มีน้องพีทพยายามนัวเนียอยู่ข้างๆ

“แยกย้ายกันไปพักผ่อน วันนี้พอแค่นี้” ผมปิดขวดเหล้าเพื่อป้องกันการเติม สกายรีบลุก ลากต่อไปนอน

“พราวจะนอนนี่” พราวล้มตัวลงนอน หัวเฉียดขาผมไปนิดเดียว

“พีทพาพราวกลับห้องที” ผมหันไปเรียกน้องสาวพราวที่ดูจะเมาน้อยกว่าพี่

“พีทก็ไม่ไหวคะ” 

“แต่กูไหว กูพาไปเอง” ฝนลุกขึ้นยืน เดินตรงเข้าหาพราวที่ไม่ยอมขยับตัวลุก

“พี่ทัช พี่เต้ช่วยฝนหน่อย พยุงพีทกับวีวี่ที” ฝนหันไปสั่งอีกสองคนที่เหลือ ผมช่วยพยุงพราวขึ้นจนฝนยืนได้มั่นคงแล้วจึงปล่อยมือ

“มึงนอนกันไปก่อนเลย เดี๋ยวกูมา” 

“ขอบใจ” 

“เออ” 


ผมรอจนฝน พี่ทัช พี่เต้พาคนที่เหลือออกจากห้อง ก่อนมาช่วยเจ้ากับสกายจัดการหอบเดซี่ ส้ม ของขวัญและโต๊ะขึ้นที่นอน

“กูลงไปล้างหน้าล้างตาดีกว่า ไม่ไหวเหนียวตัวว่ะ เจ้าไปด้วยกัน” สกายหันไปชวนคนที่นั่งหอบอยู่

“ไม่ไปครับ”

“จะไปดีๆ หรือให้อุ้มไป” 

“ไปเป็นเพื่อนสกายมันหน่อย มันขี้กลัว” ผมช่วยเพื่อนอีกแรง จะเรียกกว่าหาโอกาสให้ตัวเองด้วยก็ได้

“แต่..”

“ไปเถอะไม่ต้องต่งต้องแต่อะไรแล้ว” สกายพูดจบก็ฉุดร่างป้อมๆ ลุกขึ้นยืน ลากถูลู่ถูกังไปจนได้

ผมเก็บแก้ว ขวดโซดาไปวางไว้ข้างฝา ดูให้เรียบร้อยก่อนเดินไปล้มตัวลงนอนข้างๆ โต๊ะ ไอ้ตัวดีเหมือนรู้ว่ามีคนจ้อง มันค่อยๆ กระพริบตาก่อนจะปรือตาขึ้นมองหน้าผม

“มาแล้ว” รอยยิ้มดีใจของคนตื่นไม่เต็มตาส่งมาให้ผม

“มาแล้ว” ผมตอบไปด้วยคำเดียวกัน อดยื่นมือไปเขี่ยแก้มใสๆ ของโต๊ะไม่ได้

“อื้อ” โต๊ะครางเบาๆ เมื่อผมดึงแว่นออกจากหน้า ไปวางไว้ให้เหนือหัว พอไม่มีแว่นตาหน้าโต๊ะดูเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเด็กเอ๋อคนเก่า

“จูบไหม?”

“หือ?” ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินผิดไปหรือเปล่า

“จูบไง จูบตอนเมา ตอนไม่เมาจูบไปแล้ว” โต๊ะเอามือชี้ที่ปาก

“อยากจูบไหม” รุกคนเมาผิดไหมครับ ในเมื่อคนเมา เมาแล้วชอบจูบ ผมว่าผมไม่ผิดนะ

“อื้อ จูบกัน”  

ให้ตายเถอะ ใครสอนให้มันพูดแบบนี้ เป็นนักเรียนที่สมควรโดนทำโทษมากๆ 

ผมดึงโต๊ะเข้ามากอด จับให้นอนซุกอยู่กับหัวไหล่ เชยคางไอ้ตัวดีขึ้น ก่อนกดริมฝีปากลงไปเบาๆ

