Stalker แอบ.หลง.รัก [End]

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10: STALKER ไม่ชอบแวนโก๊ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52,134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,592 ครั้ง
    10 พ.ย. 60






ตอนที่ 10: STALKER ไม่ชอบแวนโก๊ะ


ผมยืนนิ่งอยู่หลังเสาต้นใหญ่ พยายามคิดว่าตัวเองหูฝาดไป ผมกำลังจะเดินไปเอาของที่รถไอ้เจ้า แต่บังเอิญเห็นพี่ต่อเลยคิดจะเดินเข้าไปทัก พี่ต่อกำลังคุยโทรศัพท์ ประโยคแรกที่ผมได้ยินทำให้ขาผมหยุดนิ่งไม่กล้าขยับไปไหน ได้แต่ยืนแอบฟังเหมือนคนเสียมารยาทอยู่ตรงนี้

“กูเจอเด็กมึงด้วยเหนือ วันนี้โครตน่ารัก”

“ทำไมกูพูดว่าน่ารักไม่ได้ มึงหวงเหรอ”

“เปล่ากูไม่ได้ทัก แค่เดินผ่าน แต่ออร่าความสดใสเปล่งประกายมาก”

“ใช่ อยู่กับพวกเพื่อนๆ กูรู้แล้วว่าทำไมมึงถึงชอบ”

“ กลบเกลื่นนะมึง อย่าทำเขิน เดี๋ยวกูเดินไปบอกน้องเขาดีไหม น้องแวนโก๊ะครับพี่เหนือแอบชอบ”

“ฮ่าๆๆ เออๆ ไม่แซวแล้ว เข้าเรื่องกูจะโทรมายืม........”

“โอเค”  

พี่ต่อเดินไปถึงไหนต่อไหนแล้วแต่ผมยังยืนอยู่ที่เดิม ใจร่วงตุ๊บไปกองอยู่ที่พื้น หมดแรงจนไม่อยากก้าวขา แต่สุดท้ายก็ลากสังขารกลับไปที่กลุ่มจนได้

“อ้าวไหนชีทล่ะโต๊ะ ต้องขึ้นเรียนแล้วนะ” ผมได้ยินเสียงเจ้าแว่วๆ แต่มันไม่เข้าหัว

“หือ?”

“ชีท โต๊ะไปเอาชีทที่รถเจ้าไม่ใช่เหรอ”

“อ๋อชีท ไม่ได้ไปหยิบเจอพี่ต่อซะก่อน”

“กรี๊ดสามีมา อยู่ไหนค่ะมึง” สองภรรยา(ตั้งเอง)ร่วมส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

“กลับไปแล้ว กูถึงเดินกลับมานี่ไง”

“มึงไม่ไลน์ตามกู แมวอุตส่าห์มาหาถึงถิ่น” ส้มบ่นผมที่ไม่ยอมส่งข่าว

“เดี๋ยวอย่าเพิ่งด่ากู กูกำลังช็อค”

“เป็นอะไรโต๊ะ” เจ้าเข้ามานั่งข้างๆ ผม

“คณะเรามีคนชื่อแวนโก๊ะหรือเปล่าวะ”

“ไม่คุ้นนะแต่อาจจะมีก็ได้ เจ้าจำไม่ได้ทุกคน”

“กูก็ไม่คุ้น” “มึงถามทำไมวะ”

“กูได้ยินพี่ต่อคุยโทรศัพท์กับพี่เหนือ” แล้วผมก็เล่าทั้งหมดที่ได้ยินให้เพื่อนๆ ฟัง

“อาจเป็นชื่อเล่นหรือชื่อตั้งกันเองเหมือนชื่อกูก็ได้” เดซี่ออกความคิดเห็น เพราะปีหนึ่งมันก็ชื่อเดย์ พอเข้าปีสองก็ออกลายเป็นเดซี่ทันที

“เอออันนี้เป็นไปได้สูง” ส้มสนับสนุนความคิดนี้อีกเสียง

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพวกเราช่วยกันสืบหา ไม่ต้องเสียใจไปมึง เมื่อก่อนพี่มันก็มีสาวออกเยอะ ไม่เห็นมึงเป็นอะไร”

