(((( Love plan..จัดแผนรัก ))))

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 : เหตุแห่งวิปริต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ม.ค. 54

Ka eKa e

บทที่ 1. เหตุแห่งวิปริต

 

 

            หนังสือพิมพ์หัวสีชื่อดังถูก ร่อนลงบนโต๊ะทำงานด้วยความสวยงามราวนกสยายปีก ตามติดด้วยมือหนาที่ตะปบลงมาเสียงดัง

            ปัง!

            มันชักจะใหญ่โตมากเกินไปแล้วนะโว้ย!”

            เสียงถามกระชากแสดงอารมณ์ชัดเจนเฉกเช่นพฤติกรรมคุกคาม ร่างสูงใหญ่เกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรชะโงกค้ำยื่นใบหน้าคมสวยราวอิสตรีเข้าหาฝ่ายที่นั่งอยู่จนเกือบประชิด

            “แกจะว่ายังไง” เอ่ยเสียงขู่รอดไรฟัน เมื่อใบหน้าหล่อเหลาของคนถูกขู่ตรงหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มไม่มีสะทกสะท้าน ซ้ำตอบด้วยกลับมาด้วยน้ำเสียงแสนสบายใจว่า

            “ก็ตามแผน ดังดีออก”

            “ดีกับผีบ้านแกซิ ขนาดเลขาหน้าห้องแกยังมองฉันด้วยสายตาประหลาดๆ เลย”

            คล้ายจะได้ยินเสียงหัวเราะดังอยู่ในลำคอ ก่อนคนยิ้มหน้าตายจะบอกด้วยใบหน้าระรื่นยิ่งกว่าเก่า

“ที่แท้ก็ห่วงเรื่องสาวๆ”

            “ไม่ห่วงซิแปลก ไหนแกว่าแค่หลอกคุณหญิงแม่แกคนเดียวไง” น้ำเสียงชายหนุ่มนั้นหาเรื่องเต็มที่ อารมณ์ร้อนเกือบถึงจุดเดือด ทำให้เขาอยากจะชกหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวนั่นสักหมัดให้หายแค้น

            “มันก็ต้องสมจริงสมจังกันหน่อย”

            “สมจนเกินจริงไปเยอะแล้วไอ้ณัฐ เวลานี้คนทั้งประเทศเค้าเชื่อกันหมดแล้วว่าแกกับฉันมันเป็นพวกวิปริตผิดเพศ คู่ขา คู่เกย์ นอนเกยคางกันทุกวัน!” พ่นออกมายาวเหยียดตามด้วยเสียงสบถฟังไม่ได้ศัพท์ เวลานี้เขาโกรธจนแม้แต่คว่ำเสือด้วยมือเปล่าก็ทำได้

          หากเขาอยากคว่ำไอ้เพื่อนตัวโตตรงหน้าตอนนี้มากกว่า!

            “ก็แค่ข่าวซุบซิบ เดี๋ยวพอผ่านสถานการณ์ฉุกเฉินนี้ได้ ฉันจะประโคมข่าวเพลย์บอยหนุ่มกลบให้แกเอง”

            “ไม่เอาโว้ย” ชายหนุ่มตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ก็เพราะไอ้ความคิดประโคมข่าวแบบนี้นี่ไงที่ทำให้เขาแทบจะต้องเอาปี๊บคลุมหัวเวลาออกนอกบ้าน ชื่อเสียงที่สั่งสมมาถูกกลืนหายวับ ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะความสงสารที่เขาไม่ควรจะมีเลยแท้ๆ เชียว

          ช่วยหน่อยนะไอ้อลัญญ์

            คำร้องขอจริงจังกับใบหน้าทุกข์หนักที่จ้องมองมาด้วยความหวังทำให้อลัญญ์พยักหน้าตอบรับทันทีโดยไม่ต้องคิด ยิ่งเรื่องที่เล่ามาหลังจากนั้นยิ่งทำให้เขาตกหลุมพรางแผนการบ้าๆ อย่างไม่มีทางปีนขึ้นมาได้