“อือ..” เสียงครางลอดออกมา ยิ่งกระตุ้นให้ผมเพิ่มน้ำหนักของปากลงไป ผมค่อยๆ ส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปชิมรสชาติภายใน ลิ้มรสความหอมหวาน ทั้งเมามายทั้งชวนลุ่มหลง ผมกำลังติดกับโต๊ะเข้าเสียเอง 

“ชอบไหม” ผมกระซิบชิดปากนุ่ม

“อื้อ” โต๊ะพยักหน้ามองผมด้วยดวงตาวาวเยิ้ม ฤทธิ์เหล้าทำให้โต๊ะดูเซ็กซี่ขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

“อีกทีนะ” ผมขอแต่ไม่ได้รอคำตอบ ก้มหน้าลงตักตวงความหมอหวานที่ติดใจ เนิ่นนานจนได้ยินเสียงเปิดประตู

ผมกอดโต๊ะเข้ากับอก ไอ้ตัวดีซุกหน้าลงมาครางอืออา ขยับหาตำแหน่งที่สบายตัวก่อนเงียบไป ฝนเดินเข้ามาหยุดยืนที่ปลายเท้า ผมยกมือขึ้นแตะริมฝีปากเป็นเชิงบอกไม่ให้ส่งเสียง

“ร้ายนะมึง” 

ผมได้ยินเสียงเพื่อนบ่นพึมพำ ก่อนเดินไปล้มตัวลงนอน สกายกับเจ้ายังไม่กลับมา ซึ่งผมไม่กังวลอะไร รู้ว่ามันก็คงหาโอกาสอยู่กันตามลำพังเหมือนผม

ผมกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น กดจูบลงไปบนหน้าผากกว้าง 

“ฝันดีนะครับ”

“อื้อ” เสียงตอบรับเหมือนละเมอ ทำเอาผมเผลอยิ้มออกมา คืนนี้ผมคงฝันดีมากเหมือนกัน

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“เหนื่อยไหมครับ” น้ำเย็นๆ ถูกส่งให้ผมทันทีที่ลงมาถึงพื้น ผมลากโต๊ะกับเจ้ามาช่วยผมกับสกายซ่อมหลังคา มีหน้าที่คอยส่งกระเบื้องและอุปกรณ์ขึ้นไปให้

“ร้อน อยากอาบน้ำ” 

“แต่อาบตอนนี้ ค่ำๆ จะเหนียวตัวนะครับ เพิ่งห้าโมงเอง”

“ถ้าไม่ไหวค่อยอาบอีกที ไปไหม” 

“ไปครับ” โชคดีที่โต๊ะตอบรับทันที โดยไม่ต้องหว่านล้อม มันน่ารักก็ตรงนี้แหล่ะ แววตาใสๆ ดูตื่นเต้นไปกับทุกอย่าง

“งั้นไปกัน” ผมหันไปบอกสกาย อีกฝ่ายกำลังเก็บเครื่องมือโดยมีสมุนตัวป้อมๆ คอยช่วยอยู่

   ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“ทำไมถึงผอมแบบนี้” ผมขยับเข้าไปใกล้ แกล้งจับตัวโต๊ะหมุนไปมา  โต๊ะใส่แค่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวเพื่อลงอาบน้ำ ผิวมันขาวไปทั้งตัวเหมือนคนไม่เคยเจอแดด

“ออกกำลังบ้างหรือเปล่า ซิกแพค กล้ามไม่มีสักอย่าง” โต๊ะสั่นหน้า ก้มลงมองหน้าท้องตัวเอง 

“บ้านผมผอมเป็นกรรมพันธุ์มั้งครับพี่เหนือ หุ่นนี้กันหมด”

“มันต้องแบบนี้สิถึงจะแข็งแรง” ผมจับมือโต๊ะมาวางบนหน้าท้องตัวเอง บังคับให้มือลูบขึ้นลงไปตามลอนคลื่น

“ขะ..แข็งจริงๆ ด้วย”