“ก็ตอนนั้นกูยังไม่ได้คุยกับพี่เหนือ อีกอย่างกูก็ไม่เคยได้ยินว่าพี่มันชอบใครก็มีแค่ครั้งนี้ที่ได้ยินกับหู”

“ต้องน่ารักมากแน่เลยมึง ถึงเอาชนะใจพี่เหนือได้” เดซี่วิเคราะห์ตามที่ได้ยิน

“มึงอย่าพูดสิวะ ทำร้ายจิตใจกู” ผมหันไปด่าเพื่อน เจ็บอยู่แล้วดันกระทืบซ้ำลงมาได้

กูเกลียดแวนโก๊ะ” ผมประกาศตัวเป็นอริอย่างชัดเจน

“เออๆ เดี๋ยวกูเกลียดเป็นเพื่อน แต่ตอนนี้ขึ้นเรียนก่อนอย่าเพิ่งหงอย ตอนเย็นค่อยว่ากัน”

“นั่นสิ อย่าเพิ่งคิดมาก เดี๋ยวเจ้าจะลองหลอกถามข้อมูลจากคนอื่นให้”

“คนอื่นไหนคะน้องเจ้า คนอื่นที่ชื่อสกายหรือเปล่าคะ ได้ข่าวว่าครบอาทิตย์แล้ว ทำไมยังติดต่อกันอยู่ล่ะคะ”

“ยุ่ง”   เจ้ารีบลากผมลุก ผมก็ลุกตามแต่โดยดี ตอนนี้คิดไปก็ป่วยการ ไปเรียนให้คุ้มเงินพ่อแม่ก่อนดีกว่า เวลาเศร้ายังมีอีกเยอะ

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“ป่ะมึง เดี๋ยววันนี้เดซี่สุดสวยจะพาไปเมา”

“ไม่เป็นไร กูจะไปชมรม ไม่ได้โผล่หัวไปตั้งนาน ไปหาอะไรที่มีประโยชน์ทำให้ลืมๆ ดีกว่า กูไม่ได้คิดมากแล้ว มันก็เหมือนเดิมๆ แค่
เศร้านิดหน่อย เดี๋ยวกูก็หาย”

“คิดได้อย่างนั้นก็ดีมึง” ส้มตบบ่าผมเป็นการปลอบใจ

“งั้นอันนี้ดีกว่า ตอนแรกเจ้าไม่ได้สนใจ แต่ลองสมัครกันดูไหม จะได้หาอะไรให้โต๊ะทำด้วย”

เจ้าดึงโปสเตอร์ที่ม้วนไว้ออกมาจากกระเป๋า เป็นโปสเตอร์ของร้านหนังสือ&แกลอรี่แห่งหนึ่ง ที่จัดให้มีการประกวดภาพถ่าย ในหัวข้อ 
“ดั่งดาว” 

“ลองดูกันไหม” ผมหยิบมาอ่าน กติกาเหมือนการประกวดอื่นๆ ทั่วไป ซึ่งพวกผมอยู่ในเกณฑ์ทั้งหมดสามารถเข้าร่วมประกวดได้

“น้องนิตาให้เจ้ามาเมื่อกี้ แต่มีเวลาแค่อาทิตย์เดียว เพราะเปิดให้ส่งภาพมาสักพักแล้ว ว่าไงสนใจกันไหม” ผมหันไปมองส้มกับเดซี่ 

“เอาสิคะ จะได้ฝึกฝีมือด้วย” เดซี่เห็นด้วยหนึ่งเสียง 

“ไปต่างจังหวัดกันไหม หาสถานที่ถ่ายกัน จะได้พาโต๊ะมันไปพักใจ” ส้มออกความคิดเห็นซึ่งผมคิดว่าเข้าท่าดี

“งั้นก็เอาตามนี้ ออกสักวันศุกร์บ่ายกลับวันอาทิตย์เย็น แต่ไปไหนดี”

“ไปเสม็ดไหม” อยู่ๆ ผมก็นึกอยากไป

“อยากไปเสร็จกับใครคะคุณโต๊ะ ดิฉันไม่เอาด้วยนะคะ ไม่อยากฟ้าผ่า” เดซี่ทำท่าสยองใส่ผม อย่างกับผมอยากผ่าด้วยนักนี่