          จะให้แต่งงานกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ หน้าก็ไม่เคยเห็นชื่อก็ไม่รู้จัก บอกว่าแต่งๆ ไปเดี๋ยวก็รักกันเอง เป็นแกแกทำได้เหรอวะไอ้อลัญญ์

            ไม่มีทาง ฉันไม่ยอมเด็ดขาด แกจะให้ช่วยอะไรว่ามาเลย

 นั่นคือประโยคสุดท้ายที่เขาเสนอตัวช่วยเหลือด้วยความเห็นใจ และมันก็ถูกทำลายลงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดถัดมาจากไอ้จอมวายร้ายเจ้าแผนการ

            แกช่วยมาเป็นคู่ขาให้ฉันหน่อยสิ

            จากนั้นไอ้เพื่อนตัวแสบก็ถือเอาคำหลงกลรับปากช่วยเหลือของเขาทำตามแผนการที่วางไว้ทันที และแผนบ้าๆ นี่ก็ได้ผลอย่างเหลือเชื่อ เพียงวันถัดมาคุณหญิงแม่ของมันก็บุกมาต่อว่าเขาถึงที่คอนโด ส่วนเช้าวันนี้ก็มีข่าวลงหนังสือพิมพ์หลา ถึงจะเป็นแค่อักษรย่อ แต่คิดหรือว่าคนไทยมากความสามารถจะเดาไม่ออกว่า ไฮโซหนุ่มสุดหล่อนักบริหารกลุ่มธุรกิจเคมีภัณฑ์และธุรกิจค้าเหล็ก อ. กับ ณ. ที่หันมาเป็นคู่ขาแทนเพื่อนสนิทกันจะเป็นใครอื่นนอกจากเขากับมัน

          อลัญญ์ มหรรธนพ กับ ณัฐปนพ ธรรศไชยธรรม

            “ไอ้ซีอีโอกระป๋องเฮงซวย!

            แค่คิดถึงสายตาของทุกคนที่จะพูดถึงคู่ขาไฮโซด้วยความสนุกปาก ชายหนุ่มก็หันมาสบถด่าไอ้คนหน้าระรื่นอีกรอบ แต่หนนี้แทนที่จะยิ้มรับ ณัฐปนพกลับรีบสวนกลับทันควัน

            “ไอ้ซีอีโอน้ำยาขัดส้วม!

            คิ้วเรียวยาวของอลัญญ์กระตุกทันทีเมื่อได้ยินคำย้อน ตาคู่คมจ้องหน้าณัฐปนพเขม็ง ก่อนยืดร่างตัวเองที่ค้ำโต๊ะอีกฝ่ายไว้จนเมื่อสักครู่ขึ้นเต็มความสูงแล้วเอ่ยท้าเสียงเข้ม

“ต่อยกันสักหมัดไหมไอ้ณัฐ เคมีภัณฑ์อุตสาหกรรมโว้ยไม่ใช่น้ำยาขัดส้วม!

            ณัฐปนพเองก็ไม่ยอมแพ้ ลุกขึ้นจากเก้าอี้มายืนกอดอกด้วยมาดที่เคยใช้เวลาสั่งลูกน้องเป็นประจำ

“เหล็กกล้าและเหล็กรูปพรรณโว้ยไม่ใช่กระป๋อง!