โต๊ะลูบไปก็หน้าแดงไป หน้ามันตอนนี้น่าเอ็นดูที่สุดครับ ตาโตๆ ภายใต้แว่น ปากห่อๆ บ่งบอกถึงความตื่นเต้น ผมเคลื่อนมือที่วางทาบทับมือโต๊ะอยู่ให้เลื่อนต่ำลงไปจนชิดขอบบ๊อกเซอร์ ที่เกาะอยู่ตรงสะโพก ตาของโต๊ะเบิกขึ้นกว้างกว่าเดิม 

“รู้ไหมว่าออกกำลังมันทำให้อย่างอื่นแข็งแรงด้วย”

“ยะ..อย่างอื่น” 

“ใช่ อย่างอื่น” 

สายตาโต๊ะมองต่ำลงไปทันที ผมรู้ว่าน้องจ้องอยู่ตรงไหน แปลกที่แค่รู้ว่าถูกมองผมก็เริ่มตื่นตัวแล้ว

“อาบน้ำกันเถอะ” ผมรีบตัดบท คว้าขันที่วางอยู่บนก้อนหินตักน้ำราดหัวไปสี่ห้าขันเผื่อจะดับความร้อนได้บ้าง

“ผมถูหลังให้ไหมครับ”

“เอาสิ” ผมหันหลังให้โต๊ะ วิธีนี้จะช่วยอำพรางบางอย่างได้ด้วย

“หลังพี่เหนือกว้าง” มือเรียวลูบไปทั่วแผ่นหลัง ผมแอบหายใจเป็นจังหวะสั้นๆ ไม่รู้คิดถูกคิดผิดให้น้องมันถูหลังให้ตอนนี้

“อยากได้ก็ต้องออกกำลังกาย”

“อยากได้..” โต๊ะพึมพำบางอย่างเบาๆ แต่ผมจับความได้แค่นี้

“กลับไปพี่เป็นเทรนเนอร์ให้เอาไหม” ผมหาโอกาสให้ตัวเองเป็นแผนต่อเนื่อง

“จริงนะครับ” เสียงไอ้ตัวดีตื่นเต้นใหญ่ ไม่ได้รู้เลยว่ากำลังเดินเข้าสู่กับดักของผม

“จริงสิ ไว้กลับไปพี่นัดเราอีกที”

“ขอบคุณครับพี่เหนือ” 

“มา พี่ถูหลังให้เราบ้าง” ผมหันหน้ากลับไป จับบ่าทั้งสองข้างของโต๊ะให้หมุนตัว หันหลังให้ผม


“โต๊ะชอบพี่ทัชเหรอ” ผมไล้สบู่ไปบนแผ่นหลังบาง

“ไม่ตอบได้ไหมครับ” ไอ้ตัวดีทำเสียงอ้อน ไม่รู้ไปหัดมาจากที่ไหน 

ผมก็เพิ่งรู้ว่าเวลาผู้ชายอ้อนมันก็น่ารักเหมือนกัน มันไม่ได้ดูเป็นแมวเหมียวเหมือนผู้หญิง แต่เหมือนเด็กเล็กๆ กำลังอ้อนพี่ชาย แบบนี้กลับทำให้ผมไม่รู้สึกรำคาญ ออกแนวอยากตามใจเสียมากกว่า ยกเว้นเรื่องนี้

“ไม่ได้ ตอบพี่มา” โต๊ะเงียบไปอึดใจใหญ่ จนผมต้องกระตุ้นด้วยการจั๊กจี้เอว

“ไม่เอาพี่เหนือ ผมบ้าจี้” โต๊ะดิ้นขลุกขลัก ยิ่งโต๊ะดิ้นผมยิ่งแกล้ง

“ฮ่าๆๆ ยอมแล้วครับ ยอมแล้ว” โต๊ะงอตัวลง ผมอาศัยจังหวะนี้ ดึงเอวไอ้ตัวดีเข้ามาชิด จนหลังของโต๊ะปะทะเข้ากับหน้าท้องผม

“ยอมแล้วก็บอกมา” ผมยังกอดเอวโต๊ะเอาไว้ทำเป็นกั้นไม่ให้ดิ้นหนีได้ วางคางลงบนบ่าเล็กๆ แนบหน้าเข้าไปชิดแก้ม