“จะไปไม่ไป” ผมแกล้งถามเสียงเข้ม

“ไปค่ะ”

“เจ้าล่ะว่าไง หรือต้องถามว่าที่แฟนก่อน”  คนมันกำลังช้ำรักกัดใครได้ต้องกัดครับ แม้แต่เพื่อนรักตัวเองก็ไม่เว้น

“หยุดเลยโต๊ะ” เจ้ายกมือขึ้นชี้หน้าผม

“งั้นตกลงตามนี้”

“อ้าว แล้วไม่ถามกูเหรอโต๊ะ” ส้มชี้หน้าตัวเองงงๆ

“สามต่อหนึ่งเสียง มึงกล้าปฏิเสธเหรอส้ม ไหนว่าจะพากูไปพักใจ”

“เออ กูก็ไปแหละ แต่ถามกูบ้างเป็นมารยาทก็ได้”

“ไปไหม”

“ไป” ดูความเรื่องมากของส้มมันครับ 

หลังจากตกลงกันเรียยร้อย พวกผมก็ช่วยกันหาที่พัก ได้บังกะโลน่ารักๆ ริมหาดมาสองหลัง จองเสร็จ โอนเงินมัดจำเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปหาไอเดีย คิดคอนเซ็ปต์ของตัวเอง 

ผมเคยส่งภาพเข้าประกวดแค่ครั้งเดียวเป็นรูปที่ส่งผลกับผมมาจนถึงทุกวันนี้ มาคราวนี้เพราะหัวข้อ “ดั่งดาว” มันทำให้ผมอดคิดถึงพี่เหนือไม่ได้ ผมอยากถ่ายดาวเหนือ ดาวที่ไม่ใช่ดาวบนท้องฟ้า  

พี่เหนือเป็นเหมือนดาวสำหรับผม ไม่ใช่เพราะความโดดเด่นเป็นที่รู้จัก ไม่ใช่เพราะความหล่อรวยหรือเรียนดี แต่เพราะเป็นสิ่งที่อยู่ไกลเสมอกัน

ทั้งดาวบนฟ้า ทั้งพี่เหนือ ต่างอยู่ไกลเกินมือของคนอย่างผมจะเอื้อมถึง 

ดั่งดาว
ดาวเหนือของแวนโก๊ะ 
ดาว..ที่ไม่ใช่ของผม

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

Northnimman: อยู่ไหน?
Tablelikeart:    ร้านกาแฟครับ
Northnimman: แถวไหน?
Tablelikeart:    พี่เหนือมีอะไรหรือเปล่าครับ
Northnimman: ตอบหรือยัง?
Tablelikeart:    อยู่ในห้างครับ
Northnimman: เอาชัดๆ 
Tablelikeart:   อยู่ที่ XXXXX
Northnimman: อยู่กับใคร 
Tablelikeart:    คนเดียวครับ
Northnimman: รอตรงนั้นแหละ เดี๋ยวพี่แวะไปหา

ผมปิดหน้าแชทลง สับสนว่าอยากเจอหรือไม่อยากเจอ

อยากเจอ เพราะอยากเจอมาก ไม่อยากเจอ เพราะไม่อยากแสดงท่าทางแปลกๆ ออกไป กลัวจะหลุดปากถาม กลัวอยากรู้จนไม่ยั้งคิด กลัวทำพี่เหนืออึดอัด กลัวทำตลกแบบที่พี่มันชอบไม่ออก

เหตุผลที่ไม่อยากเจอมีมากมาย ยาวเป็นหางว่าว แต่สุดท้ายกลับแพ้เหตุผลเพียงสั้นๆ  ผมอยากเจอพี่เหนือมาก ไม่ว่ายังไงก็อยากเจอ

  ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“รอนานหรือเปล่ารถติดกว่าที่พี่คิด” พี่เหนือนั่งลงฝั่งตรงข้าม ผมเห็นเหงื่อตามไรผม อย่าบอกว่าวิ่งมาจากลานจอดรถนะ