            จากนั้นก็เถียงกันด้วยสายตาอย่างไม่มีลดละ ตั้งแต่คบกันมาจนโตเป็นถึงผู้บริหารก็เถียงกันคล้ายๆ แบบนี้มาจนนับไม่ถ้วน ฝ่ายหนึ่งว่ามาอีกฝ่ายก็ย้อนกลับ จากนั้นก็เล่นเกมจ้องตากันจนกว่าใครคนหนึ่งจะแพ้ แม้หลังๆ นี้จะลดลงตามวัยวุฒิที่มีมากขึ้น แต่หากเวลาใครถึงจุดเดือดเป็นต้องยกเอากระป๋องหรือไม่ก็น้ำยาขัดส้วมขึ้นมาเป็นประเด็นให้เถียงกันเหมือนตอนเด็กๆ จนได้

            และเกมนี้คงจะเล่นกันไม่เลิก ถ้าหากโทรศัพท์มือถือของอลัญญ์จะไม่ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

            “ครับ”

            “พี่ลัญอยู่ไหนเนี่ย ห้องเค้าจะแตกแล้วนะ!” เสียงโวยวายที่ทะลุสายโทรศัพท์มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยทำเอาแก้วหูของอลัญญ์ถึงกับสะเทือนเพราะดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหูไม่ทัน

            “อะไรกันอัน เสียงดังทำไม แล้วห้องจะแตกอะไรพูดใหม่แบบเบาๆ ที” ชายหนุ่มกรอกเสียงถาม เค้าหรือ อันนา น้องสาวคนเดียวของตนซึ่งเป็นคนโทรศัพท์มาหลังสะบัดศีรษะไล่อาการแก้วหูชาไปแล้ว

“เค้าถามว่าพี่ลัญอยู่ไหน เด็กที่บ้านมารอตามหาพี่เต็มห้องเค้าไปหมดจนแอร์งี้เย็นเจี๊ยบแล้ว”

ปลายสายเบาเสียงลงอีกหน่อย แต่ว่าก็ยังดังจนอีกคนที่ยืนกอดอกอยู่ใกล้ๆ เลิกคิ้วเข้มขมุบขมิบปากถามถึงเนื้อหา เลยถูกสายตาคมมองส่งความอาฆาตใส่เข้าให้อีกที ก่อนที่ชายหนุ่มจะทำหน้าเครียดเมื่อถามกลับถึงส่วนที่เป็นใจความสำคัญ

“เด็กที่บ้าน มาตามหาพี่ทำไม”

            “เค้าจะไปรู้เหรอ พี่ไปทำอะไรไว้ล่ะ”

            พอถูกถามด้วยประโยคนี้อลัญญ์ก็จ้องหน้าณัฐปนพที่ยืนหูผึ่งรอฟังอยู่ทันที

            “พี่อยู่ที่ออฟฟิศไอ้ณัฐ บอกให้ เด็กๆรอแป๊บ เดี๋ยวจะเข้าไปหา”

            “เด็กบอกว่าไม่ต้องเข้ามานี่ ให้ตรงไปบ้านใหญ่เลย”

            “ได้ อีกครึ่งชั่วโมงพี่ไป แค่นี้นะ”

บอกอันนาจบอลัญญ์ก็ตัดสายทันที จากนั้นก็เดินเข้าไปหาคนที่ยังยืนกอดอกอยู่ หากสีหน้าณัฐปนพนั้นเปลี่ยนไปแล้วเช่นเดียวกับสีหน้าของชายหนุ่มหลังจากที่ได้ยินคำว่า เด็กที่บ้านดังลอดโทรศัพท์มาเมื่อครู่

            “เป็นเรื่องเหรอ” ณัฐปนพถาม ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนพระเอกหนังของเจ้าตัวแฝงริ้วความเครียดชนิดที่ไม่ค่อยเคยเห็นนัก อลัญญ์อยากจะหัวเราะให้ก้อง เวลาวางแผนไอ้จอมวายร้ายคงลืมคิดถึงคำว่า เด็กที่บ้านของเขาไปแน่ๆ สีหน้าที่เห็นเวลานี้เลยดูตลกอย่างบอกไม่ถูก

          เพิ่งมารู้ว่ามันจะเป็นเรื่องเรอะไอ้ณัฐ!