“ไม่ได้ชอบครับ”

“งั้นชอบใคร” ผมได้โอกาสรีบรุกไล่ อย่างน้อยต้องรู้ให้ได้ว่าคู่แข่งของผมเป็นใครกันแน่

“จะล้วงความลับผม พี่เหนือต้องบอกก่อนสิครับ ว่าแวนโก๊ะเป็นใคร”

“เฮ้อ ไอ้เด็กบ๊อง” ผมแกล้งถอนใจรดต้นคอ 

“แวนโก๊ะก็เรานั่นแหละจะใครที่ไหน” ผมเฉลยแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย อยากเห็นปฏิกิริยาตอบรับของโต๊ะ

“ผม?!!” โต๊ะหันขวับมาจ้องหน้า

“ผมเหรอครับ!!”

“ได้ยินว่ายังไงล่ะ” ผมไม่ยอมตอบซ้ำ คนตรงหน้าเหมือนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก หน้าที่เนิร์ดๆ อยู่แล้วเริ่มออกอาการเอ๋อๆ

“ไม่ใช่หรอกพี่เหนือโกหก” ไม่รู้หัวสมองมันคิดอะไร อยู่ๆ ก็เชิดปากใส่ผมทำท่างอนตามแบบของมัน

“จะโกหกให้ได้อะไร ใช่ก็บอกใช่” โต๊ะคงกำลังงง จนไม่สังเกตว่าพอมันหันหน้ามาแบบนี้ ทำให้หน้าท้องเราแนบชิดกัน

“แต่พี่ต่อบอกว่าพี่เหนือชอบแวนโก๊ะ” 

“ใช่”

“งั้น..งั้นพี่เหนือชอบผมเหรอครับ” 

“เฮ้อ ทำไมเป็นคนเข้าใจอะไรยากแบบนี้”  ผมแกล้งถอนหายใจออกมาดังๆ กำลังคิดจะฉวยโอกาสจูบเพื่อให้โต๊ะแน่ใจเสียหน่อย ดันมีเสียงคนคุยกันดังมาแต่ไกล ผมจึงต้องเลื่อนมือออกจากตัวโต๊ะอย่างเสียดาย

“เอาไว้พี่จะทำให้เราเชื่อ” ผมก้มหน้าลงไปกระซิบข้างหูโต๊ะ ก่อนถอยห่างออกมา

“พีเหนือผม..ผม”  โต๊ะพยายามจะพูดอะไรสักอย่าง แต่คนลงมาถึงกันเสียก่อน เลยได้แต่ปิดปากเงียบ

“มาอาบน้ำไม่เรียกพวกกูเลยนะคะ”  เดซี่เดินเข้ามาหาเพื่อน กลุ่มที่ลงมาเป็นกลุ่มใหญ่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย คงลงมาเล่นน้ำคลายร้อนกันมากกว่า โต๊ะเหลือบตามองผม ผมเลยทำท่าถูสบู่เพื่อบอกว่าให้อาบน้ำต่อให้เสร็จ โต๊ะพยักหน้าก่อนหันไปรวมกลุ่มกับเพื่อน

ผมล้างตัว แช่น้ำ จนคิดว่าสมควรจะขึ้นได้แล้ว กะว่าจะชวนโต๊ะขึ้นำปด้วยจะได้คุยกันต่อให้จบ แต่เห็นมันเล่นอยู่กับเพื่อนๆ เลยไม่อยากกวน  

“พี่ขึ้นก่อนนะ” ผมตะโกนบอกโต๊ะให้รู้

“พี่..พี่เหนือ” โต๊ะเรียกผมไว้ 

“เล่นกันไปเถอะ พี่ขึ้นก่อนจะไปช่วยสวัสดิการเตรียมมื้อเย็น” ผมโบกมือไล่ให้มันลงไปเล่นน้ำเหมือนเดิม หยิบขันกับอุปกรณ์ขึ้นจากก้อนหินที่วางไว้

“พี่เหนือ” ผมเดินจนพ้นน้ำแล้ว ตอนที่โต๊ะตะโกนเรียกอีกครั้ง

“ว่าไง” ผมหันหน้ากลับไปมอง

“ผมชอบพี่ครับ” 

“เหี้ย!!” 