“ไม่นานครับ ผมกำลังนั่งคิดอะไรเพลิน”

“คิดอะไร” ผมไม่แน่ใจว่าพี่เหนืออยากรู้จริงๆ หรือถามเพราะบทสนทนาพาไป

“เรื่องถ่ายภาพครับ”

“โต๊ะมาเดินนานหรือยัง” พี่เหนือคว้าแก้วผมยกขึ้นดื่ม หลอดเดียวกัน ถ้าไม่ใช่วันนี้ผมคงตาลุกวาว ฟินตัวแตก แต่ตอนนี้ได้แค่มองนิ่งๆ ความรู้สึกอยากหยิบฉวยไม่รู้หายไปไหน

“สองชั่วโมงแล้วครับ ถ้าพี่เหนือไม่ทักมาผมกำลังจะกลับพอดี”

 “อย่าเพิ่งเลย ทานอะไรเป็นเพื่อนพี่ก่อน พี่ชักหิว” ผมก็หิวครับ แต่อยากรู้มากกว่าว่าพี่เหนือมาหาผมทำไม

“พี่เหนือมีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ ตอนคุยไลน์ถามก็ไม่ยอมตอบ”

“ไม่มีอะไร พี่เบื่อๆ ยังไม่อยากกลับบ้าน ไอ้พวกนั้นไม่มีใครว่างสักคน นึกถึงเราเลยลองทักดู”

ถึงจะอยู่หลังเพื่อนแต่ผมก็ดีใจที่พี่เหนือนึกถึงชื่อผมขึ้นมา ผมไม่ใช่คนที่ไม่มีตัวตนสำหรับพี่เหนืออีกแล้ว

แล้ว...แล้วคนนั้นไม่ว่างด้วยหรือเปล่า พี่เหนือถึงนึกถึงผม


“เอาอะไรเพิ่มไหมโต๊ะ”

“พอแล้วครับ”  ผมมองอาหารที่วางอยู่เต็มโต๊ะ มากันสองคนแต่พี่เหนือสั่งเสียเต็มอัตรา

“นี่เพื่อนไปไหนกันหมด ทำไมมาเดินคนเดียว”

“แยกย้ายกันครับ ผมแวะมาร้านหนังสือมาดูพวกหนังสือต่างประเทศ หาไอเดียสำหรับถ่ายภาพส่งเข้าประกวด”

“จะประกวดอีกแล้วเหรอกับชมรมเหมือนเดิมหรือเปล่า”

“ไม่ใช่ครับ” ผมเล่ารายละเอียดให้พี่เหนือฟังคร่าวๆ 

“ดั่งดาว หัวข้อน่าสนใจดี โต๊ะคิดจะถ่ายอะไร”

“ยังไม่แน่ใจครับ ได้แต่คิดไอเดียไว้คร่าวๆ ไปถึงโน้นคงต้องดูอีกที “ 

“ไปถึงโน้น? จะไปไหน” พี่เหนือขมวดคิ้ว หรี่ตามองผม

“พวกผมจะไปเสม็ดกันครับ กะจะไปหาถ่ายกันที่โน้น เปลี่ยนบรรยากาศบ้างเผื่อจะได้ภาพดีๆ”

“ไปเมื่อไหร่”

“ไปวันศุกร์นี้ช่วงบ่ายๆ กลับวันอาทิตย์เย็นครับ”

“อืม” พี่เหนือพยักหน้ารับ ตักอาหารเข้าปากแล้วเงียบไป ผมเลยก้มหน้าทานบ้าง

“พี่ไปด้วยสิ”

“อะไรนะครับ!!” ผมได้ยินชัดแต่ตกใจไม่เชื่อหูตัวเองจนต้องถามออกไป

“พี่บอกว่า ไป..ด้วย..คน..สิ” พี่เหนือพูดเน้นทีละคำ 

“ทำไมล่ะครับ” 

“ก็บอกอยู่ว่าพักนี้พี่เบื่อๆ ไปเปลี่ยนบรรยากาศอย่างโต๊ะบ้างก็ดี ตกลงพี่ไปด้วยได้ไหม”