            “เออสิวะ เด็กๆ น่ารักตามหาตัวกันเพียบ” ชายหนุ่มตอบด้วยเสียงเข่นหัวเราะ ในสมองคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นสีหน้าแบบนี้ครั้งหลังสุดในตอนที่ชวนกันหนีออกจากบ้านสมัยเริ่มเข้าวัยรุ่นแล้วได้รู้จักกับฤทธิ์ของ เด็กที่บ้านของเขาเป็นหนแรก

            “แล้วเอาไง”

            คำถามมาอีก เขาอยากจะถามกลับเสียเหลือเกินว่าจอมวางแผนหมดแผนแล้วเหรอ ไหนบอกว่าดังดีออก แล้วจะมาทำท่ากังวลไปทำไม หากสิ่งเขาตอบกลับเป็นเพียงน้ำเสียงเรียบๆ ที่แฝงวี่แววเยาะเย้ยเอาไว้ว่า

            “ไม่เอาไง เข้าบ้านใหญ่ไปพร้อมกันเลย ไอ้จอมวางแผน!

            ทว่าอลัญญ์และณัฐปนพยังไม่ทันจะได้ออกเดินทางไปบ้านใหญ่ ทั้งคู่ก็พบกับ เด็กที่บ้านรูปร่างสูงใหญ่ใส่สูทผูกไทสวมแว่นตาดำกว่าสิบคนมารอรับอยู่ที่ด้านล่างออฟฟิศเสียแล้ว อลัญญ์ถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อได้เห็นเด็กๆ ที่ถูกส่งมาตามตัวเขา ส่วนณัฐปนพก็อ้าปากค้าง ก่อนจะปล่อยให้เด็กที่บ้านสิบกว่าคนพาตัวขึ้นรถตู้สีดำไปอย่างไม่มีอาการขัดขืน

 

555555555555555

ขำมาก่อน เพราะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเขียนนิยายมาเฟีย กิกิ...

สวัสดีปีใหม่กับเรื่องใหม่อย่างเป็นทางการ

ออกแนวเหมือนจะรั่วนิดหน่อย เอาล่ะ ยังไงมรรษกรมันก็รั่วเป็นอาชีพอยู่แล้วนี่เนอะ

 

ฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ

มรรษกร

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น

  1. #66 ginn_jinn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2554 / 02:20
    5555555555555 เด็กที่บ้าน

    ที่แท้พระเอกเราก็เป็นซีอีโอน้ำยาขัดส้วมนี่เอง หุหุหุ

    หน้าคมสวยราวอิสตรีเรอะ!! กรี๊ดดดด ชอบๆๆๆ ไหปลาร้าข้างซ้ายเลยนะ เค้าจอง หุหุหุ
    #66
    0
  2. #57 บุรามฉัตร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 21:06
    อิอิ หนุกๆ
    #57
    0
  3. #46 แมวลูกหิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 23:15
     มาตามหาปู้ชายหล่อ ๆ แถวเนี้ย
    #46
    0
  4. #36 คนธรรมพ์ตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2554 / 08:05
    ชื่อตำแหน่งซีอีโอ และเด็กที่บ้าน

    ได้ใจจริงๆ



    ^^ รั่วทั้งคนเขียนคนอ่าน



    ปล.เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเรื่องเดินแล้ว
    #36
    0
  5. #34 ผู้ญิ๊งลั้ลล้า:)) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 20:47
    555+
    เม้นแรกสำหรับเรื่องนี้ (มั้ง)
    อิอิ...
    เพิ่งได้ฤกษ์เปิดคอมฯ
    เปิดเรื่องก้สนุกแร้วๆๆ
    ชอบจังคำว่า "เด็กที่บ้าน"
    วันหลังจะเอาไปใช้มั้งอะไรมั้ง
    รีบๆอัพณ๊คร๊^^
    #34
    0
  6. #32 εїз Ju_Jool3..? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2554 / 09:46
    ว้าว มาอัพเรื่องใหม่ฉลองเลย ดีใจจัง ^________^
    #32
    0
  7. #30 LoLLi LoLLi LoLLiPOP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2554 / 14:47
    หายไปไหนมากคิดถึงนิยายมากๆเลย
    #30
    0