เสียงสุดท้ายเป็นเสียงของเดซี่ สิบกว่าชีวิตหยุดนิ่งตะลึงกันหมด รวมทั้งผมด้วย

“ผมชอบพี่ พี่เหนือ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.25K ครั้ง

4,716 ความคิดเห็น

  1. #4713 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:54
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด น่ารักอ่ะ
    #4713
    0
  2. #4660 Phichamon_2006 (@Phichamon_2006) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 15:08
    โอออออ้เเม่เจ้าาาา
    #4660
    0
  3. #4647 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 10:18
    เอาแว่ววววววว
    #4647
    0
  4. #4623 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 00:43
    เฮ้ยเด็กมันเอาว่ะ โห่กว่าจะรู้ตัว ทั้งสองคนเลย!!! เล่นเอาลุ้นจนจะบ้าตายละ
    #4623
    0
  5. #4607 Purim_purimprat (@Purim_purimprat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 13:42
    เ-้ยด้วยคนได้ป่ะ55555 สุดมากน้องโต๊ะ เอางี้แหละ เต็มที่นะน้อง
    #4607
    0
  6. #4595 Moowan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 13:36

    คุณน้องสุดยอดจัดไปปปปป

    #4595
    0
  7. #4552 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:37

    น้องโต๊ะสุดยอดเลยลูก

    #4552
    0
  8. #4508 kkkkkk0 (@kkkkkk0) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 10:09
    น้องคนจริง ชอบก็ตะโกนบอกไปเลยยย
    #4508
    0
  9. #4470 Sky's human (@AshleyHonySweet) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 16:29

    บอกกันได้สักที ก็เกรงไปหมดเเล้ว5555555

    #4470
    0
  10. #4400 ครึ่งคนครึ่งวาย (@yaoi55) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 21:14
    น้องขาาาทำดีมากกเลย
    #4400
    0
  11. #4373 MEANLNO (@kurosagiichigo2) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 08:59

    เ-้ยยย กุรักน้องงงงง
    #4373
    0
  12. #4321 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 11:08
    เยี่ยมไปเลยอะน้อง! พี่คิดไม่ถึงใช่มั้ย !!! กรี๊ดดดด
    #4321
    0
  13. #4293 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:01
    เย้ดเปด 55555555555
    #4293
    0
  14. #4275 Cher_Cher (@Cher_Cher) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 14:06
    เ-้ยยยย
    #4275
    0
  15. วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 22:22
    เ-้ยย!!!!!กรี๊ดดดหนักมากค่างานนี้
    #4269
    0
  16. #4258 kougyoku (@kougyoku) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:27
    ดีงามมมมมมมม
    #4258
    0
  17. #4253 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 14:34
    อ๊ากกกดีงามม
    #4253
    0
  18. #4196 Dak บ๊องๆๆ (@iyongimu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:41

    สตอกเกอร์ขอเปลี่ยนเป็นตัวจริงจ้าาาา
    #4196
    0
  19. #4148 PleVirojsakul (@PleVirojsakul) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:38
    ยัยน้องงงงงงดีงามมากลู๊กกก
    #4148
    0
  20. #4121 Haiyum (@Haiyum) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:33
    กรี้ดดดดดดด
    #4121
    0
  21. #4081 KukkieNCream (@KukkieNCream) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:39
    สงสารเจ้าในความคิดพี่เหนือ เอะอะก็ตัวป้อมๆ ถถถถถถ น้อนนนนน~
    #4081
    0
  22. #4051 yyyyobaby (@yyyyobaby) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:41

    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย เขินนนนนนน
    #4051
    0
  23. #4040 Muaynan (@Muaynan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 12:32
    น้องโต๊ะคนจริงงง
    #4040
    0
  24. #4018 sttks.p2h (@saithan_igot7) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:02
    มาหว่ะ
    #4018
    0
  25. #3977 DsJmss (@DsJmss) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 14:17

    เอาว่ะ
    #3977
    0