“พวกผมไปถ่ายรูปกัน พี่เหนือไปด้วยจะเบื่อน่ะสิครับ” ผมใจเต้นโครมครามแต่ต้องพูด ถ้าไปแล้วพี่มันทำหน้าเบื่อผมคงเสียใจ

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพี่ชวนสกายมันไปด้วย ลองถามเพื่อนๆ ดู ว่าอนุญาตให้พี่กับสกายไปด้วยหรือเปล่า”

“ผมขอถามเพื่อนแป๊บนึงนะครับ” ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมากดไลน์กลุ่มมือไม้สั่น เก๊กถามไปอย่างนั้นแหละ ใครไม่ให้พี่เหนือไปตัดเพื่อน


“ได้ครับพี่เหนือ เพื่อนๆ ผมตกลง แต่ฝากถามว่าพี่เหนือจะพักหลังเดียวกันหรือสองหลังครับ เดี๋ยวส้มมันจะจองทที่พักให้ เพราะพวกผมจองไปเรียบร้อยแล้ว”

“เอาหลังเดียวก็พอ พี่กับสกายสองคน” ผมก้มหน้าพิมพ์ข้อความไปบอกส้ม

“เท่าไหร่โต๊ะ เดี๋ยวพี่ฝากเงินไปให้ส้มด้วย” ผมบอกจำนวนเงิน พี่เหนือเปิดกระเป๋าตังค์ก่อนส่งเงินมาให้ผมตามจำนวน

“วันศุกร์ไประยองกันยังไง”

“ไปรถส้มครับ นั่งกันสี่คนพอดี”

“ไปรถพี่ดีกว่า เอาไปสองคันพี่กับสกาย แยกนั่งกันไปคันละสามคน ดีไหมจะได้นั่งกันสบายๆ คนข้างหลังง่วงจะได้นอนยาวได้เลย”

“ก็น่าจะโอเคนะครับ เดี๋ยวผมถามก่อน” ผมส่งไอเดียพี่เหนือไปถามแกมบังคับเหมือนเดิม แน่นอนว่าคำตอบคือได้

“ถ้าอย่างนั้นวันศุกร์พี่ไปรับโต๊ะที่หอ ให้เพื่อนโต๊ะมารอที่นั่นสะดวกไหม”

“ที่มหา’ลัยดีกว่าครับ ผมมีเรียนช่วงเช้ากัน กะจะเอากระเป๋าไปด้วยอยู่แล้ว”

“ตกลง โต๊ะทานต่อเถอะ เสร็จแล้วเดี๋ยวไปเดินย่อยกัน”

“ครับ”

✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪
 
“ชอบเหรอ” พี่เหนือเข้ามายืนซ้อนหลังผม ที่ยืนเอาเสื้อทาบตัวอยู่หน้ากระจก

“สวยไหมครับ” ผมหันไปขอความคิดเห็น

“ไม่สวย..แต่หล่อดี”

“โห พี่เหนือไม่ต้องโกหกผมก็ได้ครับ อย่างผมห่างไกลกับคำว่าหล่อเยอะ” เด๋ออย่างผมหล่อ คนคงหล่อกันค่อนประเทศ

“หล่อ ไม่เชื่อดูสิ” พี่เหนือเอื้อมมือมาจับคางผมให้หันหน้าตรงเข้าหากระจก หลังผมสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ทาบเข้ามาใกล้

“มีสาวมาจีบบ้างไหมเรา” เสียงพี่เหนือถามเรียบๆ ผมเลยเดาไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่

“ไม่มีครับ ใครจะชอบเนิร์ดๆ อย่างผม อย่างพี่เหนือก็ว่าไปอย่าง”

“ไม่มีหรือไม่บอก” พี่เหนือหยิบเสื้อจากมือผมไป ก่อนส่งเสื้ออีกตัวให้ลองทาบดู

“ไม่มีจริงๆ ครับ มีแต่ไปชอบเขา” 

“เขา?” พี่เหนือสะดุดคำพูดผม ผมที่กำลังยกเสื้อขึ้นทาบตัวก็พลอยสะดุ้งไปด้วย

“เอ่อ..เขาที่หมายถึงคนอื่นครับ”

“ใคร สวยไหม พี่รู้จักหรือเปล่า” ผมมองในกระจกเห็นพี่เหนือชะโงกตัวเข้ามาใกล้ หน้าเกือบเกยอยู่บนไหล่ผม

“ตัวนี้สวยกว่า” อ๋อ พี่เหนือดูผมในกระจกแค่นั้นเอง ตกใจหมด

“พี่เหนือรู้จักครับ แต่ผมขอไม่บอกว่าใคร”

“พูดให้อยากรู้ จะบอกไม่บอก” ท่าเฮดล็อคนี่คงเป็นท่าประจำของพี่เหนือ ไอ้ผมโดนทีไรก็ใจเต้นทุกที ก็มันเหมือนผมตกอยู่ในวงแขนของพี่เหนือเลยนี่ครับ 

“พี่เหนือไม่เล่นสิครับ ผมอาย” ผมบ่นอุบแต่หน้าดันแดงก่ำ ขอให้พี่มันคิดว่าแดงเพราะล็อคคอผมแน่นไปทีเถอะ

“อายทำไม” พี่เหนือปล่อยคอผมเปลี่ยนมากอดไหล่แทน หน้ายิ้มระรื่นขึ้นมาเชียว สนุกพี่เขาล่ะได้แกล้งผม พอผมบอกว่าอายเข้าหน่อยก็เอาใหญ่ 

หน้าพี่เหนือตอนนี้ต่างกับตอนมาถึงมาก ตอนมาถึงดูเหนื่อยๆ เพลียๆ ตอนนี้จะร่าเริงไปไหน อารมณ์ดีเหลือเกิน ได้แกล้งผม แต่ก็ดีครับ จะได้ลืมๆ เรื่องที่ถามผมไป จะให้ผมตอบได้ยังไงล่ะ ว่าผมชอบคุณนั่นแหล่ะครับ คุณนิมมาน


“อะไรครับ” ผมมองถุงกระดาษที่พี่เหนือยื่นให้

“ของเรา”

“ของผม?” ผมหยิบถุงกระดาษมาเปิดออกดู เป็นเสื้อตัวที่พี่เหนือเอามาให้ผมลอง

“ตัวนี้มันแพงครับ ผมไม่เอาหรอก” 

เมื่อสักครู่ผมซื้อเสื้อตัวที่ผมเลือกเองเพราะมันลด 50% อยู่ ตัวที่พี่เหนือเลือกมาให้เป็นของเข้าใหม่ ถึงจะสวยกว่าก็ตัดใจซื้อไม่ลง ส่วนพี่เหนือผมเห็นซื้อสองตัว แล้วตัวนี้มายังไง

“เอาไปพี่ซื้อให้” พี่เหนือพยายามยัดใส่มือผม

“ไม่เอาครับ พี่เหนือเอาไว้ใส่เถอะผมเกรงใจ” ผมก็อยากได้นะครับเสื้อที่พี่เหนือซื้อให้ แต่มันแพงไปจริงๆ

“โต๊ะอย่าดื้อ”

“พี่เหนืออย่าดื้อ” 

พี่เหนือถอนใจยาว ดึงเสื้อออกจากถุงกางให้ผมดู “พี่ใส่ได้ที่ไหน ตัวเราผอมขนาดนี้ ขืนพี่ยัดตะเข็บได้ปริ”

“เดี๋ยวผมเอาไปเปลี่ยนให้ครับ” ผมเอื้อมมือจะคว้าเสื้อจากมือพี่เหนือ แต่พี่มันเร็วกว่ารีบยัดเสื้อกลับเข้าไปในถุง

“ไป กลับกัน เดี๋ยวพี่ไปส่งหอ” มือหนึ่งรวบถุงไปถือไว้ทั้งหมด อีกมือโอบไหล่ผมเดิน เป็นการบังคับไปในที ผมพยายามติดเบรคที่เท้าแต่สู้แรงพี่เหนือไม่ได้ 

“พี่ให้เป็นของขอบคุณที่วันนี้อยู่เป็นเพื่อนพี่ รับไปเถอะ พี่อยากให้”

“อืม..” ผมคิดหนักแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจรับเอาไว้

“งั้นก็ขอบคุณครับ เดี๋ยววันหลังผมซื้อให้พี่เหนือบ้าง”

“ไม่ต้อง แค่อยู่เป็นเพื่อนพี่ก็พอ”

“เอ๋ นี่ผมทำไซด์ไลน์เป็นเพื่อนเที่ยวอยู่เหรอครับ” ผมแกล้งทำตาโต ยกมือปิดปาก หันหน้าไปมองพี่เหนือ

“ไอ้เด็กบ๊อง” มือที่โอบไหล่อยู่ยกขึ้นผลักหัวผม พร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ

“ไม่ใช่เพื่อนเที่ยว เขาเรียกว่าคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ”

“พี่เหนือชอบอยู่กับผมเหรอครับ” ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมใจกล้าถาม อาจเป็นเพราะอารมณ์มันพาไป

“อืม ชอบ”

“ผมก็ชอบครับ”  ผมส่งยิ้มจนตาหยีไปให้  พี่เหนือเลยยกมือขึ้นยีหัวผมเป็นการตอบแทน

จะว่าไปวันนี้มันก็ไม่ได้แย่นัก มีทั้งเรื่องเสียใจและดีใจ ผมจะแกล้งลืมเรื่องที่เสียใจไปก่อน ในเมื่อพี่เหนือไม่ได้เป็นคนบอกผม และเขายังไม่ได้คบกันให้เห็น ตราบใดที่ผมไม่ได้ทำผิดต่อใคร ผมเชื่อว่าผมก็มีสิทธิ์ที่จะมีความสุข

ผมไม่ได้กำลังหลอกตัวเอง ผมรู้ว่าพี่เหนือมีคนที่ชอบอยู่แล้ว ผมแค่ต้องการจะใช้เวลาที่ได้รับ(เช่นตอนนี้) ให้ดีที่สุด

เวลาเป็นของมีค่า ความสุขก็เหมือนกัน

        ✪✥✤✣✦✧✣✤✥✪

“กูเจอเด็กมึงด้วยเหนือ วันนี้โครตน่ารัก”  
 (แวนโก๊ะมันเป็นผู้ชายอย่าไปใช้คำว่าน่ารัก)

“ทำไมกูพูดว่าน่ารักไม่ได้ มึงหวงเหรอ”  
(หวงอะไรของมึง แล้วได้ทักน้องมันหรือเปล่า)

“เปล่ากูไม่ได้ทัก แค่เดินผ่าน แต่ออร่าความสดใสเปล่งประกายมาก”  
 (เล่นตลกโชว์อีกล่ะสิ)

“ใช่ อยู่กับพวกเพื่อนๆ กูรู้แล้วว่าทำไมมึงถึงชอบ”  
(เออ เด็กบ้าอะไรโคตรตลก)

“กลบเกลื่นนะมึง อย่าทำเขิน เดี๋ยวกูเดินไปบอกน้องเขาดีไหม น้องแวนโก๊ะครับพี่เหนือแอบชอบ”  
(เล่นใหญ่ไปแล้วมึง เดี๋ยวน้องมันคิดมาก)

“ฮ่าๆๆ เออๆ ไม่แซวแล้ว เข้าเรื่องกูจะโทรมายืม......”  
(ได้ กูอยู่คณะมึงวนกลับมาเอา)

“โอเค”  
(เดี๋ยวเจอกัน)


ps. 
คำถาม : หนังสืยังมีขายอยู่ไหมค่ะ อยากได้มากกกกกเลียยย ตอบหน่อยน้าาาาาาาา
ตอบ :  น่าจะยังพอมีนะคะ ยังไงลองส่งข้อถามสอบถามไปทาง สนพ.มีดีดูนะคะ ว่าตอนนี้หาซื้อได้ที่ไหนบ้าง ตามลิ้งค์เลยค่า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.592K ครั้ง

4,716 ความคิดเห็น

  1. #4707 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 07:48
    พี่เค้าก็ชอบหนูแหละลูกน้องแวนโต๊ะ55555555
    #4707
    0
  2. #4658 Phichamon_2006 (@Phichamon_2006) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 04:30
    หนูลูกกกช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยย
    #4658
    0
  3. #4617 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 17:04
    โห่จริงๆอะ ไม่น่ามารู้เลยว่าพี่เหนือมันพุดอะไรกับต่อ ปล่อยให้อินี่มโนไปเองก็ดียุแล่วเชียว เห้อออออ

    ปล.เป็นศัตรูกับตัวเองไม่ได้นะลูก555
    #4617
    0
  4. #4546 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 13:34

    คิดเองไปไกลถึงไหนแล้วโก๊ะเอ้ยโต๊ะ

    #4546
    0
  5. #4464 Sky's human (@AshleyHonySweet) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 13:45

    โต๊ะ ถ้ารู้ว่าเเวนโกะคือใครแล้วเธอจะฟินตัวเเตก

    #4464
    0
  6. #4439 Silverfox809 (@Silverfox809) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 21:23
    พี่เค้าชอบหนูนั่นแหละลู๊กกก 555
    #4439
    0
  7. #4429 Doaseman (@Doaseman) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 09:01
    พี่เหนือคุณมันร้ายยยย
    #4429
    0
  8. #4354 คนที่ 12 นาฬิกา (@aimoat2548) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 01:21
    คนเราพัฒนาไปมากจนถึงขนาดเกลียดตัวเองเลยหรอ55555 น้อนนนนนน
    #4354
    0
  9. #4315 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 08:00
    น้องจะเกลียดตัวเองไม่ได้นะลูก5555555555
    #4315
    0
  10. #4290 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:14
    เกลียดตัวเองก็ได้555555
    #4290
    0
  11. #4249 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 03:27
    ขำน้องงไม่ชอบตัวเองไปแล้ว ณ ตอนนี้
    #4249
    0
  12. #4141 PleVirojsakul (@PleVirojsakul) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:53
    น้อองงงเอ้ยยย ไม่ชอบตัวเองซะแล้ว 555
    #4141
    0
  13. #4114 Haiyum (@Haiyum) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 13:02
    แวนโก๊ะก็คือเธอไง.....
    #4114
    0
  14. #4113 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:47

    ขอบคุณ
    #4113
    0
  15. #4009 <N-O> (@TaiNawansa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:07
    ไปตั้งฉายาให้เขาก่อน พอเขาตั้งบ้างทำไมคิดไม่ทัน
    #4009
    0
  16. #3847 aounie (@aounie) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 23:08
    เกลียดไปก่อนยัยแวนโก๊ะนะ เดี๋ยวถ้ารู้ว่าใครจะเงิบ

    แอร๊ยยยย เหมืนคุณเค้าจะเริ่มรุกรานน้อง
    #3847
    0
  17. #3804 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 18:33

    หนูลูก แวนโก๊ะคือหนูไงโต๊ะ

    #3804
    0
  18. #3772 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (@valyn-kh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 16:30

    โอ้ยยยยยยยยยยยย กวนกันน่ารักมาก โต๊ะ แวนโก๊ะคือเธอ จะได้รู้ตอนไหนนนนนน

    #3772
    0
  19. วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 00:49
    โอ้ยน่ารัก5555555
    #3735
    0
  20. #3686 SUNOBA (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 22:06
    พี่เขาชอบเล่านั่นแหละโต๊ะ เกลียดตัวเองได้ด้วย 555
    #3686
    0
  21. #3628 feeeeemm (@feeeeemm) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 14:00
    เอ็นดูน้องโต๊ะ 555555555
    #3628
    0
  22. #3575 PPP.. (@PangPoong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:35
    พบเจอคนหึงตัวเองหนึ่งอัตราจ้า 555
    #3575
    0
  23. #3462 coupshan (@coupshan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 23:42
    แวนโก๊ะคือเราไงโต๊ะ
    #3462
    0
  24. #3366 nichanannnn (@nichanannnn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 19:41
    แวนโก๊ะก็คือ โต๊ะไงลู๊กกก หมองเลยทีนี้ ถ้ารู้ว่าเป็นตัวเองจะดีใจขนาดไหน
    #3366
    0
  25. #3351 hunchante (@hunchante) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 07:59
    โอ้ยน้องงงงงงงงงงงงงง
    #3351
    0